What do you think?
Rate this book
Vergeet me niet (Het Canterbury-dossier)
»Wenn Vera tot ist, war es kein Selbstmord!« Nach einer gescheiterten Beziehung lässt sich Lily Brown, zuvor Polizeipsychologin bei Scotland Yard, in Canterbury als Psychotherapeutin nieder. Zu ihren ersten Patientinnen gehören Samantha Harris, die in einer toxischen Beziehung mit ihrem gewalttätigen Ehemann gefangen ist. Und Vera Osmond, die aufgrund eines schlimmen Kindheitserlebnisses unter Panikattacken leidet. Lily hält Veras Behandlung schon für erfolgreich abgeschlossen, als diese sich wieder bei ihr meldet. Doch Lily ist abgelenkt. Wenig später wird Vera tot aufgefunden – angeblich Selbstmord. Lily glaubt nicht daran und stellt Nachforschungen an. Dabei stößt sie auf ein furchtbares Geheimnis und gerät selbst in Lebensgefahr …
- GenresThriller
390 pages, Kindle Edition
Published March 5, 2026
5 people are currently reading
60 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
April 20, 2026
Magere drie sterren. Heb veel met mn ogen gerold door de keuzes die de personages maakten... Maar de schrijfstijl was goed en verhaal zat goed in elkaar.
April 15, 2026
Lily Brown, voormalig psycholoog bij Scotland Yard, begint na een mislukte relatie haar eigen praktijk in Canterbury. Haar eerste patiënten zijn onder andere Samantha Harris, die vastzit in een toxische relatie met een gewelddadige echtgenoot, en Vera Osmond, die na een traumatische jeugd lijdt aan ernstige paniekaanvallen.
Nadat Vera's behandeling succesvol afgerond lijkt te zijn, neemt ze toch weer contact op met Lily. Kort daarop wordt ze dood aangetroffen - alles wijst op zelfmoord. Lily gelooft er echter niets van en begint haar eigen onderzoek. Maar hoe dieper ze in de zaak duikt, hoe schimmiger de waarheid blijkt, en hoe groter het gevaar.
'Vergeet me niet' begint met een heftige proloog. Er is namelijk een dodelijk slachtoffer gevallen, maar het is onbekend of het om zelfdoding of moord gaat. Vervolgens maak je een sprong naar acht maanden eerder en lees je het verhaal vanuit verschillende personages.
Zo is er Lily, een voormalig pyscholoog, die verschillende patiënten onder behandeling heeft. Eén van hen is Samantha, die een zeer gewelddadige echtgenoot heeft. Over dit personage en haar relatie lees je in de loop van het verhaal ook steeds meer.
Een andere patiënt is Vera. Zij heeft in haar jeugd iets heftigs meegemaakt en hierdoor heeft ze regelmatig last van paniekaanvallen. Lily neemt haar in behandeling en hierdoor lees je ook heel veel over het leven van Vera. Maar dan wordt Vera opeens dood aangetroffen. Het lijkt op zelfmoord, maar is het echt zo?
Lily weet bijna zeker dat er opzet in het spel is en besluit achter de waarheid aan te gaan, maar dit blijkt allemaal nog niet zo makkelijk te zijn.
Ik vond dit verhaal heel erg goed beginnen. De mysterieuze dood, de verhaallijnen van de verschillende vrouwen en het uiteindelijke plot. Wel moest ik op de een of andere manier een beetje aan de schrijfstijl wennen, maar door de korte hoofdstukken las het vlot.
Er spelen genoeg geheimzinnige dingen, dus je hoeft je eigenlijk geen enkel moment te vervelen. Misschien dat de spanning wel soms weer wat afnam, maar voor mij was het een leuke kennismaking met deze auteur en ik ben benieuwd naar het volgende deel van deze nieuwe serie.
Beoordeling: 3,5 ⭐️
Nadat Vera's behandeling succesvol afgerond lijkt te zijn, neemt ze toch weer contact op met Lily. Kort daarop wordt ze dood aangetroffen - alles wijst op zelfmoord. Lily gelooft er echter niets van en begint haar eigen onderzoek. Maar hoe dieper ze in de zaak duikt, hoe schimmiger de waarheid blijkt, en hoe groter het gevaar.
'Vergeet me niet' begint met een heftige proloog. Er is namelijk een dodelijk slachtoffer gevallen, maar het is onbekend of het om zelfdoding of moord gaat. Vervolgens maak je een sprong naar acht maanden eerder en lees je het verhaal vanuit verschillende personages.
Zo is er Lily, een voormalig pyscholoog, die verschillende patiënten onder behandeling heeft. Eén van hen is Samantha, die een zeer gewelddadige echtgenoot heeft. Over dit personage en haar relatie lees je in de loop van het verhaal ook steeds meer.
Een andere patiënt is Vera. Zij heeft in haar jeugd iets heftigs meegemaakt en hierdoor heeft ze regelmatig last van paniekaanvallen. Lily neemt haar in behandeling en hierdoor lees je ook heel veel over het leven van Vera. Maar dan wordt Vera opeens dood aangetroffen. Het lijkt op zelfmoord, maar is het echt zo?
Lily weet bijna zeker dat er opzet in het spel is en besluit achter de waarheid aan te gaan, maar dit blijkt allemaal nog niet zo makkelijk te zijn.
Ik vond dit verhaal heel erg goed beginnen. De mysterieuze dood, de verhaallijnen van de verschillende vrouwen en het uiteindelijke plot. Wel moest ik op de een of andere manier een beetje aan de schrijfstijl wennen, maar door de korte hoofdstukken las het vlot.
Er spelen genoeg geheimzinnige dingen, dus je hoeft je eigenlijk geen enkel moment te vervelen. Misschien dat de spanning wel soms weer wat afnam, maar voor mij was het een leuke kennismaking met deze auteur en ik ben benieuwd naar het volgende deel van deze nieuwe serie.
Beoordeling: 3,5 ⭐️
October 5, 2023
Spannend vom Anfang bis zum Ende, gut geschrieben und es gibt eine (kleine) Überraschung zum Schluss 🤫
November 18, 2024
Punktabzug wegen Tierquälerei
Das Buch war einer der wenigen Spontankäufe im letzten Jahr, das Setting in Canterbury, wo ich vor Jahren Urlaub gemacht habe, reizte mich sofort.
Danach kamen mir Bedenken, da ich mittlerweile kaum noch reine Spannungskrimis mehr lese. Das Cover und der Titel erinnern mich in an die Krimis von Elizabeth George und Deborah Crombie. Als ich las, dass es sich nur um das Pseudonym einer deutschen Autorin handelt, war ich noch skeptischer.
Nach kurzer Zeit hat mich die Geschichte aber doch in seinen Bann gezogen. Die Spannung ist eher subtil und baut sich stetig auf. Eigentlich stehen mit Vera und Samantha gleich zwei Geschichten im Fokus, die sehr verschieden und doch jede für sich sehr realistisch sind. Samantha wird von ihrem Mann misshandelt, kann sich aber nicht aus dieser toxischen Beziehung lösen. Vera plagen Panikattacken, die auf ein Trauma in ihrer Kindheit beruhen.
Alle Personen fand ich sehr überzeugend dargestellt, auch wenn gerade Lilly als Hauptperson noch etwas mehr Profil entwickeln kann. Leider kam Canterbury als Setting kaum zum Tragen, was bei einer so hübschen Stadt (und weil ich das Buch nur deshalb gekauft habe) schade ist.
Die Serie hat viel Potenzial und der nächste Band steht schon auf meiner Kaufliste.
Das Buch war einer der wenigen Spontankäufe im letzten Jahr, das Setting in Canterbury, wo ich vor Jahren Urlaub gemacht habe, reizte mich sofort.
Danach kamen mir Bedenken, da ich mittlerweile kaum noch reine Spannungskrimis mehr lese. Das Cover und der Titel erinnern mich in an die Krimis von Elizabeth George und Deborah Crombie. Als ich las, dass es sich nur um das Pseudonym einer deutschen Autorin handelt, war ich noch skeptischer.
Nach kurzer Zeit hat mich die Geschichte aber doch in seinen Bann gezogen. Die Spannung ist eher subtil und baut sich stetig auf. Eigentlich stehen mit Vera und Samantha gleich zwei Geschichten im Fokus, die sehr verschieden und doch jede für sich sehr realistisch sind. Samantha wird von ihrem Mann misshandelt, kann sich aber nicht aus dieser toxischen Beziehung lösen. Vera plagen Panikattacken, die auf ein Trauma in ihrer Kindheit beruhen.
Alle Personen fand ich sehr überzeugend dargestellt, auch wenn gerade Lilly als Hauptperson noch etwas mehr Profil entwickeln kann. Leider kam Canterbury als Setting kaum zum Tragen, was bei einer so hübschen Stadt (und weil ich das Buch nur deshalb gekauft habe) schade ist.
Die Serie hat viel Potenzial und der nächste Band steht schon auf meiner Kaufliste.
April 21, 2026
3.5 ⭐️🎧
Zoals bij elk luisterboek moest ik er even in komen, wennen aan de verteller, aan de manier waarop zinnen worden uitgesproken, aan de verschillende stijlen in personages. Maar eenmaal erin (denk na 2 uur luisteren) zat ik er echt lekker in. Het verhaal had genoeg twists om me geboeid te houden maar ik ergerde me her en der ook wel aan de hoofdpersoon en aan een verhaallijn waarvan ik de toegevoegde waarde niet helemaal zie. Al met al prima om lekker in de auto te luisteren!
Zoals bij elk luisterboek moest ik er even in komen, wennen aan de verteller, aan de manier waarop zinnen worden uitgesproken, aan de verschillende stijlen in personages. Maar eenmaal erin (denk na 2 uur luisteren) zat ik er echt lekker in. Het verhaal had genoeg twists om me geboeid te houden maar ik ergerde me her en der ook wel aan de hoofdpersoon en aan een verhaallijn waarvan ik de toegevoegde waarde niet helemaal zie. Al met al prima om lekker in de auto te luisteren!
April 22, 2026
Vloog er door heen, de meerdere perspectieven, de korte hoofdstukken en de gedetailleerde karakters hielpen hier enorm bij. Goede psychologische thriller
March 16, 2026
Het eerste deel van deze psychologische thrillerserie.. en wat voor één! 🤩 (gebaseerd op waargebeurde misdaden)
Dit boek voelde voor mij bijna alsof het op mijn lijf geschreven was. 😱 Ik kon me vanaf het begin enorm goed inleven en het verhaal wekte meteen mijn interesse. In het verhaal heeft Lilly, een psychologe, ook een lieve kat in huis. De typische beschrijving van hoe het leven kan zijn met zo’n viervoeter voelde echt wel herkenbaar. 🤭
Het is een verhaal dat sterk focust op psychologie. Situaties worden uitgebreid beschreven, net als mogelijke gesprekken tussen patiënt en psycholoog, de behandelingen en de werkwijze om iemands proces stap voor stap te verbeteren. Dat vond ik ZO ontzettend boeiend.
Thema’s zoals huiselijk geweld, angst, trauma, komen sterk naar voren. Soms maakte het me zelfs een beetje kwaad vanbinnen.. dat zulke dingen nog steeds gebeuren en dat partners soms de moed of kracht niet vinden om bij een gewelddadige partner weg te gaan, ondanks mogelijke hulp.. 😔
Het verhaal laat goed zien hoe complex een toxische relatie kan zijn. Ik kon het echt mee voelen, het gaf me kippenvelmomentjes.
Het verhaal is duidelijk, emotioneel en vol diepgang. Er zijn geen tien plot twists, maar wel een waardig en nuchter einde, niets “over the top” of onrealistisch. Het is een verhaal waarbij je als lezer echt denkt; ja, dit zou zomaar eens echt gebeurd kunnen zijn..
Lilly, psychologe, probeert haar leven opnieuw op te bouwen na een relatiebreuk, met haar trouwe kater als warme steun. In haar praktijk krijgt ze meteen twee zware verhalen op haar pad. Samantha wordt mishandeld door haar man en Lilly probeert haar te helpen de kracht te vinden om weg te gaan.
Vera draagt al jaren een diep trauma uit haar jeugd met zich mee dat haar blijft achtervolgen. Lilly wil haar patiënten beschermen en helpen.. Maar hoe ver kan Lilly gaan om hen te redden… zonder zelf in gevaar te komen?
Dankje Xander uitgeverij. Helemaal mijn ding, graag meer van dat! 🙌
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
➤ Zou jij psycholoog willen zijn en elke dag zulke zware verhalen horen?
Respect voor alle psychologen die mensen elke dag proberen te helpen. 🙏
March 16, 2026
In Vergeet me niet van Tessa Duncan volgen we 3 vrouwen. Lily, een psychotherapeut, en Vera en Sammy, twee patiënten van Vera die voor verschillende redenen bij haar lopen. Nadat Vera haar behandeling stop heeft gezet, pleegt ze z3lfm00rd. Lily gelooft dit echter niet en gaat zelf op onderzoek uit. Maar dit brengt gevaarlijke geheimen met zich mee..
Het verhaal begint met een proloog, die al veel vragen oproept. Daarna lezen we vooral vanuit Lily’s perspectief, maar ook af en toe vanuit Vera of Sammy. In de tweede helft komen er ook flashbacks.
Deze thriller leest ongelofelijk soepel weg en is mega verslavend. Ik kon gewoon niet stoppen met lezen en ik moest weten wat er gebeurd was. Ik merkte tijdens het lezen heel goed dat het geschreven is door een psycholoog.
Op sommige momenten vond ik het boek zelfs een beetje te heftig worden, waardoor ik het toch even weg moest leggen. Ook snapte ik van een bepaalde storyline niet helemaal waarom die in het verhaal zat. Niet dat het niet interessant was, maar ik snapte de connectie met de grote verhaallijn niet. Ook ben ik niet helemaal tevreden met het einde van Lily in dit boek. Maar het is een serie dus er kan nog van alles veranderen!
Vergeet me niet is dus een verslavende psychologische thriller die je echt niet kunt wegleggen! Zeker een aanrader. Van mij krijgt die 4 sterren.
Dankjewel Xander uitgevers voor het recensie exemplaar! Ik heb er erg van genoten.
Het verhaal begint met een proloog, die al veel vragen oproept. Daarna lezen we vooral vanuit Lily’s perspectief, maar ook af en toe vanuit Vera of Sammy. In de tweede helft komen er ook flashbacks.
Deze thriller leest ongelofelijk soepel weg en is mega verslavend. Ik kon gewoon niet stoppen met lezen en ik moest weten wat er gebeurd was. Ik merkte tijdens het lezen heel goed dat het geschreven is door een psycholoog.
Op sommige momenten vond ik het boek zelfs een beetje te heftig worden, waardoor ik het toch even weg moest leggen. Ook snapte ik van een bepaalde storyline niet helemaal waarom die in het verhaal zat. Niet dat het niet interessant was, maar ik snapte de connectie met de grote verhaallijn niet. Ook ben ik niet helemaal tevreden met het einde van Lily in dit boek. Maar het is een serie dus er kan nog van alles veranderen!
Vergeet me niet is dus een verslavende psychologische thriller die je echt niet kunt wegleggen! Zeker een aanrader. Van mij krijgt die 4 sterren.
Dankjewel Xander uitgevers voor het recensie exemplaar! Ik heb er erg van genoten.
September 14, 2023
Ich kenne die Autorin durch ihre historischen Romane, als Tessa Duncan wagt sie sich nun inein neues Genre: den Spannungsroman – und dieser Sprung ist ihr gelungen.
Im Mittelpunkt der Geschichte steht Lily Brown – sie ist Psychologin, hat vor ihrer Niederlassung als Psychotherapeutin die Polizei als forensische Psychologin bei sogenannten Cold Cases unterstützt, und dabei auch Erfahrung beim „Ermitteln“ sammeln bzw. gute Kontakte knüpfen können. Zu Beginn erfährt man als Leser von dem Tod einer jungen Frau, Vera Osmond. Sie soll Selbstmord begangen haben, das jedoch kann Lily nicht glauben - sie kennt Vera als ehemalige Klientin und hatte zuletzt den Eindruck, dass sie die Angst- und Panikattacken gut im Griff hatte und voller Energie im Leben stand. Im ersten Teil des Buches lernt man Vera im Rückblick näher kennen, wie sie zu Lily gekommen ist und wie die Therapie abgelaufen ist. Im zweiten Teil versucht Lily dann, den Tod Veras aufzuklären – und gerät dabei selber in Gefahr.
Es gibt verschiedene Perspektiven, aus denen alles berichtet wird, zudem auch einige zeitliche Rückblenden in die fernere Vergangenheit. Die Kapitel sind eher kurz, so dass eine ungehörige Spannung entsteht, da man natürlich immer wissen will, wie es weitergeht. Sorge, dass man durcheinanderkommt mit den verschiedenen Erzählperspektiven, muss man aber nicht haben, denn vor jedem Kapitel steht, an welchem Ort und zu welcher Zeit man gerade ist.
Während man im ersten Teil vor allem Einblicke in das therapeutische Geschehen erhält, ist es im zweiten Teil vor allem die Aufklärung von Veras Tod. Gleichzeitig gibt es noch einen anderen Fall, der Lily sehr beschäftigt – Samantha. Sie wird von ihrem Ehemann misshandelt und landete nun schon zum wiederholten Male mit Verletzungen im Krankenhaus. Obwohl sie sich mit einer Therapie einverstanden erklärt, kommt Lily einfach nicht richtig zu ihr durch und die Misshandlungen durch den Ehemann gehen weiter.
Man merkt, dass die Autorin selber Psychologie studiert hat und sich mit den Themen "häusliche Gewalt" und auch "Angst- und Panikstörungen" gut auskennt. So beschreibt sie verschiedene Behandlungsformen, was interessant und zugleich auch lehrreich für den Leser ist. Im zweiten Teil wird es dann aber immer spannender, denn Veras Tod gibt einige Rätsel auf und Lily versucht, diese aufzulösen – und gibt sich dabei selber in Gefahr.
Lily ist eine Protagonisten, die ich gerne begleitet habe. Sie ist eine selbstbewusste Frau, die gerade beruflich durch Fachwissen und Empathie glänzt, im privaten Bereich ist sie dagegen nicht immer so selbstbewusst, und tappt hier auch schon mal in die gleichen Fallen wie ihre Klientinnen. Sie zeigt sich durchaus auch verletzlich, manchmal auch naiv in ihrem Handeln, dann wieder stur - immer aber spürt man ihr großes Herz und ihr Engagement für andere Menschen.
Auch Vera und Samantha sind als Charaktere gut gezeichnet – wenn sie in gewisser Weise auch traurige Klischees bedienen: Vera, die erfolgreiche Karrierefrau, die durch ihre Panikattacken vor allem beruflich zurückgeworfen wird und das natürlich sofort geändert haben will, und Samantha, die in völliger Abhängigkeit zu ihrem Ehemann steht und keinen eigenen Willen hat, sich dafür aber devot und unterwürfig seinen Wünschen hingibt.
Der Schreibstil ist eher einfach und sehr gut lesbar – die kurzen Kapitel und der leichte Schreibstil lassen die Seiten rasch dahinfliegen. Gerade in der zweiten Hälfte kommt dann gehörige Spannung auf, als Lily der Wahrheit immer näher kommt – im großen Finale löst sich dann alles auf und offene Fragen werden geklärt.
Ich habe das Buch wirklich gerne gelesen und war durchweg gefesselt – insgesamt ein Spannungsroman, den ich gerne empfehle.
Im Mittelpunkt der Geschichte steht Lily Brown – sie ist Psychologin, hat vor ihrer Niederlassung als Psychotherapeutin die Polizei als forensische Psychologin bei sogenannten Cold Cases unterstützt, und dabei auch Erfahrung beim „Ermitteln“ sammeln bzw. gute Kontakte knüpfen können. Zu Beginn erfährt man als Leser von dem Tod einer jungen Frau, Vera Osmond. Sie soll Selbstmord begangen haben, das jedoch kann Lily nicht glauben - sie kennt Vera als ehemalige Klientin und hatte zuletzt den Eindruck, dass sie die Angst- und Panikattacken gut im Griff hatte und voller Energie im Leben stand. Im ersten Teil des Buches lernt man Vera im Rückblick näher kennen, wie sie zu Lily gekommen ist und wie die Therapie abgelaufen ist. Im zweiten Teil versucht Lily dann, den Tod Veras aufzuklären – und gerät dabei selber in Gefahr.
Es gibt verschiedene Perspektiven, aus denen alles berichtet wird, zudem auch einige zeitliche Rückblenden in die fernere Vergangenheit. Die Kapitel sind eher kurz, so dass eine ungehörige Spannung entsteht, da man natürlich immer wissen will, wie es weitergeht. Sorge, dass man durcheinanderkommt mit den verschiedenen Erzählperspektiven, muss man aber nicht haben, denn vor jedem Kapitel steht, an welchem Ort und zu welcher Zeit man gerade ist.
Während man im ersten Teil vor allem Einblicke in das therapeutische Geschehen erhält, ist es im zweiten Teil vor allem die Aufklärung von Veras Tod. Gleichzeitig gibt es noch einen anderen Fall, der Lily sehr beschäftigt – Samantha. Sie wird von ihrem Ehemann misshandelt und landete nun schon zum wiederholten Male mit Verletzungen im Krankenhaus. Obwohl sie sich mit einer Therapie einverstanden erklärt, kommt Lily einfach nicht richtig zu ihr durch und die Misshandlungen durch den Ehemann gehen weiter.
Man merkt, dass die Autorin selber Psychologie studiert hat und sich mit den Themen "häusliche Gewalt" und auch "Angst- und Panikstörungen" gut auskennt. So beschreibt sie verschiedene Behandlungsformen, was interessant und zugleich auch lehrreich für den Leser ist. Im zweiten Teil wird es dann aber immer spannender, denn Veras Tod gibt einige Rätsel auf und Lily versucht, diese aufzulösen – und gibt sich dabei selber in Gefahr.
Lily ist eine Protagonisten, die ich gerne begleitet habe. Sie ist eine selbstbewusste Frau, die gerade beruflich durch Fachwissen und Empathie glänzt, im privaten Bereich ist sie dagegen nicht immer so selbstbewusst, und tappt hier auch schon mal in die gleichen Fallen wie ihre Klientinnen. Sie zeigt sich durchaus auch verletzlich, manchmal auch naiv in ihrem Handeln, dann wieder stur - immer aber spürt man ihr großes Herz und ihr Engagement für andere Menschen.
Auch Vera und Samantha sind als Charaktere gut gezeichnet – wenn sie in gewisser Weise auch traurige Klischees bedienen: Vera, die erfolgreiche Karrierefrau, die durch ihre Panikattacken vor allem beruflich zurückgeworfen wird und das natürlich sofort geändert haben will, und Samantha, die in völliger Abhängigkeit zu ihrem Ehemann steht und keinen eigenen Willen hat, sich dafür aber devot und unterwürfig seinen Wünschen hingibt.
Der Schreibstil ist eher einfach und sehr gut lesbar – die kurzen Kapitel und der leichte Schreibstil lassen die Seiten rasch dahinfliegen. Gerade in der zweiten Hälfte kommt dann gehörige Spannung auf, als Lily der Wahrheit immer näher kommt – im großen Finale löst sich dann alles auf und offene Fragen werden geklärt.
Ich habe das Buch wirklich gerne gelesen und war durchweg gefesselt – insgesamt ein Spannungsroman, den ich gerne empfehle.
October 29, 2023
Ich war auf das Krimi-Debüt von Tessa Duncan sehr gespannt, denn ich kenne die Autorin bereits von ihren historischen Romanen, die sie unter ihrem Klarnamen Marita Spang und dem Pseudonym Marie Lacrosse geschrieben hat. Deshalb kam der Genre-Wechsel für mich auch etwas überraschend.
Marita ..äh..Tessa hat das typische britische Flair in "Wer das Vergessen stört" wirklich sehr gut eingefangen. Ihre Kenntnisse als klinische Psychologin setzt sie in ihrem erstem Spannungsroman/Krimi ebenfalls perfekt ein.
Ihre Protagoinistin Lily Brown ist ehemalige forensische Polizeipsychologin, die als Psychotherapeutin in Canterbury einen beruflichen Neuanfang wagt.
Eine ihrer Patienten ist Vera Osmond, die unter Panikattacken leidet und die Selbstmord begangen haben soll. Alles spricht dafür und die Polizei schließt den Fall als erledigt ab. Doch Lily ist sich sicher, dass Vera sich nicht das Leben genommen hat. Die letzten Telefongespräche, die sie mit ihr geführt hat, haben ihr bestätigt, dass sie ihre Panikattacken im Griff hatte und einem Geheimnis auf der Spur war.
Der Krimi ist in zwei Teile aufgeteilt und es wird im Wechsel aus der Sicht von Lily, Vera und Samantha erzählt. Dabei gibt es auch Rückblicke in die Vergangenheit.
Im ersten Teil lernen wir sowohl Lily, als auch Vera besser kennen. Wir erleben, wie Lily arbeitet und erfahren mehr über Vera und den Grund ihrer Panikattacken, die sie seit einiger Zeit immer öfters "überfallen". Auslöser sind fast immer Kinder oder deren Geschrei. Da sie diese Panikattacken auch während Vorträgen in ihrem Job bekommt, sucht sie bei Lily Brown Hilfe.
Tessa Duncan lässt uns an der Traumabewältigung teilhaben und bietet Einblicke in die Arbeit, was spannend erzählt wurde. Man erkennt, dass die Autorin weiß, wovon sie spricht, da sie selbst Psychologie studiert hat. Es dauert deswegen ein wenig, bis die Handlung an Fahrt aufnimmt.
Ein Thema behandelt auch häusliche Gewalt, mit der wir durch Samantha konfrontiert werden. Diese Szenen gingen mir sehr unter die Haut und als Außenstehender ist es oft unverständlich, wie sich vorallem Frauen von anderen Menschen derart behandlen lassen und immer wieder die Schuld bei sich selbst suchen.
Im zweiten Teil geht es großteils um die Aufklärung von Veras Tod und dessen Hintergründe. Für mich bot der zweite Teil eine Menge mehr an Spannung und ich habe ihn in einem Rutsch durchgesuchtet, während ich beim ersten Teil der Geschichte doch etwas länger brauchte.
Die Charaktere sind gut gezeichnet. Lily hat Ecken und Kanten. Sie ist stur, hinterfragt einiges und gibt nicht so schnell auf. Im privaten Bereich ist sie jedoch oftmals inkonsequent und macht dieselben Fehler, wie ihre Patient:innen. Auch zu ihrer Mutter hat sie kein sehr gutes Verhältnis.
Auch Vera und Samantha sind greifbare Figuren, mit denen ich mitgelitten habe. Sowohl ihre Stimmungen, als auch ihre Angst und Wut, waren für mich spürbar. Nicht zu vergessen Kater Mick, der Ähnlichkeiten mit dem tierischen Mitbewohner der Autorin hat...;)
Der Schreibstil ist eher einfach (wie es bei einem Krimi zu 90% der Fall ist) und lässt sich sehr gut lesen. Die Kapitel sind kurz und verleiten dazu, noch schnell ein weiteres zu lesen.
Ich finde es immer wieder bewundernswert, wie unterschiedlich Autor:innen in verschiedenen Genres schreiben können. Ich freue mich schon auf einen weiteren Fall mit Lily Brown und gratuliere der Autorin zu ihrem Krimi-Debüt!
Fazit:
Ein gelungenes Krimi Debüt der Autorin, die mit der Figur der Psychotherapeutin Lily Brown einen interessanten Charakter entworfen hat. Ich freue mich schon auf weitere interessante Fälle.
Marita ..äh..Tessa hat das typische britische Flair in "Wer das Vergessen stört" wirklich sehr gut eingefangen. Ihre Kenntnisse als klinische Psychologin setzt sie in ihrem erstem Spannungsroman/Krimi ebenfalls perfekt ein.
Ihre Protagoinistin Lily Brown ist ehemalige forensische Polizeipsychologin, die als Psychotherapeutin in Canterbury einen beruflichen Neuanfang wagt.
Eine ihrer Patienten ist Vera Osmond, die unter Panikattacken leidet und die Selbstmord begangen haben soll. Alles spricht dafür und die Polizei schließt den Fall als erledigt ab. Doch Lily ist sich sicher, dass Vera sich nicht das Leben genommen hat. Die letzten Telefongespräche, die sie mit ihr geführt hat, haben ihr bestätigt, dass sie ihre Panikattacken im Griff hatte und einem Geheimnis auf der Spur war.
Der Krimi ist in zwei Teile aufgeteilt und es wird im Wechsel aus der Sicht von Lily, Vera und Samantha erzählt. Dabei gibt es auch Rückblicke in die Vergangenheit.
Im ersten Teil lernen wir sowohl Lily, als auch Vera besser kennen. Wir erleben, wie Lily arbeitet und erfahren mehr über Vera und den Grund ihrer Panikattacken, die sie seit einiger Zeit immer öfters "überfallen". Auslöser sind fast immer Kinder oder deren Geschrei. Da sie diese Panikattacken auch während Vorträgen in ihrem Job bekommt, sucht sie bei Lily Brown Hilfe.
Tessa Duncan lässt uns an der Traumabewältigung teilhaben und bietet Einblicke in die Arbeit, was spannend erzählt wurde. Man erkennt, dass die Autorin weiß, wovon sie spricht, da sie selbst Psychologie studiert hat. Es dauert deswegen ein wenig, bis die Handlung an Fahrt aufnimmt.
Ein Thema behandelt auch häusliche Gewalt, mit der wir durch Samantha konfrontiert werden. Diese Szenen gingen mir sehr unter die Haut und als Außenstehender ist es oft unverständlich, wie sich vorallem Frauen von anderen Menschen derart behandlen lassen und immer wieder die Schuld bei sich selbst suchen.
Im zweiten Teil geht es großteils um die Aufklärung von Veras Tod und dessen Hintergründe. Für mich bot der zweite Teil eine Menge mehr an Spannung und ich habe ihn in einem Rutsch durchgesuchtet, während ich beim ersten Teil der Geschichte doch etwas länger brauchte.
Die Charaktere sind gut gezeichnet. Lily hat Ecken und Kanten. Sie ist stur, hinterfragt einiges und gibt nicht so schnell auf. Im privaten Bereich ist sie jedoch oftmals inkonsequent und macht dieselben Fehler, wie ihre Patient:innen. Auch zu ihrer Mutter hat sie kein sehr gutes Verhältnis.
Auch Vera und Samantha sind greifbare Figuren, mit denen ich mitgelitten habe. Sowohl ihre Stimmungen, als auch ihre Angst und Wut, waren für mich spürbar. Nicht zu vergessen Kater Mick, der Ähnlichkeiten mit dem tierischen Mitbewohner der Autorin hat...;)
Der Schreibstil ist eher einfach (wie es bei einem Krimi zu 90% der Fall ist) und lässt sich sehr gut lesen. Die Kapitel sind kurz und verleiten dazu, noch schnell ein weiteres zu lesen.
Ich finde es immer wieder bewundernswert, wie unterschiedlich Autor:innen in verschiedenen Genres schreiben können. Ich freue mich schon auf einen weiteren Fall mit Lily Brown und gratuliere der Autorin zu ihrem Krimi-Debüt!
Fazit:
Ein gelungenes Krimi Debüt der Autorin, die mit der Figur der Psychotherapeutin Lily Brown einen interessanten Charakter entworfen hat. Ich freue mich schon auf weitere interessante Fälle.
April 23, 2026
Cover
De prachtige donkere lucht met daarin de titel en tekst in het geel vallen gelijk op. Ook de naam van de auteur in het wit springt zo’n beetje van de kaft af. Ik ben zo vrij om aan te nemen dat de huisjes op de cover een foto is van een straatje of buurtje in Canterbury, maar ik kan het natuurlijk helemaal mis hebben. Een ding weet ik wel, het boek nodigt uit om te worden bekeken en te worden gelezen.
Het verhaal
Met pijn in haar hart (letterlijk en figuurlijk) heeft psycholoog Lily Brown afscheid genomen van Scotland Yard. Ze heeft sinds kort een eigen praktijk in Canterbury. Samantha Harris (Sammy), slachtoffer van huiselijk geweld, is een van haar eerste patiënten. Ze zit vast in een gewelddadige relatie, haar man mishandelt haar elke keer wanneer de kans zich voordoet. Het maakt niet uit wat ze doet. Vera Osmond heeft zich na aanhoudende paniekaanvallen bij Lily gemeld. De therapie die Vera bij Lily heeft doorlopen wijst erop dat ze als jong meisje een enorme traumatische ervaring heeft meegemaakt.
Lily’s therapie heeft voor Vera goed uitgepakt, Lily is dan ook enorm verbaasd dat Vera contact opneemt om een afspraak te maken. Kort na dit contact komt Lily er achter dat Vera zelfmoord heeft gepleegd. Lily kan dit niet geloven en start haar eigen onderzoek. Hoe verder ze in de zaak duikt, hoe schimmiger het allemaal wordt. Lily heeft niet in de gaten hoe dichter ze bij de waarheid komt, hoe dreigender het gevaar wordt.
Mijn mening
‘Vergeet me niet’ is een thriller dat gebaseerd is op waargebeurde gebeurtenissen en deze zijn soms rechtuit schokkend. Af en toe kon ik me niet stilhouden en uitte ik mijn afschuw over wat ik net had gelezen. In ‘Vergeet me niet’ komen namelijk situaties voor die erg aangrijpend zijn en in sommige gevallen ook ontzettend schrijnend. De auteur schroomt het niet om misdaden van alledag en die ook nog eens waargebeurd zijn te verwerken in ‘Vergeet me niet’. Het is niet vreemd dat al gauw duidelijk wordt dat verschillende personages in deze thriller getekend zijn voor het leven.
Dit geldt zeker voor het personage van Vera, zij heeft situaties meegemaakt die zo afgrijselijk huiveringwekkend zijn dat de rillingen bij me over de rug lopen. Maar ook Samantha (Sammy) heeft angstaanjagende gebeurtenissen meegemaakt. ‘Vergeet me niet’ maakt verschillende emoties bij me los en het maakt me weer eens bewust in wat voor een hel sommige vrouwen moeten leven. Want de onderwerpen van huiselijk geweld, misbruik, mishandeling en verwaarlozing komt nog steeds in onze samenleving voor. Elke week zie ik er wel wat over in het nieuws of lees ik er over in de krant. Ik vind het dan ook heel goed dat Tessa Duncan de waargebeurde situaties door middel van haar thrillers onder de aandacht brengt.
Het personage Lily Brown verstaat haar vak als psycholoog zeer goed en daar heb ik absoluut bewondering en respect voor. De wijze waarop zij haar therapie inzet om een ander denkpatroon die veranderingen teweeg moeten brengen vind ik een absolute toevoeging. Wel heb ik af en toe vraagtekens bij Lily’s keuzes maar door die keuzes wordt het verhaal wel superspannend. Daarnaast worstelt Lily met haar verdriet van een verbroken relatie. Dat een dier, in dit geval een kat, warmte en troost kan bieden kan voor sommige lezers misschien een eyeopener zijn.
Ondanks de heftigheid van deze psychologische thriller, waarvan sommige situaties echt niet zo fijn waren om te lezen, houdt de auteur dankzij de onverwachte wendingen en haar pakkende schrijfstijl mij volledig in haar greep.
‘Vergeet me niet’ is het eerste deel in de thrillerserie ‘Het Canterbury-dossier en krijgt van mij 5 sterren.
De prachtige donkere lucht met daarin de titel en tekst in het geel vallen gelijk op. Ook de naam van de auteur in het wit springt zo’n beetje van de kaft af. Ik ben zo vrij om aan te nemen dat de huisjes op de cover een foto is van een straatje of buurtje in Canterbury, maar ik kan het natuurlijk helemaal mis hebben. Een ding weet ik wel, het boek nodigt uit om te worden bekeken en te worden gelezen.
Het verhaal
Met pijn in haar hart (letterlijk en figuurlijk) heeft psycholoog Lily Brown afscheid genomen van Scotland Yard. Ze heeft sinds kort een eigen praktijk in Canterbury. Samantha Harris (Sammy), slachtoffer van huiselijk geweld, is een van haar eerste patiënten. Ze zit vast in een gewelddadige relatie, haar man mishandelt haar elke keer wanneer de kans zich voordoet. Het maakt niet uit wat ze doet. Vera Osmond heeft zich na aanhoudende paniekaanvallen bij Lily gemeld. De therapie die Vera bij Lily heeft doorlopen wijst erop dat ze als jong meisje een enorme traumatische ervaring heeft meegemaakt.
Lily’s therapie heeft voor Vera goed uitgepakt, Lily is dan ook enorm verbaasd dat Vera contact opneemt om een afspraak te maken. Kort na dit contact komt Lily er achter dat Vera zelfmoord heeft gepleegd. Lily kan dit niet geloven en start haar eigen onderzoek. Hoe verder ze in de zaak duikt, hoe schimmiger het allemaal wordt. Lily heeft niet in de gaten hoe dichter ze bij de waarheid komt, hoe dreigender het gevaar wordt.
Mijn mening
‘Vergeet me niet’ is een thriller dat gebaseerd is op waargebeurde gebeurtenissen en deze zijn soms rechtuit schokkend. Af en toe kon ik me niet stilhouden en uitte ik mijn afschuw over wat ik net had gelezen. In ‘Vergeet me niet’ komen namelijk situaties voor die erg aangrijpend zijn en in sommige gevallen ook ontzettend schrijnend. De auteur schroomt het niet om misdaden van alledag en die ook nog eens waargebeurd zijn te verwerken in ‘Vergeet me niet’. Het is niet vreemd dat al gauw duidelijk wordt dat verschillende personages in deze thriller getekend zijn voor het leven.
Dit geldt zeker voor het personage van Vera, zij heeft situaties meegemaakt die zo afgrijselijk huiveringwekkend zijn dat de rillingen bij me over de rug lopen. Maar ook Samantha (Sammy) heeft angstaanjagende gebeurtenissen meegemaakt. ‘Vergeet me niet’ maakt verschillende emoties bij me los en het maakt me weer eens bewust in wat voor een hel sommige vrouwen moeten leven. Want de onderwerpen van huiselijk geweld, misbruik, mishandeling en verwaarlozing komt nog steeds in onze samenleving voor. Elke week zie ik er wel wat over in het nieuws of lees ik er over in de krant. Ik vind het dan ook heel goed dat Tessa Duncan de waargebeurde situaties door middel van haar thrillers onder de aandacht brengt.
Het personage Lily Brown verstaat haar vak als psycholoog zeer goed en daar heb ik absoluut bewondering en respect voor. De wijze waarop zij haar therapie inzet om een ander denkpatroon die veranderingen teweeg moeten brengen vind ik een absolute toevoeging. Wel heb ik af en toe vraagtekens bij Lily’s keuzes maar door die keuzes wordt het verhaal wel superspannend. Daarnaast worstelt Lily met haar verdriet van een verbroken relatie. Dat een dier, in dit geval een kat, warmte en troost kan bieden kan voor sommige lezers misschien een eyeopener zijn.
Ondanks de heftigheid van deze psychologische thriller, waarvan sommige situaties echt niet zo fijn waren om te lezen, houdt de auteur dankzij de onverwachte wendingen en haar pakkende schrijfstijl mij volledig in haar greep.
‘Vergeet me niet’ is het eerste deel in de thrillerserie ‘Het Canterbury-dossier en krijgt van mij 5 sterren.
October 9, 2023
Spannender Auftakt einer neuen Krimireihe
Lily Brown hatte als Polizeipsychologin bei Scotland Yard, in Canterbury gearbeitet.
Mittlerweile hat sie sich als Psychologin in einer Praxis niedergelassen.
Zwei Patientinnen halten sie in Atem.
Samantha Harris, die immer wieder häuslicher Gewalt ausgesetzt ist und nicht bereit ist ihren Ehemann zu verlassen.
Die Zweite ist Vera Osmond, sie leidet unter Panikattacken die immer schlimmer werden und sogar ihr Job in Gefahr ist.
Lily denkt, dass die Behandlung von Vera erfolgreich abgeschlossen ist als sie einen Anruf von ihr bekommt.
Lily die gerade mit Samantha Harris beschäftigt ist kann den Anruf nicht entgegennehmen.
Als sie zu einem späteren Zeitpunkt zurückruft ist Vera nicht mehr zu erreichen.
Kurz darauf wird Vera tot aufgefunden. Sie hat Suizid begangen.
Lily glaubt nicht daran, dass Vera Selbstmord begangen hat und stellt Nachforschungen an. Dabei gerät sie selbst in Lebensgefahr.
„Wer das Vergessen stört“ ist der erste Band der Reihe „Die Canterbury-Fälle“ von Tessa Duncan.
Die Autorin ist mir schon lange unter ihrem Klarnamen Marita Spang und dem Pseudonym Marie Lacrosse bekannt. Mit zahlreichen historischen Romanen hat die Autorin mich erfreut. Jetzt wagt sie sich als Tessa Duncan in das Genre Krimi.
Und auch hier glänzt die Autorin.
Ihre Charaktere sind interessant und lebendig.
Die Psychologin Lily Brown hat nach einer gescheiterten Beziehung ihren Job bei Scotland Yard aufgegeben und unterhält jetzt eine Praxis.
Ganz abgeschlossen hat sie mit ihrem Ex allerdings nicht.
Samantha Harris ist eine der Patientinnen von Lily.
Sie wird von ihrem Mann auf brutale weiße immer wieder misshandelt. Man kann kaum verstehen warum Frauen diese Männer immer wieder in Schutz nehmen, ihnen verzeihen oder die Schuld bei sich selber suchen.
Dass ist aber wohl oft so und so wird der Fall Samantha Harris sehr realistisch geschildert.
Vera Osmonds Fall ist da schon etwas komplizierter. Die Panikattacken die sie immer wieder bekommt beziehen sich auf ein Erlebnis in ihrer Kindheit.
In Psychologie kenne ich mich nicht besonders gut aus.
Aber die Therapieansätze die Lily Brown umsetzt sind wirklich interessant.
Ich fand es spannend zu lesen wie die Psychologin die Kindheitserinnerungen an die Vera keine Erinnerung hat aus ihr herauskitzelt und wie sie Vera Selbstschutzmechanismen an die Hand gibt.
Man spürt, dass Tessa Duncan weiß wo von sie schreibt, schließlich ist sie promovierte Psychologin.
Der Krimi ist gut aufgebaut. Man lernt die Charaktere erst gut kennen. Kann sich mit den Patientinnen vertraut machen. Dann wird Vera tot aufgefunden.
Lily die sich zum einen Vorwürfe macht, dass sie für Vera nicht erreichbar war und zum anderen nicht an einen Selbst Mord glaubt versucht die letzten Tage von Vera zu rekonstruieren.
So erfahren auch die Leser*innen wie das damals in Veras Kindheit wirklich war.
Tessa Duncan baut nach und nach Spannung auf die sie bis zum Ende aufrecht hält.
Ihr Schreibstil ist flüssig und gut verständlich.
Mit „Wer das Vergessen stört“ hat die Autorin keinen blutrünstigen Krimi veröffentlicht sondern eine spannenden auf Psychologie aufgebauten Kriminalroman.
Mir war es eine Freude „Wer das Vergessen stört“ zu lesen und ich freue mich jetzt schon wenn die Reihe weitergeht.
Lily Brown hatte als Polizeipsychologin bei Scotland Yard, in Canterbury gearbeitet.
Mittlerweile hat sie sich als Psychologin in einer Praxis niedergelassen.
Zwei Patientinnen halten sie in Atem.
Samantha Harris, die immer wieder häuslicher Gewalt ausgesetzt ist und nicht bereit ist ihren Ehemann zu verlassen.
Die Zweite ist Vera Osmond, sie leidet unter Panikattacken die immer schlimmer werden und sogar ihr Job in Gefahr ist.
Lily denkt, dass die Behandlung von Vera erfolgreich abgeschlossen ist als sie einen Anruf von ihr bekommt.
Lily die gerade mit Samantha Harris beschäftigt ist kann den Anruf nicht entgegennehmen.
Als sie zu einem späteren Zeitpunkt zurückruft ist Vera nicht mehr zu erreichen.
Kurz darauf wird Vera tot aufgefunden. Sie hat Suizid begangen.
Lily glaubt nicht daran, dass Vera Selbstmord begangen hat und stellt Nachforschungen an. Dabei gerät sie selbst in Lebensgefahr.
„Wer das Vergessen stört“ ist der erste Band der Reihe „Die Canterbury-Fälle“ von Tessa Duncan.
Die Autorin ist mir schon lange unter ihrem Klarnamen Marita Spang und dem Pseudonym Marie Lacrosse bekannt. Mit zahlreichen historischen Romanen hat die Autorin mich erfreut. Jetzt wagt sie sich als Tessa Duncan in das Genre Krimi.
Und auch hier glänzt die Autorin.
Ihre Charaktere sind interessant und lebendig.
Die Psychologin Lily Brown hat nach einer gescheiterten Beziehung ihren Job bei Scotland Yard aufgegeben und unterhält jetzt eine Praxis.
Ganz abgeschlossen hat sie mit ihrem Ex allerdings nicht.
Samantha Harris ist eine der Patientinnen von Lily.
Sie wird von ihrem Mann auf brutale weiße immer wieder misshandelt. Man kann kaum verstehen warum Frauen diese Männer immer wieder in Schutz nehmen, ihnen verzeihen oder die Schuld bei sich selber suchen.
Dass ist aber wohl oft so und so wird der Fall Samantha Harris sehr realistisch geschildert.
Vera Osmonds Fall ist da schon etwas komplizierter. Die Panikattacken die sie immer wieder bekommt beziehen sich auf ein Erlebnis in ihrer Kindheit.
In Psychologie kenne ich mich nicht besonders gut aus.
Aber die Therapieansätze die Lily Brown umsetzt sind wirklich interessant.
Ich fand es spannend zu lesen wie die Psychologin die Kindheitserinnerungen an die Vera keine Erinnerung hat aus ihr herauskitzelt und wie sie Vera Selbstschutzmechanismen an die Hand gibt.
Man spürt, dass Tessa Duncan weiß wo von sie schreibt, schließlich ist sie promovierte Psychologin.
Der Krimi ist gut aufgebaut. Man lernt die Charaktere erst gut kennen. Kann sich mit den Patientinnen vertraut machen. Dann wird Vera tot aufgefunden.
Lily die sich zum einen Vorwürfe macht, dass sie für Vera nicht erreichbar war und zum anderen nicht an einen Selbst Mord glaubt versucht die letzten Tage von Vera zu rekonstruieren.
So erfahren auch die Leser*innen wie das damals in Veras Kindheit wirklich war.
Tessa Duncan baut nach und nach Spannung auf die sie bis zum Ende aufrecht hält.
Ihr Schreibstil ist flüssig und gut verständlich.
Mit „Wer das Vergessen stört“ hat die Autorin keinen blutrünstigen Krimi veröffentlicht sondern eine spannenden auf Psychologie aufgebauten Kriminalroman.
Mir war es eine Freude „Wer das Vergessen stört“ zu lesen und ich freue mich jetzt schon wenn die Reihe weitergeht.
April 16, 2026
Lily Brown, voormalig psycholoog bij Scotland Yard, begint na een mislukte relatie haar eigen praktijk in Canterbury. Haar eerste patiënten zijn onder andere Samantha Harris, die vastzit in een toxische relatie met een gewelddadige echtgenoot en Vera Osmond, die na een traumatische jeugd lijdt aan ernstige paniekaanvallen. Nadat Vera's behandeling succesvol afgerond lijkt te zijn, neemt ze toch weer contact op met Lily. Kort daarop wordt ze dood aangetroffen - alles wijst op zelfmoord. Lily gelooft er echter niets van en begint haar eigen onderzoek. Maar hoe dieper ze in de zaak duikt, hoe schimmiger de waarheid blijkt en hoe groter het gevaar.
Het maand boek bij @thrillerleesclub is het eerste deel in de nieuwe reeks "Het Canterburry-dossier" van Tessa Duncan. Een true-crime thriller waarin psychologie en recherchewerk elkaar versterken.
Lily, heeft haar onbetrouwbaar ex-vriendje ingeruild voor de kater Mick en probeert haar leven terug op te bouwen. In haar nieuwe praktijk, duikt ze in het verleden van Vera, op zoek naar het trauma uit haar kindertijd. Maar ook de schuwe Samantha komt met haar praten, ook al lijkt het er op dat ze er nog niet klaar voor is om de waarheid onder ogen te zien. De behandeling slaat aan en vooral Vera kan weer verder, maar toch is zij diegene die er voor kiest om uit het leven te stappen.
Er schuilt nog steeds een beetje Scotland Yard in Lily, ze bijt zich vast in de zaak want ze is er van overtuigd dat Vera te dicht bij de waarheid kwam en daarvoor moest boeten. Alleen heeft ze geen politie bevoegdheden meer.
Canterbury, het was jaarlijks een familie uitstapje. Met de witte kliffen van Dover als uithangsbord als je de oversteek maakte. Nu het prachtige decor van deze nieuwe reeks ... veel Britse auteurs kiezen voor Londen of Schotland dus ik vond het een erg fijne keuze van Tessa Duncan.
Het verhaal begint meteen sterk en sleept je mee in de verhaallijnen van beide patiënten. De ene case haalt vooral de kindertijd van Vera naar boven terwijl Samantha op het moment zelf traumatische ervaringen doormaakt. Tessa Duncan zorgt er voor dat we ook de mens achter de psycholoog leren kennen want ook Lily worstelt met oude gewoontes en frustraties.
Maar de schrijfstijl, daar loopt het niet helemaal vloeiend. Ook al overtuigt het verhaal wel toch botste ik vaak op erg standaard formuleringen die een zin erg abrupt deden eindigen. Misschien zoekt de auteur nog naar haar stijl in het thrillergenre of ligt het puur aan de vertaling. Toch ben ik heel erg benieuwd naar het vervolg want deze reeks heeft zeker veel potentie en het einde smaakt naar meer ...
⭐️⭐️⭐️⭐️
Bedankt @lmbooks voor het recensie exemplaar
Het maand boek bij @thrillerleesclub is het eerste deel in de nieuwe reeks "Het Canterburry-dossier" van Tessa Duncan. Een true-crime thriller waarin psychologie en recherchewerk elkaar versterken.
Lily, heeft haar onbetrouwbaar ex-vriendje ingeruild voor de kater Mick en probeert haar leven terug op te bouwen. In haar nieuwe praktijk, duikt ze in het verleden van Vera, op zoek naar het trauma uit haar kindertijd. Maar ook de schuwe Samantha komt met haar praten, ook al lijkt het er op dat ze er nog niet klaar voor is om de waarheid onder ogen te zien. De behandeling slaat aan en vooral Vera kan weer verder, maar toch is zij diegene die er voor kiest om uit het leven te stappen.
Er schuilt nog steeds een beetje Scotland Yard in Lily, ze bijt zich vast in de zaak want ze is er van overtuigd dat Vera te dicht bij de waarheid kwam en daarvoor moest boeten. Alleen heeft ze geen politie bevoegdheden meer.
Canterbury, het was jaarlijks een familie uitstapje. Met de witte kliffen van Dover als uithangsbord als je de oversteek maakte. Nu het prachtige decor van deze nieuwe reeks ... veel Britse auteurs kiezen voor Londen of Schotland dus ik vond het een erg fijne keuze van Tessa Duncan.
Het verhaal begint meteen sterk en sleept je mee in de verhaallijnen van beide patiënten. De ene case haalt vooral de kindertijd van Vera naar boven terwijl Samantha op het moment zelf traumatische ervaringen doormaakt. Tessa Duncan zorgt er voor dat we ook de mens achter de psycholoog leren kennen want ook Lily worstelt met oude gewoontes en frustraties.
Maar de schrijfstijl, daar loopt het niet helemaal vloeiend. Ook al overtuigt het verhaal wel toch botste ik vaak op erg standaard formuleringen die een zin erg abrupt deden eindigen. Misschien zoekt de auteur nog naar haar stijl in het thrillergenre of ligt het puur aan de vertaling. Toch ben ik heel erg benieuwd naar het vervolg want deze reeks heeft zeker veel potentie en het einde smaakt naar meer ...
⭐️⭐️⭐️⭐️
Bedankt @lmbooks voor het recensie exemplaar
October 8, 2023
Die Hauptprotagonistinnen sind die Psychologin Lily und ihre beiden Patientinnen Samantha, die von ihrem Mann misshandelt wird, und Vera, die unter Panikattacken leidet.
Ich muss leider gestehen, dass ich mit dem Buch nicht warm wurde. Die Story ist gut, gar keine Frage, und auch spannend. Es waren eher die Figuren und teilweise die Auflösung, die mich nicht überzeugen konnten.
Lily kämpft an ihren eigenen Fronten, und die Passagen, in denen sie alleine zu Hause ist, fand ich ziemlich langatmig. Sie reibt sich zwar auf für ihre Patientinnen, und so kam es, dass plötzlich der Fokus auf Samantha lag, aber Lily selbst blieb im Vergleich deutlich zu blass.
Dann kommt noch Vera ins Spiel, die fast eine Zeitraffer-Therapie durchläuft. Mit Vera kam ich am besten zurecht, und ihre Geschichte ist so dramatisch wie unglaublich traurig. Doch zu Veras Geschichte gehören Nebenstränge, die mich verwirrten, da ich gar nicht wusste, warum wir nun in dieses Jahr sprangen und wer die Menschen waren. Das klärt sich irgendwann auf, ich fand das insgesamt jedoch etwas schwierig nachzuvollziehen.
Lily versucht letztendlich herauszufinden, ob Vera wirklich Selbstmord begangen hat, da sie nicht daran glaubt. Plötzlich ist Samantha gar kein Thema mehr. Ich dachte schon: "Huch, was passiert da?" Man muss also konstant konzentriert bei der Sache bleiben, um nicht den roten Faden aus den Augen zu verlieren.
Zum Ende hin war ich in puncto Auflösung auf dem richtigen Weg. Diese fand ich relativ schlüssig, allerdings kam eine Passage darin vor, wo ich dachte: "Komm, nee, finde ich das jetzt mutig, unglaubwürdig oder doof?" Wahrscheinlich ein wenig von allem. Zumindest bietet der Plot genug Diskussionspotenzial.
Und lasst mich noch eben das Setting erwähnen. Canterbury, die Domstadt im Südosten Englands, mit ihren gepflasterten Straßen, dem alt-römischen Ambiente und den saftgrünen Uferlandschaften. Klingt total schön, oder? Genau das hätte ich mir an Beschreibungen gewünscht. Leider geht Tessa Duncan nur spärlich auf die Umgebung ein und verschenkt somit ein paar Punkte.
Fazit: Trotz der klug gewählten Kapitelgliederung und der eingebauten Wendungen war dieser Roman wegen der inhaltlichen und stilistischen Umsetzung nicht komplett mein Ding. Schaut am besten mal in die Leseprobe und verschafft euch einen eigenen Eindruck. Ich hoffe, euch gefällt die Story mehr als mir. Der zweite Teil wird dennoch bei mir einziehen, weil ich guter Dinge bin, dass es da besser flutscht.
Ich muss leider gestehen, dass ich mit dem Buch nicht warm wurde. Die Story ist gut, gar keine Frage, und auch spannend. Es waren eher die Figuren und teilweise die Auflösung, die mich nicht überzeugen konnten.
Lily kämpft an ihren eigenen Fronten, und die Passagen, in denen sie alleine zu Hause ist, fand ich ziemlich langatmig. Sie reibt sich zwar auf für ihre Patientinnen, und so kam es, dass plötzlich der Fokus auf Samantha lag, aber Lily selbst blieb im Vergleich deutlich zu blass.
Dann kommt noch Vera ins Spiel, die fast eine Zeitraffer-Therapie durchläuft. Mit Vera kam ich am besten zurecht, und ihre Geschichte ist so dramatisch wie unglaublich traurig. Doch zu Veras Geschichte gehören Nebenstränge, die mich verwirrten, da ich gar nicht wusste, warum wir nun in dieses Jahr sprangen und wer die Menschen waren. Das klärt sich irgendwann auf, ich fand das insgesamt jedoch etwas schwierig nachzuvollziehen.
Lily versucht letztendlich herauszufinden, ob Vera wirklich Selbstmord begangen hat, da sie nicht daran glaubt. Plötzlich ist Samantha gar kein Thema mehr. Ich dachte schon: "Huch, was passiert da?" Man muss also konstant konzentriert bei der Sache bleiben, um nicht den roten Faden aus den Augen zu verlieren.
Zum Ende hin war ich in puncto Auflösung auf dem richtigen Weg. Diese fand ich relativ schlüssig, allerdings kam eine Passage darin vor, wo ich dachte: "Komm, nee, finde ich das jetzt mutig, unglaubwürdig oder doof?" Wahrscheinlich ein wenig von allem. Zumindest bietet der Plot genug Diskussionspotenzial.
Und lasst mich noch eben das Setting erwähnen. Canterbury, die Domstadt im Südosten Englands, mit ihren gepflasterten Straßen, dem alt-römischen Ambiente und den saftgrünen Uferlandschaften. Klingt total schön, oder? Genau das hätte ich mir an Beschreibungen gewünscht. Leider geht Tessa Duncan nur spärlich auf die Umgebung ein und verschenkt somit ein paar Punkte.
Fazit: Trotz der klug gewählten Kapitelgliederung und der eingebauten Wendungen war dieser Roman wegen der inhaltlichen und stilistischen Umsetzung nicht komplett mein Ding. Schaut am besten mal in die Leseprobe und verschafft euch einen eigenen Eindruck. Ich hoffe, euch gefällt die Story mehr als mir. Der zweite Teil wird dennoch bei mir einziehen, weil ich guter Dinge bin, dass es da besser flutscht.
October 9, 2023
Lily Brown wird aufgrund ihrer früheren Beziehung zu Scotland Yard in einem Fall von häuslicher Gewalt um ihre psychologische Unterstützung der Betroffenen gebeten. Zeitgleich wendet sich eine Werbeagentin an sie um ein Trauma aus ihrer Kindheit aufzuarbeiten bei dem ihre kleine Schwester ums Leben kam. Tessa Duncan lässt in den beiden Erzählungen viel von ihrer persönlichen Erfahrung als klinische Psychologin einfließen und der Leser erhält einen guten Eindruck von der Arbeit einer Psychotherapeutin.
Im Fall von häuslicher Gewalt ist Sammy ihrem prügelnden Ehemann hilflos ausgeliefert. Dieser Teil hat beim Lesen viele Emotionen bei mir hervor gebracht. Wut und Abscheu für den Ehemann, aber auch teilweise Verständnislosigkeit für die Frau die immer wieder Entschuldigungen und Verständnis für die gewalttätigen Vorfälle aufbringt.
Die Geschichte um Vera beginnt mit den neuerdings auftretenden Panikattacken. Die verstärken sich immer mehr, sodass Veras Tätigkeit als Werbeagentin gestört ist und eine Entlassung zur Folge hat.
Da Lily beide Patientinnen betreut muss sie sich entscheiden welches Gespräch Priorität hat. Nachdem sie bei einem Überfall selbst verletzt wird, erfährt sie von Veras angeblichen Selbstmord. Doch war es wirklich so?
Lily glaubt nicht an Selbstmord und beginnt ihre eigene Ermittlungen um herauszufinden was wirklich passiert ist. In diesem Abschnitt des Buches glaubt man immer wieder "ah, so war das also", aber durch neue Erkenntnisse kommt es zu neuen Verwicklungen.
Ich habe das Buch zügig gelesen, der Schreibstil ist flüssig und man erhält als Leser einen Einblick in die Vorgehensweise psychotherapeutischen Arbeit bei der Traumabewältigung. Tessa Duncan versteht es dies verständlich und gut lesbar zu beschreiben.
Der Teil um Vera nimmt im Buch einen größeren Teil ein und ist wirklich spannend, wenn auch für mich ein wenig langatmig beschrieben. Hier konnte ich manche Verhaltensweisen nicht wirklich gut nachvollziehen. Aber die Auflösung war insgesamt schlüssig und einigermaßen überraschend.
Mein Fazit zu dem Buch: Zwei Geschichten die bei mir einiges an Emotionen ausgelöst haben und meine Kenntnisse zur Traumabewältigung vertieft haben. Ich würde gut unterhalten und habe viele Überlegungen zur Lösung eines in der Vergangenheit liegenden Geschehens anstellen. Also eine Empfehlung für alle die gerne mit rätseln.
Im Fall von häuslicher Gewalt ist Sammy ihrem prügelnden Ehemann hilflos ausgeliefert. Dieser Teil hat beim Lesen viele Emotionen bei mir hervor gebracht. Wut und Abscheu für den Ehemann, aber auch teilweise Verständnislosigkeit für die Frau die immer wieder Entschuldigungen und Verständnis für die gewalttätigen Vorfälle aufbringt.
Die Geschichte um Vera beginnt mit den neuerdings auftretenden Panikattacken. Die verstärken sich immer mehr, sodass Veras Tätigkeit als Werbeagentin gestört ist und eine Entlassung zur Folge hat.
Da Lily beide Patientinnen betreut muss sie sich entscheiden welches Gespräch Priorität hat. Nachdem sie bei einem Überfall selbst verletzt wird, erfährt sie von Veras angeblichen Selbstmord. Doch war es wirklich so?
Lily glaubt nicht an Selbstmord und beginnt ihre eigene Ermittlungen um herauszufinden was wirklich passiert ist. In diesem Abschnitt des Buches glaubt man immer wieder "ah, so war das also", aber durch neue Erkenntnisse kommt es zu neuen Verwicklungen.
Ich habe das Buch zügig gelesen, der Schreibstil ist flüssig und man erhält als Leser einen Einblick in die Vorgehensweise psychotherapeutischen Arbeit bei der Traumabewältigung. Tessa Duncan versteht es dies verständlich und gut lesbar zu beschreiben.
Der Teil um Vera nimmt im Buch einen größeren Teil ein und ist wirklich spannend, wenn auch für mich ein wenig langatmig beschrieben. Hier konnte ich manche Verhaltensweisen nicht wirklich gut nachvollziehen. Aber die Auflösung war insgesamt schlüssig und einigermaßen überraschend.
Mein Fazit zu dem Buch: Zwei Geschichten die bei mir einiges an Emotionen ausgelöst haben und meine Kenntnisse zur Traumabewältigung vertieft haben. Ich würde gut unterhalten und habe viele Überlegungen zur Lösung eines in der Vergangenheit liegenden Geschehens anstellen. Also eine Empfehlung für alle die gerne mit rätseln.
March 30, 2026
Tot nu toe heeft Tessa Duncan onder haar eigen naam Marita Spang en haar pseudoniem Marie Lacrosse historische romans uitgegeven. Vergeet me niet is Duncans eerste thriller. Deze handelt over heftige thema’s als mishandeling, huiselijk geweld, kindermisbruik, afhankelijkheid en hertraumatisering. Het is het eerste deel in de thrillerserie Het Canterbury-dossier.
In Vergeet me niet komen vrouwen terecht in een vicieuze cirkel van gedane en verbroken beloften. Soms gaan deze gepaard met huiselijk geweld en komen ze daar niet zonder hulp van buitenaf uit. Maar om die te accepteren moet er heel wat werk verzet worden. Het gaat vaak van kwaad tot erger tot er iets ‘breekt’ in het slachtoffer. Het is het verhaal van Samantha Harris die stelselmatig door haar man klein gehouden wordt en mishandeld. Hij weet het altijd goed te maken bij haar met een grote bos rozen en een doos bonbons. Als slachtoffer is zij niet in staat om bij hem weg te gaan, totdat het gruwelijk misgaat. We volgen Lilly in haar praktijk als psychotherapeut en haar patiënten Samantha en Vera. Lily ontpopt zich tot detective als zij ontdekt dat haar ex-patiënt Vera niet opkomt dagen op een afspraak en zelfmoord heeft gepleegd volgens de politie. Zij gelooft dit niet, duikt in het verleden van haar en komt tot stuitende ontdekkingen. Haar vroegere contacten bij haar vorige werkgever, Scotland Yard, ook wel MET genoemd in de volksmond, komen goed van pas. Haar zoektocht brengt haar, met gevaar voor haar eigen leven, naar de gevaarlijke achterbuurten van Londen.
Vanaf het begin weet Duncan ons bij het verhaal te houden door vanuit steeds wisselende perspectieven en tijdssprongen, de spanning en nieuwsgierig naar de rest op te bouwen. Het boek is opgedeeld in twee delen. Het eerste deel speelt in 2018 en eindigt met een cliffhanger. Het tweede gedeelte begint in augustus 1988 en eindigt in 2019.
Duncan heeft kwetsbare personages een naam gegeven en laat zien hoe omstandigheden een mens vormen. Lily heeft een moeizame relatie met haar moeder die voor haar dochter alleen een verzorgende rol ziet. Ze is het niet eens met het werk dat zij doet en verwacht dat Lily kinderen krijgt. Lily is niet goed tegen haar opgewassen en heeft het privé niet makkelijk na haar breuk met Dan. Ze verlangt nog steeds naar hem, maar is bang om weer gekwetst te worden. Hij is een man die dankbaar misbruik lijkt te maken van een onzekere vrouw. En Vera is het grootste mysterie, waarover we tijdens het lezen steeds meer aan de weet komen. Tijdens het lezen rijzen vragen op hoe overbelaste hulpverleners om kunnen/moeten gaan met cliënten die duidelijk hulp nodig hebben, maar deze niet op tijd krijgen of weigeren uit angst. Richting het einde loopt de spanning flink op en maken meerdere plottwists het extra spannend.
In haar nawoord licht de auteur toe hoe zij op het idee van dit boek kwam. De waargebeurde zaak van de jonge moordenaar Mary Bell, eind jaren zestig in Noord-Engeland intrigeerde haar. Dit riep afkeer en fascinatie op, door de dingen die zij in haar jeugd meemaakte. Facetten uit haar verhaal gebruikte Duncan om Vergeet me niet vorm te geven. Ooit begonnen als klinisch psycholoog gebruikte zij haar klinische en psychotherapeutische kennis om dit verhaal te construeren.
Vergeet me niet is een psychologische thriller, waarin voor toxische relaties en hertraumatisering een belangrijke rol is weggelegd.
Graag gelezen voor Passie voor boeken.
In Vergeet me niet komen vrouwen terecht in een vicieuze cirkel van gedane en verbroken beloften. Soms gaan deze gepaard met huiselijk geweld en komen ze daar niet zonder hulp van buitenaf uit. Maar om die te accepteren moet er heel wat werk verzet worden. Het gaat vaak van kwaad tot erger tot er iets ‘breekt’ in het slachtoffer. Het is het verhaal van Samantha Harris die stelselmatig door haar man klein gehouden wordt en mishandeld. Hij weet het altijd goed te maken bij haar met een grote bos rozen en een doos bonbons. Als slachtoffer is zij niet in staat om bij hem weg te gaan, totdat het gruwelijk misgaat. We volgen Lilly in haar praktijk als psychotherapeut en haar patiënten Samantha en Vera. Lily ontpopt zich tot detective als zij ontdekt dat haar ex-patiënt Vera niet opkomt dagen op een afspraak en zelfmoord heeft gepleegd volgens de politie. Zij gelooft dit niet, duikt in het verleden van haar en komt tot stuitende ontdekkingen. Haar vroegere contacten bij haar vorige werkgever, Scotland Yard, ook wel MET genoemd in de volksmond, komen goed van pas. Haar zoektocht brengt haar, met gevaar voor haar eigen leven, naar de gevaarlijke achterbuurten van Londen.
Vanaf het begin weet Duncan ons bij het verhaal te houden door vanuit steeds wisselende perspectieven en tijdssprongen, de spanning en nieuwsgierig naar de rest op te bouwen. Het boek is opgedeeld in twee delen. Het eerste deel speelt in 2018 en eindigt met een cliffhanger. Het tweede gedeelte begint in augustus 1988 en eindigt in 2019.
Duncan heeft kwetsbare personages een naam gegeven en laat zien hoe omstandigheden een mens vormen. Lily heeft een moeizame relatie met haar moeder die voor haar dochter alleen een verzorgende rol ziet. Ze is het niet eens met het werk dat zij doet en verwacht dat Lily kinderen krijgt. Lily is niet goed tegen haar opgewassen en heeft het privé niet makkelijk na haar breuk met Dan. Ze verlangt nog steeds naar hem, maar is bang om weer gekwetst te worden. Hij is een man die dankbaar misbruik lijkt te maken van een onzekere vrouw. En Vera is het grootste mysterie, waarover we tijdens het lezen steeds meer aan de weet komen. Tijdens het lezen rijzen vragen op hoe overbelaste hulpverleners om kunnen/moeten gaan met cliënten die duidelijk hulp nodig hebben, maar deze niet op tijd krijgen of weigeren uit angst. Richting het einde loopt de spanning flink op en maken meerdere plottwists het extra spannend.
In haar nawoord licht de auteur toe hoe zij op het idee van dit boek kwam. De waargebeurde zaak van de jonge moordenaar Mary Bell, eind jaren zestig in Noord-Engeland intrigeerde haar. Dit riep afkeer en fascinatie op, door de dingen die zij in haar jeugd meemaakte. Facetten uit haar verhaal gebruikte Duncan om Vergeet me niet vorm te geven. Ooit begonnen als klinisch psycholoog gebruikte zij haar klinische en psychotherapeutische kennis om dit verhaal te construeren.
Vergeet me niet is een psychologische thriller, waarin voor toxische relaties en hertraumatisering een belangrijke rol is weggelegd.
Graag gelezen voor Passie voor boeken.
September 28, 2023
Die Gestaltung des Cover finde ich wirlich ansprechend. Die Häuser und Landschaft sieht düster aus, auch die Farben wirken eher dunkel. Der Titel hat mich sofort neugierig auf die Handlung gemacht. Die Haptik des Taschenbuches ist toll und hochwertig.
In der Geschichte geht es um die Psychotherapeutin Lily Brown. Noch vor kurzer Zeit war sie Polizeipsychologin, doch durch ein persönliches Drama führt nun zusammen mit ihrem Kollegen Matt in Canterbury eine Praxis.
EIne ihrer Patientinnen ist Samantha, diese wird von ihrem Ehemann regelmäßig misshandelt. Lily versucht alles um ihr zu helfen, doch Samatha ist gefangen in ihrer toxischen Beziehung.
Die andere Patientin ist Vera,diese leidet unter Panikattacken und möchte so schnell wie mölich wieder arbeitsfähig sein. Vera liebt ihren Job, daher glauben auch die Polizisten, dass Vera durch die Kündigung Selbstmord begangen hat. Sie soll von einem Hochhaus gesprungen sein. Für Lily ist klar "wenn Vera tot ist dann war es keine Selbstmord" und so beginnt sie auf eigene Faust zu ermitteln. Vera konnte sich kurz vor ihrem Tod an ihr Kindheitstrauma erinnern. Es hat etwas mit ihrer Schwester zu tun und jemand möchte, dass geschwiegen wird.... Lily sucht auch Hilfe bei Dan, ihrem ehemaligen Kollegen und Liebhaber. Wird sie ihm verzeihen? Und wer möchte, dass auch Lily schweigt?
Der Schreibstil gefällt mir unfassbar gut, bereits der Prolog hat mir eine Gänsehaut beschert. Die Charakter sind sehr gut beschrieben und ich finde die Mischung aus Krimi und Psychothriller sehr gelungen. Dies ist der erste Band und ich bin schon jetzt auf die Fortsetung gespannt, da am Ende des Buches noch einige Fragen offen geblieben sind. Ich empfehle das Buch auf jeden Fall weiter.
In der Geschichte geht es um die Psychotherapeutin Lily Brown. Noch vor kurzer Zeit war sie Polizeipsychologin, doch durch ein persönliches Drama führt nun zusammen mit ihrem Kollegen Matt in Canterbury eine Praxis.
EIne ihrer Patientinnen ist Samantha, diese wird von ihrem Ehemann regelmäßig misshandelt. Lily versucht alles um ihr zu helfen, doch Samatha ist gefangen in ihrer toxischen Beziehung.
Die andere Patientin ist Vera,diese leidet unter Panikattacken und möchte so schnell wie mölich wieder arbeitsfähig sein. Vera liebt ihren Job, daher glauben auch die Polizisten, dass Vera durch die Kündigung Selbstmord begangen hat. Sie soll von einem Hochhaus gesprungen sein. Für Lily ist klar "wenn Vera tot ist dann war es keine Selbstmord" und so beginnt sie auf eigene Faust zu ermitteln. Vera konnte sich kurz vor ihrem Tod an ihr Kindheitstrauma erinnern. Es hat etwas mit ihrer Schwester zu tun und jemand möchte, dass geschwiegen wird.... Lily sucht auch Hilfe bei Dan, ihrem ehemaligen Kollegen und Liebhaber. Wird sie ihm verzeihen? Und wer möchte, dass auch Lily schweigt?
Der Schreibstil gefällt mir unfassbar gut, bereits der Prolog hat mir eine Gänsehaut beschert. Die Charakter sind sehr gut beschrieben und ich finde die Mischung aus Krimi und Psychothriller sehr gelungen. Dies ist der erste Band und ich bin schon jetzt auf die Fortsetung gespannt, da am Ende des Buches noch einige Fragen offen geblieben sind. Ich empfehle das Buch auf jeden Fall weiter.
February 14, 2024
Ein neuer Stern am Thriller-Himmel
Ein heller, wolkiger Himmel über einem typisch englischen Städtchen ist auf dem Cover zu sehen. Tessa Duncan beschreibt in ihrem super spannenden Roman "Wer das Vergessen stört: die Canterbury-Fälle" die ehemalige forensische Polizeipsychologin Lily Brown, die sich als Psychologin niedergelassen hat.
Ihre erste Klientin ist Samantha, die seit Jahren unter ihrem gewalttätigen Ehemann leidet, die zweite ist die beruflich erfolgreiche Vera, die regelmäßig von Panikattaken überrascht wird.
Zu beiden kann sie ein positives Verhältnis aufbauen, bis diese nicht mehr zu ihr kommen müssen.
Dann erfährt sie, dass Vera sich umgebracht haben soll. Das glaubt sie aber nicht. Doch für die Polizei gibt es da keine offenen Fragen mehr. Jetzt will sie der Sache auf den Grund gehen und bringt sich selbst in größte Gefahr.
Marita Spang (Klarname) und Marie Lacrosse (Pseudonym), unter diesen Namen habe ich bereits Romane von ihr gelesen. Jetzt jetzt hat die Autorin ihren Beruf als klinische Psychologin mit einfließen lassen in diesen Thriller unter dem Pseudonym Tessa Duncan. Ich kann nur sagen: weiter so!
Ich freue mich auf weitere spannende Fälle mit Lily Brown.
Ein heller, wolkiger Himmel über einem typisch englischen Städtchen ist auf dem Cover zu sehen. Tessa Duncan beschreibt in ihrem super spannenden Roman "Wer das Vergessen stört: die Canterbury-Fälle" die ehemalige forensische Polizeipsychologin Lily Brown, die sich als Psychologin niedergelassen hat.
Ihre erste Klientin ist Samantha, die seit Jahren unter ihrem gewalttätigen Ehemann leidet, die zweite ist die beruflich erfolgreiche Vera, die regelmäßig von Panikattaken überrascht wird.
Zu beiden kann sie ein positives Verhältnis aufbauen, bis diese nicht mehr zu ihr kommen müssen.
Dann erfährt sie, dass Vera sich umgebracht haben soll. Das glaubt sie aber nicht. Doch für die Polizei gibt es da keine offenen Fragen mehr. Jetzt will sie der Sache auf den Grund gehen und bringt sich selbst in größte Gefahr.
Marita Spang (Klarname) und Marie Lacrosse (Pseudonym), unter diesen Namen habe ich bereits Romane von ihr gelesen. Jetzt jetzt hat die Autorin ihren Beruf als klinische Psychologin mit einfließen lassen in diesen Thriller unter dem Pseudonym Tessa Duncan. Ich kann nur sagen: weiter so!
Ich freue mich auf weitere spannende Fälle mit Lily Brown.
April 27, 2026
Lily is psychologe in een praktijk en heeft net een relatiebreuk achter de rug. Eén van haar patiënten wordt zwaar mishandeld door haar echtgenoot. Ze probeert de vrouw ervan te overtuigen om haar man te verlaten maar dit blijkt niet zo eenvoudig te zijn.
Daarnaast ziet ze ook Vera, die de hulp van Lily inroept omdat ze last heeft van paniekaanvallen. Vera blijkt in haar jeugd een onverwerkt trauma mee te hebben gemaakt maar na een aantal therapiesessies bij Lily, leert ze hiermee om te gaan en kan ze de gesprekken stopzetten.
Groot is dan ook de verbazing van Lily als Vera zelfmoord pleegt. Lily gelooft niet in deze theorie en gaat zelf op onderzoek. Haar speurtocht naar de moordenaar is superspannend.
Dit is de 1e thriller in een reeks van schrijfster Tessa Duncan. Liefhebbers van historische romans kennen haar ongetwijfeld als Marie Lacrosse.
In de flaptekst van dit boek wordt er een vergelijking gemaakt met Nicci French. En dat klopt ook wel. Net als in de dagenreeks van Frieda Klein draait het hier ook om een psychologe die met een moordzaak te maken krijgt.
Tessa Duncan schrijft heel toegankelijk en emotioneel geladen, een stijl die ik erg weet te smaken. De plottwist op het einde heeft me verrast en ik zat er volledig naast met mijn daderprofiel.
Hopelijk wordt het vervolg Wer mit den Wölfen heult, snel in het Nederlands uitgegeven.
4,5⭐️
Daarnaast ziet ze ook Vera, die de hulp van Lily inroept omdat ze last heeft van paniekaanvallen. Vera blijkt in haar jeugd een onverwerkt trauma mee te hebben gemaakt maar na een aantal therapiesessies bij Lily, leert ze hiermee om te gaan en kan ze de gesprekken stopzetten.
Groot is dan ook de verbazing van Lily als Vera zelfmoord pleegt. Lily gelooft niet in deze theorie en gaat zelf op onderzoek. Haar speurtocht naar de moordenaar is superspannend.
Dit is de 1e thriller in een reeks van schrijfster Tessa Duncan. Liefhebbers van historische romans kennen haar ongetwijfeld als Marie Lacrosse.
In de flaptekst van dit boek wordt er een vergelijking gemaakt met Nicci French. En dat klopt ook wel. Net als in de dagenreeks van Frieda Klein draait het hier ook om een psychologe die met een moordzaak te maken krijgt.
Tessa Duncan schrijft heel toegankelijk en emotioneel geladen, een stijl die ik erg weet te smaken. De plottwist op het einde heeft me verrast en ik zat er volledig naast met mijn daderprofiel.
Hopelijk wordt het vervolg Wer mit den Wölfen heult, snel in het Nederlands uitgegeven.
4,5⭐️
October 1, 2023
Dieser Krimi ist von Anfang bis Ende spannend.
Die Zeitsprünge, aber auch die Personensprünge verhelfen hier zu einem Spannungsaufbau der einen dazu verleitet das Buch möglichst schnell zu beenden, damit man endlich weiß wie es ausgeht.
Lily habe ich als sehr sympathische und kluge Frau wahrgenommen, es hat mir Spaß gemacht in ihre Welt einzutauchen, hat mich mitgerissen, manchmal auch überfordert, emotional angespannt und mitgerißen.
Was ich von Dan halten soll, da bin ich unsicher, aber letztendlich ist es auch nicht wichtig um die Story gut zu finden.
Ich hatte Spannung und Lesegenuß, manchmal fand ich die Formulierungen zu hölzern, zu gestelzt, aber ich war trotzdem sehr im Bann derStory.
Die Zeitsprünge, aber auch die Personensprünge verhelfen hier zu einem Spannungsaufbau der einen dazu verleitet das Buch möglichst schnell zu beenden, damit man endlich weiß wie es ausgeht.
Lily habe ich als sehr sympathische und kluge Frau wahrgenommen, es hat mir Spaß gemacht in ihre Welt einzutauchen, hat mich mitgerissen, manchmal auch überfordert, emotional angespannt und mitgerißen.
Was ich von Dan halten soll, da bin ich unsicher, aber letztendlich ist es auch nicht wichtig um die Story gut zu finden.
Ich hatte Spannung und Lesegenuß, manchmal fand ich die Formulierungen zu hölzern, zu gestelzt, aber ich war trotzdem sehr im Bann derStory.
April 10, 2026
De eerste thriller van de van haar historische romans bekende Marie Lacrosse is meteen een voltreffer. Het is heel moeilijk om deze pageturner weg te leggen, dit leest als een trein.
Vergeet Me Niet, deel 1 van het Canterbury-dossier, lijkt het ideale script voor een Canvas- of NPO-serie op zaterdagavond. Het personage van Lily Brown, een gewezen rechercheur die haar eerste stappen zet als psychologe, wordt realistisch en kwetsbaar uitgewerkt. Het nevenverhaal over partnergeweld is heftig en goed uitgewerkt, al is de meerwaarde voor de plot me niet meteen duidelijk. Misschien iets voor latere afleveringen?
Een Duitse die in Engeland op dedectivetocht gaat, dat doet meteen denken aan Charlotte Link. De vergelijking mag zeker gemaakt worden. Het nawoord, met verwijzing naar de waar gebeurde feiten waarop dit boek gebaseerd is, zorgt voor een extra dimensie. Een aanrader!
Vergeet Me Niet, deel 1 van het Canterbury-dossier, lijkt het ideale script voor een Canvas- of NPO-serie op zaterdagavond. Het personage van Lily Brown, een gewezen rechercheur die haar eerste stappen zet als psychologe, wordt realistisch en kwetsbaar uitgewerkt. Het nevenverhaal over partnergeweld is heftig en goed uitgewerkt, al is de meerwaarde voor de plot me niet meteen duidelijk. Misschien iets voor latere afleveringen?
Een Duitse die in Engeland op dedectivetocht gaat, dat doet meteen denken aan Charlotte Link. De vergelijking mag zeker gemaakt worden. Het nawoord, met verwijzing naar de waar gebeurde feiten waarop dit boek gebaseerd is, zorgt voor een extra dimensie. Een aanrader!
May 6, 2026
Afgelopen maand las ik weer gezellig mee met de thriller leesclub. Dit keer las ik Vergeet me niet van Tessa Duncan, het eerste deel van een nieuwe serie.
Ik vind het een erg goede start. De personages zijn goed uitgewerkt en de verhaallijnen zijn spannend. Het verhaal is ook gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen, wat het extra interessant maakt.
In het boek volgen we Lilly Brown. Zij heeft afscheid moeten nemen van haar werk bij Scotland Yard en is nu haar eigen praktijk begonnen als psychologe in Canterbury. Daar krijgt ze verschillende patiënten.
Samantha Harris is een van haar eerste cliënten. Zij is slachtoffer van huiselijk geweld, en haar verhaal is heftig en aangrijpend. Ook Vera Osmond komt bij Lilly in therapie, vanwege paniekaanvallen. Tijdens de gesprekken blijkt dat dit te maken heeft met een traumatische gebeurtenis uit haar jeugd.
Het boek bestaat uit twee delen. In het eerste deel krijgen beide verhaallijnen evenveel aandacht. In het tweede deel ligt de focus vooral op één verhaallijn, en die wordt heel goed en spannend uitgewerkt. Ik twijfel wel een beetje of de andere verhaallijn echt iets toevoegt aan het geheel.
Lilly gaat zelf ook op onderzoek uit. Je merkt dat er nog steeds een stukje Scotland Yard in haar zit, en dat maakt het verhaal extra leuk en spannend.
Het verhaal begint meteen goed en pakt je snel. Vooral het tweede deel vond ik erg spannend. Al met al vind ik dit een sterke start van de serie en ben ik benieuwd naar het volgende deel.
Ik vind het een erg goede start. De personages zijn goed uitgewerkt en de verhaallijnen zijn spannend. Het verhaal is ook gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen, wat het extra interessant maakt.
In het boek volgen we Lilly Brown. Zij heeft afscheid moeten nemen van haar werk bij Scotland Yard en is nu haar eigen praktijk begonnen als psychologe in Canterbury. Daar krijgt ze verschillende patiënten.
Samantha Harris is een van haar eerste cliënten. Zij is slachtoffer van huiselijk geweld, en haar verhaal is heftig en aangrijpend. Ook Vera Osmond komt bij Lilly in therapie, vanwege paniekaanvallen. Tijdens de gesprekken blijkt dat dit te maken heeft met een traumatische gebeurtenis uit haar jeugd.
Het boek bestaat uit twee delen. In het eerste deel krijgen beide verhaallijnen evenveel aandacht. In het tweede deel ligt de focus vooral op één verhaallijn, en die wordt heel goed en spannend uitgewerkt. Ik twijfel wel een beetje of de andere verhaallijn echt iets toevoegt aan het geheel.
Lilly gaat zelf ook op onderzoek uit. Je merkt dat er nog steeds een stukje Scotland Yard in haar zit, en dat maakt het verhaal extra leuk en spannend.
Het verhaal begint meteen goed en pakt je snel. Vooral het tweede deel vond ik erg spannend. Al met al vind ik dit een sterke start van de serie en ben ik benieuwd naar het volgende deel.
September 30, 2023
Dies ist der Auftakt einer neuen Krimi-Reihe.
Der Schreibstil ist sehr flüssig und fesselnd.
Die Charaktere sind sehr bildhaft beschrieben.
Die Geschichte ist spannend und sehr interessant und aufwühlend.
Von mir gibt es eine klare Leseempfehlung.
Der Schreibstil ist sehr flüssig und fesselnd.
Die Charaktere sind sehr bildhaft beschrieben.
Die Geschichte ist spannend und sehr interessant und aufwühlend.
Von mir gibt es eine klare Leseempfehlung.
December 19, 2024
Exciting and well told. Absolutely recommended 👍
March 22, 2026
In deze psychologische thriller staat het verhaal van Vera Osmond centraal, een vrouw die vlak voor kerst te pletter stort van een torenhoog appartementencomplex in Londen.
De autoriteiten zijn er stellig van overtuigd dat Vera zelfmoord pleegde, maar dat is volgens psychologe Lily uitgesloten.
Vera was immers haar patiënt en ze liet net een levendigere en gedreven indruk na.
Het verhaal speelt zich grotendeels in Canterbury af, waar de praktijk van Lily is gevestigd, maar neemt je ook mee naar Londen, want als ex-rechercheur kan Lily de zaak niet zomaar laten rusten en ze gaat zelf op onderzoek uit.
Het boek is opgesplitst in twee delen: eentje die teruggaat in de tijd en eentje die zich afspeelt na die noodlottige winterdag. Ondertussen leren we Vera en Lily beter kennen, maar ook medepatiënte Samantha. Sammy wordt door haar man mishandeld en moet na een mislukte zelfmoordpoging verplicht therapie volgen.
Lily is het personage dat we het best leren kennen, we krijgen daarbij een inkijkje in haar privéleven met daarin een eigenzinnige kater, een bemoeizuchtige moeder en een affaire met een ex-collega.
Er wordt vrij diep ingegaan op toxische en destructieve relaties, maar Lily's eigen relatie laat zien dat - hoeveel kennis je zelf ook hebt van een bepaald thema - iedereen slachtoffer kan worden van een manipulatieve partner. Gelukkig was de romantische verhaallijn maar bijzaak want ik ben geen fan van het hele pingponggedoe 😂.
Verder zijn er nog twee kleine dingetjes die me een beetje stoorden, namelijk dat diazepamgebruik en autorijden niet samengaan en de onprofessionele actie van Mabel, die actie had alles voor Sammy veel erger kunnen maken en ik vond dat gewoon echt een brug te ver.
Ondanks het regelmatige wisselende vertelperspectief (alwetende verteller, zij-perspectief én ik-persoon soms zelfs allemaal in eenzelfde hoofdstuk) was het verhaal toch verrassend goed te volgen.
Rond de 25% zijn mijn gedachten gaan freestylen en kreeg ik opeens een absurd idee, namelijk dat Sammy en Vera wel eens gerelateerd konden zijn, maar uiteindelijk bleek er geen enkele connectie te zijn... Ik bedoel maar: het zou in mijn verknipte fantasie tot op een bepaald punt perfect mogelijk geweest zijn om de personages met elkaar te verwisselen 😂
De autoriteiten zijn er stellig van overtuigd dat Vera zelfmoord pleegde, maar dat is volgens psychologe Lily uitgesloten.
Vera was immers haar patiënt en ze liet net een levendigere en gedreven indruk na.
Het verhaal speelt zich grotendeels in Canterbury af, waar de praktijk van Lily is gevestigd, maar neemt je ook mee naar Londen, want als ex-rechercheur kan Lily de zaak niet zomaar laten rusten en ze gaat zelf op onderzoek uit.
Het boek is opgesplitst in twee delen: eentje die teruggaat in de tijd en eentje die zich afspeelt na die noodlottige winterdag. Ondertussen leren we Vera en Lily beter kennen, maar ook medepatiënte Samantha. Sammy wordt door haar man mishandeld en moet na een mislukte zelfmoordpoging verplicht therapie volgen.
Lily is het personage dat we het best leren kennen, we krijgen daarbij een inkijkje in haar privéleven met daarin een eigenzinnige kater, een bemoeizuchtige moeder en een affaire met een ex-collega.
Er wordt vrij diep ingegaan op toxische en destructieve relaties, maar Lily's eigen relatie laat zien dat - hoeveel kennis je zelf ook hebt van een bepaald thema - iedereen slachtoffer kan worden van een manipulatieve partner. Gelukkig was de romantische verhaallijn maar bijzaak want ik ben geen fan van het hele pingponggedoe 😂.
Verder zijn er nog twee kleine dingetjes die me een beetje stoorden, namelijk dat diazepamgebruik en autorijden niet samengaan en de onprofessionele actie van Mabel, die actie had alles voor Sammy veel erger kunnen maken en ik vond dat gewoon echt een brug te ver.
Ondanks het regelmatige wisselende vertelperspectief (alwetende verteller, zij-perspectief én ik-persoon soms zelfs allemaal in eenzelfde hoofdstuk) was het verhaal toch verrassend goed te volgen.
Rond de 25% zijn mijn gedachten gaan freestylen en kreeg ik opeens een absurd idee, namelijk dat Sammy en Vera wel eens gerelateerd konden zijn, maar uiteindelijk bleek er geen enkele connectie te zijn... Ik bedoel maar: het zou in mijn verknipte fantasie tot op een bepaald punt perfect mogelijk geweest zijn om de personages met elkaar te verwisselen 😂
March 19, 2026
In de thriller Vergeet me niet van Tessa Duncan begint Lily Brown, voormalig psycholoog bij Scotland Yard, na een mislukte relatie haar eigen praktijk in Canterbury. Haar eerste patiënten zijn onder andere Samantha Harris, die vastzit in een toxische relatie met een gewelddadige echtgenoot, en Vera Osmond, die na een traumatische jeugd lijdt aan ernstige paniekaanvallen.
Samantha probeert zich los te maken van haar echtgenoot, maar zoals zo vaak bij dit soort toxische relaties keert ze telkens weer terug, hopend dat het beter zal gaan. Soms lijkt dat ook zo, voor even, totdat het opnieuw volledig uit de hand loopt. Ze belandt regelmatig in het ziekenhuis en Lily probeert haar zowel professioneel als persoonlijk te ondersteunen. Wanneer Samantha uiteindelijk in een blijf-van-mijn-lijfhuis terechtkomt, weet haar echtgenoot haar ook daar te vinden. Zal Samantha zich uiteindelijk kunnen losmaken van hem, of is de greep te sterk?
Daarnaast werkt Vera hard aan het verwerken van haar traumatische jeugd. Haar paniekaanvallen blijken getriggerd te worden, en samen met Lily onderzoekt ze waardoor. Wanneer haar behandeling succesvol lijkt afgerond, neemt Vera opnieuw contact op. Ze denkt te hebben ontdekt hoe het verleden écht zit en wil dit verder onderzoeken, maar dit loopt niet goed af. Kort daarna wordt ze dood aangetroffen — alles wijst op zelfmoord.
Lily gelooft daar niets van en begint haar eigen onderzoek. Maar hoe dieper ze graaft, hoe schimmiger de waarheid wordt. Zal Lily de waarheid kunnen achterhalen zonder zichzelf in gevaar te brengen?
Ik vond dit een aangrijpend en meeslepend verhaal, juist omdat het thema’s bevat waar nog te vaak over wordt gezwegen: trauma, hertraumatisering, misbruik en partnergeweld. Het is pijnlijk, het wringt en het schuurt — maar het móet verteld worden.
Hoewel ik het soms heftig vond en het boek af en toe even naast me moest neerleggen, deed dat niets af aan hoe meeslepend en sterk het verhaal is. De combinatie van psychologische diepgang en spanning maakt dat je als lezer blijft doorlezen. Het verhaal laat zien wat langdurig geweld, misbruik en verwaarlozing met iemand kunnen doen. Wat het voor mij extra aangrijpend maakte, is dat het verhaal deels gebaseerd is op waarheden. Daarnaast merk je duidelijk dat de auteur zelf therapeut is.
Samantha probeert zich los te maken van haar echtgenoot, maar zoals zo vaak bij dit soort toxische relaties keert ze telkens weer terug, hopend dat het beter zal gaan. Soms lijkt dat ook zo, voor even, totdat het opnieuw volledig uit de hand loopt. Ze belandt regelmatig in het ziekenhuis en Lily probeert haar zowel professioneel als persoonlijk te ondersteunen. Wanneer Samantha uiteindelijk in een blijf-van-mijn-lijfhuis terechtkomt, weet haar echtgenoot haar ook daar te vinden. Zal Samantha zich uiteindelijk kunnen losmaken van hem, of is de greep te sterk?
Daarnaast werkt Vera hard aan het verwerken van haar traumatische jeugd. Haar paniekaanvallen blijken getriggerd te worden, en samen met Lily onderzoekt ze waardoor. Wanneer haar behandeling succesvol lijkt afgerond, neemt Vera opnieuw contact op. Ze denkt te hebben ontdekt hoe het verleden écht zit en wil dit verder onderzoeken, maar dit loopt niet goed af. Kort daarna wordt ze dood aangetroffen — alles wijst op zelfmoord.
Lily gelooft daar niets van en begint haar eigen onderzoek. Maar hoe dieper ze graaft, hoe schimmiger de waarheid wordt. Zal Lily de waarheid kunnen achterhalen zonder zichzelf in gevaar te brengen?
Ik vond dit een aangrijpend en meeslepend verhaal, juist omdat het thema’s bevat waar nog te vaak over wordt gezwegen: trauma, hertraumatisering, misbruik en partnergeweld. Het is pijnlijk, het wringt en het schuurt — maar het móet verteld worden.
Hoewel ik het soms heftig vond en het boek af en toe even naast me moest neerleggen, deed dat niets af aan hoe meeslepend en sterk het verhaal is. De combinatie van psychologische diepgang en spanning maakt dat je als lezer blijft doorlezen. Het verhaal laat zien wat langdurig geweld, misbruik en verwaarlozing met iemand kunnen doen. Wat het voor mij extra aangrijpend maakte, is dat het verhaal deels gebaseerd is op waarheden. Daarnaast merk je duidelijk dat de auteur zelf therapeut is.
March 17, 2026
Veronique las 'Vergeet me niet', het eerste deel in de thriller-serie Het Canterbury-dossier, geschreven door Tessa Duncan.
Haar mening lees je hieronder.⬇️
Psycholoog Lilly Brown werkte voorheen bij Scotland Yard, maar is nu samen met een collega een eigen praktijk begonnen in Canterbury. Twee van haar patiënten zijn Vera Osmond, die lijdt aan ernstige paniekaanvallen die haar werk beïnvloeden, en Samantha Harris, die in een toxische relatie zit met een gewelddadige echtgenoot.
Vera's behandeling lijkt succesvol en Lilly sluit de behandeling af. Dan neemt ze toch weer contact op met Lilly. Echter door omstandigheden gaat de afspraak niet door. Niet veel later wordt ze dood aangetroffen. Alles lijkt op zelfmoord. Lilly gelooft dit niet en besluit zelf op onderzoek uit te gaan. Maar hoe verder ze komt, hoe vreemder en gevaarlijker wordt de zaak.
De korte inhoud klonk al zo spannend dat ik dit boek gewoon moest lezen. Tessa Duncan was voor mij nog onbekend en ondanks dat ze ook al veel boeken onder haar pseudoniem Marie Lacrosse geschreven heeft, had ik nog nooit wat van haar hand gelezen.
Het verhaal begint met een spannende proloog, die mij meteen het verhaal intrekt. Ik ben nieuwsgierig en kan dus alleen de pagina snel omslaan.
Hierna maken we een sprong van acht maanden terug in de tijd. We volgen het verhaal van zowel Vera Osmond als van Samantha Harris. Beiden zijn onder behandeling bij psycholoog Lily.
Samantha en Vera zijn beide interessante vrouwen die heel verschillende problemen hebben.
De personages zijn erg goed uitgewerkt, waardoor ik me goed in de personages kon verplaatsen. Ik had minder met de verhaallijn van Samantha, vooral omdat ik haar regelmatig wakker wilde schudden. Maar ik denk wel dat het een realistisch beeld is van iemand die in een toxische relatie zit.
Wel zette ik vraagtekens bij de professionaliteit van Lily. Hoe makkelijk ze een afspraak af zegt om een andere afspraak door te laten gaan. Net als het moment dat de psychologe haar patiënt in huis nam. Echter, ondanks deze dingen, was het een sterk verhaal die me vanaf de proloog in zijn greep hield en ik hoop dat we snel een volgend deel in deze serie kunnen lezen. Ik kan niet wachten.
Dit boek ontvingen wij van Xander Uitgevers. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Haar mening lees je hieronder.⬇️
Psycholoog Lilly Brown werkte voorheen bij Scotland Yard, maar is nu samen met een collega een eigen praktijk begonnen in Canterbury. Twee van haar patiënten zijn Vera Osmond, die lijdt aan ernstige paniekaanvallen die haar werk beïnvloeden, en Samantha Harris, die in een toxische relatie zit met een gewelddadige echtgenoot.
Vera's behandeling lijkt succesvol en Lilly sluit de behandeling af. Dan neemt ze toch weer contact op met Lilly. Echter door omstandigheden gaat de afspraak niet door. Niet veel later wordt ze dood aangetroffen. Alles lijkt op zelfmoord. Lilly gelooft dit niet en besluit zelf op onderzoek uit te gaan. Maar hoe verder ze komt, hoe vreemder en gevaarlijker wordt de zaak.
De korte inhoud klonk al zo spannend dat ik dit boek gewoon moest lezen. Tessa Duncan was voor mij nog onbekend en ondanks dat ze ook al veel boeken onder haar pseudoniem Marie Lacrosse geschreven heeft, had ik nog nooit wat van haar hand gelezen.
Het verhaal begint met een spannende proloog, die mij meteen het verhaal intrekt. Ik ben nieuwsgierig en kan dus alleen de pagina snel omslaan.
Hierna maken we een sprong van acht maanden terug in de tijd. We volgen het verhaal van zowel Vera Osmond als van Samantha Harris. Beiden zijn onder behandeling bij psycholoog Lily.
Samantha en Vera zijn beide interessante vrouwen die heel verschillende problemen hebben.
De personages zijn erg goed uitgewerkt, waardoor ik me goed in de personages kon verplaatsen. Ik had minder met de verhaallijn van Samantha, vooral omdat ik haar regelmatig wakker wilde schudden. Maar ik denk wel dat het een realistisch beeld is van iemand die in een toxische relatie zit.
Wel zette ik vraagtekens bij de professionaliteit van Lily. Hoe makkelijk ze een afspraak af zegt om een andere afspraak door te laten gaan. Net als het moment dat de psychologe haar patiënt in huis nam. Echter, ondanks deze dingen, was het een sterk verhaal die me vanaf de proloog in zijn greep hield en ik hoop dat we snel een volgend deel in deze serie kunnen lezen. Ik kan niet wachten.
Dit boek ontvingen wij van Xander Uitgevers. Dit beïnvloedt onze mening niet.
March 9, 2026
Het verhaal begint met een sterk en heftig proloog die zich 8 maanden eerder bevind en waarin er een vrouw onderaan een flatgebouw ligt. Bij het nakijken van haar tas komen politieagenten erachter dat het gaat om Vera Osmond. Ook vinden ze een visitekaartje. Het gaat om het kaartje van Lily Brown. Psycholoog. Lily heeft een Psychotherapeutische praktijk in Canterbury. Ook weten de agenten inmiddels dat Vera net daarvoor haar baan is kwijtgeraakt. Dit wijst toch allemaal op een zelfmoord?
Daarna gaan we met het verhaal verder en is het 8 maanden eerder. We volgen hierin het verhaal Samantha Harris en Vera Osmond. Samantha zit in een zeer gewelddadige relatie en Vera ervaart door een traumatische jeugd ernstige paniekaanvallen. Beide zijn onder behandeling bij psycholoog Lily.
Samantha en Vera zijn sterke vrouwen, maar nemen een grote rugzak vol geheimen met zich mee. Niemand weet van Samantha haar gewelddadige relatie en Vera weet zelf grotendeels niet wat er precies gebeurd is tijdens haar traumatische ervaring in haar jeugd.
Na de behandeling bij Lily stopt Vera met haar behandeling, maar als Lily erachter komt dat Vera dood is aangetroffen start ze haar eigen onderzoek. Het blijkt een zeer grimmig zaakje te zijn en als lezer wordt je meer en meer meegenomen in het verhaal en in de plannen die Lily maakt om de waarheid boven tafel te krijgen.
De ontknoping van het verhaal is heftig, maar alle antwoorden omtrent het verhaal van Vera komen naar boven en dat is schokkend!
Op het einde vallen alle puzzelstukjes bij elkaar en lijkt het verhaal “voltooid” te zijn. Toch komt er nog een héél klein staartje achteraan wat je doet uitkijken naar het volgende verhaal!
De verhaallijn van Vera word uitgebreid besproken in het boek, maar het verhaal van Samantha mocht in mijn ogen nog wel iets uitgebreider zijn. Dit verhaal is namelijk ook ontzettend heftig.
Vergeet me niet is het thriller debuut van Tessa Duncan en deze is in mijn ogen toch echt meer als geslaagd. Een verhaal wat gebaseerd is op waargebeurde verhalen en vol zit met onbetrouwbare personages, verborgen waarheden en onverwachte plottwists.
Tessa Duncan heeft onder haar pseudoniem Marie Lacrosse al meerdere bestsellers geschreven.
Ik wil @xanderuitgevers ontzettend bedanken voor dit recensie-exemplaar!
Het verhaal krijgt van mij 4⭐
Daarna gaan we met het verhaal verder en is het 8 maanden eerder. We volgen hierin het verhaal Samantha Harris en Vera Osmond. Samantha zit in een zeer gewelddadige relatie en Vera ervaart door een traumatische jeugd ernstige paniekaanvallen. Beide zijn onder behandeling bij psycholoog Lily.
Samantha en Vera zijn sterke vrouwen, maar nemen een grote rugzak vol geheimen met zich mee. Niemand weet van Samantha haar gewelddadige relatie en Vera weet zelf grotendeels niet wat er precies gebeurd is tijdens haar traumatische ervaring in haar jeugd.
Na de behandeling bij Lily stopt Vera met haar behandeling, maar als Lily erachter komt dat Vera dood is aangetroffen start ze haar eigen onderzoek. Het blijkt een zeer grimmig zaakje te zijn en als lezer wordt je meer en meer meegenomen in het verhaal en in de plannen die Lily maakt om de waarheid boven tafel te krijgen.
De ontknoping van het verhaal is heftig, maar alle antwoorden omtrent het verhaal van Vera komen naar boven en dat is schokkend!
Op het einde vallen alle puzzelstukjes bij elkaar en lijkt het verhaal “voltooid” te zijn. Toch komt er nog een héél klein staartje achteraan wat je doet uitkijken naar het volgende verhaal!
De verhaallijn van Vera word uitgebreid besproken in het boek, maar het verhaal van Samantha mocht in mijn ogen nog wel iets uitgebreider zijn. Dit verhaal is namelijk ook ontzettend heftig.
Vergeet me niet is het thriller debuut van Tessa Duncan en deze is in mijn ogen toch echt meer als geslaagd. Een verhaal wat gebaseerd is op waargebeurde verhalen en vol zit met onbetrouwbare personages, verborgen waarheden en onverwachte plottwists.
Tessa Duncan heeft onder haar pseudoniem Marie Lacrosse al meerdere bestsellers geschreven.
Ik wil @xanderuitgevers ontzettend bedanken voor dit recensie-exemplaar!
Het verhaal krijgt van mij 4⭐
June 12, 2025
Das Buch bietet gleich drei rote Fäden, die die Handlung bestimmen: da ist zum einen die Psychologin Lily Brown selbst, die nicht nur mit ihren Patientinnen, sondern auch mit ihren privaten Dramen fertig werden muss. Diesen Teil - Lilys Privatleben - fand ich zumeist nicht ganz so spannend, teils sogar wiederholend (vor allem wenn sie zuhause war) und vor allem das Liebesdrama war für mich unnötiger Beifang. Da waren die beiden Fälle, mit denen sie es in diesem Buch zu tun hat, schon interessanter: zum einen ist da Samantha, die von ihrem Ehemann seelisch und körperlich drangsaliert wird, es aber nicht schafft sich aus dieser toxischen Beziehung zu befreien. Wie sich dieser Faden entwickelte, war relativ vorhersehbar, aber trotzdem immer noch schockierend. Der Hauptplot schließlich drehte sich um Vera Osmond, die aufgrund eines unbekannten Traumas, das sie neuerdings in Panikattacken versetzt, zu Lily in die Sprechstunde kommt. Und was da dahintersteckt, war wirklich unglaublich und voller überraschender Wendungen. Fast war mir das Ende sogar zu aufgesetzt und zu viel, so dass ich das Buch mit gemischten Gefühlen zugeklappt habe. Letztlich hielt sich die Spannung bis auf wenige Peaks für mich in Grenzen, und ein paar Seiten weniger wären hier vielleicht hilfreich gewesen, insgesamt habe ich mich aber unterhalten gefühlt und werde mir auch Teil zwei noch zu Gemüte führen.
Fazit: gut lesbarer Krimi, der aber einige Längen aufweist, die Spannung und Tempo ausbremsen.
Fazit: gut lesbarer Krimi, der aber einige Längen aufweist, die Spannung und Tempo ausbremsen.
Displaying 1 - 29 of 29 reviews