What do you think?
Rate this book
De Wentel #1
De archivist
Acht jaar geleden verloor Izel niet alleen haar ouders, maar ook een deel van haar geheugen. Om haar herinneringen terug te vinden, krijgt ze hulp van dokter Stolk. Dankzij zijn uitvinding kan Izel haar eigen gedachtewereld betreden: een enorm Archief vol metalen deuren. Achter die deuren hoopt ze antwoorden te vinden, maar haar pogingen om ze te openen zijn tevergeefs.
Ondertussen is het onrustig in de stad. Er gaan geruchten over de Treur, een mysterieuze ziekte die ervoor zorgt dat mensen in de greep raken van hun meest sombere herinneringen. De koning heeft de ziekte altijd ontkend, maar nu is er geen houden meer aan: er wordt een opstand voorbereid.
Wat Izel niet weet is dat de herinneringen uit haar Archief en de Treur onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Terwijl de ziekte zich steeds verder verspreidt en de stad wegzinkt in chaos, komt Izel er stukje bij beetje achter dat dokter Stolk haar nooit de waarheid heeft verteld. En dat zij de enige is die het koninkrijk kan redden van een allesvernietigend einde.
Ondertussen is het onrustig in de stad. Er gaan geruchten over de Treur, een mysterieuze ziekte die ervoor zorgt dat mensen in de greep raken van hun meest sombere herinneringen. De koning heeft de ziekte altijd ontkend, maar nu is er geen houden meer aan: er wordt een opstand voorbereid.
Wat Izel niet weet is dat de herinneringen uit haar Archief en de Treur onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Terwijl de ziekte zich steeds verder verspreidt en de stad wegzinkt in chaos, komt Izel er stukje bij beetje achter dat dokter Stolk haar nooit de waarheid heeft verteld. En dat zij de enige is die het koninkrijk kan redden van een allesvernietigend einde.
- GenresFantasy
512 pages, Paperback
Published February 27, 2026
26 people are currently reading
237 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
March 21, 2026
Wat een heerlijk goed fantasyboek van Nederlandse bodem. Een absolute aanrader voor liefhebbers van fantasy en sciencefiction, én voor lezers die denken dat alleen Engelstalige boeken mooi zijn of dat goede fantasy alleen uit het buitenland komt.
Het verhaal heeft een gelaagde, unieke en vooral kloppende wereldopbouw, zonder dat je als lezer in het diepe wordt gegooid. De personages voelen echt: diep, rauw en geloofwaardig in hun emoties. Ondanks dat je meerdere personages volgt, blijft het verhaal overzichtelijk, omdat iedereen een eigen stem heeft en de gebeurtenissen logisch op elkaar aansluiten en uiteindelijk mooi samenkomen.
Sytze Schalk bewijst dat ook Nederlandse auteurs ijzersterke fantasy kunnen schrijven. Hopelijk geeft dit boek een boost aan de Nederlandse fantasymarkt en inspireert het andere schrijvers om te vertellen waar hun hart ligt.
Ik ben sowieso fan en kijk nu al uit naar alles wat Schalk hierna gaat schrijven.
Het verhaal heeft een gelaagde, unieke en vooral kloppende wereldopbouw, zonder dat je als lezer in het diepe wordt gegooid. De personages voelen echt: diep, rauw en geloofwaardig in hun emoties. Ondanks dat je meerdere personages volgt, blijft het verhaal overzichtelijk, omdat iedereen een eigen stem heeft en de gebeurtenissen logisch op elkaar aansluiten en uiteindelijk mooi samenkomen.
Sytze Schalk bewijst dat ook Nederlandse auteurs ijzersterke fantasy kunnen schrijven. Hopelijk geeft dit boek een boost aan de Nederlandse fantasymarkt en inspireert het andere schrijvers om te vertellen waar hun hart ligt.
Ik ben sowieso fan en kijk nu al uit naar alles wat Schalk hierna gaat schrijven.
March 18, 2026
Oké wow.. ik weet gewoon niet hoe ik dit boek moet samenvatten. Zoals Sytze zelf al zei tijdens zijn boekpresentatie, is het beter dat je zo min mogelijk weet. Het verhaal speelt zich namelijk af rond een raadsel.
Sytze heeft daadwerkelijk echt een ijzersterk verhaal neergezet. Het begin is vaag, maar samen met de personages kom je steeds meer te weten over De Treur. En wat een wereld heeft hij ook gecreëerd zeg! De politiek zit ongelofelijk goed in elkaar en Sytze heeft voor alles iets bedacht. Zelfs voor de maanden en dagen. En wie is er nou echt te vertrouwen…?
Het verhaal begint met een proloog dat al meteen veel vragen oproept. Daarna lees je steeds een hoofdstuk over Izel en daarna over een ander personages dat op een manier met het verhaal te maken heeft of te maken gaat hebben. Dit is super goed op elkaar ingespeeld en alles klopte voor mijn gevoel. Het gaf me ook echt het gevoel van een film. Het zijn lange hoofdstukken, maar daardoor kon ik goed in het verhaal van een karakter blijven.
Ook is het verhaal lekker soepel geschreven waardoor ik deze dikke pil zo uit had! Het einde van het verhaal is mooi afgerond, maar er zijn genoeg vragen overgebleven voor een deel 2 en ik kan niet wachten!
En hoe gaaf is het dat er gewoon geen enkel Engels woord in dit boek zit?! En het is ook LGBTQ+ vriendelijk.
De Archivist is een ijzersterk, origineel verhaal van Nederlandse bodem en een dikke aanrader! Het is alweer een tijd geleden dat ik zo’n goed boek gelezen heb! Zeker 5 sterren dus.
Dankjewel Blossom Books voor dit recensie exemplaar!
Sytze heeft daadwerkelijk echt een ijzersterk verhaal neergezet. Het begin is vaag, maar samen met de personages kom je steeds meer te weten over De Treur. En wat een wereld heeft hij ook gecreëerd zeg! De politiek zit ongelofelijk goed in elkaar en Sytze heeft voor alles iets bedacht. Zelfs voor de maanden en dagen. En wie is er nou echt te vertrouwen…?
Het verhaal begint met een proloog dat al meteen veel vragen oproept. Daarna lees je steeds een hoofdstuk over Izel en daarna over een ander personages dat op een manier met het verhaal te maken heeft of te maken gaat hebben. Dit is super goed op elkaar ingespeeld en alles klopte voor mijn gevoel. Het gaf me ook echt het gevoel van een film. Het zijn lange hoofdstukken, maar daardoor kon ik goed in het verhaal van een karakter blijven.
Ook is het verhaal lekker soepel geschreven waardoor ik deze dikke pil zo uit had! Het einde van het verhaal is mooi afgerond, maar er zijn genoeg vragen overgebleven voor een deel 2 en ik kan niet wachten!
En hoe gaaf is het dat er gewoon geen enkel Engels woord in dit boek zit?! En het is ook LGBTQ+ vriendelijk.
De Archivist is een ijzersterk, origineel verhaal van Nederlandse bodem en een dikke aanrader! Het is alweer een tijd geleden dat ik zo’n goed boek gelezen heb! Zeker 5 sterren dus.
Dankjewel Blossom Books voor dit recensie exemplaar!
May 5, 2026
Het eerste deel in de Wentel-serie en ik weet niet ineens wat de Wentel is. Not cool.
April 30, 2026
Ik woon in Antwerpen, en Antwerpen is - mocht je het niet weten - een van de grootste havens van Europa. Ik ben al blij dat er nooit een container voor m'n voordeur geparkeerd staat en dat ik altijd zonder problemen binnen en buiten kan. Dus je zult begrijpen dat ik bij het lezen van De Alchemist af en toe de slappe lach kreeg omdat ik telkens opnieuw 'Maarsk' zag staan en ik de hele tijd moest denken aan Maersk...
Dat terzijde.
Dit moet volgens mij de eerste keer in een paar jaar zijn dat ik nog eens een nieuwe auteur van Blossom Books heb opgepikt en feitelijk had ik beter moeten weten. Maar: de cover zag er prachtig uit, de korte inhoud én de naam van de reeks was bijzonder intrigerend - ik moest dit proberen.
Maar wat erin zat, is er toch niet echt uitgekomen.
Het is een dik boek, van 500 bladzijdes, en het duurt wel even voor je erdoorheen bent. Het leest niet al te snel. Dat op zich is nog geen probleem, als het verhaal zelf wat sneller vooruit had gegaan. Maar dat is niet zo. Dit hele boek voelt eerder aan als een heel, heel erg lange aanloop naar waar het eigenlijk om draait. Je hebt De Archivist als boek, en je hebt De Wentel als verhaal. En ik kreeg pas helemaal op het einde het idee dat het echte verhaal rond de Wentel in gang werd gezet. Wat die Wentel juist inhoudt, is me vooralsnog niet duidelijk. Het is afgeleid van 'omwenteling' of zo, neem ik aan, dus het gaat om een verandering, maar dat zal pas later blijken.
Jammer dat ik dat niet meer ga meemaken, want ik geef het maar al meteen mee: ik ga deze reeks niet verder lezen.
Het begon wel tamelijk goed. De eerste honderdvijftig bladzijdes zat ik er echt in. Maar na een tijdje begonnen me toch een aantal dingen negatief op te vallen.
Ten eerste kreeg ik het idee dat Schalk niet altijd even goed tempo kon houden; er waren momenten dat het verhaal trager ging en dan weer wat sneller - relatief gesproken dan, want het duurt lang voor er écht vaart in komt. Vanaf een derde begon mijn aandacht te verslappen, en daarna ging ze gewoon als een jojo op en neer.
Wat de zaken er niet op vooruit helpt, zijn alle verschillende personages. Er zijn verschillende hoofdstukken waarin we Izel volgen, maar de rest van de hoofdstukken zijn verdeeld over wel een stuk of tien of twaalf personages, die we meestal maar één hoofdstuk volgen. Dat voelt vreemd en verkeerd aan, en als een gemiste kans. Je leert bijna geen enkele figuur wat beter kennen. Izel is een uitzondering, maar zij is dan ook het hoofdpersonage. Stolk kan er ook nog mee door en een paar van de wezen ook wel, maar dan hebben we het wel stilaan gehad. De rest van de personages - en dat zijn er best wel wat - blijven gewoon te onbekend.
Ik geef toe dat Schalk ontzettend veel moeite heeft gedaan om een reusachtig uitgebreide wereld te ontwerpen. Er valt veel te vertellen. Het probleem is een evenwicht vinden tussen genoeg informatie geven om het duidelijk genoeg te maken, maar niet te veel geven om het ook spannend te houden. En die evenwichtsoefening liep voor mij ook mis, want er blijft heel veel ongezegd tot (vlak voor) het einde, waardoor hele dialogen tussen bepaalde personages soms totaal onbegrijpelijk zijn. En ook nu ik dit boek heb dichtgeslagen, kan ik nog maar nauwelijks volgen. Hoe dat Archief en de Archivist juist werkt, wat ze juist kunnen, hoe dat met de Treur zit, noem maar op. En ik heb ook een hoop vragen over dingen die niet cruciaal zijn om het verhaal op zich te snappen, maar wel de wereld als geheel. Eén willekeurig voorbeeld: die Gesten. Dat zijn een soort goden, of heiligen, of mythische figuren, denk ik? Maar de nobel (niet 'de nobelen') bezitten ook achternamen die op '-gesten' eindigen, dus hoe zit dat, wat is daar het verband? Daar wordt helemaal niks van gezegd. En zo zit mijn hoofd vol met nog meer vragen. Die nobel zelf zijn trouwens ook niet al te duidelijk uitgewerkt.
En het nadeel is ook dat je helemaal geen houvast hebt. In principe is het prachtig dat je moeite doet om zelfs namen van dagen en dergelijke te verzinnen, maar ik weet eigenlijk niet eens of er nu ook zeven dagen in een week zitten.
Met de schrijfstijl was ook iets vreemds aan de hand. Die vond ik in het begin ook wel goed, tamelijk opvallend, een beetje zwaarder en complexer dan gewoonlijk, maar dat mag zeker wel eens. Het past wel bij het verhaal, de sfeer en de wereld. Tot op een gegeven moment dat ook dat anders lijkt, alsof de auteur ergens een hele tijd niet meer geschreven heeft, zich er dan terug aan gezet heeft... maar ondertussen wel een andere schrijfstijl heeft ontwikkeld.
Bovendien: kan die kerel niet eens een ander woord dan 'gelijk' gebruiken, zoals 'meteen' of 'direct'. Ik vecht hier tegen de bierkaai, ik weet het, want ik hoor het steeds meer, maar wat mij betreft is 'gelijk' in die betekenis nog steeds compleet fout. En ik heb het nog nooit zo dikwijls zien staan als in dit boek. Als het er geen vijftig keer stond, dan wel honderd. En niet één keer eens afwisselen.
Sowieso klonk het bovendien soms iets te Hollands naar m'n goesting, met al dat opgesodemieter en weet ik wat er nog in zat. Het erge is: het waren niet eens zoveel woorden, maar het waren er telkens wel heel opvallende. Nu goed, dat is de stijl van de auteur, en daar ga ik hem niet op afkraken, maar ergerlijk was het zeker wel.
Ik ben nu ook definitief van mening geworden dat ik de verwijswoorden 'hen/hun' voor non-binaire personen compleet afgrijselijk vind. Wat een slechte keus. 'Die' is ook niet optimaal, maar toch een pak beter dan dit. En er waren wel drie personages waarvoor 'hen/hun' gebruikt werd, dus het zat er véél in. Maar voor mij werkt het gewoon verwarrend, want ik verwacht telkens meervouden te zien en die staan er dan ineens niet, of ik vraag me af naar welke groep personen ze verwijzen omdat er niemand anders vermeld is. Dus ja, er scharrelden heel veel hennen rond, maar dan niet in de vorm van kiekens...
De redactie was wel goed. Ik hield even m'n hart vast toen ik na nog geen halfuur een ferme typfout zag staan, maar dat was één valse noot en verder zag het er zeker goed uit.
Meer naar het einde werd het verhaal wat duidelijker. Dan komen er wat verklaringen en ophelderingen, en dan wordt het ook wel wat spannender. Maar tegen die tijd was ik voornamelijk op doorzettingsvermogen aan het lezen, ik voelde me niet meer verbonden genoeg met het boek. Er gebeurden toen wel een paar opvallende zaken, onder andere wat de koning betreft, maar ik heb nog steeds niet genoeg grip op de hele materie om het interessant genoeg te vinden of om het me aan te trekken.
En wat was dat met die alinea op blz. 387-388? Al die opsommingen van al die beroepen? Alsjeblieft zeg! Zoals ik het zei tegen een paar mensen: op die manier kan ik ook een boek van 500 bladzijdes vullen. Iemand reageerde daar nog op met de suggestie dat die lijst vast zo ontstaan is: 'ChatGPT, geef mij een lijst van beroepen waarmee ik een bladzijde kan vullen.' Maar sorry, dat vind ik een beetje kort door de bocht, moet ik eerlijk toegeven. Dat mag je niet zomaar zeggen.
Ik bedoel maar, het had evengoed Copilot of Google Gemini kunnen zijn.
6,1/10
Dat terzijde.
Dit moet volgens mij de eerste keer in een paar jaar zijn dat ik nog eens een nieuwe auteur van Blossom Books heb opgepikt en feitelijk had ik beter moeten weten. Maar: de cover zag er prachtig uit, de korte inhoud én de naam van de reeks was bijzonder intrigerend - ik moest dit proberen.
Maar wat erin zat, is er toch niet echt uitgekomen.
Het is een dik boek, van 500 bladzijdes, en het duurt wel even voor je erdoorheen bent. Het leest niet al te snel. Dat op zich is nog geen probleem, als het verhaal zelf wat sneller vooruit had gegaan. Maar dat is niet zo. Dit hele boek voelt eerder aan als een heel, heel erg lange aanloop naar waar het eigenlijk om draait. Je hebt De Archivist als boek, en je hebt De Wentel als verhaal. En ik kreeg pas helemaal op het einde het idee dat het echte verhaal rond de Wentel in gang werd gezet. Wat die Wentel juist inhoudt, is me vooralsnog niet duidelijk. Het is afgeleid van 'omwenteling' of zo, neem ik aan, dus het gaat om een verandering, maar dat zal pas later blijken.
Jammer dat ik dat niet meer ga meemaken, want ik geef het maar al meteen mee: ik ga deze reeks niet verder lezen.
Het begon wel tamelijk goed. De eerste honderdvijftig bladzijdes zat ik er echt in. Maar na een tijdje begonnen me toch een aantal dingen negatief op te vallen.
Ten eerste kreeg ik het idee dat Schalk niet altijd even goed tempo kon houden; er waren momenten dat het verhaal trager ging en dan weer wat sneller - relatief gesproken dan, want het duurt lang voor er écht vaart in komt. Vanaf een derde begon mijn aandacht te verslappen, en daarna ging ze gewoon als een jojo op en neer.
Wat de zaken er niet op vooruit helpt, zijn alle verschillende personages. Er zijn verschillende hoofdstukken waarin we Izel volgen, maar de rest van de hoofdstukken zijn verdeeld over wel een stuk of tien of twaalf personages, die we meestal maar één hoofdstuk volgen. Dat voelt vreemd en verkeerd aan, en als een gemiste kans. Je leert bijna geen enkele figuur wat beter kennen. Izel is een uitzondering, maar zij is dan ook het hoofdpersonage. Stolk kan er ook nog mee door en een paar van de wezen ook wel, maar dan hebben we het wel stilaan gehad. De rest van de personages - en dat zijn er best wel wat - blijven gewoon te onbekend.
Ik geef toe dat Schalk ontzettend veel moeite heeft gedaan om een reusachtig uitgebreide wereld te ontwerpen. Er valt veel te vertellen. Het probleem is een evenwicht vinden tussen genoeg informatie geven om het duidelijk genoeg te maken, maar niet te veel geven om het ook spannend te houden. En die evenwichtsoefening liep voor mij ook mis, want er blijft heel veel ongezegd tot (vlak voor) het einde, waardoor hele dialogen tussen bepaalde personages soms totaal onbegrijpelijk zijn. En ook nu ik dit boek heb dichtgeslagen, kan ik nog maar nauwelijks volgen. Hoe dat Archief en de Archivist juist werkt, wat ze juist kunnen, hoe dat met de Treur zit, noem maar op. En ik heb ook een hoop vragen over dingen die niet cruciaal zijn om het verhaal op zich te snappen, maar wel de wereld als geheel. Eén willekeurig voorbeeld: die Gesten. Dat zijn een soort goden, of heiligen, of mythische figuren, denk ik? Maar de nobel (niet 'de nobelen') bezitten ook achternamen die op '-gesten' eindigen, dus hoe zit dat, wat is daar het verband? Daar wordt helemaal niks van gezegd. En zo zit mijn hoofd vol met nog meer vragen. Die nobel zelf zijn trouwens ook niet al te duidelijk uitgewerkt.
En het nadeel is ook dat je helemaal geen houvast hebt. In principe is het prachtig dat je moeite doet om zelfs namen van dagen en dergelijke te verzinnen, maar ik weet eigenlijk niet eens of er nu ook zeven dagen in een week zitten.
Met de schrijfstijl was ook iets vreemds aan de hand. Die vond ik in het begin ook wel goed, tamelijk opvallend, een beetje zwaarder en complexer dan gewoonlijk, maar dat mag zeker wel eens. Het past wel bij het verhaal, de sfeer en de wereld. Tot op een gegeven moment dat ook dat anders lijkt, alsof de auteur ergens een hele tijd niet meer geschreven heeft, zich er dan terug aan gezet heeft... maar ondertussen wel een andere schrijfstijl heeft ontwikkeld.
Bovendien: kan die kerel niet eens een ander woord dan 'gelijk' gebruiken, zoals 'meteen' of 'direct'. Ik vecht hier tegen de bierkaai, ik weet het, want ik hoor het steeds meer, maar wat mij betreft is 'gelijk' in die betekenis nog steeds compleet fout. En ik heb het nog nooit zo dikwijls zien staan als in dit boek. Als het er geen vijftig keer stond, dan wel honderd. En niet één keer eens afwisselen.
Sowieso klonk het bovendien soms iets te Hollands naar m'n goesting, met al dat opgesodemieter en weet ik wat er nog in zat. Het erge is: het waren niet eens zoveel woorden, maar het waren er telkens wel heel opvallende. Nu goed, dat is de stijl van de auteur, en daar ga ik hem niet op afkraken, maar ergerlijk was het zeker wel.
Ik ben nu ook definitief van mening geworden dat ik de verwijswoorden 'hen/hun' voor non-binaire personen compleet afgrijselijk vind. Wat een slechte keus. 'Die' is ook niet optimaal, maar toch een pak beter dan dit. En er waren wel drie personages waarvoor 'hen/hun' gebruikt werd, dus het zat er véél in. Maar voor mij werkt het gewoon verwarrend, want ik verwacht telkens meervouden te zien en die staan er dan ineens niet, of ik vraag me af naar welke groep personen ze verwijzen omdat er niemand anders vermeld is. Dus ja, er scharrelden heel veel hennen rond, maar dan niet in de vorm van kiekens...
De redactie was wel goed. Ik hield even m'n hart vast toen ik na nog geen halfuur een ferme typfout zag staan, maar dat was één valse noot en verder zag het er zeker goed uit.
Meer naar het einde werd het verhaal wat duidelijker. Dan komen er wat verklaringen en ophelderingen, en dan wordt het ook wel wat spannender. Maar tegen die tijd was ik voornamelijk op doorzettingsvermogen aan het lezen, ik voelde me niet meer verbonden genoeg met het boek. Er gebeurden toen wel een paar opvallende zaken, onder andere wat de koning betreft, maar ik heb nog steeds niet genoeg grip op de hele materie om het interessant genoeg te vinden of om het me aan te trekken.
En wat was dat met die alinea op blz. 387-388? Al die opsommingen van al die beroepen? Alsjeblieft zeg! Zoals ik het zei tegen een paar mensen: op die manier kan ik ook een boek van 500 bladzijdes vullen. Iemand reageerde daar nog op met de suggestie dat die lijst vast zo ontstaan is: 'ChatGPT, geef mij een lijst van beroepen waarmee ik een bladzijde kan vullen.' Maar sorry, dat vind ik een beetje kort door de bocht, moet ik eerlijk toegeven. Dat mag je niet zomaar zeggen.
Ik bedoel maar, het had evengoed Copilot of Google Gemini kunnen zijn.
6,1/10
March 25, 2026
Vergetelheid, herinneringen die terug komen, mysterieuze ziekte en allemaal mensen die zeggen dat jij niet de waarheud kent. Dit is Izel, zij wordt begeleid door dokter Stolk maar komt erachter dat ze hem niet kan vertrouwen, iets is er gaande in haar land maar wat is het en waarom zegt iedereen dat zij een belangrijke rol daar in speelt?
Heel sterk verhaal, in tijden niet zo'n goede fantasy gelezen. Heel erg characters based, onbetrouwbare verteller en om het hoofdstuk een anders perspectief van een bewoner van de stad.
Heel sterk verhaal, in tijden niet zo'n goede fantasy gelezen. Heel erg characters based, onbetrouwbare verteller en om het hoofdstuk een anders perspectief van een bewoner van de stad.
February 28, 2026
De Archivist is werkelijk een wonderlijke en unieke fantasy. Het heeft een wereld die zo echt en uitgebreid voelt dat er nog wel 20 boeken over geschreven kunnen worden. Nadat ik de premisse gehoord had ik ontzettend hoge verwachtingen, maar dit boek voldeed daar absoluut aan.
Naast de wereld voelen ook de personages allemaal heel echt. Allemaal hebben ze hun krachten, maar ook hun tekortkomingen, dingen die hen achtervolgen en hun dromen. Niemand is puur goed of slecht. Limme is mijn favoriet, ik zou een heel boek over hen kunnen lezen.
Dit boek gaat van mysterieus en dat je je afvraagt "wat is hier aan de hand?" direct naar op het puntje van je stoel zitten spannend en het laat je pas los als je de laatste pagina omslaat. En hoewel het einde een mooi stoppunt is, kan ik alsnog niet wachten tot we meer van deze personages en wereld zullen krijgen.
Naast de wereld voelen ook de personages allemaal heel echt. Allemaal hebben ze hun krachten, maar ook hun tekortkomingen, dingen die hen achtervolgen en hun dromen. Niemand is puur goed of slecht. Limme is mijn favoriet, ik zou een heel boek over hen kunnen lezen.
Dit boek gaat van mysterieus en dat je je afvraagt "wat is hier aan de hand?" direct naar op het puntje van je stoel zitten spannend en het laat je pas los als je de laatste pagina omslaat. En hoewel het einde een mooi stoppunt is, kan ik alsnog niet wachten tot we meer van deze personages en wereld zullen krijgen.
May 9, 2026
Ik ben uit mijn comfortzone gestapt door dit fantasy YA boek te lezen. Maar Nederlandse fantasy geheel met de hand geschreven dat sprak zo tot de verbeelding dat ik het graag wilde proberen. Het smaakte naar meer: een raadselachtige, tot de verbeelding sprekende wereld, spannende gebeurtenissen en interessante karakters. Het verhaal is onmogelijk na te vertellen, maar misschien is dat maar beter ook. Je kunt dan volkomen blanco de door Sytze Schalk gecreëerde wereld in stappen. Ik houd me aanbevolen voor deel twee! Ik hoop dat dat deel eerder dan over tien jaar verschijnt..
Read
May 10, 2026Nederlandse fantasy om helemaal in te verdwijnen. Heel knap hoe Schalk deze wereld opbouwt rondom Izel, die haar geheugen kwijt is en wordt behandeld door een vriend van haar ouders, dokter Stolk, om beter te worden. Of is er toch iets anders aan de hand? En dat in een tijdloos land met allemaal technologische snufjes die negentiende-eeuws aandoen. Heerlijk.
April 4, 2026
De Archivist
is het indrukwekkende fantasydebuut van Sytze Schalk, vol mysterie, kleurrijke (hoofd)personen en een broeierig politiek plot. Je voelt aan alles dat Schalk veel aandacht en liefde in dit boek heeft gestopt, want je word als lezer snel meegenomen in de intrigerende Lidaanse wereld.
Vanaf het tweede deel barst de actie in alle hevigheid los, maar het eerste deel van De Archivist draait om mysterie. Terwijl we aftellen naar Koningsdag, 'de dag van het Einde' geeft ieder personage ons een stukje van de puzzel. Valt de Treur te genezen? Wat zit er achter de deur van het Archief? En als de verschillende partijen de revolutie (bloederig) in gang zetten, wat blijft er dan over van de mooie ideeën over gerechtigheid, gelijkheid en de waarheid?
Sommige lezers zullen het tempo te (traag) vinden, maar ik vond het heerlijk hoe elk hoofdstuk plaatsvond in een andere 'laag' van Maarsk: Limme in het riool met de Motten, Elsa in de salon van de nobels, en Vaan bij het Bureau van Informatie.
Hoewel de actiescenes dynamisch en intens in elkaar zitten, ligt het zwaartepunt uiteindelijk op het psychologische vlak. De Treur is complex, net als de band tussen Izel en het Archief, en ik hoop dat Schalk dit emotionele element weet vast te houden in de volgende delen.
Een aanrader voor (jong)volwassen fans van fantasy en/of boeken met een rijke world-building en een goed mysterie. Extra pluspunten voor de LGBTQ+ representatie (Limme 💜) en romance.
Vanaf het tweede deel barst de actie in alle hevigheid los, maar het eerste deel van De Archivist draait om mysterie. Terwijl we aftellen naar Koningsdag, 'de dag van het Einde' geeft ieder personage ons een stukje van de puzzel. Valt de Treur te genezen? Wat zit er achter de deur van het Archief? En als de verschillende partijen de revolutie (bloederig) in gang zetten, wat blijft er dan over van de mooie ideeën over gerechtigheid, gelijkheid en de waarheid?
Ze kijkt naar de zwierige torens, de fabriekspijpen en de appartementenblokken. Ze probeert de onzichtbare patronen te ontdekken, de draden die tussen mensenlevens gespannen zijn. Voor Vaan is alles beneden de moeite waard om gered te worden. Marda ziet alleen maar een nederzetting die zwaar en scheefgegroeid is door generaties van zelfzucht en onvoltooide dromen.
En ze vraagt zich af of het echt anders zal worden als ze helemaal opnieuw beginnen.
Sommige lezers zullen het tempo te (traag) vinden, maar ik vond het heerlijk hoe elk hoofdstuk plaatsvond in een andere 'laag' van Maarsk: Limme in het riool met de Motten, Elsa in de salon van de nobels, en Vaan bij het Bureau van Informatie.
Hoewel de actiescenes dynamisch en intens in elkaar zitten, ligt het zwaartepunt uiteindelijk op het psychologische vlak. De Treur is complex, net als de band tussen Izel en het Archief, en ik hoop dat Schalk dit emotionele element weet vast te houden in de volgende delen.
Een aanrader voor (jong)volwassen fans van fantasy en/of boeken met een rijke world-building en een goed mysterie. Extra pluspunten voor de LGBTQ+ representatie (Limme 💜) en romance.
April 7, 2026
Waaaw, ik ben er helemaal ondersteboven van. Ik wacht ongeduldig op het volgende boek van de Wentel serie!! Prachtig!
March 25, 2026
3.5 ⭐️
Het verhaal bouwt enorm langzaam op en zorgt voor veel vragen. Wat is de treur? Wat is er met Izel? Wat is er met het weeshuis en de koning? Deze vragen worden gaandeweg beantwoord. Door de langzame opbouw worden de personages wel goed neergezet. Vanaf tweederde van het boek komt de vaart en de actie in het verhaal, dan wil je echt doorlezen. Helaas vind ik richting het einde het weer inzakken en eindigt het een beetje als een anticlimax.
Het verhaal bouwt enorm langzaam op en zorgt voor veel vragen. Wat is de treur? Wat is er met Izel? Wat is er met het weeshuis en de koning? Deze vragen worden gaandeweg beantwoord. Door de langzame opbouw worden de personages wel goed neergezet. Vanaf tweederde van het boek komt de vaart en de actie in het verhaal, dan wil je echt doorlezen. Helaas vind ik richting het einde het weer inzakken en eindigt het een beetje als een anticlimax.
March 7, 2026
Ik ben helemaal meegezogen in de wereld van de Archivist, Maarsk, de Treur en Izel. De worldbuilding is geweldig gedaan en ik vond het heel leuk dat voor alles Nederlandse woorden zijn verzonnen. Ik kan niet wachten op het volgende deel!
April 28, 2026
3,5 ⭐️ ~ Goed boek. Ik vond de begin wat traag en met heel veel wereld opbouw. Dat moet ook wel want het is het 1e deel van een serie. Ik kijk heel erg uit naar het volgende deel!
March 9, 2026
Een spannende YA fantasy vol intrigerende personages.
Tijdens een voorstelling in de schouwburg van Maarsk zakt de beste toneelspeler van het land in elkaar en beginnen grijze draden uit zijn lichaam te groeien. De toneelspeler is het zoveelste slachtoffer van de Treur, een mysterieuze ziekte die mensen in de greep houdt.
Een dag later komt Izel aan in Maarsk. Ze verloor acht jaar geleden niet alleen haar ouders, maar ook haar geheugen. Om haar herinneringen terug te vinden moet ze haar eigen gedachtewereld betreden, een enorm Archief.
Wat Izel niet weet is dat de herinneringen uit haar Archief en de Treur onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
Sytze Schalk heeft een geweldige wereld gecreëerd. Door de sfeer, omgeving en de personages gedetailleerd te omschrijven krijg je een alomvattend beeld. Je wordt direct de wereld van Izel ingezogen. Alle gebeurtenissen zie je meteen voor je. Door inzicht te krijgen in de regels en wetten die gelden, maar ook hoe de Treur de mensen in zijn greep houdt krijg je gevoel bij het verhaal.
Je maakt kennis met diverse personages die ieder op hun eigen wijze betrokken zijn bij het verhaal. Door diverse plotwendingen wordt je wantrouwend en begin je je af te vragen wie je nog kunt vertrouwen en wie niet. Toch wordt je telkens op het verkeerde been gezet en zie je de wendingen die het verhaal neemt niet aankomen.
Door de gedetailleerde schrijfstijl komt er veel op je af. Dit helpt je een voorstelling te maken van de personages en hun wereld, maar vraagt ook om het boek met aandacht te lezen. De kleinste details zijn namelijk van belang. Op een gegeven moment kwam er iets te veel op mij af waardoor ik zaken door elkaar begon te halen.
Ik ben heel benieuwd naar de volgende delen in deze serie, want hoewel dit eerste deel je met een bevredigend gevoel achterlaat heb ik het gevoel dat nog niet alles verteld is.
‘De Archivist’ is een aanrader voor iedereen die een spannende en mysterieuze fantasy van eigen bodem wil lezen.
Het boek krijgt van mij ****!
Bedankt voor het recensie-exemplaar BlossomBooks.
NB: Dit boek heb ik ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening.
Tijdens een voorstelling in de schouwburg van Maarsk zakt de beste toneelspeler van het land in elkaar en beginnen grijze draden uit zijn lichaam te groeien. De toneelspeler is het zoveelste slachtoffer van de Treur, een mysterieuze ziekte die mensen in de greep houdt.
Een dag later komt Izel aan in Maarsk. Ze verloor acht jaar geleden niet alleen haar ouders, maar ook haar geheugen. Om haar herinneringen terug te vinden moet ze haar eigen gedachtewereld betreden, een enorm Archief.
Wat Izel niet weet is dat de herinneringen uit haar Archief en de Treur onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
Sytze Schalk heeft een geweldige wereld gecreëerd. Door de sfeer, omgeving en de personages gedetailleerd te omschrijven krijg je een alomvattend beeld. Je wordt direct de wereld van Izel ingezogen. Alle gebeurtenissen zie je meteen voor je. Door inzicht te krijgen in de regels en wetten die gelden, maar ook hoe de Treur de mensen in zijn greep houdt krijg je gevoel bij het verhaal.
Je maakt kennis met diverse personages die ieder op hun eigen wijze betrokken zijn bij het verhaal. Door diverse plotwendingen wordt je wantrouwend en begin je je af te vragen wie je nog kunt vertrouwen en wie niet. Toch wordt je telkens op het verkeerde been gezet en zie je de wendingen die het verhaal neemt niet aankomen.
Door de gedetailleerde schrijfstijl komt er veel op je af. Dit helpt je een voorstelling te maken van de personages en hun wereld, maar vraagt ook om het boek met aandacht te lezen. De kleinste details zijn namelijk van belang. Op een gegeven moment kwam er iets te veel op mij af waardoor ik zaken door elkaar begon te halen.
Ik ben heel benieuwd naar de volgende delen in deze serie, want hoewel dit eerste deel je met een bevredigend gevoel achterlaat heb ik het gevoel dat nog niet alles verteld is.
‘De Archivist’ is een aanrader voor iedereen die een spannende en mysterieuze fantasy van eigen bodem wil lezen.
Het boek krijgt van mij ****!
Bedankt voor het recensie-exemplaar BlossomBooks.
NB: Dit boek heb ik ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening.
March 25, 2026
3.5 ⭐️
"Alleen zijn we onzichtbaar, samen zullen we onoverwinnelijk zijn."
De Archivist is het eerste deel in de serie De Wentel, een indrukwekkend fantasydebuut van eigen bodem. Een aanrader voor liefhebbers van fantasy met een rijke worldbuilding, een intrigerend politiek systeem, meerdere POV's en een vleugje mysterie.
Allereerst een groot compliment aan de auteur voor de wereldopbouw! Deze is zó rijk en gedetailleerd, echt overal is aan gedacht. Denk hierbij aan eigen uitvindingen zoals de Transversant, Ikonoscopen en Stuif. Maar hier blijft het niet bij, want het verhaal bevat onder meer ook eigen religies, topografie, een politiek systeem en een jaartelling. Ik was echt verbluft over dit politieke systeem en de sfeervolle, uitgebreide beschrijvingen van Maarsk. Het voelde alsof ik er zelf was.
Het verhaal begint mysterieus en je vraagt je, net als Izel, steeds af wat haar rol is in de Pins Dynastie en wat Dokter Stolk met de sessies met de Transversant wil bereiken.Waar het in het begin nog wat vaag is, kom je gaandeweg steeds meer te weten over de mysterieuze ziekte De Treur, De Archivist en de plek van Izel in dit geheel. Het was heel bevredigend hoe de puzzelstukjes uiteindelijk op hun plek vielen en de found family trope was goed uitgewerkt.
Het verhaal wisselt tussen meerdere perspectieven, maar dat van Izel intrigeerde mij het meest. Soms raakte ik wel een beetje in de war door het aantal POV’s. Het duurde af en toe even voordat een personage weer terugkwam en dan dacht ik: wie was dit ook alweer? 😅 Maar dat kan ook aan mijn goudvisgeheugen liggen en het feit dat ik meestal fantasyboeken lees met een of twee vertelperspectieven. Daarnaast waren de hoofdstukken soms best lang, waardoor ik in het middenstuk wat moeite had om mijn concentratie erbij te houden. Op driekwart van het verhaal werd het daarentegen zó spannend, dat ik de rest in één ruk heb uitgelezen. Ik ben nu al benieuwd naar het volgende deel!
"Alleen zijn we onzichtbaar, samen zullen we onoverwinnelijk zijn."
De Archivist is het eerste deel in de serie De Wentel, een indrukwekkend fantasydebuut van eigen bodem. Een aanrader voor liefhebbers van fantasy met een rijke worldbuilding, een intrigerend politiek systeem, meerdere POV's en een vleugje mysterie.
Allereerst een groot compliment aan de auteur voor de wereldopbouw! Deze is zó rijk en gedetailleerd, echt overal is aan gedacht. Denk hierbij aan eigen uitvindingen zoals de Transversant, Ikonoscopen en Stuif. Maar hier blijft het niet bij, want het verhaal bevat onder meer ook eigen religies, topografie, een politiek systeem en een jaartelling. Ik was echt verbluft over dit politieke systeem en de sfeervolle, uitgebreide beschrijvingen van Maarsk. Het voelde alsof ik er zelf was.
Het verhaal begint mysterieus en je vraagt je, net als Izel, steeds af wat haar rol is in de Pins Dynastie en wat Dokter Stolk met de sessies met de Transversant wil bereiken.Waar het in het begin nog wat vaag is, kom je gaandeweg steeds meer te weten over de mysterieuze ziekte De Treur, De Archivist en de plek van Izel in dit geheel. Het was heel bevredigend hoe de puzzelstukjes uiteindelijk op hun plek vielen en de found family trope was goed uitgewerkt.
Het verhaal wisselt tussen meerdere perspectieven, maar dat van Izel intrigeerde mij het meest. Soms raakte ik wel een beetje in de war door het aantal POV’s. Het duurde af en toe even voordat een personage weer terugkwam en dan dacht ik: wie was dit ook alweer? 😅 Maar dat kan ook aan mijn goudvisgeheugen liggen en het feit dat ik meestal fantasyboeken lees met een of twee vertelperspectieven. Daarnaast waren de hoofdstukken soms best lang, waardoor ik in het middenstuk wat moeite had om mijn concentratie erbij te houden. Op driekwart van het verhaal werd het daarentegen zó spannend, dat ik de rest in één ruk heb uitgelezen. Ik ben nu al benieuwd naar het volgende deel!
March 20, 2026
Wow wat een fantasy debut! En dan te bedenken dat Sytze dit boek eerst helemaal met de hand heeft geschreven, dat betuigt van echte toewijding!
In het boek volgen we via verschillende POV's het verhaal van Izel, de archivist. Wat dit precies inhoud kom je gedurende het verhaal erachter.
Izel is haar ouders verloren en een deel van haar geheugen. Ze is nu onder de hoede van Dr. Stolk. Hij heet een apparaat uitgevonden wat Izel zou moeten helpen haar onderbewuste te betreden en haar herinneringen te herbeleven die achter gesloten deuren zitten verstopt, als een soort archief.
Ze zijn aangekomen in de hoofdstad Maarsk, waar steeds meer gevallen van de onbekende ziekte de Treur worden aangetroffen.
Dr. Stolk denkt dat Izel de sleutel gaat zijn tot het genezen van deze Treur.
Tegelijkertijd wordt er jacht gemaakt op Izel en haar krachten door Koning Pins. De Treur veroorzaakt onrust in de stad, en de mensen komen in opstand.
Alle verhaallijnen komen uiteindelijk weer bij elkaar tot een explosief einde!
Ik wil niet te veel verklappen over het verhaal, de personages, en de bijzondere wereld die Sytze heeft gecreëerd. Daarvoor moeten jullie het boek zelf maar gaan lezen!
In het boek volgen we via verschillende POV's het verhaal van Izel, de archivist. Wat dit precies inhoud kom je gedurende het verhaal erachter.
Izel is haar ouders verloren en een deel van haar geheugen. Ze is nu onder de hoede van Dr. Stolk. Hij heet een apparaat uitgevonden wat Izel zou moeten helpen haar onderbewuste te betreden en haar herinneringen te herbeleven die achter gesloten deuren zitten verstopt, als een soort archief.
Ze zijn aangekomen in de hoofdstad Maarsk, waar steeds meer gevallen van de onbekende ziekte de Treur worden aangetroffen.
Dr. Stolk denkt dat Izel de sleutel gaat zijn tot het genezen van deze Treur.
Tegelijkertijd wordt er jacht gemaakt op Izel en haar krachten door Koning Pins. De Treur veroorzaakt onrust in de stad, en de mensen komen in opstand.
Alle verhaallijnen komen uiteindelijk weer bij elkaar tot een explosief einde!
Ik wil niet te veel verklappen over het verhaal, de personages, en de bijzondere wereld die Sytze heeft gecreëerd. Daarvoor moeten jullie het boek zelf maar gaan lezen!
March 14, 2026
Yes! Een young adult fantasy verhaal van een Nederlandse schrijver! Dat vind ik heel vet. Je merkt in het verhaal dat de schrijver veel tijd heeft gestopt in het scheppen van de details en dat waardeer ik. Soms vond ik Izel iets te wijs voor haar leeftijd, ze had van mij wel echt een puber mogen zijn. Maar al met al een meeslepend spannend boek met gelaagdheid, I love it!
March 14, 2026
Dit boek wist me echt te verrassen. De wereld die Sytze heeft neergezet voelt groot, origineel en goed doordacht, zeker als je bedenkt dat dit een debuut is. Het concept van het Archief, waarin herinneringen opgeslagen liggen en zelfs bezocht kunnen worden, vond ik echt uniek en gaf het verhaal iets bijzonders. Ook vond ik het mooi hoe inclusief het boek geschreven is. Verschillende identiteiten maken op een natuurlijke manier deel uit van het verhaal zonder dat het geforceerd aanvoelt.
Ik ben zelf niet zo gewend om boeken met uitgebreide worldbuilding te lezen, omdat dat normaal niet helemaal mijn ding is. In het begin had ik daardoor ook wat moeite om helemaal in het verhaal te komen en te begrijpen hoe alles precies in elkaar zat.
Naarmate het verhaal vordert vallen er steeds meer puzzelstukjes op hun plek en werd ik ook steeds nieuwsgieriger naar Izels rol in het geheel. Uiteindelijk heeft het boek me dus positief verrast en ben ik heel benieuwd hoe deze wereld en het verhaal verder gaat in de volgende delen.
Ik ben zelf niet zo gewend om boeken met uitgebreide worldbuilding te lezen, omdat dat normaal niet helemaal mijn ding is. In het begin had ik daardoor ook wat moeite om helemaal in het verhaal te komen en te begrijpen hoe alles precies in elkaar zat.
Naarmate het verhaal vordert vallen er steeds meer puzzelstukjes op hun plek en werd ik ook steeds nieuwsgieriger naar Izels rol in het geheel. Uiteindelijk heeft het boek me dus positief verrast en ben ik heel benieuwd hoe deze wereld en het verhaal verder gaat in de volgende delen.
March 27, 2026
Ik denk dat dit boek helaas niet voor mij is. Ik vond het idee erg leuk, maar de uitwerking was in de eerste helft veel te traag en ik denk dat de vertelstijl niet mijn smaak was. Het duurde ook heel lang voor ik een beetje een band kreeg met Izel. Vanaf 60% begon er actie in te komen en begon het echt leuk te worden. Alles kwam mooi bij elkaar. Het einde laat duidelijk ruimte over voor vervolgdelen zonder vervelende cliffhanger. Dus al met al een prima debuut als je zin hebt in een echte fantasy van eigen bodem.
April 25, 2026
Dit boek had een veelbelovende start die meteen mijn enthousiasme wekte. De verdere uitwerking kon mijn aandacht echter niet vasthouden. De personages bleven vaak wat te droog om echt mee te kunnen leven. Bovendien interesseerde Izel niet veel doordat ze alles maar moet ondergaan. Kan ze zelf niets aan doen, want op zich is ze geen passief personage, maar toch maakte het het verhaal wat minder interessant.
March 13, 2026
Het verhaal is goed en knap bedacht. Het neemt je echt mee in een andere wereld en tegelijkertijd is er herkenning op dingen in deze wereld. Maar toch nam het me niet emotioneel mee in het verhaal, het zette me niet op het puntje van mijn stoel, had ik geen moeite het boek weg te leggen en hield het me ook niet bezig buiten het lezen om. Aan de andere kant had ik ook geen moeite om het uit te lezen.
April 22, 2026
3 a 3,5 ster! Leuk verhaal al was het best wel wat verwarrend in het begin voor mij, maar ik ben oprecht benieuwd naar hoe het verder zal gaan. Hopelijk laat deel 2 niet te lang op zich wachten.
Displaying 1 - 22 of 22 reviews