Twee katten en wat honden

by Simon Carmiggelt, Helmert Woudenberg (Narrator)

Een nieuwe bloemlezing uit de ongepubliceerde Kronkels

Carmiggelts liefde voor katten is bekend. In de bundel Poespas spelen katten een voorname rol. Maar ook voor honden had hij een zwak. In deze bundel komen ze allebei aan bod. Eerst volgen we Thelonious en Picasso, de twee huiskatten van Carmiggelt. In zijn dagelijkse ‘Kronkels’ in Het Parool bracht hij de lezers af en toe op de hoogte van het wel en wee binnen dit ‘kattenhuwelijk’. Op vier na werden die verhalen niet eerder in boekvorm gepubliceerd. Datzelfde geldt voor de hondenverhalen, waarmee de tweede helft gevuld is. De dierenverhalen tonen een scala aan emoties. Katten roepen veelal plezier en baldadigheid bij Carmiggelt op. Honden maken de melancholicus in hem wakker, die niet alleen vertederd maar ook vol erbarmen is.

Genres: Fiction

Audiobook

First published September 27, 2016

About the author

Simon Carmiggelt (1913-1987) groeide op in zijn geboortestad Den Haag. Hij begon als journalist, aanvankelijk bij Het Vaderland, in 1932 bij Vooruit, de Haagse editie van het socialistische dagblad Het Volk, als toneel- en filmrecensent. Daar begon hij Haagse ‘cursiefjes’ te schrijven, onder de titel ‘Kleinigheden’.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte Carmiggelt via vrienden in Amsterdam betrokken bij het illegale blad Het Parool, waar hij instond voor de productie en de verspreiding. In het laatste oorlogsjaar was hij ook redacteur.

Na de bevrijding kreeg Carmiggelt bij Het Parool de leiding over de kunstrubriek. Vanaf oktober 1946 publiceerde hij weer zijn korte verhalen, aanvankelijk drie keer per week, later elke dag, die hij ondertekende met zijn nom de plume Kronkel. Tot zijn dood in 1987 verschenen er ruim 10.000. Hiervan koos hij er jaarlijks vijftig uit die hij in boekvorm publiceerde bij uitgeverij De Arbeiderspers. Hij las zijn verhalen ook voor, eerst voor de Vara-radio, later ook voor de Vara-televisie. Zijn populariteit nam zeer toe en bleek blijvend. In 1961 ontving hij de Constantijn Huygens-prijs en in 1974 de P.C. Hooft-prijs voor zijn gehele oeuvre.

Reviews

[Wouter · Rating 3 out of 5]

Leuke bundeling columns maar consumeer ze met mate, anders gaan ze je vervelen.

[Linda]

Prachtige zinnen en hardop lachen ♡

[Anton Segers · Rating 4 out of 5]

Veel van genoten. Carmiggelt tekent de dieren, vooral de poezen, met evenveel spot en mededogen als hij meestal met de mensen doet, met een trefzekerheid en wijsheid die je veel menselijks in de dieren doet herkennen. Bij de honden toont hij dan weer het dierlijke in de mensen, de baasjes.
Dit alles met de voor hem typische gelatenheid die verdriet in zich draagt, een berusting die een grimmige lach herbergt.

[Kimberly · Rating 4 out of 5]

Twee katten en wat honden – S. Carmiggelt

Van Uitgeverij Rainbow mocht ik dit boek lezen en recenseren, ik kon niet wachten om te beginnen in dit super schattige boekje. Ik ben heel blij dat ik dit boek heb mogen lezen, want wat heb ik genoten.

Dit boekje is niet heel erg groot, zo zul je hem gemakkelijker en snel meenemen. Het is niet echt een boekje om in een ruk uit te lezen, de korte verhaaltjes zijn leuk en beschrijven dagen uit het leven van een katteneigenaar. De omslag is ook echt prachtig. De getekende dieren op de omslag, en de pootafdrukken geven een schattige uitstraling. Vandaar dat ik ook met een lach op mijn gezicht aan dit boekje begon.

Deze bundel bestaat uit allemaal losse verhaaltjes, van ongeveer 3 bladzijdes lang. Verhaaltjes over het leven als een kattenbezitter. Twee katten om precies te zijn: Thelonious & Picasso. De verhaaltjes zoals Carmiggelt ze beschrijft zijn beeldend en herkenbaar. Als bezitter van een chihuahua, een hond, maar zo groot als een kat. Kon ik me heel erg goed voorstellen wat Carmiggelt bedoelde. Ik las het verhaal en herkende acties die mijn chihuahua wel eens doet, precies zoals Carmiggelt ze beschrijft.
Later komen ook honden nog aan bod. Dit gedeelte met de honden sprak mij minder aan, ik herkende niet veel situaties, maar het was een fijne toevoeging om de honden en baasjes te leren kennen. Hoewel dit verhaal zich afspeelt in een andere tijd, is dat niet direct te merken. Alleen aan verouderde woorden kun je dit afleiden, katten blijven katten en honden blijven honden.

Simon Carmiggelt was Nederlands journalist, schrijver en dichter. Dagelijks schreef Carmiggelt onder pseudoniem: ‘Kronkel’ voor Het Parool. In dit boekje zijn de zogenoemde ‘’Kronkels’’ samengevoegd tot een echt boekje. Het eerste deel van dit boek gaat over zijn katten, en het tweede deel over de honden die hij op zijn weg tegenkomt.
Deze recensie is geschreven voor www.bookchi.jouwweb.nl

‘De getekende dieren op de omslag, en de pootafdrukken geven een schattige uitstraling. Vandaar dat ik ook met een lach op mijn gezicht aan dit boekje begon.’ - ⭐⭐⭐⭐

[Kimberly · Rating 4 out of 5]

Ik heb enorm genoten van de verhalen over Thelonious en Picasso. Een ieder met katten zal zich de verschillende situaties, waar Simon, zijn vrouw en hun katten in zitten, goed voor de geest kunnen halen. De schrijfstijl van Carmiggelt is duidelijk, soms theatraal en goed te begrijpen. Hij weet de verhalen zo te vertellen, dat je echt meeleeft met het kattenhuwelijk. Het verbaast mij dan ook niets, dat men toentertijd Carmiggelt benaderd heeft om jonkies te adopteren. Ook al zijn de oudste "Kronkels" over zijn katten al 62 jaar oud, het hindert niet tijdens het lezen. Het wat gedateerde woordgebruik leest even makkelijk als een boek, dat nu geschreven is. Het laat niet enkel de verandering in taal, maar ook in gebruiken zien. Niet vaak zul je nu nog lezen over kousen of naaidozen. Al worden die natuurlijk nog wel gebruikt.
Het tweede gedeelte, met enkele honden in de hoofdrol, wist mij iets minder te bekoren. Misschien om dat ik een echt kattenmens ben, maar de stukken waren voor mij niet meer even levendig. Wanneer je de verschillende rassen die genoemd worden kent, zal het ook een stuk prettiger lezen. Wel was ook hier de schrijfstijl theatraal en erg duidelijk (op het feit dat ik de hondenrassen niet ken na). Het theatrale hielp in de meeste gevallen wel en maakte de "Kronkels" toch nog erg vermakelijk. Carmiggelt schrijft in het tweede deel niet enkel over de honden die hij tegenkomt, hij beschrijft de baasjes van de honden op een hele humoristische manier.
Al met al zijn het goed geschreven stukken, heerlijk om in een keer te lezen, maar ook prima om in stukken te lezen. Uitgeverij Rainbow heeft er goed aan gedaan dit boek opnieuw uit te brengen en dat met een pracht van een cover.

[Natira · Rating 4 out of 5]

Kronkels - Kolumnen passt als Übersetzung nicht, es sind kleine Texte, in denen es um Alltäglichkeiten des Lebens geht (im Nachwort wird der Begriff Feuilleton in seiner ursprünglich journalistischen Definition gebraucht). Simon Carmiggelt war offenbar ein sehr fleißiger Schreiber und hat über Jahre täglich solch kleinen Beiträge in einer niederländischen Zeitung veröffentlicht. Im vorliegenden Band wurde aus den mannigfaltigen Veröffentlichungen eine thematische Auswahl zu Hund und Katz getroffen. Manche der Texte haben mich lachen lassen, andere schlucken, bei ein paar ging meine Augenbraue hoch. Da wird ein Wurf Katzen im Haus beschrieben oder das Aufeinandertreffen zweier Kater, die Invasion durch einen fremden Hund erzählt oder von Begegnungen mit Hundehaltern in der Kneipe. Allen war gemein, dass ich den Autor sofort mit dem Erzähler gleichsetzte - was nicht richtig sein dürfte ;) - und dass sie in ihrer Textkürze und dem Stil wunderbar zu lesen waren. Kleine Happen, viele leicht verdaulich und manche etwas im Magen liegend, selbst wenn sie auf den ersten Blick eher fluffig daherkommen. Mir gefiel es.

[Mark · Rating 3 out of 5]

Na de dood van Carmiggelt werden nog wat ongebundelde stukjes samengeperst tot nieuwe boekjes. Er zijn goede redenen te bedenken voor het knipwerk en de hygiëne van de Meester, maar hierin toont de echte fan zich, die wil gewoon alles. Dus ja, ik ben ook blij met dit boekje over het vermenselijkte gezinnetje van Thelonious en Picasso en hun kroost van vijf, al zou ik het niemand aanraden. De Kronkels over katten vind ik doorgaans beter dan die over honden, maar dat kan ook aan mij liggen.

[MildMage · Rating 3 out of 5]

Loved the first part. The cats are well characterized. They develop story after story. The second part was more a collection of stories of different people with dogs. Still pleasant to read as the writer has a perceptive eye and a nice sense of humor.

[Kim · Rating 5 out of 5]

Wat een heerlijke verhalen vol prachtige taal.

[Annabel · Rating 4 out of 5]

The part about the cats was perfect.

[Babs · Rating 4 out of 5]

Heel erg leuk boek. De verhaaltjes zijn origineel en ik hou van zijn schrijfstijl. Een fijne escapade van de lockdown.

[Swagmaster09 · Rating 3 out of 5]

Gewoon schattig

[Alisa Hulsbeek · Rating 3 out of 5]

Grappig boek, beetje oude taal waardoor ik het soms niet begreep. Niet erg inhoudelijk maar wel leuk om grappige verhalen over katten te lezen. Voor mij hoefde het deel van de honden er niet in.

[Niqué · Rating 4 out of 5]

heerlijke verhalen

[Lucia Holtkamp · Rating 4 out of 5]

Geweldig boekje