Tatuaże i krew

Kroczący wśród cieni #3

by Jarosław Kukiełka

Vartik powraca, a wraz z nim krew, magia i sekret, który może zmienić los Dominium.

W Iwinterii leje się krew. I woda.

Zdrada goni zdradę, brat poluje na brata, a siostra na… siostrę.

Delhyjczycy okupują Ptasie Wyspy, kościelna rebelia ogarnia Sevenię, przewrót przetacza się przez Dominium Suezy. Nawet potężne Księstwo Trzech Rzek mobilizuje siły.

W chaosie bitwy o Tin-Leve młody Jarto popełnia kosztowne błędy, a Braffen i Merst, legendarni sztukmistrze, ujawniają swą drugą naturę. Miłość Berry do wnuka zachwieje się, gdy zrozumie, dlaczego rodzina go porzuciła. Sime Rahne będzie musiała zdecydować, po czyjej stronie stoi, lecz zrobią to także jej siostry.

W miejscu pozbawiającym człowieczeństwa i nadziei zakuty Vartik kolekcjonuje gniew. Niewidoczne dotąd duchy, Arevia i Ahled, wciąż knują i wprawiają w ruch własne scenariusze.

Nadchodzi katastrofa, w której wściekłość Vartika i jego nowe moce zderzą się z żywiołem. Bo przez Dominium przetoczy się nie tylko przewrót.

Tajemnice nabierają kształtu, a o wszystkim zdecydują tatuaże.

I krew.

Genres: Audiobook

384 pages, Paperback

First published January 26, 2026

Reviews

[Cahir Mawr · Rating 4 out of 5]

Po intensywnym prysznicu, Warik znowu jest na tropie. Poszukuję królowej i swojej dawnej miłości z zaświatów. Rahne przyjmuję nowe obowiązki,aby się nimi nie sparzyła. Znowu lepiej poznajemy matryjalchajny kraj suezianek i widzimy że ma on swoje problemy które nie można w kółko zamiatać pod dywan. Berry trochę mało, odkrywa kolejne tajemnicę męża swojej córki i żyje na ptasich wyspach chociaż nie jest tam bezpiecznie. Trochę ten wątek stolicy i dwóch braci mnie zdziwiło bo mało o nich pamiętałem i trochę mnie nie obchodziło co się tam dzieję,ale widać że wojna jest nieunikniona. Czekam na kolejne części i aby były dłuższe.

[Bartosz · Rating 5 out of 5]

4,5/5 ⭐️

Pościgi, wybuchy, akcja, magia, wzruszenia - wszystko co kocham


#współpraca

[rudzik_and_books · Rating 4 out of 5]

Ej, to to nie jest koniec? Byłam przekonana, że to się zamknie w trylogii, ale wygląda na to, że nie.

Ciągle bawię się bardzo fajnie na tej serii. Miałam jedynie problem z tym, że trochę zapomniałam wątku kapłanów, dostojników i Jarta (czy możemy normalizować umieszczanie jedno - dwu -stronicowych streszczeń we wstępie do kolejnych tomów serii?). Berra, Vertik i Suezianki dalej super. Babcia to moja ulubienica i chciałabym jej jeszcze więcej.
I choć nie jestem fanką Kapitana Bomby, to na tekst "O kurwa, diabeł" lałam ze śmiechu.

Jeśli jednak ktoś ma w planach zabrać się za tę serię to jednak polecam machnąć ją za jednym razem.

[Anima Miejska · Rating 5 out of 5]

czekam niecierpliwie na ciąg dalszy. piąta gwiazdka dla lektora!

[book_matula · Rating 5 out of 5]

Zanim jeszcze przewróciłam pierwszą stronę tej książki, wiedziałam, że to będzie coś cięższego niż przeciętne fantasy. To nie jest bajka przy kominku ani historia, którą szybko odłożysz na półkę, bo „jakoś tam było”. Tatuaże i krew to dark fantasy w pełnym wymiarze tego słowa, gdzie świat Dominium Suezy jest jak potężny, żywy organizm, który boli, kiedy się uderzy.
Już od pierwszych rozdziałów widać, że emocje nie będą stały z boku. Var tik wraca, ale nie jest już tym samym człowiekiem. To człowiek z naładowanym gniewem i mocą, której konsekwencję czuć w każdej scenie. W świecie, gdzie zdrada goni zdradę, a brat poluje na brata, nie ma miejsca na chwilę wytchnienia. Iw Interia zaleje się krwią i wodą, a dramatyzm wydarzeń rośnie jak lawina.
Fajnie się czyta, kiedy wiesz już, o co chodzi, w tym uniwersum, bo autor nie traci czasu na tłumaczenie każdej drobnej rzeczy na nowo. Zamiast tego prowadzi nas przez kolejne poziomy chaosu politycznego, magii i brutalnej rzeczywistości. Bitwa o Tin-Leve to nie tylko bój, to moment, w którym staje się jasne, że każdy błąd ma swoją cenę, a konsekwencję mogą zniszczyć nie tylko bohaterów, ale i cały świat.
To jest książka, gdzie nie chodzi tylko o walki i czary, choć tych jest sporo. Tutaj chodzi o to, co dzieje się z bohaterami między uderzeniami mieczy, kiedy podejmują decyzję, która każe im sięgnąć w głąb własnej moralności. Jarto, Braffen i Merst ukazują różne oblicza człowieka w ogniu próby, a ich relacje potrafią złamać serce. Sima Rahne i jej siostry to nie postaci drugoplanowe: każda z nich ma swój konflikt, swoje wybory i swoją cenę do zapłacenia.
To, co dla mnie było największym plusem tej części, to fakt, że nic tu nie jest oczywiste. Wrogowie mogą stać się sprzymierzeńcami, a sojusze sypią się szybciej, niż się je zawiązuje. Tajemnice narastają z każdą kartką, a tatuaże, które są tytułowe, mają swoją wagę symboliczną i praktyczną. Nie są tylko ozdobą czy motywem. One decydują o losach ludzi i świata, który autor tak pieczołowicie zbudował.
Jeśli miałabym porównywać Tatuaże i krew do wcześniejszych części, to czuję, że to taki poziom „nie ma już odwrotu”. Pierwsze dwa tomy stanowiły fundamenty, ale ten trzeci sprawił, że świat Dominium poczułam jak własny. Akcja nie zwalnia, fabuła przyspiesza, a bohaterowie są w punkt nie sztampowi, nie przewidywalni, tylko żywi w swoim dramacie i wyborach.
Ta książka to jazda bez trzymanki. Jeśli kochasz serię Kroczący wśród cieni, to trzeci tom jest dokładnie tym, czego mogliście oczekiwać, tylko jeszcze bardziej. Brutalność, magia, polityka, emocje, które nie puszczają, zanim nie przeczytacie końcowej strony. Świat Dominium Suezy zaczyna tu naprawdę krzyczeć, a wy czujecie jego ciężar na własnej skórze.

[smile_at_the_books · Rating 5 out of 5]

4,5/5 ⭐️
Stwierdzenie, że "Kroczący wśród cieni" to jedna z najlepszych polskich serii fantasy, to zdecydowanie za mało. To po prostu jedna z najlepszych serii książek. Na tym etapie podkreślanie, że jest to debiutancka seria Autora byłoby wręcz niewskazane - to jest jakość sama w sobie.
Składają się na nią m.in. genialna różnorodność bohaterów, świetnie przemyślane wątki (niektóre brutalne), które łączą się i mieszają już od ponad 1000 stron i fakt, że dalej chce się więcej. Więcej zagadek, intryg, pilnie strzeżonej wiedzy (i magii?), ryzyka, tropów, rozwiązań...
Nie ukrywam jednak, że przypomnienie sobie wszystkich niuansów zawartych w poprzednich tomach nie należało do najłatwiejszych zadań, ale z przyjemnością ponownie zanurzyłam się w tym świecie.
Dyskretnie, ale skutecznie wplatane w rozmowy podpowiedzi na temat tego, co działo się wcześniej, zdecydowanie w tym pomogły.
Niektóre dynamiczne sceny i towarzyszące im intensywne dialogi były tak płynnie i barwnie opisane, że czułam się jakbym sama była uczestniczką wydarzeń. Doskonale widoczne były też emocje bohaterów (Autor ponownie zaoferował kilka perspektyw, które dodatkowo urozmaicały spojrzenie na fabułę). Zdarzyło się również kilka momentów, w których chciałam nie zgodzić się na to, co właśnie się wydarzyło, jednak nie zmniejszyły one wiary w powodzenie misji głównego bohatera i jego sojuszników. Czasami irracjonalne, wręcz prostackie zachowania podbijały tylko wiarygodność wykreowanych postaci.
Niezwykle cieszy mnie fakt, że to nie koniec - przy okazji recenzowania pierwszego tomu napisałam, że liczę na wiele kolejnych tomów i już wiadomo, że ich liczba raczej nie ograniczy się do trzech ;)
Serdecznie polecam 🔥

[Shoggothey · Rating 4 out of 5]

Na początku miałem lekkie obawy, czy będę w stanie sobie przypomnieć co działo się w poprzednim tomie, ale szybko humorystyczne podejście do nawet najbardziej absurdalnych i niebezpiecznych sytuacji wprawiło "pamięć mięśniową" w ruch (i to dosłownie, ten konkretny rodzaj humoru, którym jesteśmy bombardowani od pierwszych stron sprawił, że ze strony na stronę wszystko zaczynało się rozjaśniać).

"Tatuaże i krew" akcją stoi. Od początku do końca coś się dzieje. Kavel ciągle w tarapatach, Berra to nawet z tarapatów z poprzedniego tomu się nie wykaraskała, a już nazbierało jej się ich więcej (nadal wygrywa, jeżeli chodzi o komizm w całej książce, chociaż tym razem było jej zdecydowanie mniej, nad czym ubolewam). Czasami ta akcja tak przyspieszała, że nie mogłem się w czuć w rozgrywające się wydarzenia, w głowie pojawiał się tylko ogólny zarys - ten jest tu, tamta trafiła tam i znalazła to, ta żyje, ten nie żyje.

Generalnie nie jest źle, humorystyczne wstawki z innych dzieł ("gapisz mi się na bebech?") w jakiś niezrozumiały sposób nadal bawią. No i dostajemy ciekawe zakończenie, takie mocno nawiązujące do zakończenia tomu pierwszego, bo dokładnie ten sam skład znajduje się w takiej samej sytuacji.

Fajna zabawa, przyjemnie się czyta, polecam!

[Emily Anne Z · Rating 5 out of 5]

4.5

[Izzy · Rating 5 out of 5]

5/5 ✨️

Kocham tę serię i autentycznie jest to dla mnie topka polskiej fantastyki.

Kocham bohaterów, humor, świat i żałuję, że będę czekać kolejny rok na kolejny tom...

Bierzcie i czytajcie!!

[Kasia | Zapisana w Książkach · Rating 4 out of 5]

Tatuaże i krew to trzecia część serii fantastycznej Kroczący wśród cieni napisanej przez Jarosława Kukiełkę. Książkę wydało wydawnictwo SQN Imaginatio.

Lektura trzeciego tomu przypadła w moim wypadku dość świeżo po przeczytaniu poprzednich. Z tego powodu bardzo łatwo było mi na nowo odnaleźć się w świecie Kroczącego wśród cieni, zwłaszcza że fabularnie książka rusza z niemal tego samego miejsca.

Po drugim tomie czułam spory niedosyt, zwłaszcza że w moim odczuciu wiele wątków wprowadzonych w tomie pierwszym nie doczekało się kontynuacji. Na szczęście w tej części się to zmienia – wracamy do problemu Arevii, nawet jeśli dzieje się to bardziej pod koniec. Jednak przynosi obietnicę, że w przyszłości będzie tego więcej. Już samo to sprawia, że ten tom wypada dużo lepiej niż jego poprzednik.

Jeśli chodzi jednak o wydarzenia z konkretnie tego tomu czytało się je dobrze. Akcja była może nie bardzo szybka, by ciągle coś się działo, ale autor bardzo zręcznie przeplótł wątki polityczne, wojenne, dawne sekrety oraz bieżące problemy Vartika. Cieszyło mnie też, że skończyło się tak silne skupienie na Sueziankach, bo trochę się obawiałam, że się przeciągnie i na tą część. Fabuła wciąż kręci się wokół nich, ale przez to, że autor skończył przedstawiać ich społeczeństwo oraz codzienność, czego odczułam w pewnym momencie przesyt, byłam dużo bardziej zainteresowana wydarzeniami wokół nich.

Muszę przyznać, że dużo łatwiej było mi się odnaleźć w postaciach. Wcześniej bohaterowie rozgrywający istotne role w wątkach polityki Sevenii zlewali mi się nieco w jedno, choć to pewnie jest spowodowane moim niezbyt wielkim zamiłowaniem do tego typu wydarzeń w książkach. Mimo to Kukiełka rozpisuje je całkiem nieźle i nawet laik oraz mało zainteresowanymi nimi czytelnik, jak ja, jest w stanie śledzić je bez większych problemów.

Czytało mi się to bardzo dobrze. W gruncie rzeczy pochłonęłam całą książkę na raz i zdałam sobie z tego sprawę dopiero kiedy zobaczyłam epilog. Kartki same się przewracały, a po skończeniu poczułam żal, że to już wszystko i muszę czekać na kolejny tom. Prozę autora czyta się płynnie i bez problemów. Ma bardzo przyjemny styl, który nie tylko pasuje do wykreowanego przez niego świata, ale równocześnie ma w sobie dość aspektów współczesnego języka, by nie być męczący dla czytelnika.

Chociaż jestem nieco zaskoczona, że ta historia nie zamknie się w trylogii (czego się trochę spodziewałam, bo trylogia to dość częsty zabieg), to równocześnie się cieszę, że to nie będzie koniec mojej przygody z Vartikiem – czy też Kavlem, bo bohater ma tendencję do zmiany imienia, co potrafi być nieco konfundujące. Nie zmienia to jednak faktu, że z niecierpliwością będę wyczekiwać kolejnego tomu.

[Anna · Rating 5 out of 5]

Znowu! Absolutnie kupiła mnie ta historia, a Kavel, Rahne i Berra są bohaterami, o których chcę czytać!
Trzeci tom zaczynamy tam, gdzie skończyliśmy drugi i trafiamy wraz z Vartikiem, ambasadorem Sevenii do Suezianskiego więzienia skazani na zakucie. Oj cóż to jest za wymyślna kara! Jarek, ja nie chcę wiedzieć co ci siedzi w głowie, że stworzyłeś takie miejsce 🙈! To jest genialny rodzaj kary. Ale Vartik nie byłby sobą gdyby i tam nie zyskał sojuszników… A po opuszczeniu tego miejsca udaje mu się nawet odnaleźć (no dobra, nie samemu, bo ktoś inny tutaj wydatnie mu pomógł) królową Sevenii. Jednak w tym miejscu sprawy ulegają dalszym komplikacjom, bo w całej Iwinterii wrze. Zarówno spiski jak i zupełnie otwarte walki o władzę zawładnęły światem. I kiedy już ambasador ma wrócić do siebie, Dominium Suezy i Awtyymok zostają zaatakowane z północy… Tymczasem w Tin-Leve toczy się inna bitwa. Oprócz zagrożenia zewnętrznego, miastem targają niepokoje wewnętrzne. A Berra? No cóż, poszukując sposobu na pomoc wnukowi, odkrywa zadziwiające tajemnice przeszłości i… pakuje się w nie lada kłopoty!
Ten trzeci tom serii o kroczącym wśród cieni rozwala system. Autor wrzuca bohaterowi tyle lekcji pokory, że można się pogubić w liczeniu (gdyby ktoś chciał to liczyć😉). No i wywraca wszystko do góry nogami i to nie jeden raz. Jeśli przywiązujesz się do swoich pomysłów na to kto jest zły a kto dobry, to tutaj będziesz musiał/a zrewidować swoje założenia przynajmniej kilkukrotnie! Jest mrocznie, jest brudno, miejscami obrzydliwie, ale bywa też zabawnie i… rozczulająco!
Jarku, dzięki za ten kawał naprawdę dobrej polskiej fantastyki!

„Od tej pory tenże Vartik czy tam Kavel zostaje ogłoszony oficjalnym przyjacielem korony. Mam wobec niego kawał długu. No i polubiłam go, potrafi postawić na swoim, nawet gdy jest otoczony przez wojownicze baby.”
Współpraca recenzencka z wydawnictwem SQN.

[Uki · Rating 4 out of 5]

Kolejna dobra część z Vartikiem w roli głównej. Z początku miałem problem by się odnaleźć w treści, gdyż przez upływ czasu w jakim to słuchałem ostatnim razem, zdążyłem zapomnieć, jednak dość szybko wszystko się poukładało.
Mam trochę mieszane uczucia (ZNOWU - przy wielu książkach tak mam...), gdyż z jednej strony jest to dobrze opowiedziana historia, zawierająca w sobie te same elementy za które polubiłem poprzednie tomy, a jednocześnie... brakowało mi akcji. Owszem były chwile walki, niby grozy, oraz czegoś, co miało wywołać smutek, jednak nie było w tym wszystkim werwy, takiego pazura. Potyczki były po prostu mdłe i nie porwały mnie w żaden sposób.
Zawiedziony jestem również tym, że prawie niczego się nie dowiedzieliśmy, a na kolejne części trzeba czekać nie wiadomo jak długi czas.
Moją ocenę jak zwykle w tej serii podnosiły "NASZE" teksty i poczucie humoru, szczególnie podobało mi się oczko puszczone do czytelnika/słuchacza, gdzie jeden z bohaterów został porównany do KUKIEŁKI 🤣
Książkę przesłuchałem na Audiotece, jeszcze przed publikacją w wersji papierowej, więc staram się nie pisać tutaj żadnych spoilerów. Przy okazji, jak już wspomniałem o audiobooku, to chciałbym złożyć ukłon do samej ziemi, dla bezapelacyjnie najlepszego lektora naszych czasów - Filipa Kosiora. Każda historia opowiadana przez niego, choćby nawet była strasznie słaba, jest wciągająca i chce się wysłuchać jej do końca. Brawa!

Podsumowując - Tom zdecydowanie słabszy od poprzednich, choć nadal w miarę ciekawy. Mam nadzieję, że na kontynuację nie trzeba będzie długo czekać, oraz będzie w niej trochę więcej życia i wyjaśnień. Moja ocena to 3,5 ⭐️choć kryję nadzieję, że następny tom ocenię na 5! 😉

[KsiazkiUwielbiam · Rating 3 out of 5]

"Niebijące serce Rahne przypomniało sobie o tropicielu.
- Vartik! - krzyknęła, patrząc, jak fala pochłania Awtyymok. Bez namysłu rzuciła się biegiem w dół drogi, przepychając się między uciekinierami, którzy, odwrotnie, na widok morderczej fali tylko przyspieszali wędrówkę w górę.
Sime biegła, choć od uderzenia koniokrada kręciło się jej w głowie. Biegła, choć wiedziała, że nie ma szans. Biegła, choć gdy się przewróciła, niemal spadła z urwiska. Biegła. Nie przestawała. Nie zostawiła go kiedyś. On nie zostawił jej wczoraj. Ona nie zostawi go teraz."

Dwa światy - męski i żeński ponownie się ścierają. Królestwo Dominium zaczyna upadać, księstwo Trzech Rzek zbiera siły, Delhyjczycy okupują Ptasie Wyspy a w Sevenii uderza rebelia. Trzecia część "Kroczącego wśród cienii" to część, w której pierwsze skrzypce grają kobiety. Rahne staje przed trudną decyzją, Arevia nie daje za wygraną i ponownie próbuje zaatakować Vartika i zdobyć skarb Dominium. Vartik zgodnie z umową, do której był niejako przymuszony robi wszystko by odnaleźć porwaną królową Tin-Leve - Jarehe Lottari. Jeśli tego nie zrobi, nie uratuje ukochanej babci.

Wątek związany z przeszłością Vartika i jego odrzuceniem przez rodziców, ujawnia powiązanie z pewnym bractwem, którego symbolem jest "Czeroświat". Przyznam, że z radością poznam bliżej babcie Vardika, jej pewność siebie i odwaga robi duże wrażenie.

Początkowo miałam problem z wgryzieniem się w akcję, od początku dzieje się bardzo dużo. Vardik jest uwięziony, musi ponownie zaufać Rahne. Ich wzajemna relacja jest jak rollercoaster. Oby dwoje czerpią z niej garściami jednocześnie narażając się na poczucie słabości. Vardik już nie może wejść w świat duchów, za to Rahne może wiele, czy udźwignie ciężar odpwiedzialności? Na pewno nie sądziła, że to ona będzie tą, która poprowadzi resztę Suezianek.

Kolejny raz świetnie się bawiłam podczas lektury, musiałam sobie przypomnieć zarys poprzednich części, bez ich znajomości nie da się w pełni cieszyć tą historią. No i cóż mi pozostało? Czekać na ciąg dalszy! Liczę na więcej charyzmatycznej babci, no i może trochę love story?

Dziękuję @sqn_imaginatio za egzemplarz do recenzji 💜

#kroczącywśródcieni #fantasybook

[deer.and.books · Rating 4 out of 5]

Bardzo lubię tę serię. „Kroczący wśród cieni” zaskoczył mnie swoją złożonością i tym, jak dobrze bawiłam się podczas lektury. Po pierwszy tom sięgnęłam głównie ze względu na okładkę i szybko dałam się wciągnąć.
Trzeci tom jest równie dobry jak poprzednie. Vartik jest po uszy w kłopotach i próbuje się z nich wygrzebać, nie tracąc tego, co dla niego najważniejsze. Akcja nadal rozgrywa się w kraju rządzonym przez kobiety, jednak teraz miasto wyraźnie podupada. Krew i woda leją się strumieniami. Vartik nie może zbyt często korzystać ze swoich umiejętności ze względu na ograniczony dostęp do spoiwa. Trudno też komukolwiek zaufać, bo na światło dzienne wychodzą kolejne tajemnice.
W tle pojawiają się silne kobiety, wojna domowa i brutalne pojedynki. Również babcia Vartika, Berra, zmaga się z przeszłością swojego wnuka. To kawał dobrego fantasy, z wartką akcją i złożonymi postaciami. Często trafiam na bohaterów idealnych, którym wszystko się udaje, tutaj na szczęście postacie mają wady i pozostają wierne swojemu charakterowi. Przeżywają momenty słabości i popełniają błędy, które niosą za sobą poważne konsekwencje. Dobrym przykładem jest sytuacja, w której Rafne zostawia tropiciela samego na wozie, gdy ten opuszcza swoje ciało — nie mogła przewidzieć, do czego to doprowadzi.
Intryguje mnie również „magia” w tej powieści: wchodzenie między cienie zmarłych, rozmowy z nimi oraz przejmowanie ich siły i umiejętności. Magiczne tatuaże, tradycje oraz złożoność Dominium i jego polityki wciągają i fascynują.
Z niecierpliwością czekam na kolejny tom, bo jestem bardzo ciekawa, co wydarzy się dalej. Chciałabym jeszcze więcej tego świata — zarówno jego klimatu, jak i humoru oraz popkulturowych nawiązań, których tu nie brakuje. Szeroko się uśmiechnęłam, trafiając na tekst: „Gapisz mi się na bebech?!”
Aż chciałam odpowiedzieć: Tak! Wszyscy gapią ci się na bebech, bo jest gigantyczny!
Oficjalnie wpisuję „Kroczącego wśród cieni” na swoją osobistą listę comfort books, tuż obok „Pana lodowego ogrodu”.

[one.entity · Rating 5 out of 5]

W Iwinterii leje się krew. I woda.

Zdrada goni zdradę, brat poluje na brata, a siostra na siostrę.

Dellyjczycy okupują Ptasie Wyspy, kościelna rebelia ogarnia Sevenię, przewrót przetacza się przez Dominium Suezy. Nawet potężne Księstwo Trzech Rzek mobilizuje siły.

Jakie to było dobre dark fantasy. Chyba za mało go czytam i musiałabym się bardziej w niego zagłębić. Co do tej książki, ten tom wyjaśnia nam kilka kwestii z poprzednich tomów, ale oczywiście zostawia kilka pytań na kolejny tom. 

Nie jest to książka na szybkie przeczytanie i odłożenie. Kwestie i sytuacje są zawiłe i bardzo są od siebie zależne i trzeba być uważnym by się w tym odnaleźć. 

Autor daje naszemu bohaterowi masę lekcji pokory, wszystko wywraca do góry nogami, ale daje także namiastkę lepszego scenariusza. Znajdziemy tutaj także dużo magii, parania się nią, zaczarowanymi kryształami. Poznamy magię krwi, tatuaży oraz rytuałów.

Myślałam, że ta seria zakończy się na 3 tomach, ale moje niedoczekanie i bardzo się cieszę, że będą kolejne części, ale trzeba czekać cały rok na kolejną część, co trochę powoduje, że można zapomnieć co było dokładnie w poprzednich tomach. Cieszę się, że moja przygoda z Vartikiem bądź czy też Kavlem, bo posiada dwa imienia, jeszcze się nie zakończyła.

Jestem ciekawa czy w kolejnym tomie Kaval spotka się ze swoją babcią Berrą i jak potoczy się jego znajomość z Rahne... tfu Suezą oraz jakie będą Jej rządy. Tyle pytań, a na odpowiedzi przyjdzie mi długo poczekać.

[Czyta_bo_lubi · Rating 5 out of 5]

Jestem świeżo po wysłuchaniu III tomu i cóż mogę napisać?

Jest krótko, zwięźle i na temat.

W dobie często przegadanych i rozwleczonych fantasy, tu macie totalną esencję. Dla takiego czytelnika jak ja, który jest starszy niż młodszy, przydałaby się wersja extended Kroczącego. Takie director's cut. Bo jednak momentami czuję, że jest za szybko i za chaotycznie.

W związku z natłokiem zdarzeń brakuje mi streszczenia poprzedniego tomu. Dla mnie to ważne, bo autor nie bawi się w żadną rozgrzewkę, tylko rzuca nas w wir akcji.

I na koniec, niekiedy język bohaterów mógłby być mniej współczesny. Jeżeli Kroczący byłby urban fantasy to nie miałbym zastrzeżeń.

To pomarudziłem sobie o pierdołach, które i tak nie wpływają na moją wysoką ocenę całego cyklu.

Kolejny raz świetnie spędziłem czas z Vartikiem/Kavlem i czekam na kolejny tom, bo znowu zostajemy z mocnym znakiem zapytania.

[Daniel · Rating 3 out of 5]

- Recenzja przedpremierowa zamieszczona na podstawie wydania audio w serwisie Audioteka -

Ponownie jestem zawiedziony. Dostajemy tu kontynuację fillera, który leciał już od tomu drugiego. Zapowiadanych od tomu pierwszego wydarzeń brak, historia skręciła na inne tory i tylko gdzieś tam na horyzoncie majaczy możliwość powrotu. Nie jest to ostatecznie złe, po prostu skręciło względem składanych obietnic. Na pewno za to tom trzeci jest lepszy od drugiego, co się ceni.

[Anteczka · Rating 5 out of 5]

Świetne zwroty akcji, duzo zaskoczeń, kilka emocjonalnych scen. Mrok i tajemnice nadal wszechobecne.

[Marcin · Rating 4 out of 5]

Again, just like the first one, got very convoluted.

[Bartłomiej Ramian · Rating 5 out of 5]

Dobrze napisana kontynuacja losów Vartika - mrocznie ale i z humorem, naprawdę solidna dawka rozrywki.

[LenkaMagda · Rating 5 out of 5]

Świetny tom. Czekam z niecierpliwością na kolejny.