What do you think?
Rate this book
Gerard Edling #5
Labirynt
W odciętym od świata pensjonacie dochodzi do zabójstwa, w którym każdy może okazać się sprawcą.
Rok 2006. Młoda prokuratorka, Beata Drejer, rozpoczyna karierę w organach ścigania pod okiem doświadczonego śledczego, Gerarda Edlinga. Uczy się od niego sztuki, w której jest on pionierem – czytania mowy ciała.
Podczas wyjazdu szkoleniowego sztorm odcina od świata ośrodek na Mierzei Wiślanej, w którym się zatrzymują – a w zamkniętym od środka pokoju zostają odkryte zwłoki nastolatka.
Szybko staje się jasne, że sprawcą jest któryś z uczestników. Problem w tym, że wszyscy są związani z organami ścigania i znają sposoby na uniknięcie wykrycia. Żadne z nich nie miałoby jednak powodu, by odebrać życie dziecku.
Kto więc zaatakował ofiarę? Dlaczego? I jakim cudem pozostawił zarówno drzwi, jak i okna zamknięte od wewnątrz?
Rok 2006. Młoda prokuratorka, Beata Drejer, rozpoczyna karierę w organach ścigania pod okiem doświadczonego śledczego, Gerarda Edlinga. Uczy się od niego sztuki, w której jest on pionierem – czytania mowy ciała.
Podczas wyjazdu szkoleniowego sztorm odcina od świata ośrodek na Mierzei Wiślanej, w którym się zatrzymują – a w zamkniętym od środka pokoju zostają odkryte zwłoki nastolatka.
Szybko staje się jasne, że sprawcą jest któryś z uczestników. Problem w tym, że wszyscy są związani z organami ścigania i znają sposoby na uniknięcie wykrycia. Żadne z nich nie miałoby jednak powodu, by odebrać życie dziecku.
Kto więc zaatakował ofiarę? Dlaczego? I jakim cudem pozostawił zarówno drzwi, jak i okna zamknięte od wewnątrz?
528 pages, Paperback
First published January 28, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 114 reviews
February 24, 2026
kolejny remix poprzednich książek
March 19, 2026
Labirynt to powrót Gerarda Eldinga, z którym wszyscy pożegnali się trzy lata temu, choć każdy, kto przeczytał choć kilka książek Mroza, mógł się domyślać, że pewnie nie na długo.
Część dziejąca się w 2006 roku jest całkiem udana - spokojne śledztwo, dobry klimat, ciekawa zagadka.
Współczesna część początkowo również zapowiadała interesujące śledztwo i intrygę, aż do momentu pewnych wyjaśnień z poprzedniego tomu, a potem do wejścia w tytułowy Labirynt... I tu zaczyna się festiwal absurdów, w którym kryminał zmienia się w coś z pogranicza science fiction. Nie ma się co jednak nad tym pastwić - sam sobie tę książkę wybrałem.
Jeśli oczywiście przełknie się ogólny styl i otworzy na lekturę pełną nieprawdopodobnych, biorących się znikąd zwrotów akcji oraz trzymających w napięciu końcówek rozdziałów (prowadzących często do banalnego wyjaśnienia kilka linijek dalej), to czytelnik może bawić się naprawdę dobrze. Książkę czyta się szybko, ale jeśli spodziewacie się czegoś przyziemnego, z realistycznie poprowadzonym śledztwem i wydarzeniami, które mogłyby się choć w przybliżeniu zdarzyć w rzeczywistości, to ta historia może wywoływać u Was prychnięcia i kręcenie głową z niedowierzaniem.
Remigiusz Mróz, trochę jak reżyser M. Night Shyamalan, który po genialnym "Szóstym Zmyśle" próbował i próbuje przebić swoje dzieło, zdaje się wpadać w pułapkę własnych historii i za każdym razem próbuje przeskoczyć dalej, jeszcze bardziej zaskoczyć czytelnika, wrzucić twist, który ma wywołać szok. Problem w tym, że coraz częściej wygląda to na zasadę „wszystko dla efektu”. Jeśli to ma być nowy trend w jego twórczości, to wkrótce jego książki mogą stać się nieczytalne.
Chciałbym, żeby wrócił do swoich wcześniejszych powieści, gdzie było w miarę realistycznie, bez na siłę wciskanych zwrotów akcji, bez powracających z martwych postaci, jak gdyby nigdy nic. Może to pisanie pod publikę, ale Mróz ma tak silnie ugruntowane nazwisko w Polsce, że nawet gdyby nieco stonował swoje historie i wrócił do bardziej realistycznych klimatów, jego książki nadal sprzedawałyby się jak ciepłe bułeczki.
Część dziejąca się w 2006 roku jest całkiem udana - spokojne śledztwo, dobry klimat, ciekawa zagadka.
Współczesna część początkowo również zapowiadała interesujące śledztwo i intrygę, aż do momentu pewnych wyjaśnień z poprzedniego tomu, a potem do wejścia w tytułowy Labirynt... I tu zaczyna się festiwal absurdów, w którym kryminał zmienia się w coś z pogranicza science fiction. Nie ma się co jednak nad tym pastwić - sam sobie tę książkę wybrałem.
Jeśli oczywiście przełknie się ogólny styl i otworzy na lekturę pełną nieprawdopodobnych, biorących się znikąd zwrotów akcji oraz trzymających w napięciu końcówek rozdziałów (prowadzących często do banalnego wyjaśnienia kilka linijek dalej), to czytelnik może bawić się naprawdę dobrze. Książkę czyta się szybko, ale jeśli spodziewacie się czegoś przyziemnego, z realistycznie poprowadzonym śledztwem i wydarzeniami, które mogłyby się choć w przybliżeniu zdarzyć w rzeczywistości, to ta historia może wywoływać u Was prychnięcia i kręcenie głową z niedowierzaniem.
Remigiusz Mróz, trochę jak reżyser M. Night Shyamalan, który po genialnym "Szóstym Zmyśle" próbował i próbuje przebić swoje dzieło, zdaje się wpadać w pułapkę własnych historii i za każdym razem próbuje przeskoczyć dalej, jeszcze bardziej zaskoczyć czytelnika, wrzucić twist, który ma wywołać szok. Problem w tym, że coraz częściej wygląda to na zasadę „wszystko dla efektu”. Jeśli to ma być nowy trend w jego twórczości, to wkrótce jego książki mogą stać się nieczytalne.
Chciałbym, żeby wrócił do swoich wcześniejszych powieści, gdzie było w miarę realistycznie, bez na siłę wciskanych zwrotów akcji, bez powracających z martwych postaci, jak gdyby nigdy nic. Może to pisanie pod publikę, ale Mróz ma tak silnie ugruntowane nazwisko w Polsce, że nawet gdyby nieco stonował swoje historie i wrócił do bardziej realistycznych klimatów, jego książki nadal sprzedawałyby się jak ciepłe bułeczki.
March 17, 2026
Fajnie było wrócić do tych bohaterów, ale poprzednia część jednak lepsza
February 5, 2026
Książka wymęczona, strasznie przegadana, przeciągnięta i napisana chyba na siłę. Masło maślane. Sporo bohaterów, wątków których bez przeczytania poprzednich części się nie zrozumie. Najgorsze było to, że ktoś kto był przetrzymywany przez kilka lat w zamknięciu sklepu o uwolnieniu traktuje to jako kolejny etap życia. Zero przeżywania ostatnich lat w niewoli. Fabuła nietrzymająca się kupy. Nie polecam.
February 19, 2026
Audiobook. To serio się mogło skończyć
February 11, 2026
żałuję że nie skończyłam czytania tej serii gdzieś w okolicach drugiego tomu…
February 22, 2026
what in the squid game-
February 11, 2026
Polska wersja Squid Game, w nierealistycznym klimacie Mierzei Wiślanej. Chciałbym, aby tak sprawienie działały organy ścigania jak dziennikarze.
February 15, 2026
boże kocham tą książkę
nie wiedziałam że tak tego potrzebuje do życia
jest luty a ta książka na pewno będzie w ulubieńcach 2026
nie wiedziałam że tak tego potrzebuje do życia
jest luty a ta książka na pewno będzie w ulubieńcach 2026
February 16, 2026
2,5/5
trochę agatha christie, trochę squid game, a gero i beata to peeta i katniss w domu
trochę agatha christie, trochę squid game, a gero i beata to peeta i katniss w domu
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 27, 2026
Zabili go i uciekł... widzę, że Wiktor Forst ma w tej książce niemałą konkurencję. jestem na to za stara...
July 6, 2026
widać było inspiracje książkami christie, przynajmniej ja to bardzo odczuwałam w klimacie. historia sama w sobie była dość ciekawa, podobała mi się zachwiana linia czasowa, ale nie rozumiem po co było używać akurat edlinga do realizacji tego pomysłu. końcówka czwartego tomu była idealnym zakończeniem serii, a ja bardzo nie lubię takiego celowego przeciągania czyjejś historii, więc mam wrażenie, że też już z dość kiepskim nastawieniem podeszłam do czytania. finalnie czysto fabularnie rozrywka naprawdę okej, zagadka mnie nawet ciekawiła (była wręcz klaustrofobiczna, a edling niczym poirot) no i jednak miałam dość sympatię do bohaterów, więc nie mogę całkowicie skreślić całości - co nie znaczy, że nie jest to i tak dość mocno zbliżone w rozwiązaniu do innych książek mroza
April 28, 2026
Turbo długo to czytałam niestety xd
No nie porwała mnie, czytało mi się ją tak jakby ktoś opowiadał swój sen, autor gdy o tym myślał to się zachwycał, ale nie potrafił mi tego ciekawie opowiedzieć.
Było kilka głównych lokalizacji i wydawało mi się, że przedstawione w nich wydarzenia były wypisane od myślników, bo jakoś połączenia między wydarzeniami mi się nie podobały.
No i ofc głupia logika, ale Monika jak mi mówiła k tej książce to zaznaczyła, że to powiem jak przeczytam, więc się nie nastawiałam xd
No nie porwała mnie, czytało mi się ją tak jakby ktoś opowiadał swój sen, autor gdy o tym myślał to się zachwycał, ale nie potrafił mi tego ciekawie opowiedzieć.
Było kilka głównych lokalizacji i wydawało mi się, że przedstawione w nich wydarzenia były wypisane od myślników, bo jakoś połączenia między wydarzeniami mi się nie podobały.
No i ofc głupia logika, ale Monika jak mi mówiła k tej książce to zaznaczyła, że to powiem jak przeczytam, więc się nie nastawiałam xd
June 19, 2026
Poprzednie części definitywnie lepsze
March 8, 2026
Pięć lat temu z zapartym tchem przeczytałam „Behawiorystę”.
Trzy lata temu dławiąc się łzami skończyłam „Kabalistę”, ostatnią, jak wtedy myślałam, książkę z serii. Pożegnałam się z tą historią, choć przyszło mi to z trudem. Odwiedziłam nawet miejsce, gdzie rozegrały się ostatnie sceny. Zaakceptowałam koniec, bo co innego mogłam zrobić.
Nie dowierzałam więc, że Mróz nagle, po takim czasie, pojawił się z nowym tomem. To jakiś żart, pomyślałam. Przecież wszystko się skończyło. Ah, sprawa z przeszłości, rozumiem. I właśnie wtedy w książce nastąpił przeskok do teraźniejszości i usłyszałam zdanie, które zatrzęsło moją rzeczywistością. Jak się okazało, to był dopiero początek lawiny wydarzeń i zwrotów akcji, które w najśmielszych snach nie przyszłyby mi do głowy.
Jedyne co chcę powiedzieć teraz Mrozowi to, cytując jedną bohaterkę, słowa „ty skurwielu”. A potem mu podziękować. I znowu przekląć za to, że teraz do końca życia będę się zastanawiać, kim był tajemniczy towarzysz.
Trzy lata temu dławiąc się łzami skończyłam „Kabalistę”, ostatnią, jak wtedy myślałam, książkę z serii. Pożegnałam się z tą historią, choć przyszło mi to z trudem. Odwiedziłam nawet miejsce, gdzie rozegrały się ostatnie sceny. Zaakceptowałam koniec, bo co innego mogłam zrobić.
Nie dowierzałam więc, że Mróz nagle, po takim czasie, pojawił się z nowym tomem. To jakiś żart, pomyślałam. Przecież wszystko się skończyło. Ah, sprawa z przeszłości, rozumiem. I właśnie wtedy w książce nastąpił przeskok do teraźniejszości i usłyszałam zdanie, które zatrzęsło moją rzeczywistością. Jak się okazało, to był dopiero początek lawiny wydarzeń i zwrotów akcji, które w najśmielszych snach nie przyszłyby mi do głowy.
Jedyne co chcę powiedzieć teraz Mrozowi to, cytując jedną bohaterkę, słowa „ty skurwielu”. A potem mu podziękować. I znowu przekląć za to, że teraz do końca życia będę się zastanawiać, kim był tajemniczy towarzysz.
February 14, 2026
3.7 Pan Mróz to moje guilty pleasure. Lubię jego styl pisania, bohaterów, słownictwo i dynamikę. Bawiłam się naprawdę świetnie, jednak nie mogę nie dostrzegać pewnych aspektów. Ta książka chciała być jedną z historii Agathy Christie i jednocześnie squid game, są świetne pomysły jak cudowne objawienie prosto z nieba i nie brakło również zmartwychwstania. Ale co ja poradzę, że tyle przyjemności mi sprawiła ta lektura
February 13, 2026
"Labirynt" - Remigiusz Mróz
5/5⭐
Po tym, co wydarzyło się na szczycie Wieży Piastowskiej Małgorzata Rosa nadal wierzy, że los Gerarda Edlinga nie został przesądzony. Dziennikarka postanawia zrobić wszystko, aby odnaleźć znanego behawiorystę i choć wszyscy podchodzą sceptycznie do jej scenariusza, ona ciągle wierzy w szczęśliwe zakończenie.
Śledztwo Rosy prowadzi ją do Krynicy Morskiej, to właśnie tam Małgorzata zaczyna odkrywać ciąg zdarzeń z przeszłości Edlinga i innych osób znajdujących się w pensjonacie należącym niegdyś do osoby, która już ostatnio dała się poznać Rosie i Gerardowi jako niezbyt rzetelna i uczciwa. Jonasz Bejtar okazuje się być powiązany z wydarzeniami z 2006 roku i choć tym razem sprawia wrażenie niewinnego, pojawia się coraz więcej niewiadomych, a wszystkie osoby, które spotkały się w "Wodniku" nagle znikają.
Jednocześnie otrzymujemy od autora retrospekcje wydarzeń z przeszłości. Gerard Edling wraz z Beatą Drejer trafia do nadmorskiego schroniska z grupą innych osób, gdzie ma być uczestnikiem ciekawego szkolenia, jednak zamiast tego cała grupa zostaje wplątana w mroczną historię. Dziś przeszłość postanawia odezwać się do wszystkich tych osób i ukarać ich za dawne wydarzenia.
Uczestnicy dawnej makabry, zostają uwikłani w labiryncie i muszą walczyć o przetrwanie. Jak zawsze w książkach Mroza jest krwawo, mrocznie, a jednocześnie ciągle nie wiadomo, co może się wydarzyć i kto ostatecznie okaże się winny. Bohaterowie robią wszystko, aby przetrwać, lecz nie zawsze im to popłaca.
Seria z Gerardem Edlingiem to druga w kolejności seria od autora po, którą miałam okazję sięgnąć i czytając ostatni tom czułam ogromny niedosyt. Po tym jak otrzymaliśmy niedomknięte zakończenie i zostaliśmy z masą pytań tym bardziej bardzo się cieszę na tę nową historię, która jak zawsze mocno mnie zaskoczyła i zaintrygowała. Bardzo Polecam 🔥
5/5⭐
Po tym, co wydarzyło się na szczycie Wieży Piastowskiej Małgorzata Rosa nadal wierzy, że los Gerarda Edlinga nie został przesądzony. Dziennikarka postanawia zrobić wszystko, aby odnaleźć znanego behawiorystę i choć wszyscy podchodzą sceptycznie do jej scenariusza, ona ciągle wierzy w szczęśliwe zakończenie.
Śledztwo Rosy prowadzi ją do Krynicy Morskiej, to właśnie tam Małgorzata zaczyna odkrywać ciąg zdarzeń z przeszłości Edlinga i innych osób znajdujących się w pensjonacie należącym niegdyś do osoby, która już ostatnio dała się poznać Rosie i Gerardowi jako niezbyt rzetelna i uczciwa. Jonasz Bejtar okazuje się być powiązany z wydarzeniami z 2006 roku i choć tym razem sprawia wrażenie niewinnego, pojawia się coraz więcej niewiadomych, a wszystkie osoby, które spotkały się w "Wodniku" nagle znikają.
Jednocześnie otrzymujemy od autora retrospekcje wydarzeń z przeszłości. Gerard Edling wraz z Beatą Drejer trafia do nadmorskiego schroniska z grupą innych osób, gdzie ma być uczestnikiem ciekawego szkolenia, jednak zamiast tego cała grupa zostaje wplątana w mroczną historię. Dziś przeszłość postanawia odezwać się do wszystkich tych osób i ukarać ich za dawne wydarzenia.
Uczestnicy dawnej makabry, zostają uwikłani w labiryncie i muszą walczyć o przetrwanie. Jak zawsze w książkach Mroza jest krwawo, mrocznie, a jednocześnie ciągle nie wiadomo, co może się wydarzyć i kto ostatecznie okaże się winny. Bohaterowie robią wszystko, aby przetrwać, lecz nie zawsze im to popłaca.
Seria z Gerardem Edlingiem to druga w kolejności seria od autora po, którą miałam okazję sięgnąć i czytając ostatni tom czułam ogromny niedosyt. Po tym jak otrzymaliśmy niedomknięte zakończenie i zostaliśmy z masą pytań tym bardziej bardzo się cieszę na tę nową historię, która jak zawsze mocno mnie zaskoczyła i zaintrygowała. Bardzo Polecam 🔥
June 29, 2026
Aż musiałam sprawdzić, ile zajęło mi przeczytanie całej serii - prawie dokładnie miesiąc, bo Behawiorystę zaczęłam 30 maja. Sam fakt jest jakiś pojebany, że czytam teraz w miesiąc ponad 5 książek (bo w tym czasie czytałam też inne, chociaż te oczywiście najbardziej zaprzątały moje myśli). Ale dobra, powiedzmy sobie jedno - ta część była duża lepsza niż Kabalista, to na pewno. Widać było inspirację Agatą Christie no i mi się to podobało. Cała pierwsza część tej książki miała ten schematyczny vibe, dzięki któremu świetnie czułam się wprowadzona w postacie i fabułę. Nagle jednak zdążyło się coś tak nierealnego, że nie wiedziałam co o tym wszystkim sądzić. Ja jednak wychodzę z założenia, że nie wszystko musi być realistyczne, jeżeli dostarcza mi wystarczającą rozrywkę - a Labirynt to zrobił, w końcu przeczytałam go w jakieś półtora dnia i serio nie chciałam go odkładać ani na chwilę. Cała fabuła była bardzo wciągająca, jak zwykle te mnóstwo zwrotów akcji (ale je już zdążyłam pokochać przez całą serię), postacie, które od miesiąca są w moich myślach chyba codziennie i aktualnie nigdzie się stamtąd nie wybierają, no i po prostu zajebista rozrywka w tym wszystkim. W przeciwieństwie do Kabalisty, tutaj czuję się bardzo komfortowo i szczęśliwe z zakończeniem i czuję, że jest szansa, że to ono jest tym ostatecznym, ale mimo wszystko jakby nawet za parę lat miała wyjść jeszcze jedna część, biegłabym ją kupić od razu. Thank you Mr. Mróz za tą całą przygodę z Edlingiem, to było kurwa coś.
February 25, 2026
Okrutnie przekombinowana, nawet jak na możliwości pana Mroza. Do około 1/3 nawet się wciągnęłam i miałam nadzieję, że coś ciekawego z tego wyjdzie, ale z każdą stroną bliżej końca żałowałam, że poświęcam temu czas zamiast zrobić dnf... Dawno takiego absurdu nie czytałam. Niech ta seria wreszcie się zakończy, bo już nigdy nie wróci do poziomu dwóch pierwszych części.
May 26, 2026
remigiusz mróz naoglądał się squid game i roberta bernatowicza, a potem napisał takie głupotki. i chyba wkręcił się w mechanikę kwantową, bo gerard sprawnie posługuje się cytatami einsteina negujacego losowość fizyki według maxa borna. jedziemy na tym samym fizycznym wózku! będę myślał o tej części jako o fanfiku napisanym przez jakiegoś fana, usuwam go z kanonu uniwersum
June 11, 2026
Spoko było wrócić do tego bohatera.
Rozbawiło mnie co autor na koniec napisał - w skrócie, przy okazji wyborów - gmina, w której frekwencja będzie najwyższa, stanie się miejscem akcji nowej książki - i padło na Krynicę Morską, która nie pasowała do żadnej z innych serii autora, więc padło na tę FUN 🤓
Rozbawiło mnie co autor na koniec napisał - w skrócie, przy okazji wyborów - gmina, w której frekwencja będzie najwyższa, stanie się miejscem akcji nowej książki - i padło na Krynicę Morską, która nie pasowała do żadnej z innych serii autora, więc padło na tę FUN 🤓
March 2, 2026
3.5⭐
Początek był trochę nudny, schematyczny, bez wielkiego wow. Rozwiązanie zagadki spoko, końcówka książki świetna. Opłaca się czytać dla drugiej połowy.
Widzę pewne podobieństwo do squid game ale w sumie spoko
Początek był trochę nudny, schematyczny, bez wielkiego wow. Rozwiązanie zagadki spoko, końcówka książki świetna. Opłaca się czytać dla drugiej połowy.
Widzę pewne podobieństwo do squid game ale w sumie spoko
June 22, 2026
Remek, kogo jeszcze wskrzesisz?
May 6, 2026
Bardzo udany powrót Gerarda Edlinga według mnie :)
March 10, 2026
emmm, fun bo lubię tę postacie ale odklejone i autor chyba miał challenge, zeby jak najwięcej razy użyć słowa „powidoki” wtf
Review of advance copy received from Publisher
Pierwsza książka przeczytana w 2026 roku! I to w ramach świetnej akcji organizowanej przez wyd. Filia w Krynicy Morskiej 🥰🎀
Pochłonęłam tę historię na raz: czyta się szybko, a akcja jest wartka. Moim zdaniem można sięgnąć po nią jako standalone, znajomość poprzednich części nie jest niezbędna przez wzgląd na dwie narracyjne linie czasu prowadzone w historii.
Pochłonęłam tę historię na raz: czyta się szybko, a akcja jest wartka. Moim zdaniem można sięgnąć po nią jako standalone, znajomość poprzednich części nie jest niezbędna przez wzgląd na dwie narracyjne linie czasu prowadzone w historii.
March 5, 2026
Ciekawy pomysł z tytułowym labiryntem, myślę jednak, że mógłby być bardziej interesująco poprowadzony. Pod koniec książka zaczęła mi przypominać "Igrzyska śmierci".
Displaying 1 - 30 of 114 reviews