What do you think?
Rate this book
Turnede Bir Artist Öldürüldü
Nahid Sırrı Örik'ten Turnede Bir Artist Öldürüldü yeni baskısıyla okurlarıyla buluşuyor.
Nahid Sırrı'nın gözde temaları güzellik ve çöküş yine merkezde. Nezihe'nin bireysel çöküşü ile kumpanyacılık mesleğinin çöküşünü öylesine duygu dolu kaynaştırmış ki, kumpanyasının yıldızından üvertürüne her ferdi, insani bir dramın öznesi haline geliyor. Işıltılı sahnenin arkasındaki acılı hayatlarla, aralarındaki kıskançlıklar, çekişmeler, birbirlerine besledikleri kötücül düşüncelerle, eğlenenlerle eğlendirenler arasındaki uzaklıkla, bir kez daha çatışmalı bir dünya kurmuş.
Nahid Sırrı'nın gözde temaları güzellik ve çöküş yine merkezde. Nezihe'nin bireysel çöküşü ile kumpanyacılık mesleğinin çöküşünü öylesine duygu dolu kaynaştırmış ki, kumpanyasının yıldızından üvertürüne her ferdi, insani bir dramın öznesi haline geliyor. Işıltılı sahnenin arkasındaki acılı hayatlarla, aralarındaki kıskançlıklar, çekişmeler, birbirlerine besledikleri kötücül düşüncelerle, eğlenenlerle eğlendirenler arasındaki uzaklıkla, bir kez daha çatışmalı bir dünya kurmuş.
96 pages, Paperback
First published January 1, 2011
About the author
Nahid Sırrı Örik
39 books41 followersWriter and translator (b. 22 May 1895, İstanbul – d. 18 January 1960). After he finished Beşiktaş Secondary School, he studied at Galatasaray High School but discontinued his education.
He graduated from the Sun Education High School. He studied at Law School for some time (1913) and then educated himself.
He lived abroad for eight years in Tiflis, Berlin, Paris, Vienna, Rome and Copenhagen (1915-28). He worked as a translator at the Ministry of National Education.
He translated and wrote columns for various newspapers and journals beginning with Cumhuriyet. He traveled around many cities in Anatolia.
He published his first story, Zeynep la Courtisane (Zeynep the Courtesan), in the journal Les Oeuvres Libres in Paris (1927). He wrote many works in almost all kinds of literature except poetry in the following years. Generally, he was known for his stories, travel notes and research related to literature and history.
Selim İleri, in his novel Cemil Şevket Bey Aynalı Dolaba İki El Rovelver (Cemil Şevket Bey, the Mirrored Cupboard and Two Hand Guns), introduced the character Cemil Şevket, inspired by the personality of Nahid Sırrı Örik. His books were republished by Oğlak Publications since 1994.
WORKS:
SHORT STORY: Kırmızı ve Siyah (Red and Black, 1929), Sanatkârlar (The Artists, 1932), Eski Resimler (Old Pictures, 1933), Eve Düşen Yıldırım (Lightning That Hit the House, 1934).
NOVEL: Colere de Sultan (Anger of the Sultan, in French, 1932), Kıskanmak (To Be Jealous, 1946), Sultan Hamit Düşerken (While Sultan Hamit Fell, 1957, staged by Kemal Bekir with the name “The Fall”, 1976, adapted for the cinema, 2003), Kıskanmak (Being Jealous, 1995), Tersine Giden Yol (The Road Going in the Opposite Direction, 1995).
TRAVEL LITERATURE: Anadolu'da Yol Notları (Travel Notes in Anatolia, 1939), Bir Edirne Seyahatnamesi (A Travel Book of Edirne, 1941), Kayseri Kırşehir-Kastamonu (Kayseri Kırşehir-Kastamonu, 1955).
PLAY: Sönmeyen Ateş (The Undying Fire, 1933), Muharrir (Writer, 1934), Oyuncular (Players, 1938), Para Uğrunda (For the Sake of Money, performed at İstanbul City Theaters, 1949), Alın Yazısı (The Fate, performed at the State Theater, 1952).
ESSAY-RESEARCH: Edebiyat ve Sanat Bahisleri (Literature and Art Topics, 1932), Roman ve Hikâye (Novel and History, 1933), Tarihi Çehreler Etrafında (Around Historical Faces, 1933), Hayat ile Kitaplar (Life and Books, 1946), Yüzelli Yılın Türk Meşhurları Ansiklopedisi (Encyclopedia of Famous Turkish People of a Hundred and Fifty Years, 3 fascicles, 1953), Abdülhamid'in Haremi (The Harem of Abdülhamid, 1989), Bilinmeyen Yaşamlarıyla Saraylılar (People of the Palace and Their Untold Lives, prepared for publishing by Alpay Kabacalı, 2002).
MEMOIR: Eski Zaman Kadınları Arasında (Among the Women of Old, 1958).
He graduated from the Sun Education High School. He studied at Law School for some time (1913) and then educated himself.
He lived abroad for eight years in Tiflis, Berlin, Paris, Vienna, Rome and Copenhagen (1915-28). He worked as a translator at the Ministry of National Education.
He translated and wrote columns for various newspapers and journals beginning with Cumhuriyet. He traveled around many cities in Anatolia.
He published his first story, Zeynep la Courtisane (Zeynep the Courtesan), in the journal Les Oeuvres Libres in Paris (1927). He wrote many works in almost all kinds of literature except poetry in the following years. Generally, he was known for his stories, travel notes and research related to literature and history.
Selim İleri, in his novel Cemil Şevket Bey Aynalı Dolaba İki El Rovelver (Cemil Şevket Bey, the Mirrored Cupboard and Two Hand Guns), introduced the character Cemil Şevket, inspired by the personality of Nahid Sırrı Örik. His books were republished by Oğlak Publications since 1994.
WORKS:
SHORT STORY: Kırmızı ve Siyah (Red and Black, 1929), Sanatkârlar (The Artists, 1932), Eski Resimler (Old Pictures, 1933), Eve Düşen Yıldırım (Lightning That Hit the House, 1934).
NOVEL: Colere de Sultan (Anger of the Sultan, in French, 1932), Kıskanmak (To Be Jealous, 1946), Sultan Hamit Düşerken (While Sultan Hamit Fell, 1957, staged by Kemal Bekir with the name “The Fall”, 1976, adapted for the cinema, 2003), Kıskanmak (Being Jealous, 1995), Tersine Giden Yol (The Road Going in the Opposite Direction, 1995).
TRAVEL LITERATURE: Anadolu'da Yol Notları (Travel Notes in Anatolia, 1939), Bir Edirne Seyahatnamesi (A Travel Book of Edirne, 1941), Kayseri Kırşehir-Kastamonu (Kayseri Kırşehir-Kastamonu, 1955).
PLAY: Sönmeyen Ateş (The Undying Fire, 1933), Muharrir (Writer, 1934), Oyuncular (Players, 1938), Para Uğrunda (For the Sake of Money, performed at İstanbul City Theaters, 1949), Alın Yazısı (The Fate, performed at the State Theater, 1952).
ESSAY-RESEARCH: Edebiyat ve Sanat Bahisleri (Literature and Art Topics, 1932), Roman ve Hikâye (Novel and History, 1933), Tarihi Çehreler Etrafında (Around Historical Faces, 1933), Hayat ile Kitaplar (Life and Books, 1946), Yüzelli Yılın Türk Meşhurları Ansiklopedisi (Encyclopedia of Famous Turkish People of a Hundred and Fifty Years, 3 fascicles, 1953), Abdülhamid'in Haremi (The Harem of Abdülhamid, 1989), Bilinmeyen Yaşamlarıyla Saraylılar (People of the Palace and Their Untold Lives, prepared for publishing by Alpay Kabacalı, 2002).
MEMOIR: Eski Zaman Kadınları Arasında (Among the Women of Old, 1958).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
August 3, 2021
Nahid Sırrı yine insani dertleri merkeze alarak harika bir hikaye ortaya koymuş. Sona gelmiş bir ses sanatçısı olan Nezihe Yanıkses’in geçinmek için kabul ettiği işten sonra eski günlerine dönme umudu ile başladığı yolculuğu kısa ama vurucu cümleler ile hikayesini bizlere aktarıyor.
Her son bir başlangıç mıdır? Her başlangıç bir son mudur?
Nahid Sırrı’nın kalemi gerçekten büyüleyici.
Her son bir başlangıç mıdır? Her başlangıç bir son mudur?
Nahid Sırrı’nın kalemi gerçekten büyüleyici.
April 27, 2025
“Kırıtarak gelirken uzaktan Nahid Sırrı/ Sanırım pantolonlu ceketli bir kız gelir” (s.9)
“M.Kayahan Özgül’ün ifadesiyle, “teneffüs etmek istediği havayı hiçbir yerde bulamayıp nefesini tutarak yaşamış, hep olmayanı özlemiş, gelmeyeni beklemişti” (s.10)
“Örik’in kendi ifadesiyle devam ediyorum; “Bir romancının kıymeti, fena insanlar da nüans bırakış ile fena insanları toptan kötü etmemesiyle de ölçülür” (s.13)
“...fazla normal insanlarla meşgul olmaktan hazzetmem...” (s.14)
“Muhafazakardı. Ama eskiden muhafaza edilecek pek az şey kaldığını üzülerek de olsa anlamıştı; muhafaza edeceği yegane varlığı diliydi” (s.16)
“...Haspa” (s.29)
“falsosuz” (s.29)
“Şüphesiz ki hizmetçilik hazin bir şeydi” (s.34)
“Artık sahne hayatından çekilmiş olan Safiye Ayla bile son zamanlarda seanslarını, “Bir dalda iki kiraz” diye başlayıp “Sallasana sallasana mendilini! Diye devam eden türkülerle tatlıya bağlayarak dinleyicilerine veda etmemiş miydi?” (s.62)
“Zülfüne pabent olan ütfadenin vay haline” (s.62)
“Saadete çok benzeyen bir his yavaş yavaş bütün mevcudiyetini kaplıyordu. Gazetenin havadisi kelimesi varlığına nakşolmuştu. Evet, bir trupun yıldızıydı, halk, sanatını takdir etmiş, bir delikanlı kendisine yüz vermediği için uğrunda bir cinayet işleyerek kendi kendini mahvetmişti. Nezihe’nin bu cinayete kurban oluşuyla da bütün bir şehir engin bir kedere düşmüştü: Bütün şeyler bir İstanbul gazetesinin en mühim yerinde bildirilmekte idi. “Beni bir çıkıp İstanbul’da, Safa Gazinosu’nda da bıçaklayabilirdi. O zaman fındık fıstık satıcısı bir kız müşteriler arasında dolaşıp fındık fıstık sattığı sırada bir belalısı tarafından bıçaklandı, diye yazılırdı. Talihim varmış ki zilletten kurtuldum” diye düşündü.” (s.93)
“Yıldızlığı o kadar kısa süren Nezihe Yanıkses’in tabutu Edincik mezarlığının siyah denecek kadar koyu nefti ağaçlı, asude mezarlığına ebedi uykusunu orada uyuması için, malesef, götürülmedi. Kaldı ki böyle bir arzudan zavallı kadın hiç kimseye bahsetmiş de değildi” (s.94)
“M.Kayahan Özgül’ün ifadesiyle, “teneffüs etmek istediği havayı hiçbir yerde bulamayıp nefesini tutarak yaşamış, hep olmayanı özlemiş, gelmeyeni beklemişti” (s.10)
“Örik’in kendi ifadesiyle devam ediyorum; “Bir romancının kıymeti, fena insanlar da nüans bırakış ile fena insanları toptan kötü etmemesiyle de ölçülür” (s.13)
“...fazla normal insanlarla meşgul olmaktan hazzetmem...” (s.14)
“Muhafazakardı. Ama eskiden muhafaza edilecek pek az şey kaldığını üzülerek de olsa anlamıştı; muhafaza edeceği yegane varlığı diliydi” (s.16)
“...Haspa” (s.29)
“falsosuz” (s.29)
“Şüphesiz ki hizmetçilik hazin bir şeydi” (s.34)
“Artık sahne hayatından çekilmiş olan Safiye Ayla bile son zamanlarda seanslarını, “Bir dalda iki kiraz” diye başlayıp “Sallasana sallasana mendilini! Diye devam eden türkülerle tatlıya bağlayarak dinleyicilerine veda etmemiş miydi?” (s.62)
“Zülfüne pabent olan ütfadenin vay haline” (s.62)
“Saadete çok benzeyen bir his yavaş yavaş bütün mevcudiyetini kaplıyordu. Gazetenin havadisi kelimesi varlığına nakşolmuştu. Evet, bir trupun yıldızıydı, halk, sanatını takdir etmiş, bir delikanlı kendisine yüz vermediği için uğrunda bir cinayet işleyerek kendi kendini mahvetmişti. Nezihe’nin bu cinayete kurban oluşuyla da bütün bir şehir engin bir kedere düşmüştü: Bütün şeyler bir İstanbul gazetesinin en mühim yerinde bildirilmekte idi. “Beni bir çıkıp İstanbul’da, Safa Gazinosu’nda da bıçaklayabilirdi. O zaman fındık fıstık satıcısı bir kız müşteriler arasında dolaşıp fındık fıstık sattığı sırada bir belalısı tarafından bıçaklandı, diye yazılırdı. Talihim varmış ki zilletten kurtuldum” diye düşündü.” (s.93)
“Yıldızlığı o kadar kısa süren Nezihe Yanıkses’in tabutu Edincik mezarlığının siyah denecek kadar koyu nefti ağaçlı, asude mezarlığına ebedi uykusunu orada uyuması için, malesef, götürülmedi. Kaldı ki böyle bir arzudan zavallı kadın hiç kimseye bahsetmiş de değildi” (s.94)
November 20, 2020
Yazarın uzun bir hikayesi. O günlerin atmosferini, istanbul eğlence sektöründe yaşananları, taşraya yansımasını kısa bir romanda olabildiğince güzel anlatmış ve yine kendi özgün çok beğendiğim tarzı ile.
July 9, 2013
Aslen gazetelerde yayınlanan kısa bir hikâye. Roman denemeyecek kadar kısa, kurgusu basit. Şimdilik okuduğum Nahid Sırrı yapıtları içinde en zayıf halka.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews