Ο Δον Κιχώτης, μια απ’ αυτές τις ιστορίες που δεν παλιώνουν ποτέ, άρχισε να πλάθεται στο μυαλό του Μιγκέλ ντε Θερβάντες πριν από τέσσερις αιώνες για να διακωμωδήσει τα ρομαντικά ιπποτικά μυθιστορήματα που μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον από την εποχή του Μεσαίωνα· το γεγονός ότι μετουσιώθηκε σε θεμέλιο αλλά και ακρογωνιαίο λίθο της δυτικής λογοτεχνίας θα έπρεπε συνεπώς να αποθαρρύνει κάθε απόπειρα απόδοσής του σε συνοπτικά καρέ και εικονογραφημένες σελίδες. Κι όμως, οι αδελφοί Πολ και Γκαετάν Μπριζί αποδέχονται ξανά την πρόκληση και τα καταφέρνουν περίφημα: ανασυνθέτουν με λέξεις, εικόνες και πλήρη συναίσθηση τη χειμαρρώδη ιστορία και τον «αιώνιο» χαρακτήρα του Δον Κιχώτη – ένας ιππότης ατρόμητος μα και τόσο τραγελαφικά αφελής, υπερόπτης και συνάμα αξιαγάπητος, φαρσικά παράλογος και αθεράπευτα συνεπής ως το τέλος, ιδεαλιστής και οπωσδήποτε αθάνατος.
PT Depois de "O Inferno de Dante", os irmãos Brizzi regressam com mais uma adaptação de peso!
Assim como nesse título, aqui a arte também é simplesmente fabulosa. Arriscaria até dizer que é ainda melhor. Existem painéis que ocupam toda a página e que são verdadeiras obras de arte. Adoro como mantiveram o traço original a lápis, o que confere à obra um aspeto cru e humano.
Não tinha conhecimento da história de Dom Quixote, por isso, nesta leitura, foi um verdadeiro prazer descobrir e acompanhar as aventuras desta personagem excêntrica e divertida, sempre ao lado do fiel Sancho Pança.
Esta é uma forma fantástica de conhecer a obra de Cervantes ou de a revisitar, através da arte fabulosa dos irmãos Brizzi.
--
EN After "Dante's Inferno," the Brizzi brothers return with another major adaptation!
Just like in that title, the art here is simply fabulous. I might even say it's even better. There are panels that take up the entire page and are true works of art. I love how they kept the original pencil sketch, giving the work a raw and human aspect.
I wasn't familiar with the story of Don Quixote, so it was a true pleasure to discover and follow the adventures of this eccentric and fun character, always alongside the faithful Sancho Panza.
This is a fantastic way to get to know or revisit Cervantes' work through the fabulous art of the Brizzi brothers.
It was a new experience to read this in graphic novel form. This is an original work written in french, but I didn't feel as though the translation hindered the reading. I loved the artwork and enjoyed their approach of making reality black and white, but everything Don Quijote sees in his fantasy is drawn in full colour. Seeing as the original work is 1000+ pages the authors had to significantly shorten their graphic novel, but in doing so they took too much liberty to my liking. I'm somewhat of a slut for canon works and when the canon is adapted I'm always sceptical. Alas I'm trying to enjoy adaptations because I'm aware that judging everything that doesn't exactly follow the source text is a perverse way of dealing with literature. I will say I did not like the ending one bit because they took the liberty a little too far in my opinion. Overall an enjoyable experience though.
Ο Δον Κιχώτης σε graphic novel,ένα πολύ σπουδαίο εγχείρημα από τους Paul & Gaëtan Brizzi. Εξαιρετική έκδοση, σπουδαίες εικονογραφίες που προσδίδουν μια άλλη διάσταση στην ιστορία. Αν και η πλοκή στο graphic novel "τρέχει" αρκετά γρήγορα, η εικονογράφηση σε κάνει να το θαυμάσεις και να το απολαύσετε. Από τα graphic novels που είναι κλασσικά και αξίζει κάποιος να έχει στην προσωπική του βιβλιοθήκη.
Pozycja zainteresuje pewnie tych, którzy na co dzień od komiksów stronią, bo rzecz jest oczywiście atrakcyjnie zilustrowana, a do tego opowiada znaną historię zaadaptowaną w taki sposób, że trudno się przyczepić. Całość ma dosyć lekką rytmikę, a przy okazji wyciąga z oryginału to co najistotniejsze. Świetnie zobrazowano szczególnie momenty, w których autorzy pokazują rzeczywistość oczami bohatera w formie kolorowych kadrów, bo nieźle uzupełniają i urozmaicają całość. Jest solidnie
Les dessins sont magnifiques, ils sont suffisamment caricaturaux pour retranscrire l'humour de Cervantes, mais assez travaillés et détaillés pour révéler toute la profondeur de cette histoire. Le contraste entre la réalité en noir et blanc et la vision de Don Quichotte en couleur rend compte d'une manière intelligente et poétique le décalage entre l'univers romanesque du protagoniste et le pragmatisme bonhomme de Sancho Panza. Les auteurs ont choisis les passages les plus emblématiques d'une œuvre immense, et ont su transposer la prose en BD avec virtuosité.
Excelente adaptação de um dos mais famosos livros da literatura universal. Vale a pena ter este livro numa biblioteca pessoal e revisitá-lo de vez em quando.
Um desenho bem conseguido numa história única. O grafismo e o contraste p/b e cor conseguem adicionar profundidade à história. A adaptação a roteiro de BD é plenamente conseguida. Excelente BD!
Gelezen : Nederlandstalige editie door Silvester Strips : Don Quichot van la Mancha (Paul & Gaëtan Brizzi)
De tweelingbroers Brizzi waren mij persoonlijk niet bekend maar blijkbaar heb ik al vaak van hun noeste arbeid genoten, vooral via hun werk voor animatiefilms (onder andere technische leiding van Disneys 'De Klokkenluider van Notre Dame'). De laatste jaren werken ze voornamelijk aan stripbewerkingen van literatuur. De figuur van Don Quichot is me natuurlijk wel bekend. Begin jaren '80 heb ik op VARA-televisie een leuke animatiereeks over hem gezien en natuurlijk wordt er vaak in allerhande media verwezen naar de verwarde man die molens bevocht. Zoals velen heb ik me vaak ook wel eens een Don Quichot gevoeld. Ben ooit in de verleiding geweest om de luxe-editie van de vertaling door Barber van de Pol aan te schaffen (Singel Uitgeverijen met alle prenten door Gustave Doré) maar heb uiteindelijk nooit het bronmateriaal gelezen.
Bij het aanschouwen van dit boek is het moeilijk om niet tot aankoop over te gaan : zo'n 200 pagina's vol prachtig tekenwerk is moeilijk te weerstaan. De vertaling door Frederik Van Wonterghem, de verzorgde uitgave... hier valt niets op aan te merken. De stofomslag is ook een mooie extra. Die Brizzi-broers hebben al uitvoerig bewezen dat ze weten hoe ze een literair meesterwerk moeten samenballen tot de essentie zonder het hart van het verhaal te verliezen. Ze weten ook zeer goed hoe subtiele en minder subtiele gelaatsuitdrukkingen weer te geven. Het tekenwerk bevat zoveel mooie details van de kledij tot de achtergronden. Het was ook een goede vondst om de waanvoorstellingen van onze edelman in kleur te brengen terwijl de realiteit in zwart-wit wordt afgebeeld.
Ik heb genoten van het lezen van deze stripadaptie, een tijdloos verhaal dat door uitmuntend tekenwerk tot leven wordt gebracht. Het heeft me echter niet zo in het hart geraakt als 2 andere striptoppers van 2025 (Soldaat-hovenier, Ulysses & Cyrano). Eigenlijk zou ik ooit die vertaling van "El Ingenioso Hidalgo Don Quixote de la Mancha" door van de Pol ooit eens moeten lezen ...
La note la plus haute tant j’ai aimé le dessin des 2 auteurs.
Tout est visuellement impressionnant, que ce soient les pages en noir et blanc, qu’on croirait dessinées avec un simple crayon de bois, mais avec beaucoup de talent, ou les pages en couleur, qui mettent en scène des songes du héros, et qui sont somptueuses. Certains dessins occupent toute une page, voire deux parfois, et ils contribuent à faire de cette BD une œuvre que j’ai lue avec beaucoup de plaisir.
Je ne peux juger de la qualité de l’adaptation d’un «classique» dans lequel je n’ai jamais osé me lancer, et il reste peu probable que je le fasse après avoir lu la bande dessinée. J’ai aimé le scenario et bien que le personnage de Don Quichotte est ici très souvent ridicule, il est aussi attendrissant, ce qu’on doit, semble-t-il, à cette adaptation que les auteurs font précéder d’un avertissement : « il nous a semblé que Don Quichotte avait besoin d’être mieux traité, en tous cas un peu moins mal ».
Comment ne pas aimer un personnage dont le tort " fut d’avoir trop aimé les livres ? " Ce sont en effet principalement les romans de chevalerie qui conduisent Don Quichotte à se lancer dans une aventure destinée à le faire incarner à son tour un personnage de légende. Vu la postérité de l’œuvre de Cervantès, il est bien lui aussi un personnage iconique, que j’aurais donc découvert grâce aux frères Brizzi, et leur maitrise du neuvième art.
Aunque se nos presenta como una adaptación de la novela más grande de todos los tiempos, este cómic es tan apócrifo como El Quijote de Avellaneda. Desde el prólogo, resulta obvio que los hermanos Brizzi no han comprendido la esencia del texto, el porqué de la excelencia intemporal de la obra de Cervantes. Tratar a Don Quijote y Sancho simplemente como meros personajes cómicos no hace justicia a la grandeza de las criaturas del escritor alcalaíno; y, sin embargo, así es como los tratan a lo largo del tebeo: el uno, como un fantoche de aspecto caricaturesco, siempre con el rostro desencajado, entre la furia absoluta y la soberbia. El otro, una comparsa necia y comilona. Esos no son Don Quijote y Sancho.
Por supuesto, para hacer del hidalgo manchego esa criatura puramente risible, los italianos ignoran algunas de sus aventuras más entrañables. No hallaremos en las páginas de esta «adaptación» rastro alguno de la simpatiquísima Dorotea (a.k.a. Princesa Micomicona); no leeremos aquella preciosa frase de «Dios hay en el cielo, que no se descuida de castigar al malo ni de premiar al bueno, y no es bien que los hombres honrados sean verdugos de los otros hombres, no yéndoles nada en ello» cuando se dispone a liberar a los galeotes. Tampoco se encontrará con el caballero del Verde Gabán, que lo tiene por el más cuerdo de los hombres, ni con ese simpático bandolero catalán, Roque Guinart, que lo agasaja y aprecia por lo que vale. Solo hallaremos, en fin, las más bufas de sus peripecias, muchas de ellas deformadas y reescritas para exacerbar los aspectos más grotescos del héroe cervantino. Los Brizzi lo despojan, pues, de dignidad.
Y, sin embargo, hay que reconocer que es un cómic muy disfrutable, en gran parte por las magníficas ilustraciones que lo ornan; la lucha contra los molinos de viento/gigantes, concretamente, es un prodigio de narrativa gráfica. Cuatro estrellas, por lo tanto, bien merecidas, por mucho que me pese que el gran corazón del más inmortal de los hidalgos haya quedado reducido a su mínima y más superficial expresión. Que su noble lucha contra la fea realidad se haya visto reducida a los desvaríos de un loco.
🐎Buenos días! Vengo con todo un clásico donde los haya, aunque en un formato peculiar: #DonQuijoteDeLaMancha de #MiguelDeCervantes pero adaptado e ilustrado #PaulYGaëtanBrizzi en un cómic. ⚔️Creo que no sorprendo a nadie si os digo que no me he leído la obra original, por ello esta me ha parecido una opción de lo más golosa para conocer la historia del Hidalgo más reconocido a nivel mundial. 🐎La obra en formato cómic es muy llevadera, se lee casi sin querer, porque además las ilustraciones que le dan vida son más que elocuentes. Además, tiene gran cantidad de detalles y está muy cuidada. ⚔️200 páginas en las que priman las viñetas en blanco y negro, pero que también contiene algunas a color. Una forma espectacular de conocer las desventuras de este personaje tan conocido, junto con su inseparable amigo, aunque con una visión (según nos dicen sus autores) más amable. 🐎Si como yo queréis conocer esta novela de primera mano, pero no os atreveis con su versión más densa, sin duda os invito a haceros con esta obra de arte. ⚔️La edita @normaeditorial en tapa dura en gran formato, que lo hace aún más especial. Muchas gracias por el ejemplar, ha sido una lectura de lo más divertida y reveladora.
Diese Comic/Graphic Novels der großen Weltliteratur sind schon etwas Feines. Das Originalbuch ist ja sehr umfangreich mit 1000 Seiten und daher war ich sehr froh auf diesen Comic gestoßen zu sein. Es ist alles schön illustriert, vor allem durch den Wechsel der Färbung von schwarz/weiß zu bunt in den Momenten aus Don Quijotes Sicht. Die Geschichte ist unterhaltsam und für mich ist es sehr gut, da dieser Klassiker bisher immer an mir vorbei ging.
Ainda que a história de Dom Quixote de La Mancha seja conhecida, esta adaptação era um dos volumes que mais esperava este ano – isto porque se trata de uma adaptação pela mesma dupla que produziu o fabulo O Inferno de Dante. E, realmente, não desiludiu. Trata-se de uma óptima adaptação do romance que consegue produzir páginas estrondosas.
Para quem não conhece a narrativa, Dom Quixote de La Mancha é uma ode às histórias de cavalheiros mais tradicionais (onde se destaca claro Amadis de Gaula) centrando-se num fidalgo de uma pequena aldeia fascinado com os romances. Tão fascinando que se julga ele próprio um cavalheiro, e resolve partir em grandes aventuras, escolhendo um cavalo e um escudeiro, bem como uma dama como inspiração.
Convencendo um pobre (e simples) homem da possibilidade de riquezas, parte então em demanda com o seu Sancho, enfrentando os desafios que vai encontrando pelo caminho. Na sua mente, os moinhos transformam-se em gigantes, os padres em figuras sombrias e as estátuas em damas em perigo. Todos os momentos se transformam em grandiosas batalhas para Dom Quixote, ainda que, para quem o observe, os episódios sejam ridículos e, até, cómicos.
Dom Quixote de la Mancha é um clássico – e tal como em O Inferno de Dante, a dupla consegue captar a essência da história, transmitindo o espírito demente e aventureiro do cavalheiro, mostrar-nos as suas ilusões. Mas não se fica por aí, mostrando também a preocupação dos que o rodeiam e tentam proteger de si mesmo, bem como aqueles que sofrearam com as desventuras e aqueles que se deixaram levar pelo espírito de aventura – com um ligeiro toque pessoal em torno de alguns detalhes.
Em termos visuais, a maioria das páginas são a preto e branco, com grande nível de detalhe e realismo, existindo, também, algumas páginas a cores, principalmente nas passagens mais surreais. Os desenhos a preto e branco transmitem bastante movimento, o que se adequa ao espírito aventureiro de D. Quixote. Já as páginas a cores apresentam quase sempre um único desenho em tons pastel, retratando os episódios mais rocambolescos. Para além dos desenhos, outro aspecto que se destaca neste volume é a qualidade da edição, em capa dura e página de maior tamanho, bem como as páginas de extra no final.
Esta não é a primeira adaptação de Dom Quixote de La Mancha para banda desenhada, publicado em Portugal. Há alguns (poucos) anos, foi lançada uma edição na colecção de Clássicos da Literatura em BD. Ainda que esta adaptação estivesse relativamente boa (e acima de outros volumes da colecção), esta adaptação de Paul e Gaetan Brizzi está, claro, bastante acima – principalmente na qualidade dos desenhos e na qualidade da edição.
As expectativas associadas a esta versão de Dom Quixote de La Mancha adaptada por Paul e Gaetan Brizzi eram elevadas – mas foram cumpridas. A narrativa flui com facilidade, transmitindo o essencial mas mantendo o espírito do clássico e os desenhos, detalhados, são fabulosos.