Wanneer Faye op een regenachtige avond onderuit gaat, ontmoet ze een vreemdeling. Ace. Zijn onverwachtse hulp wekt herinneringen tot leven die ze jarenlang zorgvuldig heeft weggestopt. Hoe dichterbij hij komt, hoe duidelijker het hij is even fascinerend als gevaarlijk. Kan ze het risico nemen hem toe te laten?
Fayes leven draait om rust en controle. Ze doet er alles aan om de vijfjarige Izzy te beschermen tegen de schaduwen van het verleden. Maar wanneer Izzy's nachtmerries aanhouden en Fayes eigen angsten weer opborrelen, dwingt het heden haar om te kiezen. Hoever wil ze gaan om Izzy te beschermen? En wat blijft er over van haarzelf als ze alles geeft?
Recensie exemplaar: Soms lees je boeken die je niet zomaar even tussendoor weglegt. Tussen as en adem is zo’n verhaal. Het is een zwaar en emotioneel verhaal die thema’s als verlies, depressie en de verstikkende druk van andersmans verwachtingen aansnijdt. Vanaf het begin is de toon gezet: het verdriet om Levi en de constante zorg om Izzy drukken zwaar op de schouders van Faye. De auteur schrijft bij vlagen poëtisch en met veel diepgang, wat ervoor zorgt dat je de emoties bijna fysiek voelt. De keerzijde is dat het verhaal hierdoor ook zwaar leest; het kostte tijd om er echt in te komen. Als lezer word je meegezogen in Faye’s zoektocht naar zichzelf en naar wat er precies gebeurd is.
"Hoe moet ik groeien als ik alleen maar struikel over herinneringen die niet eens over mezelf gaan."
Ik geef eerlijk toe: op sommige momenten wilde ik Faye wel even wakker schudden. "Kom voor jezelf op!" dacht ik dan. Maar als je dieper kijkt naar haar achtergrond—het jarenlang naar beneden gehaald worden en moeten voldoen aan andermans verwachtingen—dan is haar passiviteit en haar sluimerende depressie heel geloofwaardig. Ze zit gevangen in haar eigen verdriet en onzekerheid, wat van haar een kwetsbaar en echt personage maakt. De dubbele POV (point of view) was een fijne afwisseling. Dit gaf een diepere inkijk in de gedachten van beide personages. Wel had het verhaal van mij op sommige punten iets minder zwaar gemogen, met wat meer dialoog om de interne monologen te doorbreken. De betekenis van de titel valt pas laat op zijn plek, maar als het eenmaal zover is, begrijp je de connectie tussen het verleden (as) en het moeizame verdergaan (adem). Tussen as en adem is een intens boek. Het is geen verhaal voor een zonnige middag, maar een eerlijk portret van hoe iemand zichzelf kan verliezen in verdriet en hoe moeilijk de weg terug naar boven kan zijn. Hulp accepteren van anderen is daarin van cruciaal belang. Faye leert dat uiteindelijk als ze Ace toelaat.
"Je bent sterk, daar ben ik van overtuigd, maar laat mij jouw lasten verlichten door je een schouder te bieden en je te ondersteunen."
Faye is een jonge vrouw die plots veel verantwoordelijkheid kreeg bij het overlijden van haar broer. Het gaf haar ook de uitweg om uit de toxische relatie van haar ouders te ontsnappen. Al heel haar leven probeert ze in hun keurlijf te lopen, enkel de oudste broer van hun 3, voldeed aan hun ouders wensen. Hierdoor is ze erg onzeker, soms wat labiel, maar dat mag en kan nu niet met de zorg van Izzy. Izzy heeft het ook moeilijk, voelt dingen erg aan en leeft in haar cocon en dat vooral bij negatieve prikkels, het onverwachte & onbekende. Het is overleven met werken, opvoeden en vechten tegen de enorme bemoeienissen van haar familie. Tot Ace in haar leven stapt, een man op een motorfiets, vol tattoo’s, maar een zachtheid, begrip en bewondering voor haar. Maar Ace is meer dan een toevallige ontmoeting, zal ze dit begrijpen en omarmen of geeft haar vriendschap met Ace haar ouders de troefkaart in handen rond het voogdijschap van Izzy? Tussen as en adem is een new adult die erg op het gevoel en emotionele van de personages ingaat. Het geeft erg goed het resultaat weer hoe een opvoeding iemand kan vormen, afhankelijk en/of angstig maakt. Dit rond haar werk, het vertrouwen, de zelfstandigheid, de vriendschappen en haar persoonlijke ontwikkelingen. Het vechten voor liefde, een thuis gevoel, zijn wie we zijn en onafhankelijkheid zijn Faye haar dagelijkse strubbelingen. Het proces van rouw en het verleden daaromtrent achterhalen is dan weer een ander aspect dat in het verhaal voorkomt. Juist die diversiteit en die toch tegen het einde een eenheid geven maken dit verhaal zo boeiend, geladen en bijzonder. Triggers en trigger waring zijn zeker van toepassing in dit verhaal en dat voornamelijk op psychologisch vlak. Deirdre Vinck geeft dit verhaal iets herkenbaars door details op vele verschillende vlakken. Hierdoor zie je herkenbare situaties, rituelen of emoties die er voor zorgen dat je mee bent, het je raakt tot bevestigt. De lezer zal hierdoor ook regelmatig gevoelens ontwikkelen van woede, verbijstering, verdriet en warmte. Je moet het verhaal vooral lezen vanuit de positie van Faye, ze heeft die bevestigingen nodig, dat geeft soms herhalingen, maar duiden dat juist aan waar ze zich in bevindt en het klopt zo in het totaalbeeld. Vlinders moeten fladderen, groot, klein, mooi, lelijk, heel of gebroken. Stop ze nooit in een gouden kooi want dan heb je die prachtige vrije vlinder niet meer. En dat is een boodschap die Deirdre Vinck zo mooi heeft gebracht in “tussen as en adem”.
Toen ik *Tussen as en adem* oppakte, verwachtte ik een emotioneel New Adult-verhaal over liefde en verleden, maar het greep me veel dieper aan dan gedacht. Het boek volgt Faye, een jonge vrouw die haar leven zorgvuldig heeft opgebouwd rond rust en controle, vooral om haar dochtertje Izzy te beschermen tegen oude pijn. Op een stormachtige avond struikelt ze letterlijk tegen Ace aan, een mysterieuze man wiens onverwachte steun sluimerende herinneringen losmaakt. Langzaam groeit er een band, maar hoe dichterbij hij komt, hoe meer zijn duistere kant naar boven komt – fascinerend, maar potentieel gevaarlijk.
Wat me vooral raakte, zijn de thema's van verlies, bescherming en de strijd tussen controle loslaten en jezelf behoeden. Deirdre Vinck behandelt zware onderwerpen zoals trauma en ouderlijke verantwoordelijkheid met veel gevoeligheid, zonder dat het ooit overdramatisch wordt. De hoofdpersonen voelen geloofwaardig: Faye is een sterke, maar kwetsbare moeder wier innerlijke conflicten – zoals de constante angst dat haar verleden Izzy zal raken – heel herkenbaar zijn. Ace is complex; zijn charmes en schaduwen maken hem intrigerend, zonder dat hij een stereotype 'bad boy' wordt. Vooral de scènes waarin Faye worstelt met Izzy's nachtmerries zijn hartverscheurend realistisch, bijvoorbeeld wanneer ze denkt: "Alles wat ik doe, is om haar te sparen voor wat ik heb meegemaakt." Dat soort momenten laten zien hoe ver een moeder gaat voor haar kind.
De structuur is slim opgebouwd, met afwisselende perspectieven die de spanning geleidelijk opvoeren. Het verhaal is spannend door de psychologische laag – je voelt de dreiging van het verleden constant op de loer liggen – en de romantische aantrekkingskracht houdt je geboeid. Toch gaf ik het geen vijf sterren: op sommige momenten had de opbouw iets strakker gekund, omdat de emotionele pieken af en toe wat voorspelbaar aanvoelen.
Al met al is *Tussen as en adem* een boek dat raakt en schuurt, precies zoals beloofd. Het combineert intense emoties met een spannende romance en laat je nadenken over hoe ver je gaat voor de mensen die je liefhebt. Ik geef het 4 van de 5 sterren en raad het absoluut aan aan liefhebbers van New Adult met diepgang – vooral als je houdt van verhalen over heling en risico's nemen. Een mooie, persoonlijke leeservaring die nog even nazinderde.
Mijn leesjaar begint goed. Dit boek had mijn aandacht vanaf het begin al voor de volle 100%. Je krijgt een hele hoop stukjes aangereikt, zonder dat je weet waar ze precies horen in het verhaal. Dit is echt heel slim gedaan. Alle dingen die je verteld worden zijn belangrijk, waardoor je de hele tijd bezig bent met het verhaal.
De schrijfstijl is vlot en je vliegt echt door het verhaal heen. Ik zat er de hele tijd aan te denken en voordat ik het wist had ik weer 100 bladzijdes gelezen.
Ace is ook echt een nieuwe bookboyfriend. Hij deed eigenlijk alles precies goed. Ja hij was koppig, maar respecteerde alle grenzen (zelfs als dat voor hem moeilijk was). Ik had ook echt het idee dat hij goed over al zijn acties nadacht.
De ouders van Faye waren ook erg realtistisch geschreven. Het was niet van de een op de andere dag opgelost. Ik vond het heel mooi om te zien dat hier echt over nagedacht is. Echt met alle dingen had ik het idee dat er goed nagedacht was over hoe het zo realistisch mogelijk neergezet kon worden.
En dan hebben we kleine izzy. Wat is die ontzettend goed neergezet, vanaf het begin had ik al in de gaten wat haar diagnose zou zijn zonder dat dit benoemd werd. Het werd realistisch beschreven, zonder dat het overdreven werd. Je kon zien dat hier de nodige onderzoek voor gedaan was.
Met alle personages had ik een band. En de gebeurtenissen raakte me echt. Zelfs degene waarvan je wist dat het ging gebeuren brachten tranen in mijn ogen. Ik heb om dit boek ook meerdere tranen gelaten.
Echt een goed boek. Het is goed geschreven, luchtig waar nodig, maar het boek heeft ook zeker een diepere laag. Echt een aanrader.
Tussen as en adem is zo’n boek dat zich niet laat haasten. Het trekt je langzaam naar binnen, tot je merkt dat je adem inhoudt bij scènes die ongemakkelijk dichtbij komen. Deirde Vinck vertelt een verhaal over liefde, angst en de dunne lijn tussen beschermen en verstikken. Faye heeft haar leven zorgvuldig ingericht rond controle en veiligheid, met één doel: haar dochter Izzy behoeden voor alles wat haar zelf ooit brak. Maar het verleden laat zich niet zo makkelijk opsluiten. De ontmoeting met Ace fungeert als een breekpunt. Hij is geen klassieke redder of ‘bad boy’, maar een man met zijn eigen schaduwen, die iets in Faye wakker maakt wat ze liever onder controle had gehouden. Hun band ontwikkelt zich voorzichtig, onderhuids en beladen, waarbij elke stap vooruit ook voelt als een risico. Juist die spanning maakt het verhaal sterk: de dreiging zit niet in grote plotwendingen, maar in herinneringen, angsten en wat er onuitgesproken blijft. Wat dit boek bijzonder maakt, is de emotionele eerlijkheid. De worsteling van een moeder die alles overheeft voor haar kind wordt rauw en geloofwaardig neergezet, zonder sentimenteel te worden. Trauma, verantwoordelijkheid en verlangen lopen voortdurend door elkaar heen. Soms voelt de opbouw iets herkenbaar, maar de psychologische diepgang en de oprechte emoties maken dat ruimschoots goed. Tussen as en adem is een intense New Adult-roman die schuurt, raakt en nog lang blijft hangen. Een verhaal over heling, durven loslaten en de vraag hoeveel van jezelf je mag opofferen voor de mensen die je liefhebt
Faye en Ace nemen je mee in dit verhaal, waardoor je hun gedachten, gevoelens en worstelingen van heel dichtbij meemaakt. Ik heb dit verhaal van begin tot eind vaak met ingehouden adem gelezen, vol verwondering, boosheid en tranen. Regelmatig moest ik even op adem komen omdat de emoties zo binnenkwamen.
Faye heeft haar leven zorgvuldig opgebouwd rondom rust, veiligheid en grip op alles wat ze kan controleren. Alles wat ze doet, staat in het teken van de vijfjarige Izzy, die ze wil beschermen tegen wat achter hen ligt. Wanneer Izzy geplaagd wordt door terugkerende nachtmerries en Faye merkt dat ook haar eigen angsten zich niet langer laten wegduwen, dringt het heden zich op. Ze komt voor vragen te staan die ze liever vermijdt. Hoe ver kun je jezelf wegcijferen? En wat blijft er van je over als je altijd sterk moet zijn? Is ze wel sterk genoeg?
De ontmoeting met Ace zet haar wereld op zijn kop. Kan ze hem toelaten in haar zorgvuldig opgebouwde veilige bubbel? Dit verhaal heeft mij diep geraakt. Erg mooi geschreven, Deirdre!