Wir sind Papa!

by Stefan Maiwald

Auch für Neu-Väter bleibt nach der Geburt des Kindes kein Stein auf dem anderen. Wenn die Wohnung kindersicher, die Babyausstattung komplett und das heimische Nest renoviert ist, warten spätestens beim ersten Wickeln oder Papa allein zu Hause, einem Spielplatzbesuch oder im Urlaub echte Herausforderungen. Humorvoll und mit italienischen Momentaufnahmen beschreibt Stefan Maiwald seine Initiation als Vater und schildert in diesem kleinen Handbuch, was Väter vor und nach der Geburt ihres Babys wissen müssen, um als Papa eine super Figur abzugeben. Von Einschlafritualen über Wickelanleitung bis zu Checklisten für Babyausstattung und den Packzettel für den ersten Urlaub mit Baby, hier erfahren Väter alles Überlebensnotwendige für die erste Zeit mit ihrem Baby.

176 pages, Paperback

First published August 9, 2014

Reviews

[Steffen Riedel]

Viertel Tipps,
Viertel Gute Tipps,
Hälfte Irgend so ein Typ, der erzählen will, was er (seiner Meinung nach) für ein geiler Magger ist

[Emil Z]

Przydatna pozycja, jeśli oczekujesz na pierwsze dziecko. Niektóre rady sprawdzą się tylko w krajach śródziemnomorskich, a kilka stwierdzeń jest dziwnych (np. Ulga z powodu nie towarzyszenia kobiecie podczas porodu), ale jest też wiele świetnych rad na temat tego jak zachowywać się, kiedy partnerka jest w ciąży, kiedy rodzi i kiedy wróci do domu. Na koniec pozwala uwierzyć, że będzie dobrze i uda się przetrwać nadchodzące ojcostwo.

[Harle]

Lustig geschrieben, informativ ohne gleich einer von diesen schrecklichen Erziehungsratgebern zu sein. Viele Informationen sind leider nicht genau genug, bzw. einige Dinge fehlen hier leider, aber als leichte Nebenbei-Lektüre für die Vorbereitungsphase auf die Vaterschaft durchaus geeignet.

[Maciek]

Humorystycznie opisana ciąża i pierwsze lata dzieciństwa z perspektywy ojca. Na co trzeba się przygotować i jak do tego podejść. Nie jest to głęboka książka ale pomaga ochłonąć perspektywę. I zaszczepia słowo klucz: cierpliwość.

[Kuba Łagowski]

Mocno anegdotyczna, czasami wydawała się nawet toksyczna. Bardziej forma rozmowy z twoim kumplem, który ma to już za sobą. Niektóre rozdziały fajne, bardziej konkretne. Książeczka taka na pierwszy rzut, żeby nie oszaleć w gąszczu potrzeb i informacji