Օվկիանոս

by Aram Pachyan, Արամ Պաչյան

<<Օվկիանոս>> ժողովածուն ներառում է արդի հայ արձակի լավագույն ներկայացուցիչնեչից մեկի՝ Արամա Պաչյանի նոր պատմվածքներն ու էսսեները:

200 pages, Hardcover

First published January 1, 2014

About the author

Aram Pachyan is an acclaimed writer of new generation, with several awards and prizes, including the honorable Presidential Prize for Literature. His first novel Goodbye, Bird has become a national bestseller in 2012 and is still in the top lists of bestselling literature. Currently he is a journalist and columnist at "Hraparak" newspaper. The play I am a vegetarian was staged recently based on his novel Goodbye, Bird and a musical piece Pachyan Frangments by composer Aram Hovhannisyan, based on Pachyan’s flash fiction book was written and performed in the US.

Reviews

[Mari · Rating 2 out of 5]

չէ, չհամոզեց: իհարկե տեղ-տեղ լավ գործեր պատահում էին, բայց դրանց վրա կարելի ա աչք փակել, որովհետև ընդհանուր շատ անկապն էր ու ամենավատը` ընթերցողին չհարգող գիրք էր

[Byurakn · Rating 4 out of 5]

Ինչպես նախկինում նշել էի, Պաչյանի հենց հայերենն եմ սիրում։ «Օվկիանոսը» Պաչյանի հայերենի լաբորատորիան է, որտեղ լեզվի հետ փորձեր է անում, ուռճացնում լեզուն, հետո թեթևացնում։ Այստեղ հավաքված են զանազան պատմվածքներ, էսսեներ, պատմվածքաէսսեներ, ժանրային դասակարգման ենթարկվող և չենթարկվող կարճ տեքստեր։ Իրարից անկախ պատճառներով ամենատպավորիչ գործերն էին «Իր «Փուչիկի» մասին», «Քո», «Օվկիանոս» ու «Տունը»։ Արամ Պաչյանն Ամեն ինչից բացի նաև քաղաքային գրող է՝ Երևան քաղաքը մինչև ուղնուծուծը ճանաչող ու էդ ամենը տեքստի վերածող։

[մարիօ · Rating 2 out of 5]

Հարգելի Արամ Պաչյան ջան էլ մի գրի էլի :/
Տարօրինակ է, որ հեղինակի էսսեները շատ եմ սիրում ու հաճույքով կարդում եմ, Ծիտն էլ նենց ոչինչ կարդացվում էր, բայց Օվկիանոսն արդեն ըմ, նըմ, դուրս չեկավ:

[Davit Barseghyan · Rating 2 out of 5]

Պատմվածքները չհավանեցի։ Միայն «Իր «Փուչիկի» մասին» պատմածքն էր լավը, և դրա համար է 2 աստղ։

[Varduhi Hovhannisyan · Rating 3 out of 5]

Շատ֊շատ սիրուն կազմով գիրք։ Պատմվածքներ չեմ սիրում, բայց ամեն դեպքում որոշեցի կարդամ։ Հետաքրքիր է կա մարդ, ով հավանել է բոլոր պատմվածքները, որովհետև ինձ համար գիրք բաժանվում էր 3 մասի՝ լավ, վատ ու անկապ

[Rafo Zarbabyan · Rating 2 out of 5]

Օվկիանոսը ժամանակակից էր, «չերեզչուռ» ժամանակակից, երևի ավելի ժամանակակից, քան կուզենայի:
Էն գրքերից էր, որ եթե հայ չլիներ հեղինակը, չէի կարդա: Բայց, քանի որ ես ունեմ մի կարևոր սկզբունք, ըստ որի՝ հայը որ մեր դարում ստեղծագործում է, դա արդեն լավ է, կարդացի:
Չգիտեմ՝ ինչու ա աբստրակցիան անդադար կլանում մեզ, չգիտեմ՝ ինչու են մարդիկ կարծում, որ իրենց ուղեղի բարդակը կարելի է ոչ միայն հանձնել թղթին, այլ նաև հրատարակել, բայց ոչինչ, գրեք, որ գրախանութներում գոնե հայկական գրքեր լինեն, մինչև տենանք՝ ինչ ենք անում:

[Lida Armenakyan · Rating 4 out of 5]

չգիտեմ՝ ինչը էն չէր, ինչն էր պակաս, բայց 4ից 1 միավորը զուտ տվել եմ նրա համար, որ պաչյանն ա
լավ պատմվածքներ կային, որ դուրս շատ են եկել, շատ հավես տողեր էլ կային, բայց մեկ էլ նենց «եսիմ» պատմվածքներ կային, կարդում ես չես հասկանում ինչ էր, խի էր, ինչ կապ ուներ
մնաց ռոբինզոնը )

[Ասյա · Rating 4 out of 5]

սիրուն ու կարծես իրար լրացնող պատմվածքների ժողովածու: Եսիմ,հավանել եմ.. :Ճ

[Gianni WhiteBeard · Rating 1 out of 5]

Հաստատ մի տեղ ինչ որ մեղք գործել եմ՝ որ այս գիրքը դեմս ելավ:
Պատիժ կռելու նման կարդացի, այն հույսով որ վերջում մի բան կհասկանամ:
Էտենց էլ բան չհասկացա: Երևի շատ հետ եմ մնացել ընթերցանության մեջ:

[naisokram · Rating 4 out of 5]

պաչյան կարդալիս մոլորություն կլինի իմաստ փնտրելով տարվելը: Իմաստ չկա, որովհետև «գրող էլ չկա»: Կարդում ես տեքստ, որը տեղ-տեղ ինչ-որ ծանոթ վայրերի մասին ա խոսում Երևանում, տեղ-տեղ ինքնակենսագրական պատում ա թվում, տպավորություն ստեղծում, որ հեղինակի կյանքից են էդ դրվագները (գուցե և են), իսկ ընդհանուր առմամբ քեզ մնում ա ընթերցանության պրոցեսը, որը շատ զգայական ա: պաչյանի գրելը աշխարհը այլ կողմից տեսնելու ու ընկալելու տեքստային փորձ ա իմ համար:

Պատմվածքներից մեկում սենց տող կա. «Ձեռքը հիշողության շոշափելիքն է»: Ու տպավորություն ա, որ իր ձեռքով (aka իր գրիչով) պաչյանը իր հիշողության միջից հանում ա դրվագներ ու անկակոն կերպով սևով շարում սպիտակի վրա: Ոնց մեր հիշողություններն են հաճախ դրվագային ու իմաստից զուրկ, նույն ձևով էլ էս պատմվածքներն են: Դրանցից որոշները շատ ավելի տպավորիչ են, քան մյուսները, բայց բոլորին միավորում ա շատ զգայական լինելը:

[Ani · Rating 3 out of 5]

Վստահաբար ժամանակակակիցների մեջ լավագույններից է։ Գրելու ոճը պարզ է` առանց ավելորդ աչք կուրացնող ձևական բառերի։ Ինչ վերաբերում է մտքին` ոչ միշտ է հասկանալի, փոխաբերությունները շատ են ու, որքան էլ փորձես հեղինակի սեփական ապրումները հասկանալ, դժվար է զգալ կամ կռահել, թե առակն ինչ կցուցանե։

Մի քանի բան դուրս չեկավ։ Առաջինը` գռեհիկ բառերի ու հայհոյանքների քանակը, որոնք չգիտես ինչու շատ են ժամանակակիցների մոտ։ Երկրորդն էլ տխուր թեմաներն են, որոնցով ավելի հեշտ է կպնել մարդկանց զգայարաններին, քան եթե ուրախ թեմաներ շոշափվեր։

Ամեն դեպքում` ուրախ եմ, որ ծանոթացա։ Դեռ կմտածեմ, թե երբ կարելի է այլ ժողովածուները կարդալ, բայց հավանաբար ոչ մոտ ապագայում։

[Լեւոն Խաչատրյան · Rating 3 out of 5]

Պաչյանին թվիթեռով էլ էի գրել, որ Օվկիանոսի միջից ամենահավանածս գլուխը Չէ-ն ա, երևի նրա համար, որ ծառայության ժամանակ եմ կարդացել: Միշտ էլ սիրել եմ երևանյան պատմվածքներ, սրա մեջ կային տենց բաներ: Ու միևնույն ժամանակ կային պատմվածքներ, որոնք ուղղակի մի կերպ ավարտեցի, որ ասեմ, թե գիրքը լրիվ կարդացել եմ:

[Rima Abramovich · Rating 1 out of 5]

Չհավանեցի։ Մնացած գրքերից էլ եմ ուզում կարդամ, որ վերջնականապես կարծիք կազմեմ Պաչյանի գրելու մասին։ Բայց էս մեկը կյանքի օրագիր հիշացնող մի բան էր, որտեղ գրողը էջեր ա լրացրել: Ստեղծագործական ճգնաժամի տպավորություն ստեղծվեց, բառերի կույտ, անհասկանալի ու շքեղ մետաֆորներ։

[arsen hakobian. · Rating 4 out of 5]

Չհամոզեց, եսիմ։ Տեղ֊տեղ էնպես էր անկապանում։ Մի տեսակ հաճելի զգաղություն ունեի կարդալիս, բայց ոչ էն ձևով ոնց որ ԾԻՏն էր։ Կազմն եմ շատ հավանել, դրա համար եմ էսպես գնահատում։

[Jea Yan · Rating 3 out of 5]

Վերջ ❤️‍🩹

Հավանել եմ էս պատմվածքները`

Սպասելիս
Քո հետքերով
Աղոթք անձրևի համար
Ձյուն
Հիշելով կարդացողին
Հրաշք
Մենք հաղթեցինք աշխարհին

[Anna♡ · Rating 2 out of 5]

Սկսելուց առաջ մտքիցս թռել էր, որ պատմվածքների ժողովածու եմ կարդալու, ոչ թե վեպ, հիասթափվեցի մի քիչ: Բայց դա հիասթափության միակ պատճառը չէր:

Ավելին էի սպասում, արանքներում մի քանի պատմվածք կային, որ հավանեցի, բայց ընդհանուր առմամբ չտպավորեց էնպես, ինչպես ակնկալում էի, որ պիտի տպավորեր:

Մյուս գործերն էլ դեռ կկարդամ, տեսնեմ՝ կարծիքս հեղինակի գրվածքների մասին դեպի լավը կփոխվի, թե ոչ: