La libreria del venerdì

金曜日の本屋さん #１

by Sawako Natori, Alessandro Clementi degli Albizzi (Translator)

All’interno della stazione ferroviaria di Nohara, un sobborgo tranquillo a nord di Tōkyō, esiste una libreria su cui circolano strane leggende: pare che chiunque vi entri riesca a trovare il libro giusto, quello di cui ha davvero bisogno in quel preciso momento, anche se ancora non lo sa. È lì che approda Fumiya, studente universitario insicuro e allergico alla lettura, in cerca di un volume per il padre malato. Dalla piccola vetrina della Libreria del venerdì non si aspetta granché, invece ad attenderlo c’è un vero e proprio mondo. Un binario dismesso trasformato in un enorme magazzino sotterraneo, un angolo caffè con piatti ispirati ai libri e tre librai fuori dal comune che si conoscono fin dai tempi del bookclub del liceo: l’entusiasta e intuitiva Makino; Yasu, il burbero dal cuore grande; il silenzioso Sugawa dai penetranti occhi azzurri. Pian piano, grazie all’energia contagiosa di quella comunità sui generis, Fumiya scopre il piacere dei libri, impara a essere se stesso e a fidarsi delle proprie emozioni. Mentre le storie dei clienti – ognuno in un momento di crisi e con la lettura giusta da trovare – e dei librai della Libreria del venerdì iniziano a intrecciarsi alla sua. Tra ispirazioni letterarie (da Momo a Chandler, fino a Nashiki), scorci sul mestiere del libraio e dialoghi frizzanti, La libreria del venerdì è una dichiarazione d’amore ai libri, ai lettori e ai luoghi che custodiscono la possibilità di ricominciare. Il libro giusto arriva sempre al momento giusto. Una piccola libreria nascosta in fondo a un binario a nord di Tōkyō. Un giovane impacciato e pieno di dubbi. Un trio di librai fuori dagli schemi.

Genres: Fiction, Japan, Audiobook, Japanese Literature, Roman

240 pages, Paperback

First published January 1, 2016

Reviews

[Verelien · Rating 4 out of 5]

In dit boek volgen we Fumiya en hij gaat op weg naar een boekwinkel waar ze altijd het boek hebben wat je zoekt. Uiteindelijk krijgt hij daar een baan aangeboden en speelt het boek zich dus grotendeels in de winkel af.

Zo leren we Fumiya en de twee mannen die daar werken door het boek heen steeds wat beter kennen en krijgen de personages wat meer diepgang. Er werkt ook een vrouw en die weet precies welk boek iemand nodig heeft. Helaas blijft zij vrij mysterieus en leren we haar niet heel veel beter kennen. Ik hoop dat er nog een vervolg is of komt, waarin dat wel gebeurd.

In ieder hoofdstuk speelt een bepaald boek dus een belangrijke rol, het helpt mensen naar zichzelf en hun problemen te kijken op een andere manier. Tijdens dens het lezen werd ook mijn nieuwsgierigheid getriggerd voor die boeken.

Ik vind het heel mooi hoe je kleine verhaaltjes in een groter verhaal verweven hebt. Het gaat ook heel erg over betere inzichten krijgen in jezelf en je problemen en hoe je die eventueel aan kunt pakken. Hoofdstuk 3 was mijn favoriet en daar heb ik ook een paar tranen gelaten.

Ik vind de healing fiction boeken van Park Uitgevers echt heerlijk. Het zijn fijne boekjes voor tussendoor, zeker omdat ze vaak rond de 200 bladzijde zijn. Na die 200 bladzijde heb je een warme knuffel gehad en het gevoel dat ook jij je problemen aan kan.

Bedankt Park Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

[Alex Pler · Rating 2 out of 5]

Últimamente se han publicado muchos libros sobre librerías, papelerías, panaderías, bibliotecas, lavanderías y otros lugares que cambian la vida a sus visitantes y les curan las heridas emocionales. Este no tiene ni el encanto de "Mis días en la librería Morisaki" ni la calidad de "La papelería Tsubaki", y puestos a tocar la fibra sensible tampoco emociona como sí lo conseguían "Los secretos de la papelería Shihodo" o "La biblioteca de los nuevos comienzos". Esos cuatro libros los recomendaría por uno u otro motivo a quien busque una lectura ligera pero reconfortante. Este de Sawako Natori, en cambio, no creo que destaque en nada y el comportamiento caricaturesco de sus personajes no ayuda.

[Lunnai · Rating 3 out of 5]

La librería de los viernes cuenta la historia de Fumiya, nuestro protagonista solitario, cuya vida da un giro inesperado cuando se refugia y, tiempo después, comienza a trabajar en una peculiar librería, un lugar modesto pero cargado de historias, silencios y segundas oportunidades. A simple vista parece una librería cualquiera pero bajo su suelo esconde una curiosidad inesperada, un rincón que guarda más de lo que aparenta y que añade un halo de misterio a la historia.
No he llegado a conectar ni empatizar del todo con los protagonistas por eso no la puedo considerar una lectura esencial para mí, pero sí la considero una lectura perfecta para quienes creemos que las librerías guardan un poco de magia entre sus estanterías 📚✨.

[新新 Xin-Xin]

一下子就看完的長度，看人聊書果然開心。
而且我的默默也是朋友推薦我看的，好懷念喔～

[Marloes · Rating 3 out of 5]

3.5⭐️

[Sabine Coppens · Rating 3 out of 5]

3,5 ⭐️

[Anna Nenci · Rating 5 out of 5]

Una libreria in una stazione ferroviaria di Nohara, particolare, sulla quale girano voci che lì si può trovare il libro giusto, quel libro di cui si ha bisogno in quel preciso momento.
Una ricerca che forse è nascosta dentro di sé e che forse a volte non si sia in grado di riconoscere.
Mi capita spesso, anzi sempre, quando entro in libreria di perdermi tra mille cover e vedere nella mia mente infinite parole di mille storie, pronte a incantarmi e poi sentirmi attratta, come chiamata, da quel libro.
Questa è magia, la stessa magia che ho percepito leggendo questo romanzo così profondo e coinvolgente. Vivere nei libri, con i libri, per i libri e condividere tutto questo canto insieme a tre librai fuori dal comune e far parte di quel book Club storico,ormai consolidato.
Ho viaggiato insieme a Fumiya alla ricerca di quel libro per il padre malato.
Meravigliosi sono cenni ad altri libri, che fanno volare attraverso un percorso letterario. Tra le tante citazioni quelle che mi hanno colpito di più e mi piacerebbe recuperare sono: "Non lo sento il canto del cigno bianco" di Kaoru Shoji e " Il guardiano e le sue bizzarre storie"di Kaho Nashiki.
Questo è un libro che parla di libri e di rapporti umani.
La felicità di respirare quel profumo inconfondibile della carta, evocando emozioni uniche e profonde. Leggere è un'esperienza soggettiva, personale, intima, ma è anche un punto di connessione che ci permette di conoscere altre persone con le quali condividere la stessa passione. Questo libro è una coccola per il lettore, che dedico e consiglio ad ognuno di voi,miei preziosi amici del book Club ⭐⭐⭐⭐⭐

[Horváth Bernadett · Rating 5 out of 5]

„Ez az! Ezt kerestem! Köszönöm!”
mondta, én pedig elmeséltem neki, hogy épp a Vigyázz, Piroskát
olvasom.

[Tuyet Lan · Rating 4 out of 5]

Nội dung tầm 3 sao, thêm nửa sao vì một vài câu đúc rút hợp với lòng mình:
"Bởi vì lúc đắm mình vào thế giới của một cuốn sách, trong bất kỳ ai cũng có được một sự tự do bình đẳng."

"Đọc sách là một trải nghiệm cá nhân tuyệt đối. Mỗi người bị lay động ở một điểm khác nhau - là điều hoàn toàn bình thường. Không ai bắt buộc người đọc phải hiểu hết chủ đề hay thông điệp của tác giả cả. Cứ đọc theo cách mình muốn. Không cần phải có cảm nhận giống ai hết”

4 câu chuyện nhỏ, mỗi chuyện lấy một cuốn sách làm điểm tựa để phát triển tình huống và lí giải cảm xúc, một cách kể truyện không hẳn là mới nhưng vẫn đủ thú vị. Đọc một cuốn này, được giới thiệu thêm vài cuốn nữa thì thật là hời, phải không :)

[Nathalie · Rating 4 out of 5]

Er bestaat een boekwinkel waar het perfecte boek op je wacht, ergens in een treinstation ten noorden van Tokyo.
Student Fumiya leende ooit een boek van zijn vader en verloor het. Nu is hij op zoek naar net dat juiste exemplaar om aan zijn vader te geven. Nadat hij de laatste trein naar huis mist, mag hij van het personeel de nacht doorbrengen in de boekhandel. Niet alleen wordt hij opgevangen door een warme community maar hij krijgt ook een baan aangeboden.

▪︎

Healing fiction is een recente hype in boekenland. De verhalen spelen zich af op gezellige plekken (denk boekwinkels, cafés, …) en de personages kennen dezelfde problemen als de lezer waardoor de boeken herkenbaar zijn.

Ik las dit boek tijdens een drukke en ietwat stressvolle periode en ik moet zeggen, het warme verhaal deed me goed.
Ik las al eerder healing fiction maar dit boek was toch een van de leukere. Sommige passages waren effectief herkenbaar aangezien ik zelf in een boekhandel werk.

Het deed ook gewoon deugd om tussendoor eens een rustiger boek te lezen dat niet vol staat met spannende actie.
Na het lezen had ik het gevoel dat ik net een warme knuffel gekregen had.
Binnenkort verschijnt ook ‘De leesclub op vrijdag’, waar al enkele keren naar verwezen werd in ‘De boekwinkel op vrijdag’.

Ik kan dit boek iedereen aanraden, laat het verhaal je omarmen.

[Suzanne Stomp · Rating 3 out of 5]

Gelezen in het vliegtuig. Het was cosy maar niks voor mij, ik denk dat je dit op een andere manier moet aanpakken en rustig moet lezen

[Manon · Rating 4 out of 5]

C'est ma niche alors comme d'habitude j'ai adoré. Dès les premières pages quand le narrateur est dans le train et qu'il se met à pleurer parce qu'il voit un arbre en fleur, j'ai su que c'était pour moi. Je ressens beaucoup de mélancolie dans les TGV.

Un feel good japonais comme je les aime. L'écriture était simple mais agréable, avec un humour décalé que j'ai beaucoup apprécié. Les personnages sont attachants et assez complexes pour qu'on s'investisse dans leurs histoires. Mais je pense que l'atout principal de ce roman est la passion de l'autrice pour la littérature et les librairies, qu'on ressent véritablement à chaque page.
C'est bien dosé, on voit qu'elle a choisi quelques romans auxquels elle voulait rendre hommage et elle donne envie de les découvrir, malheureusement la plupart ne sont pas traduits en français :(

Apparemment Le bruit du monde va traduire tous les romans de cette série par contre, j'attends la suite avec impatience !

[Charcoziness · Rating 4 out of 5]

4.5⭐

"Lezen was niet alleen een persoonlijke ervaring geworden voor mij, maar ook een manier om verbinding te vinden met anderen. Ik mocht niet meer bij de pakken neer blijven zitten."

Vandaag is 'De boekwinkel op vrijdag' verschenen, het vijfde boek in de healing fiction-lijn van @parkuitgevers. Als groot liefhebber van dit genre kon ik mijn geluk niet op toen ik dit boek alvast mocht lezen. Voor mij is de perfecte setting voor een verhaal een knusse boekhandel met koffiebar in Japan, en laat dat nu precies zijn waar dit verhaal zich afspeelt.

Het boek bestaat uit vier lange hoofdstukken, waarbij telkens een ander personage centraal staat. Het personeel van de boekhandel keert in elk hoofdstuk terug, wat zorgt voor een fijne samenhang. Zo leer je onder andere Fumiya kennen, een student die als flexwerker aan de slag gaat bij Kinyodo en daar zijn liefde voor lezen ontdekt. Ook maak je kennis met mevrouw Inohara, een krachtige vrouw die na een ongeluk eenzijdig doof is geworden; Nagisa Tsumori, een kindacteur die worstelt met eenzaamheid; en meneer Yakubita, een zakenman van middelbare leeftijd die op het punt staat zijn baan te verliezen. Hoewel het laatste hoofdstuk me iets minder wist te raken, heb ik enorm genoten van dit bijzondere inkijkje in de boekwinkel en haar medewerkers. Vooral Minami vond ik geweldig - elke boekhandel zou zo’n winkelchef moeten hebben. Een ontroerend slice-of-life-verhaal over het dagelijkse leven in een Japanse boekwinkel, waarin de gedeelde liefde voor lezen de personages op een bijzondere manier met elkaar verbindt.

Het was een hartverwarmend verhaal met mooie quotes en diepgang. Er kwamen belangrijke thema’s aan bod, zoals ziekte, eenzaamheid, onzekerheid, pesten, zelfontwikkeling, acceptatie en jezelf mogen zijn. Het was een aangename afwisseling tussen luchtige momenten en de wat zwaardere onderwerpen, maar wat de boventoon voerde, was het gevoel van warmte en kalmte door de manier waarop de gedeelde liefde voor boeken zorgde voor verbinding tussen mensen. De liefde voor boeken bleek uit de prachtige passages uit bestaande werken, de culinaire gerechten die zijn gebaseerd op boeken, het gevoel van saamhorigheid vanwege leesclub Vrijdag, de voorleessessies en de prachtige quotes.

[Rowan Swaen · Rating 4 out of 5]

3,5 ⭐️ Review volgt nog!

[Kim Coenen · Rating 4 out of 5]

Dichtbij een klein treinstation ten noorden van Tokio zit een kleine boekwinkel met koffiebar verstopt. In deze boekwinkel vind je, volgens de urban myth, altijd het perfecte boek dat op je wacht. Student Fumiya bezoekt deze winkel in de hoop een verloren boek terug te vinden voor zijn zieke vader. Naast het boek vindt hij ook een warme gemeenschap. Als hij de laatste trein terug mist, krijgt hij een slaapplaats en een baan aangeboden. Door het werk in de boekwinkel leert hij zichzelf en anderen beter kennen. Het laat je beseffen dat de magie verstopt zit in alledaagse momenten.

Mijn ervaring:
Wat een pakkende, betoverende en mooie healing fiction. Het is een erg fijn en goed uitgewerkt verhaal dat mooie inzichten en boodschappen bevat en je echt weet te raken. Het is sfeervol, met warmte en vlot geschreven waardoor je je met Student Fumiya in de boekwinkel waant.

We lezen het verhaal van Student Fumiya die niet helemaal goed in zijn vel lijkt te zitten. Zijn vader ligt in het ziekenhuis, hij heeft het gevoel dat hij onder druk staat en weet niet echt wat hij met zijn leven wil. Hierdoor komt hij tegen alles in opstand. Door zijn ervaring in de boekwinkel krijgt zijn leven een nieuwe wending en maakt hij door de gebeurtenissen, mensen en ervaringen die hij daar op doet een prachtige transformatie door. Naast Student Fumiya zijn ook de andere personages heerlijk divers, mooi en fijn uitgewerkt, waarbij Sawako Natori de nadruk legt op de uniekheid van ieder mens.

Sawako Natori begint met een goede beginsituatie van Fumiya voordat hij een bezoek brengt aan de boekwinkel. Er ontvouwt zich een prachtig, warm, liefdevol en verrassend avontuur en gaat er voor Fumiya een wereld voor hem open aan nieuwe levensinzichten, ervaringen, belevingen en verrassingen waardoor hij een prachtige transformatie doormaakt. Sawako Natori weet het verhaal extra mooi te maken doordat hij naast de verhaallijn in en rondom de boekenwinkel ook genoeg aandacht besteedt aan de relatie tussen Fumiya en zijn vader, ook transformeert en een mooie relatie weer legt met boeken. 

De boekwinkel op vrijdag is een mooie, betoverende en hartverwarmende healing fiction. Het is een volledig verhaal van student Fumiya die door het bezoek aan de boekwinkel op vrijdag een prachtige transformatie en groei doormaakt. Hij doet nieuwe levenslessen, inzichten en ervaringen op. Naast de gebeurtenissen in en rondom de boekwinkel weet Sawako Natori ook op prachtige wijze de band tussen Fumiya en zijn vader te beschrijven die door deze ervaring evolueert. Echt een erg mooi en fijn verhaal. 

[Dana · Rating 3 out of 5]

Es bonito, sencillo y cozy, con una constante ternura infantil. Las repeticiones reiteradas de algunos elementos de la trama dan la agradable sensación de entregas de una publicación de revista más que de capítulos de un libro. Esto se me ha hecho pesado a veces, pero supongo que lo hace estupendo para quienes se distraen con facilidad.
Desde luego cumple con el objetivo de fomentar el amor por los libros, genera ganas automáticas de buscar los citados y leerlos. Me ha parecido especial para niños y adolescentes, aunque la mayoría de libros que cita son japoneses, poco conocidos por aquí, muchos inéditos en español.

[Penélope · Rating 3 out of 5]

3'5 * Empieza muy bien pero luego se desinfla un poco. Aún así es una lectura muy entretenida, hay que dejarse llevar porque cada historia se desarrolla por caminos inesperados. Tiene reflexiones interesantes pero no profundiza demasiado, lo mismo ocurre con los personajes poco desarrollados, pero son muy adorables, incluso Yasu que es bastante grosero.
Me ha gustado mucho que nombre escritores y libros japoneses (aunque la mayoría estén inéditos en español), es lo que esperas cuando un escritor japonés desarrolla la trama en una librería pero no siempre pasa.

[Dani · Rating 2 out of 5]

⭐️2,5

[Eva · Rating 2 out of 5]

Niet mijn soort boek, en opnieuw bevestigd dat ik niet van vertalingen houd.

[Katrien Wittemans · Rating 2 out of 5]

Sympathieke verhaal maar met een onsamenhangende verhaallijn. Ook de schrijfstijl is niet echt vlot en motiveert niet echt om door te lezen, waardoor het traag gaat.

[Stephanie Wubben · Rating 5 out of 5]

Een heerlijk boek dat leest als een knuffel

[Lea du 29 · Rating 3 out of 5]

Envie d’ouvrir une librairie/salon de thé

[Silvia - Libriexpress - · Rating 3 out of 5]

La libreria del venerdì è una storia che ha un certo fascino: vicina a un piccolo stazione a nord di Tokyo, una piccola libreria con caffè nascosto sembra custodire, secondo una leggenda urbana, il libro perfetto per chiunque vi entri. Il protagonista, lo studente Fumiya, entra in questa libreria nella speranza di ritrovare un libro perduto per suo padre malato, ma trova molto di più: una comunità accogliente e una serie di esperienze che lo aiutano a conoscersi meglio.

Ho trovato il libro piacevole e caloroso, con un’atmosfera accogliente e dettagli ben costruiti. La scrittura è scorrevole e ti trasporta facilmente dentro la libreria facendoti sentire parte di quel piccolo mondo. La storia ha elementi di “healing fiction” molto evidenti: i momenti quotidiani, semplici e apparentemente ordinari, diventano carichi di magia e significato.

All’inizio del racconto, il protagonista è un personaggio che non si sente completamente a suo agio con se stesso: si sente sotto pressione, è preoccupato per il padre in ospedale e fatica a capire quale direzione dare alla sua vita. La libreria e le persone che incontra lì diventano per lui un’opportunità di trasformazione. Attraverso il lavoro e le interazioni con i clienti, Fumiya cresce, impara nuove lezioni di vita e costruisce rapporti più profondi, sia con gli altri che con suo padre. Anche gli altri personaggi sono ben caratterizzati e diversi tra loro, contribuendo a rendere il mondo del libro vivace e variegato.

Detto questo, la trama è piuttosto lineare e in alcuni punti prevedibile, a tratti la narrazione tende a soffermarsi troppo sulle riflessioni o sulla descrizione delle sensazioni dei personaggi, rallentando il ritmo. Nonostante ciò, l’esperienza complessiva rimane piacevole e il libro riesce a trasmettere calore, speranza e piccoli insegnamenti senza essere banale.

[Mila Trouiller · Rating 3 out of 5]

on va dire 3.5, c'est chill et rapide à lire mais jsp si c'est la traduction mais parfois les dialogues help on dirait une mauvaise série américaine maiiiis les librairies c'est cool 👯‍♀️

[アマチュア読者 · Rating 4 out of 5]

第一章「找不到想看的書」（読みたい本なんか見つからない）
以大三休學中的倉井史彌乘坐電車到遠方據說「能找到想看的書的書店」金曜堂（日文中的金曜是週五的意思）找尋想要為病榻中的父親盡一份心力的書籍——庄司薫的作品：薫系列（薫くんシリーズ），特別是其中的《聽不見白鳥的歌》『白鳥の歌なんか聞えない』為中心展開的故事

第二章「對馬羅來說太早了」（マーロウにはまだ早すぎる）
以雷蒙·錢德勒所創作的馬羅系列《漫長的告別》為主體，一對各懷心思的情侶將金曜堂捲入他們的戀情中
如果你是偵探馬羅，你會怎麼做？

第三章「我的默默，你的默默」（僕のモモ、君のモモ）
米歇爾·恩德的兒童文學《默默》
童星津森渚和沉默寡言的書店店員栖川共享著同樣的經驗
默默能成為默默的原因是什麼？

第四章「野原町綺譚」
梨木香步的《家守綺譚》
店主和久是河童！與河童相關書籍大爆炸
你願意相信你的直覺嗎？

雖然整體而言角色跟劇情設定有點超展開，
但是跟篇章中的核心書籍內容很貼切，丟出的梗或劇透也不會影響實際去找作品來看時的趣味。
我喜歡這種可以看書認識書喜歡書也善待書的作品

[ツバキ · Rating 4 out of 5]

本來差點錯過這本書，大概是因為書名的「書店」的關係吧？主打什麼樣的內容太過明顯了（其他像是書名有圖書館的書也是），正因為很容易想像是怎樣的內容，反而讓人不想動手翻開，但讀完還是覺得這本書是我喜歡的類型，有讀過真好。

可能是因為我是喜歡書的人吧，所以我個人非常喜歡在書中提到各種書的劇情，我想大部分喜歡閱讀的人也都會得到共鳴吧。不管書裡提到的書是不是自己讀過的書，有讀過的書當然很開心，但沒有讀過的書也會透過角色的嘴將對書的喜愛傳達給讀者知道，不知不覺「啊，我也好想讀看看那本書哦」的心情也會跟著從心底湧現出來。

特別喜歡書裡的角色討論書的對話，都會讓人忍不住會心一笑。書裡有一篇，甚至還讓主角引用小說的台詞來激勵其他人，雖然我很想吐槽：「這麼長的台詞你最好記得住哦！」可是引用台詞實在是愛書人的浪漫啊，我也想試看看，不過這樣可能得先把一本書翻到爛為止。

不過地下倉庫的地方讓我有點出戲，認真說，地下倉庫以現實層面來說是可行的嗎？而且到底要花多少錢呢？

[Mara Miniaci · Rating 3 out of 5]

Persoonlijk vind ik dit één van de mindere "healing fiction" boeken die ik tot nog toe gelezen heb. Ik vond het concept van de boekenwinkel zeer interessant, maar het leek alsof ik geen voeling had met de personages, waardoor ik ook het idee had dat de verhalen nergens naartoe gingen voor mij.

[Becky]

看愛書的人談論書好開心，兩百多頁一下子就看完，好看，和倉井一樣想知道阿迅的下落���猜大概是去當天使了吧。

[Ally Yang · Rating 4 out of 5]

[2025.01.19_12]

廢棄地鐵月台的場景好似最近才在哪裡讀過，應該是馬修史卡德的紐約吧，覺得熟悉。
這是一本很適合介紹給對閱讀有興趣的人，或少年讀者的書。

------書摘------

與其因生病而獲得溫柔的對待，我寧可痛快赴死。與其因瀕死而被愛，我寧可像大象一樣，在死前悄悄躲起來，獨自迎接死亡。《聽不見天鵝唱歌》p.60

【Mila借入】

[Simone Noto]

La scrittrice giapponese Sawako Natori ci regala questo breve romanzo dal titolo “La libreria del venerdì”, scritto nel 2016 e pubblicato in Italia nel 2025.
Il libro nella sua treama molto semplice racconta alcune vicende legate a questa misteriora libreria del venerdì, all’interno della piccola stazione ferroviaria di Nohara, in un sobborgo di Tokyo. All’interno di questo accogliente luogo si muovono il proprietario Yasu, burbero e minaccioso, la direttrice Makino sempre pronta a suggerire non solo la lettura più idonea agli avventori ma anche a proprone l’edizione più adatta, e l’altro dipendente Sugawa. I tre uniti da una amicizia che risale a quando erano studenti, vivono l’esperienza libraria non come una attività commerciale ma come una missione culturale: sono i consiglieri dello spirito, quelli capaci di comprendere i lettori e fornire loro gli strumenti adatti alla loro sddisfazione ed alla loro crescita.
“Il ruolo di una libreria è fare in modo che il cliente non anneghi nell’oceano dei libri, gettandogli una ciambella di salvataggio nel momento del bisogno.” (pag. 47)
Perchè ogni libro ha una sua vita propria ed ogni lettura è un’esperienza soggettiva da cui i lettori posso trarre la loro personale ispirazione, percepirne il significato che a loro il testo ispira; creare quel legame viscerale tra le parole scritte e gli occhi che le hanno decriptate e rese proprie, assimilate e contenute nel loro bagaglio culturale.
“Leggere è un’esperienza personale, al massimo grado. Certe persone reagiscono a degli elementi, altre persone ad altri, ed è naturale che sia così. Il lettore non deve necessariamente sforzarsi di cogliere l’intenzione o il tema dell’autore. Ognuno legge com vuole. Che bisogno c’è di avere delle impressioni in comune con gli altri.” (pag. 40)
E’ questa l’esperienza che prova Fumiya, un giovane non lettore, figlio di un libraio di successo, incapace nell’affrontare l’esperienza per lui ardua di concludere la lettura di un testo. Grazie alla libreria del venerdì scoprirà come da un libro si possa trarre un insegnamento o un suggerimento totalmente personali e come grazie alla condivisione e l’apprendimento di questi manoscritti si possa imparare a compredere meglio gli altri.
La trama ci porta attraverso una serie di letture interessanti che spesso divengono la matrice per comprendere il presente, la lente con cui osservare al meglio la propria vita e quella degli altri, un traduttore di emozioni per chi le esprime con linguaggi diversi. L’essenza stessa della comunicazione. Se leggere è un’esperienza personale, la condivisione del proprio apprendimento è la porta con cui uscire dal proprio mondo e osservare meglio gli altri.
Un libro scritto dal punto di vista del protagonista Fumiya, vissuto in prima persona, con continui rimandi a classici letterari o testi della tradizione letteraria giapponese, da leggere con attenzione per superare quella strana cortina di leggerezza della letteratura orientale che invece cela una saggezza che forse non ci appartiene.
Se i primi capitoli catturano l’attenzione, il punto debole del libro personalmente l’ho trovato nell’evoluzione della trama, nelle molte domande senza risposta, nell’evoluzione delle situazioni che sul finire della storia divengono paradossali, al limite del grottesco, lasciando almeno in me un senso di smarrimento e di delusione delle aspettative. Temo una mancanza di sintonia tra me e la letteratura giapponese.