महाराष्ट्र ही संतांची भूमी आहेच, पण त्याहूनही जास्त ती 'विनोदाची' आणि 'उत्सवाची' भूमी आहे. ग्रामीण महाराष्ट्राच्या संस्कृतीचा कणा जर काही असेल, तर तो म्हणजे 'गावची जत्रा'. जत्रा म्हटलं की डोळ्यांसमोर येतो तो भंडाऱ्याचा उधळण, ढोलकीचा कडाका, पाळण्यांचा घरघराट आणि जिलेबीचा गोड सुवास. पण या सगळ्यात जो मुख्य घटक असतो, तो म्हणजे 'माणूस'. जत्रेत जमणारा प्रत्येक माणूस हा स्वतःमध्ये एक जिवंत कथा घेऊन वावरत असतो.
प्रस्तुत कथासंग्रह 'सावळाजच्या जत्रेतील २० विनोदी कथा' वाचताना मला प्रकर्षाने आठवण झाली ती मराठी साहित्यातील विनोदाचे मेरूमणी शंकर पाटील, द. मा. मिरासदार आणि पु. ल. देशपांडे यांची. या महान लेखकांनी ग्रामीण जीवनातील विक्षिप्तपणा (Eccentricity) आणि