What do you think?
Rate this book
Conversations With My Gardener
The situation could not be two men, both in advancing years, conversing in a garden deep in the French countryside. One is an artist, the other his gardener. On finishing his work, the gardener enters the studio and looks over the artist’s shoulder. As the artist draws, the gardener talks?about his youth, his family, his travels, his health, and of course, the pleasures of gardening. Sometimes the artist responds, sometimes he just listens; but all the while, the bond between these two very different men is deepening. Their friendship produces many moments of dry humor, such as when the gardener visits the artist in Paris and brings an anvil along in his luggage. There are also moments of profundity as the two friends reflect on their own mortality?and the equally taxing question of whether a lettuce can be as beautiful as a painting.
224 pages, Paperback
First published November 3, 2000
3 people are currently reading
88 people want to read
About the author
Henri Cueco
22 books1 followerNé de père espagnol et de mère française, Henri Cueco participe en 1952 au Salon de la jeune peinture. Au sein de ce groupe, il développe une peinture dont la figuration participe à un engagement politique.
À partir de 1962, Cueco peint des séries (« Rivières », « Salles de bains », « Jeux d'adultes », « Hommes rouges ») recourant aux moyens techniques des mass média : figures découpées, aplats de couleur, pointillés et rayures. Il fait alors partie des peintres du mouvement de la Figuration narrative, qui se développe au milieu des années 1960. Il est le fondateur de l'association Pays-Paysage (1979).
Dans les années 1980, Cueco revient en peinture au motif, paysages et natures mortes, comme les lieux mêmes du réel avec lesquels la confrontation devient de plus en plus difficile : la peinture serait cette expérience de l'inachèvement et de la non-résolution.
Syndicaliste depuis longtemps, il compte parmi les fondateurs du Syndicat national des artistes plasticiens CGT (SNAP CGT) en 1977. Cueco est parfois décorateur de théâtre et animateur culturel. Il enseigne à l'Université de Paris VIII (Vincennes) et à Paris I.
Il est l'époux de la plasticienne Marinette Cueco.
Le couple habite en région parisienne et en Corrèze (au Pouget de Vigeois). Ils ont deux enfants, dont le musicien Pablo Cueco.
À partir de 1962, Cueco peint des séries (« Rivières », « Salles de bains », « Jeux d'adultes », « Hommes rouges ») recourant aux moyens techniques des mass média : figures découpées, aplats de couleur, pointillés et rayures. Il fait alors partie des peintres du mouvement de la Figuration narrative, qui se développe au milieu des années 1960. Il est le fondateur de l'association Pays-Paysage (1979).
Dans les années 1980, Cueco revient en peinture au motif, paysages et natures mortes, comme les lieux mêmes du réel avec lesquels la confrontation devient de plus en plus difficile : la peinture serait cette expérience de l'inachèvement et de la non-résolution.
Syndicaliste depuis longtemps, il compte parmi les fondateurs du Syndicat national des artistes plasticiens CGT (SNAP CGT) en 1977. Cueco est parfois décorateur de théâtre et animateur culturel. Il enseigne à l'Université de Paris VIII (Vincennes) et à Paris I.
Il est l'époux de la plasticienne Marinette Cueco.
Le couple habite en région parisienne et en Corrèze (au Pouget de Vigeois). Ils ont deux enfants, dont le musicien Pablo Cueco.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 18 of 18 reviews
March 10, 2022
Zelden een boek gelezen dat zo schittert door zijn eenvoud.
Gesprekken met mijn tuinman is de neerslag van de gesprekken die de schilder Henri Cueco voerde met zijn (hoe raadt u het!)... tuinman. De heren zijn beide op leeftijd, hebben een totaal verschillende leefwereld, maar vinden elkaar in de dialoog, waar ze de nodige ruimte laten om te zijn wie ze zijn.
Dat maakt van het boekje meteen ook het relaas van een vriendschap, waarbij het respect voor elkaars kunnen - al is dat nog zo verschillend - uit elke woordenwisseling doorschemert.
Gesprekken met mijn tuinman baadt in oprechtheid en authenticiteit en heeft je als lezer zonder de minste pretentie heel wat te vertellen. De uitlatingen van een tuinman over 'de vrouw', 'die vis' of 'de dood' zijn in al hun eenvoud soms veelzeggender dan de uitgebreid toegelichte gedachtes van eender welke filosoof, de stilte die de schilder laat vallen vertellen soms meer dan een doordacht betoog.
Kleine wijsheden, herkenbare eigenschappen, fraais over wat mooi is en waarom, moois over mens zijn en eenvoudige taal over aanvaarden en loslaten. Zo kabbelt Gesprekken met mijn tuinman zacht en hartverwarmend meanderend naar een ontroerend slot.
Heerlijk, pretentieloos en raak.
Gesprekken met mijn tuinman is de neerslag van de gesprekken die de schilder Henri Cueco voerde met zijn (hoe raadt u het!)... tuinman. De heren zijn beide op leeftijd, hebben een totaal verschillende leefwereld, maar vinden elkaar in de dialoog, waar ze de nodige ruimte laten om te zijn wie ze zijn.
Dat maakt van het boekje meteen ook het relaas van een vriendschap, waarbij het respect voor elkaars kunnen - al is dat nog zo verschillend - uit elke woordenwisseling doorschemert.
Gesprekken met mijn tuinman baadt in oprechtheid en authenticiteit en heeft je als lezer zonder de minste pretentie heel wat te vertellen. De uitlatingen van een tuinman over 'de vrouw', 'die vis' of 'de dood' zijn in al hun eenvoud soms veelzeggender dan de uitgebreid toegelichte gedachtes van eender welke filosoof, de stilte die de schilder laat vallen vertellen soms meer dan een doordacht betoog.
Kleine wijsheden, herkenbare eigenschappen, fraais over wat mooi is en waarom, moois over mens zijn en eenvoudige taal over aanvaarden en loslaten. Zo kabbelt Gesprekken met mijn tuinman zacht en hartverwarmend meanderend naar een ontroerend slot.
Heerlijk, pretentieloos en raak.
December 27, 2014
Délicieux et très humain...alors qu'on y parle beaucoup de patates et de salades!
March 20, 2025
Uitstekend. Heerlijk voortkabbelend boek zonder duidelijk moraal, behalve dat een krop sla ook kunst is.
January 24, 2023
Paris’li ünlü ressam Henry Cueco yaz aylarında gittiği sayfiye evinde, bahçesiyle ilgilenen bahçıvanıyla yıllar boyunca yaptığı kısa sohbetleri kitaplaştırmış. Aslında arka kapak yazısı, kitap hakkında gayet yeterli bilgi içeriyor. Ama ben yine de bir kaç cümle eklemek istedim.
Kitap, aynı konuşulduğu gibi yazılmış, okunması çok kolay. Bir bahçıvanla, bir ressamın önce bahçecilik ile başlayan, tanışıklıkları ilerledikçe günlük hayat gaileleri üzerine yaptığı sohbetler, zaman içerisinde bu iki adam arasında yıllar süren derin bir dostluğa dönüşüyor. Sanki birlikte günlük hayatın felsefesini yapıyorlar. Siz de onlarla birlikte hayatınızdaki sıradan olaylar üzerine düşünmek ihtiyacı hissediyor, karşılaştırmalar yapıyorsunuz.
Ressamın dünyası bahçıvana çok yabancı. Tarlasında yetiştirdiği ve günlük diyetinin bir parçası olan patatesleri ressamın tuvali üzerinde görmek onun için gerçekten şaşırtıcı oluyor.
“…inanmıyorum, şimdi de bir patatesin portesini yapıyorsun, üstelik doğal büyüklüğünde, birebir benzeyen bir porte! Ismarlama mı?…”
Bahçıvanın hayata bakışı çok basit, hayatındaki nesnelerin sadece gerçek, yalın anlamları var. Hayatında metaforlara yer yok. Tanrıyla olan ilişkisi de biraz şaibeli. Ölümle ilgili fikirleri de, nasıl desem, sanki biraz mesleki deformasyona uğramış. Çok ağır bir sağlık problemi sonrasında ölüme çok yakınken, tüm ömrünü toprakla haşır neşir olarak geçirmiş biri olarak ve yalnızca yerde uzanarak bahçesinde çalışabiliyorken ölümle ilgili olarak düşüncelerini şöyle açıklıyor;
“…Bana kalırsa, ölünce yukarı gideceğimi hiç zannetmiyorum: Kendimi yukarıda göremiyorum. Daha çok aşağıda, köklere ve çukurlara yakın görüyorum. Aşağısı bana daha uygun. Yukarıyı hiç bilmiyorum, kesin kaybolurum orada. Böyle yattığın yerden gökyüzüne bakınca, nerede sonlanabileceğini bilemiyorsun. Gökyüzü, gökyüzü deyip duruyorlar ama saydam bir şey bu gökyüzü. Hiçbir şey değil bence. Tanrı gibi o da. Bir gaz belki…”
Kitap bittiğinde, hayatımın çok fazla karmaşık bir hal almış olduğunu düşündüm. Yumağın üzerine ne ara bu kadar çok düğüm atmışım ben de bilemedim. Düğümlerden bir kısmını açmam ve bu kitabı kızıma da okutmam gerektiğini düşündüm.
Meraklısına Not 1: Bu kitap sayesinde ressam olarak Henry Cueco’ yu da tanımış oldum. Sağolasın Google.
Kitap, aynı konuşulduğu gibi yazılmış, okunması çok kolay. Bir bahçıvanla, bir ressamın önce bahçecilik ile başlayan, tanışıklıkları ilerledikçe günlük hayat gaileleri üzerine yaptığı sohbetler, zaman içerisinde bu iki adam arasında yıllar süren derin bir dostluğa dönüşüyor. Sanki birlikte günlük hayatın felsefesini yapıyorlar. Siz de onlarla birlikte hayatınızdaki sıradan olaylar üzerine düşünmek ihtiyacı hissediyor, karşılaştırmalar yapıyorsunuz.
Ressamın dünyası bahçıvana çok yabancı. Tarlasında yetiştirdiği ve günlük diyetinin bir parçası olan patatesleri ressamın tuvali üzerinde görmek onun için gerçekten şaşırtıcı oluyor.
“…inanmıyorum, şimdi de bir patatesin portesini yapıyorsun, üstelik doğal büyüklüğünde, birebir benzeyen bir porte! Ismarlama mı?…”
Bahçıvanın hayata bakışı çok basit, hayatındaki nesnelerin sadece gerçek, yalın anlamları var. Hayatında metaforlara yer yok. Tanrıyla olan ilişkisi de biraz şaibeli. Ölümle ilgili fikirleri de, nasıl desem, sanki biraz mesleki deformasyona uğramış. Çok ağır bir sağlık problemi sonrasında ölüme çok yakınken, tüm ömrünü toprakla haşır neşir olarak geçirmiş biri olarak ve yalnızca yerde uzanarak bahçesinde çalışabiliyorken ölümle ilgili olarak düşüncelerini şöyle açıklıyor;
“…Bana kalırsa, ölünce yukarı gideceğimi hiç zannetmiyorum: Kendimi yukarıda göremiyorum. Daha çok aşağıda, köklere ve çukurlara yakın görüyorum. Aşağısı bana daha uygun. Yukarıyı hiç bilmiyorum, kesin kaybolurum orada. Böyle yattığın yerden gökyüzüne bakınca, nerede sonlanabileceğini bilemiyorsun. Gökyüzü, gökyüzü deyip duruyorlar ama saydam bir şey bu gökyüzü. Hiçbir şey değil bence. Tanrı gibi o da. Bir gaz belki…”
Kitap bittiğinde, hayatımın çok fazla karmaşık bir hal almış olduğunu düşündüm. Yumağın üzerine ne ara bu kadar çok düğüm atmışım ben de bilemedim. Düğümlerden bir kısmını açmam ve bu kitabı kızıma da okutmam gerektiğini düşündüm.
Meraklısına Not 1: Bu kitap sayesinde ressam olarak Henry Cueco’ yu da tanımış oldum. Sağolasın Google.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 13, 2021
5/5 au top l'humour. On dirait mon père. Je l'imagine Breton le jardinier mais je crois qu'un moment il parle des HLM de Tourcoing. Le vocabulaire est top, les discussions super. Parfois on a du mal à savoir lequel parle mais ça va. Je recommande.
October 23, 2024
3.5 stars. A gentle, compassionate memoir of a friendship between the author, artist and writer, and his elderly gardener over a number of years. The book is mostly in dialogue. A book about to elderly men talking in the French countryside.
The conversation is fairly commonplace, idle chat. It highlights the pleasure of talking and the positivity the flows through talking.
A short book about how a friendship developed through conversing and their shared interest in gardening.
This book was first published in French in 2000.
The conversation is fairly commonplace, idle chat. It highlights the pleasure of talking and the positivity the flows through talking.
A short book about how a friendship developed through conversing and their shared interest in gardening.
This book was first published in French in 2000.
November 1, 2025
Zo'n mooi boek, eentje om opnieuw en opnieuw te lezen.
August 14, 2021
In het begin frustreerde het me een beetje (veel) dat ik vaak niet iets wist wie er sprak, de tuinman of de kunstenaar/schrijver, maar who cares, eigenlijk. Dat maakt het ook charmant, dat ze allebei verrassende en atypische dingen zeggen. En wat een mooie levenswijsheden worden er tussen de koetjes en kalfjes gestrooid - of beter: tussen de worteltjes, de kroppen sla en de piepers.
June 9, 2022
Bijzonder mooi! Een kunstenaar en zijn tuinman worden vrienden. Ze raken gefascineerd door elkaars werk en er ontstaan conversaties die de kunstenaar optekent. Zowel grote als kleine thema’s passeren de revue : de groenten uit de moestuin, ouderdomskwaaltjes, de vrouwen, het werk, religie, het leven,…
December 22, 2022
De laatste tijd verschijnen er weer wat vergeten Franse boeken in Nederlandse vertaling. Dat vind ik een heel goede zaak wat ik hou erg van Franse literatuur. Zo verscheen onlangs een schitterende vertaling van Dialogue avec jardinier van Henri Cueco door Floor Borsboom
Henri Cueco (19 oktober 1929 - 13 maart 2017) was een Frans kunstschilder, essayist, romanschrijver en radiopersoonlijkheid. Als autodidact schilder werd zijn werk internationaal tentoongesteld. Hij was de auteur van verschillende boeken, waaronder verzamelingen essays en romans. Hij was ook een medewerker aan de Franse cultuur. Als communist-libertariër was hij medeoprichter van Coopérative des Malassis, eenanticonsumentencollectief. Hij was vooral bekend van The Red Men, een reeks figuratieve schilderijen die aspecten van de Koude Oorlog weergeven, zoals de gebeurtenissen van mei 1968,de Vietnamoorlog en Red Scare, en zijn 150 stillevens of "portretten", van aardappelen.
Zijn roman Dialogue avec mon jardinier leerde ik eigenlijk kennen door de verfilming van Jean Becker die werd uitgebracht in 2007.
De vijftiger Dupinceau, een succesvolle Parijse kunstschilder, keert terug naar het plattelandshuis van zijn ouders die onlangs zijn overleden. Hij heeft niet alleen de behoefte om de drukte van de grootstad te ontvluchten, in het huis waar hij zijn jeugd doorbracht wil hij zich ook bezinnen over zijn mislukt huwelijk en over de richting die zijn schilderkunst voortaan moet uitgaan. Hij wil eveneens het huis en de moestuin van zijn ouders in ere herstellen.
Dujardin, een oude vriend en een gepensioneerde spoorwegarbeider, reageert als eerste op zijn advertentie voor een tuinman en wordt aangeworven. Beide mannen hebben elkaar in geen tijden meer gezien. Ze halen herinneringen op en vertellen elkaar over hun leven. Dujardin's eenvoudige manier van leven en van tegen dingen aankijken brengt een bewustwording op gang bij Dupinceau.
Terwijl de een in de tuin werkt, noten raapt, de aardappelen teelt, en het gras maait, werkt de ander werkt in zijn atelier en tekent diezelfde noten, de aardappelen, of het gras. De een is tuinman, de ander kunstenaar. Na het werk praten ze samen. Het ene onderwerp leidt tot het andere: worteltjes, het leven; pompoenen, de dood; prei, jaloezie; bonen, kunst; doperwtjes, ziekte; aalbessen, reizen.
Maar toch zijn hun gespreksonderwerpen voor een groot deel gebaseerd op natuurlijke tegenstellingen tussen de twee. De schilder heeft doorgestudeerd aan kunstopleidingen en wilde vooral zijn vader niet opvolgen in de apotheek, de tuinman was blij dat hij van school werd gestuurd zodat hij als arbeider aan de slag kon bij de Franse spoorwegen. De schilder, door Leo Dupinceau of ook wel Boss genoemd, leeft in zijn eigen wereld en wordt erg in beslag genomen door zijn eigen problemen en filosofische bespiegelingen. De tuinman, die zichzelf Dujardin noemt, is een eenvoudige man die het niet moet hebben van diepzinnigheid. Met zijn simpele kijk op de dingen helpt hij de schilder bij diens bezinning op relaties en de weg die hij met zijn schilderijen in moet slaan. Ongewild en door hemzelf zeker onbedoeld, verwordt de tuinman zo tot filosoof en psycholoog.
Gesprekken met mijn tuinman biedt weinig actie maar is een heel mooie roman door de chemie tussen de twee hoofdpersonages die van elke bladzijde vonkt.
Zij zorgt ervoor dat de gesprekken levensecht zijn en de emoties tastbaar. De eenvoud van de dialogen en de sympathieke personages maken dat deze roman precies is wat hij pretendeert te zijn: een gesprek met de tuinman.
Henri Cueco (19 oktober 1929 - 13 maart 2017) was een Frans kunstschilder, essayist, romanschrijver en radiopersoonlijkheid. Als autodidact schilder werd zijn werk internationaal tentoongesteld. Hij was de auteur van verschillende boeken, waaronder verzamelingen essays en romans. Hij was ook een medewerker aan de Franse cultuur. Als communist-libertariër was hij medeoprichter van Coopérative des Malassis, eenanticonsumentencollectief. Hij was vooral bekend van The Red Men, een reeks figuratieve schilderijen die aspecten van de Koude Oorlog weergeven, zoals de gebeurtenissen van mei 1968,de Vietnamoorlog en Red Scare, en zijn 150 stillevens of "portretten", van aardappelen.
Zijn roman Dialogue avec mon jardinier leerde ik eigenlijk kennen door de verfilming van Jean Becker die werd uitgebracht in 2007.
De vijftiger Dupinceau, een succesvolle Parijse kunstschilder, keert terug naar het plattelandshuis van zijn ouders die onlangs zijn overleden. Hij heeft niet alleen de behoefte om de drukte van de grootstad te ontvluchten, in het huis waar hij zijn jeugd doorbracht wil hij zich ook bezinnen over zijn mislukt huwelijk en over de richting die zijn schilderkunst voortaan moet uitgaan. Hij wil eveneens het huis en de moestuin van zijn ouders in ere herstellen.
Dujardin, een oude vriend en een gepensioneerde spoorwegarbeider, reageert als eerste op zijn advertentie voor een tuinman en wordt aangeworven. Beide mannen hebben elkaar in geen tijden meer gezien. Ze halen herinneringen op en vertellen elkaar over hun leven. Dujardin's eenvoudige manier van leven en van tegen dingen aankijken brengt een bewustwording op gang bij Dupinceau.
Terwijl de een in de tuin werkt, noten raapt, de aardappelen teelt, en het gras maait, werkt de ander werkt in zijn atelier en tekent diezelfde noten, de aardappelen, of het gras. De een is tuinman, de ander kunstenaar. Na het werk praten ze samen. Het ene onderwerp leidt tot het andere: worteltjes, het leven; pompoenen, de dood; prei, jaloezie; bonen, kunst; doperwtjes, ziekte; aalbessen, reizen.
Maar toch zijn hun gespreksonderwerpen voor een groot deel gebaseerd op natuurlijke tegenstellingen tussen de twee. De schilder heeft doorgestudeerd aan kunstopleidingen en wilde vooral zijn vader niet opvolgen in de apotheek, de tuinman was blij dat hij van school werd gestuurd zodat hij als arbeider aan de slag kon bij de Franse spoorwegen. De schilder, door Leo Dupinceau of ook wel Boss genoemd, leeft in zijn eigen wereld en wordt erg in beslag genomen door zijn eigen problemen en filosofische bespiegelingen. De tuinman, die zichzelf Dujardin noemt, is een eenvoudige man die het niet moet hebben van diepzinnigheid. Met zijn simpele kijk op de dingen helpt hij de schilder bij diens bezinning op relaties en de weg die hij met zijn schilderijen in moet slaan. Ongewild en door hemzelf zeker onbedoeld, verwordt de tuinman zo tot filosoof en psycholoog.
Gesprekken met mijn tuinman biedt weinig actie maar is een heel mooie roman door de chemie tussen de twee hoofdpersonages die van elke bladzijde vonkt.
Zij zorgt ervoor dat de gesprekken levensecht zijn en de emoties tastbaar. De eenvoud van de dialogen en de sympathieke personages maken dat deze roman precies is wat hij pretendeert te zijn: een gesprek met de tuinman.
October 28, 2021
3.5 *
Amusant avec jesus qui aurait été un cheminot syndiqué , les chasseurs qui finiront par s’entre tuer, l’hypocrisie de manger du bon gibier, la taupe l’ennemie numéro un, la recherche du temps perdu
Comme l’a dit ma soeur, au milieu du roman moi je savais plus qui disait quoi
Bravo vous êtes content de vous vous m’avez fait pleurer à la fin !!!
Amusant avec jesus qui aurait été un cheminot syndiqué , les chasseurs qui finiront par s’entre tuer, l’hypocrisie de manger du bon gibier, la taupe l’ennemie numéro un, la recherche du temps perdu
Comme l’a dit ma soeur, au milieu du roman moi je savais plus qui disait quoi
Bravo vous êtes content de vous vous m’avez fait pleurer à la fin !!!
August 19, 2022
Zacht, mooi boekje, ik had het allicht beter in het Frans gelezen. Soms wat onduidelijk wie aan het woord is… maar dat is een detail
December 31, 2022
Als je te lang naar de hemel kijkt, lijkt het net of je er in valt.
September 18, 2023
Un bouquin tresor 🥰
Vous allez trouver ma lecture a voix haute sur mon podcast books1001. Vous invite chaleureusement a l'ecuter 🙏🥰🤗💚😇
Vous allez trouver ma lecture a voix haute sur mon podcast books1001. Vous invite chaleureusement a l'ecuter 🙏🥰🤗💚😇
March 2, 2024
Wonderful ramble through the thoughts of the author and his gardener. Read on a rainy weekend in Suffolk.
May 24, 2010
Enjoyed this and the film. This book is good to read if learning French as its written in diary form with an artist recording his conversations with his gardener. its mostly the dialogue of what the gardener said. Also if you are into gardening you will like this as it gives you the French names of lots of garden plants etc as well as the words for moles, earthworms etc.
December 29, 2009
This is a lovely book with a wonderfully written conversation between two worlds. There is tenderness and friendship and honesty and it made me laugh out loud as often as it made me cry. It is one of my go-to books when I don't know what to read but want something good.
Displaying 1 - 18 of 18 reviews