What do you think?
Rate this book
Η πρόβα του νυφικού
1939. Εκείνος -ο επικίνδυνος Εκείνος- προχωρούσε... προχωρούσε... Το '39 θα 'φερνε το '40. Αλλά στην επαρχιακή πόλη άλλα πράγματα, πολύ πιο ανήσυχα κι ενδιαφέροντα, αφορούσαν κάποιες αστικές οικογένειες. Όλα έδειχναν τέλεια. Ακόμα και η πρόβα του νυφικού. Κι όμως... Η πέραν του κόσμου τούτου, όπως έλεγαν την Ευανθούλα, ήξερε πολύ περισσότερα απ' αυτά που φανέρωναν οι λιγοστές της κουβέντες...
324 pages, Unknown Binding
First published January 1, 1993
3 people are currently reading
227 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
March 24, 2023
Kad sam kupovala ove knjige na grčkom nisam razmišljala šta ću da radim s njima ako mi se ne svide...eh
September 7, 2021
η γιαγιά είναι το Gossip Girl. Dan Humphrey who
June 14, 2015
Δεν ενθουσιάστηκα με το βιβλίο, καθώς οι χαρακτήρες του μου φάνηκαν κάπως ανιαροί. Ήταν εξαρχής προβλέψιμοι και μετά από ένα σημείο βαρέθηκα αρκετά με την ανάγνωση. Παρόλα αυτά, η ιστορία δεν ήταν κακή, αλλά ο τρόπος που παρουσιάστηκε δε μου άρεσε αφού δεν άφηνε κανένα περιθώριο για εκπλήξεις στους αναγνώστες.
November 20, 2016
1939 επί Μεταξά , λίγο πριν τον ιταλοελληνικό πόλεμο και μεταφερόμαστε στην Λέσβο, όπου παρακαλουθούμε την ζωη της οικογένειας Δελλή, μια από τις πιο πλούσιες οικογένειες του νησιού και κυριως της κόρης της οικογενείας της όμορφης και καλόψυχης Αγγελικούλας Δελλη. Η Αγγελική λίγο πριν την παραμονή του γάμου της λαμβάνει ένα σημείωμα περίεργο, ανώνυμο που της λεει πως ο άνδρας που πρόκειται να παντρευτεί του Αγιου Δημητρίου εχει άλλη. Η αγγελικη τα χάνει εντελώς, οντας ερωτευμένη βαθιά με τον συμβολαιογράφο Απόστολο Πετρόπουλο και ο θείος και γιατρός Οδυσσέας Δελλής, ακληρος που αγαπά τρελά την ανηψιά του αναλαμβάνει να λύσει το μυστηριο του γραμματος επισκεπτόμενος τον γιο του παιδικού φίλου του στην ασφάλεια , Πέτρο Μανιά για να παρακολουθησει αυτος τον άπιστο και μοιχό Απόστολο... Ο Μανιας μαθαινει ότι ο Απόστολος τα χει με την νύφη της Αγγελικής μα δεν μιλά και ετσι αρχίζει το δράμα του και η τραγωδια της οικογένειας καθοτι θα ερωτευτεί την ''αναγέννηση'' μολις την δει.
Από εκει και πέρα αρχιζει η ιστορια που συχρονως μας αποκαλύπτει και την ιστορια της σύγχρονης Ελλάδας μέσα από τα μάτια μιας ''μυστηριώδης'' γιαγιας που ποτε στο βιβλίο δεν αποκαλύπτεται η ταυτότητα της/ Είναι η ιδια η Αγγελική σε μεγάλη πια ηλικία, η Ρηνούλα η ''αδελφη'' της Αγγελικούλας ή η ελαφροισκιωτη Ευανθούλα, ακομα μπορει να είναι και η όλγα η νυφη της αγγελικής. Οποια και αν είναι ξέρει απόλυτα την ιστορία της οικογενειας Δελλη πισω από τις κλειστές πόρτες του αρχοντικού. Ο Απόστολος θα είναι ο κακός δαίμονας του Δελλεικου.
Εσεις σιγουρα το βιβλίο το γνωρίζετε από την εξαιρετική του μεταφορά από τον Κουτσομύτη το 1995 στα στενά του Γαλαξιδίου και στην Πλάκα. Σίγουρα θυμόσαστε πως και ο Χριστόδουλος περιγραφει την Αγγελικουλα στον Μανιά '' η αναγέννηση το κοριτσι του Μποτιτσέλι, το όνειρο''! και ηταν όντως ετσι και η Σικελιανού που ερμήνευσε την ηρωιδα. Θεα και η γιαγια που στολιζε τον σαβουρογα.. απόστολο με τα καλύτερα επίθετακαι τι σαβουρογ. δηλ. με τις καλύτερες πήγαινε και θηλυκο για θηλυκό δεν άφησε ο κύριος. Ένα βιβλίο που δεν γινεται να δεις ξεχωριστα από το σηριαλ όπως και να΄χει το διαβαζεις και άμεσως το σηριαλ στο μυαλο συνειρμικά.
Ερωτημα ξεχωριστο: Τι απέγινε η ''πέραν του κόσμου τούτου'' , η γλυκεια Ευανθούλα που ομιλει με την Παναγία και εχει την χάρη Της και τα μαντευει όλα μα όλα
Από εκει και πέρα αρχιζει η ιστορια που συχρονως μας αποκαλύπτει και την ιστορια της σύγχρονης Ελλάδας μέσα από τα μάτια μιας ''μυστηριώδης'' γιαγιας που ποτε στο βιβλίο δεν αποκαλύπτεται η ταυτότητα της/ Είναι η ιδια η Αγγελική σε μεγάλη πια ηλικία, η Ρηνούλα η ''αδελφη'' της Αγγελικούλας ή η ελαφροισκιωτη Ευανθούλα, ακομα μπορει να είναι και η όλγα η νυφη της αγγελικής. Οποια και αν είναι ξέρει απόλυτα την ιστορία της οικογενειας Δελλη πισω από τις κλειστές πόρτες του αρχοντικού. Ο Απόστολος θα είναι ο κακός δαίμονας του Δελλεικου.
Εσεις σιγουρα το βιβλίο το γνωρίζετε από την εξαιρετική του μεταφορά από τον Κουτσομύτη το 1995 στα στενά του Γαλαξιδίου και στην Πλάκα. Σίγουρα θυμόσαστε πως και ο Χριστόδουλος περιγραφει την Αγγελικουλα στον Μανιά '' η αναγέννηση το κοριτσι του Μποτιτσέλι, το όνειρο''! και ηταν όντως ετσι και η Σικελιανού που ερμήνευσε την ηρωιδα. Θεα και η γιαγια που στολιζε τον σαβουρογα.. απόστολο με τα καλύτερα επίθετακαι τι σαβουρογ. δηλ. με τις καλύτερες πήγαινε και θηλυκο για θηλυκό δεν άφησε ο κύριος. Ένα βιβλίο που δεν γινεται να δεις ξεχωριστα από το σηριαλ όπως και να΄χει το διαβαζεις και άμεσως το σηριαλ στο μυαλο συνειρμικά.
Ερωτημα ξεχωριστο: Τι απέγινε η ''πέραν του κόσμου τούτου'' , η γλυκεια Ευανθούλα που ομιλει με την Παναγία και εχει την χάρη Της και τα μαντευει όλα μα όλα
August 23, 2021
Το βιβλίο εκτυλίσσεται στα ταραγμένα χρόνια του 39 με 40 που μαινόταν ο ελληνοιταλικός πόλεμος και στην ηγεσία ήταν ο Μεταξάς. Μέσα στην ιστορική μαυρίλα που επικρατεί μεταφερόμαστε στην Λέσβο και γνωρίζουμε την ευκατάστατη οικογένεια Δελή. Η Αγγελική ετοιμάζεται να παντρευτεί τον Απόστολο Πετρόπουλο όμως ένα ξαφνικό γράμμα ανακόπτει τα σχέδια της. Ο θείος της κοπέλας, ο επιτυχημένος ιατρός Οδυσσέας αναθέτει στον αστυνόμο Πέτρο Μανιά να ψάξει την ιστορία αυτού του ανθρώπου.
Ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα που τα περιέχει όλα. Την πολιτική και κοινωνική ιστορία εκεινής της εποχής, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου όπως επίσης και το ερωτικό στοιχείο χωρίς να καταντάει μελό και να κουράζει τον αναγνώστη. Μου άρεσε η χρήση του πρώτου προσώπου που έδωσε αμεσότητα και ενδιαφέρον στο λόγο. Η γλώσσα της συγγραφέως ήταν απλή χωρίς περιττές φιοριτούρες.
Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.
Ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα που τα περιέχει όλα. Την πολιτική και κοινωνική ιστορία εκεινής της εποχής, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου όπως επίσης και το ερωτικό στοιχείο χωρίς να καταντάει μελό και να κουράζει τον αναγνώστη. Μου άρεσε η χρήση του πρώτου προσώπου που έδωσε αμεσότητα και ενδιαφέρον στο λόγο. Η γλώσσα της συγγραφέως ήταν απλή χωρίς περιττές φιοριτούρες.
Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.
August 10, 2016
Ενώ η γραφή της συγγραφέως ήταν λιτή, αλλά εξαιρετικά χαλαρωτική, το έργο της απέτυχε να με συγκινήσει. Η ίδια η ιστορία ήταν προβλέψιμη κι οι χαρακτήρες μονοδιάστατοι, ζούσαν στο μικρόκοσμό τους ενώ σημαντικά ιστορικά γεγονότα βρίσκονταν σε εξέλιξη. Παράλληλα μια τεχνική που με κούρασε πολύ γρήγορα ένεκα της ακατάπαυστης επανάληψής της ήταν η προοικονομία, καθώς η συγγραφέας άφηνε συνέχεια υπονοούμενα και έκανε σχόλια για συμβάντα που θα φανερώνονταν στην πορεία, με αποτέλεσμα να λείπει η έκπληξη. Τέλος, πολλά από τα γεγονότα έμοιαζαν υπερβολικά δραματικά, ενώ η τελευταία σκηνή φάνηκε βεβιασμένη και γυμνή από τη διάχυτη στο υπόλοιπο έργο φαντασία.
November 16, 2018
Μήπως είναι λίγο υπερτιμημένο; Καλό βιβλίο αλλά όχι κι έτσι όπως παρουσιάστηκε από πολλές κριτικές. Εχει μεν τα στοιχεία του best seller, όπως κι έγινε, πλην όμως αυτό δεν καθορίζει πάντα και την ποιότητα ενός βιβλίου
January 2, 2019
Η Πρόβα Του Νυφικού" είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα ελληνικά βιβλία των τελευταίων δεκαετιών.Εν πρώτοις, η ιστορία του δεν παρουσιάζει πρωτοτυπίες ωστόσο πρεπει να κριθεί για την χρονική στιγμή που γράφτηκε.
Το μυθιστόρημα της Γιαννακοπούλου είχε μια ενδιαφέρουσα, αλλά όχι πρωτότυπη οικογενειακή ιστορία, αλλά ως προς τα μέσα υπήρξε μπροστά από την εποχή του καθώς παρουσίαζε μια νέα πρόταση για τα μυθιστορήματα εποχής. συνδυάζοντας αισθησιασμό κι ιστορική αλήθεια, με μεγάλη τόλμη για το είδος του και την δεκαετία του 90, όπου τα ιστορικά μυθιστορήματα αποστασιοποιούνταν από το ερωτικό- κ μάλιστα το σαρκικό στοιχείο.:
Στην "Πρόβα Του Νυφικού" συνυπάρχουν ένας απροσχημάτιστος αισθησιασμός, ακραία πάθη, αντάμα με ουσιαστικά συναισθήματα και ιστορική εγκυρότητα, συνθέτοντας μια καινοτόμα για το είδος γραφή.Μιαν εξαίσια δημιουργία, όπου πανταχού παρών δηλώνει ένας διαρκής βελούδινος σαρκασμός και μια γλώσσα που βρίθει ζωντάνιας κι εκφραστικότητας χωρίς όμως αισθητικό βάθος κ απαιτήσεις λεξιλογικές.
Το μυθιστόρημα καλύπτει την τελευταία διετία του Μεσοπολέμου κ ολοκληρώνεται με την Απελευθέρωση της πατρίδας κ των ηρώων του , αναδεικνύοντας σπερματικά αλλά και αντιπροσωπευτικά το κλίμα της Ελλάδας του Μεταξά:
Έτσι αναδεικνύονται τα ήθη στα πλαίσια των αστικών οικογενειών κι η αβρότητα των αστικών τρόπων με τα κοριτσίστικα όνειρα, αλλά και τα οικογενειακά μυστικά, κάτω από τον φόβο και τη βία ενός καθεστώτος, που του άρεσε να μιμείται τα φασιστικά πρότυπα...
"Η Πρόβα του Νυφικού" ,παρόλη τη νοσταλγική εποχή και τον ερωτισμό που τη χαρακτηρίζει δεν απηχεί κανενός είδους ρομαντισμό.
Το ύφος του μυθιστορήματος ενέχει μια τραχύτητα που καθιστά τον λόγο του αιχμηρό.
Η αφήγηση αποδίδεται σε μια γηραιά κυρία που κληροδοτεί τα οικογενειακά μυστικά στην εγγονή της: Χωρίς να αποκαλύπτει τη ταυτότητα αυτης της ηλικιωμένης αφηγήτριας, η Ντόρα Γιαννακοπούλου έχει μέσω αυτής το απαραίτητο άλλοθι για να προσδώσει ευελιξία στην αφήγηση χωρίς λογοτεχνικές αγκυλώσεις, που απαιτούν μια σχετική αποστασιοποίηση του γράφοντος από τη φόρτιση των καταστάσεων.
Η ίδια η συγγραφέας δηλαδή εισηγείται την προσωπική της γνώμη για τους χαρακτήρες που πλάθει ,προοικονομώντας, συμπάσχοντας, αποδομώντας.
Σίγουρα δεν υπάρχει καλλιέπεια ή διάθεση ανάλυσης των χαρακτήρων ωστόσο το δράμα αναδεικνύει επαρκώς τις διακυμάνσεις κ τις συγκρούσεις των προσώπων":
Κάθε πρόσωπο μοναδικό διατηρεί τη μοναδικόρητά του κ αήνει το στίγμα του.
Είναι η αθώα κόρη της οικογένειας που με την ομορφιά της θα υπογραμμίσει την αντίθεση προς τα ακάθαρτα πάθη όσων την πρόδωσαν.Το αθώο λοιπόν σφάγιο.
Σαν τραγική ειρωνεία προβάλλει το απίθανο κάλλος κι η αθωότητα της ανυποψίαστης Αγγελικούλας, η οποία βλέπει το φως και τα όνειρά της τσαλαπατημένα, σα συλημένος παράδεισος που μάταια ζητούσε να προσφερθεί στον αγαπήμένο που ήταν ανάξιός του.
Η φλογερή, ανεξίκακη Ρηνιώ γεννά θαυμασμό με το ψυχικό της μεγαλείο που γίνεται έμπνευση μέχρι ένα δικό της μυστικό τη φέρνει σε θανάσιμο κίνδυνο!
Η ηδυπαθης Όλγα διασχίζει όλον τον δρόμο του άνομου μέχρι την κάθαρση, ενώ η απόκοσμη Ευανθούλα προσδίδει υποβλητικότητα σε ολόκληρο επιτείνοντας το δράματικότητα των στιγμών.
Παράλληλα, ο Αλέξανδρος γίνεται ένα αντιφατικό μοτίβο δειλίας και θάρρους, λιποτακτώντας από τον έρωτα αλλά κερδίζοντας ξανά τη ζωή μέσα από μια τραγική απώλεια...
Πάνω από όλους όμως, ο πιο ενδιαφέρων χαρακτήρας είναι ο φαύλος Απόστολος!
Ο οξυδερκής νομικός, οπορτουνιστής,υπόδουλος των παθών και άκρατα ναρκισσιστής Απόστολος αποδεικνύεται ο κακός δαίμονας της οικογένειας Δελή αλλά και όποιου άτυχου βρεθεί στο διάβα του.
Κατά συμβολική αντιστοιχία, η σκιά του Απόστολου Πετρόπουλου απλώνεται πάνω από την οικογένεια Δελή όπως ακριβώς το χιτλερικό σκοτάδι εξαπλώθηκε πάνω από την Ευρώπη κάνοντας τα πάντα στάχτη.
Μια φιγούρα που ακολουθεί το πρότυπο των πιο σκοτεινών εκπροσώπων της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου...
Αυτή είναι η Πρόβα Νυφικού... Ένας χορός ανεκπλήρωτων παθών, ανομίας, ετερόκλητων προσώπων και αγνών συναισθημάτων δοσμένος σε γλώσσα λιτή, αιχμηρή, ενίοτε δηκτική με στοιχείο προφορικότητας αλλά και έντονης θεατρικότητας που ίσως αποτυπώνει την εμπειρία της Γιαννακοπούλου ως ηθοποιού...
Σίγουρα η Πρόβα Του Νυφικού για τη συγγραφέα του δεν ήταν μια... πρόβα για πιο μεγάλα έργα αλλά η το πέταγμα κι η κορύφωση της πορείας της, παραμένοντας με διαφορά η πιο καλή της συγγραφική στιγμή.
ΤΟ ΣΙΡΙΑΛ ( ΕΑΚΤΕΝΕ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Είναι γεγονός ότι το μυθιστόρημα αυτό δε θα είχε κάνει τόσο πάταγο αν δεν το είχε απογειώσει ο ταλαντούχος σκηνοθέτης Κώστας Κουτσομύτης κοσμώντας το τηλεοπτικό τοπίο με ένα σίριαλ κόσμημα που απέδειξε
πως κι η -"υποτιμημένη"από μερικούς- Τηλεόραση μπορεί να κοιτά κατάματα την Τέχνη!!
ΕΤο σίριαλ Πρόβα Του Νυφικού είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις που η μεταφορά ενός βιβλίου στην οθόνη το ξεπερνά σε βάθος και αφηγηματική δεινότητα.
Το σίριαλ που γυρίστηκε τη σεζόν 94 95 για λογαριασμό του ΑΝΤ1 είναι ένα κομψοτέχνημα όπου συνδυάστηκαν ιδανικά κείμενο, ερμηνείες,φωτογραφία με τις μουσικές του αισθαντικού συνθέτη Βασίλη Δημητρίου που αναβιώνουν μια εποχή άγρια ρομαντική...
Ένα αριστουργηματικό πορτρέτο μιας άλλης εποχής όπου κάθε πρόσωπο βρήκε την ιδανική του ενσάρκωση:
Ο Φίλιππος Σοφιανός απέδωσε έναν δαιμονικό κ γλοιώδη Απόστολο Πετρόπουλο αποδίδοντας υποδειγματικά την ωραιοπάθειά του, την παραφορά και τον σαδισμό του...
Όλη η παράνοια μιας κολασμένης ψυχής.
Στον αντίποδα ο Γρηγόρης Βαλτινός ως διοικητής Μανιάς χαρίζει μια ερμηνεία γεμάτη σεμνότητα και βουβό πόνο.
Η Πέγκυ Τρικαλιώτη υπήρξε μια εύστροφη και μεγαλόθυμη Ρηνούλα Μάντακα, μια συμπονετική δασκάλα, που "έσπασε" τις σωστές στιγμές.Αλησμόνητα έχουν μείνει τα σπαρακτικά και συνάμα ελπιδοφόρα λόγια της που μαζί με τον Αλέξανδρο προτρέπουν καθέναν από μας να θεραπευσει τα τραυματα της ψυχής του για να θεραπεύσει και τους γύρω του.
Μαζί της ο Νίκος Ψαρράς απέδωσε τον ανίσχυρο γιατρό Αλέξανδρο ,που καλείται να γίνει δυνατός ενόσο ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης εκπροσώπησε στο προσωπο του κομμουνιστή δασκάλου, Λάμπρου Κατσιώτη τους κυνηγημένους του καθεστώτος.
Η Άντζελα Γκερέκου υπήρξε μια φλογισμένη εικόνα πάθους και αμαρτίας, δίνοντας σάρκα και οστά στην Όλγα Δελή με την άγρια αγαλματένια ομορφιά της που απενοχοποιημένα ξετύλιξε στον φακό σε προκλητικές σκηνές.
Από την άλλη ο Δημήτρης Τζουμάκης ήταν η απαραίτητη αλέγκρα νότα που αποφόρτιζε τις στιγμές και αντιστάθμιζε την τραγικότητα του ερωτευμένου Πέτρου.Από τις πιο αξιαγάπητες τηλεοπτικές φιγούρες , το πρότυπο του καλού φίλου...
Και μέσα σ όλο αυτό το σύμπαν , ποιος μπορεί να αντισταθεί στη σαγήνη της θηλυκότατης τροτέζας Ματίνας που ιδανικά ερμήνευσε η τόσο αρχοντική και γεμάτη θηλυκότητα Πέμυ Ζούνη!
Τα κομμάτια του Βασίλη Δημητρίου, σε δρόμους νοσταλγικούς μα κι αισθησιακούς συνάμα, από το στόμα της Πέμυς Ζούνη, παραπέμπουν σε ονειρικά καμπαρέ στο Παρίσι του '30.
Η Ματίνα αποτελεί μια περίπτωση που η παραλλαγμένη οπτική του σκηνοθέτη βελτίωσε ανεβάζοντας μια πόρνη ως το ανώτατο σκαλοπάτι της θυσίας, με τρόπο απροσδόκητο, που δυστυχώς απουσιάζει από το βιβλίο της Γιαννακοπούλου.
Ένα εξαίσιο μήνυμα ότι η καθαρότητα δεν πρέπει να αναζητάται μονάχα στο σώμα αλλά μόνο στην ψυχή.
Πλάι στη Ματίνα ένας χαρακτήρας- εύρημα της τηλεοπτικής εκδοχής , ο Ζωγράφος Γιαλήνης , ένας Πικάσσο της ελληνικής επαρχίας προτάσσει διακριτικό ερωτισμό κ την Τέχνη του στα πολυβόλα..,
Τέλος η Τζίνη Παπαδοπούλου απέδωσε στη διαισθητικη Ευανθούλα τους όλη την αγιοσύνη ενός πλάσματος που μέσα από την αγνότητά του μπορούσε να αφουγκράζεται τη Φωνή του Θεού.Η συγγραφέας άφησε σε εκκρεμότητα τη μοίρα της Ευανθούλας και την ακολούθησε σε αυτό ο σκηνοθέτης.
Η πιο συζητημένη πρωταγωνίστρια στο σίριαλ όμως ήταν η πανέμορφη Αλεξανδριανή Σικελιανού, η ηθοποιός που είχε ξεχωρίσει στην τηλεοπτική απόδοση της "ΛΥΓΕΡΗΣ" του Ανδρέα Καρκαβίτσα στην ΕΡΤ, αλλά ακι στην "Παλίρροια" του ΑΝΤ1.
Είναι η κοπέλα που τόσο έμοιαζε με τον πίνακα του Λάμπρου Άλα που κοσμεί το εξώφυλλο του βιβλίου.
Η" κοπέλα με το ποιητικό όνομα ,η αιθέρια Αλεξανδριανή Σικελιανού, βγαλμένη θαρρείς από ονειρική καρτ ποσταλ σημερα...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Η ΑΓΓΕΛΙΚΟΥΛΑ Κ ΠΛΟΥΣΙΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΘΡΥΛΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ.
https://stonasterismotouvivliou.blogs...
Το μυθιστόρημα της Γιαννακοπούλου είχε μια ενδιαφέρουσα, αλλά όχι πρωτότυπη οικογενειακή ιστορία, αλλά ως προς τα μέσα υπήρξε μπροστά από την εποχή του καθώς παρουσίαζε μια νέα πρόταση για τα μυθιστορήματα εποχής. συνδυάζοντας αισθησιασμό κι ιστορική αλήθεια, με μεγάλη τόλμη για το είδος του και την δεκαετία του 90, όπου τα ιστορικά μυθιστορήματα αποστασιοποιούνταν από το ερωτικό- κ μάλιστα το σαρκικό στοιχείο.:
Στην "Πρόβα Του Νυφικού" συνυπάρχουν ένας απροσχημάτιστος αισθησιασμός, ακραία πάθη, αντάμα με ουσιαστικά συναισθήματα και ιστορική εγκυρότητα, συνθέτοντας μια καινοτόμα για το είδος γραφή.Μιαν εξαίσια δημιουργία, όπου πανταχού παρών δηλώνει ένας διαρκής βελούδινος σαρκασμός και μια γλώσσα που βρίθει ζωντάνιας κι εκφραστικότητας χωρίς όμως αισθητικό βάθος κ απαιτήσεις λεξιλογικές.
Το μυθιστόρημα καλύπτει την τελευταία διετία του Μεσοπολέμου κ ολοκληρώνεται με την Απελευθέρωση της πατρίδας κ των ηρώων του , αναδεικνύοντας σπερματικά αλλά και αντιπροσωπευτικά το κλίμα της Ελλάδας του Μεταξά:
Έτσι αναδεικνύονται τα ήθη στα πλαίσια των αστικών οικογενειών κι η αβρότητα των αστικών τρόπων με τα κοριτσίστικα όνειρα, αλλά και τα οικογενειακά μυστικά, κάτω από τον φόβο και τη βία ενός καθεστώτος, που του άρεσε να μιμείται τα φασιστικά πρότυπα...
"Η Πρόβα του Νυφικού" ,παρόλη τη νοσταλγική εποχή και τον ερωτισμό που τη χαρακτηρίζει δεν απηχεί κανενός είδους ρομαντισμό.
Το ύφος του μυθιστορήματος ενέχει μια τραχύτητα που καθιστά τον λόγο του αιχμηρό.
Η αφήγηση αποδίδεται σε μια γηραιά κυρία που κληροδοτεί τα οικογενειακά μυστικά στην εγγονή της: Χωρίς να αποκαλύπτει τη ταυτότητα αυτης της ηλικιωμένης αφηγήτριας, η Ντόρα Γιαννακοπούλου έχει μέσω αυτής το απαραίτητο άλλοθι για να προσδώσει ευελιξία στην αφήγηση χωρίς λογοτεχνικές αγκυλώσεις, που απαιτούν μια σχετική αποστασιοποίηση του γράφοντος από τη φόρτιση των καταστάσεων.
Η ίδια η συγγραφέας δηλαδή εισηγείται την προσωπική της γνώμη για τους χαρακτήρες που πλάθει ,προοικονομώντας, συμπάσχοντας, αποδομώντας.
Σίγουρα δεν υπάρχει καλλιέπεια ή διάθεση ανάλυσης των χαρακτήρων ωστόσο το δράμα αναδεικνύει επαρκώς τις διακυμάνσεις κ τις συγκρούσεις των προσώπων":
Κάθε πρόσωπο μοναδικό διατηρεί τη μοναδικόρητά του κ αήνει το στίγμα του.
Είναι η αθώα κόρη της οικογένειας που με την ομορφιά της θα υπογραμμίσει την αντίθεση προς τα ακάθαρτα πάθη όσων την πρόδωσαν.Το αθώο λοιπόν σφάγιο.
Σαν τραγική ειρωνεία προβάλλει το απίθανο κάλλος κι η αθωότητα της ανυποψίαστης Αγγελικούλας, η οποία βλέπει το φως και τα όνειρά της τσαλαπατημένα, σα συλημένος παράδεισος που μάταια ζητούσε να προσφερθεί στον αγαπήμένο που ήταν ανάξιός του.
Η φλογερή, ανεξίκακη Ρηνιώ γεννά θαυμασμό με το ψυχικό της μεγαλείο που γίνεται έμπνευση μέχρι ένα δικό της μυστικό τη φέρνει σε θανάσιμο κίνδυνο!
Η ηδυπαθης Όλγα διασχίζει όλον τον δρόμο του άνομου μέχρι την κάθαρση, ενώ η απόκοσμη Ευανθούλα προσδίδει υποβλητικότητα σε ολόκληρο επιτείνοντας το δράματικότητα των στιγμών.
Παράλληλα, ο Αλέξανδρος γίνεται ένα αντιφατικό μοτίβο δειλίας και θάρρους, λιποτακτώντας από τον έρωτα αλλά κερδίζοντας ξανά τη ζωή μέσα από μια τραγική απώλεια...
Πάνω από όλους όμως, ο πιο ενδιαφέρων χαρακτήρας είναι ο φαύλος Απόστολος!
Ο οξυδερκής νομικός, οπορτουνιστής,υπόδουλος των παθών και άκρατα ναρκισσιστής Απόστολος αποδεικνύεται ο κακός δαίμονας της οικογένειας Δελή αλλά και όποιου άτυχου βρεθεί στο διάβα του.
Κατά συμβολική αντιστοιχία, η σκιά του Απόστολου Πετρόπουλου απλώνεται πάνω από την οικογένεια Δελή όπως ακριβώς το χιτλερικό σκοτάδι εξαπλώθηκε πάνω από την Ευρώπη κάνοντας τα πάντα στάχτη.
Μια φιγούρα που ακολουθεί το πρότυπο των πιο σκοτεινών εκπροσώπων της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου...
Αυτή είναι η Πρόβα Νυφικού... Ένας χορός ανεκπλήρωτων παθών, ανομίας, ετερόκλητων προσώπων και αγνών συναισθημάτων δοσμένος σε γλώσσα λιτή, αιχμηρή, ενίοτε δηκτική με στοιχείο προφορικότητας αλλά και έντονης θεατρικότητας που ίσως αποτυπώνει την εμπειρία της Γιαννακοπούλου ως ηθοποιού...
Σίγουρα η Πρόβα Του Νυφικού για τη συγγραφέα του δεν ήταν μια... πρόβα για πιο μεγάλα έργα αλλά η το πέταγμα κι η κορύφωση της πορείας της, παραμένοντας με διαφορά η πιο καλή της συγγραφική στιγμή.
ΤΟ ΣΙΡΙΑΛ ( ΕΑΚΤΕΝΕ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Είναι γεγονός ότι το μυθιστόρημα αυτό δε θα είχε κάνει τόσο πάταγο αν δεν το είχε απογειώσει ο ταλαντούχος σκηνοθέτης Κώστας Κουτσομύτης κοσμώντας το τηλεοπτικό τοπίο με ένα σίριαλ κόσμημα που απέδειξε
πως κι η -"υποτιμημένη"από μερικούς- Τηλεόραση μπορεί να κοιτά κατάματα την Τέχνη!!
ΕΤο σίριαλ Πρόβα Του Νυφικού είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις που η μεταφορά ενός βιβλίου στην οθόνη το ξεπερνά σε βάθος και αφηγηματική δεινότητα.
Το σίριαλ που γυρίστηκε τη σεζόν 94 95 για λογαριασμό του ΑΝΤ1 είναι ένα κομψοτέχνημα όπου συνδυάστηκαν ιδανικά κείμενο, ερμηνείες,φωτογραφία με τις μουσικές του αισθαντικού συνθέτη Βασίλη Δημητρίου που αναβιώνουν μια εποχή άγρια ρομαντική...
Ένα αριστουργηματικό πορτρέτο μιας άλλης εποχής όπου κάθε πρόσωπο βρήκε την ιδανική του ενσάρκωση:
Ο Φίλιππος Σοφιανός απέδωσε έναν δαιμονικό κ γλοιώδη Απόστολο Πετρόπουλο αποδίδοντας υποδειγματικά την ωραιοπάθειά του, την παραφορά και τον σαδισμό του...
Όλη η παράνοια μιας κολασμένης ψυχής.
Στον αντίποδα ο Γρηγόρης Βαλτινός ως διοικητής Μανιάς χαρίζει μια ερμηνεία γεμάτη σεμνότητα και βουβό πόνο.
Η Πέγκυ Τρικαλιώτη υπήρξε μια εύστροφη και μεγαλόθυμη Ρηνούλα Μάντακα, μια συμπονετική δασκάλα, που "έσπασε" τις σωστές στιγμές.Αλησμόνητα έχουν μείνει τα σπαρακτικά και συνάμα ελπιδοφόρα λόγια της που μαζί με τον Αλέξανδρο προτρέπουν καθέναν από μας να θεραπευσει τα τραυματα της ψυχής του για να θεραπεύσει και τους γύρω του.
Μαζί της ο Νίκος Ψαρράς απέδωσε τον ανίσχυρο γιατρό Αλέξανδρο ,που καλείται να γίνει δυνατός ενόσο ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης εκπροσώπησε στο προσωπο του κομμουνιστή δασκάλου, Λάμπρου Κατσιώτη τους κυνηγημένους του καθεστώτος.
Η Άντζελα Γκερέκου υπήρξε μια φλογισμένη εικόνα πάθους και αμαρτίας, δίνοντας σάρκα και οστά στην Όλγα Δελή με την άγρια αγαλματένια ομορφιά της που απενοχοποιημένα ξετύλιξε στον φακό σε προκλητικές σκηνές.
Από την άλλη ο Δημήτρης Τζουμάκης ήταν η απαραίτητη αλέγκρα νότα που αποφόρτιζε τις στιγμές και αντιστάθμιζε την τραγικότητα του ερωτευμένου Πέτρου.Από τις πιο αξιαγάπητες τηλεοπτικές φιγούρες , το πρότυπο του καλού φίλου...
Και μέσα σ όλο αυτό το σύμπαν , ποιος μπορεί να αντισταθεί στη σαγήνη της θηλυκότατης τροτέζας Ματίνας που ιδανικά ερμήνευσε η τόσο αρχοντική και γεμάτη θηλυκότητα Πέμυ Ζούνη!
Τα κομμάτια του Βασίλη Δημητρίου, σε δρόμους νοσταλγικούς μα κι αισθησιακούς συνάμα, από το στόμα της Πέμυς Ζούνη, παραπέμπουν σε ονειρικά καμπαρέ στο Παρίσι του '30.
Η Ματίνα αποτελεί μια περίπτωση που η παραλλαγμένη οπτική του σκηνοθέτη βελτίωσε ανεβάζοντας μια πόρνη ως το ανώτατο σκαλοπάτι της θυσίας, με τρόπο απροσδόκητο, που δυστυχώς απουσιάζει από το βιβλίο της Γιαννακοπούλου.
Ένα εξαίσιο μήνυμα ότι η καθαρότητα δεν πρέπει να αναζητάται μονάχα στο σώμα αλλά μόνο στην ψυχή.
Πλάι στη Ματίνα ένας χαρακτήρας- εύρημα της τηλεοπτικής εκδοχής , ο Ζωγράφος Γιαλήνης , ένας Πικάσσο της ελληνικής επαρχίας προτάσσει διακριτικό ερωτισμό κ την Τέχνη του στα πολυβόλα..,
Τέλος η Τζίνη Παπαδοπούλου απέδωσε στη διαισθητικη Ευανθούλα τους όλη την αγιοσύνη ενός πλάσματος που μέσα από την αγνότητά του μπορούσε να αφουγκράζεται τη Φωνή του Θεού.Η συγγραφέας άφησε σε εκκρεμότητα τη μοίρα της Ευανθούλας και την ακολούθησε σε αυτό ο σκηνοθέτης.
Η πιο συζητημένη πρωταγωνίστρια στο σίριαλ όμως ήταν η πανέμορφη Αλεξανδριανή Σικελιανού, η ηθοποιός που είχε ξεχωρίσει στην τηλεοπτική απόδοση της "ΛΥΓΕΡΗΣ" του Ανδρέα Καρκαβίτσα στην ΕΡΤ, αλλά ακι στην "Παλίρροια" του ΑΝΤ1.
Είναι η κοπέλα που τόσο έμοιαζε με τον πίνακα του Λάμπρου Άλα που κοσμεί το εξώφυλλο του βιβλίου.
Η" κοπέλα με το ποιητικό όνομα ,η αιθέρια Αλεξανδριανή Σικελιανού, βγαλμένη θαρρείς από ονειρική καρτ ποσταλ σημερα...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΛΙΝΚ ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Η ΑΓΓΕΛΙΚΟΥΛΑ Κ ΠΛΟΥΣΙΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΘΡΥΛΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ.
https://stonasterismotouvivliou.blogs...
January 3, 2023
Η ζωή και οι περιπέτειες μιας ευκατάστατης, μεγαλοαστικής οικογένειας στη Μυτιλήνη κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Ευκολοδιάβαστο μυθιστόρημα ( μου πήρε πέντε ώρες για να το τελειώσω) που αφήνει όμως πολλά κενά σημεία. Όλη την ιστορία την διηγείται μια γιαγιά στην εγγονή της μετά από πενήντα χρόνια. Ποτέ όμως δεν μαθαίνουμε ποια είναι η γιαγιά ( προφανώς η ηρωίδα στα γεράματά της; Ή κάποια άλλη;) και ποτέ δεν μαθαίνουμε από πού τα ήξερε όλα αυτά η γιαγιά. Επίσης πολλές ιστορίες δεν έχουν τέλος: ποτέ δεν μαθαίνουμε τι απέγινε ο δάσκαλος Λάμπρος, ποτέ δεν μαθαίνουμε το τέλος των ηρώων που είχαν ανέβει αντάρτες στα βουνά. Ποτέ δεν μαθαίνουμε ούτε καν το τέλος της ηρωίδας. Τέλος υπήρχαν και αρκετές ανακολουθίες: ο προἵστάμενος της Ασφάλειας που κυνηγούσε και βασάνιζε τους κομμουνιστές επί Μεταξά, γίνεται ένθερμος υποστηρικτής της αντίστασης!
Ωραίο σημείο σε όλη την ιστορία είναι η ύπαρξη της Ευανθίας, που δίνει ένα εξωπραγματικό και μυστηριακό ύφος στην όλη διήγηση. Είναι ίσως η πιο λογοτεχνική στιγμή του μυθιστορήματος.
Ωραίο σημείο σε όλη την ιστορία είναι η ύπαρξη της Ευανθίας, που δίνει ένα εξωπραγματικό και μυστηριακό ύφος στην όλη διήγηση. Είναι ίσως η πιο λογοτεχνική στιγμή του μυθιστορήματος.
September 25, 2013
Το καλοκαίρι που μας πέρασε ο ANT1 αποφάσισε το βράδυ να προβάλει σε επανάληψη μια σειρά από το παρελθόν.. το πολύ μακρινό παρελθόν για να είμαι ειλικρινής… την Πρόβα του Νυφικού που για πρώτη φορά προβλήθηκε στην ελληνική τηλεόραση το 1995 με ένα εξαιρετικό καστ ηθοποιών. Ονόματα σαν εκείνα του Γρηγόρη Βαλτινού, της Πέγκυ Τρικαλιώτη, του Άγγελου Αντωνόπουλου, του Αντρέα Βουτσινά, του Νίκου Γεωργάκη, της Άντζελα Γκερέκου, της Πέμυ Ζούνη, της Αλέκα Παίξη, της Αλεξανδριανής Σικελιανού, του Φίλιππου Σοφιανού και πολλών άλλων περνούσαν το ένα δίπλα στο άλλο στους τίτλους αρχής με ένα εξαιρετικό τραγούδι ερμηνευμένο από τη Μαρινέλλα να ακούγεται σε αυτούς. Αν και έχουν περάσει 18 χρόνια από τότε τους περισσότερους ηθοποιούς τους ήξερα κάποιους τους έχω δει και στο θέατρο αλλά φυσικά στο δικό μου το μυαλό τους θυμόμουν με τη μορφή που έχουν σήμερα. Εκεί όλοι τους είναι νεότεροι κάποιοι μόλις ξεκινούσαν την καριέρα τους στο χώρο της υποκριτικής ενώ κάποιοι άλλοι λίγοι ευτυχώς δεν είναι πια μαζί μας. Όπως και να έχει εγώ από τα τρέιλερ κιόλ��ς είχα αποφασίσει να τη δω τη σειρά όχι μόνο για τους ηθοποιούς και το τραγούδι των τίτλων αλλά και επειδή ποτέ μου δεν την είχα ξαναδεί. Το 1995 ήμουν 2 χρονών καταλαβαίνετε λοιπόν ότι και να ήθελα δεν θα μπορούσα να την παρακολουθήσω!! Ήταν ευχάριστο λοιπόν που μια τόσο παλιά παραγωγή προβλήθηκε πάλι στην ελληνική τηλεόραση και εμείς οι νεότεροι είχαμε την ευκαιρία να την δούμε και να την απολαύσουμε για πρώτη φορά. Γιατί ήταν πραγματική απόλαυση να βλέπεις μια παραγωγή του 1995 να είναι πολύ καλύτερη από τις σημερινές λίγες ελληνικές παραγωγές που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να είναι καλύτερες.. κι όμως δεν είναι. Η πρόβα του νυφικού είχε μια μαγεία που δεν την έχουν οι σημερινές παραγωγές. Οι ηθοποιοί ήταν τέλειοι στους ρόλους τους η μουσική ήταν υπέροχη τα κοστούμια τα σκηνικά τα εξωτερικά και τα εσωτερικά γυρίσματα όλα προσεγμένα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Ήταν τυχεροί όσοι μπορούσαν να βλέπουν ελληνικά σίριαλ τη δεκαετία του 90 τελικά.. Και πολύ κρίμα που η Αλεξανδριανή Σικαλιανού αποφάσισε να απομακρυνθεί από το χώρο της υποκριτικής ,πολύ κρίμα… Τέλος πάντων ένα βράδυ βλέποντας με τη μητέρα μου το δεύτερο επεισόδιο σε ένα διάλειμμα για διαφημίσεις της είπα ότι οι τίτλοι έναρξης έγραφαν ότι η σειρά βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Ντόρας Γιαννακοπούλου και ότι πολύ θα ήθελα να το διαβάσω αλλά σίγουρα πλέον δεν θα κυκλοφορεί. Η μητέρα μου με κοίταξε με απορία και μου είπε ‘’μα το έχουμε το βιβλίο υπάρχει στη βιβλιοθήκη. Πώς και δεν το έχεις προσέξει??΄΄. Δεν έχω ιδέα πως τόσα χρόνια δεν το είχα δει αλλά το ίδιο εκείνο βράδυ μετά το τέλος της σειράς που έψαξα το βρήκα κρυμμένο σε ένα από τα ψηλότερα ράφια της βιβλιοθήκης. Και φυσικά το διάβασα και το τελείωσα πριν ολοκληρωθεί η σειρά αδιαφορώντας για το ότι θα μάθαινα το τέλος. Δεν έχω πρόβλημα εγώ με αυτό και στο κινηματογράφο όταν πάω να δω μια ταινία που βασίζεται σε βιβλίο προσπαθώ να έχω διαβάσει πρώτα το βιβλίο… Με το χέρι στην καρδιά δεν μετάνιωσα που τα βράδια του καλοκαιριού τις καθημερινές έμενα μέσα και έβλεπα τη σειρά απορρίπτοντας προτάσεις για βόλτα στην παραλία ή για καφέ και σινεμά ούτε μετάνιωσα που διάβασα το βιβλίο της κυρίας Γιαννακοπούλου.. Απόλαυσα και τα δύο εντάξει αφού βάζω το χέρι στην καρδία να πω πως λίγο περισσότερο απόλαυσα τη σειρά…..
Υπόθεση: 1939 σε κάποιο νησί της Ελλάδας κάπου κοντά στα σύνορα με την Τουρκία. Η οικογένεια Δελλή ζει στιγμές ευτυχίας αφού η Αγγελικούλα η μεγαλύτερη κόρη τους ετοιμάζεται να παντρευτεί τον ευυπόληπτο πολίτης της μικρής κοινωνίας τον κύριο Απόστολο Πετρόπουλο. Και τότε τι κάνει ο θείος της Αγγελικούλας στην αστυνομία?? Δυστυχώς για την οικογένεια ένα γράμμα αγνώστου αποστολέα επισκίασε την ευτυχία και έφερε δάκρυα στα μάτια της αγαθής Αγγελικούλας αφού το γράμμα της λέει ότι ο αρραβωνιαστικός της δεν είναι αυτό που δείχνει και πως την απατά!! Και η Αγγελική πάει να τρελαθεί από τότε δεν τρώει δεν κοιμάται και κλαίει συνέχεια ενώ δεν θέλει να δει και τον Απόστολο. Έτσι ο κύριος Οδυσσέας ο θείος πήγε στην ασφάλεια να βρει τον γιο ενός παλιού γνωστού και να του ζητήσει να ερευνήσει με προσοχή βέβαια αν το γράμμα ισχύει. Το όνομα του αστυνόμου που συνάντησε ο κύριος Οδυσσέας?? Πέτρος Μανιάς. Και ο κύριος Μανιάς του υποσχέθηκε να τον βοηθήσει. Για μέρες ο Χριστόδουλος το δεξί του χέρι παρακολουθούσε τον Απόστολο και εκεί που πίστευε ότι ο κύριος είναι αμέπτου ηθικής μια νύχτα η μάσκες έπεσαν και τον είδαν να μπαίνει στο σπίτι μιας γυναίκας και εκεί να βγάζουν τα μάτια τους. Το θέμα για τον κύριο Μανιά είναι πως η γυναίκα αυτή ήταν η σύζυγος του αδερφού της Αγγελικής. Φανταστείτε το σκάνδαλο που θα ξεσπούσε στην οικογένεια και το τι θα λέγανε οι φαρμακόγλωσσες όταν μάθαιναν για όλα αυτά!! Ο κύριος Μανιάς δεν ήθελε να συμβεί κάτι τέτοιο στην οικογένεια του κυρίου Οδυσσέα και αποφάσισε να του πει ψέματα και να παρουσιάσει τον Απόστολο ως άγγελο στη γη. Εξάλλου τι τον ένοιαζε εκείνον η ευτυχία της Αγγελικούλας? Λες και την ήξερε?? Αυτό το τρομερό λάθος έκανε ο κύριος Μανιάς ένα λάθος που θα το μετανιώνει σε όλη του τη ζωή.. Και έτσι η Αγγελικούλα ηρέμησε και παντρεύτηκε τον Απόστολο τη στιγμή που στην Ευρώπη ‘’εκείνος’’ ο αχρείος προχωρούσε και προχωρούσε σκότωνε και κατακτούσε λαούς και πλησίαζε όλο και περισσότερο την Ελλάδα.. Εν τω μεταξύ ο Πέτρο Μανιάς γνωρίζει την Αγγελική και θέλει να βαρέσει το κεφάλι του στον τοίχο για τη λάθος απόφαση που πήρε και το ψέμα που είπε. Τώρα πλέον είναι αργά δεν μπορεί να πει τίποτα εξάλλου η Αγγελικούλα είναι και έγκυος. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μείνει κοντά της ως φίλος και να την προσέχει από απόσταση. Και φυσικά να κρύβει τον έρωτα του. Οι Ιταλοί επιτίθενται στην Ελλάδα όλοι φεύγουν στον πόλεμο εκτός από τον Μανιά που είναι της Ασφάλειας και φυσικά έτσι έρχεται πιο κοντά με την Αγγελικούλα που στο πρόσωπό του έχει βρει έναν καλό φίλο.. δυστυχώς για την Ελλάδα μετά τις πρώτες επιτυχίες στο μέτωπο και τις νίκες εναντίον των Ιταλών ‘’εκείνος’’ στρέφει το τρομερό θανατηφόρο του βλέμμα στη χώρα και αποφασίζει να της επιτεθεί. Είναι πιο ισχυρός με καλύτερα μέσα και γρήγορα η χώρα του παραδίνεται. Η Αθήνα πέφτει στα χέρια των Γερμανών και σιγά σιγά τα γερμανικά στρατεύματα φτάνουν σε όλες τις πόλεις της χώρας. Και φυσικά φτάνουν και στο νησί της Αγγελικούλας. Τα προσωπικά της οποίας δεν πάνε καθόλου καλά αφού ο Απόστολος δείχνει σιγά σιγά στην οικογένεια το αληθινό του πρόσωπο και τώρα με τους Γερμανούς μετατρέπεται σε φίλο τους και τοκογλύφο και παίρνει τα λεφτά του φτωχού κόσμου ενώ τα βράδια τα περνά γλεντώντας μαζί τους. Η Αγγελική παίρνει το παιδί κα τη μαμά της και φεύγει από το σπίτι αλλά τον Απόστολο δεν τον νοιάζει συνεχίζει τα γλέντια και τα μεθύσια.. Και ο κύριος Μανιάς είναι πάντα εκεί να τη βοηθά να της συμπαραστέκεται να ψάχνει για την Ευανθούλα να βοηθά την Ρηνουλα να κρυφτεί ..όλοι το έχουν πια καταλάβει ότι κάτι νιώθει όλοι γνωρίζουν και εγκρίνουν αυτό το συναίσθημα.. Η Αγγελικούλα όμως?? Πότε θα ανοίξει τα μάτια της και θα δώσει μια ακόμα ευκαιρία στην αγάπη? Και τι θα γίνει με τον Απόστολο τους Γερμανούς τον αδερφό της Αγγελικής την Ρηνούλα και την Ευανθούλα?? Και ο Πέτρος Μανιάς?? Ποιο μεγάλο μυστικό κρύβει???...
Την Ντόρα Γιαννακοπούλου την ήξερα ως συγγραφέα. Βασικά την ήξερα ως όνομα δεν είχα διαβάσει τίποτε δικό της. Η μητέρα μου έχει διαβάσει αλλά η άποψη της δεν είναι και η καλύτερη. Βασικά μου είπε πως για εκείνη το καλύτερο βιβλίο της είναι η Πρόβα του Νυφικού μετά δεν ξέρει τι συνέβη είναι σαν να προσπαθεί να το ξεπεράσει και να μην μπορεί. Με έβαλε σε σκέψεις αυτή η γνώμη και αποφάσισα να διαβάσω κάποια βιβλία της για να δω αν θα συμφωνήσω με τη μαμά μου. Φυσικά ξεκίνησα από την Πρόβα του Νυφικού!! Το βιβλίο αυτό κυκλοφόρησε το 1993 και από τότε έχει κάνει πολύ καλές πωλήσεις και συνεχίζει να πουλά. Κακώς σκέφτηκα εκείνο το βράδυ πως πια δεν κυκλοφορεί. Κυκλοφορεί κανονικά ίσως να μην το βρείτε σε κάποια βιβλιοπωλεία αμέσως αλλά αν το παραγγείλετε θα το φέρουν. Η Πρόβα του Νυφικού είναι το πρώτο βιβλίο της κυρίας Γιαννακοπούλου και όπως είπα και στην αρχή το απόλαυσα!! Θα μπορούσα άνετα να το τελειώσω και σε μία μέρα αλλά προτίμησα να το διαβάσω αργά.. έτσι κάνω με όσα βιβλία μου αρέσουν. Τα διαβάζω αργά για να τα απολαύσω περισσότερο… Είναι ευκολοδιάβαστο δεν παρουσιάζει δυσκολίες στην ανάγνωση ή στη γραφή μπορεί να το διαβάσει ο οποιοσδήποτε ένα μικρό παιδί ένας ενήλικας μορφωμένος αλλά και κάποιος που δεν έχει στο βιογραφικό του να παρουσιάσει πολλά πτυχία.. Αυτό που κυρίως ξεχωρίζει και σε τραβά είναι η πλοκή του η υπόθεσή του οι περιπέτειες της οικογένειας Δελλή με τον Απόστολο και ο χαρακτήρας του Μανιά που σε κερδίζει από την πρώτη σελίδα. Η γλώσσα είναι πολύ απλή και το ύφος δεν λέει και πολλά αλλά η απλότητα της υπόθεση σε κερδίζει αμέσως τόσο που θέλεις να το διαβάσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται για να δεις τι συμβαίνει παρακάτω και να μάθεις και το τέλος…
Από τα όσα έχω γράψει παραπάνω νομίζω δεν είναι δύσκολο να καταλάβετε ποιος είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας.. ο Πέτρος Μανιάς φυσικά. Τον λάτρεψα από την πρώτη σελίδα. Από το σημείο εκείνο που πάει ο κύριος Οδυσσέας στην ασφάλεια να του πει για το γράμμα. Από εκείνο το σημείο το ήξερα ότι αυτός θα είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας αυτός που θα ανυπομονώ να διαβάσω σκηνές του και θα εύχομαι να έχει ένα καλό και ευτυχισμένο τέλος. Η σχέση του με την Αγγελικούλα φυσικά και μου άρεσε και ήθελα να συμβεί κάτι και θύμωσα πολλές φορές μαζί της που δεν έκανε τίποτα και τον άφηνε να βράζει στο ζουμί του και στον έρωτα του ενώ θα μπορούσε να κάνει την κίνηση της και να του δώσει την ευκαιρία που τόσο ήθελε πολύ πιο γρήγορα απ ότι τελικά το έκανε αλλά εγώ τον Μανιά δεν τον λάτρεψα μόνο για τη σχέση του με την Αγγελική. Μου άρεσε ο χαρακτήρας του ο τρόπος που έβλεπε τα πράγματα οι σκέψεις του για τον κόσμο τους Γερμανούς τον Χίτλερ και τον πόλεμο γενικότερα μου άρεσε που αγάπησε την Αγγελική από το πρώτο λεπτό αλλά δεν έκανε τίποτα για να χαλάσει το γάμο της και την ευτυχία της ενώ θα μπορούσε προτίμησε να καταδικάσει τον εαυτό του σε μια ζωή θλίψης και δυστυχίας προτίμησε να τιμωρήσει εκείνον για το ψ��μα του και το λάθος του από το να δει τον έρωτα της ζωής του δυστυχισμένο. Λάθος για μένα αυτή του η απόφαση θα μπορούσε η Αγγελική να έχει γλιτώσει αρκετό πόνο δάκρυα και το αίσθημα της ντροπής και της αηδίας για το καθίκι που παντρεύτηκε αλλά ο καημένος ο κύριος Μανιάς ενώ ήξερε ότι δεν ήταν σωστό αυτό που έκανε απλώς δεν μπορούσε να πει την αλήθεια.. δεν μπορούσε! Το προσπάθησε αλλά δεν μπορούσε να τη βλέπει στενοχωρημένη. Ήταν τόσο ερωτευμένος μαζί της τη λάτρευε κυριολεκτικά που του έφτανε να τη βλέπει να χαμογελά ακόμα κι αν βρίσκονταν στην αγκαλιά ενός άλλου.. Θαύμασα αυτή τη δύναμη ψυχής του Μανιά και το ότι δεν τον ένοιαζε με ποιόν ήταν η Αγγελικη αρκεί να ήταν ευτυχισμένη.. Ήταν πολύ τυχερή η Αγγελική που τον είχε κοντά της έστω και σαν φίλο αλλά παράλληλα ήταν και πολύ χαζή αφού άργησε να καταλάβει τι άντρα είχε στο πλευρό της.. Πολλές φορές ο έρωτας και το πάθος σε τυφλώνουν και δεν κάνεις τις σωστές επιλογές.. αυτό έπαθε και η Αγγελική εδώ. Αρνούνταν πεισματικά να δώσει σημασία στα σημάδια που της έλεγαν πως ο Απόστολος δεν είναι καλός αρνούνταν πεισματικά να δει τον Μανιά ως κάτι παραπάνω από φίλο.. και όταν άνοιξε τα μάτια της αν και η απόλαυσε τη στιγμή αυτή δεν κράτησε πολύ γιατί ο Μανιάς ήταν γεμάτος εκπλήξεις. Ο αγαπημένος μου κύριος Μανιάς ήταν μέλος της αντίστασης και έπρεπε να φύγει αφήνοντας την Αγγελικούλα μόνη της αλλά με την υπόσχεση πως θα ζήσει για να γυρίσει να την ξαναβρεί.. Για μένα από όλους τους χαρακτήρες του βιβλίου αυτόν ήταν ο αγαπημένος μου ο πιο καλογραμμένος…
Κάτι ακόμα που μου άρεσε είναι πως την ιστορία τη διηγείται μια γιαγιά στην εγγονή της. Η γιαγιά λογικά πρέπει να είναι μακρινός συγγενής της οικογενείας που έμαθε από κάποιον τι συνέβη το 1939 και τώρα χρόνια μετά το 1993 επιστρέφει μαζί με την εγγονή της στο νησί στο πατρικό των Δελλήδων-έχω μια υποψία ότι το νησί πρέπει να είναι η Μυτιλήνη ο τόπος καταγωγής της συγγραφέως.. δεν αναφέρεται αλλά νομίζω πως μιλά για τη Μυτιλήνη-και τα έπιπλα ο χώρος οι τοίχοι του πατρικού της φέρνουν τόσες αναμνήσεις και αρχίζει να λέει στην αγαπημένη της εγγονή την ιστορία τους. Η γλώσσα όπως είπα και παραπάνω είναι πολύ απλή υπερβολικά θα έλεγα αλλά σε αυτό το βιβλίο αυτό δεν με πείραξε καθόλου. Και αυτό γιατί από έναν τέτοιο αφηγητή μια τέτοια γλώσσα περίμενα. Μη με παρεξηγήσετε τώρα δεν λέω πώς όλοι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι που λένε ιστορίες στα εγγόνια τους μιλούν τόσο απλοϊκά απλώς λέω πως η γιαγιά του βιβλίου φαίνονταν ότι δεν είχε πάρει πτυχίο πανεπιστημίου και δεν είχε κάνει ανώτερες σπουδές!! Στο μυαλό μου πλησίαζε τη μορφή της δικής μου γιαγιάς που μεγάλωσε στο χωριό δουλεύοντας στα χωράφια και έβγαλε το δημοτικό χωρίς μετά να συνεχίσει. Ήξερε να γράφει και να διαβάζει αλλά δεν μπορούσε να σου αναλύσει το κυπριακό ούτε να σου μιλήσει για πυρηνική φυσική ή να έχει γνώσεις αρχαίων ελληνικών και λογοτεχνίας. Δεν είχε διαβάσει πολλά βιβλία στη ζωή της κουβέντιαζε για τα πάντα όταν πηγαίναμε να τη δούμε αλλά πάντα η σκέψη της και τα λόγια της διακρίνονταν για την απλότητά τους. Δεν ήταν δύσκολο να ακολουθήσεις τις σκέψεις της. Και όταν μου έλεγε ιστορίες η αφήγησή της πλησίαζε πολύ την αφήγηση τις γιαγιάς της Πρόβας του Νυφικού.. για αυτούς τους λόγους καθόλου δεν ενοχλήθηκα από την απλοϊκότητα των σκέψεων και της γλώσσα μου άρεσε κιόλας μου θύμισε τη δική μου γιαγιά έτσι θα την έλεγε και εκείνη την ιστορία.. Δεν έχω διαβάσει άλλα βιβλία την κυρίας Γιανακοπούλου για να ξέρω αν αυτός είναι ο τρόπος γραφής της πάντως εδώ για μένα παρουσιάζει με αρκετά πετυχημένο τρόπο τη γιαγιά να λέει την ιστορία των Δελληδων στην εγγονή της….
Υπήρχε όμως και κάτι που με χάλασε και αυτό ήταν το τέλος. Για αυτό και τα τέσσερα αστεράκια. Περίμενα ένα λεπτομερέστατο φινάλε που να μας εξηγεί τα πάντα. Να μας λέει τι συνέβη με όλους τους χαρακτήρες του βιβλίου αν ζουν αν πέθαναν και τι κάνουν τώρα μετά την απελευθέρωση της χώρας από τους Γερμανούς. Ήθελα να μου μιλήσει για τους χαρακτήρες και να μου πει για το μέλλον τους. Δεν ήθελα να αφιερώσει κεφάλαια για αυτό απλώς οι τελευταίες σελίδες με άφησαν με την αίσθηση του ανολοκλήρωτου και του ανικανοποίητου. Ήθελα κάτι παραπάνω. Το τέλος της σειράς ήταν πιο προσεγμένο και μου άφησε μια καλύτερη γεύση να πω την αλήθεια. Με απογοήτευσε λίγο η κυρία Γιαννακοπούλου εδώ. Ήθελα να μου πει κάτι παραπάνω για την Ευανθούλα αυτό τν άγγελο του βιβλίου να μου εξηγήσει λίγο καλύτερα το σκεπτικό με το οποίο έβαλε τον χαρακτήρα αυτό στο βιβλίο. Τί ακριβώς έγινε με την Ευανθούλα? Αναλήφθηκε στους ουρανούς? Ήταν απλώς ένα άγγελος που ήρθε για λίγο να δώσει φως και ελπίδα στις ζωές των Δελλήδων και μετά έφυγε?? Τι έγινε με την εξαφάνισή της? Δεν τη βρήκαν πουθενά όσο κι αν έψαξαν ..τί έγινε?? Ήθελα μια πιο ξεκάθαρη απάντηση.. το ίδιο ήθελα και για τον χαρακτήρα της γιαγιάς.. ποιά ήταν? Συγγενής των Δελλήδων σίγουρα ναι αλλά ποια?? Ήταν κανένας από τους χαρακτήρες του βιβλίου σε μεγάλη ηλικία και μιλούσε στο τρίτο πρόσωπο για να μας μπερδέψει και να κρατήσει αποστάσεις από την ιστορία? Ήταν κάποιος μακρινός συγγενής που έμαθε την ιστορία από κάποιον άλλο συγγενή και αποφάσισε να τη διηγηθεί? Ποια ήταν?? Ήθελα μια ξεκάθαρη απάντηση. Και λίγο απογοητεύτηκα και με το τέλος του Μανιά και της Αγγελικής. Ωραίο το όνειρο της κοπέλας και υποθέτω ότι αυτό θα γίνει και στην πραγματικότητα αλλά και πάλι θα ήθελα κάτι πιο πραγματικό και ρεαλιστικό για φινάλε.. τελείωσε γρήγορα και απότομα η ιστορία δυστυχώς και με άφησε με μια γλυκιά αλλά και πικρή γεύση ταυτόχρονα. Ένιωθα σαν τη Χέιζελ στο Λάθος Αστέρι που ήθελε να μάθει τι απέγιναν οι χαρακτήρες του βιβλίου Μια Αυτοκρατορική Βάσανος μετά το ανολοκλήρωτο φινάλε του και έστελνε mail στο συγγραφέα.. καλά δεν πρόκειται να το κάνω αυτό έχω αρκετή φαντασία και ευχαρίστως θα γεμίσω τα κενά του τέλους με τον τρόπο που θέλω εγώ και μ’ αρέσει αλλά θα μου ήταν καλύτερο και θα το προτιμούσα να μάθαινα τις σκέψεις της συγγραφέως για το μέλλον των ηρώων της. Στο κάτω κάτω το βιβλίο είναι δικό της οι χαρακτήρες δημιούργημα του μυαλού της θα ήθελα να ξέρω τι πιστεύει εκείνη για το μέλλον τους και ακόμα κι αν εμένα δεν μου άρεσε αυτό θα το δεχόμουν αρκεί να μου το έγραφε με σωστό τρόπο και δικαιολογούσε τις πράξεις τους και δεν έκανε διακρίσεις και δεν μεροληπτούσε για κανέναν ούτε παρουσίαζε ένα τέλος που θα ικανοποιούσε τους αναγνώστες της αλλά όχι εκείνη και το έκανε μόνο και μόνο για να μην χάσουν τα άλλα βιβλία της τους αναγνώστες. Κάτι τέτοια τις περισσότερες φορές με θυμώνουν πολύ…
Για μένα η Πρόβα του Νυφικού ήταν ένα πολύ καλό βιβλίο. Αρκετά εύκολο στην ανάγνωση και στην κατανόηση του αρκετά διασκεδαστικό και με σωστή παρουσίαση χαρακτήρων και ιστορικών γεγονότων με μια πλοκή που σε τραβά από τις πρώτες κιόλας σελίδες.. Μου άρεσε πάρα πολύ βρήκα βέβαια και κάποια αρνητικά παραδέχομαι ότι προτιμώ τη σειρά αλλά με μεγάλη ευχαρίστηση θα το ξαναδιάβαζα. Όχι τώρα βέβαια μετά από χρόνια. Αν πέσει στα χέρια σας να το διαβάσετε. Δεν έχω διαβάσει ακόμα άλλα βιβλία της κυρίας Γιανακοπούλου για να δω αν συμφωνώ με τη μητέρα μου πάντως αυτό μου άρεσε τόσο ώστε με χαρά του έβαλα 4 αστεράκια. Νομίζω ότι τα αξίζει!!!!!
Υπόθεση: 1939 σε κάποιο νησί της Ελλάδας κάπου κοντά στα σύνορα με την Τουρκία. Η οικογένεια Δελλή ζει στιγμές ευτυχίας αφού η Αγγελικούλα η μεγαλύτερη κόρη τους ετοιμάζεται να παντρευτεί τον ευυπόληπτο πολίτης της μικρής κοινωνίας τον κύριο Απόστολο Πετρόπουλο. Και τότε τι κάνει ο θείος της Αγγελικούλας στην αστυνομία?? Δυστυχώς για την οικογένεια ένα γράμμα αγνώστου αποστολέα επισκίασε την ευτυχία και έφερε δάκρυα στα μάτια της αγαθής Αγγελικούλας αφού το γράμμα της λέει ότι ο αρραβωνιαστικός της δεν είναι αυτό που δείχνει και πως την απατά!! Και η Αγγελική πάει να τρελαθεί από τότε δεν τρώει δεν κοιμάται και κλαίει συνέχεια ενώ δεν θέλει να δει και τον Απόστολο. Έτσι ο κύριος Οδυσσέας ο θείος πήγε στην ασφάλεια να βρει τον γιο ενός παλιού γνωστού και να του ζητήσει να ερευνήσει με προσοχή βέβαια αν το γράμμα ισχύει. Το όνομα του αστυνόμου που συνάντησε ο κύριος Οδυσσέας?? Πέτρος Μανιάς. Και ο κύριος Μανιάς του υποσχέθηκε να τον βοηθήσει. Για μέρες ο Χριστόδουλος το δεξί του χέρι παρακολουθούσε τον Απόστολο και εκεί που πίστευε ότι ο κύριος είναι αμέπτου ηθικής μια νύχτα η μάσκες έπεσαν και τον είδαν να μπαίνει στο σπίτι μιας γυναίκας και εκεί να βγάζουν τα μάτια τους. Το θέμα για τον κύριο Μανιά είναι πως η γυναίκα αυτή ήταν η σύζυγος του αδερφού της Αγγελικής. Φανταστείτε το σκάνδαλο που θα ξεσπούσε στην οικογένεια και το τι θα λέγανε οι φαρμακόγλωσσες όταν μάθαιναν για όλα αυτά!! Ο κύριος Μανιάς δεν ήθελε να συμβεί κάτι τέτοιο στην οικογένεια του κυρίου Οδυσσέα και αποφάσισε να του πει ψέματα και να παρουσιάσει τον Απόστολο ως άγγελο στη γη. Εξάλλου τι τον ένοιαζε εκείνον η ευτυχία της Αγγελικούλας? Λες και την ήξερε?? Αυτό το τρομερό λάθος έκανε ο κύριος Μανιάς ένα λάθος που θα το μετανιώνει σε όλη του τη ζωή.. Και έτσι η Αγγελικούλα ηρέμησε και παντρεύτηκε τον Απόστολο τη στιγμή που στην Ευρώπη ‘’εκείνος’’ ο αχρείος προχωρούσε και προχωρούσε σκότωνε και κατακτούσε λαούς και πλησίαζε όλο και περισσότερο την Ελλάδα.. Εν τω μεταξύ ο Πέτρο Μανιάς γνωρίζει την Αγγελική και θέλει να βαρέσει το κεφάλι του στον τοίχο για τη λάθος απόφαση που πήρε και το ψέμα που είπε. Τώρα πλέον είναι αργά δεν μπορεί να πει τίποτα εξάλλου η Αγγελικούλα είναι και έγκυος. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μείνει κοντά της ως φίλος και να την προσέχει από απόσταση. Και φυσικά να κρύβει τον έρωτα του. Οι Ιταλοί επιτίθενται στην Ελλάδα όλοι φεύγουν στον πόλεμο εκτός από τον Μανιά που είναι της Ασφάλειας και φυσικά έτσι έρχεται πιο κοντά με την Αγγελικούλα που στο πρόσωπό του έχει βρει έναν καλό φίλο.. δυστυχώς για την Ελλάδα μετά τις πρώτες επιτυχίες στο μέτωπο και τις νίκες εναντίον των Ιταλών ‘’εκείνος’’ στρέφει το τρομερό θανατηφόρο του βλέμμα στη χώρα και αποφασίζει να της επιτεθεί. Είναι πιο ισχυρός με καλύτερα μέσα και γρήγορα η χώρα του παραδίνεται. Η Αθήνα πέφτει στα χέρια των Γερμανών και σιγά σιγά τα γερμανικά στρατεύματα φτάνουν σε όλες τις πόλεις της χώρας. Και φυσικά φτάνουν και στο νησί της Αγγελικούλας. Τα προσωπικά της οποίας δεν πάνε καθόλου καλά αφού ο Απόστολος δείχνει σιγά σιγά στην οικογένεια το αληθινό του πρόσωπο και τώρα με τους Γερμανούς μετατρέπεται σε φίλο τους και τοκογλύφο και παίρνει τα λεφτά του φτωχού κόσμου ενώ τα βράδια τα περνά γλεντώντας μαζί τους. Η Αγγελική παίρνει το παιδί κα τη μαμά της και φεύγει από το σπίτι αλλά τον Απόστολο δεν τον νοιάζει συνεχίζει τα γλέντια και τα μεθύσια.. Και ο κύριος Μανιάς είναι πάντα εκεί να τη βοηθά να της συμπαραστέκεται να ψάχνει για την Ευανθούλα να βοηθά την Ρηνουλα να κρυφτεί ..όλοι το έχουν πια καταλάβει ότι κάτι νιώθει όλοι γνωρίζουν και εγκρίνουν αυτό το συναίσθημα.. Η Αγγελικούλα όμως?? Πότε θα ανοίξει τα μάτια της και θα δώσει μια ακόμα ευκαιρία στην αγάπη? Και τι θα γίνει με τον Απόστολο τους Γερμανούς τον αδερφό της Αγγελικής την Ρηνούλα και την Ευανθούλα?? Και ο Πέτρος Μανιάς?? Ποιο μεγάλο μυστικό κρύβει???...
Την Ντόρα Γιαννακοπούλου την ήξερα ως συγγραφέα. Βασικά την ήξερα ως όνομα δεν είχα διαβάσει τίποτε δικό της. Η μητέρα μου έχει διαβάσει αλλά η άποψη της δεν είναι και η καλύτερη. Βασικά μου είπε πως για εκείνη το καλύτερο βιβλίο της είναι η Πρόβα του Νυφικού μετά δεν ξέρει τι συνέβη είναι σαν να προσπαθεί να το ξεπεράσει και να μην μπορεί. Με έβαλε σε σκέψεις αυτή η γνώμη και αποφάσισα να διαβάσω κάποια βιβλία της για να δω αν θα συμφωνήσω με τη μαμά μου. Φυσικά ξεκίνησα από την Πρόβα του Νυφικού!! Το βιβλίο αυτό κυκλοφόρησε το 1993 και από τότε έχει κάνει πολύ καλές πωλήσεις και συνεχίζει να πουλά. Κακώς σκέφτηκα εκείνο το βράδυ πως πια δεν κυκλοφορεί. Κυκλοφορεί κανονικά ίσως να μην το βρείτε σε κάποια βιβλιοπωλεία αμέσως αλλά αν το παραγγείλετε θα το φέρουν. Η Πρόβα του Νυφικού είναι το πρώτο βιβλίο της κυρίας Γιαννακοπούλου και όπως είπα και στην αρχή το απόλαυσα!! Θα μπορούσα άνετα να το τελειώσω και σε μία μέρα αλλά προτίμησα να το διαβάσω αργά.. έτσι κάνω με όσα βιβλία μου αρέσουν. Τα διαβάζω αργά για να τα απολαύσω περισσότερο… Είναι ευκολοδιάβαστο δεν παρουσιάζει δυσκολίες στην ανάγνωση ή στη γραφή μπορεί να το διαβάσει ο οποιοσδήποτε ένα μικρό παιδί ένας ενήλικας μορφωμένος αλλά και κάποιος που δεν έχει στο βιογραφικό του να παρουσιάσει πολλά πτυχία.. Αυτό που κυρίως ξεχωρίζει και σε τραβά είναι η πλοκή του η υπόθεσή του οι περιπέτειες της οικογένειας Δελλή με τον Απόστολο και ο χαρακτήρας του Μανιά που σε κερδίζει από την πρώτη σελίδα. Η γλώσσα είναι πολύ απλή και το ύφος δεν λέει και πολλά αλλά η απλότητα της υπόθεση σε κερδίζει αμέσως τόσο που θέλεις να το διαβάσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται για να δεις τι συμβαίνει παρακάτω και να μάθεις και το τέλος…
Από τα όσα έχω γράψει παραπάνω νομίζω δεν είναι δύσκολο να καταλάβετε ποιος είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας.. ο Πέτρος Μανιάς φυσικά. Τον λάτρεψα από την πρώτη σελίδα. Από το σημείο εκείνο που πάει ο κύριος Οδυσσέας στην ασφάλεια να του πει για το γράμμα. Από εκείνο το σημείο το ήξερα ότι αυτός θα είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας αυτός που θα ανυπομονώ να διαβάσω σκηνές του και θα εύχομαι να έχει ένα καλό και ευτυχισμένο τέλος. Η σχέση του με την Αγγελικούλα φυσικά και μου άρεσε και ήθελα να συμβεί κάτι και θύμωσα πολλές φορές μαζί της που δεν έκανε τίποτα και τον άφηνε να βράζει στο ζουμί του και στον έρωτα του ενώ θα μπορούσε να κάνει την κίνηση της και να του δώσει την ευκαιρία που τόσο ήθελε πολύ πιο γρήγορα απ ότι τελικά το έκανε αλλά εγώ τον Μανιά δεν τον λάτρεψα μόνο για τη σχέση του με την Αγγελική. Μου άρεσε ο χαρακτήρας του ο τρόπος που έβλεπε τα πράγματα οι σκέψεις του για τον κόσμο τους Γερμανούς τον Χίτλερ και τον πόλεμο γενικότερα μου άρεσε που αγάπησε την Αγγελική από το πρώτο λεπτό αλλά δεν έκανε τίποτα για να χαλάσει το γάμο της και την ευτυχία της ενώ θα μπορούσε προτίμησε να καταδικάσει τον εαυτό του σε μια ζωή θλίψης και δυστυχίας προτίμησε να τιμωρήσει εκείνον για το ψ��μα του και το λάθος του από το να δει τον έρωτα της ζωής του δυστυχισμένο. Λάθος για μένα αυτή του η απόφαση θα μπορούσε η Αγγελική να έχει γλιτώσει αρκετό πόνο δάκρυα και το αίσθημα της ντροπής και της αηδίας για το καθίκι που παντρεύτηκε αλλά ο καημένος ο κύριος Μανιάς ενώ ήξερε ότι δεν ήταν σωστό αυτό που έκανε απλώς δεν μπορούσε να πει την αλήθεια.. δεν μπορούσε! Το προσπάθησε αλλά δεν μπορούσε να τη βλέπει στενοχωρημένη. Ήταν τόσο ερωτευμένος μαζί της τη λάτρευε κυριολεκτικά που του έφτανε να τη βλέπει να χαμογελά ακόμα κι αν βρίσκονταν στην αγκαλιά ενός άλλου.. Θαύμασα αυτή τη δύναμη ψυχής του Μανιά και το ότι δεν τον ένοιαζε με ποιόν ήταν η Αγγελικη αρκεί να ήταν ευτυχισμένη.. Ήταν πολύ τυχερή η Αγγελική που τον είχε κοντά της έστω και σαν φίλο αλλά παράλληλα ήταν και πολύ χαζή αφού άργησε να καταλάβει τι άντρα είχε στο πλευρό της.. Πολλές φορές ο έρωτας και το πάθος σε τυφλώνουν και δεν κάνεις τις σωστές επιλογές.. αυτό έπαθε και η Αγγελική εδώ. Αρνούνταν πεισματικά να δώσει σημασία στα σημάδια που της έλεγαν πως ο Απόστολος δεν είναι καλός αρνούνταν πεισματικά να δει τον Μανιά ως κάτι παραπάνω από φίλο.. και όταν άνοιξε τα μάτια της αν και η απόλαυσε τη στιγμή αυτή δεν κράτησε πολύ γιατί ο Μανιάς ήταν γεμάτος εκπλήξεις. Ο αγαπημένος μου κύριος Μανιάς ήταν μέλος της αντίστασης και έπρεπε να φύγει αφήνοντας την Αγγελικούλα μόνη της αλλά με την υπόσχεση πως θα ζήσει για να γυρίσει να την ξαναβρεί.. Για μένα από όλους τους χαρακτήρες του βιβλίου αυτόν ήταν ο αγαπημένος μου ο πιο καλογραμμένος…
Κάτι ακόμα που μου άρεσε είναι πως την ιστορία τη διηγείται μια γιαγιά στην εγγονή της. Η γιαγιά λογικά πρέπει να είναι μακρινός συγγενής της οικογενείας που έμαθε από κάποιον τι συνέβη το 1939 και τώρα χρόνια μετά το 1993 επιστρέφει μαζί με την εγγονή της στο νησί στο πατρικό των Δελλήδων-έχω μια υποψία ότι το νησί πρέπει να είναι η Μυτιλήνη ο τόπος καταγωγής της συγγραφέως.. δεν αναφέρεται αλλά νομίζω πως μιλά για τη Μυτιλήνη-και τα έπιπλα ο χώρος οι τοίχοι του πατρικού της φέρνουν τόσες αναμνήσεις και αρχίζει να λέει στην αγαπημένη της εγγονή την ιστορία τους. Η γλώσσα όπως είπα και παραπάνω είναι πολύ απλή υπερβολικά θα έλεγα αλλά σε αυτό το βιβλίο αυτό δεν με πείραξε καθόλου. Και αυτό γιατί από έναν τέτοιο αφηγητή μια τέτοια γλώσσα περίμενα. Μη με παρεξηγήσετε τώρα δεν λέω πώς όλοι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι που λένε ιστορίες στα εγγόνια τους μιλούν τόσο απλοϊκά απλώς λέω πως η γιαγιά του βιβλίου φαίνονταν ότι δεν είχε πάρει πτυχίο πανεπιστημίου και δεν είχε κάνει ανώτερες σπουδές!! Στο μυαλό μου πλησίαζε τη μορφή της δικής μου γιαγιάς που μεγάλωσε στο χωριό δουλεύοντας στα χωράφια και έβγαλε το δημοτικό χωρίς μετά να συνεχίσει. Ήξερε να γράφει και να διαβάζει αλλά δεν μπορούσε να σου αναλύσει το κυπριακό ούτε να σου μιλήσει για πυρηνική φυσική ή να έχει γνώσεις αρχαίων ελληνικών και λογοτεχνίας. Δεν είχε διαβάσει πολλά βιβλία στη ζωή της κουβέντιαζε για τα πάντα όταν πηγαίναμε να τη δούμε αλλά πάντα η σκέψη της και τα λόγια της διακρίνονταν για την απλότητά τους. Δεν ήταν δύσκολο να ακολουθήσεις τις σκέψεις της. Και όταν μου έλεγε ιστορίες η αφήγησή της πλησίαζε πολύ την αφήγηση τις γιαγιάς της Πρόβας του Νυφικού.. για αυτούς τους λόγους καθόλου δεν ενοχλήθηκα από την απλοϊκότητα των σκέψεων και της γλώσσα μου άρεσε κιόλας μου θύμισε τη δική μου γιαγιά έτσι θα την έλεγε και εκείνη την ιστορία.. Δεν έχω διαβάσει άλλα βιβλία την κυρίας Γιανακοπούλου για να ξέρω αν αυτός είναι ο τρόπος γραφής της πάντως εδώ για μένα παρουσιάζει με αρκετά πετυχημένο τρόπο τη γιαγιά να λέει την ιστορία των Δελληδων στην εγγονή της….
Υπήρχε όμως και κάτι που με χάλασε και αυτό ήταν το τέλος. Για αυτό και τα τέσσερα αστεράκια. Περίμενα ένα λεπτομερέστατο φινάλε που να μας εξηγεί τα πάντα. Να μας λέει τι συνέβη με όλους τους χαρακτήρες του βιβλίου αν ζουν αν πέθαναν και τι κάνουν τώρα μετά την απελευθέρωση της χώρας από τους Γερμανούς. Ήθελα να μου μιλήσει για τους χαρακτήρες και να μου πει για το μέλλον τους. Δεν ήθελα να αφιερώσει κεφάλαια για αυτό απλώς οι τελευταίες σελίδες με άφησαν με την αίσθηση του ανολοκλήρωτου και του ανικανοποίητου. Ήθελα κάτι παραπάνω. Το τέλος της σειράς ήταν πιο προσεγμένο και μου άφησε μια καλύτερη γεύση να πω την αλήθεια. Με απογοήτευσε λίγο η κυρία Γιαννακοπούλου εδώ. Ήθελα να μου πει κάτι παραπάνω για την Ευανθούλα αυτό τν άγγελο του βιβλίου να μου εξηγήσει λίγο καλύτερα το σκεπτικό με το οποίο έβαλε τον χαρακτήρα αυτό στο βιβλίο. Τί ακριβώς έγινε με την Ευανθούλα? Αναλήφθηκε στους ουρανούς? Ήταν απλώς ένα άγγελος που ήρθε για λίγο να δώσει φως και ελπίδα στις ζωές των Δελλήδων και μετά έφυγε?? Τι έγινε με την εξαφάνισή της? Δεν τη βρήκαν πουθενά όσο κι αν έψαξαν ..τί έγινε?? Ήθελα μια πιο ξεκάθαρη απάντηση.. το ίδιο ήθελα και για τον χαρακτήρα της γιαγιάς.. ποιά ήταν? Συγγενής των Δελλήδων σίγουρα ναι αλλά ποια?? Ήταν κανένας από τους χαρακτήρες του βιβλίου σε μεγάλη ηλικία και μιλούσε στο τρίτο πρόσωπο για να μας μπερδέψει και να κρατήσει αποστάσεις από την ιστορία? Ήταν κάποιος μακρινός συγγενής που έμαθε την ιστορία από κάποιον άλλο συγγενή και αποφάσισε να τη διηγηθεί? Ποια ήταν?? Ήθελα μια ξεκάθαρη απάντηση. Και λίγο απογοητεύτηκα και με το τέλος του Μανιά και της Αγγελικής. Ωραίο το όνειρο της κοπέλας και υποθέτω ότι αυτό θα γίνει και στην πραγματικότητα αλλά και πάλι θα ήθελα κάτι πιο πραγματικό και ρεαλιστικό για φινάλε.. τελείωσε γρήγορα και απότομα η ιστορία δυστυχώς και με άφησε με μια γλυκιά αλλά και πικρή γεύση ταυτόχρονα. Ένιωθα σαν τη Χέιζελ στο Λάθος Αστέρι που ήθελε να μάθει τι απέγιναν οι χαρακτήρες του βιβλίου Μια Αυτοκρατορική Βάσανος μετά το ανολοκλήρωτο φινάλε του και έστελνε mail στο συγγραφέα.. καλά δεν πρόκειται να το κάνω αυτό έχω αρκετή φαντασία και ευχαρίστως θα γεμίσω τα κενά του τέλους με τον τρόπο που θέλω εγώ και μ’ αρέσει αλλά θα μου ήταν καλύτερο και θα το προτιμούσα να μάθαινα τις σκέψεις της συγγραφέως για το μέλλον των ηρώων της. Στο κάτω κάτω το βιβλίο είναι δικό της οι χαρακτήρες δημιούργημα του μυαλού της θα ήθελα να ξέρω τι πιστεύει εκείνη για το μέλλον τους και ακόμα κι αν εμένα δεν μου άρεσε αυτό θα το δεχόμουν αρκεί να μου το έγραφε με σωστό τρόπο και δικαιολογούσε τις πράξεις τους και δεν έκανε διακρίσεις και δεν μεροληπτούσε για κανέναν ούτε παρουσίαζε ένα τέλος που θα ικανοποιούσε τους αναγνώστες της αλλά όχι εκείνη και το έκανε μόνο και μόνο για να μην χάσουν τα άλλα βιβλία της τους αναγνώστες. Κάτι τέτοια τις περισσότερες φορές με θυμώνουν πολύ…
Για μένα η Πρόβα του Νυφικού ήταν ένα πολύ καλό βιβλίο. Αρκετά εύκολο στην ανάγνωση και στην κατανόηση του αρκετά διασκεδαστικό και με σωστή παρουσίαση χαρακτήρων και ιστορικών γεγονότων με μια πλοκή που σε τραβά από τις πρώτες κιόλας σελίδες.. Μου άρεσε πάρα πολύ βρήκα βέβαια και κάποια αρνητικά παραδέχομαι ότι προτιμώ τη σειρά αλλά με μεγάλη ευχαρίστηση θα το ξαναδιάβαζα. Όχι τώρα βέβαια μετά από χρόνια. Αν πέσει στα χέρια σας να το διαβάσετε. Δεν έχω διαβάσει ακόμα άλλα βιβλία της κυρίας Γιανακοπούλου για να δω αν συμφωνώ με τη μητέρα μου πάντως αυτό μου άρεσε τόσο ώστε με χαρά του έβαλα 4 αστεράκια. Νομίζω ότι τα αξίζει!!!!!
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 30, 2023
Όσο το διάβασα, κάποιος μου είπε ότι δεν έχει νόημα και ότι στο τέλος δεν γίνεται απολύτως τίποτα. Μόλις το τελείωσα, και όντως, τίποτα δεν γίνεται. Ωστόσο, έχει μια υπέροχη γραφή την οποία προσωπικά τη λάτρεψα και μια γλυκιά ιστορία. Θα ήθελα κάποιες απαντήσεις. Κι αν οχι για την εξέλιξη των ηρώων (καταλαβαίνω την επιλογή για μείνει ο αναγνώστης με ένα αισιόδοξο τέλος και να πλάσει τη δική του ροή των πραγμάτων για φινάλε) θα ήθελα τουλάχιστον να μάθω ποια ήταν η αφηγήτρια. Η "γιαγιά" την οποία αναφέρει σε όλο το βιβλίο, ποια ήταν τελικά?
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 16, 2022
Κάπου στα μέσα του πολέμου, σ'ένα παλιό αρχοντικό, η Αγγελικούλα Δελή, βάζει σε μια βαλίτσα λίγα ρούχα και τις παιδικές της φωτογραφίες, τότε που έπαιζε ανέμελη με τον αδερφό της, τον Γιώργο και τη Ρηνούλα, την ψυχοκόρη της οικογένειας. Εγκαταλείπει τον σύζυγό της. Η ηθική της δεν της επιτρέπει να συνεχίσει να ζει με ένα φιλογερμανό δοσίλογο.
Ας γυρίσουμε, όμως, λίγο πίσω! Η ιστορία ξεκινάει τον Σεπτέμβριο του '39. Ο Χίτλερ έχει, ήδη, αρχίσει να διαλύει την Πολωνία. Σε μια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας, η Αγγελικούλα ετοιμάζεται να παντρευτεί τον Απόστολο, ώσπου ένα ανώνυμο γράμμα θα την ενημερώσει οτι ο αρραβωνιαστικός της την απατάει. Ο θείος της, ο Οδυσσέας, θα απευθυνθεί στον ασφαλίτη, Πέτρο Μανιά, προκειμένου να διαπιστώσει αν αυτό είναι αλήθεια. Αυτό το γεγονός θα σταθεί αφορμή να γνωρίσει ο Πέτρος την Αγγελικούλα και να την λατρέψει!
Η Αγγελικούλα ήταν ένα πλάσμα καλοσυνάτο και πανέμορφο. Ο Πέτρος την αποκαλούσε "της Αναγεννήσεως" γιατί η ομορφιά της έμοιαζε με Αναγεννησιακό πίνακα του Μποτιτσέλι! Ο Απόστολος, από την άλλη, ήταν "τομάρι, γκομενιάρης και δοσίλογος" και όμορφος σαν αρχαίος Θεός, σύμφωνα με την αφηγήτρια μας. Καταφύγιο της Αγγελικούλας, ο Πέτρος που θα σταθεί σαν βράχος δίπλα της. Εκείνος θα ανακαλύψει την πραγματική ταυτότητα της Ρηνούλας και δε θα διστάσει να την φυγαδεύσει προκειμένου να γλυτώσει από τα χέρια των Γερμανών. Ποιο θα είναι το μέλλον τους στα δύσκολα εκείνα χρόνια της Κατοχής;
Ενα πανέμορφο μυθιστόρημα, καλογραμμένο, με ωραία πλοκή και μικρά κεφάλαια που κάνουν την ανάγνωση πιο ξεκούραστη.
Αν και η ιστορία εκτυλίσσεται την περίοδο της Κατοχής, η συγγραφέας δεν στέκεται στα ιστορικά γεγονότα, αλλά τα χρησιμοποιεί ως βάση πάνω στην όποια θα χτίσει την πλοκή της. Το ρόλο του αφηγητή έχει μία γιαγιά, η οποία διηγείται στην εγγονή της την ιστορία της οικογένειας Δελή.
Το βιβλίο μεταφέρθηκε στην τηλεόραση με πολύ μεγάλη επιτυχία. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο μαγευτικό Γαλαξίδι που αποπνέει τον αέρα και την ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής. Από τις λίγες περιπτώσεις που μία σειρά φάνηκε αντάξια του βιβλίου πάνω στο οποίο βασίστηκε.
Ας γυρίσουμε, όμως, λίγο πίσω! Η ιστορία ξεκινάει τον Σεπτέμβριο του '39. Ο Χίτλερ έχει, ήδη, αρχίσει να διαλύει την Πολωνία. Σε μια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας, η Αγγελικούλα ετοιμάζεται να παντρευτεί τον Απόστολο, ώσπου ένα ανώνυμο γράμμα θα την ενημερώσει οτι ο αρραβωνιαστικός της την απατάει. Ο θείος της, ο Οδυσσέας, θα απευθυνθεί στον ασφαλίτη, Πέτρο Μανιά, προκειμένου να διαπιστώσει αν αυτό είναι αλήθεια. Αυτό το γεγονός θα σταθεί αφορμή να γνωρίσει ο Πέτρος την Αγγελικούλα και να την λατρέψει!
Η Αγγελικούλα ήταν ένα πλάσμα καλοσυνάτο και πανέμορφο. Ο Πέτρος την αποκαλούσε "της Αναγεννήσεως" γιατί η ομορφιά της έμοιαζε με Αναγεννησιακό πίνακα του Μποτιτσέλι! Ο Απόστολος, από την άλλη, ήταν "τομάρι, γκομενιάρης και δοσίλογος" και όμορφος σαν αρχαίος Θεός, σύμφωνα με την αφηγήτρια μας. Καταφύγιο της Αγγελικούλας, ο Πέτρος που θα σταθεί σαν βράχος δίπλα της. Εκείνος θα ανακαλύψει την πραγματική ταυτότητα της Ρηνούλας και δε θα διστάσει να την φυγαδεύσει προκειμένου να γλυτώσει από τα χέρια των Γερμανών. Ποιο θα είναι το μέλλον τους στα δύσκολα εκείνα χρόνια της Κατοχής;
Ενα πανέμορφο μυθιστόρημα, καλογραμμένο, με ωραία πλοκή και μικρά κεφάλαια που κάνουν την ανάγνωση πιο ξεκούραστη.
Αν και η ιστορία εκτυλίσσεται την περίοδο της Κατοχής, η συγγραφέας δεν στέκεται στα ιστορικά γεγονότα, αλλά τα χρησιμοποιεί ως βάση πάνω στην όποια θα χτίσει την πλοκή της. Το ρόλο του αφηγητή έχει μία γιαγιά, η οποία διηγείται στην εγγονή της την ιστορία της οικογένειας Δελή.
Το βιβλίο μεταφέρθηκε στην τηλεόραση με πολύ μεγάλη επιτυχία. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο μαγευτικό Γαλαξίδι που αποπνέει τον αέρα και την ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής. Από τις λίγες περιπτώσεις που μία σειρά φάνηκε αντάξια του βιβλίου πάνω στο οποίο βασίστηκε.
September 1, 2019
Ευκολοδιαβαστο. Αφηγητης παντογνωστης που δεν μαθαινουμε τη σχεση του με τους ηρωες της ιστοριας. Ενοχλητικό το οτι γνωριζει τις σκεψεις όλων και αφήνει στον αερα τι εγινε με τους ήρωες. Πιστευω θα προτιμουσα να ειχα δει τη σειρα. Σαν ιστορια είχε ενδιαφέρον αλλά δεν βρηκα καμια λογοτεχνική αξία στο μυθιστόρημα.
June 26, 2015
υπέροχη ιστορία, πολύ απλοϊκή γραφή σεναριακού τύπου
December 12, 2020
Αγγελικούλα, Ρηνούλα, Ευανθούλα και μόνο από τον τρόπο που επιλέγει να προσφωνεί η συγγραφέας τις πρωταγωνίστριες της ιστορίας αρκεί για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε μια άλλη εποχή όπου βασίλευαν η αθωότητα και ο ρομαντισμός. Με αφετηρία ένα ανώνυμο γράμμα ξετυλίγεται η ιστορία της οικογένειας Δελή ταυτόχρονα με τα γεγονότα της γερμανικής κατοχής. Πόσο όμορφη είναι η Αγγελική; Της Αναγεννήσεως, δηλαδή εξωπραγματικά ωραία σαν πίνακας ζωγραφικής. Πόση καλοσύνη διαθέτουν οι άνθρωποι; Αρκεί να δεις τη Ρηνούλα και την πέρα του κόσμου τούτου Ευανθούλα. Γνωρίστε τον Πέτρο έναν άνδρα που ξέρει να αγαπάει πραγματικά, που μένει πιστός μέχρι τέλους απορρίπτοντας το φευγαλέο προς χάριν του ιδεώδους. Και βέβαια υπάρχει και ο Απόστολος ο δον ζουάν που κάνει τις γυναίκες να παραληρούν, ο νάρκισσος, ο συμφεροντολόγος. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν ένα υπέροχο λογοτεχνικό έργο.
January 26, 2025
Η Ντόρα Γιαννακοπούλου έγραψε ένα ευχάριστο best seller για τα ελληνικά δεδομένα πάντα.
Αν και η ιστορία και το ιστορικό πλαίσιο που ασχολείται και μας διηγείται το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και ωραίο σαν φόντο ιστορία, ωστόσο δυστυχώς το πρόβλημα είναι κυρίως η εξέλιξη των χαρακτήρων, που δεν υπάρχει δυστυχώς ή είναι πολύ επιφανειακό. Οι καλοί είναι καλοί, οι κακοί είναι κακοί και οι χαρακτήρες που κάναν μια αλλαγή, έγινε πολύ άτσαλα και μέσα στο κλισέ. Δυστυχώς πολλές φορές και η ίδια η αφήγηση με το να μας λέει πραγματα που θα συμβούνε, δεν βοήθησε τόσο στην αναγνωστική απόλαυση.
Ωστόσο η γλώσσα και ο ωραιος τρόπος αφήγησης κάναν το διάβασμα εύκολο και θέλει κάποιος να δει πως θα τελειώσει η ιστορία της οικογένειας Δελή.
Αν και η ιστορία και το ιστορικό πλαίσιο που ασχολείται και μας διηγείται το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και ωραίο σαν φόντο ιστορία, ωστόσο δυστυχώς το πρόβλημα είναι κυρίως η εξέλιξη των χαρακτήρων, που δεν υπάρχει δυστυχώς ή είναι πολύ επιφανειακό. Οι καλοί είναι καλοί, οι κακοί είναι κακοί και οι χαρακτήρες που κάναν μια αλλαγή, έγινε πολύ άτσαλα και μέσα στο κλισέ. Δυστυχώς πολλές φορές και η ίδια η αφήγηση με το να μας λέει πραγματα που θα συμβούνε, δεν βοήθησε τόσο στην αναγνωστική απόλαυση.
Ωστόσο η γλώσσα και ο ωραιος τρόπος αφήγησης κάναν το διάβασμα εύκολο και θέλει κάποιος να δει πως θα τελειώσει η ιστορία της οικογένειας Δελή.
January 23, 2023
Το βιβλίο, με λιτή και εμπνευσμένη γραφή, σε μπαζει στα άδυτα της ζωής μιας ευκατάστατης, μεγαλοαστικής οικογένειας στη Μυτιλήνη κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Αλλά αυτό που παίζει συνεχώς μπροστά στα μάτια σου, είναι οι εικόνες από την τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου, όπου με άριστο αισθητικό αποτέλεσμα και ταιριαστό καστ καταφέρνει να μεταφέρει ατόφιο μπροστά σου το κλίμα, την ατμόσφαιρα και την ηθική της εποχής.
July 18, 2023
Όμορφη γραφή με μια ιστορία που μας τσξιδεψε σε μια εποχη της Ελλάδας που εγώ προσωπικά λατρευω.Θα μπορούσαν να ειναι 5 τα αστερια αν δεν μεναμε με τοσες απορίες. Αναρωτιέμαι γιατι η συγγραφέας αφησε τοσα πράγματα να αιωρούνται.
September 19, 2025
Πολλά ερωτηματικά για το "ατελείωτο" τέλος και για τη ταυτότητα της γιαγιάς που διηγείται την ιστορία .
Κατά την άποψή μου, η Γιαννακοπούλου γράφει σενάρια με ολίγη από λογοτεχνία, έτσι για τα μάτια του κόσμου. Πολύ προχειρότητα, πολύ αφηγηματικός λόγος. Αυτό το είδος το εκτιμώ λιγότερο κι από τα άρλεκιν.
Αν τύχει να πέσουν σε καλό σκηνοθέτη/καστ, τότε μπορούν πραγματικά να απογειωθούν, όπως η Πρόβα
Κατά την άποψή μου, η Γιαννακοπούλου γράφει σενάρια με ολίγη από λογοτεχνία, έτσι για τα μάτια του κόσμου. Πολύ προχειρότητα, πολύ αφηγηματικός λόγος. Αυτό το είδος το εκτιμώ λιγότερο κι από τα άρλεκιν.
Αν τύχει να πέσουν σε καλό σκηνοθέτη/καστ, τότε μπορούν πραγματικά να απογειωθούν, όπως η Πρόβα
April 12, 2019
Δεν με ενθουσίασε η ιστορία. Αν και αναφέρεται σε μια εποχή σημαντικών ιστορικών γεγονότων, η γραφή είναι απλή και η ιστορία προβλέψιμη.
August 25, 2022
Διάβασα το βιβλίο, είδα και την τηλεοπτική σειρά. Εξαιρετικά και τα δύο.
December 19, 2023
Αφελέστατο, με ιστορικές ανακρίβειες και απλοϊκό στην πλοκή και τους χαρακτήρες του. Ύφος γραφής, άσε το καλύτερα. Ας μην πω άλλα. Το 2ο αστεράκι μόνο και μόνο για την πολύ προσεγμένη έκδοση.
May 31, 2014
Ενώ η Αγγελική ετοιμάζεται να παντρευτεί τον Απόστολο, λαμβάνει ένα ανώνυμο γράμμα για το πραγματικό του ποιόν. Ο Πέτρος Μανιάς δεν αποκαλύπτει στο θείο της Οδυσσέα την πραγματικότητα (ο Απόστολος σχετίζεται με την Όλγα, τη γυναίκα του αδελφού της Γιώργου) και ο γάμος προχωρά. Ο Μανιάς έχει μετανιώσει για τη σιωπή του γιατί ερωτεύεται την Αγγελική. Προτιμά, όμως, να μείνει συμπαραστάτης στη ζωή της και αρκείται να την αγκαλιάζει στις δυστυχισμένες της στιγμές, που στο εξής δεν είναι και λίγες. Η Ρηνούλα, η ψυχοκόρη, τα βρίσκει μπαστούνια στον παιδικό έρωτά της με τον Αλέξανδρο, εξαιτίας της στρίγκλας της μάνας του, η οποία τελικά τον παντρεύει με τη Λένα Ιακωβίδου. Ο συνάδελφος της, Λάμπρος εξορίζεται με την κατηγορία του κομμουνιστή-εχθρού της πατρίδας, ο Απόστολος ζει ζωή και κότα, η Όλγα γεννά ένα αγοράκι (δεν είναι του άντρα της, πάντως) και η Αγγελική ένα κοριτσάκι, τη Χαρούλα, που είναι του άντρα της.
Όταν κηρύσσεται ο πόλεμος με την Ιταλία, Γιώργος, Αλέξανδρος, Απόστολος φεύγουν στον πόλεμο. Πρώτος και καλύτερος γυρίζει ο Απόστολος χάρη στις γνωριμίες του, ο Αλέξανδρος έχει χάσει το χέρι του και όταν επιστρέφει και ο Γιώργος, το αγοράκι της Όλγας έχει ήδη πεθάνει. Η πτώση της από το αεροπλάνο του παθιασμένου της έρωτα για το�� Απόστολο ήταν χωρίς αλεξίπτωτο...
Μπαίνουν οι Γερμανοί στην Αθήνα και φεύγει η Ρηνούλα, καθότι η μάνα της ήταν Εβραία. Ο Αλέξανδρος χωρίζει και σχεδόν όλοι καταλήγουν στην αντίσταση, εκτός από τον Απόστολο, τον οποίο η Αγγελική εγκαταλείπει μετά τις αποκαλύψεις που της κάνει η Όλγα (μαυραγορίτης και άπιστος).
Η αντίσταση τον εκτελεί, ο πόλεμος τελειώνει, το βιβλίο τελειώνει και αυτό.
Κρίσεις και επικρίσεις: Την ιστορία τη διηγείται η γιαγιά στην εγγονή της, που πραγματικά δεν κατάλαβα τι ρόλο έπαιζε. Ποια γιαγιά; Το βιβλίο μου θύμισε συμπυκνωμένο χυμό. Τόσα πολλά σε μορφή περίληψης. Δεν υπήρξε το σωστό σκάψιμο για να δώσει βάθος στους χαρακτήρες. Η επιλογή της σιωπής από το Μανιά έδωσε το έναυσμα για την πλοκή, ειδάλλως δεν υπήρχε πλοκή και με την οποία επιλογή σαφώς και δε συμφωνώ. Το τέλος; Έψαχνα να βρω μη μου λείπουν σελίδες στο βιβλίο. Απότομο! Η Ευανθούλα ήταν το σουρεάλ, το ξωτικό της υπόθεσης και ήταν το μόνο που μου άρεσε. Γυρίστηκε σειρά το 1995 από τον ΑΝΤ1 και τον Κουτσομύτη. Η επιλογή των ηθοποιών ήταν ό,τι καλύτερο όπως και το τραγούδι τίτλων της Μαρινέλλας του Βασίλη Δημητρίου.
Όταν κηρύσσεται ο πόλεμος με την Ιταλία, Γιώργος, Αλέξανδρος, Απόστολος φεύγουν στον πόλεμο. Πρώτος και καλύτερος γυρίζει ο Απόστολος χάρη στις γνωριμίες του, ο Αλέξανδρος έχει χάσει το χέρι του και όταν επιστρέφει και ο Γιώργος, το αγοράκι της Όλγας έχει ήδη πεθάνει. Η πτώση της από το αεροπλάνο του παθιασμένου της έρωτα για το�� Απόστολο ήταν χωρίς αλεξίπτωτο...
Μπαίνουν οι Γερμανοί στην Αθήνα και φεύγει η Ρηνούλα, καθότι η μάνα της ήταν Εβραία. Ο Αλέξανδρος χωρίζει και σχεδόν όλοι καταλήγουν στην αντίσταση, εκτός από τον Απόστολο, τον οποίο η Αγγελική εγκαταλείπει μετά τις αποκαλύψεις που της κάνει η Όλγα (μαυραγορίτης και άπιστος).
Η αντίσταση τον εκτελεί, ο πόλεμος τελειώνει, το βιβλίο τελειώνει και αυτό.
Κρίσεις και επικρίσεις: Την ιστορία τη διηγείται η γιαγιά στην εγγονή της, που πραγματικά δεν κατάλαβα τι ρόλο έπαιζε. Ποια γιαγιά; Το βιβλίο μου θύμισε συμπυκνωμένο χυμό. Τόσα πολλά σε μορφή περίληψης. Δεν υπήρξε το σωστό σκάψιμο για να δώσει βάθος στους χαρακτήρες. Η επιλογή της σιωπής από το Μανιά έδωσε το έναυσμα για την πλοκή, ειδάλλως δεν υπήρχε πλοκή και με την οποία επιλογή σαφώς και δε συμφωνώ. Το τέλος; Έψαχνα να βρω μη μου λείπουν σελίδες στο βιβλίο. Απότομο! Η Ευανθούλα ήταν το σουρεάλ, το ξωτικό της υπόθεσης και ήταν το μόνο που μου άρεσε. Γυρίστηκε σειρά το 1995 από τον ΑΝΤ1 και τον Κουτσομύτη. Η επιλογή των ηθοποιών ήταν ό,τι καλύτερο όπως και το τραγούδι τίτλων της Μαρινέλλας του Βασίλη Δημητρίου.
October 3, 2011
'Ενα πραγματικό διαμάντι της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας που απόκλείεται να αφήσει κάποιον ασυγκίνητο.
December 4, 2014
Εξαιρετικό βιβλίο, ευκολοδιάβαστο με ενδιαφέρουσα πλοκή! Θα προτιμούσα να αναφέρεται στο τέλος τι απέγινε η σχέση του Μανιά με την Αγγελική.
March 17, 2016
υπέροχο βιβλίο αλλά εκτός θέματος η περιγραφή της περίληψης
February 23, 2019
Υπέροχο !!!!!!!!!
October 17, 2023
⭐️ 2.5-3/5
Displaying 1 - 29 of 29 reviews