Na een schooluitstapje verdwijnt een bus met zeven dove kinderen en hun begeleiders spoorloos. Voor de ouders begint de ergste nachtmerrie. Terwijl de politie zich vastbijt in het onderzoek, neemt Maura, de moeder van de achtjarige Robin, het heft in eigen hand. Ze ontdekt dat het gevaar dichterbij is dan iemand had kunnen vermoeden. Achter vertrouwde gezichten schuilt het verraad en niet iedereen is wie hij lijkt te zijn. Vastbesloten om haar zoon te vinden begint Maura een gewaagde zoektocht, waarbij één fout genoeg is om haar kind en de anderen het leven te kosten. Linda Jansma is al jaren een publiekslieveling en een bestsellerauteur. Haar boeken zijn een genot om te lezen, mede door haar filmische beschrijvingen en oog voor detail. Linda schreef 18 thrillers, waaronder Kwetsbaar, Zwarte leugens en Onderstroom.
Na een schooluitstapje verdwijnt een bus met zeven dove kinderen en hun begeleiders spoorloos. Voor de ouders begint de ergste nachtmerrie. Terwijl de politie zich vastbijt in het onderzoek, neemt Maura, de moeder van de achtjarige Robin, het heft in eigen hand. Ze ontdekt dat het gevaar dichterbij is dan iemand had kunnen vermoeden.
Achter vertrouwde gezichten schuilt het verraad en niet iedereen is wie hij lijkt te zijn. Vastbesloten om haar zoon te vinden begint Maura een gewaagde zoektocht, waarbij één fout genoeg is om haar kind en de anderen het leven te kosten.
'Vertel het niemand' begint met de dag van het schoolreisje. Zeven dove kinderen gaan gezellig een dagje met de bus naar de dierentuin, alleen... komen ze niet meer terug. Het busje blijkt namelijk spoorloos te zijn en niemand weet waar ze voor het laatst gezien zijn.
Je leest dit verhaal vanuit verschillende personages. Zo is er Maura, de moeder van een van de kindjes, maar ook lees je vanuit de politie. Zij doen er alles aan om de verdwenen kinderen te vinden.
Linda maakt ook gebruik van stukken die in de verleden tijd afspelen en zo krijg je een beter beeld van een aantal personages. Dit was een interessante toevoeging en ook dat slechthorende kinderen centraal stonden vond ik uniek.
Toch kon het verhaal mij niet helemaal pakken. Het begin is zeker goed en ik was dan ook heel benieuwd naar de verdere ontwikkelingen, maar het was het allemaal "net niet" voor mij. De angst en wanhoop waren wel goed voelbaar. Het is niet slecht, maar ik heb betere verhalen van deze auteur gelezen.
Ik denk dat er alsnog heel veel lezers enthousiast over dit verhaal gaan zijn, zeker de fans van Linda Jansma. Laat je dus vooral niet tegenhouden door mijn persoonlijke leeservaring en geniet van deze nieuwe thriller!
Het is dat ik moest slapen, maar dus in 2 rukken uitgelezen. Wat een boek. Wat een plot. Een echte Linda Jansma ❤️❤️ dol op boeken van deze schrijfster.
Vertel het niemand is een spannende en meeslepende thriller waarin een ogenschijnlijk normale schooldag verandert in een nachtmerrie. Wanneer na een schooluitstapje een bus met zeven dove kinderen en hun begeleiders spoorloos verdwijnt, stort de wereld van de ouders in. Vooral voor Maura, de moeder van de achtjarige Robin, is het ondenkbaar om af te wachten. Terwijl de politie het onderzoek leidt, besluit zij zelf actie te ondernemen. Samen met haar oude vriend Frank gaat ze op zoek naar de waarheid. Al snel blijkt dat het gevaar dichterbij is dan gedacht en dat niet iedereen te vertrouwen is.
Wat dit boek bijzonder maakt, is de manier waarop Jansma spanning opbouwt. Vanaf de eerste hoofdstukken voel je de dreiging. Door korte hoofdstukken en onverwachte wendingen blijf je als lezer nieuwsgierig naar wat er gaat gebeuren. De schrijver speelt sterk met wantrouwen: telkens wanneer je denkt te weten hoe het zit, ontstaat er weer twijfel.
Het belangrijkste thema in het boek is vertrouwen. Achter vertrouwde gezichten blijkt verraad te schuilen. Dat roept interessante vragen op: hoe goed ken je de mensen om je heen eigenlijk? En wanneer slaat vertrouwen om in achterdocht? Daarnaast speelt ouderliefde een grote rol. Maura is bereid ver te gaan om haar kind terug te vinden. Soms handelt ze impulsief en neemt ze risico’s, maar juist dat maakt haar menselijk en herkenbaar. Je voelt haar wanhoop en haar vastberadenheid. Tegelijk kun je je afvragen of haar acties altijd verstandig zijn.
De schrijfstijl van Jansma is vlot en beeldend. De gebeurtenissen volgen elkaar in hoog tempo op, waardoor het boek gemakkelijk leest. Soms maakt dat het verhaal iets minder realistisch, maar het zorgt er ook voor dat je blijft doorlezen. De spanning wordt goed vastgehouden tot het einde, en de ontknoping is verrassend zonder ongeloofwaardig te worden.
Dit verhaal bevat veel interessante personages; eigenlijk hebben ze stuk voor stuk een duister randje. Behalve de kinderen natuurlijk. Tel daar een goede verhaallijn bij op met een aantal plottwists en de uitkomst is een steengoede thriller.
Moeder Maura was vroeger oorlogsfotograaf, ze heeft lef en neemt het heft in eigen hand om haar zoon te vinden. Dat ze daarvoor spoken uit het verleden wakker moet maken, neemt ze op de koop toe. Deze spoken worden door middel van flashbacks met ons gedeeld.
We lezen vanuit verschillende pov's: vanuit Maura, vanuit de politie, en vanuit de schooldirectrice. Al gauw komen we erachter dat deze laatste iets op haar kerfstok heeft, dat misschien wel met de verdwijning verband houdt.
De korte hoofstukken, steeds vanuit een ander personage, geven enorm veel vaart aan het verhaal, houdt je steeds nieuwsgierig in spanning naar hoe het verder gaat, zodat er in hoog tempo naar de ontknoping wordt toegewerkt.
Met dank aan De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar en het mee mogen doen aan de blogtour.
In 2010 debuteerde Linda Jansma met haar thriller Caleidoscoop bij uitgeverij De Crime Compagnie, inmiddels zijn we heel wat jaren verder en heeft ze al vele thrillers op haar naam staan. Recent verscheen haar nieuwste thriller 𝑽𝒆𝒓𝒕𝒆𝒍 𝒉𝒆𝒕 𝒏𝒊𝒆𝒎𝒂𝒏𝒅. Speciaal voor de release organiseert de uitgeverij een blogtour en laat ik nou net gek zijn op de thrillers van Linda, dus ik was blij dat ik eraan mee mocht doen. Vandaag is het mijn beurt om mijn recensie met jullie te delen, lees met me mee...
Vertel het niemand is opgedeeld in 5 delen, die zich afspelen in een tijdsbestek van vrijdag tot en met dinsdag. Daarnaast blikken we terug naar eerdere belangrijke momenten terug in de tijd, allen op hun eigen manier schrijnend en huiveringwekkend. Het verhaal bestaat uit korte hoofdstukken, waarin we minutieus worden meegenomen in de levens van hoofdpersonages Maura, Erica, Jan en Jamie, waar vanuit het verhaal wordt verteld. Het verhaal gaat van start op vrijdag - de dag van de verdwijning - met een intrigerend eerste hoofdstuk dat nieuwsgierig maakt naar de rest van het boek.
Linda Jansma heeft een filmische, aangrijpende schrijfstijl vol vaart, tezamen met de invoelende, rauwe, schrijnende manier waarop ze schrijft weet ze een bepaalde onderhuidse spanning te creëren waardoor de lezer helemaal opgaat in het verhaal.
𝑵𝒐𝒏𝒆 𝒔𝒐 𝒅𝒆𝒂𝒇 𝒂𝒔 𝒕𝒉𝒐𝒔𝒆 𝒕𝒉𝒂𝒕 𝒘𝒊𝒍𝒍 𝒏𝒐𝒕 𝒉𝒆𝒂𝒓.
In Vertel het niemand maken we kennis met Maura de Roo (39), Erica Verbeek (41), Jan Wiśniewski (58) en Jamie ter Burg (17).
Op de laatste dag voor de kerstvakantie van start gaat, gaat groep 6d van de prof Kramersschool - een instituut voor dovenonderwijs - op schoolreisje naar de Rotterdamse dierentuin Blijdorp. Gezien de weersomstandigheden waren er wat twijfels of de trip wel door kon gaan? Maar schoolhoofd Erica Verbeek besloot niet in te grijpen en het kleine gezelschap van zeven kinderen, drie onderwijzers en hun chauffeur reisden in de minibus van school af naar Rotterdam, waar ze een leuke dag beleefden.
Op de terugweg gaat er echter iets mis, wanneer de ouders aan school staan om hun kroost op te halen zijn hun kinderen nog niet terug. Bij navraag blijkt dat er sinds half vier die middag geen enkel contact meer is geweest tussen school en de begeleiders. Al snel slaat de onrust toe, het is inmiddels tweeënhalf uur gleden, ze hadden al lang terug moeten zijn, dit duurt te lang. Waar is de bus met de kinderen gebleven? De begeleiders zijn onbereikbaar, er is geen enkel teken van leven, de ouders staan doodsangsten uit en zijn in alle staten, ze eisen een verklaring, waar zijn hun kinderen gebleven?
Ze kunnen toch niet zomaar verdwenen zijn? Wanneer de politie wordt ingeschakeld begint hun nachtmerrie pas echt. Want iets wat onmogelijk lijkt begint toch werkelijkheid te worden, binnen tien minuten tijd lijken ze compleet van de radar verdwenen te zijn. Spoorloos verdwenen, ze kunnen werkelijk overal zijn. De speculaties zijn in volle gang, de meest afgrijselijke scenario’s passeren de revue. Zijn ze ontvoerd? Of nog erger? De ouders zijn radeloos, machteloos en volledig lamgeslagen. De verwijten en beschuldigingen zijn niet van de lucht en niemand kan elkaar nog in de ogen kijken.
Rechercheurs Jan Wiśniewski en Channa Heijstee en hun team - vijfendertig rechercheurs en agenten - onderzoeken de verdwijning en staan na een urenlange zoektocht voor een compleet raadsel. Ze zijn dag en nacht in touw om de verdwenen kinderen op te sporen, in de hoop de zaak tot een goed einde te brengen. Terwijl kostbare tijd verloren gaat en het onderzoek vast dreigt te lopen in een eindeloze reeks aan mogelijkheden zonder aanknopingspunten lijkt het een doodlopende zaak te worden, ze tasten echt volledig in het duister.
Eén van de moeders - Maura - heeft spijt als haren op haar hoofd dat ze haar zoon - Robin van acht jaar - die ochtend toch mee heeft laten gaan op het schoolreisje, had ze nu maar naar haar onderbuik gevoel geluisterd. Ze is heel wat gewend door haar voormalige werk als oorlogsfotograaf, waarbij ze de hel heeft gezien en overleefd maar nu in haar donkerste nachtmerrie ooit is beland. Het moederinstinct is sterker dan wat dan ook, ze besluit niet doelloos af te willen wachten en neemt het heft in eigen hand en vraagt daarbij steun en hulp uit onverwachte hoek. Tijdens haar gevaarlijke zoektocht komt er steeds meer rottigheid tevoorschijn en doet ze merkwaardige ontdekkingen. Maar ze is vastbesloten, ze zal haar zoon vinden.
Terwijl de minuten doortikken is er geen tijd meer te verliezen. Zullen ze erachter komen wat er met de kinderen is gebeurd? Zullen ze de kinderen ongedeerd terugvinden? Zijn ze echt ontvoerd of zijn ze van de aardbodem verdwenen?
Vanaf dat ik Caleidoscoop las, de eerste thriller van Linda Jansma, ben ik gek op haar thrillers. Iedere keer weer ben ik blij verrast als haar volgende verschijnt en kijk ik er naar uit om hem te lezen, zo ook haar nieuwste Vertel het niemand.
Aangrijpende, intrigerende, rauwe verhaallijnen met een toenemende onderhuidse spanning en onrust. Linda Jansma werkt het verhaal van minuut tot minuut nauwkeurig uit en het zit dan ook wederom verrassend goed in elkaar. Cliffhanger hoofdstukeindes die je een sprongetje van verrukking geven... WTF echt? En je tegelijkertijd vol spanning en nieuwsgierigheid verder laten lezen. De beangstigende, huiveringwekkende, levensechte terugblikken naar het verleden van Maura. Jansma kiest er ook dit keer weer voor om heftige, grimmige thematiek door haar thriller heen te verweven.
Een schrijnende, geheimzinnige en eigenaardige thriller waarbij iedereen verdacht is. Terwijl de spanning steeds verder wordt opgevoerd, bekruipt je een unheimisch gevoel en heb je het gevoel dat je steeds dichterbij het verlossende antwoord komt. Vol wanhoop, beklemmende onzekerheid, doodsangst, wrijvingen, verwijten en onbegrip waarbij het moederinstinct sterker dan wat dan ook blijkt te zijn, werkt Linda toe naar een ijzingwekkende ontknoping, maar niet alvorens er nog wat onverwachte en verrassende twists in te gooien.
Een verscheidenheid aan personages, waarvoor Jansma goed de tijd neemt om ze te introduceren. Een van de hoofdrollen wordt vertolkt door de kinderen van groep 6d van de prof Kramersschool, het doveninstituut. Onschuldige, weerloze, dove kinderen, origineel gedaan. Robin de Roo, zonder zijn steun en toeverlaat Paulo Pandabeer, zijn beste vriendje Abel Bosman, Samuel Dekker, Yassin, tweeling Bo en Hannah Dubois en de jongste van de groep, Nova. Schoolhoofd - sinds zeven jaar - Erica Verbeek. Conciërge Thomas, met zijn spaarzame glimlach, hij versterkt het team sinds twee jaar. De begeleiders juf Rebecca Hofman, klassenleerkracht en zelf ook doof. Werner Bosch, slechthorend. De jonge Jamie ter Burg, zit in het eerste jaar van de pabo en werkt als onderwijsassistent bij de kleuters op de dovenschool, hij weet zelf wat het is om slechthorend te zijn. En tot slot buschauffeur Teun Scholten, hij kan als enige wel gewoon horen. Maura de Roo, moeder van Robin - haar cadeautje - getrouwd met Duuk. Als bekende oorlogsfotograaf heeft ze teveel ellende gezien waardoor ze last heeft van PTSS. Ze is recht voor zijn raap en een stoere dame. Haar man Duuk is directeur van De Roo Electronics, hij belooft gouden bergen maar maakt weinig waar, zijn zakendeals gaan altijd weer voor. Een wispelturige man, die het ene moment zo opgefokt als wat is en het volgende moment zo kalm als de noordzee bij windstilte. Autoritair en overheersend. Sophie van Doorn, de beste vriendin van Maura, een lopend nieuwsblad. Parttime financieel adviseur bij de bank en thrillerauteur. Journalist Franck Duchamps en Marlissa. En het team van de politie; chef rechercheur Jan, weduwnaar en oude rot in het vak, Channa, een briljante rechercheur, rechercheur Sahida, Joachim, mopperpot Wijnant Louwers, Ella de Vos van de technische afdeling, hoofdcommissaris Bleker en tot slot Officier van Justitie Mariska Kostverloren. Het kwartje van de titel valt past heel laat in het verhaal en is perfect gekozen.
Met Vertel het niemand heeft Linda Jansma wederom een sterke, aangrijpende en meeslepende thriller neergezet. Met intrigerende, rauwe verhaallijnen die een toenemende onderhuidse spanning en onrust kennen. Waarbij het verhaal van minuut tot minuut nauwkeurig wordt uitgewerkt en verrassend goed in elkaar steekt. Cliffhanger hoofdstukeindes, beangstigende, levensechte, huiveringwekkende terugblikken naar het verleden. Schrijnend, geheimzinnig en eigenaardig, waarbij iedereen verdacht is. Terwijl de spanning steeds verder wordt opgevoerd, bekruipt je een unheimisch gevoel en heb je het gevoel dat je steeds dichterbij het verlossende antwoord komt. Waarbij wordt toegewerkt naar een ijzingwekkende ontknoping, maar niet alvorens er nog wat onverwachte en verrassende twists in te gooien. Met een verscheidenheid aan originele personages, waarvoor Jansma goed de tijd neemt om ze te introduceren. Kortom een heerlijke thriller waarvan ik erg heb genoten, ik kijk uit naar het volgende werk van Linda Jansma.
Linda Jansma is al jaren een publiekslieveling en een bestsellerauteur. Haar boeken zijn een genot om te lezen, mede door haar filmische beschrijvingen en oog voor detail. Linda schreef achttien thrillers, waaronder Kwetsbaar, Zwarte leugens en Onderstroom.
Van dezelfde auteur:
Caleidoscoop (Kwetsbaar)
Tweestrijd
Houvast
Schuilplaats
Vrij spel
Verbroken
Doelwit
Judaskus
In naam van de vader
Verlos ons van het kwade
Cirkel van het kwaad 1: Schaduwkinderen
Cirkel van het kwaad 2: Uitverkoren
Cirkel van het kwaad 3: Bloedband
In eigen hand
Slaap maar zacht
Zwarte leugens
Onderstroom
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van The Crime Compagnie in ruil voor mijn recensie en deelname aan de blogtour.
Uitgeverij:
De Crime Compagnie
Genre:
Thriller
Cover en flaptekst:
Een eiland met daarop een huisje met licht dat achter een raam schijnt. Het verlicht in ieder geval de grijsgroene deken van mist die er over het water lijkt te hangen. Mysterieus en intrigerend.
Een indrukwekkende flaptekst die tot lezen uitnodigt.
Mooie tekst:
‘None so deaf as those that will not hear.’
– matthew henry –
Quotes:
Nog één seconde bleef ze staan. Hij keek op, alsof hij iets wilde zeggen, maar het bleef stil. Hij stond daar maar, als een standbeeld tussen het stof.
Ze schudde haar hoofd en zonder nog iets te zeggen draaide ze zich om en liep weg. Elke stap voelde als een breuk met een verleden dat te veel van haar had gevraagd. In de verte huilden kinderen. De oorlog ging door. Dag en nacht. Maar vanaf nu zonder haar.
Het verhaal:
Na een schooluitstapje verdwijnt een bus met zeven dove kinderen en hun begeleiders spoorloos. Voor de ouders begint de ergste nachtmerrie. Terwijl de politie zich vastbijt in het onderzoek, neemt Maura, de moeder van de achtjarige Robin, het heft in eigen hand. Ze ontdekt dat het gevaar dichterbij is dan iemand had kunnen vermoeden.
Achter vertrouwde gezichten schuilt het verraad en niet iedereen is wie hij lijkt te zijn. Vastbesloten om haar zoon te vinden begint Maura een gewaagde zoektocht, waarbij één fout genoeg is om haar kind en de anderen het leven te kosten.
Mijn leesbeleving:
Dit verhaal kwam binnen en drong nog dieper dan diep door in mijn innerlijke kern.
Ik herkende mijzelf in Erica.
Deze alinea raakte de oorsprong van mijn PTSS en ik doorvoelde en herbeleefde mijn ervaringen, ook al waren die anders, continu.
Een rauwe, gebroken jammerkreet vult de kamer. Het is haar eigen stem, ongefilterd, dierlijk haast. Ze wiegt en huilt en fluistert. Alsof woorden nog iets kunnen herstellen van wat onherroepelijk verloren is gegaan.
Daardoor ging het lezen traag. Omdat mijn innerlijke wond open gescheurd werd en niet gelijk sloot. Normaal kan ik verhalen waar de bron van mijn trauma in voorkomt goed handelen. Maar nu voelde het alsof een dikke mist mijn denken en doen overnam. Alsof ik bevroor.
Mijn moederhart versplinterde ter plekke nadat de kinderen en hun begeleiders verdwenen. De stilte die zij achterlieten oorverdovend.
De cast aan personages is divers en gedetailleerd uitgewerkt. Door de beeldende filmische schrijfstijl kwamen ze tot leven. Sommige sloot ik gelijk in mijn hart terwijl ik anderen gelijk achter het behang wilde plakken.
Diverse personages en diverse perspectieven. Zij vertellen in het heden en verleden hun verhaal. Heftig, hartverscheurend, mensonterend en intens. Het verleden verweeft zich gaandeweg met het heden. Linda Jansma is een virtuoos waar het gaat om diverse zijtakken van het originele verhaal te vertellen. Je denkt en puzzelt mee maar wordt ook lange tijd op het verkeerde been gezet.
Het verhaal bevat een wervelwind aan gebeurtenissen die al je zintuigen beroeren. Die maken dat dit verhaal continu spannend en boeiend blijft. Je tast lange tijd in het donker waar het om te doen is. Lonkt het grote geld? Ook beantwoordt dit verhaal alle eisen van een thriller: psychologisch diepgaand en vastbijtend tot het breken aan toe uit radeloosheid en gemis, grimmig en macabere gebeurtenissen. Ook de werkwijze van het rechercheteam; altijd alert tot voorbij het gaatje gaande. Maar het toont naast hun professionele kant ook hun menselijke kant. Continu intrigerend.
De personages gaan ook intensief de dialoog met elkaar aan. Ze maken een ontwikkeling door. Ervaring en expertise van een ver verleden die tot over de rand gaan om maar te forceren en te redden wat je lief is doen je geloven in een happy end. Toch moeten er nog diverse hindernissen genomen worden en oog om oog en tand om tand schermutselingen plaatsvinden voordat de plot daar is.
Adrenaline in overdrive, nagelbijtende spanning, leed dat diep raakt en voorbij wanhopen gaat. Linda Jansma heeft mij wederom diep geraakt. Ik denk het diepste van alle verhalen die ik van haar las en recenseerde.
Ik ben blij dat ik ondanks de vele persoonlijke flashbacks en herbeleving toch doorgezet heb.
Hartelijk dank dat ik mee mocht doen met de blogtour.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Indrukwekkend, diepgaand, meeslepend, grimmig, macaber, ongelimiteerde handelingen die het daglicht niet kunnen verdragen.
Een filmische en beeldende schrijfstijl. Metaforisch en daardoor vaak zo emotioneel en persoonlijk trauma aanrakend. Een full color film die geen pauze knop kent.
Te midden van brokstukken en leed dat nog generaties lang door zal erven bewijzen van bestaan maken. Geheimen die het daglicht nooit mogen zien maar toch een onuitputtelijke inspiratiebron blijkt te zijn voor hen die nooit vergeten. Omdat genoegdoening blind maakt.
Een stevig gefundeerd verhaal belicht vanuit diverse perspectieven, referentie kader, expertise en levensstandaard.
Een plot waarin alles samenkomt. Magistraal en a la Linda Jansma. Uniek.
Bedankt dat ik je verhaal mocht lezen en recenseren Linda Jansma.
Een thriller over wanhoop, moed en de grenzen die een ouder overschrijdt om haar kind te redden
De grootste angst van iedere ouder: je kind uitzwaaien voor een leuk schoolreisje, om hem vervolgens nooit meer terug te zien. In 'Vertel het niemand' neemt Linda Jansma dit angstscenario als vertrekpunt voor een beklemmende thriller die je vanaf de eerste pagina bij de keel grijpt.
Op de laatste dag voor de kerstvakantie vertrekt groep zes van de Prof. Dr. Kramersschool — een instituut voor dovenonderwijs — naar Diergaarde Blijdorp. Ondanks het gure weer geeft schoolhoofd Erica Verbeek groen licht. Maar als de ouders 's middags in de kou op het schoolplein staan te wachten, blijft het plein leeg. Het minibusje met zeven dove kinderen en hun begeleiders zijn spoorloos verdwenen. Geen telefooncontact, geen GPS-signaal, niets...
Terwijl de politie onder leiding van rechercheur Jan Wiśniewski en zijn collega Channa Heijstee in het duister tast, besluit Maura, de moeder van de achtjarige Robin, niet lijdzaam af te wachten. Als voormalig oorlogsfotograaf met een rugzak vol PTSS is ze wel wat gewend, en haar moederinstinct dwingt haar tot een gevaarlijke eigen zoektocht. Tijdens haar gevaarlijke zoektocht komen er steeds meer verschrikkingen tevoorschijn en doet ze ontdekkingen die ze niet verwacht had.
Jansma weet de spanning vakkundig op te bouwen door een combinatie van scherpe elementen; de keuze voor een dovenschool voegt een extra laag van kwetsbaarheid en originaliteit toe aan het verhaal. Bovendien is Maura geen standaard 'wanhopige moeder'. Haar achtergrond als oorlogsfotograaf maakt haar rauw en daadkrachtig, maar ook breekbaar door haar trauma's. Ook schoolhoofd Erica is een intrigerend personage dat de lezer constant laat twijfelen.
Door gebruik te maken van cursief gedrukte flashbacks en verschillende perspectieven, puzzelt de lezer mee met het verleden. Je denkt even te weten hoe de vork in de steel zit, om vervolgens door een ijzersterke plotwending weer volledig op het verkeerde been te worden gezet.
“Met haar tas in haar hand loopt ze naar de ingang, terwijl ze de sleutel alvast uit haar jaszak haalt. Ze voelt zich een klein beetje beter. ...Toch is ze terug naar de school gegaan; thuis voelt ze zich momenteel niet op haar gemak. Vlak voor de deuren van de school ziet ze ineens een auto staan waarin een man en een vrouw zitten. Ouders van een van de kinderen misschien? Even krijgt ze het benauwd. Wat moet ze tegen hen zeggen? Alles wat ze zegt, wat ze kán zeggen, zijn slechts platitudes. Ze gaat wat langzamer lopen, alsof ze daarmee tijd kan winnen om te bedenken hoe ze hen het best te woord kan staan. Maar dan ziet ze het. Politie.”
‘Vertel het niemand’ is meer dan alleen een vermissingszaak. Het graaft diep in thema's als wraak, verraad en de grenzeloze loyaliteit van een ouder. Jansma’s schrijfstijl is filmisch en vlot; de hoofdstukken eindigen vaak met cliffhangers waardoor het label "nog één hoofdstuk dan" al snel niet meer opgaat. De filmische beschrijvingen zijn kenmerkend voor deze auteur.
'Vertel het niemand' is een ijzingwekkende thriller die aantoont dat het grootste gevaar soms dichterbij is dan je denkt. De emotionele diepgang, gecombineerd met de tikkende klok van de vermissing, maakt dit een absolute aanrader voor fans van het genre. Het is een verhaal over overleven, zowel in de letterlijke zin als in de strijd met de eigen demonen.
Zal Maura haar zoon Robin op tijd vinden, of zijn de geheimen uit het verleden te verstikkend? Lees het in deze thriller van eigen bodem. Linda Jansma heeft hier wederom een sterke, aangrijpende en meeslepende thriller neergezet die je absoluut moet lezen.
"Vertel het niemand" van Linda Jansma begint met een verdwijningszaak die meteen spanning oproept, maar het verhaal leunt niet op snelle wendingen. Het ontwikkelt zich juist rustig, via verschillende betrokkenen die ieder hun eigen stukje van het geheel laten zien. Die wisselingen van perspectief werken goed. Je kijkt mee met ouders, recherche en mensen rondom een instituut voor doven en slechthorenden , waardoor je steeds net andere informatie krijgt. Het blijft overzichtelijk, omdat alles in een logische volgorde wordt verteld en af en toe een terugblik net wat extra context geeft. Geen gedoe, gewoon helder opgebouwd. De spanning zit vooral in wat niet meteen wordt gezegd. Er wordt gedoseerd informatie vrijgegeven, waardoor je continu het gevoel hebt dat er iets onder de oppervlakte speelt. Niet alles klopt direct en dat maakt het interessant om door te lezen. Het gaat daardoor minder om “wie heeft het gedaan” en meer om wat er achter de keuzes en motieven zit. De schrijfstijl is direct en zonder opsmuk. Korte hoofdstukken zorgen voor tempo, zonder dat het gehaast voelt. Vooral de stukken vanuit de ouders blijven hangen: de onzekerheid en machteloosheid komen geloofwaardig over en geven het verhaal emotionele lading. Sommige bijpersonages blijven wat op de achtergrond, waardoor niet alles even sterk binnenkomt. Wat blijft hangen, is hoe geheimen, controleverlies en vertrouwen door het verhaal heen lopen. Niet zwaar aangezet, maar wel voortdurend aanwezig. Het verhaal maakt geen grote gebaren, maar bouwt een spanning op die gaandeweg steeds voelbaarder wordt en uiteindelijk nog even doorwerkt. Ik heb "Vertel het niemand" van Linda Jansma ontvangen in ruil voor een recensie. Ik schrijf deze review volledig eerlijk, mijn mening staat voorop en wordt op geen enkele manier beïnvloed. Ik deel dus mijn oprechte leeservaring."Vertel het niemand" van Linda Jansma begint met een verdwijningszaak die meteen spanning oproept, maar het verhaal leunt niet op snelle wendingen. Het ontwikkelt zich juist rustig, via verschillende betrokkenen die ieder hun eigen stukje van het geheel laten zien. Die wisselingen van perspectief werken goed. Je kijkt mee met ouders, recherche en mensen rondom een instituut voor doven en slechthorenden , waardoor je steeds net andere informatie krijgt. Het blijft overzichtelijk, omdat alles in een logische volgorde wordt verteld en af en toe een terugblik net wat extra context geeft. Geen gedoe, gewoon helder opgebouwd. De spanning zit vooral in wat niet meteen wordt gezegd. Er wordt gedoseerd informatie vrijgegeven, waardoor je continu het gevoel hebt dat er iets onder de oppervlakte speelt. Niet alles klopt direct en dat maakt het interessant om door te lezen. Het gaat daardoor minder om “wie heeft het gedaan” en meer om wat er achter de keuzes en motieven zit. De schrijfstijl is direct en zonder opsmuk. Korte hoofdstukken zorgen voor tempo, zonder dat het gehaast voelt. Vooral de stukken vanuit de ouders blijven hangen: de onzekerheid en machteloosheid komen geloofwaardig over en geven het verhaal emotionele lading. Sommige bijpersonages blijven wat op de achtergrond, waardoor niet alles even sterk binnenkomt. Wat blijft hangen, is hoe geheimen, controleverlies en vertrouwen door het verhaal heen lopen. Niet zwaar aangezet, maar wel voortdurend aanwezig. Het verhaal maakt geen grote gebaren, maar bouwt een spanning op die gaandeweg steeds voelbaarder wordt en uiteindelijk nog even doorwerkt. Ik heb "Vertel het niemand" van Linda Jansma ontvangen in ruil voor een recensie. Ik schrijf deze review volledig eerlijk, mijn mening staat voorop en wordt op geen enkele manier beïnvloed. Ik deel dus mijn oprechte leeservaring.
Linda Jansma debuteerde in 2010 met Caleidoscoop en won daarmee de Schaduwprijs in 2011. Haar vierde thriller, Schuilplaats, werd in 2013 uitgeroepen tot beste Vrouwenthriller. Ze ontving meerdere nominaties voor haar psychologische thrillers die maatschappelijke thema’s bevatten. Jansma schrijft al sinds haar kinderjaren en beoordeelt ook manuscripten. Wat gaat er in het hoofd van een ouder om, als er iets met hun kind gebeurt? De grootste nachtmerrie wordt dan waarheid, het maakt ze wanhopig en radeloos. Maar bovenal kunnen ze keuzes maken die niet door iedereen begrepen worden.
In Vertel het niemand verdwijnen zeven dove kinderen en hun begeleiders spoorloos na hun schooluitstapje naar Blijdorp. Erica, het schoolhoofd, wil het eerst even aankijken als de bus te laat is en ouders ongerust worden. Het wordt meteen duidelijk dat ze iets te verbergen heeft, maar wat blijft lang onduidelijk. De politie die de zaak onderzoekt tast in het duister, totdat een van de ouders, Maura, een voormalig oorlogsfotograaf, het heft in eigen handen neemt en zelf op onderzoek uitgaat. Haar traumatische (werk) verleden wordt erdoor opgerakeld en zorgt ervoor dat ze handelt uit daadkracht en haar eigen veiligheid uit het oog verliest.
Het verhaal bevat meerdere verhaallijnen en wordt langzaam opgebouwd. Het wordt verteld vanuit steeds wisselende perspectieven van onder andere Maura en Erica. Dit draagt bij aan het opbouwen van de spanning, maar tegelijkertijd haalt het ook wel de vaart uit de plot. Mondjesmaat geeft de auteur informatie vrij over de belangrijkste personages die allemaal wat te verbergen lijken te hebben. We leren ze zo wel kennen, waarbij de flashbacks naar het verleden van Maura en Erica meehelpen. Meeleven met de ongeruste, bezorgde ouders gaat vanzelf. Ze reageren allemaal op hun eigen wijze op de angstaanjagende omstandigheden die slopend voor ze zijn en hun sporen nalaten. We voelen de soms hoogoplopende emoties, hun hoop, maar ook de wanhoop of er wel een goed afloop komt.
De filmische en gedetailleerde schrijfstijl van Jansma laat de lezer zich een voorstelling maken van hoe de kinderen met de situatie omgaan waarin ze terecht zijn gekomen. Zolang ze bezig gehouden worden en er te eten is, gaat het redelijk goed en zorgen ze voor elkaar. De manier hoe dove kinderen met gebaren met elkaar communiceren wordt goed over gebracht. Het gemis van niet kunnen horen wordt voelbaar wanneer ze vastgehouden worden. Hun begeleiders zijn inventief en proberen er het beste van te maken, maar blijven nadenken over hoe ze kunnen ontsnappen. Daarnaast weet de auteur te verrassen met onverwachte voorvallen. De inzet van sociale media is een punt van discussie tussen de jongere en oudere garde binnen de politie en laat duidelijk de generatiekloof zien. Het is een medium dat samen met de krant goed inzetbaar is om getuigen te vragen zich te melden.
Met Vertel het niemand heeft Jansma een aangrijpend verhaal geschreven waarin meerdere personages pijnlijke momenten herbeleven en geheimen hebben. Ik mocht Vertel het niemand lezen voor Vrouwenthrillers en bedank De Crime Compagnie voor mijn recensie exemplaar.
Vandaag ben ik aan de beurt voor de blogtour Vertel het niemand geschreven door Linda Jansma. Bedankt De Crime Compagnie voor dit recensie-exemplaar!
Eerder heb ik Kattenkwaad en courgettes van Linda Jansma gelezen, dit is een feelgood en hier was ik erg enthousiast over. Een psychologische thriller is een ander genre, maar ook hierover ben ik enthousiast! Heel erg genoten van het spannende verhaal Vertel het niemand! De schrijfstijl van Linda is vlot, beeldend en gedetailleerd, waardoor het boek lekker wegleest. De spanning bouwt ze goed op en het verhaal heeft wendingen die ik niet zag aankomen. Ik zat dan ook soms met open mond van verbazing te lezen. Doordat het verhaal over een verdwijning gaat zijn de hoofdstukken per dag geschreven, maar binnen het hoofdstuk wordt er vanuit de verschillende personages geschreven. Tijdens het lezen ga je meepuzzelen, zijn de personages te vertrouwen of niet? Ik zat echt helemaal in dit verhaal! Soms eindigt een hoofdstuk met iets wat je eigenlijk meteen wil weten. Van begin tot eind was ik enorm geboeid en kon het verhaal maar moeilijk loslaten. Het onderwerp ontvoering van dove en slechthorende kinderen en begeleiders was mooi om over te lezen. Hoe redden zij zich in een horende wereld? Vaak merk je het niet eens als iemand slechter hoort of een hoorapparaat heeft. Ik moest eerst niets weten van een hoorapparaat, maar sinds 3 jaar heb ik er één (andere oor hoort prima) en ik kan niet meer zonder! Heel goed dat dit ook eens naar voren komt in een verhaal. Ach en die personages! Als leerkracht was ik weg van Rebecca in het verhaal, maar ja.... ik wil geen spoilers geven, dus kan ik er verder niets over vertellen. De personages zijn goed neergezet. Wel is dit verhaal echt een aanrader om te lezen! Het boek krijgt van mij ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Vertel het niemand gaat over een groep van 7 kinderen die met hun leerkracht en drie begeleiders op schoolreisje gaan naar de dierentuin. Net voordat ze vertrekken heeft de juf nog contact met de directeur van de school dat de dag voorspoedig verlopen is en dat ze teruggaan. De bus komt alleen nooit aan bij school... Onderweg verdwijnt de bus van de radar. Onder de kinderen bevindt zich Robin, het zoontje van de rijke Duuk de Roo en zijn vrouw Maura die oorlogsfotograaf is geweest. De politie wordt ingeschakeld en gaat onderzoek doen naar deze zaak. Dan komt er een bericht dat de kinderen nog in leven zijn, maar voor hoe lang? Maura kan niet wachten op het politieonderzoek en gaat zelf op onderzoek uit, ze is vastbesloten om haar zoon terug te vinden. Gaat haar dit lukken?
Net voor de kerstvakantie gaat Robin, het dove zoontje van Maura en Duuk, met zijn klas op uitstap naar de dierentuin. Maura hoopt nog dat het slechte weer het uitstapje zal afblazen, maar niets is minder waar. Robin kijkt er juist enorm naar uit. Ook Duuk, die aanvankelijk te druk was op het werk, is onverwacht toch op tijd thuis om samen Robin te gaan ophalen. Maar wat een fijne, onschuldige dag had moeten worden, eindigt in mineur wanneer het busje niet terugkeert. Zeven dove kinderen en drie begeleiders zijn vermist.
De politie wordt ingeschakeld en het busje wordt al snel teruggevonden, zonder kinderen, en met één dode. Waar is de rest?
De machteloosheid van ouders, de kwetsbaarheid van de kinderen en de race tegen de klok maken dit tot een thriller die je moeilijk weglegt. Jansma kent de kunst van het thrillerschrijven en bouwt de spanning opnieuw ijzersterk op. Met wisselende perspectieven, korte hoofdstukken en doeltreffende flashbacks nam ze me mee in een rollercoaster van emoties, spinnenwebben en een steeds groter wordende puzzel. De vraag blijft knagen: wie zit hierachter, en waarom?
Hoewel Maura het kloppend hart van het verhaal vormt, zijn de hoofdrollen weggelegd voor twee vrouwen. Naast Maura speelt ook Erica, de directrice van de school, een cruciale rol. Net als Maura heeft zij iets te verbergen. Die geheimen worden stukje bij beetje blootgelegd via cursief gedrukte passages en zorgvuldig verweven flashbacks, waardoor het verleden langzaam maar onontkoombaar zijn schaduw werpt over het heden.
De verdwijning van haar zoon dreigt Maura volledig te breken, maar haar verleden als oorlogsfotograge laat haar niet toe om op te geven. Ze dwingt zichzelf om overeind te blijven, schakelt haar professionele instincten opnieuw in en weigert langer machteloos toe te kijken vanaf de zijlijn. Haar vastberadenheid geeft het verhaal extra kracht en maakt haar tot een geloofwaardig, intrigerend personage dat blijft vechten, zelfs wanneer alles verloren lijkt.
Met ‘Vertel het niemand’ heeft Jansma terug een realistisch verhaal neergezet met weer een maatschappelijk thema. Het verhaal stokt geen moment, heeft diepgang en de karakters zijn goed en menselijk uitgewerkt, waardoor je ook hun frustraties, onmacht of hun liefde voelt. Met haar vlotte pen weet ze te boeien vanaf pagina één. Haar filmisch schrijven zorgt daarbij voor een totaalbeleving.
Linda Jansma is geen onbekende in de Nederlandstalige thrillerwereld. Ze werd meermaals genomineerd voor literaire prijzen, schreef meerdere bestsellers, won de Schaduwprijs en verkocht reeds filmrechten. Met oog voor maatschappelijke thema’s en grondige research schrijft ze authentieke psychologische thrillers.
Na een schooluitstap met zeven dove en slechthorende kinderen en hun drie begeleiders verdwijnt hun bus van de radar. Er wordt al snel alarm geslagen, de politie start onmiddellijk een onderzoek, maar boekt weinig resultaten. Maura, de moeder van de vermiste Robin, gaat zelf op onderzoek uit. Daarmee neemt ze echter grote risico’s en het is de vraag of ze hiermee zelf geen levens op het spel zet.
Vertel het niemand vangt aan op de laatste dag voor de kerstvakantie. Het groepje kinderen en hun drie begeleiders gaan op daguitstap naar de dierentuin en keren ‘s avonds niet terug. De verdwijning van de bus laat dus niet lang op zich wachten en daarmee start het verhaal meteen spannend. De hoofdstukken worden gevormd door de gebeurtenissen per dag, waarbij Linda Jansma meerdere personages aan het woord laat. De lezer leert het perspectief kennen van zowel hoofdpersonage Maura, de mama van Robin als van schooldirectie Erica. Daarnaast wordt de lezer ook meegenomen in het politieonderzoek. Tot slot is er het standpunt van Jamie, een assistent-leerkracht die samen met de kinderen is ontvoerd. Dit zorgt voor een flinke portie variatie, net als de sprongen naar het verleden voor elk van de personages. De spanning wordt verder opgebouwd door regelmatige cliffhangers, maar ook door triggers die duiden op geheimen. Jansma licht steeds een klein tipje van de sluier, genoeg om de lezer nieuwsgierig te maken, maar houdt dan de spanning vast door snel weer van onderwerp te veranderen. De drang om verder te willen lezen is dan ook moeilijk te weerstaan. De auteur heeft gekozen voor karaktervolle types zoals een ex-oorlogsfotografe en een harde, veeleisende CEO, wat extra onderhuidse spanning creëert.
Vertel het niemand is een pageturner met verschillende verhaallijnen, veelvuldige cliffhangers en een vlot tempo.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl bij de bezoekersreacties. Dankjewel, Vrouwenthrillers en uitgeverij De Crime Compagnie, voor het recensie-exemplaar. Beoordeling: 4,5*
Wat als je kind ’s ochtends gewoon in de bus stapt voor een schooluitje… en vervolgens niet meer thuiskomt? Alleen al die gedachte bezorgt je kippenvel. Het is precies dat nachtmerriescenario waar Linda Jansma haar lezers middenin plaatst in Vertel het niemand. Dit is een thriller die je vanaf de eerste bladzijdes stevig vastgrijpt.
In dit verhaal verdwijnt na een schooluitstapje een bus met zeven dove kinderen en hun begeleiders spoorloos. Voor de ouders begint daarmee een onvoorstelbare nachtmerrie. Terwijl de politie alles op alles zet om de kinderen te vinden, weigert Maura ( de moeder van de achtjarige dove Robin ) passief af te wachten. Ze gaat zelf op onderzoek uit.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, wat het extra interessant maakt. Je leest onder andere vanuit Maura, maar ook vanuit de politie die met man en macht probeert te achterhalen wat er met de bus is gebeurd. Door deze wisselende invalshoeken krijg je steeds kleine puzzelstukjes aangereikt. De cursief gedrukte flashbacks geven daarnaast stukje bij beetje meer inzicht in wat er in het verleden is gebeurd. Als lezer probeer je alles aan elkaar te knopen, maar telkens wanneer je denkt te weten hoe het zit, weet Jansma je weer compleet te verrassen met een sterke plotwending.
Wat dit boek extra heftig maakt, is hoe voelbaar de emoties zijn. De angst, machteloosheid en wanhoop van de ouders (vooral die van Maura ) komen echt binnen. Daardoor leef je intens met de personages en kinderen mee en hoop je met elke bladzijde dat de kinderen gevonden worden.
Ook de setting geeft het verhaal iets bijzonders. Het feit dat het om een groep dove kinderen gaat en dat de gebeurtenissen rondom een dovenschool draaien, voegt een extra laag kwetsbaarheid en originaliteit toe aan het verhaal. Het maakt de situatie nog aangrijpender en zorgt ervoor dat deze thriller zich onderscheidt van veel andere boeken binnen het genre.
De schrijfstijl van Jansma is zoals we van haar gewend zijn: vlot, scherp en beeldend. Het tempo ligt hoog en de hoofdstukken vliegen voorbij. Dit is zo’n thriller waarbij je telkens denkt: nog één hoofdstuk dan… om vervolgens weer een paar hoofdstukken verder te zijn.
Met Vertel het niemand levert Linda Jansma opnieuw een sterke, spannende thriller af die je blijft verrassen tot het einde.
Veronique las 'Vertel het niemand' geschreven door Linda Jansma.
Haar mening lees je hieronder. ⬇️
Een groepje kinderen van een dovenschool en hun begeleiders komen niet terug van een schoolreisje naar de dierentuin. De ouders staan op de bus te wachten, en als ze beseffen dat deze niet aankomt, begint hun ergste nachtmerrie. De politie pakt de zaak meteen serieus op, maar ondanks dat besluit Maura, de moeder van de achtjarige Robin, ook zelf op onderzoek uit te gaan.
De boeken die ik van Linda Jansma gelezen heb, en dat zijn ze bijna allemaal, vond ik stuk voor stuk erg goed. Dus ik kon niet wachten om deze te gaan lezen.
Het verhaal begint op het moment dat Robin, het zoontje van Maura en Duuk, thuis aan het ontbijt zit, voordat hij met school naar de dierentuin gaat. Het verhaal begint met de verhaallijnen van Maura en van Erica, het hoofd van de school, die naar een gezin verlangd. Dit zijn ook de hoofdpersonen in het verhaal. Iets later wordt het verhaal ook vanuit andere personages verteld. We lezen regelmatig over het verleden en deze zijn cursief gedrukt, waardoor je meteen weet dat je over het verleden leest.
Het verhaal is goed uitgewerkt en de personages komen echt tot leven. Uiteindelijk komen ook thema's als wraak, verdriet, verlies en liefde aan bod, wat het verhaal meer diepgang geeft.
Wat er precies met Erica aan de hand is, blijft langere tijd onduidelijk, maar Jansma weet dit zo te schrijven dat ik nieuwsgierig hiernaar blijf.
Op een bepaald moment denk ik te weten hoe het in elkaar zit, maar dan gebeurt er iets, waardoor ik eigenlijk al weet dat ik verkeerd zit en dat blijkt ook het geval te zijn. Door de verschillende perspectieven en het verleden van bepaalde personages wilde ik continue verder blijven lezen en had ik het boek dan ook binnen no time uit.
Het luisterboek stond op Kobo Plus, en als dat het geval is, luister ik het boek ook altijd tijdens het lezen. Het boek is ingesproken door Saskia Lammers. Saskia heeft een prettige voorleesstem en ze weet de spanning ook goed over te brengen.
Het blijft voor mij toch echt zo dat Linda Jansma een van de beste Nederlandse thrillerauteurs is.
Dit boek ontvingen wij van De Crime compagnie. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Het verhaal wordt verteld vanuit meerdere perspectieven. Maura en Duuk hebben samen een zoon Robin, die vanaf zijn geboorte doof is. Robin gaat naar een speciale school voor dove kinderen en deze keer gaan de leerlingen op schoolreisje naar Diergaarde Blijdorp. Ze gaan met zeven kinderen en drie begeleiders op pad. Robin kijkt enorm uit naar het uitstapje, want hij is dol op dieren.
Maar wanneer het busje aan het eind van de dag niet op het afgesproken tijdstip terugkeert, slaat de paniek toe. Ook schoolhoofd Erica Verbeek begrijpt er niets van. Ze heeft de hele dag contact gehouden met de begeleiders, maar ineens lijkt elk contact verbroken. Ze kan zich niet voorstellen dat dit iets te maken heeft met wat zij heeft gevraagd.
Wanneer rechercheurs Jan en Channa bij de zaak worden betrokken, wordt het al snel serieus. Waar is het busje gebleven? En waar zijn alle kinderen?
Het verhaal heeft een mooie opbouw van spanning waarbij je gelijk al helemaal in het verhaal gezogen wordt. Ik vind het origineel om een verhaal rondom dove kinderen te maken die dan ook nog eens kwijt zijn. Het verhaal raakt thema’s als ouderlijke angst, verantwoordelijkheid van scholen en kwetsbaarheid van de kinderen.
Ik vond het best heftig om zo’n verhaal als ouder te lezen omdat dit om allerlei redenen dus zomaar kan gebeuren en mijn kind is ook van deze leeftijd. Ik vind het een geslaagde thriller met een goede spanningsboog en interessante karakters, je wordt toch ook wel op het verkeerde been gebracht door bepaalde personages. Ik heb al eerder van Linda een superleuk tussendoortje gelezen in een ander genre en dit is ook weer een toppertje!
In deze thriller draait alles om een klas dove kinderen die wordt ontvoerd — en vanaf dat moment zit je meteen in een nachtmerrie voor ouders, hulpverleners én politie. Het verhaal laat goed zien hoe ingewikkeld zo’n situatie is wanneer communiceren niet vanzelf gaat. Dat vond ik echt sterk: je voelt hoe kwetsbaar deze kinderen zijn en hoeveel extra spanning dat oplevert. Het boek wordt verteld vanuit meerdere POV’s (verschillende perspectieven), waardoor je telkens kleine stukjes informatie krijgt. Je leest onder andere mee met ouders en betrokkenen, en zo vallen de puzzelstukjes langzaam op hun plek. Ook werd het mij erg duidelijk hoe geheimen je op kunnen vreten en hoe giftig een geheim kan zijn. Geen explosieve actie, maar een rustige, gestage opbouw waarbij steeds iets meer duidelijk wordt. Voor mij ging dat tempo wat langzaam. Het is absoluut een leuk en toegankelijk verhaal, maar ik kwam er niet helemaal in. Ik miste dat “nog één hoofdstukje dan”-gevoel. Het blijft een beetje een keukentafel-thriller: fijn geschreven, goed te volgen, maar het pakte me persoonlijk niet volledig. Wat ik wél mooi vond, is hoe het boek laat zien hoe intens het leven met dove kinderen kan zijn — hoeveel zorg, alertheid en liefde daarbij komt kijken, zeker in zo’n extreme situatie. Mijn korte oordeel, met mijn sausje 😄: - prettig geschreven - meerdere perspectieven - langzame opbouw - prima boek voor een rustig leesmoment maar… niet eentje die mij helemaal meesleepte.
Wederom mijn dank aan Sarina van De Crimecompagnie voor het leesexeplaar.
Vertel het niemand van Linda Jansma is een meeslepende thriller die je vanaf de eerste pagina in zijn greep houdt. Wanneer na een schooluitstapje een bus met zeven dove kinderen en hun begeleiders spoorloos verdwijnt, begint voor de ouders een nachtmerrie. Terwijl de politie het onderzoek leidt, besluit Maura – de moeder van één van de kinderen – zelf op zoek te gaan naar de waarheid. Al snel blijkt dat achter vertrouwde gezichten geheimen schuilgaan.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, waardoor je als lezer steeds nieuwe puzzelstukjes krijgt aangereikt. De spanning wordt langzaam maar effectief opgebouwd en onverwachte wendingen zorgen ervoor dat je blijft doorlezen. De angst en wanhoop van de ouders, en vooral van Maura, zijn voelbaar en maken het verhaal extra indringend.
Met een vlotte, beeldende schrijfstijl en realistische personages weet Jansma een spannende en emotionele thriller neer te zetten. De combinatie van mysterie, sterke karakterontwikkeling en een origineel uitgangspunt maakt dit boek tot een aanrader voor liefhebbers van spannende verhalen.
Een pakkende thriller met verrassingen en emotie – goed voor 4 sterren. ⭐⭐⭐⭐📚
Ik ontving dit heerlijke boek al in junuari via de crimecompagnieclub. Een club waarbij je elke maand een nieuwe thriller ontvangt. En dat voor maar €15,- terwijl de winkelprijs €22,95 bedraagt. Wie wil dat nu niet? Ik ben fan van het eerste uur!
Toen ik zag dat er weer een nieuw boek uit kwam van Linda Jansma, werd ik enorm enthousiast. Deze moest ik uiteraard hebben, want de boeken die ik tot nu toe van haar heb gelezen waren allemaal stuk voor stuk spannend!
Het verhaal gaat over een bus met dove kinderen & begeleiders die verdwijnt na een school uitje. De politie gaat alles na, maar omdat het onderzoek wat spaak loopt gaat een moeder, Maura zelf op onderzoek uit. Ze volgt haar intuïtie, maar brengt dit haar naar haar zoon en de kinderen?
Het verhaal bouwt alles goed op. Je leert eerst alle personages goed kennen. Die allemaal hun eigen zorgen en problemen hebben. Je volgt Maura een moeder van een dove jongen die in de bus zit. Jamie een dove jonge student die leraar wilt gaan worden en ook in de bus zit, Erica de schooldirectrice & Jan de rechercheur. Het verhaal is goed te volgen, heeft kleine hoofdstukjes en is opgedeeld in dagen & tijdsdelen. Wat heerlijk weg leest. Ik vond het weer een heerlijke spannende thriller van Linda! Dus Vertel het aan Iedereen!!!
Dit is mijn eerste boek van Linda ,maar ik ben gelijk op zoek gegaan naar de andere titels die op haar naam staan.
Het boek neemt je vanaf het eerste moment in spanning mee. Het is in het begin even wennen aan alle verschillende personages van het boek, maar zodra je daar bekend mee bent leest het boek als een trein. De hoofdstukken zijn kort, sluiten goed op elkaar aan en houden de spanning gedurende het verhaal er goed in. Het verhaal zit vol met spannende gebeurtenissen, emoties en het einde was een knaller!
Zelf heb ik het boek in 1 dag uitgelezen, want ik kon niet meer stoppen met lezen/luisteren.
Na het eerste clubboek van Linda, Onderstroom, dat ik met veel plezier heb gelezen, was ik nieuwsgierig naar dit verhaal. De achterflap belooft meteen spanning: na een schooluitstapje verdwijnt een bus met zeven dove kinderen en hun begeleiders spoorloos. Voor de ouders begint de ergste nachtmerrie. Terwijl de politie zich vastbijt in het onderzoek, neemt Maura, de moeder van de achtjarige Robin, het heft in eigen hand. Al snel blijkt dat het gevaar dichterbij is dan iemand had kunnen vermoeden.
Het uitgangspunt, dove kinderen in een dreigende situatie, vond ik erg sterk en origineel. Dit thema is zorgvuldig uitgewerkt. De kwetsbaarheid van de kinderen en de dagelijkse uitdagingen van leven in een wereld vol geluid, of juist zonder geluid, worden invoelbaar neergezet. Vooral de angst en wanhoop van de ouders, en in het bijzonder van Maura, komen goed binnen.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven: Maura, de politie, het schoolhoofd en daarnaast fragmenten uit het verleden. Dat zorgt voor afwisseling en kleine onthullingen die je regelmatig op het verkeerde been zetten. De spanning blijft daardoor prima aanwezig.
Toch hield het boek me niet volledig in zijn greep. Door de vele personages en verhaallijnen voelde het geheel voor mij wat versnipperd aan. Niet alle lijnen werden even mooi met elkaar verweven tot één sterk en overtuigend plot. Het was soms even zoeken wie wie was en waarom diegene nu precies belangrijk was voor het verhaal.
Ik denk dat mijn verwachtingen, na het lezen van Onderstroom, simpelweg net iets te hoog lagen. Vertel het niemand is zeker een spannende thriller met een origineel thema en sterke emotionele lagen, maar wist mij niet helemaal omver te blazen.
Dat Jansma haar sporen ruimschoots heeft verdiend, bewijst Vertel het niemand opnieuw. Deze psychologische thriller zit vol sterke plotwendingen en blijft intrigeren tot de allerlaatste bladzijde. Tegelijk is het een menselijk verhaal, dat laat zien hoe ver iemand kan gaan om verlangens te vervullen. Op een manier dat er zelfs begrip en sympathie bij de lezer ontstaat.
In het begin van het boek vond ik het verhaal wat onduidelijk. Er zijn verschillende hoofdpersonages waarvan er twee ook nog flashbacks hebben naar het verleden. Deze flashbacks zijn eerst nog heel vaag maar worden doorheen het verhaal duidelijker. Ook lijken enkele personen een dubbele agenda te hebben. Hierdoor ging ik mezelf afvragen of ze iets te maken hebben met de verdwijning van de kinderen. De spanning wordt goed opgebouwd, zeker richting het einde van het verhaal. Hierdoor ging ik steeds sneller lezen, want ik wou weten hoe alles in elkaar paste. En dat alles op het einde goed in elkaar paste is wel zeker, als een perfecte puzzel.
Dit boek, is er een die mij voorlopig in ieder geval nog wel zal bijblijven.
Na een schoolreisje verdwijnt een bus met 7 dove, jonge kinderen en de begeleiders van de radar. En dan begint de zoektocht.
Het boek is vanuit meerdere perspectieven geschreven. De directrice, de moeder van een van de kinderen, een van de begeleiders en de politieagent die bij deze zaak betrokken is.
Door deze perspectieven krijgt je ook meerdere vermoedens, meerdere verdachten. Iedereen lijkt ineens een mogelijke dader of betrokken bij deze zaak. Tot op het laatste moment had ik niet (volledig) door hoe het in elkaar zat.
Ik vind de schrijfstijl van Linda erg prettig en vloog dan ook door het boek heen🤭 Het boek grijpt je aan omdat het hier een éxtra kwetsbare groep betreft die in gevaar is; dove jonge kinderen.
De crime Compagnie, ontzettend bedankt voor dit recensie exemplaar!
wat een spannend verhaal! een heel fijn boek om te lezen. leest makkelijk weg. je leest meerdere personages door elkaar, elke keer een hoofdstuk van een ander personage maar je komt niet in de war. is duidelijk te volgen en toch heel spannend!
Een verhaal over een vastberaden moeder, met een kennis die veel connecties heeft. Over welke relaties er bestand zullen zijn tegen een traumatische gebeurtenis. een verhaal dat lekker weg leest en perfect is voor mensen die houden van een goede thriller
Na een schooluitje verdwijnt een bus met zeven dove kinderen en hun begeleiders zonder enig spoor. Voor de ouders begint een nachtmerrie die met de minuut erger wordt. Terwijl de politie koortsachtig onderzoek doet, besluit Maura, de moeder van de achtjarige Robin, niet langer af te wachten en zelf in actie te komen. Al snel ontdekt ze dat het gevaar dichterbij is dan iemand ooit had gedacht. Achter bekende gezichten gaan duistere geheimen schuil en blijkt niet iedereen te zijn wie hij zegt te zijn. Vastberaden om haar zoon terug te vinden, stort Maura zich in een risicovolle zoektocht, waarin één verkeerde stap fataal kan zijn, niet alleen voor Robin, maar voor alle vermiste kinderen.
Vertel het niemand van Linda Jansma is een indringende en spannende thriller die je niet onberoerd laat. Het verhaal grijpt je al snel bij de keel en laat je vervolgens nauwelijks meer los.
Als leerkracht en moeder kwam dit boek extra hard binnen. De gebeurtenissen raken een diepgewortelde angst: de veiligheid van kinderen die je juist wilt beschermen. Dat maakt het lezen niet alleen spannend, maar ook bijzonder aangrijpend en soms zelfs confronterend. Je leeft intens mee met de ouders en voelt hun wanhoop en machteloosheid op een manier die nog lang blijft nazinderen.
Jansma weet de spanning goed op te bouwen en speelt sterk met vertrouwen en wantrouwen. De dreiging voelt constant dichtbij en de plot zit vol verrassende wendingen die je blijven prikkelen om door te lezen.
Dit is mijn eerste boek van deze schrijfster. Het verhaal loopt vlot en je wil blijven lezen om te weten hoe het afloopt. Ik had dit boek dan ook in één dag uitgelezen!
Wat mij vooral aan de achterflap en boek trok is dat het gaat om een doelgroep (dove kinderen) wat niet vaak voorkomt in boeken.