Paul Stafford, an investigative journalist at the Washington Herald , has been having nightmares in which he commits murder. Like any writer with good material, he turns his dreams into stories, even including the names of the victims. But when the CIA shows up at his office and his German-born mother makes a confession, he starts suspecting the source of his dreams: the twin brother he never knew, who was given away as a baby in Germany and supposedly was killed after the war, is not dead after all, but communicating telepathically. Worse, he's an agent of East Germany's equivalent of the KGB, and has aligned with a faction that hopes to put an end to glasnost by assassinating the Soviet Union's new general secretary during a visit to Washington.
Το βιβλίο το τσίμπησα στην τύχη πριν λίγες μέρες και αποδείχτηκε ένα αρκετά ενδιαφέρον και ψυχαγωγικό περιπετειώδες θρίλερ. Συγγραφέας δεν είναι ο Τζέισον Τόμας, όπως αναγράφεται το όνομά του στο εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης, αλλά ο Ρίτσαρντ Άελεν. Και επειδή δεν αναφέρεται ο τίτλος πρωτοτύπου, έπρεπε να ψάξω στο Google τα ονόματα των δυο πρωταγωνιστών, μπας και βρω ποιο βιβλίο είναι. Κουλές εκδόσεις, η αλήθεια είναι.
Από την μια έχουμε τον βραβευμένο Αμερικανό δημοσιογράφο Πολ Στάφορντ, κάτοικο Ουάσινγκτον, ο οποίος τον τελευταίο καιρό βλέπει εφιάλτες, όπου ο ίδιος σκοτώνει με διάφορους τρόπους κάποιους ανθρώπους. Από την άλλη έχουμε τον Καρλ Αλεξάντερ, επίλεκτο δολοφόνο της Ανατολικογερμανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, ο οποίος καλείται να πραγματοποιήσει μια ιδιαίτερα επικίνδυνη αποστολή, σε Αμερικάνικο έδαφος. Οι δυο αυτοί άντρες είναι δίδυμα αδέλφια και κάτι... μεταφυσικό τους ενώνει. Η συνέχεια εκρηκτική... Πρόκειται για ψυχροπολεμικό θρίλερ, με το παραψυχολογικό και μεταφυσικό κομμάτι της πλοκής να το κάνει να ξεχωρίζει από άλλα βιβλία του είδους. Κατά τ'άλλα έχει όλα τα καλούδια και τα κλισέ βιβλίων του είδους και της εποχής, μπόλικη δράση, αρκετή ένταση, λιγάκι προβλέψιμη κατάληξη των χαρακτήρων και ευκολίες στην πλοκή. Η γραφή δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο, είναι όμως καλούτσικη και σίγουρα ευκολοδιάβαστη. Η ατμόσφαιρα σίγουρα πολύ καλή.
Δεν μπορώ να πω ότι πείστηκα απόλυτα από την μεταφυσικής χροιάς σύνδεση των δυο πρωταγωνιστών, που είναι και το βασικότερο εργαλείο για να προχωρήσει η πλοκή, όμως είχε το ενδιαφέρον της και σίγουρα ήταν το κάτι διαφορετικό στο συγκεκριμένο είδος βιβλίων (ψυχροπολεμικό θρίλερ). Το μόνο σίγουρο είναι ότι απόλαυσα δράση και ένταση και ότι πέρασα καλά. Οπότε, έστω και την "τελευταία" στιγμή, του βάζω τέσσερα αστεράκια.
Υ.Γ. Η μετάφραση της Τασσώς Καββαδίας αρκετά καλή, η επιμέλεια μέτρια, ο ελληνικός τίτλος λιγάκι άσχετος.
Redeye was a different kind of mystery. It has the C.I.A., a reporter and an assassin. There's a few slow parts and I think the ending could have been better.