Um guia essencial que oferece esperança e conselhos a quem vive com PHDA e a todos os que se sentem dispersos.
Com base em décadas de experiência clínica e investigação, Gabor Maté, um dos mais respeitados especialistas internacionais em saúde mental, apresenta-nos uma perspetiva inovadora sobre a Perturbação de Hiperatividade e Défice de Atenção (PHDA), transmitindo uma mensagem de otimismo não só a crianças e adultos que vivem com esta condição, mas a todos os que se sentem frequentemente distraídos, ansiosos ou incapazes de controlar a sua impulsividade.
Neste livro transformador, Gabor Maté, também ele diagnosticado com
* Desfaz vários mitos relacionados com a PHDA.
* Convida o leitor a compreender como o ambiente e as experiências da infância moldam o cérebro, as emoções e a capacidade de atenção.
* Mostra, com clareza e uma enorme empatia, que a PHDA é um problema de desenvolvimento emocional que compromete o autocontrolo das emoções e da atenção.
* Permite que os pais compreendam o que motiva os seus filhos com PHDA e que os adultos com PHDA obtenham um entendimento mais profundo sobre os seus comportamentos e emoções.
* Oferece estratégias e conselhos práticos para promover o desenvolvimento emocional e neurológico.
Este guia compassivo e encorajador irá ajudar pais, educadores, profissionais de saúde ou qualquer pessoa interessada em proporcionar uma existência mais serena a quem vive com uma mente dispersa.
Dr Gabor Maté (CM) is a Hungarian-born Canadian physician who specializes in the study and treatment of addiction and is also widely recognized for his unique perspective on Attention Deficit Disorder and his firmly held belief in the connection between mind and body health.
Born in Budapest, Hungary in 1944, he is a survivor of the Nazi genocide. His maternal grandparents were killed in Auschwitz when he was five months old, his aunt disappeared during the war, and his father endured forced labour at the hands of the Nazis.
He emigrated to Canada with his family in 1957. After graduating with a B.A. from the University of British Columbia in Vancouver and a few years as a high school English and literature teacher, he returned to school to pursue his childhood dream of being a physician.
Maté ran a private family practice in East Vancouver for over twenty years. He was also the medical co-ordinator of the Palliative Care Unit at Vancouver Hospital for seven years. Currently he is the staff physician at the Portland Hotel, a residence and resource centre for the people of Vancouver's Downtown Eastside. Many of his patients suffer from mental illness, drug addiction and HIV, or all three.
Most recently, he has written about his experiences working with addicts in In the Realm of Hungry Ghosts.
He made national headlines in defense of the physicians working at Insite (a legal supervised safe injection site) after the federal Minister of Health, Tony Clement, attacked them as unethical.
Studiile spun că ADHD-ul se transmite genetic. Autorul vine și demontează acest lucru. Gabor Mate este de părere că societatea și emoțiile modelează viața oamenilor. Poți să capeți deficit de atenție dacă ai fost tratat necorespunzător sau ignorat în copilărie. Ambianța din familie este foarte importantă în creșterea copiilor.
Aveam mari așteptări de la ea. Explică foarte bine teoria, ne ajută să-i înțelegem mai bine pe cei cu deficit de atenție, dar partea practică lipsește cu desăvârșire. Aveam nevoie de exemple clare, metode de pus în practică.
Fui diagnosticada con TDAH desde mis 5 años y medicada con Ritalin. Ser neuro divergente en un mundo diseñado para los neurotípicos hace que todos los esfuerzos que para la gente normal son superables, para nosotros se sienta como una gran montaña cuesta arriba con poco oxígeno. Este libro fue un gran regalo, en cierta medida liberador, porque me permitió entender desde muchas profundidades psicológicas, emocionales y fisiológicas nuestro funcionamiento. Pero también es cierto que nació una necesidad imperativa de que las personas de mi contexto inmediato pudiera leerlo para entenderme mejor, olvidando que no va a ser de interés de todo el mundo; pero sería tan hermoso que la gente pudiera hablar de inclusión realmente entendiendo como nos esforzamos los TDAH por ser parte de la sociedad sin perdernos en anular nuestra esencia. Somos personas que vivimos en el dolor, el rechazo, la invalidación la mayor parte de nuestra vida. Mucha literatura nos ha condenado al fracaso.
Y hace un tiempo escribí en Linkedin lo siguiente, pero me arrepentí y lo borré porque podía ser contraproducente:
Ser neurodivergente no es solo una forma distinta de 𝘱𝘳𝘰𝘤𝘦𝘴𝘢𝘳 𝘦𝘭 𝘮𝘶𝘯𝘥𝘰, es también una forma distinta de habitarlo.
En entornos laborales que premian la 𝗲𝘅𝘁𝗿𝗼𝘃𝗲𝗿𝘀𝗶ó𝗻 constante, la 𝗺𝘂𝗹𝘁𝗶𝘁𝗮𝗿𝗲𝗮 forzada y la 𝘂𝗻𝗶𝗳𝗼𝗿𝗺𝗶𝗱𝗮𝗱, ser diferente puede sentirse como estar fuera de lugar… incluso cuando estás dando lo mejor de ti.
⚡ El cansancio extremo de “enmascarar” para encajar ⏳ La lucha interna por cumplir expectativas que no fueron diseñadas para nuestra forma de pensar ♟️ El dilema constante entre ser eficientes y ser fieles a nosotros mismos
Y también, desafíos sutiles en el relacionamiento y la atención:
🗣️ Interrumpimos sin querer, no por descortesía, sino porque pensamos en voz alta o nos emocionamos tanto que tememos olvidar la idea.
🧩 Nos cuesta leer entre líneas o entender silencios que otros interpretan con facilidad.
✍️ Podemos tener dificultad para tomar nota o mantener la atención sostenida en reuniones largas o cargadas de estímulos.
🤯 A veces salimos de una conversación dándole vueltas a si dijimos algo inapropiado sin darnos cuenta.
Y aunque parezcamos intensos, dispersos o distantes… estamos profundamente comprometidos, solo que procesamos distinto
Y también traemos enormes fortalezas:
🎯 Hiperfoco: cuando algo nos apasiona, podemos profundizar con un nivel de detalle que otros no alcanzan.
🌟 Creatividad no convencional: pensamos fuera de lo esperado y proponemos caminos distintos de innovación 💡.
🔍 Pensamiento divergente: vemos múltiples soluciones donde otros solo ven una.
🧠 Capacidad para detectar patrones ocultos: conectamos ideas, señales y datos de forma intuitiva.
♾️ Persistencia auténtica: cuando algo nos importa, no soltamos fácil; investigamos, exploramos, insistimos.
❤️ Sensibilidad emocional profunda: aunque no siempre se note, percibimos más de lo que decimos.
Hablar de inclusión no es solo hablar de género, raza o discapacidad física.
La neurodivergencia es una forma de diversidad silenciosa. 🤫
Tan silenciosa, que muchas veces se confunde con “el compañero difícil”, “el que interrumpe mucho”, “el que no se concentra”, “el que no encaja”.
Hablar de neurodivergencia en entornos laborales no debería ser un tabú. Debería ser parte activa de la conversación sobre diversidad, equidad e inclusión.
Porque no se trata solo de que el talento se adapte a la empresa. Se trata de que la empresa también aprenda a adaptarse al talento.
¿Estamos listos para construir culturas que escuchen antes de juzgar, que valoren lo diferente y abracen otras formas de pensar?
Este o carte destul de tehnica, dar daca ai rabdare pana la capat, sunt multe detalii curioase/interesante. Incepi sa ti pui intrebari, cum a fost trecutul tau, de unde apare deficitul de atentie.. si majoritatea duc spre copilarie, ambianta din familie! Si ce este mai important sa cresti un copil cu multe reguli sau fericit?
Deși ADD apare în meta-studii ca fiind 70–80% ereditar, teza susținută aici afirmă că un factor major îl reprezintă stresul familial din primii ani de viață. O carte de căpătâi.