Miura

Miura #1

by Izabela Maeng

Miura pod płaszczem dystopii, rewolucji, pięknych mężczyzn i nadprzyrodzonych zdolności – opowiada o tym co najtrudniejsze, czyli o więziach rodzinnych. To historia dwóch braci, którzy darzą się głębokim uczuciem, a jednocześnie krzywdzą się nawzajem skuteczniej niż ostra amunicja Wielkiego Premiera.
Bracia Lwie Serce w postapokaliptycznej Warszawie.

A ty? Jak wyobrażałeś sobie świat w 2132 roku? Humanoidalne roboty? Jedzenie w kapsułkach? A może kolonia na Księżycu? Rzeczywistość wygląda inaczej. Wynalazki „Starego Świata” takie jak lodówki, samochody, Alexy i Siri, a przede wszystkim ta mityczna elektryczność – istnieją jedynie w bajkach, które mamy opowiadają swoim dzieciom przy blasku świec na dobranoc. Życie stało się znowu proste, odkąd rząd Elodii, ekstremalnej grupy środowiskowej, zabrał ludziom postęp cywilizacyjny, a tym samym możliwość dalszego szkodzenia planecie. Słodycz technologii należy jedynie do garstki wybranych, którzy mogą mieszkać w owianym legendą Mieście. Każdy ma szansę tam się dostać, kiedy w dniu swoich osiemnastych urodzin przystępuje do Egzaminu, Militarnego dla chłopców i Matrymonialnego dla dziewcząt.

I podczas gdy starszy z braci, Zara, wcale nie spieszy się do Miasta, marząc jedynie o żonie i piątce dzieci bawiących się na podwórzu ich gospodarstwa, Miurę trawi gorączka ambicji. Wie, że zrobi wszystko i nie zawaha się przed niczym, żeby pewnego dnia i on, na własne oczy, mógł zobaczyć, jak wygląda… Czajnik elektryczny.

Trigger warnings:
- Przemoc fizyczna, psychiczna i seksualna
- Depresja, próby samobójcze
- Trauma
- Zaburzenia odżywiania
- Dysfunkcyjne więzi rodzinne
- Śmierć
- Używki
- Rozbudowane sceny miłosne
- Krwawe i brutalne pojedynki
- Propoganda / Indoktrynacja / Dyktatura
I inne.

Genres: Science Fiction

560 pages, Paperback

Published December 1, 2025

Reviews

[Ewelina Kapuścińska · Rating 5 out of 5]

Cudowna!! ❤️ Absolutnie fantastyczna opowieść, która kipi od emocji i porusza do głębi! Historia o braterstwie, rodzinie, miłości, przyjaźni i bezgranicznym poświęceniu. Akcja dzieje się w Polsce w przyszłości (mniej więcej sto lat od teraz), która baaardzo się zmieniła i muszę przyznać, że wykreowana rzeczywistość to mega ciekawy aspekt tej opowieści. Ten wizjonerski, dystopijny świat jest niezwykle ciekawy, ale dla mnie pełni raczej funkcję sceny dla uniwersalnych ludzkich spraw, uczuć i problemów, które są tu najważniejsze.
Styl autorki zachwyca!😍 Książka jest napisana w tak piękny sposób! Serio, są takie zdania, które po prostu wypalają się na duszy i zostają na długo! Czasami miałam tak, że po przeczytaniu jakiegoś fragmentu musiałam po prostu na chwilę przerwać czytanie, żeby sobie kontemplować jakieś zdanie czy akapit. Narracja pierwszoosobowa to strzał w dziesiątkę! Uwielbiam taki sposób opowiadania, a dodatkowo mamy tu perspektywę kilku bohaterów, co jest dodatkowym smaczkiem tej wspaniałej lektury.
Podsumowując gorąco polecam ten niesamowity debiut! Czekam na dalszą część, bo naprawdę od razu chciałabym sięgnąć po kontynuację :) Wspaniała powieść!

[_alpejskaksiazka_ · Rating 3 out of 5]

Książka miala potencjał, gdyby nie fakt, że byla zdecydowanie za długa. Przedstawienia świata tan praktycznie nie ma. Miała za duzo zbędnych opisów, dużo luk fabularnych, a jeden z głównych płot twistów wziął się lekko z dupy...

[Zuzło · Rating 3 out of 5]

Do połowy czytało się tak szybko i łatwo jak przewija się rolki na insta. Sposób pisania, większość fabuły i koncept jest super, serio, ale coś mi potem zbrzydło.
Może po prostu nie mogę znieść facetów, którzy są creepami i zakradają się, żeby podglądać swoją przybraną młodszą siostrę. Potem robi się z tego jakąś niezdrową historię miłosną, chociaż dla mnie bardziej obsesję seksualną.
Jeszcze wcześniej było jego załamanie psychiczne trwające ponad pół roku i tu też ciężko mi sympatyzować z kimś, kto obwinia się, że jest ciężarem dla rodziny, a jednocześnie siedzi zamknięty w pokoju i nie robi nic, żeby tej rodzinie w biedzie i syfie pomóc. Miura przez większość czasu zachowywał się jak rozwydrzone dziecko i to on sam obrzydził mi tę książkę.
Nie chodzi mi o to, żeby główny bohater był bez skazy, bo lubię "szare charaktery", ale nie znalazłam w nim niczego, co mogłabym polubić.
Zara jest zajebisty, ale zbyt zajebisty, żeby był prawdziwy (żeby przypadkiem ktoś nie zapomniał że to science fiction).

[Klaudia 📚 · Rating 5 out of 5]

Nie wiem czego się spodziewałam,ale nie tego.

Może na moją opinię wpływa fakt, że poznałam autorkę na targach przed przeczytaniem tej książki, ale jak ktoś tak uroczy mógł napisać tak powaloną dystopię? Wow

Była długa, momentami zastanawiałam się „ale przepraszam bardzo, do czego my tu zmierzamy? Czy to ma jakiś sens?”.

Nigdy nie czytałam czegoś takiego, bo w dobie książek gdzie lasery wystrzeliwane są z dupy, a ludzie mają attention span gorszy od rybki Dory, ta książka prowadzona jest powoli. Dostajemy bardzo długi wstęp, bardzo długie budowanie relacji, dużo opisów, dużo scen które są po prostu scenami życia osób na wsi.

Nie będę ściemniać, ale mimo że dobrze się bawiłam to momentami miałam „kiedy tu coś się zadzieje?” Ale czytałam dalej i się opłaciło.

Ta książka była brutalna, okrutna i może wywoływać w ludziach skrajne uczucia. Bohaterowie przechodzą przez naprawdę popieprzone rzeczy. Musiałam ją czasem odłożyć, żeby przemyśleć i rozchodzić pewne sceny.

Często jest tak że po dobrej książce piszczę i kopie nogami a przy tej mam inaczej.

Siedzę i czuję dojmującą pustkę. Wspaniałe doświadczenie. Świetna pozycja. Zdecydowanie nie dla każdego, ale na szczęście była dla mnie.

Zabieram się od razu za następny tom.

Jeszcze raz, wow

[DomiCzytaPL · Rating 4.5 out of 5]

Ale to było świetne! Świeże, mocne, absorbujące do granic możliwości. Dystopijną opowieścią o Miurze, Zarze, reżimie Elodii i nowym świecie po ogłoszeniu ekologicznego upadku społeczeństwa w Polsce. Nic tylko lecieć z drugim tomem.

[Magdalena Ruminska · Rating 5 out of 5]

Specjalnie zakładam konto na goodreads dla tej książki. Dlatego, że doceniam ogrom pracy, zaangażowania emocjonalnego jakie towarzyszyło i nadal towarzyszy w procesie powstawania tego wykreowanego świata. Sporo czytam, kiedyś więcej fantasy a obecnie głównie literaturę faktu i kryminały, ale pozostał we mnie sentyment dla dobrze wykreowanych postaci dzięki którym można zanurzyć się w świat który nie istnieje…a przecież mógłby. Taki świat powstał w wyobraźni Izabeli Maeng i muszę przyznać, że świetnie poradziła sobie ze stworzeniem ciekawych, niebanalnych bohaterów. Język powieści nie męczy a wręcz przeciwnie, czyta się doskonale, historia wciąga, bohaterowie potrafią zaciekawić, wkurzyć i wzruszyć równocześnie. Jest namiętność, miłość, nienawiść, tajemnica, niebanalne rozwiązania akcji którą cały czas trzyma w napięciu. Dlatego trzymam kciuki za sukces i czekam na kolejne tomy! Serdecznie polecam historię Miury i jego brata… Zary. Swoją drogą- fajny pomysł na męskie imię ( dla uczczenia miejsca z bajki, w dalekiej przeszłości , w którym kiedyś kobiety były szczęśliwe 🤗😂)

[P. Ninja · Rating 5 out of 5]

„Miurę” poleciła mi przyjaciółka, więc kupiłam od razu i…wciągnęła mnie totalnie, czytałam ponad dwa dni z przerwami tylko na sen.
Świetna tematyka dystopijnego świata, bardzo ciekawa (i nawet prawdopodobna!) wizja Polski i Warszawy za ponad sto lat. Najmocniejszym punktem są złożone, nieoczywiste relacje między tytułowym Miurą, jego bratem Zarą, rodzicami i innymi bohaterami, tu nic nie jest czarno białe.
Do samego końca nie wiadomo komu ufać, każda strona potrafi zaskoczyć. Finał zostawia niedosyt i natychmiastową potrzebę sięgnięcia po kolejny tom.
Ciekawe jest to, że to dopiero wydany debiut autorki, który zapowiada naprawdę fajną serię. Czekam na kontynuację. Polecam!

[Anejla Kijanka · Rating 4 out of 5]

4,5☆

[Patrycja]

Naprawdę nie miałam wielkich oczekiwań względem tej książki. Głównie z tego powodu, iż rzadko sięgam po powieści dystopijne. W dodatku akcja, która miała być osadzona w Polsce? Jednocześnie byłam bardzo zaintrygowana i podekscytowana, ale także sceptycznie nastawiona. Bałam się wielkiego rozczarowania. Jak się jednak okazało, zupełnie niepotrzebnie. Po pierwszych 50 stronach, wciągnęłam się tak bardzo, że ciężko było się oderwać od połykania kolejnych i następnych. Każdy nowy plot twist naprawdę mnie zaskakiwał. Chyba nic nie udało mi się tutaj przewidzieć. Widać, że wszystko zostało dokładnie przemyślane, a postacie nie są płaskie i jednowymiarowe. Przywiązanie się do nich, nie stanowi żadnego problemu. Jest również obecne "to coś" w sposobie pisania, dzięki czemu frunie się przez kolejne słowa. Pierwszy raz zdecydowałam się również zaznaczać ważne dla mnie cytaty, więc książka jest pełna znaczników. Dla mnie to istotny sygnał, jak wspaniale się bawiłam podczas czytania. Cieszę się, że zdecydowałam się wybrać w tę podróż i z niecierpliwością czekam na jej dalszy przebieg! Autorko proszę pospiesz się!

[Patrycja Cylwik · Rating 5 out of 5]

Tydzień myślałam co napisać o tej książce i nadal trochę pustka w głowie 😅 Nie sięgam zazwyczaj po książki dystopijne, a przede wszystkim praktycznie nie czytam w wersji papierowej polskich autorów, a jednak sięgnęłam po tą książkę. I co? Stała się trochę taka moją "comfort" książką, bo pomimo, że poruszała osobiście dla mnie trudny temat to jeden z głównych bohaterów był odzwierciedleniem mnie samej tak w 80%. Podczas czytania miałam moment, że po prostu chciałam się rozpłakać, ale siedziałam w kawiarni, wiec musiałam powstrzymać emocje. Książka jak już usiadłam tak "porządnie" do jej przeczytania przeczytałam w kilka godzin i pomimo swojej objętości wcale mnie to nie zmęczyło, a wręcz przeciwnie pozostawiła niedosyt, że częściowo żałuję, że przeczytałam ją już teraz i muszę czekać na drugi tom. Książkę z całego serca mogę każdemu polecić, nawet jeśli uważa, że to nie jego gatunek. To jak jest napisana jest przystępne dla każdego i nie męczy ciężkimi i trudnymi opisami, jak kojarzą mi się książki z tego gatunku. No naprawdę udany debiut autorki i mam nadzieję, że więcej osób sięgnie po tą książkę.

[Nevtelen · Rating 5 out of 5]

Nigdy nie sięgałam po książki, gdzie akcja dzieje się w przyszłości, trafiłam na nią przypadkiem i nie żałuję. Nic nie było tutaj przewidywalnego, cały czas powieść trzymała mnie w napięciu. Więź dwóch braci - wyjątkowa, a jednocześnie nie taka oczywista, poruszone trudne rodzinne relacje. Nie pamiętam kiedy ostatnio czytałam tak wciągającą książkę.

[Magda · Rating 3 out of 5]

Całkiem ciekawa książka, ale momentami mnie już męczyła. Fajnie stworzony dystopijny świat ale bohaterowie średni. Meh

[book_profile · Rating 2 out of 5]

Koncept na 4. Rozwiązania fabularne na 3. Kreacja postaci, a przede wszystkim ich brak spójności, na 2. 560 stron, a dominującą emocją jaką wzbudziła we mnie książka jest irytacja.

[Olivviaa · Rating 4 out of 5]

4/5⭐

To było TAK DOBRE!!😭🫶

[Katarzyna Nieborak · Rating 5 out of 5]

Polecam! Czyta się błyskawicznie, super język, spójny świat. Historia wgniata w fotel, nie da się oderwać. Polecam nie tylko fanom dystopii ale wszystkim, bo daje do myślenia, choć momentami jest trudno przebrnąć bo tematy są trudne.

[Karolina · Rating 5 out of 5]

Czekam na kolejną część 👌

[Astrelia · Rating 5 out of 5]

Znacie motyw "spalę dla niej cały świat"? A co powiecie na to samo, tyle że w wydaniu miłości nie romantycznej, a braterskiej?
​
Sięgając po tę książkę, nie miałam wielkich oczekiwań. Dystopia to nie mój gatunek, a w dodatku rzadko dobrze czyta mi się akcję osadzoną w Polsce. Ale wiecie co? Przepadłam. Zakochałam się w tej historii niemal od pierwszych stron.

Styl autorki jest bardzo lekki. Szczerze mówiąc, gdy wzięłam tę książkę do ręki, nieco przeraziła mnie kej grubość. Jednak dzięki prostemu i przyjemnemu językowi przez tę opowieść się po prostu leci – nie sposób się oderwać. Byłam w szoku, jak szybko mi się ją czytało. Planowałam rozłożyć lekturę na cały miesiąc (z braku czasu czytam jedynie późnymi wieczorami), ale już po kilku dniach byłam na 400. stronie. Dodatkowe dwie zarwane nocki sprawiły, że skończyłam ją w ekspresowym tempie.

Początkowo historię śledzimy z perspektywy 15-letniego Miury. Obserwujemy, jak powoli wychodzi z cienia starszego brata, Zary, i uczy się samodzielności. Autorka genialnie nakreśliła portret psychologiczny nastolatka dorastającego w zindoktrynowanym, totalitarnym świecie. Choć młody chłopak nie wszystko jeszcze rozumie, dojrzały czytelnik doskonale widzi drugie dno i powagę sytuacji. Zarówno jemu, jak i Zarze towarzyszymy aż do dorosłości.

Bardzo podobało mi się to, jak poważne tematy porusza ta pozycja. Choć na początku widzimy je oczami młodego bohatera, który czasem podchodzi do wszystkiego zbyt luźno, dojrzały czytelnik szybko dostrzega to, czego nastolatek jeszcze nie rozumie. Możliwość siedzenia w głowie chłopaka wchodzącego w dorosłość była niesamowitym doświadczeniem. Jego myśli, spojrzenie na świat oraz ewolucja w miarę dorastania wypadły niezwykle wiarygodnie, zwłaszcza biorąc pod uwagę zindoktrynowane środowisko, w którym się wychował.

Ta część to niewątpliwie opowieść o dojrzewaniu w trudnym, dystopijnym świecie zdominowanym przez propagandę, ale również o skomplikowanych relacjach rodzinnych. Nie spodziewałam się, że tak głęboko wejdziemy w psychikę bohatera i... o matko, jak mi się to podobało!
​
Co ciekawe, przez większość książki towarzyszymy Miurze, ale w pewnym momencie całą historię zaczynamy czytać od nowa – tym razem z perspektywy Zary. I powiem tak: o ile niektórych może nieco znudzić tempo akcji przez pierwsze 300 stron (bo, jak wspomniałam, obserwujemy codzienne dorastanie Miury w wiosce), o tyle w chwili, gdy przeskakujemy na perspektywę Zary, zaczyna się prawdziwy emocjonalny rollercoaster.

​Ile ja się przy tym napłakałam... Ryczałam jak bóbr, widząc, ile ten chłopak poświęcił w imię miłości do brata. Miałam ochotę po prostu wyciągnąć tych biedaków z książki i mocno ich przytulić. Zwłaszcza Zarę.

Bo to książka o miłości. O miłości, która rani i koi jednocześnie. Tak silnej, że nie sposób jej zniszczyć. O relacji, w której brat jest w stanie obrócić świat w ruinę dla drugiego, zginąć za niego, zabijać i cierpieć dla niego.

Szalenie podobał mi się klimat i wykreowany świat. Pokazanie państwa totalitarnego oraz tego, jak propaganda wlewa się w ludzkie umysły i trzyma ich na uwięzi – tak skutecznie, że z czasem sami zaczynają kochać swój łańcuch.
To też historia o stopniowym otwieraniu oczu, co, niestety, bywa poprzedzone tragicznymi wydarzeniami. Losy niektórych postaci szczerze opłakiwałam. Na szczęście często w fabule pojawiały się momenty, które rozładowywały napięcie i nie raz parsknęłam śmiechem. Ta historia w wielu momentach jest idealnie słodko-gorzka.

Muszę też wspomnieć o ciekawym zabiegu, którego osobiście zawsze szczerze nie lubiłam, ale tutaj wypadł po prostu świetnie. Otóż zdarza się, że pod koniec jakiejś sytuacji (często na końcu rozdziału) bohater wybiega w przyszłość i delikatnie zdradza nam, co wydarzy się za kilka lat (w stylu: "Nie zdawałem sobie wówczas sprawy, że za parę lat..."). Nie są to wielkie spojlery, ale intrygują na tyle mocno, by rzucić nowe światło na wydarzenia i zmusić czytelnika do spojrzenia na zachowanie innych postaci pod zupełnie innym kątem. Zwykle mnie to drażni, ale tu? Działało to genialnie i sprawiało, że fabuła wciągała jeszcze bardziej.
​
Podsumowanie:

Plusy:

• ​Psychologia postaci – zaskakująco dobrze czułam się w głowie 15-latka, obserwując, jak stopniowo dojrzewa jego osobowość i poglądy. To samo tyczy się Zary. Ich przemiana wypadła niezwykle wiarygodnie.
• ​Piękna braterska miłość – mimo trudnych warunków, nieprzychylnej społeczności i braku bezpiecznego domu, ich relacja była po prostu poruszająca. Rewelacyjnie ukazano to, jak każdy z nich patrzy na drugiego.
• ​Wspaniały, lekki styl – język nie jest wyszukany, raczej prosty, ale tak naturalny, że przez książkę dosłownie się leci.
• ​Poważne i trudne tematy – warto zwrócić uwagę na trigger warningi na początku. Tematyka jest ciężka, ale uważam to za ogromną zaletę. Książka zmusza do refleksji, wywołuje silne emocje i pokazuje – bez upiększeń – bezwzględność systemu oraz ludzi zapatrzonych w reżim. Bolesne, rozrywające serce, ale cholernie realne.
• ​Klimat – dystopia pełną gębą. Jeśli lubicie te klimaty, będziecie zachwyceni.

Minusy:

• ​Powolna akcja w pierwszej połowie – mnie osobiście czytanie o codzienności rodziny Miury bardzo się podobało, jednak zajmuje to sporą część książki. Wiemy, że zmierzamy do dnia egzaminu i próby dostania się do Miasta, ale zarówno bohater, jak i my, musimy na to długo poczekać. Do tego momentu niewiele się dzieje. Wiem, że takie tempo może nie każdemu przypaść do gustu. Ale spokojnie – to trwa tylko do okolic 300. strony, a potem... o matko! Przygotujcie chusteczki, bo zmiana perspektywy na starszego brata gwarantuje stan przedzawałowy.

​Podsumowując "Miura" to książka, po której zupełnie nie spodziewałam się tak silnego emocjonalnego uderzenia. Ten tom mocno skupia się na psychice dwójki chłopców o diametralnie różnych charakterach, żyjących w totalitarnym państwie. Przede wszystkim jest to jednak historia o potędze braterskiej miłości. Ta książka dosłownie mnie wykończyła.

Zdecydowanie polecam!

[𝐓𝐢𝐧𝐢🔮 (ᴍᴏᴏɴʏ’ꜱ ᴠᴇʀꜱɪᴏɴ) · Rating 5 out of 5]

Kiedy zobaczyłam opis tej książki pomyślałam „Dystopia której akcja rozgrywa się w Polsce? Wow, to będzie coś nowego”, do tego sposób w jaki książka była promowana „Bracia Lwie Serce w postapokaliptycznej Warszawie”, no powiedzcie kto by się na to nie skusił?

Autorka wykreowała niesamowity klimat ponurej przyszłości Polski, jej rząd oraz masę interesujących bohaterów. Jednak bez spojlerów, skupmy się na braciach - Miurze i Zarze, tak inni jednak łączy ich niesamowita więź która jest silniejsza niż może się wydawać, Jeden jak i drugi znalazł miejsce w moim sercu, jednak jeśli chodzi o podobieństwo charakteru to bliżej mi do Zary…
Fakt, że poznajemy Elodię oczami Miury, zakochanego w systemie działającym w Polsce jest intrygujący i frustrujący jednocześnie, nie raz chciałam krzyczeć „chłopaku otwórz oczy!”, to pomaga zaangażować się w historię.

Nie zliczę ile łez wylałam podczas tej opowieści, więc jeśli lubicie płakać, ta pozycja jest dla was.
Książka porusza sporo ciężkich tematów, jednak wszystko jest zapisane w Trigger warnings na pierwszej stronie.
Jednym z takich tematów są ataki paniki, i jako osoba która się z nimi boryka, uważam, że są napisane perfekcyjnie, a sam fakt, że ktoś porusza ten temat (co nie zdarza się znowu aż tak często) bardzo mnie ucieszył, ponieważ poczułam się Zauważona.

Jeśli chodzi o samą autorkę jest ona tak niesamowitą i ciepłą osobą, która pisze z pasji. (Miałam możliwość ją poznać i będzie to jedno z moich ulubionych wspomnień z tego roku).

Podsumowując, bardzo polecam Miurę każdemu kto czytał i polubił „Igrzyska Śmierci” czy „Braci Lwie Serce”, oraz każdemu kto chce poznać niesamowitą historię dwóch cudownych braci i ich bliskich.

[Kamila · Rating 2 out of 5]

Rzuciłam się na Miurę Izabeli Maeng zachęcona mnóstwem zachwytów w sieci. Liczyłam na dojrzały, gęsty klimat, a dostałam historię, od której mocno się odbiłam.

Świat przedstawiony okazał się dla mnie zbyt naiwny i prosty, a bohaterowie – mocno spłyceni. Zauroczenie wybuchające po jednym spojrzeniu? Rozumiem ale potrzebuję czegoś więcej żeby nazwać to miłością i żebym mogła poczuć to co Miura, czyli całkowite oddanie.

Dodatkowo nie przepadam za książkami pisanymi w pierwszej osobie, a tutaj bardzo brakowało mi wyraźnego nagłówka z imieniem bohatera na początku rozdziału. Choć zazwyczaj szybko orientowałam się, kto akurat mówi, to zdarzały się momenty, że dopiero po przeczytaniu całej strony docierało do mnie, czyje to perspektywa – i musiałam wracać do początku, żeby dobrze zrozumieć przekaz.

Sam pomysł na fabułę, plot twisty i tempo akcji? Zdecydowanie na piątkę! Niestety wykonanie w kluczowych momentach nieco kulało. Przeżycie ogromnej traumy sprowadzone do zamknięcia się na chwilę w pokoju, kilku chaotycznych monologów i nagłego powrotu do codzienności to dla mnie po prostu za mało. Trudno uwierzyć w tak powierzchownie przepracowaną traumę. No i który nastolatek ma tak rozbudowane wewnętrzne rozterki?

Szkoda, bo zapowiadało się świetnie, ale po raz kolejny przekonałam się, że entuzjastyczne opinie w internecie bywają złudne. Daję tej książce wpis do pamiętnika z ostrzeżeniem: zabrakło tu głębi i warsztatu.

Oczywiście już rozpoczęłam tom 2 bo nie porzucę Zary i Miury ot tak. Ja jestem wytrwałym graczem 😅
A może się zaskoczę i 2 zmieni moje zdanie całkowicie?

[Wife Of Book · Rating 5 out of 5]

Skończyłam Miurę po dwóch tygodniach od jej rozpoczęcia. Ale zacznijmy od samego początku. Pierwszy raz usłyszałam o tym tytule w maju i tak jak o niej usłyszałam, jak z automatu chciałam ją mieć. Kupiłam ją dopiero w Lipcu i to był naprawdę dobry wybór.
Gdy zaczęłam ją czytać ciekawość mnie brała taka. Mimo że przez jej grubość wydawało mi się że ją wolno czytam, nadal była ciekawa i naprawdę dobrze napisana.
Miura i Zara bardzo zgrane rodzeństwo mimo, że były wzloty i jeszcze większe upadki.
Do około 180 strony czytałam książkę przez 18 dni chyba, bo miałam dużo innych rzeczy w domu. A od niej? Wszystko poleciało w jedno popołudnie. Przeczytałam około 400 stron w 4 godziny. To oddaje jak dobra była książka? Oczywiście że tak!. Polecam ten tytuł dla tych którzy szukają czegoś co jest po prostu ciekawe, dobrze napisane i co najważniejsze wywołuje wszelakie emocje. W moim przypadku musiałam odłożyć książkę na godzinę, bo aż takie emocje na mnie wywarła, że nie byłam wstanie jej czytać bo mnie to po prostu wyprowadziło z równowagi. ALE UWIELBIAM dreszczyki emocji, jak i historie które powodują tak skrajne emocje właśnie od smutku, złości po samo szczęście.
Cały czas odnosiłam wrażenie, że postacie w książce istnieją naprawdę, ponieważ są tak wybitnie napisane. Najlepsze co przeczytałam w Lipcu!

[arikashi · Rating 4 out of 5]

Analizując pod względem rynku polskiego - książka bardzo dobra. Brakowało mi na rynku tego rodzaju historii. Płynna i wciągająca akcja połączona z emocjonującymi (w większości przypadków) opisami. Postacie opisane w sposób realistyczny i angażujący czytelnika, przy uwadze wieku danego bohatera. Na ten moment uznaję „Miurę” jako pozycję dobrą, lecz nie wybitną. Kiedy jedne relacje opisane są w sposób głęboki i przemyślany, inne, moim zdaniem równie ciekawe, zatrzymują się na płytkich i przewidywalnych opisach. Sam world building narazie jest dla mnie na polu neutralnym, czekam na kolejne tomy, w których mam nadzieję, że poznamy więcej mechaniki tak ciekawego konceptu świata przedstawionego.

Trzymam kciuki za kolejne tomy, po drugi już sięgam. Mam nadzieję, że pociągnie mnie trochę bardziej niż pierwszy!

[AL · Rating 5 out of 5]

Od początku do końca autorka grała na moich emocjach jak na skrzypcach… albo perkusji. Każda strona odsłania nowe informacje o bohaterach, które zmieniają ich obraz jak w kalejdoskopie. Nie da się przy tej lekturze nudzić.
Sam świat, który zbudowała Izabela Maeng to fascynująca postapokaliptyczna i kompletnie dystopijna wersja Polski, która buduje niesamowite tło dla tej historii.
Autorka w mistrzowski sposób posługuje się słowem, mieszając liryczne niemal opisy emocji z brutalną rzeczywistością świata stawiającego przed bohaterami jedno wyzwanie za drugim. I to wszystko do siebie pasuje, budują spójny, wciągający świat, który pożera uwagę czytelnika w całości.
Wskakuję od razu do tomu drugiego!

[Edyta · Rating 5 out of 5]

„Miura” angażuje od początku do końca. Miałam wrażenie, że na każdej stronie dzieje się coś istotnego, coś się zmienia w sytuacji bohaterów albo mojego zrozumienia ich. Ani przez moment nie czułam nudy, co rzadko mi się zdarza przy grubszych pozycjach.
Z bohaterami bardzo łatwo się utożsamić i empatyzować z wszystkim, co przeżywają. Dodatkowo książka wielokrotnie zaskakuje. Wiele razy myślałam, że przewidziałam zakończenie danej części, a jednak kończyłam z miną: 😲🤯

Czekam bardzo na drugą część 😊

[babi · Rating 5 out of 5]

zatkało mnie przez zakończenie tego tomu.. teraz to wszystko inaczej wygląda plus tyle nowych wiadomości że ja nie ogarniam.
ta historia wpłynęła na mnie, miłosc, zażyłość braci to coś pięknego, teraz nie jestem ani za Zara ani za Miura jestem za dwójką razem boże jak już nie mogę się doczekać dalszej histori tej dwójki a zarazem się boję co się moze wydarzyć.

[Aleksandra · Rating 4 out of 5]

Uwielbiam dystopię więc kiedy sprawdziłam opis nie trzeba było długo mnie namawiac. Wykreowany świat bardzo ciekawy, rozwiązania fabularne na 4 ale sam Miura? No niestety nie znalazłam w nim nic do lubienia.

[Małgorzata Kamińska · Rating 4 out of 5]

Świetny pomysł i bardzo dobre zbudowanie świata, ale książka zyskałaby, gdyby była trochę krótsza. Zarówno Miura jak i Zara to świetnie zbudowane postacie, które muszą poradzić sobie w bardzo paskudnym świecie, pełnym totalitaryzmu, propagandy i braku szacunku dla ludzkiego życia

[Hadess · Rating 5 out of 5]

Dziękuję Autorce na kolanach za to że napisała to arcydzieło i mogłam je przeczytać. Płakałam, bolało mnie serce i zakochałam się w Polsce na nowo. Jestem dumna że wszystko dzieje się właśnie u nas! A nie gdzieś za granica.
Przepadłam.
Dziękuję