What do you think?
Rate this book
Killer’s Instinct #1
Flashback
On budzi się cały we krwi. Nie pamięta, kim jest.
Ona dostaje list od mordercy. Każdy jego wers prowadzi do niego.
Detektyw Zoe Brown wie, że aby dopaść potwora, trzeba czasem zejść do piekła. Anonimowy trop prowadzi ją do opuszczonego magazynu, gdzie znajduje mężczyznę całego we krwi. Ian Fell – jej przyjaciel – nie pamięta niczego. Nie wie, kim jest, ani dlaczego wszystko wokół płonie.
Między Zoe a Ianem narasta napięcie, jakiego żadne z nich nie potrafi kontrolować. On szuka prawdy o sobie. Ona ściga mordercę, który zna każdy jej krok. Ale im bliżej prawdy, tym większe ryzyko, że to, co ich łączy, okaże się śmiertelną pomyłką.
Flashback – pierwszy tom serii Killer’s Instinct – to mroczny, pełen namiętności thriller psychologiczny o pamięci, która kłamie, i pragnieniu, które może zabić.
Autorzy bestsellerowej serii Paradoks cnót P.K. Farion i Mateusz Gostyński, wracają z historią o tym, że najstraszniejsze potwory mieszkają w naszej pamięci.
Ona dostaje list od mordercy. Każdy jego wers prowadzi do niego.
Detektyw Zoe Brown wie, że aby dopaść potwora, trzeba czasem zejść do piekła. Anonimowy trop prowadzi ją do opuszczonego magazynu, gdzie znajduje mężczyznę całego we krwi. Ian Fell – jej przyjaciel – nie pamięta niczego. Nie wie, kim jest, ani dlaczego wszystko wokół płonie.
Między Zoe a Ianem narasta napięcie, jakiego żadne z nich nie potrafi kontrolować. On szuka prawdy o sobie. Ona ściga mordercę, który zna każdy jej krok. Ale im bliżej prawdy, tym większe ryzyko, że to, co ich łączy, okaże się śmiertelną pomyłką.
Flashback – pierwszy tom serii Killer’s Instinct – to mroczny, pełen namiętności thriller psychologiczny o pamięci, która kłamie, i pragnieniu, które może zabić.
Autorzy bestsellerowej serii Paradoks cnót P.K. Farion i Mateusz Gostyński, wracają z historią o tym, że najstraszniejsze potwory mieszkają w naszej pamięci.
352 pages, Paperback
First published February 25, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
March 16, 2026
Mroczny thriller psychologiczny o człowieku, który budzi się we krwi, nie pamiętając, kim jest, i detektywce próbującej rozwikłać zagadkę seryjnego mordercy. Fabuła wciąga, tempo jest szybkie, a napięcie psychologiczne między bohaterami dodaje historii głębi. Nie obyło się bez pewnych uproszczeń fabularnych, ale książka skutecznie buduje ciekawość i zachęca do sięgnięcia po kolejne tomy serii.
Review of advance copy received from Indie Reviewers
„Flashback” pierwszy tom cyklu „Killer’s Instinct”, to thriller psychologiczny z kryminalną zagadką.
Ian Fell budzi się cały we krwi w opuszczonym miejscu… i nie pamięta nic: kim jest, dlaczego tam jest ani co się stało. W tym samym czasie detektyw Zoe Brown, ścigając seryjnego mordercę, otrzymuje anonimowy trop, który prowadzi ją prosto do Iana. Między nimi narasta silne napięcie - on szuka prawdy o sobie, ona próbuje dopaść zabójcę, który zdaje się znać każdy jej ruch.
Powieść jest prowadzona z perspektywy dwóch postaci, Iana oraz Zoe. Początkowo czułam duże zainteresowanie fabułą, jednak szybko zorientowałam się w jakim kierunku to wszystko zmierza. Niestety nie polubiłam żadnego z bohaterów, a napięcie szybko opadło, zrobiło się zbyt przewidywalnie, zabrakło też końcowego zwrotu akcji, by jakoś podtrzymać tę historię. Końcówka pozostawia z mnóstwem pytań i nie rozwiązanych wątków, brakowało mi też końcowej konfrontacji między bohaterami, takiego ostatecznego starcia. Śledztwo policyjne również mnie nie usatysfakcjonowało, nie był prowadzone tak wnikliwie jak lubię, a wątki miłosne były kompletnie nie potrzebne, nic nie wnosiły do fabuły, jak i postawa detektywów skupiających się innych rzeczach. Ciekawiły mnie za to wątki amnezji i pamięci, utrata wspomnień i szukanie siebie na nowo, jednak zabrakło mi głównej przyczyny stanu Iana. Autorzy dobrze wykreowali postać Iana, jak walczy sam ze sobą, próbuje odkryć kim tak na prawdę jest Ian, czuć jak dwie osoby żyją w jednym ciele i walczą o kontrolę, jak więzień własnego umysłu. Okazuje się, że Ian prowadził podwójne życie pełne sekretów i tajemnic, skrywanych nawet przed najbliższymi. Klimat pełen mroku i niepewności, atmosfera zagrożenia i tajemnic, gdzie pamięć może okazać się złudna.
Pomysł na historię był naprawdę dobry i miał duży potencjał, jednak wykonanie nie do końca mnie przekonało - mimo to nie odradzam lektury, bo niektóre wątki, zwłaszcza motyw utraty pamięci, był na tyle intrygujący, że wzbudzał moją ciekawość.
Ian Fell budzi się cały we krwi w opuszczonym miejscu… i nie pamięta nic: kim jest, dlaczego tam jest ani co się stało. W tym samym czasie detektyw Zoe Brown, ścigając seryjnego mordercę, otrzymuje anonimowy trop, który prowadzi ją prosto do Iana. Między nimi narasta silne napięcie - on szuka prawdy o sobie, ona próbuje dopaść zabójcę, który zdaje się znać każdy jej ruch.
Powieść jest prowadzona z perspektywy dwóch postaci, Iana oraz Zoe. Początkowo czułam duże zainteresowanie fabułą, jednak szybko zorientowałam się w jakim kierunku to wszystko zmierza. Niestety nie polubiłam żadnego z bohaterów, a napięcie szybko opadło, zrobiło się zbyt przewidywalnie, zabrakło też końcowego zwrotu akcji, by jakoś podtrzymać tę historię. Końcówka pozostawia z mnóstwem pytań i nie rozwiązanych wątków, brakowało mi też końcowej konfrontacji między bohaterami, takiego ostatecznego starcia. Śledztwo policyjne również mnie nie usatysfakcjonowało, nie był prowadzone tak wnikliwie jak lubię, a wątki miłosne były kompletnie nie potrzebne, nic nie wnosiły do fabuły, jak i postawa detektywów skupiających się innych rzeczach. Ciekawiły mnie za to wątki amnezji i pamięci, utrata wspomnień i szukanie siebie na nowo, jednak zabrakło mi głównej przyczyny stanu Iana. Autorzy dobrze wykreowali postać Iana, jak walczy sam ze sobą, próbuje odkryć kim tak na prawdę jest Ian, czuć jak dwie osoby żyją w jednym ciele i walczą o kontrolę, jak więzień własnego umysłu. Okazuje się, że Ian prowadził podwójne życie pełne sekretów i tajemnic, skrywanych nawet przed najbliższymi. Klimat pełen mroku i niepewności, atmosfera zagrożenia i tajemnic, gdzie pamięć może okazać się złudna.
Pomysł na historię był naprawdę dobry i miał duży potencjał, jednak wykonanie nie do końca mnie przekonało - mimo to nie odradzam lektury, bo niektóre wątki, zwłaszcza motyw utraty pamięci, był na tyle intrygujący, że wzbudzał moją ciekawość.
Review of advance copy received from Publisher
„Jestem porzucony w świecie, którego nie znam. Pozbawiony wartości, które nadają sens. Zniszczony przez własną naturę. Zepsuty tak, że nie da się mnie naprawić.
Nie często zdarza się tak, że książka wywołuje totalny chaos w mojej głowie. Tak duży, że mam wątpliwości, kto jest w niej ofiarą, a kto pozbawionym skrupułów oprawcą. Co jest prawdą, a co jedynie snem na jawie. Gdzie kończy się człowieczeństwo, a zaczyna bestialstwo?
Do sięgnięcia po „Flashback” autorstwa P. K. Farion i Mateusza Gostyńskiego skłonił mnie w głównej mierze intrygujący opis, i to był strzał w dziesiątkę. Już po przeczytaniu kilku pierwszych akapitów wiedziałam, że to będzie coś dobrego. A nie ukrywam, że znając twórczość Mateusza miałam lekkie obawy, by z thrillera psychologicznego nie wyszedł thriller erotyczny. Niepotrzebnie się martwiłam, bo ten duet pisarski stworzył rewelacyjny thriller, który elektryzuje, trzyma w napięciu i co najważniejsze wywołuje dreszcz niepokoju i uczucie całkowitej dezorientacji. Dostałam to wszystko, a nawet więcej. Jest tylko jedna rzecz, która mnie drażniła, ale o tym za chwilę.
Otwierając „Flashback” wrzuceni zostajemy w sam środek śledztwa. Zoe Brown, doświadczona detektyw wraz ze swoim partnerem Mackiem próbują rozwikłać sprawę zamordowanych kobiet. Wiadome jest, że mają do czynienia z seryjnym mordercą. Ten sam modus operandi, zawężony teren, w którym odnalezione zostają zwłoki i anonimy… Niestety brak jakichkolwiek śladów oraz świadków sprawia, że detektywi kluczą w miejscu, podczas gdy ofiar wciąż przybywa.
Anonimowy telefon nakierowuje Zoe na opuszczony magazyn. Kobieta nie zastanawia się długo i nie czekając na wsparcie rusza we wskazane miejsce, mając nadzieję, że zdąży zapobiec najgorszemu. Jakież jest jej zdziwienie, gdy w magazynie odnajduje swojego przyjaciela Iana Fella, nieprzytomnego i pokrytego krwią, ale nie swoją…
Kiedy Ian odzyskuje przytomność jest zdezorientowany. Nie ma pojęcia, gdzie jest, a tym bardziej, jak się tu znalazł. Nie pamięta nawet tego, kim jest. Nad sobą widzi twarz kobiety, której nie zna, ale ma jakieś wewnętrzne przeczucie, że była w jego życiu kimś znaczącym i że może jej zaufać. Chwilę później w magazynie wybucha pożar, zamykając Iana i Zoe w śmiertelnej pułapce…
„Flashback” czyta się świetnie. Autorzy stworzyli wspaniały klimat, coś klaustrofobicznego, mrocznego, a już z pewnością niepokojącego. Od tej książki trudno się oderwać, a to w głównej mierze dzięki postaci Iana. To bohater pełny wewnętrznych sprzeczności, zmagający się z moralnymi dylematami, które są następstwem utraty pamięci i niepokojących zjawisk, których doświadcza. W pewnym momencie nie potrafi odróżnić jawy od snu. Pojawia się wrażenie, jakby w jednym ciele żyły dwie osoby, walczące o dominację, a on sam nie jest już pewny, której stronie kibicuje. To facet, który stał się „emocjonalnym impotentem”. Pragnął emocji, ale nie potrafił ich wywołać zupełnie, jakby utrata pamięci wypłukała z niego wszystko inne, pozostawiając pustą skorupę. Odkrywanie jego alter ego jest niezwykle fascynujące, zwłaszcza że Ian dawkuje nam informacje, ukazując tylko tyle, ile chce byśmy wiedzieli, umyślnie, trzymając nas w ciągłym napięciu. Tu niczego nie możemy być pewni…
„To wygląda jak historia Jekylla i pana Hyde'a w prawdziwym świecie. Boję się, że w którymś momencie stracę kontrolę i ten zły przejmie stery”.
Kreacja Iana to mistrzostwo świata, czego nie mogę niestety powiedzieć o Zoe, która wypada przy nim blado. Z założenia miała być silną, pewną siebie babką, która nie da sobie w kaszę dmuchać, ale coś poszło nie tak i cała jej postać wygląda małorealistycznie. Ale nie to jest największym problemem. Zoe wykazuje się skrajną nieodpowiedzialnością, ukrywając przed przełożonym istotny dowód w sprawie, a mianowicie anonimy, które otrzymuje. Wie, że po każdym z nich ginie kolejna kobieta i nie robi z tym nic. Anonimy lądują do szuflady, a ona czeka… Na co? Na informację o następnych odnalezionych zwłokach? Na kolejny anonim? Nie rozumiem tego. Gdyby nad tymi wiadomościami pochylił się cały zespół być może zdołaliby rozszyfrować zagadkę, a tym samym uratować kilka istnień. Raziła mnie również jej ignorancja i przesadna pewność siebie. W momencie, kiedy jasne staje się, że morderstwa są ściśle z nią powiązane ona bagatelizuje sprawę. Nie uważa, by groziło jej jakiekolwiek niebezpieczeństwo, a w razie gdyby jednak morderca ją dopadł to przecież, kto jak, kto, ale ona sobie poradzi. Normalnie superbohaterka z nadprzyrodzonymi mocami…
Pomijając już jednak Zoe uważam, że „Flashback” to bardzo dobry thriller. Dawno żadna książka nie zaangażowała mnie tak bardzo i żałowałam, że się skończyła. Z pewnością sięgnę po kolejną część, bo ten plot twist pod koniec zaskoczył mnie i rozbudził moją ciekawość na to, co wydarzy się dalej.
Dziękuję Wydawnictwo Otwarte za możliwość przeczytania i zrecenzowania tej książki.
Nie często zdarza się tak, że książka wywołuje totalny chaos w mojej głowie. Tak duży, że mam wątpliwości, kto jest w niej ofiarą, a kto pozbawionym skrupułów oprawcą. Co jest prawdą, a co jedynie snem na jawie. Gdzie kończy się człowieczeństwo, a zaczyna bestialstwo?
Do sięgnięcia po „Flashback” autorstwa P. K. Farion i Mateusza Gostyńskiego skłonił mnie w głównej mierze intrygujący opis, i to był strzał w dziesiątkę. Już po przeczytaniu kilku pierwszych akapitów wiedziałam, że to będzie coś dobrego. A nie ukrywam, że znając twórczość Mateusza miałam lekkie obawy, by z thrillera psychologicznego nie wyszedł thriller erotyczny. Niepotrzebnie się martwiłam, bo ten duet pisarski stworzył rewelacyjny thriller, który elektryzuje, trzyma w napięciu i co najważniejsze wywołuje dreszcz niepokoju i uczucie całkowitej dezorientacji. Dostałam to wszystko, a nawet więcej. Jest tylko jedna rzecz, która mnie drażniła, ale o tym za chwilę.
Otwierając „Flashback” wrzuceni zostajemy w sam środek śledztwa. Zoe Brown, doświadczona detektyw wraz ze swoim partnerem Mackiem próbują rozwikłać sprawę zamordowanych kobiet. Wiadome jest, że mają do czynienia z seryjnym mordercą. Ten sam modus operandi, zawężony teren, w którym odnalezione zostają zwłoki i anonimy… Niestety brak jakichkolwiek śladów oraz świadków sprawia, że detektywi kluczą w miejscu, podczas gdy ofiar wciąż przybywa.
Anonimowy telefon nakierowuje Zoe na opuszczony magazyn. Kobieta nie zastanawia się długo i nie czekając na wsparcie rusza we wskazane miejsce, mając nadzieję, że zdąży zapobiec najgorszemu. Jakież jest jej zdziwienie, gdy w magazynie odnajduje swojego przyjaciela Iana Fella, nieprzytomnego i pokrytego krwią, ale nie swoją…
Kiedy Ian odzyskuje przytomność jest zdezorientowany. Nie ma pojęcia, gdzie jest, a tym bardziej, jak się tu znalazł. Nie pamięta nawet tego, kim jest. Nad sobą widzi twarz kobiety, której nie zna, ale ma jakieś wewnętrzne przeczucie, że była w jego życiu kimś znaczącym i że może jej zaufać. Chwilę później w magazynie wybucha pożar, zamykając Iana i Zoe w śmiertelnej pułapce…
„Flashback” czyta się świetnie. Autorzy stworzyli wspaniały klimat, coś klaustrofobicznego, mrocznego, a już z pewnością niepokojącego. Od tej książki trudno się oderwać, a to w głównej mierze dzięki postaci Iana. To bohater pełny wewnętrznych sprzeczności, zmagający się z moralnymi dylematami, które są następstwem utraty pamięci i niepokojących zjawisk, których doświadcza. W pewnym momencie nie potrafi odróżnić jawy od snu. Pojawia się wrażenie, jakby w jednym ciele żyły dwie osoby, walczące o dominację, a on sam nie jest już pewny, której stronie kibicuje. To facet, który stał się „emocjonalnym impotentem”. Pragnął emocji, ale nie potrafił ich wywołać zupełnie, jakby utrata pamięci wypłukała z niego wszystko inne, pozostawiając pustą skorupę. Odkrywanie jego alter ego jest niezwykle fascynujące, zwłaszcza że Ian dawkuje nam informacje, ukazując tylko tyle, ile chce byśmy wiedzieli, umyślnie, trzymając nas w ciągłym napięciu. Tu niczego nie możemy być pewni…
„To wygląda jak historia Jekylla i pana Hyde'a w prawdziwym świecie. Boję się, że w którymś momencie stracę kontrolę i ten zły przejmie stery”.
Kreacja Iana to mistrzostwo świata, czego nie mogę niestety powiedzieć o Zoe, która wypada przy nim blado. Z założenia miała być silną, pewną siebie babką, która nie da sobie w kaszę dmuchać, ale coś poszło nie tak i cała jej postać wygląda małorealistycznie. Ale nie to jest największym problemem. Zoe wykazuje się skrajną nieodpowiedzialnością, ukrywając przed przełożonym istotny dowód w sprawie, a mianowicie anonimy, które otrzymuje. Wie, że po każdym z nich ginie kolejna kobieta i nie robi z tym nic. Anonimy lądują do szuflady, a ona czeka… Na co? Na informację o następnych odnalezionych zwłokach? Na kolejny anonim? Nie rozumiem tego. Gdyby nad tymi wiadomościami pochylił się cały zespół być może zdołaliby rozszyfrować zagadkę, a tym samym uratować kilka istnień. Raziła mnie również jej ignorancja i przesadna pewność siebie. W momencie, kiedy jasne staje się, że morderstwa są ściśle z nią powiązane ona bagatelizuje sprawę. Nie uważa, by groziło jej jakiekolwiek niebezpieczeństwo, a w razie gdyby jednak morderca ją dopadł to przecież, kto jak, kto, ale ona sobie poradzi. Normalnie superbohaterka z nadprzyrodzonymi mocami…
Pomijając już jednak Zoe uważam, że „Flashback” to bardzo dobry thriller. Dawno żadna książka nie zaangażowała mnie tak bardzo i żałowałam, że się skończyła. Z pewnością sięgnę po kolejną część, bo ten plot twist pod koniec zaskoczył mnie i rozbudził moją ciekawość na to, co wydarzy się dalej.
Dziękuję Wydawnictwo Otwarte za możliwość przeczytania i zrecenzowania tej książki.
March 19, 2026
🩸🧩 Flashback autorstwa P.K. Farion i Mateusza Gostyńskiego zapowiada się jako mroczny thriller psychologiczny, w którym pamięć okazuje się równie niebezpieczna jak prawda. Już sam punkt wyjścia brzmi bardzo intrygująco. Mężczyzna budzi się cały we krwi w opuszczonym magazynie i nie pamięta absolutnie nic ze swojego życia. W tym samym czasie detektyw Zoe Brown otrzymuje niepokojące wskazówki od mordercy, który zdaje się bawić nią jak pionkiem w niebezpiecznej grze. Autorzy stawiają więc na historię pełną tajemnic, niedopowiedzeń i psychologicznego napięcia.
🩸🧩 Jednym z najbardziej interesujących elementów książki są rozdziały prowadzone z perspektywy Iana Fella. Bohater próbuje zrozumieć, kim jest i dlaczego znalazł się w tak dramatycznej sytuacji. Brak wspomnień sprawia, że każda kolejna informacja o jego przeszłości może okazać się zarówno wybawieniem, jak i kolejnym koszmarem. P.K. Farion wraz z Mateuszem Gostyńskim budują wokół tej postaci atmosferę niepewności, która momentami naprawdę potrafi zaciekawić i sprawia, że czytelnik zaczyna zadawać sobie pytanie, czy Ian jest ofiarą, czy może kimś znacznie bardziej niebezpiecznym.
🩸🧩 Niestety, mimo ciekawego pomysłu na historię, całość nie zawsze utrzymuje napięcie, które powinno towarzyszyć thrillerowi. Postacie nie budują tak silnych emocji, jak można by się spodziewać po tak dramatycznym punkcie wyjścia. Detektyw Zoe Brown, która powinna być jedną z najważniejszych osi fabuły, momentami wydaje się mało przekonująca. Jej śledztwo, choć teoretycznie napędza akcję, nie zawsze jest wyraźnie widoczne w wydarzeniach, przez co historia traci część swojego potencjału.
🩸🧩 Współpraca P.K. Farion i Mateusza Gostyńskiego przynosi kilka ciekawych pomysłów, jednak momentami fabuła wydaje się nieco chaotyczna. Niektóre przeskoki między wydarzeniami sprawiają wrażenie nagłych, jakby historia pędziła do przodu, pomijając ważne elementy budujące napięcie. W thrillerze psychologicznym to właśnie szczegóły i stopniowe odkrywanie prawdy tworzą atmosferę niepokoju, dlatego ich brak bywa odczuwalny podczas lektury.
ㅤ
🩸🧩 Relacje między bohaterami również nie zawsze wybrzmiewają tak mocno, jak mogłyby. Historia sugeruje napięcie emocjonalne między postaciami, jednak w praktyce nie zawsze przekłada się ono na wyraźne uczucia czy dramatyczne konflikty. W efekcie część scen, które powinny być pełne intensywnych emocji, pozostawia raczej wrażenie niedosytu. To sprawia, że czytelnik zamiast całkowicie zanurzyć się w historii, momentami obserwuje ją z dystansu.
ㅤ
🩸🧩 Flashback ma w sobie pomysł, który naprawdę mógłby stać się podstawą bardzo wciągającego thrillera. Motyw utraty pamięci, tajemniczego mordercy i powiązań między bohaterami zapowiada historię pełną napięcia i psychologicznych zagadek. W wykonaniu P.K. Farion i Mateusza Gostyńskiego pozostaje jednak poczucie, że potencjał tej opowieści nie został w pełni wykorzystany. Po zakończeniu książki zostaje mieszanka ciekawości i niedosytu, a także pytanie, czy w kolejnej części autorzy rozwiną tę historię w bardziej emocjonującym kierunku.
🩸🧩 Jednym z najbardziej interesujących elementów książki są rozdziały prowadzone z perspektywy Iana Fella. Bohater próbuje zrozumieć, kim jest i dlaczego znalazł się w tak dramatycznej sytuacji. Brak wspomnień sprawia, że każda kolejna informacja o jego przeszłości może okazać się zarówno wybawieniem, jak i kolejnym koszmarem. P.K. Farion wraz z Mateuszem Gostyńskim budują wokół tej postaci atmosferę niepewności, która momentami naprawdę potrafi zaciekawić i sprawia, że czytelnik zaczyna zadawać sobie pytanie, czy Ian jest ofiarą, czy może kimś znacznie bardziej niebezpiecznym.
🩸🧩 Niestety, mimo ciekawego pomysłu na historię, całość nie zawsze utrzymuje napięcie, które powinno towarzyszyć thrillerowi. Postacie nie budują tak silnych emocji, jak można by się spodziewać po tak dramatycznym punkcie wyjścia. Detektyw Zoe Brown, która powinna być jedną z najważniejszych osi fabuły, momentami wydaje się mało przekonująca. Jej śledztwo, choć teoretycznie napędza akcję, nie zawsze jest wyraźnie widoczne w wydarzeniach, przez co historia traci część swojego potencjału.
🩸🧩 Współpraca P.K. Farion i Mateusza Gostyńskiego przynosi kilka ciekawych pomysłów, jednak momentami fabuła wydaje się nieco chaotyczna. Niektóre przeskoki między wydarzeniami sprawiają wrażenie nagłych, jakby historia pędziła do przodu, pomijając ważne elementy budujące napięcie. W thrillerze psychologicznym to właśnie szczegóły i stopniowe odkrywanie prawdy tworzą atmosferę niepokoju, dlatego ich brak bywa odczuwalny podczas lektury.
ㅤ
🩸🧩 Relacje między bohaterami również nie zawsze wybrzmiewają tak mocno, jak mogłyby. Historia sugeruje napięcie emocjonalne między postaciami, jednak w praktyce nie zawsze przekłada się ono na wyraźne uczucia czy dramatyczne konflikty. W efekcie część scen, które powinny być pełne intensywnych emocji, pozostawia raczej wrażenie niedosytu. To sprawia, że czytelnik zamiast całkowicie zanurzyć się w historii, momentami obserwuje ją z dystansu.
ㅤ
🩸🧩 Flashback ma w sobie pomysł, który naprawdę mógłby stać się podstawą bardzo wciągającego thrillera. Motyw utraty pamięci, tajemniczego mordercy i powiązań między bohaterami zapowiada historię pełną napięcia i psychologicznych zagadek. W wykonaniu P.K. Farion i Mateusza Gostyńskiego pozostaje jednak poczucie, że potencjał tej opowieści nie został w pełni wykorzystany. Po zakończeniu książki zostaje mieszanka ciekawości i niedosytu, a także pytanie, czy w kolejnej części autorzy rozwiną tę historię w bardziej emocjonującym kierunku.
March 6, 2026
"Flashback” P.K. Farion i Mateusza Gostyńskiego to thriller psychologiczny z motywem amnezji, który choć bardzo przeze mnie lubiany, tym razem zupełnie mnie nie porwał. Punkt wyjścia jest naprawdę obiecujący: mężczyzna budzi się cały we krwi i nie pamięta, kim jest. Detektyw prowadzi śledztwo, pojawia się napięcie, relacja z przeszłości, mrok i tajemnica. Brzmi jak przepis na wciągającą historię. Problem w tym, że ja tej ciekawości po prostu nie czułam. Nie było we mnie potrzeby przewracania kolejnych stron z ekscytacją, nie zastanawiałam się nerwowo, dokąd to wszystko zmierza.
Motyw amnezji można rozegrać na wiele sposobów - psychologicznie, emocjonalnie, z pazurem. Tutaj zabrakło mi właśnie tego pazura. Owszem, pojawiają się dziwne flashbacki, nagłe przebłyski pamięci, bohater budzi się w skrajnie różnych miejscach z pieniędzmi lub bez, w sytuacjach, które mają budować zagadkę. I przez chwilę faktycznie to działa, jest niepokojąco, jest intrygująco. Ale w pewnym momencie schemat zaczyna się powtarzać tak bardzo, że zamiast napięcia pojawia się znużenie. Łapałam się na tym, że przewracam oczami, bo znów dostaję podobny zabieg, bez realnego pchnięcia fabuły do przodu.
Co więcej, książka, mimo że objętościowo niewielka, jest dla mnie przegadana. Pojawiają się opisy i sceny, które nic nie wnoszą do fabuły (jak choćby szczegółowe opisy strojów, czy szykowanie się do wyjścia do baru), a jednocześnie sama zagadka kryminalna, choć potencjalnie ciekawa, zostaje rozwleczona. Skończyłam lekturę i… nadal nie mam poczucia, że wiem, o co w tym śledztwie właściwie chodzi.
Największy problem miałam jednak z nierównością tej historii. Momentami zastanawiałam się, czy to jeszcze thriller, czy już romans, czy może jakaś hybryda, która sama nie do końca wie, czym chce być. Relacja między bohaterami miała być elektryzująca, "gęsta”, taka, że powietrze można kroić nożem. Dla mnie była po prostu dziwna. Nie czułam chemii, raczej konsternację. Zamiast napięcia był chaos tonalny i emocjonalny.
To pierwszy tom serii i wyraźnie czuć, że historia została podzielona. Osobiście nie kupuję takiego rozwiązania. Wolę, kiedy jedno śledztwo zamyka się w jednym tomie - wtedy chętnie sięgam po kolejne części. Tutaj nie tylko czuję niedosyt, ale też kompletny brak ciekawości, co będzie dalej. Nie planuję sięgać po następne tomy. Chyba boli mnie najbardziej fakt, że opis tej powieści brzmiał świetnie. Potencjał był naprawdę duży. Gdyby mocniej skupić się na śledztwie, na klarowności intrygi i psychologicznej wiarygodności postaci, zamiast na rozwlekłych przemyśleniach i onirycznych, „creepy” wstawkach, mogłaby z tego wyjść naprawdę angażująca historia. A tak? Dla mnie książka, o której za tydzień prawdopodobnie nie będę już pamiętać. I trochę szkoda, bo zapowiadało się znacznie lepiej.
Motyw amnezji można rozegrać na wiele sposobów - psychologicznie, emocjonalnie, z pazurem. Tutaj zabrakło mi właśnie tego pazura. Owszem, pojawiają się dziwne flashbacki, nagłe przebłyski pamięci, bohater budzi się w skrajnie różnych miejscach z pieniędzmi lub bez, w sytuacjach, które mają budować zagadkę. I przez chwilę faktycznie to działa, jest niepokojąco, jest intrygująco. Ale w pewnym momencie schemat zaczyna się powtarzać tak bardzo, że zamiast napięcia pojawia się znużenie. Łapałam się na tym, że przewracam oczami, bo znów dostaję podobny zabieg, bez realnego pchnięcia fabuły do przodu.
Co więcej, książka, mimo że objętościowo niewielka, jest dla mnie przegadana. Pojawiają się opisy i sceny, które nic nie wnoszą do fabuły (jak choćby szczegółowe opisy strojów, czy szykowanie się do wyjścia do baru), a jednocześnie sama zagadka kryminalna, choć potencjalnie ciekawa, zostaje rozwleczona. Skończyłam lekturę i… nadal nie mam poczucia, że wiem, o co w tym śledztwie właściwie chodzi.
Największy problem miałam jednak z nierównością tej historii. Momentami zastanawiałam się, czy to jeszcze thriller, czy już romans, czy może jakaś hybryda, która sama nie do końca wie, czym chce być. Relacja między bohaterami miała być elektryzująca, "gęsta”, taka, że powietrze można kroić nożem. Dla mnie była po prostu dziwna. Nie czułam chemii, raczej konsternację. Zamiast napięcia był chaos tonalny i emocjonalny.
To pierwszy tom serii i wyraźnie czuć, że historia została podzielona. Osobiście nie kupuję takiego rozwiązania. Wolę, kiedy jedno śledztwo zamyka się w jednym tomie - wtedy chętnie sięgam po kolejne części. Tutaj nie tylko czuję niedosyt, ale też kompletny brak ciekawości, co będzie dalej. Nie planuję sięgać po następne tomy. Chyba boli mnie najbardziej fakt, że opis tej powieści brzmiał świetnie. Potencjał był naprawdę duży. Gdyby mocniej skupić się na śledztwie, na klarowności intrygi i psychologicznej wiarygodności postaci, zamiast na rozwlekłych przemyśleniach i onirycznych, „creepy” wstawkach, mogłaby z tego wyjść naprawdę angażująca historia. A tak? Dla mnie książka, o której za tydzień prawdopodobnie nie będę już pamiętać. I trochę szkoda, bo zapowiadało się znacznie lepiej.
Read
March 6, 2026„Flashback” spod pióra duetu P.K. Farion i Mateusza Gostyńskiego, to niesamowicie sensualna powieść z wątkiem detektywistycznym, w którym aż iskrzy od napięcia s3ksualnego. Sięgając po tę historię nie znałam wcześniejszej twórczości wspomnianych autorów, więc zupełnie nie wiedziałam czego mogę się spodziewać. Skutkiem eksploracji tego nieznanego dotychczas literackiego combo było kompletne zanurzenie się w elektryzującej opowieści, która przeplata koncept dochodzenia typowego dla klasycznego kryminału, motyw często przewijający się w dreszczowcach bazujący na niepamięci, jak również mroczne sceny łóżkowe z ambiwalentnym wydźwiękiem.
Powieść spisana została w formie krótkich rozdziałów, a przeskoki między nimi często stanowią cliffhangery. Momenty te pozostawiają czytelnika w niemałym zawieszeniu i konsternacji na tyle, że permanentnie zachęcają do sięgnięcia po kolejny fragment. Tym sposobem nim się obejrzałam, to zamknęłam ostatnią stronę z poczuciem niedosytu. Z niecierpliwością będę wyczekiwać kontynuacji, gdyż "Flashback" jest zapowiedzią serii Killer's Instinct i z pewnością trafi ona w gusta czytelnika otwartego na nieszablonowość i nieschematyczność prowadzonej fabuły, pomimo pozornie przewidywalnego obrotu spraw.
Zdecydowanie lokuję ten duet literacki na półeczce do dalszej eksploracji, gdyż ostatnio coraz częściej mam ochotę na lekkie pióro, a mocny wydźwięk skierowany do dorosłego i świadomego czytelnika. Poszukiwanie innych ścieżek w celu wyjścia z ram utartego, sztywno zblokowanego na eksperymenty gatunkizmu jest dla mnie jak najbardziej okej! Zawsze staram się doceniać odważniejsze elementy, zabawę konwencją i nie mam nic przeciwko postaciom, z którymi ciężko się polubić. Tutaj niejednokrotnie przewracałam oczami na zachowania głównych bohaterów, ale dzięki temu historia bardzo mocno mijała się z moim kompasem etycznym i moralnym, co odbijało się na silniejszym odczuwaniu negatywnych wrażeń, które były z pewnością głównym założeniem autorów. Kombinacja przyjemnych er0tycznych doznań w zestawieniu z niebezpieczeństwem i ryzykiem stanowią tutaj iście wybuchową mieszankę, po którą mimo świadomości efektów ubocznych sięgasz z największą przyjemnością. I robisz to nieustannie.
Blurb okładkowy
„Elektryzująca powieść kryminalna, od której nie sposób się oderwać! "Flashback" to pełna emocji podróż w głąb własnej psychiki - ku odzyskaniu wspomnień i odnalezieniu utraconej tożsamości. Ta historia zamąci Ci w głowie!”
www.suspensebooks.pl
IG: @suspense_books
Powieść spisana została w formie krótkich rozdziałów, a przeskoki między nimi często stanowią cliffhangery. Momenty te pozostawiają czytelnika w niemałym zawieszeniu i konsternacji na tyle, że permanentnie zachęcają do sięgnięcia po kolejny fragment. Tym sposobem nim się obejrzałam, to zamknęłam ostatnią stronę z poczuciem niedosytu. Z niecierpliwością będę wyczekiwać kontynuacji, gdyż "Flashback" jest zapowiedzią serii Killer's Instinct i z pewnością trafi ona w gusta czytelnika otwartego na nieszablonowość i nieschematyczność prowadzonej fabuły, pomimo pozornie przewidywalnego obrotu spraw.
Zdecydowanie lokuję ten duet literacki na półeczce do dalszej eksploracji, gdyż ostatnio coraz częściej mam ochotę na lekkie pióro, a mocny wydźwięk skierowany do dorosłego i świadomego czytelnika. Poszukiwanie innych ścieżek w celu wyjścia z ram utartego, sztywno zblokowanego na eksperymenty gatunkizmu jest dla mnie jak najbardziej okej! Zawsze staram się doceniać odważniejsze elementy, zabawę konwencją i nie mam nic przeciwko postaciom, z którymi ciężko się polubić. Tutaj niejednokrotnie przewracałam oczami na zachowania głównych bohaterów, ale dzięki temu historia bardzo mocno mijała się z moim kompasem etycznym i moralnym, co odbijało się na silniejszym odczuwaniu negatywnych wrażeń, które były z pewnością głównym założeniem autorów. Kombinacja przyjemnych er0tycznych doznań w zestawieniu z niebezpieczeństwem i ryzykiem stanowią tutaj iście wybuchową mieszankę, po którą mimo świadomości efektów ubocznych sięgasz z największą przyjemnością. I robisz to nieustannie.
Blurb okładkowy
„Elektryzująca powieść kryminalna, od której nie sposób się oderwać! "Flashback" to pełna emocji podróż w głąb własnej psychiki - ku odzyskaniu wspomnień i odnalezieniu utraconej tożsamości. Ta historia zamąci Ci w głowie!”
www.suspensebooks.pl
IG: @suspense_books
February 25, 2026
Siegacie po thriller/kryminał a tam erotyk - co z ty fantem robicie?
"O czym właściwie w tej chwili powinienem myśleć? Przecież całe swoje życie przeanalizowałem w ciągu pięciu minut. Nic więcej nie pamiętam. Nie mam żadnych zmartwień, ale to nie zdejmuje ze mnie ciężaru. Nie mam świadomości, ale to nie znaczy, że czuję się przez to dobrze. Luki w pamięci nie odejmują trosk, żalu ani bólu, wręcz je potęgują. Wiem... Właściwie to mam przeczucie, że życie Iana Fella odbiega znacząco od tego, co jest zapisane w terminarzu."
Zapowiadało się wyśmienicie. Utrata pamięci, fuga dysocjacyjna? Schizofrenia? IAN otwiera oczy i orientuje się że przebywa w budynku, który płonie, ma ręce całe we krwi, a przed oczami kobietę coś do niego krzyczącą. Co się dzieje? IAN nie wie kim jest, co tutaj robi, nie wie niczego lecz czuje, że kobieta która pomogła mu wydostać się z płomieni jest dla niego ważna i ja się okazuje jest policjantką aktualnie prowadzącą śledztwo w sprawie seryjnych morderstwo na młodych kobietach.
Przyznajcie, że początek obiecuje wiele!
Niestety ciekawy pomysł na fabułę to nie wszystko.
Myślicie, że głównym wątkiem są tu wspomniane morderstwa? Otóż nie! Zoe zajmuje się wszystkim (głośnie marnuje czas na myśleniu o Ianie), tylko nie łapaniem mordercy! To jeszcze nic, ona ukrywa istotne informacje! A w czasie wolnym - tak, ma go sporo jak na to czym się zajmuje - upija się, chodzi do baru, martwi się o przyjaciela (o którym jak się przyznaje wie niewiele i w sumie to koło przyjaźni ta relacja nawet nie stała) i wyłącza telefon! Co tam, że już 7 kobieta nie żyje, istotne jest co robi IAN!
Wątek kryminalny okrutnie mnie rozczarował. Śledztwo w zasadzie nie istnieje, za to mamy tutaj nieustanne podteksty i sceny. Mamy Zoe, której postać rozczarowuje a zachowanie irytuje i mamy kilku mężczyzn, którzy albo się z nią "przyjaźnią", albo ją podrywają.
No dobrze, to może jakiś suspens?
Też nie! To co się wam od początku wydaje, najprawdopodnieniej takie jest - historia nie jest zakończona więc ręki nie dam sobie uciąć.
Rozdziały o Ianie i szukaniu tożsamości nawet się bronią, ale to zdecydowanie za mało.
Liczyłam na wiele więcej.
•Współpraca recenzencka•
"O czym właściwie w tej chwili powinienem myśleć? Przecież całe swoje życie przeanalizowałem w ciągu pięciu minut. Nic więcej nie pamiętam. Nie mam żadnych zmartwień, ale to nie zdejmuje ze mnie ciężaru. Nie mam świadomości, ale to nie znaczy, że czuję się przez to dobrze. Luki w pamięci nie odejmują trosk, żalu ani bólu, wręcz je potęgują. Wiem... Właściwie to mam przeczucie, że życie Iana Fella odbiega znacząco od tego, co jest zapisane w terminarzu."
Zapowiadało się wyśmienicie. Utrata pamięci, fuga dysocjacyjna? Schizofrenia? IAN otwiera oczy i orientuje się że przebywa w budynku, który płonie, ma ręce całe we krwi, a przed oczami kobietę coś do niego krzyczącą. Co się dzieje? IAN nie wie kim jest, co tutaj robi, nie wie niczego lecz czuje, że kobieta która pomogła mu wydostać się z płomieni jest dla niego ważna i ja się okazuje jest policjantką aktualnie prowadzącą śledztwo w sprawie seryjnych morderstwo na młodych kobietach.
Przyznajcie, że początek obiecuje wiele!
Niestety ciekawy pomysł na fabułę to nie wszystko.
Myślicie, że głównym wątkiem są tu wspomniane morderstwa? Otóż nie! Zoe zajmuje się wszystkim (głośnie marnuje czas na myśleniu o Ianie), tylko nie łapaniem mordercy! To jeszcze nic, ona ukrywa istotne informacje! A w czasie wolnym - tak, ma go sporo jak na to czym się zajmuje - upija się, chodzi do baru, martwi się o przyjaciela (o którym jak się przyznaje wie niewiele i w sumie to koło przyjaźni ta relacja nawet nie stała) i wyłącza telefon! Co tam, że już 7 kobieta nie żyje, istotne jest co robi IAN!
Wątek kryminalny okrutnie mnie rozczarował. Śledztwo w zasadzie nie istnieje, za to mamy tutaj nieustanne podteksty i sceny. Mamy Zoe, której postać rozczarowuje a zachowanie irytuje i mamy kilku mężczyzn, którzy albo się z nią "przyjaźnią", albo ją podrywają.
No dobrze, to może jakiś suspens?
Też nie! To co się wam od początku wydaje, najprawdopodnieniej takie jest - historia nie jest zakończona więc ręki nie dam sobie uciąć.
Rozdziały o Ianie i szukaniu tożsamości nawet się bronią, ale to zdecydowanie za mało.
Liczyłam na wiele więcej.
•Współpraca recenzencka•
March 25, 2026
Sięgając po „Flashback” nie spodziewałam się, że ta historia aż tak mną zawładnie. Autorzy, którzy dali się już poznać czytelnikom z mrocznych i bezkompromisowych opowieści, tym razem połączyli siły, by stworzyć coś, co wykracza poza ramy zwykłego thrillera. To niezwykle intensywna mieszanka thrillera psychologicznego z duszno poprowadzonym wątkiem sensacyjnym, która od pierwszej strony otula czytelnika mrokiem i niepokojem.
Fabuła zawiązuje się wokół dramatycznego odkrycia w opuszczonym magazynie, gdzie detektyw Zoe Brown odnajduje Iana Fella, mężczyznę pokrytego krwią, który nie pamięta absolutnie nic ze swojej przeszłości. Ta amnezja staje się osią narracji, wokół której autorzy tkają misterną sieć intryg, kłamstw i listów od tajemniczego m0r.dercy. Akcja toczy się w atmosferze ciągłego zagrożenia, gdzie każdy krok bohaterów jest bacznie śledzony przez kogoś, kto zdaje się bawić ich cierpieniem.
Główni bohaterowie to postacie z krwi i kości, targane wewnętrznymi demonami, które czynią ich niezwykle wiarygodnymi. Zoe Brown to kobieta silna, a jednocześnie boleśnie krucha w obliczu powracającej przeszłości, natomiast Ian Fell stanowi wielką niewiadomą, jego walka o odzyskanie tożsamości jest wręcz namacalna. Ich relacja, pełna niewypowiedzianych słów i narastającego napięcia, jest sercem tej książki.
Książka dotyka niezwykle trudnych tematów, takich jak zawodność ludzkiej pamięci, destrukcyjna siła traumy oraz granica między instynktem przetrwania a moralnością. Styl autorów jest dynamiczny i niezwykle obrazowy, pełen emocjonalnych opisów, które pozwalają poczuć chłód piwnic i gorący oddech prześladowcy na karku. Język, choć dosadny w momentach akcji, potrafi być też subtelny, gdy w grę wchodzą uczucia, co sprawia, że lektura jest niezwykle płynna i angażująca.
Największą mocą tej pozycji jest bez wątpienia atmosfera i mistrzowskie budowanie napięcia, które nie odpuszcza ani na moment. Zwroty akcji są tak gwałtowne, że wielokrotnie musiałam odkładać książkę, by po prostu odetchnąć. Szczerze przyznam, że trudno mi wskazać jakiekolwiek słabe strony, tempo jest idealnie wyważone, a mrok, w którym zanurzają nas autorzy, jest wręcz uzależniający.
Fabuła zawiązuje się wokół dramatycznego odkrycia w opuszczonym magazynie, gdzie detektyw Zoe Brown odnajduje Iana Fella, mężczyznę pokrytego krwią, który nie pamięta absolutnie nic ze swojej przeszłości. Ta amnezja staje się osią narracji, wokół której autorzy tkają misterną sieć intryg, kłamstw i listów od tajemniczego m0r.dercy. Akcja toczy się w atmosferze ciągłego zagrożenia, gdzie każdy krok bohaterów jest bacznie śledzony przez kogoś, kto zdaje się bawić ich cierpieniem.
Główni bohaterowie to postacie z krwi i kości, targane wewnętrznymi demonami, które czynią ich niezwykle wiarygodnymi. Zoe Brown to kobieta silna, a jednocześnie boleśnie krucha w obliczu powracającej przeszłości, natomiast Ian Fell stanowi wielką niewiadomą, jego walka o odzyskanie tożsamości jest wręcz namacalna. Ich relacja, pełna niewypowiedzianych słów i narastającego napięcia, jest sercem tej książki.
Książka dotyka niezwykle trudnych tematów, takich jak zawodność ludzkiej pamięci, destrukcyjna siła traumy oraz granica między instynktem przetrwania a moralnością. Styl autorów jest dynamiczny i niezwykle obrazowy, pełen emocjonalnych opisów, które pozwalają poczuć chłód piwnic i gorący oddech prześladowcy na karku. Język, choć dosadny w momentach akcji, potrafi być też subtelny, gdy w grę wchodzą uczucia, co sprawia, że lektura jest niezwykle płynna i angażująca.
Największą mocą tej pozycji jest bez wątpienia atmosfera i mistrzowskie budowanie napięcia, które nie odpuszcza ani na moment. Zwroty akcji są tak gwałtowne, że wielokrotnie musiałam odkładać książkę, by po prostu odetchnąć. Szczerze przyznam, że trudno mi wskazać jakiekolwiek słabe strony, tempo jest idealnie wyważone, a mrok, w którym zanurzają nas autorzy, jest wręcz uzależniający.
February 27, 2026
„Flashback” miał wszystko, czego oczekuję od dobrego thrillera: seryjnego mordercę z charakterystycznym „podpisem”, policjantkę prowadzącą śledztwo i motyw amnezji, który daje ogromne pole do psychologicznej gry.
Początek naprawdę mnie wciągnął. Ian budzący się w płonącym budynku, cały we krwi i bez wspomnień, to otwarcie, które obiecuje napięcie i mrok. I rzeczywiście, wątek utraty pamięci jest najmocniejszym elementem tej historii. Rozdziały z perspektywy Iana czytałam z największą ciekawością. Jego zagubienie, poczucie obcości wobec samego siebie i stopniowe odkrywanie, że może nie być tym, za kogo chciałby się uważać, wypadły naprawdę intrygująco.
Niestety, im dalej w fabułę, tym bardziej czułam niedosyt. Wątek kryminalny, który powinien być osią powieści, schodzi na dalszy plan. Śledztwo wydaje się mało intensywne, a decyzje Zoe momentami kompletnie niezrozumiałe. Ukrywanie istotnych informacji i skupienie się bardziej na sprawach osobistych niż na łapaniu mordercy sprawiły, że trudno było mi potraktować ją jak wiarygodną, zdeterminowaną policjantkę. Zabrakło mi też prawdziwego napięcia i dreszczyku, który powinien towarzyszyć historii o seryjnym zabójcy.
Dużo miejsca zajmuje napięcie erotyczne i relacje między bohaterami. Jako antyfance romansów nie przeszkadzało mi to jakoś szczególnie – w końcu książka wyraźnie balansuje w stronę erotycznego thrillera – ale miałam wrażenie, że momentami przysłania to, co w tej historii powinno być najważniejsze. Dodatkowo rozwiązanie intrygi okazało się dla mnie zbyt przewidywalne, przez co finał nie wywołał oczekiwanego efektu.
„Flashback” nie jest złą książką. Czyta się ją szybko, pomysł wyjściowy jest bardzo dobry, a motyw amnezji naprawdę ma potencjał. Jednak jako thriller pozostawił mnie z poczuciem niewykorzystanej szansy. Najbardziej zapamiętam Iana i jego wewnętrzne rozdarcie. Reszta niestety nie dorównała obietnicy z pierwszych stron.
Z pewnością sięgnę po kolejną część, bo mam nadzieję, że potencjał, który drzemał we „Flashbacku”, zostanie w lepiej wykorzystany!
Początek naprawdę mnie wciągnął. Ian budzący się w płonącym budynku, cały we krwi i bez wspomnień, to otwarcie, które obiecuje napięcie i mrok. I rzeczywiście, wątek utraty pamięci jest najmocniejszym elementem tej historii. Rozdziały z perspektywy Iana czytałam z największą ciekawością. Jego zagubienie, poczucie obcości wobec samego siebie i stopniowe odkrywanie, że może nie być tym, za kogo chciałby się uważać, wypadły naprawdę intrygująco.
Niestety, im dalej w fabułę, tym bardziej czułam niedosyt. Wątek kryminalny, który powinien być osią powieści, schodzi na dalszy plan. Śledztwo wydaje się mało intensywne, a decyzje Zoe momentami kompletnie niezrozumiałe. Ukrywanie istotnych informacji i skupienie się bardziej na sprawach osobistych niż na łapaniu mordercy sprawiły, że trudno było mi potraktować ją jak wiarygodną, zdeterminowaną policjantkę. Zabrakło mi też prawdziwego napięcia i dreszczyku, który powinien towarzyszyć historii o seryjnym zabójcy.
Dużo miejsca zajmuje napięcie erotyczne i relacje między bohaterami. Jako antyfance romansów nie przeszkadzało mi to jakoś szczególnie – w końcu książka wyraźnie balansuje w stronę erotycznego thrillera – ale miałam wrażenie, że momentami przysłania to, co w tej historii powinno być najważniejsze. Dodatkowo rozwiązanie intrygi okazało się dla mnie zbyt przewidywalne, przez co finał nie wywołał oczekiwanego efektu.
„Flashback” nie jest złą książką. Czyta się ją szybko, pomysł wyjściowy jest bardzo dobry, a motyw amnezji naprawdę ma potencjał. Jednak jako thriller pozostawił mnie z poczuciem niewykorzystanej szansy. Najbardziej zapamiętam Iana i jego wewnętrzne rozdarcie. Reszta niestety nie dorównała obietnicy z pierwszych stron.
Z pewnością sięgnę po kolejną część, bo mam nadzieję, że potencjał, który drzemał we „Flashbacku”, zostanie w lepiej wykorzystany!
February 25, 2026
„Flashback” to pierwszy tom z nowej serii „killer’s instinct”duetu Farion i Gostyńskiego.
I chciałabym móc wam powiedzieć, że to jest świetne rozpoczęcie serii, jednak no…no nie jest i już mówię dlaczego:
Nie wiem czy ten zabieg jest celowy, czy też nie, ale my od pierwszych stron wiemy, na co detektyw Zoe natrafi. A tak naprawdę na kogo. Od pierwszych stron mamy jednego podejrzanego.
Dlaczego?
Dlatego że tylko on traci pamięć i nie wie co się dzieje z jego życiem.
Na dodatek, czuję ogromne przyciąganie do swojej koleżanki Zoe, którego nie potrafi wytłumaczyć. Tak jak i tego, dlaczego budzi się w randomowych miejscach (i ja rozumiem, że to może okazać się największym plot twistem, jednak wypowiadam się na obecną chwilę na podstawie tego, co mam, czyli na podstawie 1go tomu).
No i tu przechodzimy płynnie do punktu nr 2 - chaos - ja wiem, że życie osoby, która traci pamięć no raczej nie jest uporządkowane, ale opierać większość jego działań na..”pamięci mięśniowej”, to trochę szokujący pomysł.
I tu ten szok, również nie był zbytnio pozytywny.
Czasami miałam wrażenie, że ten człowiek porusza się tak randmowo bo autorzy sami nie do końca wiedzieli co z nim zrobić.
I po 3: zakończenie - czy można było je urwać w gorszy sposób? No moim zdaniem nie. Mam wrażenie że przerwano mi czytanie w połowę zdania i kazano czekać na drugi tom.
Zakończenie nie dość że jest tak przerwane to jeszcze w ogóle nie trzyma w napięciu…
Na dodatek sama fabuła w sobie ma dużo luk.
Podsumowując - książka bardzo przewidywalna z dość oklepanym wątkiem utraty pamięci, który niestety często się nie spina. Mam takie odczucie że autorzy pisali rozdziały na zmianę, jednak żadne z nich nie czytało poprzedniego rozdziału i dlatego to często po prostu fabuła się tam nie klei.
I chciałabym móc wam powiedzieć, że to jest świetne rozpoczęcie serii, jednak no…no nie jest i już mówię dlaczego:
Nie wiem czy ten zabieg jest celowy, czy też nie, ale my od pierwszych stron wiemy, na co detektyw Zoe natrafi. A tak naprawdę na kogo. Od pierwszych stron mamy jednego podejrzanego.
Dlaczego?
Dlatego że tylko on traci pamięć i nie wie co się dzieje z jego życiem.
Na dodatek, czuję ogromne przyciąganie do swojej koleżanki Zoe, którego nie potrafi wytłumaczyć. Tak jak i tego, dlaczego budzi się w randomowych miejscach (i ja rozumiem, że to może okazać się największym plot twistem, jednak wypowiadam się na obecną chwilę na podstawie tego, co mam, czyli na podstawie 1go tomu).
No i tu przechodzimy płynnie do punktu nr 2 - chaos - ja wiem, że życie osoby, która traci pamięć no raczej nie jest uporządkowane, ale opierać większość jego działań na..”pamięci mięśniowej”, to trochę szokujący pomysł.
I tu ten szok, również nie był zbytnio pozytywny.
Czasami miałam wrażenie, że ten człowiek porusza się tak randmowo bo autorzy sami nie do końca wiedzieli co z nim zrobić.
I po 3: zakończenie - czy można było je urwać w gorszy sposób? No moim zdaniem nie. Mam wrażenie że przerwano mi czytanie w połowę zdania i kazano czekać na drugi tom.
Zakończenie nie dość że jest tak przerwane to jeszcze w ogóle nie trzyma w napięciu…
Na dodatek sama fabuła w sobie ma dużo luk.
Podsumowując - książka bardzo przewidywalna z dość oklepanym wątkiem utraty pamięci, który niestety często się nie spina. Mam takie odczucie że autorzy pisali rozdziały na zmianę, jednak żadne z nich nie czytało poprzedniego rozdziału i dlatego to często po prostu fabuła się tam nie klei.
Review of advance copy received from Publisher
[współpraca recenzencka z Wydawnictwem Otwartym]
,,Flashback" nie jest typową powieścią. To podróż wgłąb ludzkich umysłów, którą mogę opisać jako nieoczywistą i momentami zaskakującą.
Bohaterowie postępują w sposób, którego nie da się racjonalnie wytłumaczyć. Główny bohater, mimo całkowitej utraty pamięci, nie chce informować nikogo o swoim stanie i udaje, że wszystko jest w jak najlepszym porządku. Ciężko mi pojąć, dlaczego ktoś miałby się zachować w podobny sposob. Detektyw Zoe, znajduje go w bardzo podejrzanych okolicznościach, ale mimo to nie uważa go za podejrzanego. Mam świadomość, że byli bardzo blisko, jednak tu wszystko jednoznacznie wskazywało na niego.
Oprócz tego, Zoe jest określana jako bardzo profesjonalna i skuteczna pani detektyw, a mimo to nie informuje nikogo o anonimowych listach, które otrzymuje przed każdym z morderstw, a są to listy, które realnie mogłyby przyczynić się do rozwiązania sprawy seryjnego zabójcy. Trudno uznać to za profesjonalną postawę. A to nie wszystkie takie rzeczy...
Przez tego typu decyzje bohaterów, nie byłam w stanie uwierzyć w prawdziwość opisywanych wydarzeń.
Uważam, że jest to książka z ogromnym potencjałem, który (moim zdaniem) nie został w stu procentach wykorzystany.
,,Flashback" nie jest typową powieścią. To podróż wgłąb ludzkich umysłów, którą mogę opisać jako nieoczywistą i momentami zaskakującą.
Bohaterowie postępują w sposób, którego nie da się racjonalnie wytłumaczyć. Główny bohater, mimo całkowitej utraty pamięci, nie chce informować nikogo o swoim stanie i udaje, że wszystko jest w jak najlepszym porządku. Ciężko mi pojąć, dlaczego ktoś miałby się zachować w podobny sposob. Detektyw Zoe, znajduje go w bardzo podejrzanych okolicznościach, ale mimo to nie uważa go za podejrzanego. Mam świadomość, że byli bardzo blisko, jednak tu wszystko jednoznacznie wskazywało na niego.
Oprócz tego, Zoe jest określana jako bardzo profesjonalna i skuteczna pani detektyw, a mimo to nie informuje nikogo o anonimowych listach, które otrzymuje przed każdym z morderstw, a są to listy, które realnie mogłyby przyczynić się do rozwiązania sprawy seryjnego zabójcy. Trudno uznać to za profesjonalną postawę. A to nie wszystkie takie rzeczy...
Przez tego typu decyzje bohaterów, nie byłam w stanie uwierzyć w prawdziwość opisywanych wydarzeń.
Uważam, że jest to książka z ogromnym potencjałem, który (moim zdaniem) nie został w stu procentach wykorzystany.
February 26, 2026
Ta historia zapowiadała się naprawdę ciekawie. Bardzo lubię motyw utraconej pamięci, a połączenie tego z seryjnym mordercą? Nie mogło być lepszego. Niestety bardzo się zawiodłam...
Zacznijmy może od tego, że książka napisana jest naprawdę prostym językiem. Dialogi są schematyczne, nie byłam w stanie się wczuć w emocje odczuwane przez bohaterów. Dodatkowo jest też dużo "przeskoków" w fabule. Gdy Ian np. wysiada z taksówki, kolejne zdanie to jak otwiera windę. Brakuje tego przejścia między jedną lokalizacją a drugą.
Bohaterowie są również prości. Nie ma w nich głębi. Partner Zoe totalnie nie przypadł mi do gustu, a o jej szefie to nawet nie wspomnę. Sama główna bohaterka podejmowała dziwne decyzje. To samo tyczy się Iana - postanowił odkryć kim jest na własną rękę nie mówiąc nikomu, że stracił pamięć.
Plot twist na samym końcu książki był niestety tak przewidywalny, że można było się domyśleć o co chodzi już na samym początku fabuły.
Naprawdę szkoda, że nie spodobała mi się ta książka, ponieważ spodziewałam się ulubieńca. Raczej nie będę kontynuować kolejnych części.
[współpraca reklamowa]
Zacznijmy może od tego, że książka napisana jest naprawdę prostym językiem. Dialogi są schematyczne, nie byłam w stanie się wczuć w emocje odczuwane przez bohaterów. Dodatkowo jest też dużo "przeskoków" w fabule. Gdy Ian np. wysiada z taksówki, kolejne zdanie to jak otwiera windę. Brakuje tego przejścia między jedną lokalizacją a drugą.
Bohaterowie są również prości. Nie ma w nich głębi. Partner Zoe totalnie nie przypadł mi do gustu, a o jej szefie to nawet nie wspomnę. Sama główna bohaterka podejmowała dziwne decyzje. To samo tyczy się Iana - postanowił odkryć kim jest na własną rękę nie mówiąc nikomu, że stracił pamięć.
Plot twist na samym końcu książki był niestety tak przewidywalny, że można było się domyśleć o co chodzi już na samym początku fabuły.
Naprawdę szkoda, że nie spodobała mi się ta książka, ponieważ spodziewałam się ulubieńca. Raczej nie będę kontynuować kolejnych części.
[współpraca reklamowa]
Review of advance copy received from Author
Świetna większość książki z kiepskim zakończeniem?
Czy
Kiepska większość książki z fantastycznym zakończeniem?
Pytam, bo dziś mam dla Was książkę, która łapie się w tę pierwszą kategorię.
Wciągnęła mnie bardzo.
Byłam mega zaintrygowana.
Jak najszybciej chciałam dojść do zakończenia, by odkryć prawdę.
Nie wiem czy to kwestia mojego odbioru czy każdy by na to wpadł, ale praktycznie od pierwszych stron wiedziałam co i jak. Ale...! Prawda wydała mi się tak banalnie prosta w odkryciu, że byłam pewna, że na pewno książka skończy się inaczej! Że plot twist zwali mnie z nóg. I dlatego gnałam do zakończenia, by już się zaskoczyć.
I jakież było moje zdziwienie, gdy zdziwienia nie było🤷🏼♀️ Plot twistu nie było. To co wiedziałam od pierwszych stron było też zakończeniem...
Ale może Was to zaintryguje? Może sami będziecie chcieć sprawdzić czy dobrze obstawiliscie zakończenie?
Czy
Kiepska większość książki z fantastycznym zakończeniem?
Pytam, bo dziś mam dla Was książkę, która łapie się w tę pierwszą kategorię.
Wciągnęła mnie bardzo.
Byłam mega zaintrygowana.
Jak najszybciej chciałam dojść do zakończenia, by odkryć prawdę.
Nie wiem czy to kwestia mojego odbioru czy każdy by na to wpadł, ale praktycznie od pierwszych stron wiedziałam co i jak. Ale...! Prawda wydała mi się tak banalnie prosta w odkryciu, że byłam pewna, że na pewno książka skończy się inaczej! Że plot twist zwali mnie z nóg. I dlatego gnałam do zakończenia, by już się zaskoczyć.
I jakież było moje zdziwienie, gdy zdziwienia nie było🤷🏼♀️ Plot twistu nie było. To co wiedziałam od pierwszych stron było też zakończeniem...
Ale może Was to zaintryguje? Może sami będziecie chcieć sprawdzić czy dobrze obstawiliscie zakończenie?
March 15, 2026
🤯🥵Wow ,trzymający w napięciu thriller psychologiczny,który zostanie mi w głowie na długo.
Niesamowity klimat i bohaterowie rewelacyjnie wykreowani przez autorów.Jestem zachwycona tym co się dzieje przez cały czas w powieści.🤭🫣
Każdy ruch w historii jest bardzo dokładnie przemyślany a wątki psychologiczne są bardzo intrygujące i bardzo skutecznie skłaniają czytelnika do refleksji co się zaraz wydarzy i czy przypadkiem poprzednie wydarzenia nie mają ze sobą czegoś wspólnego.Psychika Iana opisana w książce jest totalnym majstersztykiem 🫣🤭.Czytajac tytuły kolejnych rozdziałów, wracałam do poprzednich rozdziałów myślami i łączyłam wszystko w jedną całość.Końcówka totalnie mnie zaskoczyła i jestem w totalnym szoku 🤯.PK.Farion i Mateusz Gostyński jak zwykle pokazują,że potrafią rewelacyjnie napisać coś fenomenalnego.
Niesamowity klimat i bohaterowie rewelacyjnie wykreowani przez autorów.Jestem zachwycona tym co się dzieje przez cały czas w powieści.🤭🫣
Każdy ruch w historii jest bardzo dokładnie przemyślany a wątki psychologiczne są bardzo intrygujące i bardzo skutecznie skłaniają czytelnika do refleksji co się zaraz wydarzy i czy przypadkiem poprzednie wydarzenia nie mają ze sobą czegoś wspólnego.Psychika Iana opisana w książce jest totalnym majstersztykiem 🫣🤭.Czytajac tytuły kolejnych rozdziałów, wracałam do poprzednich rozdziałów myślami i łączyłam wszystko w jedną całość.Końcówka totalnie mnie zaskoczyła i jestem w totalnym szoku 🤯.PK.Farion i Mateusz Gostyński jak zwykle pokazują,że potrafią rewelacyjnie napisać coś fenomenalnego.
Review of advance copy received from Publisher
Mówiąc szczerze książka mnie nie zachwyciła. Pomysł był fajny, już nie raz się spotkałam z podobnym i zawsze te historie były wciągające; pozwalały na ciekawy plot twist. Główny bohater ma złe alter ego i podczas gdy "ten drugi" go kontroluje, to on tego nie pamięta. Tutaj na dodatek mamy drugą perspektywy i wątek kryminalny. W teorii ciekawy thriller, ale niestety wszystko według mnie psują relacje i zachowania bohaterów. To co działo się pomiędzy głównymi bohaterami nie wzbudziło we mnie żadnych innych emocji poza irytacją. Zachowanie komendanta i drugiego detektywa są conajmniej żałosne, a jeszcze gorsze jest do nich podejście Zoe. Pewnie książka znajdzie swoich fanów, ale moje oczekiwania, które miałam po zapoznaniu się z opisem, nie zostały spełnione...
Review of advance copy received from Publisher
Intrygująca powieść, ale irracjonalne zachowania głównych bohaterów doprowadzały mnie do szału 🙈
Displaying 1 - 16 of 16 reviews