Μια ανθολογία διηγημάτων γραμμένων από τα τέλη του 19ου ως τις αρχές του 20ου αιώνα και ποτισμένων με την ανατριχιαστική αύρα που αφήνει το υπερφυσικό κατά την επαφή του με τα εγκόσμια. Δεκατρείς ιστορίες φαντασμάτων, δεκατρείς αφηγήσεις που αναφέρονται στο διαχρονικό ζήτημα της επιστροφής από το επέκεινα, με πρωταγωνιστές πνεύματα που περιπλανιούνται στον κόσμο των ζωντανών πότε δεμένα από κατάρες, πότε αναζητώντας εκδίκηση, και πότε κινούμενα από τον έρωτα και την αγάπη. Από την ηθογραφία του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ως τον αισθητισμό του Νίκου Επισκοπόπουλου και από την κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια του Κ.Π. Καβάφη ως την ελληνική ύπαιθρο του Μένου Φιλήντα, μια συλλογή ghost stories που φιλοδοξεί να αναδείξει τη διαχρονική σχέση της ελληνικής λογοτεχνίας με το φανταστικό και το αλλόκοτο.
Το φάντασμά του του Άγγελου Κοσμή Κουκκίτσα του Αλέξανδρου Μωραϊτίδη Το φάνταμα του Μένου Φιλήντα Η χτυπημένη του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη Η κατάρα των Σφακιών του Άγγελου Τανάγρα Οι κουρσάροι του Ανδρέα Καρκαβίτσα Το στοιχιό του Δημοσθένη Βουτυρά Εις το φως της ημέρας του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη Η εκδίκησις του νεκρού του Μπάμπη Άννινου Ο πεθαμένος του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη Δώρο Πεθαμένης του Ανδρέα Αβούρη Νεκρού Οπτασία του Αλέξανδρου Πολυχρονάκη Ζωή μετά θάνατον του Νικόλαου Επισκοπόπουλου
O Γιώργος Θάνος γεννήθηκε το 1984 και μεγάλωσε στο Βόλο. Ζει στην Αθήνα.
Είναι ιδρυτής και βασικός επιμελητής της Ομάδας Άστυ, με την οποία εξερευνά την αθηναϊκή ιστορία μέσω ιστορικών περιπάτων και αρθρογραφίας, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στη σχέση της πόλης με την λογοτεχνία (Κώστας Ταχτσής, Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Γιώργος Ιωάννου, Mάριος Χάκκας).
Με το πρώτο του βιβλίο, τη συλλογή διηγημάτων «Τα Καύκαλα» (εκδόσεις Ιωλκός, 2019) ήταν υποψήφιος για το βραβείο «Πρωτοεμφανιζόμενος Πεζογράφος» στα Λογοτεχνικά Βραβεία 2020 του Περιοδικού «Αναγνώστης» και στα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας της ίδιας χρονιάς και απέσπασε το βραβείο «Μένης Κουμανταρέας – Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Πεζογράφου 2020» της Εταιρείας Συγγραφέων.
Έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις φωτογραφίας με έργα που αφορούν το αστικό τοπίο της Αθήνας, κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στον ηλεκτρονικό κι έντυπο Τύπο και διηγήματα του έχουν συμπεριληφθεί σε διάφορες ανθολογίες.
Οι ανθολογίες "Ο άλιωτος και άλλες ιστορίες με βρυκόλακες" και "Η χτυπημένη και άλλες ιστορίες με φαντάσματα" κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ροές.
Μετά τον Άλιωτο οι εκδόσεις Ροές και ο Γιώργος Θάνος (ανθολόγηση, επιμέλεια, επίμετρο) επιστρέφουν με νέα συλλογή διηγημάτων παρόμοιας υφής. Εδώ έχουμε διηγήματα για φαντάσματα και μεταφυσικά φαινόμενα, προερχόμενα και πάλι από την εποχή μεταξύ 1890 και 1934. Η επιλογή αυτή δίνει στη συλλογή δύο βασικά στοιχεία: από τη μία ιστορική αξία, καθώς μεταφέρει τον αναγνώστη στην παλαιότερη ελληνική πεζογραφική παράδοση για το υπερφυσικό, και από την άλλη ποικιλία ύφους και τόνων από συγγραφέα σε συγγραφέα.
Οι ιστορίες εστιάζουν σε σκηνικά και χαρακτήρες ελληνικού πολιτισμικού πλαισίου (παραδοσιακά χωριά, απόκοσμες παρουσίες στα βάθη της υπαίθρου, ή “επιστροφές” από τον άλλο κόσμο με αφορμή ανθρώπινες ιστορίες). Κάθε διήγημα έχει τη δική του ατμόσφαιρα: μερικά παίζουν περισσότερο με τον ψυχολογικό τρόμο και το ανεξήγητο, ενώ άλλα έχουν μια πιο παραδοσιακή, περισσότερο λαογραφική διάσταση. Έχει επίσης ενδιαφέρον ότι κάποιες ιστορίες προέρχονται από συγγραφείς που είναι γνωστοί για πολύ διαφορετικό έργο (ήξερα ότι ο Παπαδιαμάντης είχε ασχοληθεί με το είδος, αλλά ο Καβάφης με εξέπληξε).
Δεν ξέρω πώς ακριβώς περίμενα αυτή τη συλλογή. Πάντως δε με συνεπήρε όσο το πρώτο μέρος της άτυπης αυτής διλογίας, Ο Άλιωτος. Η επιλογή και η σειρά των διηγημάτων δείχνουν ότι υπάρχει προσπάθεια να δημιουργηθεί μια συνοχή και ροή, όχι απλώς μια τυχαία συλλογή μεμονωμένων κειμένων. Ωστόσο, υφολογικά τα διηγήματα μοιάζουν πολύ μεταξύ τους. Η γλώσσα μπορεί να ξενίσει και σε κάθε περίπτωση δε μιλάμε για τρόμο, όπως μπορεί να τον έχεις στο μυαλό σου. Για την ακρίβεια, δεν είναι καν τρόμος, είναι μια καταγραφή του πώς αντιλαμβάνονταν το μεταφυσικό στοιχείο σε εκείνο το πολιτισμικό πλαίσιο.
Ενδιαφέρουσα συλλογή με ελληνικά φαντάσματα και εμπεριστατωμένο επίμετρο από τον επιμελητή. Χρήσιμο για τη οργάνωση της ελληνικής παραγωγής του προηγούμενου και προπροηγούμενου αιώνα, που επηρεάστηκε από την ύλη Πολίτη. Ίσως βέβαια, εκείνοι οι συγγραφείς, να μην τα κατάφεραν και τόσο καλά, σε σχέση με τη γοτθική τρέλα της Ευρώπης την ίδια περίοδο, ο λόγος που μάλλον αυτό το είδος δεν ευδοκίμησε ιδιαίτερα στα ελληνικά.
Ανθολογία με ελληνικά διηγήματα με φαντάσματα. Με καταξιωμένους (Καρκαβίτσας, Παπαδιαμάντης) και κάποιους απρόσμενους ( Καβάφης, Λαπαθιώτης) συγγραφείς και έντονο ηθογραφικό και λαογραφικό στοιχείο. Ολίγον άνιση, με τα πιο ενδιαφέροντα διηγήματα συγκεντρωμένα στο κεντρικό μισό της συλλογής και περισσότερο ατμοσφαιρικά παρά τρόμου. Συνολικά πολύ ενδιαφέρουσα και προσεκτικά επιμελημένη συλλογή.
Αυτό είναι το τελευταίο μου βιβλίο για το 2025. Όπως με τον Άλιωτο, έτσι και εδώ, τα λόγια είναι περιττά. Εντωμεταξύ μεγάλη έκπληξη μου προκάλεσαν τα διηγήματα του Καβάφη και του Λαπαθιώτη. Ανυπομονώ για την επόμενη επιμελημένη συλλογή του Γιώργου Θάνου. Η δουλειά του είναι σπουδαία.