Kenarda

by Ayhan Geçgin

Bir kente ait olabilmek için gereken süre nedir? Kentlilik köye ilişkin tüm tasavvurların geçmişte kalması, silikleşmesi ise bellek geride bıraktıklarının yerine ne koyabilir?
Ayhan Geçgin’in, kenti her defasında bir uçtan bir uca amaçsız gibi görünen bir rotayla kateden, meydanlarında, sokaklarında, kaldırımlarında yürüyen kahramanı da bu sorunun cevabını arıyor gibidir.

Deri fabrikalarının kokusunun tüm metne sindiği, yerleşiklik, rehavet, göç, tedirginlik arasında dolaşan, kentin varoşlarını da, ışıltılı caddelerini de aynı soğukkanlı bakışlarla kaydeden çarpıcı bir ilk roman.

Kenarda: Sıkıntılı bir ruhun başdönmeli dolaşması…

Genres: Novels

209 pages, Paperback

First published January 1, 2003

About the author

Ayhan Geçgin 1970 İstanbul doğumlu. Ortadoğu Teknik Üniversitesi Felsefe Bölümü’nü bitirdi. 2003’te yayımlanan ilk romanı Kenarda’yı, Gençlik Düşü (2006), Son Adım (2011), Uzun Yürüyüş (2015) ve 2020 Orhan Kemal Roman Armağanı’nı alan Bir Dava (2019) izledi. Behçet Çelik ve Barış Bıçakçı ile konuşmaları Kurbağalara İnanıyorum adıyla kitaplaştı (İletişim, 2016). Uzun Yürüyüş Fransızca ve İtalyancaya çevrildi. İstanbul’da yaşıyor.

Reviews

[Hakan · Rating 4 out of 5]

diliyle, yoğunluğuyla, atmosferiyle, özellikle şehri, istanbul'u görme-gösterme biçimiyle çok güçlü bir roman. bir de ilk roman olduğunu düşünürsek, muazzam. bununla birlikte, belki de bu yüzden demek gerekiyor, yazarın sonraki romanlarında da kendini gösteren bir şey var: anlatı roman için çok katı, bir şekilde kendi üstüne kapanıyor. ne hikayesine ne kişilerine ne de okuruna alan bırakıyor geçgin. bir tablo var, gösteriyorum, gör, hepsi bu kadar diyor sanki. aslında gösterirken de görürken de akıyor her şey, değişiyor. daha doğrusu, akması, değişmesi gerekiyor romanda.

geçgin'in son iki romanı bence başka sebeplerle de zayıf. son romanıyla ayrıca hissettirdiği şey, romancılığında bir yol ayrımında olduğu. şimdi ilk romanındaki büyük, belki de kuşağının en büyük potansiyelini görünce daha iyi romanlar yazacağını, bir adım ötesi hatta, yazması gerektiğini düşünüyorum. zoru başarıp kolay olana takılmak ve bunu tekrarlamak gibi bir şey var: tutma bırak, bırak aksın demek geliyor içimden, izin ver aksın.

[Hakan]

70. sayfada bıraktım, daha fazla eziyet edemedim kendime. Tabii bunu derken, yazarı ya da kitabı hakir gördüğümü ima etmiyorum, sadece bana göre olmadığını ya da okumak için belki doğru zamanı seçmemiş olduğumu söylemek istiyorum. Haksızlık etmemek için yıldız da vermedim. A.Geçgin’in daha önce Gençlik Düşü ve Uzun Yürüyüşü’ünü okumuştum. Kolay bir yazar değil.

[Emre Yaman · Rating 5 out of 5]

Karşınızda bu toprakların yaşayan en büyük yazarı Ayhan Geçgin. Özellikle dil konusunda bu kadar maharetli bir yazar daha okuduğumu hatırlamıyorum. Kenarda hiçbir şey anlatmıyor gibi duran fakat çok fazla şey anlatan bir kitap. Varlığından emin olamadığımız bir şehrin varlığından emin olamadığımız insanları şehir içerisinde volta atıp duruyorlar. Volta atmak diyorum çünkü şehri neden her karışını ezberler gibi turladıklarını da bilmiyoruz. Edebiyatın bir his meselesi olduğunu düşünürüm. Anlatılan hikâye aslında sandığımız kadar önemli değildir. Yazar mahareti şehirde öylece volta atan o kişinin hissini okura geçirebilir. Babam öldü ve ben şehre göçtüm demek eli kalem tutan herhangi birisinin altından kalkabileceği bir şeydir fakat Ayhan Geçgin oturduğu yerden babamı öldürüp bana huzursuzluğunu yaşattı.
Karakter isimleri ile dahi bunu diretiyor size: Hortlak ve İs. Varlığı ve yokluğu kolay ayırt edilemeyen fakat devamlı var olan ve aslında hiç var olmayan iki şey. Şey diyorum çünkü var olduğundan emin olmadığım bir şeye isim vermek epey zor. Yaşarken anlatmakta zorlandığımız, adlandırılamadığımız şeylerin romanı Kenarda. Bir ismi olmadığı için varlığından emin olamadığımız fakat yaşattığı hisle de en çok var olan o duygu hâlinin romanı. İşin güzel yanı bu his bu kitap ile sona ermiyor. Gayriresmi söylemlere göre yazarın bu kitabın ardından çıkan Gençlik Düşü, Son Adım ve Uzun Yürüyüş kitapları bir devam niteliğinde. Ben Kenarda'yı şiddetle size önerirken ikinci kitap Gençlik Düşü'ne başladım bile.

[Sinem · Rating 3 out of 5]

Diğer iki Ayhan Geçgin kitabından sonra hoşuma gitmedi pek. son adım da bir dava da çok güçlüydü, bu böyle hikayeye uzaktan bakma tipi bir kitap olmuş. tanışma kitabı olarak ilk kitabını seçmiş olsaydım farklı düşünürdüm belki de.

[Burcu · Rating 4 out of 5]

Yazarın dille yarattığı dünyasına uyum sağlayana değin okumanın zor olduğu, durağanlıkta bir hareket beklentisi içinde okuduğum bir kitaptı. Dile alışıp, uzun paragrafların içerisinde karakterle beraber yol aldıkça sevdiğim, kentin sokaklarında beraber gezindikçe kendimi karakterin sıkışmışlığında, boğulmuşluğunda bulduğum; dilin içinde yaratılmış alanda, gündelik hayatta farkında olmadıklarımı bir çeşit hayranlıkla fark ettiğim bir yolculuktu.

Birçok insanı yoracağına emin olduğum bu yüzden de okumadan önce dingin bir zihin ve okuma süresince, okumaya devam edecek sabra sahip olduğuna emin olanların okumasını önereceğim bir kitap Kenarda.

[Fatih Çelik · Rating 1 out of 5]

Her sözcüğün bir arada ancak birbirine varamadığı bir metin. Geçen olaylar ve olayları yaşayan insanlar da daima başka olayların ve insanların etrafında dönüp duruyor ama birbirine eklenemiyor.
Metinde -iyor-du ile biten cümleler sürekli bir akışın varlığını ancak bu akışın öznenin dışında oluştuğunu gösterirken, özneninse bu akışkanlıkta ancak yürüdüğünü hissettiriyor.

[Ömer Şentürk]

bir kent retrospektifi olarak dönüşüm