What do you think?
Rate this book
Miłość aż po grób
Miłość u jednych powoduje przyśpieszone bicie serca, a u innych sprawia, że serce zamiera.
Agatha Christie odsłania mroczną stronę uczuć. Zauroczenia prowadzące do zguby. Ryzykowne sercowe gierki. Śmiertelnie niebezpieczne romanse.
Gdy namiętność przejmuje kontrolę, nierzadko traci się rozsądek, a wówczas może się zrobić naprawdę groźnie…
Śladem skandalicznych romansów i zbrodni z miłości ruszają Herkules Poirot, panna Marple, Tommy i Tuppence oraz inni wielbiciele intryg kryminalnych. Odrzucając fałszywe tropy i nie dając się zwieść pozorom, rozwiązują zagadki, w których czułe słówka dały początek tragedii.
Agatha Christie odsłania mroczną stronę uczuć. Zauroczenia prowadzące do zguby. Ryzykowne sercowe gierki. Śmiertelnie niebezpieczne romanse.
Gdy namiętność przejmuje kontrolę, nierzadko traci się rozsądek, a wówczas może się zrobić naprawdę groźnie…
Śladem skandalicznych romansów i zbrodni z miłości ruszają Herkules Poirot, panna Marple, Tommy i Tuppence oraz inni wielbiciele intryg kryminalnych. Odrzucając fałszywe tropy i nie dając się zwieść pozorom, rozwiązują zagadki, w których czułe słówka dały początek tragedii.
- GenresAgatha Christie
224 pages, Hardcover
Published February 11, 2026
4 people are currently reading
41 people want to read
About the author
Agatha Christie
5,930 books76.7k followersAgatha Christie also wrote romance novels under the pseudonym Mary Westmacott, and was occasionally published under the name Agatha Christie Mallowan.
Dame Agatha Mary Clarissa Christie, Lady Mallowan, DBE (née Miller) was an English writer known for her 66 detective novels and 14 short story collections, particularly those revolving around fictional detectives Hercule Poirot and Miss Marple. She also wrote the world's longest-running play, the murder mystery The Mousetrap, which has been performed in the West End of London since 1952. A writer during the "Golden Age of Detective Fiction", Christie has been called the "Queen of Crime". She also wrote six novels under the pseudonym Mary Westmacott. In 1971, she was made a Dame (DBE) by Queen Elizabeth II for her contributions to literature. Guinness World Records lists Christie as the best-selling fiction writer of all time, her novels having sold more than two billion copies.
This best-selling author of all time wrote 66 crime novels and story collections, fourteen plays, and six novels under a pseudonym in romance. Her books sold more than a billion copies in the English language and a billion in translation. According to Index Translationum, people translated her works into 103 languages at least, the most for an individual author. Of the most enduring figures in crime literature, she created Hercule Poirot and Miss Jane Marple. She atuhored The Mousetrap, the longest-running play in the history of modern theater.
Associated Names:
Agata Christie
Agata Kristi
Агата Кристи (Russian)
Агата Крісті (Ukrainian)
Αγκάθα Κρίστι (Greek)
アガサ クリスティ (Japanese)
阿嘉莎·克莉絲蒂 (Chinese)
Dame Agatha Mary Clarissa Christie, Lady Mallowan, DBE (née Miller) was an English writer known for her 66 detective novels and 14 short story collections, particularly those revolving around fictional detectives Hercule Poirot and Miss Marple. She also wrote the world's longest-running play, the murder mystery The Mousetrap, which has been performed in the West End of London since 1952. A writer during the "Golden Age of Detective Fiction", Christie has been called the "Queen of Crime". She also wrote six novels under the pseudonym Mary Westmacott. In 1971, she was made a Dame (DBE) by Queen Elizabeth II for her contributions to literature. Guinness World Records lists Christie as the best-selling fiction writer of all time, her novels having sold more than two billion copies.
This best-selling author of all time wrote 66 crime novels and story collections, fourteen plays, and six novels under a pseudonym in romance. Her books sold more than a billion copies in the English language and a billion in translation. According to Index Translationum, people translated her works into 103 languages at least, the most for an individual author. Of the most enduring figures in crime literature, she created Hercule Poirot and Miss Jane Marple. She atuhored The Mousetrap, the longest-running play in the history of modern theater.
Associated Names:
Agata Christie
Agata Kristi
Агата Кристи (Russian)
Агата Крісті (Ukrainian)
Αγκάθα Κρίστι (Greek)
アガサ クリスティ (Japanese)
阿嘉莎·克莉絲蒂 (Chinese)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
March 4, 2026
Miłość aż po grób — Agatha Christie 🪦💌
Ocena: 3,25/5
[ współpraca reklamowa ]
Q: lubicie kryminały?
✧ 🪦 Ja mogę powiedzieć, że wręcz je uwielbiam. Więc kiedy zobaczyłam zapowiedź "Miłość aż po grób" — zbioru opowiadań, kręcących się wokół romansów i zbrodni — wiedziałam, że koniecznie muszę po nią sięgnąć.
💌 ✧ Kultowi detektywi Agathy Christie, zakazane miłości i duszący klimat morderstw i zdrad, jest właśnie tym, co możecie znaleźć w tej powieści. Ja sama, choć pierwsze opowiadanie nie do końca mnie porwało, potem całkiem się wciągnęłam i nie mogłam wyrzucić z głowy tych historii. Trudno mi wyrazić jednoznaczną opinię na temat całokształtu tej książki z racji tego, iż każde z tych opowiadań było zupełnie inne — dłuższe, krótsze, o najróżniejszej tematyce. Niektóre podobały mi się mniej, a niektóre bardziej, lecz każde z nich zdecydowanie jest oryginalne i nietuzinkowe. Miałam jednak wrażenie, że choć większość z nich mi się spodobała, kilka było niedopracowanych i napisanych tak jakby na kolanie, niedokończonych. Wiele z nich było ogromnie ciekawych, a ja byłam wręcz głodna dowiedzenia się tego co wydarzy się dalej. Co chwilę przyłapywałam się na tym, że po przeczytaniu kilku z nich, wciąż zastanawiałam się, co mogło wydarzyć się dalej i co stało się z tamtymi bohaterami. Momentami brakowało mi właśnie większego rozbudowania tych historii — byłam bardzo zaintrygowana, tym jak mogłyby one wyglądać w dłuższej formie.
✧ 🗝 Styl pisania Christie jest bardzo przyjemny, potrafi wywołać ona w czytelniku emocje, nawet w tak krótkich opowiadaniach. Sama się zdziwiłam, bo choć miałam okazję spotkać się z jej piórem w przeszłości, tutaj wyjątkowo mi podpasowało. Nie spodziewałam się po sobie takiego odbioru i jestem pod wrażeniem pomysłów na zagadki oraz zbrodni, Agathy Christie. Nie bez powodu jej książki należą do najlepszych z gatunku kryminału, bo choć mają już swoje lata, wciąż mogą porwać czytelnika i wywołać w nim wiele uczuć.
💌 ✧ Bohaterowie są równie intrygujący co każde z opowiadań, a niesamowity styl pisania Christie, tworzy z nimi idealną kombinację. Choć nie ma ona wiele czasu, aby ich przedstawić oraz scharakteryzować, robi to po mistrzowsku.
Po zaledwie kilku stronach byłam w stanie wyrobić sobie opinię na temat postaci i zobaczyć, choć część ich osobowosci. Jest to zdecydowanie na plus tej historii, a ja jestem pod wrażeniem, jak dobrze zostali oni napisani.
✧ 🪦 Mimo, że świetnie się bawiłam na tej książce, najwyraźniej nie trafiłam z nią na właściwy dla mnie moment. Uważam ją za wartą uwagi i polecenia, ale ja zwyczajnie nie mogłam się w pełni do niej przekonać, i przepaść w jej historiach. Jest w niej wiele aspektów, które w cenię, lecz również kilka których zadecydowało na mojej ocenie. Na pewno jeszcze sięgnę po twórczość Agathy Christie i jestem pewna, że jeśli chcecie sięgnąć po klimatyczną powieść pełną zbrodni i ciekawej akcji, nie zawiedziecie się na tej pozycji!!
Miłego dnia, ℒ𝒶𝒾𝓁𝒶 <3 ⭐️
Ocena: 3,25/5
[ współpraca reklamowa ]
Q: lubicie kryminały?
✧ 🪦 Ja mogę powiedzieć, że wręcz je uwielbiam. Więc kiedy zobaczyłam zapowiedź "Miłość aż po grób" — zbioru opowiadań, kręcących się wokół romansów i zbrodni — wiedziałam, że koniecznie muszę po nią sięgnąć.
💌 ✧ Kultowi detektywi Agathy Christie, zakazane miłości i duszący klimat morderstw i zdrad, jest właśnie tym, co możecie znaleźć w tej powieści. Ja sama, choć pierwsze opowiadanie nie do końca mnie porwało, potem całkiem się wciągnęłam i nie mogłam wyrzucić z głowy tych historii. Trudno mi wyrazić jednoznaczną opinię na temat całokształtu tej książki z racji tego, iż każde z tych opowiadań było zupełnie inne — dłuższe, krótsze, o najróżniejszej tematyce. Niektóre podobały mi się mniej, a niektóre bardziej, lecz każde z nich zdecydowanie jest oryginalne i nietuzinkowe. Miałam jednak wrażenie, że choć większość z nich mi się spodobała, kilka było niedopracowanych i napisanych tak jakby na kolanie, niedokończonych. Wiele z nich było ogromnie ciekawych, a ja byłam wręcz głodna dowiedzenia się tego co wydarzy się dalej. Co chwilę przyłapywałam się na tym, że po przeczytaniu kilku z nich, wciąż zastanawiałam się, co mogło wydarzyć się dalej i co stało się z tamtymi bohaterami. Momentami brakowało mi właśnie większego rozbudowania tych historii — byłam bardzo zaintrygowana, tym jak mogłyby one wyglądać w dłuższej formie.
✧ 🗝 Styl pisania Christie jest bardzo przyjemny, potrafi wywołać ona w czytelniku emocje, nawet w tak krótkich opowiadaniach. Sama się zdziwiłam, bo choć miałam okazję spotkać się z jej piórem w przeszłości, tutaj wyjątkowo mi podpasowało. Nie spodziewałam się po sobie takiego odbioru i jestem pod wrażeniem pomysłów na zagadki oraz zbrodni, Agathy Christie. Nie bez powodu jej książki należą do najlepszych z gatunku kryminału, bo choć mają już swoje lata, wciąż mogą porwać czytelnika i wywołać w nim wiele uczuć.
💌 ✧ Bohaterowie są równie intrygujący co każde z opowiadań, a niesamowity styl pisania Christie, tworzy z nimi idealną kombinację. Choć nie ma ona wiele czasu, aby ich przedstawić oraz scharakteryzować, robi to po mistrzowsku.
Po zaledwie kilku stronach byłam w stanie wyrobić sobie opinię na temat postaci i zobaczyć, choć część ich osobowosci. Jest to zdecydowanie na plus tej historii, a ja jestem pod wrażeniem, jak dobrze zostali oni napisani.
✧ 🪦 Mimo, że świetnie się bawiłam na tej książce, najwyraźniej nie trafiłam z nią na właściwy dla mnie moment. Uważam ją za wartą uwagi i polecenia, ale ja zwyczajnie nie mogłam się w pełni do niej przekonać, i przepaść w jej historiach. Jest w niej wiele aspektów, które w cenię, lecz również kilka których zadecydowało na mojej ocenie. Na pewno jeszcze sięgnę po twórczość Agathy Christie i jestem pewna, że jeśli chcecie sięgnąć po klimatyczną powieść pełną zbrodni i ciekawej akcji, nie zawiedziecie się na tej pozycji!!
Miłego dnia, ℒ𝒶𝒾𝓁𝒶 <3 ⭐️
February 19, 2026
3,5⭐️ To było moje drugie spotkanie z Agathą Christie, więc do zbioru podchodziłam właściwie bez większych oczekiwań. Kojarzyłam Poirota czy pannę Marple z popkultury, ale większości tych opowiadań wcześniej nie znałam.
Całość czytało mi się dobrze to krótkie historie o miłości, która częściej prowadzi do tragedii niż szczęśliwego zakończenia. Niektóre opowiadania bardzo mi się podobały, szczególnie te z Poirotem, ale w kilku momentami trudno było mi się połapać w szczegółach i w tym, do czego autorka zmierza.
Całość czytało mi się dobrze to krótkie historie o miłości, która częściej prowadzi do tragedii niż szczęśliwego zakończenia. Niektóre opowiadania bardzo mi się podobały, szczególnie te z Poirotem, ale w kilku momentami trudno było mi się połapać w szczegółach i w tym, do czego autorka zmierza.
February 17, 2026
Bardzo fajnie się czytało. Poza znaną Panną Marple I Herkules Poirot poznaje tutaj też innego detektywa jak I małżeństwo, które prowadzi agencje detektywistyczną także, super. Szczerze, to nawet nie wiedziałam, że Christie pisała kogoś innego poza Marple I Poirot I do tego kawałek jej autobiografii na końcu, super! ☺️ Szkoda, że takie krótkie opowiadania były ale no niestety to tylko opowiadania.
Milutkie 4,25/5 🌟
Milutkie 4,25/5 🌟
February 17, 2026
nie ma nic lepszego w walentynki niż trochę zbroni
February 14, 2026
Jeśli ktoś wierzy, że miłość jest wyłącznie domeną westchnień, róż i szczęśliwych zakończeń, „Miłość aż po grób” autorstwa Agatha Christie z niezwykłą elegancją — i odrobiną chłodnego okrucieństwa — wyprowadzi go z błędu 🤭.
To nie jest zbiór historii, które czyta się dla ukojenia serca. To raczej literacki spacer po cienkiej granicy między namiętnością a obsesją, gdzie jedno nieostrożne spojrzenie może stać się początkiem tragedii. Christie, niczym wprawna obserwatorka ludzkiej duszy, rozkłada miłość na czynniki pierwsze — i pokazuje, że pod jej powierzchnią często kryje się coś znacznie bardziej niepokojącego.
Już od pierwszych opowiadań czuć atmosferę klasycznego kryminału: duszną, elegancką, przesyconą niedopowiedzeniami. A kiedy na scenę wkraczają takie postaci jak Herkules Poirot czy panna Marple, wiemy, że prawda — choć skrzętnie ukryta — nie umknie ich przenikliwemu spojrzeniu. Co jednak fascynujące, tym razem zagadki nie rodzą się z chciwości czy zemsty, lecz z uczuć — tych najczystszych i jednocześnie najbardziej niebezpiecznych.
Największą siłą tego tomu jest jego emocjonalna różnorodność. „Twarz Heleny” uwodzi pomysłowością i subtelnym napięciem, „Kwiat magnolii” porusza dramatem serca rozdartego między lojalnością a namiętnością, a „Gniazdo os” wprowadza niemal klaustrofobiczną atmosferę, w której każda decyzja wydaje się mieć śmiertelne konsekwencje. To opowiadania, które nie tylko intrygują, ale i zostawiają po sobie lekki niepokój — jakbyśmy mimowolnie zajrzeli w miejsca, do których zwykle nie chce się zaglądać.
Christie mistrzowsko balansuje między romantyzmem a grozą. Jej bohaterowie nie są jednowymiarowi — to ludzie, którzy kochają zbyt mocno, zbyt naiwnie lub zbyt desperacko. I właśnie dlatego przekraczają granice, których nigdy nie powinni przekroczyć. Autorka zdaje się szeptać: największe zbrodnie nie zawsze rodzą się z zimnej kalkulacji… czasem wystarczy jedno złamane serce 💔.
„Miłość aż po grób” to lektura idealna na wieczór, w którym zamiast oczywistej historii miłosnej pragniemy czegoś bardziej wyrafinowanego — czegoś, co jednocześnie rozgrzeje emocje i zmrozi krew w żyłach. To przypomnienie, że miłość i śmierć od zawsze tańczyły ze sobą niebezpiecznie blisko… a Christie jest mistrzynią w opowiadaniu o tym tańcu 💞.
Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od @wydawnictwo_dolnoslaskie @agathachristiepolska (współpraca reklamowa) 🩷.
To nie jest zbiór historii, które czyta się dla ukojenia serca. To raczej literacki spacer po cienkiej granicy między namiętnością a obsesją, gdzie jedno nieostrożne spojrzenie może stać się początkiem tragedii. Christie, niczym wprawna obserwatorka ludzkiej duszy, rozkłada miłość na czynniki pierwsze — i pokazuje, że pod jej powierzchnią często kryje się coś znacznie bardziej niepokojącego.
Już od pierwszych opowiadań czuć atmosferę klasycznego kryminału: duszną, elegancką, przesyconą niedopowiedzeniami. A kiedy na scenę wkraczają takie postaci jak Herkules Poirot czy panna Marple, wiemy, że prawda — choć skrzętnie ukryta — nie umknie ich przenikliwemu spojrzeniu. Co jednak fascynujące, tym razem zagadki nie rodzą się z chciwości czy zemsty, lecz z uczuć — tych najczystszych i jednocześnie najbardziej niebezpiecznych.
Największą siłą tego tomu jest jego emocjonalna różnorodność. „Twarz Heleny” uwodzi pomysłowością i subtelnym napięciem, „Kwiat magnolii” porusza dramatem serca rozdartego między lojalnością a namiętnością, a „Gniazdo os” wprowadza niemal klaustrofobiczną atmosferę, w której każda decyzja wydaje się mieć śmiertelne konsekwencje. To opowiadania, które nie tylko intrygują, ale i zostawiają po sobie lekki niepokój — jakbyśmy mimowolnie zajrzeli w miejsca, do których zwykle nie chce się zaglądać.
Christie mistrzowsko balansuje między romantyzmem a grozą. Jej bohaterowie nie są jednowymiarowi — to ludzie, którzy kochają zbyt mocno, zbyt naiwnie lub zbyt desperacko. I właśnie dlatego przekraczają granice, których nigdy nie powinni przekroczyć. Autorka zdaje się szeptać: największe zbrodnie nie zawsze rodzą się z zimnej kalkulacji… czasem wystarczy jedno złamane serce 💔.
„Miłość aż po grób” to lektura idealna na wieczór, w którym zamiast oczywistej historii miłosnej pragniemy czegoś bardziej wyrafinowanego — czegoś, co jednocześnie rozgrzeje emocje i zmrozi krew w żyłach. To przypomnienie, że miłość i śmierć od zawsze tańczyły ze sobą niebezpiecznie blisko… a Christie jest mistrzynią w opowiadaniu o tym tańcu 💞.
Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od @wydawnictwo_dolnoslaskie @agathachristiepolska (współpraca reklamowa) 🩷.
February 14, 2026
Znacie książki Agathy Christie? Chyba każdy, nawet jeśli nie czytał chociaż jednej, to kojarzy, że są to kryminały i to specyficzne, wręcz momentami można powiedzieć, że schematyczne. Ja długo nie sięgałam po jej twórczość i żałuję, choć nadal z każdą jedną pozycją mam niedosyt, bo uwielbiam potężne tomiszcza mając nawet i pięćset stron, zwłaszcza w kryminale.
A tym razem Christie mamy nie dość, że w krótkiej formie (a w zasadzie w formach, bo tutaj to zbiór opowiadań), to jeszcze mieszamy miłość, romans, intrygi ze zbrodnią. W sam raz na walentynki, prawda? Jedni sięgną po taki właśnie zbiór, a inni po namiętny romans. Połączmy to zatem!
Przede wszystkim spotykamy tutaj więcej niż jednego bohatera i to jest ciekawa sytuacja, gdyż jest Poirot, jest Panna Marple, ale również Tommy i Tuppence. Jest więc zróżnicowanie i każdy powinien znaleźć coś dla siebie. Jedenaście historii, więc i jedenaście możliwości na to by dać się zaskoczyć.
No właśnie, bo w środku są typowe dla Christie opowieści okraszone romansem, przyjaźnią, no i właśnie zbrodnią. Jak zwykle autorka czytelnikiem kręci jak jej się tylko podoba, a przez to, że to króciutka forma, to tym bardziej nie ma czasu na odkrywanie kolejnych elementów śledztwa i wszystko dzieje się bardzo szybko. Momentami zbyt szybko. To jednocześnie wada i zaleta, bo to może być genialna propozycja dla osób, które mają kaca czytelniczego czy zastój. W końcu usiąść na maksymalnie kilka godzin, a dzieląc sobie per opowiadanie pewnie nawet na pół godzinki najwyżej, to świetny pomysł.
Ale pytanie należy jeszcze zadać czy ta książka nadaje się na prezent walentynkowy? Tak! Dla każdego fana kryminału i także dla fanów Agathy Christie. Doprawiona serduszkami okładka, a u mnie także zawitała czaszka. Nic dodać, nic ująć.
Christie tutaj to jej twórczość i bohaterowie, jakich stworzyła w pigułce. Poznać ich choć odrobinkę można, sprawdzić charaktery i później przeskoczyć do innych powieści, w których królują.
Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem Dolnośląskim.
A tym razem Christie mamy nie dość, że w krótkiej formie (a w zasadzie w formach, bo tutaj to zbiór opowiadań), to jeszcze mieszamy miłość, romans, intrygi ze zbrodnią. W sam raz na walentynki, prawda? Jedni sięgną po taki właśnie zbiór, a inni po namiętny romans. Połączmy to zatem!
Przede wszystkim spotykamy tutaj więcej niż jednego bohatera i to jest ciekawa sytuacja, gdyż jest Poirot, jest Panna Marple, ale również Tommy i Tuppence. Jest więc zróżnicowanie i każdy powinien znaleźć coś dla siebie. Jedenaście historii, więc i jedenaście możliwości na to by dać się zaskoczyć.
No właśnie, bo w środku są typowe dla Christie opowieści okraszone romansem, przyjaźnią, no i właśnie zbrodnią. Jak zwykle autorka czytelnikiem kręci jak jej się tylko podoba, a przez to, że to króciutka forma, to tym bardziej nie ma czasu na odkrywanie kolejnych elementów śledztwa i wszystko dzieje się bardzo szybko. Momentami zbyt szybko. To jednocześnie wada i zaleta, bo to może być genialna propozycja dla osób, które mają kaca czytelniczego czy zastój. W końcu usiąść na maksymalnie kilka godzin, a dzieląc sobie per opowiadanie pewnie nawet na pół godzinki najwyżej, to świetny pomysł.
Ale pytanie należy jeszcze zadać czy ta książka nadaje się na prezent walentynkowy? Tak! Dla każdego fana kryminału i także dla fanów Agathy Christie. Doprawiona serduszkami okładka, a u mnie także zawitała czaszka. Nic dodać, nic ująć.
Christie tutaj to jej twórczość i bohaterowie, jakich stworzyła w pigułce. Poznać ich choć odrobinkę można, sprawdzić charaktery i później przeskoczyć do innych powieści, w których królują.
Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem Dolnośląskim.
Review of advance copy
Jeżeli miłość może być najniebezpieczniejszym motywem zbrodni, to Christie właśnie w tej książce pokazuje to dobitnie. Jak na dłoni dostajemy tutaj kolejne mutacje tego jakże pięknego uczucia, które przeistacza się w obsesje, czy chociażby desperację, a od tych uczuć jest już tylko krok do tragedii.
Opowiadania rażeń tworzą prawdziwą galerię emocji, jak chociażby pozornie niewinne romanse, które stopniowo rozkwitają, by kończyć się niezwykle dramatycznie. Miłość jawi się tutaj w swoim pięknym obliczu, ale i niezwykle trującym, które proporcjonalnie szybko zachwyca co i wyniszcza.
Cała plejada bohaterów znanych w kart historii Królowej trafnie demaskuje wszystkie liczne kłamstwa i to bardzo często nie są zwyczajne kłamstwa kierowane do kogoś, a bardziej do samego siebie, gdy uczucia biorą górę nad rozsądkiem. Jedno pozostaje niezmiennie. Bo czy Poirot, czy Panna Marple widzą więcej, nie potrzeba im odcisków palców, by dostrzec prawdziwe rysy, czy pęknięcia na sercu czy duszy.
Zazwyczaj w literaturze miłość ukazana jest jako uczucie pełne sentymentów, a tutaj Christie podchodzi do zagadnienia nieco inaczej i pokazuje siłę tego uczucia jednak od drugiej strony, tej mroczniejszej, niszczącej moralność szyb cienie niż strach czy pieniądze. Ludzie jawią się nie jako osoby złe, a bardziej ci, którzy zostali popchnięci do przekroczenia pewnej granicy, za którą nic nie jest już takie samo, a to wszystko w imię uczuć.
To zbiór opowiadań niezwykle przenikliwych, tutaj nie bazuje się na zagadce a psychice ludzi, których uczucia stają się niebezpieczne. Książka na niezwykłą aurę, która łączy melancholię i napięcie, bo „miłość” i „kochanie” nie zawsze i nie. Dla każdego znaczy to samo.
Opowiadania rażeń tworzą prawdziwą galerię emocji, jak chociażby pozornie niewinne romanse, które stopniowo rozkwitają, by kończyć się niezwykle dramatycznie. Miłość jawi się tutaj w swoim pięknym obliczu, ale i niezwykle trującym, które proporcjonalnie szybko zachwyca co i wyniszcza.
Cała plejada bohaterów znanych w kart historii Królowej trafnie demaskuje wszystkie liczne kłamstwa i to bardzo często nie są zwyczajne kłamstwa kierowane do kogoś, a bardziej do samego siebie, gdy uczucia biorą górę nad rozsądkiem. Jedno pozostaje niezmiennie. Bo czy Poirot, czy Panna Marple widzą więcej, nie potrzeba im odcisków palców, by dostrzec prawdziwe rysy, czy pęknięcia na sercu czy duszy.
Zazwyczaj w literaturze miłość ukazana jest jako uczucie pełne sentymentów, a tutaj Christie podchodzi do zagadnienia nieco inaczej i pokazuje siłę tego uczucia jednak od drugiej strony, tej mroczniejszej, niszczącej moralność szyb cienie niż strach czy pieniądze. Ludzie jawią się nie jako osoby złe, a bardziej ci, którzy zostali popchnięci do przekroczenia pewnej granicy, za którą nic nie jest już takie samo, a to wszystko w imię uczuć.
To zbiór opowiadań niezwykle przenikliwych, tutaj nie bazuje się na zagadce a psychice ludzi, których uczucia stają się niebezpieczne. Książka na niezwykłą aurę, która łączy melancholię i napięcie, bo „miłość” i „kochanie” nie zawsze i nie. Dla każdego znaczy to samo.
February 19, 2026
„Miłość aż po grób” to zbiór romantycznych opowiadań, jednak z kryminalnym pazurem w charakterystycznym stylu autorki. Z pozoru jest to antologia bardziej obyczajowa, przedstawia różne uczucia łączące ludzi i relacje pomiędzy nimi. Jednak takie uczucia jak miłość, wydające się dobre (choć tak naprawdę uczucia nie są ani dobre, ani złe i ta książka to udowadnia), mogą być na tyle silne i zawładnąć człowiekiem, że ten w pewnym momencie ucieka się do czynów takich jak morderstwo. Autorka po raz kolejny pokazała tę ciemniejsza stronę ludzkiej psychiki, która nami kieruje. Każde opowiadanie ma inny klimat, dzięki czemu całość dostarcza czytelnikowi całego wachlarza nastrojów i emocji.
Moją uwagę zwróciło ostatnie opowiadanie, a tak właściwie fragment autobiografii Agathy Christie. Jak się okazuje, sama autorka również miała ciekawe przygody w swoim życiu romantycznym i po tym fragmencie mam ogromną ochotę sięgnąć po całość tej biografii. Moją uwagę zwrócił styl i dystans do siebie, z jakim autorka opisywała swoje przeżycia.
Jedno z opowiadań, a konkretnie „Owocna niedziela”, pochodziło ze zbioru, który już znałam, ale pomimo tego czytanie tej historii nadal sprawiało mi przyjemność. Twórczość autorki po prostu nie może się znudzić.
„Miłość aż po grób” to idealny wybór dla każdego, kto szuka historii miłosnych bez słodzenia i uniesień, ale takich które skłaniają człowieka do podjęcia nieraz tragicznych w skutkach działań. Na dodatek krótka forma sprawia, że książkę bardzo szybko i przyjemnie się czyta, a jednocześnie każde opowiadanie jest tak napisane, że niczego mu nie brakuje.
Serdecznie polecam!
Moją uwagę zwróciło ostatnie opowiadanie, a tak właściwie fragment autobiografii Agathy Christie. Jak się okazuje, sama autorka również miała ciekawe przygody w swoim życiu romantycznym i po tym fragmencie mam ogromną ochotę sięgnąć po całość tej biografii. Moją uwagę zwrócił styl i dystans do siebie, z jakim autorka opisywała swoje przeżycia.
Jedno z opowiadań, a konkretnie „Owocna niedziela”, pochodziło ze zbioru, który już znałam, ale pomimo tego czytanie tej historii nadal sprawiało mi przyjemność. Twórczość autorki po prostu nie może się znudzić.
„Miłość aż po grób” to idealny wybór dla każdego, kto szuka historii miłosnych bez słodzenia i uniesień, ale takich które skłaniają człowieka do podjęcia nieraz tragicznych w skutkach działań. Na dodatek krótka forma sprawia, że książkę bardzo szybko i przyjemnie się czyta, a jednocześnie każde opowiadanie jest tak napisane, że niczego mu nie brakuje.
Serdecznie polecam!
February 20, 2026
3,5/5 ⭐️
March 8, 2026
3.5 -> bardzo przyjemny zbiór
Displaying 1 - 11 of 11 reviews