What do you think?
Rate this book
Ο Άσος στο Μανίκι
Κάπου στις αρχές της Συγγρού γυρίζει ασταμάτητα ο τροχός μιας ρουλέτας. Ο Παύλος, στον άχαρο ρόλο του κρουπιέρη, παρατηρεί τις μισογκρεμισμένες ζωές των παικτών και παράλληλα αισθάνεται ερωτική έλξη για τη Ναταλία, Ρουμάνα οικονομική μετανάστρια η οποία εργάζεται στην ίδια λέσχη. Ανάμεσά τους στέκονται εμπόδιο ο Μάριος, η ατέλειωτη νύχτα και η τυραννία του τζόγου. Στο αποπνικτικό σκηνικό της παράνομης λέσχης ξεκινά μια στημένη παρτίδα χωρίς ξεκάθαρους κανόνες, με μοναδικό προορισμό το απόλυτο σκοτάδι.
Πόσα αντέχεις να χάσεις μέχρι να βγεις νικητής; Ο άσος στο μανίκι είναι το φτηνό κόλπο του χαρτοπαίκτη που πασχίζει απεγνωσμένα να παραμείνει στο παιχνίδι - η πικρή περιπέτεια ενός ανθρώπου που κινείται στις παρυφές του υποκόσμου και μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε παρακμή.
Πόσα αντέχεις να χάσεις μέχρι να βγεις νικητής; Ο άσος στο μανίκι είναι το φτηνό κόλπο του χαρτοπαίκτη που πασχίζει απεγνωσμένα να παραμείνει στο παιχνίδι - η πικρή περιπέτεια ενός ανθρώπου που κινείται στις παρυφές του υποκόσμου και μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε παρακμή.
344 pages, Paperback
First published December 1, 2014
1 person is currently reading
8 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
June 9, 2018
Τον Πλιάγκο τον γνώρισα κατά λάθος, που αλλού στα ράφια ενός βιβλιοπωλείου με το βιβλίο ένα τρίτο αλήθεια και δύο τρίτα ψέμματα.
https://www.goodreads.com/book/show/2...
Στο πρώτο του βιβλίο μπορεί να διέκρινα το καλογραμμένο του λόγο αλλά διέκρινα συστολή και ίσως και την ανασφάλεια του "πρωτάρη".
Κάτι που δεν ισχύει καθόλου στην περίπτωση του Παύλου στο "Ο Άσος στο μανίκι"
Η ιστορία περιστρέφετε γύρω από τον "Παύλο" έναν νέο 30 χρονών ο οποίος δουλεύει κρουπιέρης σε μία λέσχη της Αθήνας. Σπίτι δουλειά, δουλειά σπίτι και ο βραχνάς του για τον κρυφό του έρωτα με την συνάδελφο του Ναταλία είναι τα μόνο που απασχολούν το σώμα και το μυαλό του.
Ένα παιχνίδι που ξέρει ότι το έχει χαμένο, σε μια Αθήνα στις αρχές της "κρίσης".
Τζόγος, Γρηγορόπουλος, Ξενοφοβία, Εμπορία σώματος και άλλα πολλά καίρια ζητήματα τρέχουν στις σελίδες του και στο μυαλό του πρωταγωνιστή που τα παρακολουθεί άλλοτε σαν παρατηρητής και άλλοτε σαν ενδιαφερόμενος.
Η τροπή που παίρνει η ιστορία είναι ένα σίφουνας τόσο για τον ίδιο τον Παύλο όσο και για τον αναγνώστη και το τέλος προσωπικά μου άφησε ένα κενό λύπης για την ζωή, για τους ανθρώπους και για τις σχέσεις γενικότερα
Σύνοψη: Άχ βρε Παύλο...
Βαθμολογία... 4 στο κόκκινο διπλό.
https://www.goodreads.com/book/show/2...
Στο πρώτο του βιβλίο μπορεί να διέκρινα το καλογραμμένο του λόγο αλλά διέκρινα συστολή και ίσως και την ανασφάλεια του "πρωτάρη".
Κάτι που δεν ισχύει καθόλου στην περίπτωση του Παύλου στο "Ο Άσος στο μανίκι"
Η ιστορία περιστρέφετε γύρω από τον "Παύλο" έναν νέο 30 χρονών ο οποίος δουλεύει κρουπιέρης σε μία λέσχη της Αθήνας. Σπίτι δουλειά, δουλειά σπίτι και ο βραχνάς του για τον κρυφό του έρωτα με την συνάδελφο του Ναταλία είναι τα μόνο που απασχολούν το σώμα και το μυαλό του.
Ένα παιχνίδι που ξέρει ότι το έχει χαμένο, σε μια Αθήνα στις αρχές της "κρίσης".
Τζόγος, Γρηγορόπουλος, Ξενοφοβία, Εμπορία σώματος και άλλα πολλά καίρια ζητήματα τρέχουν στις σελίδες του και στο μυαλό του πρωταγωνιστή που τα παρακολουθεί άλλοτε σαν παρατηρητής και άλλοτε σαν ενδιαφερόμενος.
Η τροπή που παίρνει η ιστορία είναι ένα σίφουνας τόσο για τον ίδιο τον Παύλο όσο και για τον αναγνώστη και το τέλος προσωπικά μου άφησε ένα κενό λύπης για την ζωή, για τους ανθρώπους και για τις σχέσεις γενικότερα
Σύνοψη: Άχ βρε Παύλο...
Βαθμολογία... 4 στο κόκκινο διπλό.
March 3, 2015
Αργεί να πάρει μπροστά αλλά στο τέλος έμεινα με ανοιχτό το στόμα. Φοβερή δράση και σχολιάζει την κρίση πολύ πιο εύστοχα από τα βιβλία που όντως μιλάνε για την κρίση.
November 29, 2015
Κανονικά θα του έβαζα τρία αστεράκια, γιατί φτάνει πια με τους αρνητικούς ήρωες, με την κρίση και τη μιζέρια, δεν μας λέτε και κάτι που δεν ξέρουμε, ούτε και το λέτε και τόσο λογοτεχνικά για να εντυπωσιαστούμε από τη γλώσσα, αλλά τουλάχιστον μετά από ένα σερί "μυθιστορημάτων" χωρίς καμία απολύτως ιστορία, και άρα μήπως να μη τα λέμε μυθιστορήματα, αυτή εδώ η πλοκή και αυτή η ανατροπή σκάει σαν βόμβα. Με 40 σελίδες λιγότερες θα του έβαζα και πέντε.
June 2, 2016
Καλό, στρωτό και ξεκούραστο για τον αναγνώστη γράψιμο, ικανοποιητική έρευνα και γνώσεις στο επίμαχο πεδίο του τζόγου (με μια εξαίρεση, δες παρακάτω). Πειστικοί, αν και όχι ιδιαίτερα ενδιαφέροντες οι χαρακτήρες (εξαίρεση κάποιοι πολύ ζωντανοί δευτερεύοντες, όπως ο Ξανθός). Στα συν και η επιτυχημένη σύνδεση με την ταραγμένη περίοδο της Ελλάδας 2008-2010.
Στα πλην δύο φάουλ ένα μικρό κι ένα πολύ σημαντικότερο:
Το μικρό: Κανείς δεν δανείζεται από τοκογλύφο για να παίξει τουρνουά πόκερ με buy-in €1100 ευρώ, πόσο μάλλον για τρεις συμμετέχοντες, ακόμα κι αν ξέρεις ότι θα σε αφήσουν να κάνεις collusion (κάτι που δεν έχεις ξανακάνει ποτέ).
Αν είσαι μέτριος παίχτης δεν το κάνεις, τελεία. Και δεν πηδάς ξαφνικά από τα τουρνουά των €10 και €20 στα, προφανώς ημι-επαγγελματικά των €1000. Πρέπει να είσαι πραγματικά βλάκας για να νομίζεις ότι θα κερδίσεις στα σίγουρα και κανείς από τους χαρακτήρες δεν φαινόταν τόσο βλάκας.
Αν, πάλι, είσαι πραγματικά καλός παίχτης, δεν θα πας σε τοκογλύφο. Θα έχεις αποδείξει την αξία σου τόσο σε live όσο και σε online τουρνουά (ανάλογης δυναμικότητας, εννοείται) έτσι που να μπορείς να πείσεις κάποιους πρώην αντιπάλους σου να γίνουν σπόνσορές σου. Έτσι πάει.
Από πλευράς αληθοφάνειας, αυτό θα ήταν μεγάλο φάουλ (εξάλλου αποτελεί τη βάση για το σημαντικότερο κίνητρο του βιβλίου), αλλά το σώζει καλά τόσο η συνέχεια, όσο κι αυτά που προηγήθηκαν, και κυρίως ότι το θέμα του βιβλίου δεν είναι ο τζόγος αλλά η ερωτική ιστορία του ήρωα.
(Σημείωση: Σίγουρα θα έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Αυτό δεν κάνει το περιστατικό αληθοφανές. Η πραγματικότητα, αντίθετα με τη λογοτεχνία, δεν είναι υποχρεωμένη να βγάζει νόημα. Το πραγματικό δεν είναι πάντα και αληθοφανές.)
Το μεγάλο φάουλ: Στη σημαντικότερη από τις (αρκετές) ανατροπές, ο συγγραφέας και ο πρωτοπρόσωπος αφηγητής-ήρωας "κλέβουν" τον αναγνώστη. Γύρισα και το έλεγξα και δεν πρόκειται για περίπτωση αναξιόπιστου αφηγητή (πουθενά στο κείμενο άλλωστε δεν είναι). Είναι, δυστυχώς, ένα ευθύ αφηγηματικό ψέμα, για να μην μπορέσει ο αναγνώστης να μαντέψει την ανατροπή. Από κίτρινη κάρτα κι απάνω.
Συνολική εντύπωση. Συμπαθητικό. Θα ήταν καλύτερο αν δεν ξεφούσκωνε στις τελευταίες 50 σελίδες.
Στα πλην δύο φάουλ ένα μικρό κι ένα πολύ σημαντικότερο:
Το μικρό: Κανείς δεν δανείζεται από τοκογλύφο για να παίξει τουρνουά πόκερ με buy-in €1100 ευρώ, πόσο μάλλον για τρεις συμμετέχοντες, ακόμα κι αν ξέρεις ότι θα σε αφήσουν να κάνεις collusion (κάτι που δεν έχεις ξανακάνει ποτέ).
Αν είσαι μέτριος παίχτης δεν το κάνεις, τελεία. Και δεν πηδάς ξαφνικά από τα τουρνουά των €10 και €20 στα, προφανώς ημι-επαγγελματικά των €1000. Πρέπει να είσαι πραγματικά βλάκας για να νομίζεις ότι θα κερδίσεις στα σίγουρα και κανείς από τους χαρακτήρες δεν φαινόταν τόσο βλάκας.
Αν, πάλι, είσαι πραγματικά καλός παίχτης, δεν θα πας σε τοκογλύφο. Θα έχεις αποδείξει την αξία σου τόσο σε live όσο και σε online τουρνουά (ανάλογης δυναμικότητας, εννοείται) έτσι που να μπορείς να πείσεις κάποιους πρώην αντιπάλους σου να γίνουν σπόνσορές σου. Έτσι πάει.
Από πλευράς αληθοφάνειας, αυτό θα ήταν μεγάλο φάουλ (εξάλλου αποτελεί τη βάση για το σημαντικότερο κίνητρο του βιβλίου), αλλά το σώζει καλά τόσο η συνέχεια, όσο κι αυτά που προηγήθηκαν, και κυρίως ότι το θέμα του βιβλίου δεν είναι ο τζόγος αλλά η ερωτική ιστορία του ήρωα.
(Σημείωση: Σίγουρα θα έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Αυτό δεν κάνει το περιστατικό αληθοφανές. Η πραγματικότητα, αντίθετα με τη λογοτεχνία, δεν είναι υποχρεωμένη να βγάζει νόημα. Το πραγματικό δεν είναι πάντα και αληθοφανές.)
Το μεγάλο φάουλ: Στη σημαντικότερη από τις (αρκετές) ανατροπές, ο συγγραφέας και ο πρωτοπρόσωπος αφηγητής-ήρωας "κλέβουν" τον αναγνώστη. Γύρισα και το έλεγξα και δεν πρόκειται για περίπτωση αναξιόπιστου αφηγητή (πουθενά στο κείμενο άλλωστε δεν είναι). Είναι, δυστυχώς, ένα ευθύ αφηγηματικό ψέμα, για να μην μπορέσει ο αναγνώστης να μαντέψει την ανατροπή. Από κίτρινη κάρτα κι απάνω.
Συνολική εντύπωση. Συμπαθητικό. Θα ήταν καλύτερο αν δεν ξεφούσκωνε στις τελευταίες 50 σελίδες.
May 14, 2015
Φρέσκο, πρωτότυπο και πολύ διαφορετικό απ’ ό,τι έχω διαβάσει ως τώρα. Διαφορετική ματιά στους χαρακτήρες, διαφορετική εξέλιξη της πλοκής, ένα στενά δεμένο ντόμινο αποκαλύψεων και ανατροπών που συγκροτούν μια πρωτότυπη ιστορία με φόντο τα άσχημα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008 στην Αθήνα. Ένα πολύ καλογραμμένο βιβλίο, με ρέοντα λόγο, αληθινούς διαλόγους, άριστη ψυχογράφηση και σκιαγράφηση χαρακτήρων δοσμένα μέσα στο πλαίσιο μιας παράνομης νυχτερινής λέσχης τυχερών παιχνιδιών στην αρχή της λεωφόρου Συγγρού.
Ο Παύλος, κρουπιέρης στη λέσχη του Ξανθού, είναι ερωτευμένος με τη Ρουμάνα Ναταλία, η οποία έχει σχέση με τον κολλητό του, Μάριο. Οι ελπίδες και τα όνειρά του τελικά πραγματοποιούνται όταν η Ναταλία χωρίζει τον Μάριο κι αρχίζει να του δείχνει το ενδιαφέρον της. Ένα πολύ καλά κλεισμένο καβούκι, το οποίο ο Παύλος αγωνίζεται ν’ ανοίξει, να γνωρίσει, να ερωτευτεί, να αγαπήσει. Τα πράγματα δυσκολεύουν όταν η Ναταλία του εξομολογείται ότι είναι θύμα τοκογλύφων που την εκβιάζουν και απαιτούν υπέρογκα ποσά.
Αυτό είναι μέρος μόνο της ιστορίας που ξετυλίγεται στις σελίδες του νέου βιβλίου του Γιάννη Πλιάγκου και η πλοκή δεν πηγαίνει εκεί που ίσως φαντάζεται ο αναγνώστης. Υπάρχουν εκατομμύρια άλλες ψηφίδες που συμπληρώνουν το παζλ και ο συγγραφέας ενδιαφέρεται περισσότερο να σκιαγραφήσει αληθοφανείς χαρακτήρες, να μιλήσει για τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες μέσα στις οποίες κινούνται οι ήρωες και εξαιτίας των οποίων κάνουν τις επιλογές τους παρά να δώσει μια τετριμμένη ιστορία με αρχή, μέση και προδιαγεγραμμένο τέλος. Η ολοκλήρωση του μυθιστορήματος και η τελική αποκάλυψη με άφησε άφωνο!
Διαλυμένες φιλίες, απελπισμένα όνειρα, κακοί και καλοί, το αβέβαιο μέλλον των οικονομικών μεταναστριών που εκπορνεύονται χωρίς τη θέλησή τους, ξεγελασμένες για ένα καλύτερο αύριο, ο Τσαουσέσκου και ο σοσιαλισμός του, «Το παραπέτασμα και άλλες ιστορίες» του Μιχαήλ Λαζαρέσκου, ρουλέτες, πόκερ και παράνομος τζόγος...Τελικά, χάνεις ή κερδίζεις; «Αναλόγως για ποιο παιχνίδι μιλάμε», όπως γράφει και ο συγγραφέας.
Ο Παύλος, κρουπιέρης στη λέσχη του Ξανθού, είναι ερωτευμένος με τη Ρουμάνα Ναταλία, η οποία έχει σχέση με τον κολλητό του, Μάριο. Οι ελπίδες και τα όνειρά του τελικά πραγματοποιούνται όταν η Ναταλία χωρίζει τον Μάριο κι αρχίζει να του δείχνει το ενδιαφέρον της. Ένα πολύ καλά κλεισμένο καβούκι, το οποίο ο Παύλος αγωνίζεται ν’ ανοίξει, να γνωρίσει, να ερωτευτεί, να αγαπήσει. Τα πράγματα δυσκολεύουν όταν η Ναταλία του εξομολογείται ότι είναι θύμα τοκογλύφων που την εκβιάζουν και απαιτούν υπέρογκα ποσά.
Αυτό είναι μέρος μόνο της ιστορίας που ξετυλίγεται στις σελίδες του νέου βιβλίου του Γιάννη Πλιάγκου και η πλοκή δεν πηγαίνει εκεί που ίσως φαντάζεται ο αναγνώστης. Υπάρχουν εκατομμύρια άλλες ψηφίδες που συμπληρώνουν το παζλ και ο συγγραφέας ενδιαφέρεται περισσότερο να σκιαγραφήσει αληθοφανείς χαρακτήρες, να μιλήσει για τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες μέσα στις οποίες κινούνται οι ήρωες και εξαιτίας των οποίων κάνουν τις επιλογές τους παρά να δώσει μια τετριμμένη ιστορία με αρχή, μέση και προδιαγεγραμμένο τέλος. Η ολοκλήρωση του μυθιστορήματος και η τελική αποκάλυψη με άφησε άφωνο!
Διαλυμένες φιλίες, απελπισμένα όνειρα, κακοί και καλοί, το αβέβαιο μέλλον των οικονομικών μεταναστριών που εκπορνεύονται χωρίς τη θέλησή τους, ξεγελασμένες για ένα καλύτερο αύριο, ο Τσαουσέσκου και ο σοσιαλισμός του, «Το παραπέτασμα και άλλες ιστορίες» του Μιχαήλ Λαζαρέσκου, ρουλέτες, πόκερ και παράνομος τζόγος...Τελικά, χάνεις ή κερδίζεις; «Αναλόγως για ποιο παιχνίδι μιλάμε», όπως γράφει και ο συγγραφέας.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews