เป็นนิยายที่เน้นอดีตแต่อดีตไม่ได้สร้างอิมแพคอะไรถึงปัจจุบันนอกจากช่วยปูว่าพระนายรู้จักกันมานานแค่นั้น จนจบเล่มสองก็ไม่ได้ขยายความสัมพันธ์แต่อดีตมากเท่าที่ควรเลยด้วยซ้ำ
ตัวร้ายโผล่มาปุบปับ ตายไว ไม่ได้รู้สึกว่าจำเป็นต่อเรื่อง มีทำไม เล่นง่ายเกิน
เลิฟไลน์เอาไปเก็บเหอะ จืดจางจนเผลอลืมว่าอ่านนิยายวายอยู่ เคมีไม่เอื้อ เส้นความรักแผ่ว รักกันตอนไหน ยังไง ไหนมาชี้แจงตรงนี้ก่อน รู้จักกันมาเป็นร้อยปีแล้วไง ท่ามกลางความคลุมเครือตัวละครก็รักกันเฉยแบบงงๆ แล้วจะให้เราเชื่อตามยังไงก่อน
เอาเป็นว่าอ่านจบแล้วทุกอย่างขมุกขมัว เหมือนมีไอเดียลอยฟุ้ง แต่เราจับต้นชนปลายไม่ค่อยถูก ถ่ายทอดออกมายังไม่ถูกจริตเราเท่าไหร่