«Η Λαλά, η Λαλά! «Έτσι με φωνάζουν. Λαλά γράψε με κι εσύ, με αυτό έγινα φίρμα». Ο Ευάγγελος Χατζηδημητρίου δεν αναγνώρισε ποτέ το όνομα της ταυτότητάς του. Γεννημένος στα τέλη της δεκαετίας του '40, έζησε ως ανοιχτά γκέι άνδρας σε μια Ελλάδα που δεν ήταν έτοιμη να τον αποδεχτεί. Πολύ γρήγορα βρέθηκε στο περιθώριο της οικογένειας, του σχολείου, της γειτονιάς. Η αφήγησή του διατρέχει τις δεκαετίες του '60, του '70, και του 8'0, μέχρι τον θάνατό του από AIDS στις αρχές της δεκαετίας του '90, σκιαγραφώντας μια ζωή γεμάτη προκλήσεις, σχέσεις, συγκρούσεις και ανατροπές. Μέσα από την απομαγνητοφώνηση των κασετών με την τελευταία συνέντευξη που παραχώρησε σε έναν δημοσιογράφο ξετυλίγονται οι παράδρομοι της νυχτερινής Συγγρού, τα τσοντοσινεμά της Ομόνοιας, οι κρυφές γωνιές του Ζαππείου, οι θρυλικές αμμουδιές της Μυκόνου. Στις ιστορίες του παρελαύνουν σταρ της επιθεώρησης, ξεχασμένοι ηθοποιοί και χορευτές των μπουλουκιών, αρχισυνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, η Τζέιν Φόντα και η Μάρμω Πανθέου, κρυφοί και φανεροί εραστές και ανώνυμοι περαστικοί με το χέρι βαθιά στη δεξιά τσέπη του παντελονιού. Με χιούμορ και αυτοσαρκασμό, ξετυλίγει έναν κόσμο στον οποίο η επιθυμία συγκρούεται με τις κοινωνικές επιταγές, και συνθέτει το ψηφιδωτό μιας εποχής κατά την οποία η σεξουαλική ελευθερία υπήρχε, αλλά συχνά ήταν στο περιθώριο. Μέχρι την τελική μάχη με το AIDS, η Λαλά δεν υπήρξε ποτέ απλώς θεατής - ήταν πάντα πρωταγωνιστής. Μια σπαραχτική και χειμαρρώδης εξομολόγηση για την επιβίωση, τον έρωτα και την αδιαπραγμάτευτη ανάγκη να είσαι ο εαυτός σου. Ένα ταξίδι σε μια εποχή που αλλάζει, αλλά όχι πάντα προς όφελος όσων τολμούν να ζήσουν με τους δικούς τους όρους. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ο ∆αμιανός Αγραβαράς γεννήθηκε το 1996 στον Πειραιά. Είναι ιστορικός, κάτοχος του μεταπτυχιακού τίτλου «Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία και Ιστορία της Τέχνης» από το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
το magnum opus και καλύτερο προς στιγμής βιβλίο του Δαμιανού, ενός συγγραφέα που ωριμάζει σε κάθε έργο. αυτή τη φορά ένα σπαρακτικό διήγημα-αφήγηση που περιλαμβάνει όλη τη νεότερη ιστορία της Ελλάδας, από την οπτική των ανθρώπων που είναι στο περιθώριο και αναγκάζονται να ιδρύσουν δικές τους μικρές κομμούνες-κοινότητες για να βρουν αυτό που οι άλλοι θεωρούν δεδομενο. ξεκαρδιστικό, η χαρακτηριστική φωνή της πρωταγωνίστριας, Λαλάς καθίσταται ξεκάθαρη από την πρώτη σελίδα, και οικεία από τη δεύτερη, σε κάνει μάλιστα να γελάς όσο σου εξιστορείται τα απανωτά χαστούκια που της δίνει η ζωή, με ενδιάμεσα διαλείμματα ευφορίας.
Στις 19 Αυγούστου 1947 γεννήθηκε στο Δουργούτι ο Ευαγγέλος Χατζηδημητρίου. Εκείνα τα χρόνια το να είσαι γκέι ισοδυναμούσε με ξύλο, ντροπιαστικά λόγια και περιθωριοποίηση. Η οικογένεια του, η γειτονιά και το σχολείο του γύρισαν την πλάτη. Ο Βαγγέλης ή καλύτερα η Λαλά δεν το έβαλε κάτω και αποφάσισε να κυνηγήσει τα όνειρά της. Δούλεψε ως χορευτής στο θέατρο, έκανε ψωνιστήρι στο Ζάππειο, έζησε δυνατές στιγμές στη Μύκονο μέχρι που ο ιός του Aids τον έφερε πάλι στην απομόνωση.
Ένας δημοσιογράφος αποφασίζει να καταγράψει την ζωή της Λαλάς που έζησε την δικτατορία. Βίωσε στιγμές δόξας μέσω της δουλειάς της. Πληγώθηκε από τον έρωτα. Ανασυγκροτήθηκε από τις στάχτες της και αυτό που πάντα αναζητούσε στη ζωή της ήταν το δικαίωμα να ζήσει ελεύθερη χωρίς να την κακολογούν και να την εχθρεύονται.
Ο Δαμιανός Αγραβαράς μας χάρισε ένα εκπληκτικό βιβλίο που με εντυπωσίασε με την πρόζα του. Η αμεσότητα της γραφής του, οι έξυπνες ατάκες και η χρήση των διαλόγων έδωσαν στο κείμενο την ζωντάνια ενός θεατρικού μονολόγου.
Ένα ανάγνωσμα που σε κάνει να γελάσεις, να πονέσεις μα κυρίως να νιώσεις το ψυχικό σθένος που είχε η Λαλά να αφήσει στην άκρη τα πικρόχολα σχόλια και να ζήσει έντονα και με πάθος την Ζωή της όπως την ήθελε και όχι όπως θα της την επέβαλλαν.