Кривата Дијана

by Фросина Пармаковска

128 pages, Paperback

Published January 1, 2025

About the author

Фросина Пармаковска е родена во Скопје во 1985 година. Дипломирала на Филолошки факултет, катедра за Општа и компаративна книжевност. Магистрирала на Институт за македонска литература, на Културолошки студии, тема „Варијации на магичниот реализам во светскиот и македонскиот роман“.

Има објавувано раскази во книжевни списанија, а во 2013 го објави романот „Пишувајќи ги изгубените топки“ (Култура). „Вишнова хроника“ (Или Или, 2014) е нејзин втор роман, а „Одбројување" (Или Или, 2017), трет. „Вишнова хроника“ стана финалист за престижната награда Роман на годината за 2014, која ја доделува Утрински весник, а истиот роман подоцна доживеа преводи на бугарски и украински јазик.

Reviews

[Angela · Rating 4 out of 5]

Прва работа што ќе ја кажам за книгава е дека не се ни потрудив да си најдам бележник, знаев дека ќе ја прочитам во едно седнување, па така и беше.
Малечка е, само стотина страници, се чита брзо, а почетокот е страшно добар.
На пример, страшно е кога стануваш свесен дека малите работи не ти се убави, страшен е моментот кога се плашиш дека ќе снемаш емоции. Можеби па и не е толку страшно, затоа што и стравот ќе го снема заедно со нив. Ама додека да го снема стравот пробуваш разни работи за да ја скротиш душата.
„Првин пробав да се вљубам, но дури и пишувајќи го ова вака, сфаќам каква глупост е самата идеја за тоа. Не за вљубувањето, туку за тоа човек да се натера себеси да се вљуби.“
Страшно е и кога ќе најдеш кој да љубиш, но тогаш пак се запрашуваш:
„Зарем смеам јас неа да ја љубам?“
Ова е роман не само за индивидуалната несреќа која може да го снајде човекот, туку и за колективната, за несреќата што не ја носиме сами, туку ја делиме сите, сакале или не. И не ми легна овој дел. Не затоа што не е вистинит или важен, туку затоа што ми беше тежок; можеби и премногу близок, премногу свеж, и токму затоа ми беше тешко повторно да го преживувам. Уште еднаш да се навраќам на настани кои запечатиле нечија судбина, уште еднаш да ги доживувам на своја кожа и уште еднаш да ја чувствувам истата болка.
Од друга страна, има уште една приказна која се провлекува низ книгата, односно приказната за простувањето. Тука доаѓа и Дијана, мојот омилен лик и вели дека простувањето е ослободување, еден од најубавите дарови што може да ги даде еден жив човек на некој кој некогаш на некаков начин му погрешил. Дека кога ќе простиш, почнува животот во кој ги цениш неговите благодати и почнуваш да растеш.
„Единствена човечка сила еднакво голема колку искреното покајување е искреното простување.“
„Кривата Дијана“ боли, но на оној тивок начин што те учи дека болката не е крај, туку доказ дека сè уште чувствуваш. А додека чувствуваш, сè уште има надеж.

[Ѓургица Костадиновска · Rating 5 out of 5]

Роман за вината, молкот и простувањето. Роман што ги истражува човечката вина и простувањето со аналитички пристап, длабоко психолошки како да го читате Достоевски.

Моралната одговорност не е само личен чин, туку одраз на односот кон другите и кон светот. Кај Дијана религијата не е догма, туку внатрешна етика. Нешто кон кое би требало да се стреми секој што сака себеси да се нарече ЧОВЕК.

Едноставниот, прецизен и непретенциозен стил на авторката го сместува секој збор на свое место, нема украси, непотребни дигресии и помпезности.

Мајсторски изделкан роман што ја заслужи секоја секунда од моето време.