Ζεστά ποτά

33⅓ Greek Unofficial #7

by Σπύρος Αραβανής, Χάρης Κατσιμίχας (Foreword), Πάνος Κατσιμίχας (Foreword)

Τα Ζεστά ποτά , το ντεμπούτο άλμπουμ των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα, κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1985. Σαράντα χρόνια μετά, μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου αναβιώνει η ιστορία του δίσκου που άλλαξε το ελληνικό τραγούδι, και μαζί της αναγεννάται μια ολόκληρη εποχή.
Από το σημείωμα του Μανώλη Ρασούλη που συνόδευε τα Ζεστά ποτά :

«Είμαι χαρούμενος και περήφανος που επιτέλους βγαίνουν τα τραγούδια του Χάρη και του Πάνου, μετά από τόσα χρόνια αντιξοοτήτων και αρνήσεων. […] Η καλλιτεχνική οντότητα του Χάρη και του Πάνου είναι αυθεντικότατη, φύσει και θέσει, και τα τραγούδια τους κινούνται ολοταχώς προς τη χρυσή τομή του νεοελληνικού τραγουδιού, και είναι τόσο ανθρώπινα, που τα αισθάνομαι σαν ζεστά ποτά, μέσα σε μια ύπουλα παγωμένη νύχτα του χειμώνα. Δεν είναι απλώς ελληνικά τραγούδια. Είναι ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ που φανερώνουν ελληνικές υπάρξεις που χύνονται στη γλυκύτητα του τραγουδιού της ανθρώπινης φυλής […] ».

Genres: Music

176 pages, Paperback

First published September 29, 2025

About the author

Ο Σπύρος Αραβανής εργάζεται ως φιλόλογος και είναι διδάκτορας Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης. Διευθύνει την Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης Ποιείν (www.poiein.gr) και έχει συγγράψει έξι λογοτεχνικά βιβλία και μελετήματα για τη μουσική, καθώς και την αυτοβιογραφική αφήγηση του Μάνου Ελευθερίου, ,Μαλαματένια λόγια.

Reviews

[Victoria · Rating 5 out of 5]

Το βιβλίο επιτελεί τον σκοπό του τόσο ως εισαγωγή στο έργο των Πάνου και Χάρη Κατσιμίχα όσο και ως φόρος τιμής σε αυτό. Προσφέρει, επίσης, την ευκαιρία να μελετήσει κανείς την εποχή που τους ανέδειξε και να γνωρίσει με τα μέσα του παρόντος πρόσωπα του παρελθόντος που πιστεύω/φοβάμαι πως θα αντιμετώπιζαν τη δική μας εποχή ως ολότελα ξένη και μονοδιάστατη.

[Μάριος · Rating 5 out of 5]

Είμαι 43, αυτό το βιβλίο με έστειλε πίσω στα 18. Σε εκείνες τις πρώτες παγωμένος μπύρες και στις υοαρξιακες συζητήσεις μέχρι τα ξημερώματα.
Στην πρώτη δουλειά, για ένα κομμάτι ψωμί.
Στους ανεκπληρωτους έρωτες στο "Λουκι".
Ευχαριστώ που το έγραψες.