Werk je mee aan de plannen van de Israëlische regering als je als hulpverlener Palestijnen uit Gaza evacueert? Staat onze universitaire vrijheid onder druk? Moeten we de vrije meningsuiting weer wat vrijer durven laten? En is er meer nood aan sinterklaaspolitiek?
Dertien mensen met een mening, experten in hun vakgebied, buigen zich over OverMorgen, met de kennis van vandaag en de verbeelding van morgen. Het levert dertien essays op, van hoogstpersoonlijk tot zakelijk maar altijd to the point. Omdat deze dertien pennen niet voor één gat te vangen zijn.
Walter Damen, gerenommeerd strafpleiter en auteur van boeken over recht en justitie, bracht als curator van dit boek dertien pennen samen om na te denken over de vraagstukken van vandaag en morgen.
Walter Damen is topadvocaat en strafpleiter. Hij studeerde rechten aan de UA en KU Leuven en doctoreert aan de UGent in de criminologie. Hij is auteur van verscheidene boeken en heeft bijna 60 assisenzaken gepleit. Hij wordt vaak als expert gevraagd in duidingsprogramma’s en humaninterestprogramma’s rond justitie.
In OverMorgen brengt Walter Damen dertien zogenoemde ‘state of the union’-bijdragen samen, telkens geschreven door een specialist binnen een specifiek maatschappelijk of politiek domein. De bundel biedt een overzicht van actuele breuklijnen en spanningsvelden, waarbij elk essay vertrekt vanuit een uitgesproken expertise en analytische positionering. De bijdragen zijn helder geformuleerd en beogen niet zozeer consensus als wel reflectie en kritische betrokkenheid.
Een exemplarisch citaat is afkomstig van mensenrechtenactiviste Heidi De Pauw, die stelt: ‘Onze morele opdracht is om nuance te bewaren, zelfs wanneer de feiten schreeuwen om verontwaardiging.’ Deze uitspraak kan gelezen worden als een kernmotief van de bundel.
OverMorgen articuleert onmiskenbaar verontwaardiging, onder meer over het presidentschap van Trump en de bredere geopolitieke verharding. Tegelijkertijd verzet het boek zich tegen simplificatie. Dat blijkt bijvoorbeeld uit het essay over artificiële intelligentie, waarin deze technologie niet louter als disruptieve kracht wordt benaderd, maar als een mogelijke volgende fase in de menselijke geschiedenis.