กรรมเก่า

by ดอกไม้สด

นุชรู้ตัวว่าเธอเป็นบุตรีของนายอาจ นั่นคือความไม่พึงพอใจ แต่เธออาจทำไม่รู้ไม่ชี้เสียได้ นั่นคือทางรอด โดยหน้าที่หล่อนควรจะหันหน้าเข้าสู่ความจริง ตัดใจสละความเฟื่องฟูหรูหรามาอยู่กับบิดา ความเคยชินต่อชีวิตที่แล้วมาเป็นปรปักษ์ต่อหน้าที่ นุชก็มีความลังเลดิ้นรนกระสับกระส่ายอยู่ฉันนั้น

Genres: Classics

203 pages, Hardcover

First published January 1, 1932

Reviews

[Kamons · Rating 4 out of 5]

เรื่องกรรมเก่า ชื่อนี้เหมือนจะดราม่าจังเลยแต่ไม่ถึงขนาดนั้นด้วยความที่เป็นเรื่องสั้นนั่นแหละ

เรื่องนี้ประพันธ์ขึ้นในปี พ.ศ.2475 แน่ทีเดียวว่าภาษาต้องเก่าแน่ๆ ถึงจะไม่คุ้นแต่ก็ปรับให้เคยชินได้ไม่ยาก พอเริ่มชินแล้วก็นึกได้ว่านานๆ ทีอ่านสำนวนภาษาเก่าๆ บ้างก็สนุกดี
ตัวละครหลัก ‘นุช’ เป็นลูกท่านทูตเพิ่งย้ายกลับมายังสยามได้ไม่นานก็มารับรู้ความจริงของชาติกำเนิดของตน แล้วก็มีเรื่องรักๆ ใคร่ๆ กับคุณน้า ( เป็นโคแก่กินหญ้าอ่อนสนุกดีเหมือนกัน) บุคลิกนี้อ่านแล้วนึกถึงตัวละครอันโด่งดังอย่าง ‘ปริศนา’ ขึ้นมานิดๆ อ่านแป๊บๆ ก็จบแล้ว สรุปโดยรวมว่าสนุกดี

[peppaeronie · Rating 3 out of 5]

ตัวละครนุชในตอนแรกเผินๆ เหมือนจะเป็นเพียงนางร้าย/ตัวประกอบของเรื่องด้วยซ้ำ ด้วยท่าทางอุปนิสัยที่ไร้มิติ คิดอย่างไรก็แสดงออกอย่างนั้น ผิดกับอัมพรที่ดูมีเบื้องลึกเบื้องหลัง มีมิติทางอารมณ์มากกว่า

ค่อนข้างตกใจความคิดของน้าที่มีต่อหลาน แม้จะตัดเรื่องที่ไม่ได้เป็นพี่น้องร่วมท้องกับคุณหญิง แต่ก็นับถือกันเหมือนพี่น้องแท้ๆ มาโดยตลอด และถึงสุดท้ายจะเฉลยว่านุชไม่ได้เป็นลูกแท้ๆ ของพี่สาว แต่ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจความรู้สึกที่เปลี่ยนไปของตัวพระเอก เพราะแต่เริ่มก็เห็นนุชมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย คงจะเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยากหน่อยหากมองจะสายตาของผู้อ่านในยุคสมัยนี้

แต่ชื่นชมพัฒนาการด้านความคิดของนุชในเรื่องเกี่ยวกับพ่อผู้เคยต้องโทษ ความคิดตบตีกับตัวเองแต่สุดท้ายก็เลือกทำในสิ่งที่เป็นสำนึกที่ดี ได้เห็นมิติที่ลึกซึ้งขึ้นของตัวละคร

[May Sa · Rating 4 out of 5]

อยากลองอ่านงานดอกไม้สดเลยเลือกเล่มสั้นๆ มาก่อนแล้วก็ไม่ผิดหวัง

ชอบพาร์ทที่รู้ความจริง รู้สึกสัมผัสถึงความรักของอัมพรต่อน้องนุชได้เลย จากที่ก่อนหน้าเราอ่านแล้วรู้สึกว่าเธอจะตึงๆ ใส่น้อง มีอะไรก็ไม่ยอมบอก

ตกใจคสพ.น้าหลานเล็กน้อย แต่การที่ปูมาว่าน้าเป็นลูกคนละแม่กับแม่นางเอก แล้วมาเฉลยอีกว่าไม่ใช่ญาติกัน มันเลยลงล็อคมาทางนี้อะนะ แล้วนิยายก็เก่ามากแล้วด้วย

[Araya Pichitkul · Rating 5 out of 5]

เขียนด้วยภาษาสมัยนั้น สละสลวย อ่านเพลินมากๆ
นางเอกอ่านแล้วนึกถึงปริศนาเลย บุคลิกคล้ายๆกัน
คนสมัยก่อนนี่เค้าซีเรียสเรื่องชาติตระกูลกันมากเลยนะเนี่ย
อ่านไป ลุ้นไป สงสารนางเอก
แต่จบ happy ending ดีแล้วล่ะ ไม่งั้นเซ็งแย่

[Fang J. · Rating 5 out of 5]

สำนวนสมัยก่อนสละสลวยมาก ไม่น่าเชื่อว่าเนื้อหาจะเข้มข้นได้ขนาดนี้ในความยาวแค่ 100 กว่าหน้า ตัวละครนุชเป็นคนที่น่าเอ็นดูมากๆ อ่านแล้วเห็นภาพตัวตนชัดเจนเลย ตอนจบทิ้งท้ายด้วยประเด็นน่า discuss ต่อยอดอีกเช่นเคย

[Misspharaoh · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายในยุคแรกๆของไทยเลย ตามอ่านของท่านเพราะติดใจ สำนวนเก่าๆคล้ายของ ว.ณ ประมวณมารค จากปริศนา อ่านแล้วอยากไปเกิดยุคนั้นเลย ชอบมาก
เรื่องนี้เป็นชะตาชีวิตที่ผกผันของนางเอก เรื่องใครเป็นพ่อแม่ที่แท้จริง ส่วนพระเอก ตอนแรกก็มีศักดิ์เป็นน้า เป็นน้าที่หลงรักหลานสาวตัวเอก เป็นเรื่องที่สั้นค่ะ อ่านแป๊บเดียวจบ แต่ชอบพล๊อตแบบ หลานสาว กับคุณน้าคุณอาแบบนี้ค่ะ