Begin jaren 70 is Susie Tennyson lange tijd hét nieuws op tv en in de kranten, totdat de aandacht verdwijnt en ze in de vergetelheid raakt.
Jaren later is Susie opnieuw het middelpunt in de media. Tv-zenders en kranten bieden veel geld voor een exclusief interview, Hollywood voor een film. Ze wijst alles af en heeft slechts één een rustig en anoniem bestaan.
Ondanks dat Susie een eenling is, probeert ze een leven te leiden als anderen. Ze is echter niet zoals anderen, merkt ook iemand uit onverwachte hoek. Een persoon die, als ze hem de kans geeft, haar het leven kan geven waar ze nooit op had gerekend.
Decennia nadat haar naam voor het eerst in de media verscheen, besluit Susie om de stilte over wat in de jaren zeventig is gebeurd te doorbreken en onthult ze het huiveringwekkende misbruik dat haar leven voorgoed veranderde...
Begin jaren zeventig is Susie Tennyson niet weg te denken uit het nieuws. Haar naam vult krantenkoppen en televisie-uitzendingen, tot de aandacht plotseling verdwijnt en Susie uit het collectieve geheugen raakt. Jaren later duikt ze onverwacht opnieuw op. Media en Hollywood staan in de rij met lucratieve aanbiedingen, maar Susie weigert alles. Ze verlangt naar maar één ding: rust, anonimiteit en een leven ver weg van de schijnwerpers. Een leven zoals dat van iedereen. Of in elk geval bijna. Want Susie is niet zoals anderen. Dat ziet ook iemand uit onverwachte hoek, iemand die haar een toekomst kan bieden waar ze nooit op durfde hopen. Maar het verleden laat zich niet zomaar het zwijgen opleggen. Decennia nadat haar naam voor het eerst de wereld over ging, besluit Susie de stilte te doorbreken. Wat ze onthult over de jaren zeventig is huiveringwekkend en zal alles in een ander licht zetten.
Mijn ervaring: GRANDIOOS, SPRAKELOOS, ADEMBENEMEND. Een boek dat je emotioneel volledig raakt, kippenvel bezorgt en je sprakeloos achterlaat wanneer je het dichtslaat. Vanaf de eerste pagina ademt het verhaal opnieuw die sublieme, sfeervolle en herkenbare schrijfstijl van Jerrad Hoff. Zijn beeldende manier van schrijven laat emoties ongefilterd binnenkomen, waardoor ik dit heftige verhaal meerdere keren moest onderbreken om alles te laten bezinken.
De ware kracht van dit verhaal schuilt in de personages. Susie is een complex en gelaagd karakter dat je niet meteen kunt doorgronden. Juist dat maakt haar zo intrigerend en menselijk. Haar intense innerlijke strijd, haar afstand tot de wereld en haar diepe verlangen naar rust zijn voor de lezer haast tastbaar.
Ook de bijpersonages zijn zorgvuldig, realistisch en divers uitgewerkt. Ieder van hen heeft een duidelijke rol binnen het verhaal; niemand voelt overbodig of figurant aan. Ze dragen allemaal, op hun eigen manier, bij aan Susies ontwikkeling en groei. In een realistisch tempo laat Jerrad Hoff relaties verschuiven en bouwt hij voorzichtig en geloofwaardig aan vertrouwen.
Dit is een uitzonderlijk sterk, indringend en heftig verhaal. Niet voor niets geeft Jerrad Hoff vooraf een trigger warning. Zware thema’s als ontvoering, kindermisbruik, manipulatie en moord worden niet geschuwd. Door het verhaal te laten wisselen tussen heden en verleden bouwt Hoff de spanning op meesterlijke wijze op. Hij doseert perfect: telkens wanneer je denkt te begrijpen hoe alles in elkaar zit, volgt er een nieuwe wending die alles in een ander perspectief plaatst. Niets wordt aangedikt, waardoor de gebeurtenissen des te harder binnenkomen en je soms compleet overrompelen.
Ook de psychologische opbouw is opnieuw indrukwekkend sterk. Als lezer kruip je langzaam in Susies hoofd en voel je hoe haar verleden haar keuzes in het heden beïnvloedt. Haar reacties, angsten, verlangens en scherpe geest zijn subliem uitgewerkt en maken het verhaal nog intenser en aangrijpender.
5165 is een meeslepend, intens en emotioneel verhaal dat een ware rollercoaster aan gevoelens ontketent en zware thema’s niet uit de weg gaat. Meermaals hield ik het niet droog en bezorgde het verhaal me kippenvel. Dit is geen boek dat je alleen leest; dit is een verhaal dat je volledig ervaart. Een boek dat binnenkomt en je voor altijd bijblijft. Echt grandioos.
Sommige boeken lees je. Andere boeken onderga je. 5165 is zo’n boek dat je niet loslaat, je niet spaart en je uiteindelijk volledig ontredderd achterlaat. Wat een afschuwelijk maar toch ook mooi verhaal. Wat een pijn. Wat een klasse. Wat een enorme rollercoaster!
Jerrad Hoff is een kunstenaar op papier. Wat deze man met woorden kan doen, is bijna niet te bevatten. Elke zin snijdt, raakt, schuurt en toch is het op een bepaalde manier ook prachtig geschreven. Ik heb dit boek luid snikkend uitgelezen, met tranen die maar bleven komen. En nee, dat is geen overdreven recensiezin, dat is simpelweg de waarheid.
We volgen Susie Tennyson, een naam die begin jaren zeventig niet weg te denken is uit het nieuws. Haar verhaal beheerst tv en kranten, tot de aandacht langzaam wegebt en zij uit beeld verdwijnt. Jaren later komt zij opnieuw in het nieuws. Maar Susie wil niets meer dan anonimiteit en rust. Ze weigert elk interview. Wat ze wél wil, is leven, zoals andere mensen dat doen. Alleen: Susie is niet zoals anderen. Zij heeft een afschuwelijke tijd achter de rug.
Decennia na die eerste mediastorm besluit Susie eindelijk haar zwijgen te doorbreken. Wat ze onthult over het misbruik dat haar leven voorgoed veranderde, is huiveringwekkend. Dit is geen makkelijk verhaal. Het maakt woedend. Het maakt machteloos. Het slaat je soms compleet uit balans.
Hoff spaart me niet. Hij schrijft confronterend, maar met een intens gevoel voor emotie en menselijkheid. Zijn personages kruipen zo diep onder je huid dat je er dagen later nog steeds mee rondloopt. Je voelt hun pijn, hun eenzaamheid maar ook heel veel liefde.
5165 is een psychologische roman die veel meer is dan dat. Het is een verhaal over trauma, over overleven en over liefde. Over hoe het verleden zich vastbijt in het heden. En over hoe liefde soms uit de meest onverwachte hoek komt. Een boek dat pijn doet. Een boek dat prachtig is. Een boek dat je nooit meer helemaal loslaat.
En dan nog dit, Jerrad… één klein verzoekje voor je volgende roman: zou je misschien willen zorgen dat in het volgende verhaal alles goed komt en dat ik het boek een keer met een glimlach kan dichtslaan;-?
Het verhaal grijpt je vanaf het begin en laat je niet meer los. Heden en verleden wisselen elkaar af en de tijdslijnen worden per hoofdstuk duidelijk aangegeven. Iets wat ik persoonlijk erg fijn vind en wat voor overzicht zorgt.
Ik heb dit boek gelezen met een lach en een traan. Het kent liefde en mooie momenten, maar ook veel verdriet en hele heftige scènes. Het is aangrijpend geschreven. Zo knap hoe Jerrad dit heeft neergezet en beschreven.
Ik heb Susie in mijn hart gesloten en met haar meegevoeld. Ondanks haar keuzes en wat ze heeft gedaan.
Het einde... Dat einde brak mij. En dat heb ik niet snel met een boek… 💔
Wat een ongelooflijk aangrijpend en prachtig verhaal. Susie is pas 11 jaar wanneer haar leven in één klap verandert in een nachtmerrie. Ze groeit op in een warm en liefdevol gezin dat haar vol overtuiging steunt in haar grote droom: astronaut worden. Maar die droom spat uiteen wanneer ze tijdens een vakantie wordt ontvoerd.
Wat volgt zijn jaren vol wanhoop, verdriet, angst, woede en intense pijn, waarin Susie alles op alles moet zetten om overeind te blijven. Haar enige houvast is de diepe, ontroerende liefde die ze ontwikkelt voor een medeslachtoffer.
Het verhaal grijpt je vanaf de eerste bladzijde en laat je niet meer los. Wegleggen is bijna onmogelijk. Tot het einde blijft het meeslepend en het plot zag ik absoluut niet aankomen.
Dank je wel @jerradhoff voor opnieuw een indrukwekkend en prachtig boek!