What do you think?
Rate this book
Znikniemy
Każdy, kto dorasta, musi zniknąć.
Wyobraź sobie miejsce, do którego dorośli nie mają wstępu, a dzieci tworzą w nim własny świat. Brzmi jak marzenie?
Dla Otylii i jej przyjaciół DOM jest wszystkim: bezpieczną przystanią po globalnym kataklizmie, szkołą oraz miejscem, w którym znaleźli nową rodzinę. Czy jednak może stać się także więzieniem, którego nigdy nie zdołają opuścić?
Za jego murami nawiązują relacje, uczą się żyć, ale również tracą bliskich, którzy znikają w tajemniczych okolicznościach zaraz po tym, jak dorosną. Co się z nimi dzieje? Czy ktoś robi im krzywdę?
Przyjaciele postanawiają odkryć tajemnicę miejsca, które miało być ich azylem, ale zdaje się żywą pułapką, która karmi się dziecięcą radością, beztroską i marzeniami. Muszą wybrać między lojalnością wobec siebie, strachem przed nieznanym światem na zewnątrz a desperacką potrzebą poznania własnej tożsamości.
Czy oni także już wkrótce znikną? I czy to na pewno zniknięcia powinni bać się najbardziej?
Wyobraź sobie miejsce, do którego dorośli nie mają wstępu, a dzieci tworzą w nim własny świat. Brzmi jak marzenie?
Dla Otylii i jej przyjaciół DOM jest wszystkim: bezpieczną przystanią po globalnym kataklizmie, szkołą oraz miejscem, w którym znaleźli nową rodzinę. Czy jednak może stać się także więzieniem, którego nigdy nie zdołają opuścić?
Za jego murami nawiązują relacje, uczą się żyć, ale również tracą bliskich, którzy znikają w tajemniczych okolicznościach zaraz po tym, jak dorosną. Co się z nimi dzieje? Czy ktoś robi im krzywdę?
Przyjaciele postanawiają odkryć tajemnicę miejsca, które miało być ich azylem, ale zdaje się żywą pułapką, która karmi się dziecięcą radością, beztroską i marzeniami. Muszą wybrać między lojalnością wobec siebie, strachem przed nieznanym światem na zewnątrz a desperacką potrzebą poznania własnej tożsamości.
Czy oni także już wkrótce znikną? I czy to na pewno zniknięcia powinni bać się najbardziej?
376 pages, Paperback
First published February 25, 2026
8 people are currently reading
105 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 26 of 26 reviews
February 25, 2026
Kiedy zaczniecie czytać tą historię nie będziecie mogli się od niej oderwać, aż do ostatniego słowa .
Kiedy pierwszy raz czytałam „Znikniemy” była ona w moich myślach cały czas, nawet kiedy jej nie czytałam .
Autorka stworzyła niesamowicie oryginalną, tajemniczą i przepełnioną ogromną ilością szczęścia i smutku książkę .
Bohaterowie są tak dobrze stworzeni, że zapamiętacie ich na długo a przy czytaniu od razu będą wam się kreowały ich wyglądy . Co mnie w nich niezwykle chwyciło to to, że są szarzy moralnie . Żaden z nich nie jest idealny, to że wokół nich rozgrywa się fabuła w cale nie oznacza, że będziemy im cały czas dopingować . I to jest w tym pięknie, ponieważ jak każdy wie nikt nie jest idealny i bez wad .
Uwielbiam to jak na wiele sposobów można czytać tą książkę i ją interpretować, pierwszą z nich jest oczywiście sposób fabularny, jednak dwa kolejne są równie ciekawe . Możemy patrzeć na nią jako dziecko które ma na sobie różowe okulary i dopiero z wiekiem zaczyna zauważać wady ludzi w okół których na początku nie zauważał. Albo pokazanie jak nie wszyscy są gotowi na dorosłość i niektórzy próbują jak najbardziej od niej uciec i wrócić do dzieciństwa .
Zakończenie jest świetne ! Autorka odpowiada nam na ogromną ilość pytań dzięki czemu nie czujemy żadnych niedopowiedzeń, ale zarazem w kilku niewielkich wątkach zostawia małe szczeliny które pozwolą czytelnikowi samemu tworzyć drobne teorie .
Jest to mój ulubiony typ zakończeń - z jednej strony sprawiają, że twoje serce staje się cieplejsze, ale z drugiej zostawia ogromny ból i cierpienie .
Ta książka stała się moją bezpieczną przystanią, bohaterowie rodziną, chcę i będę chciała wiecznie do niej wracać, ale w porównaniu do bohaterów którzy chcieli uciec z Domu ja będę chciała zostać w nim na zawsze .
Kiedy pierwszy raz czytałam „Znikniemy” była ona w moich myślach cały czas, nawet kiedy jej nie czytałam .
Autorka stworzyła niesamowicie oryginalną, tajemniczą i przepełnioną ogromną ilością szczęścia i smutku książkę .
Bohaterowie są tak dobrze stworzeni, że zapamiętacie ich na długo a przy czytaniu od razu będą wam się kreowały ich wyglądy . Co mnie w nich niezwykle chwyciło to to, że są szarzy moralnie . Żaden z nich nie jest idealny, to że wokół nich rozgrywa się fabuła w cale nie oznacza, że będziemy im cały czas dopingować . I to jest w tym pięknie, ponieważ jak każdy wie nikt nie jest idealny i bez wad .
Uwielbiam to jak na wiele sposobów można czytać tą książkę i ją interpretować, pierwszą z nich jest oczywiście sposób fabularny, jednak dwa kolejne są równie ciekawe . Możemy patrzeć na nią jako dziecko które ma na sobie różowe okulary i dopiero z wiekiem zaczyna zauważać wady ludzi w okół których na początku nie zauważał. Albo pokazanie jak nie wszyscy są gotowi na dorosłość i niektórzy próbują jak najbardziej od niej uciec i wrócić do dzieciństwa .
Zakończenie jest świetne ! Autorka odpowiada nam na ogromną ilość pytań dzięki czemu nie czujemy żadnych niedopowiedzeń, ale zarazem w kilku niewielkich wątkach zostawia małe szczeliny które pozwolą czytelnikowi samemu tworzyć drobne teorie .
Jest to mój ulubiony typ zakończeń - z jednej strony sprawiają, że twoje serce staje się cieplejsze, ale z drugiej zostawia ogromny ból i cierpienie .
Ta książka stała się moją bezpieczną przystanią, bohaterowie rodziną, chcę i będę chciała wiecznie do niej wracać, ale w porównaniu do bohaterów którzy chcieli uciec z Domu ja będę chciała zostać w nim na zawsze .
February 26, 2026
Moi drodzy, jak ja tę książkę uwielbiam!
Zacznijmy od mojej ogromnej obsesji na punkcie domów, będących osobnymi bohaterami historii. Jest to motyw, na którego punkcie mam obsesję i kiedy odnalazłam go w tej książce, cieszyłam się jak małe dziecko.
Autorka potrafiła opisać Dom zarówno jako miejsce arkadyjskie, idylliczne i ogromnie nostalgiczne, kojarzące się z beztroskimi dziecięcymi latami, ale równocześnie najgorszego wroga bohaterów, miejsce pełne lęku, zepsucia, pozbawiające ich wszelakich możliwości i odcinające od prawdziwego życia. Przypominające chorą sektę, której propagandzie poddani zostali bohaterowie.
Podczas lektury nieustannie zmagałam się z rozstrzygnięciem, która z wersji jest prawdziwa. Czy Dom był azylem, czy może więzieniem. Początkowo wydawał się być rajem na ziemi, jedyną bezpieczną przystanią w pełnym zepsucia świecie. Jednak z każdym rozdziałem, z każdą niepokojącą sytuacją moje przerażenie rosło, a napięcie nie pozwalało na wyrzucenie myśli o tej historii z głowy.
Pochłonęłam tę książkę w jeden weekend. Podczas gdy jej nie czytałam, cały czas o niej myślałam. Podobnie po lekturze nie mogłam - i nie chciałam - wyrzucić jej z pamięci. Na ten moment czytałam ją już trzy razy i za każdym odkrywam w niej nowe rzeczy. Za każdym razem dotyka mnie ona równie mocno i towarzyszy mi to samo napięcie.
Czytając kompletnie odcinałam się od rzeczywistości. Wszystkimi myślami byłam z tą książką, była ona dla mnie wszystkim - zresztą nie tylko podczas czytania. Czułam się jakbym była w Domu wraz z bohaterami, jakbym razem z nimi przeżywała te historie. Jakbym była światkiem wydarzeń. Traciłam kontakt ze światem i wchodziłam za mury osobliwego i tajemniczego Domu.
Kreacja bohaterów wyszła wprost genialnie. Mamy tutaj grupkę przyjaciół, będących dla siebie rodziną, których kontrastujące ze sobą osobowości nieraz się ścierały, lecz beztroskie momenty z ich udziałem dawały mi masę komfortu.
Mówię to jako pisarka - dosłownie zazdrościłam autorce, że udało jej się napisać tak przepiękną i tak poruszającą historię. Podziwiam jej pomysły i styl. Po przeczytaniu byłam tak spragniona, że zamówiłam inną książkę jej autorstwa.
Zakończenie tej książki było po prostu idealne. Czegoś lepszego nie mogłam sobie wymarzyć. Pozostawiło mnie rozbitą, z twarzą mokrą od łez. Dołożyło się jedynie do tego, że wracam do niej myślami dosłownie codziennie i codziennie mam ochotę przeczytać ją ponownie.
Zacznijmy od mojej ogromnej obsesji na punkcie domów, będących osobnymi bohaterami historii. Jest to motyw, na którego punkcie mam obsesję i kiedy odnalazłam go w tej książce, cieszyłam się jak małe dziecko.
Autorka potrafiła opisać Dom zarówno jako miejsce arkadyjskie, idylliczne i ogromnie nostalgiczne, kojarzące się z beztroskimi dziecięcymi latami, ale równocześnie najgorszego wroga bohaterów, miejsce pełne lęku, zepsucia, pozbawiające ich wszelakich możliwości i odcinające od prawdziwego życia. Przypominające chorą sektę, której propagandzie poddani zostali bohaterowie.
Podczas lektury nieustannie zmagałam się z rozstrzygnięciem, która z wersji jest prawdziwa. Czy Dom był azylem, czy może więzieniem. Początkowo wydawał się być rajem na ziemi, jedyną bezpieczną przystanią w pełnym zepsucia świecie. Jednak z każdym rozdziałem, z każdą niepokojącą sytuacją moje przerażenie rosło, a napięcie nie pozwalało na wyrzucenie myśli o tej historii z głowy.
Pochłonęłam tę książkę w jeden weekend. Podczas gdy jej nie czytałam, cały czas o niej myślałam. Podobnie po lekturze nie mogłam - i nie chciałam - wyrzucić jej z pamięci. Na ten moment czytałam ją już trzy razy i za każdym odkrywam w niej nowe rzeczy. Za każdym razem dotyka mnie ona równie mocno i towarzyszy mi to samo napięcie.
Czytając kompletnie odcinałam się od rzeczywistości. Wszystkimi myślami byłam z tą książką, była ona dla mnie wszystkim - zresztą nie tylko podczas czytania. Czułam się jakbym była w Domu wraz z bohaterami, jakbym razem z nimi przeżywała te historie. Jakbym była światkiem wydarzeń. Traciłam kontakt ze światem i wchodziłam za mury osobliwego i tajemniczego Domu.
Kreacja bohaterów wyszła wprost genialnie. Mamy tutaj grupkę przyjaciół, będących dla siebie rodziną, których kontrastujące ze sobą osobowości nieraz się ścierały, lecz beztroskie momenty z ich udziałem dawały mi masę komfortu.
Mówię to jako pisarka - dosłownie zazdrościłam autorce, że udało jej się napisać tak przepiękną i tak poruszającą historię. Podziwiam jej pomysły i styl. Po przeczytaniu byłam tak spragniona, że zamówiłam inną książkę jej autorstwa.
Zakończenie tej książki było po prostu idealne. Czegoś lepszego nie mogłam sobie wymarzyć. Pozostawiło mnie rozbitą, z twarzą mokrą od łez. Dołożyło się jedynie do tego, że wracam do niej myślami dosłownie codziennie i codziennie mam ochotę przeczytać ją ponownie.
March 1, 2026
4,25☆
Naprawdę świetna pozycja. Co mogę więcej powiedzieć - ogromnie wjeżdża na głowę. Dużo emocji, dużo nieprzewidywalnych zwrotów akcji, dużo tajemniczości i niedopowiedzeń. To wszystko łączy się w naprawdę wyjątkową fabułę, którą swoją drogą jest bardzo przemyślana, spójna i logiczna. Aż do samego końca historii towarzyszyła mi gęsia skórka, a rozwiązanie zagadki było dla mnie naprawdę szokujące. Mega polecajka!💚🫶🏻
Naprawdę świetna pozycja. Co mogę więcej powiedzieć - ogromnie wjeżdża na głowę. Dużo emocji, dużo nieprzewidywalnych zwrotów akcji, dużo tajemniczości i niedopowiedzeń. To wszystko łączy się w naprawdę wyjątkową fabułę, którą swoją drogą jest bardzo przemyślana, spójna i logiczna. Aż do samego końca historii towarzyszyła mi gęsia skórka, a rozwiązanie zagadki było dla mnie naprawdę szokujące. Mega polecajka!💚🫶🏻
Read
March 11, 2026Genialna młodzieżówka, napisana przepięknym językiem, świetnie rozwinięci bohaterowie i świat przedstawiony. Niepokój, groza, ale też poczucie komfortu. 🖤👏🏻 Uwielbiam.
March 2, 2026
„Znikniemy” to horror młodzieżowy z motywami takimi jak: found family, strata bliskich osób czy dorastanie. Idealny dla fanów twórczości Marty Bijan i poetyckiej literatury młodzieżowej!
Jest to historia opowiadająca o Otylii i jej przyjaciołach oraz Domu, który daje wrażenie miejsca bezpiecznej przystani pełnej sielanki, tak naprawdę stając się więzieniem. Nastolatkowie zmagają się z własnymi myślami i strachem przed tym co nieuniknione - tym, że wkrótce mają zniknąć...
Debiut młodzieżowy autorstwa Pauliny Stępień okazał się jedną z najlepszych, jeśli nie najlepszą książką spośród wszystkich przeze mnie przeczytanych. Znalazłem w niej masę komfortu, ale również odczułem wzruszenie, radość czy melancholię.
Autorka sprawiła, że w trakcie czytania wielokrotnie łapałem się na tym, jak bardzo utożsamiam się z padającym cytatem czy też danym bohaterem. Moją sympatię szczególnie zdobyła Otylia oraz Jeremi, w którego postaci znalazłem najwięcej podobieństw do siebie samego, co niezwykle cenię w literaturze.
Paulina maluje słowem. Tworzy naturalne dialogi, idealnie oddaje emocje bohaterów i przede wszystkim przepięknie opisuje otaczającą bohaterów rzeczywistość. „Znikniemy” to książka młodzieżowa napisana naprawdę cudownym, poetyckim językiem. Jeśli cenicie sobie pióro Hani Czaban czy Marty Bijan, z pewnością pokochacie te Pauliny Stępień!
Jeśli, tak jak ja, jesteście fanami motywu found family to naprawdę musicie sięgnąć po tę historię. Przeczytałem sporo książek z grupą przyjaciół, która tworzy rodzinę, ale to ta powieść z tym motywem podbiła moje serce najmocniej - na równi z moimi ulubionymi książkami ever, czyli „Jutro już było” oraz „Muchomory w cukrze”.
Kolejny z motywów, który występuje w „Znikniemy” to tajemnica rodzinna. Autorka utrzymuje cały czas uwagę czytelnika, przeplatając i łącząc ze sobą elementy zagadki z motywem found family. Poza nimi książka zawiera motyw dark academia, „nawiedzony” dom oraz wcześniej wspomniana utrata bliskich osób, przez którą moje serce wielokrotnie łamało się w trakcie lektury tej powieści.
Dodatkowo książka ta porusza tematy, które są mi naprawdę bliskie i nad którymi rozmyślam długimi godzinami. Są to na przykład przemijanie oraz dorastanie. Także dzięki temu historia ta tak bardzo mną poruszyła i wywołała ogrom sprzecznych emocji.
Po skończeniu tej historii nie wiem, co mam ze sobą zrobić. Naprawdę. Czuję ogromną pustkę, a przez pierwsze kilka minut po poznaniu zakończenia po prostu wpatrywałem się w ścianę. Ta historia pozostawiła we mnie wyrwę, a Otylia, Nila, Ruta, Daniel, Ludwik, Teofil i Jeremi na zawsze pozostaną w moim sercu!
Dziękuję Paulinie za napisanie historii, która stała się moim domem, momentami niezwykle bolesnym i łamiącym serce.
Dziękuję także Wydawnictwu Young (już Bliss 🤭) za propozycję współpracy przy tej cudownej książce.
Jest to historia opowiadająca o Otylii i jej przyjaciołach oraz Domu, który daje wrażenie miejsca bezpiecznej przystani pełnej sielanki, tak naprawdę stając się więzieniem. Nastolatkowie zmagają się z własnymi myślami i strachem przed tym co nieuniknione - tym, że wkrótce mają zniknąć...
Debiut młodzieżowy autorstwa Pauliny Stępień okazał się jedną z najlepszych, jeśli nie najlepszą książką spośród wszystkich przeze mnie przeczytanych. Znalazłem w niej masę komfortu, ale również odczułem wzruszenie, radość czy melancholię.
Autorka sprawiła, że w trakcie czytania wielokrotnie łapałem się na tym, jak bardzo utożsamiam się z padającym cytatem czy też danym bohaterem. Moją sympatię szczególnie zdobyła Otylia oraz Jeremi, w którego postaci znalazłem najwięcej podobieństw do siebie samego, co niezwykle cenię w literaturze.
Paulina maluje słowem. Tworzy naturalne dialogi, idealnie oddaje emocje bohaterów i przede wszystkim przepięknie opisuje otaczającą bohaterów rzeczywistość. „Znikniemy” to książka młodzieżowa napisana naprawdę cudownym, poetyckim językiem. Jeśli cenicie sobie pióro Hani Czaban czy Marty Bijan, z pewnością pokochacie te Pauliny Stępień!
Jeśli, tak jak ja, jesteście fanami motywu found family to naprawdę musicie sięgnąć po tę historię. Przeczytałem sporo książek z grupą przyjaciół, która tworzy rodzinę, ale to ta powieść z tym motywem podbiła moje serce najmocniej - na równi z moimi ulubionymi książkami ever, czyli „Jutro już było” oraz „Muchomory w cukrze”.
Kolejny z motywów, który występuje w „Znikniemy” to tajemnica rodzinna. Autorka utrzymuje cały czas uwagę czytelnika, przeplatając i łącząc ze sobą elementy zagadki z motywem found family. Poza nimi książka zawiera motyw dark academia, „nawiedzony” dom oraz wcześniej wspomniana utrata bliskich osób, przez którą moje serce wielokrotnie łamało się w trakcie lektury tej powieści.
Dodatkowo książka ta porusza tematy, które są mi naprawdę bliskie i nad którymi rozmyślam długimi godzinami. Są to na przykład przemijanie oraz dorastanie. Także dzięki temu historia ta tak bardzo mną poruszyła i wywołała ogrom sprzecznych emocji.
Po skończeniu tej historii nie wiem, co mam ze sobą zrobić. Naprawdę. Czuję ogromną pustkę, a przez pierwsze kilka minut po poznaniu zakończenia po prostu wpatrywałem się w ścianę. Ta historia pozostawiła we mnie wyrwę, a Otylia, Nila, Ruta, Daniel, Ludwik, Teofil i Jeremi na zawsze pozostaną w moim sercu!
Dziękuję Paulinie za napisanie historii, która stała się moim domem, momentami niezwykle bolesnym i łamiącym serce.
Dziękuję także Wydawnictwu Young (już Bliss 🤭) za propozycję współpracy przy tej cudownej książce.
March 15, 2026
[ 2★] Bardzo słaby debiut. Oczekiwałam jakiegoś odjechanego horroru, pełnego mroku i finału, który mógłby mnie zmieść z podłogi. Przejechałam się...
Na początku nastrój był świetny, ale im dalej w las tym gorzej. Jak to się stało, że zamiast zagadkowego rozwiązania finału odkryliśmy, że tak naprawdę bohaterowie znajdują się w czymś co przypomina dom dziecka i nie ma tu żadnej rzeczy z horroru? Jak dla mnie słabe.
Brakowało mi również czegoś więcej na temat świata zewnętrznego. Dlaczego ludzie tak się go bali? Co to była za katastrofa czy jak to się tam zwało?
Jedyne co mi się podobało, to profile bohaterów, bo dzięki temu mogliśmy śmiało powiedzieć kto kim był. Otylia była wkurzająca, ale taki miała charakter, który był konsekwentnie trzymany do samego końca, więc dla mnie plus.
Na początku nastrój był świetny, ale im dalej w las tym gorzej. Jak to się stało, że zamiast zagadkowego rozwiązania finału odkryliśmy, że tak naprawdę bohaterowie znajdują się w czymś co przypomina dom dziecka i nie ma tu żadnej rzeczy z horroru? Jak dla mnie słabe.
Brakowało mi również czegoś więcej na temat świata zewnętrznego. Dlaczego ludzie tak się go bali? Co to była za katastrofa czy jak to się tam zwało?
Jedyne co mi się podobało, to profile bohaterów, bo dzięki temu mogliśmy śmiało powiedzieć kto kim był. Otylia była wkurzająca, ale taki miała charakter, który był konsekwentnie trzymany do samego końca, więc dla mnie plus.
February 28, 2026
Książkę przeczytałam jednej nocy. Naprawdę nie sposób było się od niej oderwać. Ta historia mocno mnie wciągnęła.
Podczas czytania czuć było narastające napięcie a dodatkowo książka wprowadziła mnie w niesamowity nastrój. Bywały jednak lekko nużące momenty czy też jakieś zbędne. Nie zmienia to jednak faktu że naprawdę baaaaardzo polubiłam tą historię i nie mogę doczekać się więcej pozycji od tej autorki❤️
Podczas czytania czuć było narastające napięcie a dodatkowo książka wprowadziła mnie w niesamowity nastrój. Bywały jednak lekko nużące momenty czy też jakieś zbędne. Nie zmienia to jednak faktu że naprawdę baaaaardzo polubiłam tą historię i nie mogę doczekać się więcej pozycji od tej autorki❤️
March 6, 2026
2.5/5; zawiodłam się fest
Read
March 7, 2026✨️🫶
February 25, 2026
przeczytalam to w pol dnia a to chyba cos znaczy
March 3, 2026
🗝️Dawno nie miałam AŻ tak bardzo mieszanych uczuć, co do książki…
🗝️Zacznę może od tego, że nie potrafiłam się w ogóle na początku wciągnąć w fabułę, a jeśli już mi się to udało, to, niestety, nie na długo. Według mnie akcję można porównać do sinusoidy - raz było ciekawie, raz okropnie nudno i to ogromnie mnie męczyło. Dopiero po połowie odczuwałam jakiekolwiek przyjemności z czytania, ale one i tak były naprawdę rzadko. Taką prawdziwą przyjemność i wczucie się w fabułę odczułam dopiero w ostatnich 50 stronach, które były naprawdę cudowne. Nie mogę też nic nie wspomnieć o zwrotach akcji, które były niespodziewane i zdecydowanie powodowały u mnie szok.
🗝️Nie polubiłam się w 100% ze stylem pisania autorki, chociaż pisze naprawdę pięknie i poetycko. Po prostu nie trafiło to w mój gust. No i z przykrością muszę stwierdzić, że te długie rozdziały mi się BARDZO dłużyły, co ujmowało mi właśnie tą radość z czytania.
🗝️Jeśli chodzi o bohaterów, to w jakimś momencie książki poczułam z nimi minimalną więź, ale nie jest ona duża i na pewno nie zostaną ze mną na dłużej. Co nie zmienia faktu, że ta więź w momentach była dla mnie odczuwalna. Wyróżnić muszę Otylię, która po połowie tak okropnie zaczęła mi działać na nerwy, że aż odechciewało mi się czytać. Wiem dlaczego została wykreowana tak, a nie inaczej, ale o rany, dawno jakaś postać mnie tak nie irytowała. Przysięgam w pewnym momencie PRAGNĘŁAM odłożyć książkę i już nigdy do niej nie wracać. Ale cieszę się, że tego nie zrobiłam.
🗝️Moje mieszane uczucia wynikają z tego, że pomysł na fabułę jest świetny, oryginalny, unikatowy i na pewno nie banalny. Nie mogę dać tej książce z czystym sumieniem 2/5, bo ona na to nie zasługuje w 100%. Nie wiem, czy dobrze wytłumaczę moje odczucia, ale po prostu ta książka sama w sobie jest naprawdę dobrą pozycją, po prostu mi nie podeszła. Ogromnym plusem jest to, że całościowo wszystko ma sens i po przeczytaniu rozumiem większość rzeczy i inaczej na nie patrzę, ale to nie zmienia faktu, że nie mogę tak po prostu zapomnieć o tym, co pisałam wcześniej.
🗝️Zakończenie jest takie, że czytelnik po przeczytaniu usiądzie na łóżko i przez kilka chwil będzie wpatrywał się w ścianę. Muszę przyznać, że po przeczytaniu - pomimo tego, że całościowo mi się książka nie za bardzo spodobała - poczułam to. Miałam ochotę tak wpatrywać się w ścianę i przy tym towarzyszyła mi myśl:”Co tu się-…”. Było specyficzne, ale zdecydowanie pasowało do historii.
🗝️Podsumowując… Książka jest naprawdę dobrze „stworzona”, nie widziałam w niej samych minusów. A jakiś czas po przeczytaniu dalej wracam do niej myślami i są one zdecydowanie pozytywne.
🗝️Książka ma taką niższą ocenę przez to, co wymieniłam w drugim akapicie. Przez to nie potrafię jej ocenić inaczej, chociaż w głębi serca chciałabym.
🗝️Mimo tego, że „Znikniemy” nie przypadło mi do gustu w 100%, to ogromnie gratuluję autorce wydania książki! Debiutu, który - w tym pozytywnym sensie - jest inny od wszystkich pozostałych horrorów, jakie do tej pory czytałam.
𝒙𝒐𝒙𝒐
𝑬𝒍𝒊𝒛
ᴅᴢɪęᴋᴜᴊę ᴡʏᴅᴀᴡɴɪᴄᴛᴡᴜ ᴢᴀ sᴢᴀɴsę ɪ ᴢᴀᴜғᴀɴɪᴇ![ᴡsᴘółᴘʀᴀᴄᴀ ʀᴇᴋʟᴀᴍᴏᴡᴀ • ᴡʏᴅᴀᴡɴɪᴄᴛᴡᴏ ʏᴏᴜɴɢ]
🗝️Zacznę może od tego, że nie potrafiłam się w ogóle na początku wciągnąć w fabułę, a jeśli już mi się to udało, to, niestety, nie na długo. Według mnie akcję można porównać do sinusoidy - raz było ciekawie, raz okropnie nudno i to ogromnie mnie męczyło. Dopiero po połowie odczuwałam jakiekolwiek przyjemności z czytania, ale one i tak były naprawdę rzadko. Taką prawdziwą przyjemność i wczucie się w fabułę odczułam dopiero w ostatnich 50 stronach, które były naprawdę cudowne. Nie mogę też nic nie wspomnieć o zwrotach akcji, które były niespodziewane i zdecydowanie powodowały u mnie szok.
🗝️Nie polubiłam się w 100% ze stylem pisania autorki, chociaż pisze naprawdę pięknie i poetycko. Po prostu nie trafiło to w mój gust. No i z przykrością muszę stwierdzić, że te długie rozdziały mi się BARDZO dłużyły, co ujmowało mi właśnie tą radość z czytania.
🗝️Jeśli chodzi o bohaterów, to w jakimś momencie książki poczułam z nimi minimalną więź, ale nie jest ona duża i na pewno nie zostaną ze mną na dłużej. Co nie zmienia faktu, że ta więź w momentach była dla mnie odczuwalna. Wyróżnić muszę Otylię, która po połowie tak okropnie zaczęła mi działać na nerwy, że aż odechciewało mi się czytać. Wiem dlaczego została wykreowana tak, a nie inaczej, ale o rany, dawno jakaś postać mnie tak nie irytowała. Przysięgam w pewnym momencie PRAGNĘŁAM odłożyć książkę i już nigdy do niej nie wracać. Ale cieszę się, że tego nie zrobiłam.
🗝️Moje mieszane uczucia wynikają z tego, że pomysł na fabułę jest świetny, oryginalny, unikatowy i na pewno nie banalny. Nie mogę dać tej książce z czystym sumieniem 2/5, bo ona na to nie zasługuje w 100%. Nie wiem, czy dobrze wytłumaczę moje odczucia, ale po prostu ta książka sama w sobie jest naprawdę dobrą pozycją, po prostu mi nie podeszła. Ogromnym plusem jest to, że całościowo wszystko ma sens i po przeczytaniu rozumiem większość rzeczy i inaczej na nie patrzę, ale to nie zmienia faktu, że nie mogę tak po prostu zapomnieć o tym, co pisałam wcześniej.
🗝️Zakończenie jest takie, że czytelnik po przeczytaniu usiądzie na łóżko i przez kilka chwil będzie wpatrywał się w ścianę. Muszę przyznać, że po przeczytaniu - pomimo tego, że całościowo mi się książka nie za bardzo spodobała - poczułam to. Miałam ochotę tak wpatrywać się w ścianę i przy tym towarzyszyła mi myśl:”Co tu się-…”. Było specyficzne, ale zdecydowanie pasowało do historii.
🗝️Podsumowując… Książka jest naprawdę dobrze „stworzona”, nie widziałam w niej samych minusów. A jakiś czas po przeczytaniu dalej wracam do niej myślami i są one zdecydowanie pozytywne.
🗝️Książka ma taką niższą ocenę przez to, co wymieniłam w drugim akapicie. Przez to nie potrafię jej ocenić inaczej, chociaż w głębi serca chciałabym.
🗝️Mimo tego, że „Znikniemy” nie przypadło mi do gustu w 100%, to ogromnie gratuluję autorce wydania książki! Debiutu, który - w tym pozytywnym sensie - jest inny od wszystkich pozostałych horrorów, jakie do tej pory czytałam.
𝒙𝒐𝒙𝒐
𝑬𝒍𝒊𝒛
ᴅᴢɪęᴋᴜᴊę ᴡʏᴅᴀᴡɴɪᴄᴛᴡᴜ ᴢᴀ sᴢᴀɴsę ɪ ᴢᴀᴜғᴀɴɪᴇ![ᴡsᴘółᴘʀᴀᴄᴀ ʀᴇᴋʟᴀᴍᴏᴡᴀ • ᴡʏᴅᴀᴡɴɪᴄᴛᴡᴏ ʏᴏᴜɴɢ]
March 13, 2026
Niewiele pamiętasz z okresu "sprzed". Znasz Dom. Miejsce w którym jesteś bezpieczny, otoczony opieką i najbliższymi osobami. Odizolowany od pełnego zagrożeń świata. Ale dorastasz, a Dom powoli przestaje cię potrzebować. Wypędza cię. Znikniesz stąd tak jak inni przed tobą.
Ale ty nie możesz do tego dopuścić...
✨️Otylia nie może zniknąć. Nie może też pozwolić, by jej przyjaciele, jej jedyna rodzina zniknęli stąd na zawsze. To bohaterka zdeterminowana, z jednym celem, który chce zrealizować, mimo wszystko. Z każdą stronę coraz bardziej zagłębiamy się w jej historie, odkrywając prawdę, niekoniecznie dogodną.
Od początku książki uderza w nas tajemniczy klimat. Pojawiają się pytanie, na które koniecznie chcemy poznać odpowiedzi.
✨️Czym jest Dom? Czy ten stary budynek, wypełniony dziećmi...żyje? A może to klątwa. Dlaczego nastolatkowie w pewnym momencie znikają i co tak naprawdę znaczy "zniknąć"?
✨️Ta pozycja to nie tylko zwykła młodzieżówka z elementami paranormalnymi. To opowieść o dorastaniu, mierzeniu się z samym sobą, poświęceniu oraz o zmianach i tym jak potrafią przerażać. Za akcją i szczyptą magii kryje się więcej, niż moglibyśmy z początku przypuszczać.
✨️Każdy bohater posiada pewne charakterystyczne cechy. Ma swoją historię, drogę, którą przeszedł by znaleźć się właśnie w tym miejscu i w tym czasie. To nie jest bajka ze szczęśliwym zakończeniem. Ma w sobie za to coś autentycznego.
✨️Napisana bardzo przyjemnie, wicąga i intryguje. Choć przez większość czasu czytałam jedynie z zaciekawieniem, tak sama końcówka całkiem niespodziewanie wcisnęła ze mnie sporo nieoczekiwanych emocji. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki, ale mam nadzieję, że nie ostatnie. Uwielbiam nieoczywiste książki, a ta w tym wypadku zdecydowanie mnie nie zawiodła.
[Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Young]
Ale ty nie możesz do tego dopuścić...
✨️Otylia nie może zniknąć. Nie może też pozwolić, by jej przyjaciele, jej jedyna rodzina zniknęli stąd na zawsze. To bohaterka zdeterminowana, z jednym celem, który chce zrealizować, mimo wszystko. Z każdą stronę coraz bardziej zagłębiamy się w jej historie, odkrywając prawdę, niekoniecznie dogodną.
Od początku książki uderza w nas tajemniczy klimat. Pojawiają się pytanie, na które koniecznie chcemy poznać odpowiedzi.
✨️Czym jest Dom? Czy ten stary budynek, wypełniony dziećmi...żyje? A może to klątwa. Dlaczego nastolatkowie w pewnym momencie znikają i co tak naprawdę znaczy "zniknąć"?
✨️Ta pozycja to nie tylko zwykła młodzieżówka z elementami paranormalnymi. To opowieść o dorastaniu, mierzeniu się z samym sobą, poświęceniu oraz o zmianach i tym jak potrafią przerażać. Za akcją i szczyptą magii kryje się więcej, niż moglibyśmy z początku przypuszczać.
✨️Każdy bohater posiada pewne charakterystyczne cechy. Ma swoją historię, drogę, którą przeszedł by znaleźć się właśnie w tym miejscu i w tym czasie. To nie jest bajka ze szczęśliwym zakończeniem. Ma w sobie za to coś autentycznego.
✨️Napisana bardzo przyjemnie, wicąga i intryguje. Choć przez większość czasu czytałam jedynie z zaciekawieniem, tak sama końcówka całkiem niespodziewanie wcisnęła ze mnie sporo nieoczekiwanych emocji. To było moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki, ale mam nadzieję, że nie ostatnie. Uwielbiam nieoczywiste książki, a ta w tym wypadku zdecydowanie mnie nie zawiodła.
[Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Young]
March 3, 2026
⭐️⭐️⭐️⭐️/⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ [4,5/5]
[ współpraca reklamowa @wydawnictwoyoung ]
Nadal zmagam się z zastojem i próbuję go jakoś przełamać. To już drugi tydzień, a ja chcę wrócić do czytania. Tak wyszło, że spróbowałam z „Znikniemy”. Dawno thrillerów nie czytałam, a w te wakacje kilka książek z tego gatunku przeczytałam i badzo polubiłam.
Nie spodziewałam się, że aż tak finalnie mnie wciągnie. Od początku byłam ciekawa, co się wydarzy, a ta cała zagadka i niepewność trzymały mnie w napięciu. Czułam taki lekki dreszczyk emocji. Czytało się to bardzo lekko i praktycznie skończyłam całość w jeden dzień. Bohaterowie też byli świetnie wykreowani, każdy miał w sobie coś, co sprawiało, że chciałam ich poznać.
Miałam na początku problem się wciągnąć. Sama historia wydawała się intrygująca, ale mój zastój dawał o sobie znać i przez to ciężej było mi się przebić przez pierwsze rozdziały. Jednak kiedy mnie pochłonęło to przepadłam. Poza tym naprawdę nie mam się do czego przyczepić.
Uważałam z początku Otylię za naiwną, działającą dla dobra innych nastolatkę i trochę taka była, ale nie do końca. Właśnie to sprawiło, że ją polubiłam . Daniel też nie był idealny ani jakoś przesadnie dobry, ale mimo wszystko go darze sympatią . W sumie każdą postać nią darze. Jest jeszcze Jeremi, on był po prostu w porządku do innych.
Podłamałam się trochę końcówką, lecz bardziej w drobnym sensie. Chciałam, by fabuła potoczyła się nieco inaczej, ale jednocześnie niekoniecznie szczęśliwe zakończenia też są dobre. Dzięki temu ta książka na pewno zostanie ze mną na dłużej. Po „Znikniemy” dochodzę do wniosku, że naprawdę muszę kupić więcej książe z tego gatunku, skoro mnie tak wciąga.
[ współpraca reklamowa @wydawnictwoyoung ]
Nadal zmagam się z zastojem i próbuję go jakoś przełamać. To już drugi tydzień, a ja chcę wrócić do czytania. Tak wyszło, że spróbowałam z „Znikniemy”. Dawno thrillerów nie czytałam, a w te wakacje kilka książek z tego gatunku przeczytałam i badzo polubiłam.
Nie spodziewałam się, że aż tak finalnie mnie wciągnie. Od początku byłam ciekawa, co się wydarzy, a ta cała zagadka i niepewność trzymały mnie w napięciu. Czułam taki lekki dreszczyk emocji. Czytało się to bardzo lekko i praktycznie skończyłam całość w jeden dzień. Bohaterowie też byli świetnie wykreowani, każdy miał w sobie coś, co sprawiało, że chciałam ich poznać.
Miałam na początku problem się wciągnąć. Sama historia wydawała się intrygująca, ale mój zastój dawał o sobie znać i przez to ciężej było mi się przebić przez pierwsze rozdziały. Jednak kiedy mnie pochłonęło to przepadłam. Poza tym naprawdę nie mam się do czego przyczepić.
Uważałam z początku Otylię za naiwną, działającą dla dobra innych nastolatkę i trochę taka była, ale nie do końca. Właśnie to sprawiło, że ją polubiłam . Daniel też nie był idealny ani jakoś przesadnie dobry, ale mimo wszystko go darze sympatią . W sumie każdą postać nią darze. Jest jeszcze Jeremi, on był po prostu w porządku do innych.
Podłamałam się trochę końcówką, lecz bardziej w drobnym sensie. Chciałam, by fabuła potoczyła się nieco inaczej, ale jednocześnie niekoniecznie szczęśliwe zakończenia też są dobre. Dzięki temu ta książka na pewno zostanie ze mną na dłużej. Po „Znikniemy” dochodzę do wniosku, że naprawdę muszę kupić więcej książe z tego gatunku, skoro mnie tak wciąga.
March 17, 2026
,,𝓩𝓷𝓲𝓴𝓷𝓲𝓮𝓶𝔂” 🏠👻
˗ˏˋ 𝑃𝑎𝑢𝑙𝑖𝑛𝑎 𝑆𝑡𝑒̨𝑝𝑖𝑒𝑛́ ୭ ⋆
★★★★/★★★★★ [𝟒/𝟓]
⋆｡˚꩜°‧[ 𝐰𝐬𝐩𝐨́𝐥𝐩𝐫𝐚𝐜𝐚 𝐫𝐞𝐤𝐥𝐚𝐦𝐨𝐰𝐚 •
@wydawnictwo.bliss ]
⊹ ʟᴇ̨ᴋ ᴘʀᴢᴇᴅ ᴅᴏʀᴏsʟᴏśᴄɪᴀ̨
⊹ ꜰᴏᴜɴᴅ ꜰᴀᴍɪʟʏ
⊹ ᴘᴏsᴢᴜᴋɪᴡᴀɴɪᴇ ᴘʀᴀᴡᴅʏ
————————————————————————
⋆. 𐙚 𝒁𝒏𝒊𝒌𝒏𝒊𝒆𝒎𝒚 to młodzieżowy thriller autorstwa Pauliny Stępień, który zdecydowanie przekracza normy współczesnych młodzieżówek! Książka opowiada o dzieciach wychowujących się w domu, w którym osoby, które przekroczą pewien wiek, znikają… Nikt nie pamięta swojego życia przed przyjazdem do domu, a kiedy nastolatkowie powoli zaczynają przypominać sobie wydarzenia z przeszłości, dzieją się dziwne rzeczy.
⋆. 𐙚 Moje oczekiwania wobec tej książki nie były wygórowane, jednak zależało mi na tym, żeby trzymała w napięciu i po prostu była ciekawa. Zacznę od tego, że wyobrażałam ją sobie zupełnie inaczej, nastawiłam się bardziej na klaustrofobiczny thriller w domu, z którego nie da się wyjść. Mimo to książka okazała się świetna! Jedyne, co mogłabym zarzucić, to to, że mogłoby być w niej trochę więcej grozy.
⋆. 𐙚 Bohaterowie zostali wykreowani przez autorkę w niezwykły sposób, a ich dialogi i wewnętrzne przemyślenia niemal emanowały tajemnicą! Były momenty, w których naprawdę nie mogłam oderwać się od książki, z każdą stroną czytelnik odkrywa nowe, zaskakujące elementy historii.
⋆. 𐙚 Chciałabym dodać, że dosłownie wielbię klimat tej książki, gdyż sprawia on, że można całkowicie zanurzyć się w przedstawionym świecie!
— ˗ˋ ୨୧ ˊ˗ —
⋆. 𐙚 Podsumowując, jeśli uwielbiacie lektury, które zostawiają was w niepewności aż do samego końca, to zdecydowanie powinniście zapoznać się z tą historią!
⋆｡˚ ༘ ° 𝔁𝓸𝔁𝓸 𝓢 💋
˗ˏˋ 𝑃𝑎𝑢𝑙𝑖𝑛𝑎 𝑆𝑡𝑒̨𝑝𝑖𝑒𝑛́ ୭ ⋆
★★★★/★★★★★ [𝟒/𝟓]
⋆｡˚꩜°‧[ 𝐰𝐬𝐩𝐨́𝐥𝐩𝐫𝐚𝐜𝐚 𝐫𝐞𝐤𝐥𝐚𝐦𝐨𝐰𝐚 •
@wydawnictwo.bliss ]
⊹ ʟᴇ̨ᴋ ᴘʀᴢᴇᴅ ᴅᴏʀᴏsʟᴏśᴄɪᴀ̨
⊹ ꜰᴏᴜɴᴅ ꜰᴀᴍɪʟʏ
⊹ ᴘᴏsᴢᴜᴋɪᴡᴀɴɪᴇ ᴘʀᴀᴡᴅʏ
————————————————————————
⋆. 𐙚 𝒁𝒏𝒊𝒌𝒏𝒊𝒆𝒎𝒚 to młodzieżowy thriller autorstwa Pauliny Stępień, który zdecydowanie przekracza normy współczesnych młodzieżówek! Książka opowiada o dzieciach wychowujących się w domu, w którym osoby, które przekroczą pewien wiek, znikają… Nikt nie pamięta swojego życia przed przyjazdem do domu, a kiedy nastolatkowie powoli zaczynają przypominać sobie wydarzenia z przeszłości, dzieją się dziwne rzeczy.
⋆. 𐙚 Moje oczekiwania wobec tej książki nie były wygórowane, jednak zależało mi na tym, żeby trzymała w napięciu i po prostu była ciekawa. Zacznę od tego, że wyobrażałam ją sobie zupełnie inaczej, nastawiłam się bardziej na klaustrofobiczny thriller w domu, z którego nie da się wyjść. Mimo to książka okazała się świetna! Jedyne, co mogłabym zarzucić, to to, że mogłoby być w niej trochę więcej grozy.
⋆. 𐙚 Bohaterowie zostali wykreowani przez autorkę w niezwykły sposób, a ich dialogi i wewnętrzne przemyślenia niemal emanowały tajemnicą! Były momenty, w których naprawdę nie mogłam oderwać się od książki, z każdą stroną czytelnik odkrywa nowe, zaskakujące elementy historii.
⋆. 𐙚 Chciałabym dodać, że dosłownie wielbię klimat tej książki, gdyż sprawia on, że można całkowicie zanurzyć się w przedstawionym świecie!
— ˗ˋ ୨୧ ˊ˗ —
⋆. 𐙚 Podsumowując, jeśli uwielbiacie lektury, które zostawiają was w niepewności aż do samego końca, to zdecydowanie powinniście zapoznać się z tą historią!
⋆｡˚ ༘ ° 𝔁𝓸𝔁𝓸 𝓢 💋
March 18, 2026
Hejka! Przychodzę do was z recenzja książki „Znikniemy” autorstwa Pauliny Stępień! 🩶✨
──── ୨୧ ────
★ ★ ★ , 5 / 5
──── ୨୧ ────
⏳Moja opinia:
Szczerze mówiąc sama nie wiem co sądzić i tej pozycji, gdyż z jednej strony bardzo lubię jej klimat, a z drugiej - czegoś mi w niej zabrakło. Nastawiałam się na książkę pełną grozy i niepokoju, myślałam, że zakończenie będzie miało drugie, głębsze dno. Czy dostałam to czego oczekiwałam? Nie do końca ☹️ Książka faktycznie miała swój mroczny klimat, jednak czuję, że była ona lekko nieprzemyślana. Pomysł na historię jest naprawdę świetny, lecz moim zdaniem można by było zupełnie inaczej poprowadzić i zakończyć tę historię. Zakończenie wydawało mi się takie dość płytkie, myślałam, że dostaniemy jakiś nieoczekiwany zwrot akcji, czy odpowiedzi na ciekawiące nas pytania.
Mam wrażenie, że wiele wątków było tutaj niedokończonych. Osobiście bardzo zaintrygowała mnie sytuacja z tajemniczym mężczyzną ze „świata zewnętrznego” na początku książki i do końca histori zastanawiałam się co tak właściwie się tam znajduje. Niestety nie dostaliśmy odpowiedzi na to pytanie, co naprawdę mnie zawiodło.
Bohaterowie byli bardzo dobrze wykreowani, naprawdę się z nimi związałam. Uwielbiam trio Otylii, Jeremiego i Daniela, mimo wzlotów i upadków im towarzyszącym. Dzięki wklejce w książce łatwiej było też nam wyobrazić sobie dom, co zdecydowanie idzie na plus!
Jestem ogromną fanką książek z mrocznym klimatem, więc mimo tego, iż po części zawiodłam się na tej historii, to napewno sięgnę po następne powieści Pauliny! 🤍
lovkii!!
lena 😚
──── ୨୧ ────
⏳Kategoria wiekowa: 13/14+
──── ୨୧ ────
★ ★ ★ , 5 / 5
──── ୨୧ ────
⏳Moja opinia:
Szczerze mówiąc sama nie wiem co sądzić i tej pozycji, gdyż z jednej strony bardzo lubię jej klimat, a z drugiej - czegoś mi w niej zabrakło. Nastawiałam się na książkę pełną grozy i niepokoju, myślałam, że zakończenie będzie miało drugie, głębsze dno. Czy dostałam to czego oczekiwałam? Nie do końca ☹️ Książka faktycznie miała swój mroczny klimat, jednak czuję, że była ona lekko nieprzemyślana. Pomysł na historię jest naprawdę świetny, lecz moim zdaniem można by było zupełnie inaczej poprowadzić i zakończyć tę historię. Zakończenie wydawało mi się takie dość płytkie, myślałam, że dostaniemy jakiś nieoczekiwany zwrot akcji, czy odpowiedzi na ciekawiące nas pytania.
Mam wrażenie, że wiele wątków było tutaj niedokończonych. Osobiście bardzo zaintrygowała mnie sytuacja z tajemniczym mężczyzną ze „świata zewnętrznego” na początku książki i do końca histori zastanawiałam się co tak właściwie się tam znajduje. Niestety nie dostaliśmy odpowiedzi na to pytanie, co naprawdę mnie zawiodło.
Bohaterowie byli bardzo dobrze wykreowani, naprawdę się z nimi związałam. Uwielbiam trio Otylii, Jeremiego i Daniela, mimo wzlotów i upadków im towarzyszącym. Dzięki wklejce w książce łatwiej było też nam wyobrazić sobie dom, co zdecydowanie idzie na plus!
Jestem ogromną fanką książek z mrocznym klimatem, więc mimo tego, iż po części zawiodłam się na tej historii, to napewno sięgnę po następne powieści Pauliny! 🤍
lovkii!!
lena 😚
──── ୨୧ ────
⏳Kategoria wiekowa: 13/14+
Read
March 22, 2026jestem na pierwszym rozdziale i już jest całkiem źle. chyba se odpuszczę... muszę pomyśleć.
mam ogromny problem z za bardzo rozbudowanymi zdaniami. jest ZA DUŻO O WIELE ZA DUŻO PORÓWNAŃ, EPITETÓW I ZA MAŁO KROPEK 😭😭💀🙏 czułam się znów, jakbym czytała esej stephena kinga o lekach eddiego (jedna strona zdania bez żadnej kropki) To nie jest dobre. ja rozumiem, że kogoś może ponieść fantazja bo ja też czasem pisze jak opętana i nie kontroluje długości zdań ale warto to zmienić.
druga rzecz, zahaczając o nr 1. Zdanie samo do siebie nie pasuje xd. Zaczyna się czymś innym a kończy czymś kompletnie innym. to wybija z tropu, bardzo. co tam się wgl działo???????? ja nic nie zrozumiałam, z tych 4% książki.
trzecia. NASTOLATKOWIE TAK NIE ROZMAWIAJĄ 😭 bohaterowie rozmawiają między sobą, jakbym słyszała moją babunie polonistkę. napewno nie tym językiem. a wiem, bo obracam się w gronie nastolatków (też czytających różne rzeczy) i no, tak nie jest.
może jeszcze bym coś wynalazła.. ale nie będę pastwić się nad czterema procentami. tho wolałabym ostrzec, bo wiem, że nie każdy lubi takie coś.
pozdro.
rozprawka, jak na polskim..
mam ogromny problem z za bardzo rozbudowanymi zdaniami. jest ZA DUŻO O WIELE ZA DUŻO PORÓWNAŃ, EPITETÓW I ZA MAŁO KROPEK 😭😭💀🙏 czułam się znów, jakbym czytała esej stephena kinga o lekach eddiego (jedna strona zdania bez żadnej kropki) To nie jest dobre. ja rozumiem, że kogoś może ponieść fantazja bo ja też czasem pisze jak opętana i nie kontroluje długości zdań ale warto to zmienić.
druga rzecz, zahaczając o nr 1. Zdanie samo do siebie nie pasuje xd. Zaczyna się czymś innym a kończy czymś kompletnie innym. to wybija z tropu, bardzo. co tam się wgl działo???????? ja nic nie zrozumiałam, z tych 4% książki.
trzecia. NASTOLATKOWIE TAK NIE ROZMAWIAJĄ 😭 bohaterowie rozmawiają między sobą, jakbym słyszała moją babunie polonistkę. napewno nie tym językiem. a wiem, bo obracam się w gronie nastolatków (też czytających różne rzeczy) i no, tak nie jest.
może jeszcze bym coś wynalazła.. ale nie będę pastwić się nad czterema procentami. tho wolałabym ostrzec, bo wiem, że nie każdy lubi takie coś.
pozdro.
rozprawka, jak na polskim..
March 19, 2026
bardzo naciągane te dwie gwiazdki. Daniel i Jeremi strasznie overreactuja, rozumiem ze po tej wiadomości z listu, który Daniel spalil, można być zaszokowanym, ale aż tak? Myślałam, ze to będzie jakiś giga plot twist, a moja reakcja to raczej no ok XD? miałam nadzieję, ze to nie koniec informacji z tego listu, ale sie zawiodłam. A ta Otylia, o bogowie, co ona ma w głowie, ze tyle osób musi jej powiedzieć oczywistą oczywistość, aby ona zakumała. Miało być emocjonalne zakończenie, które mnie zniszczy, no i gdzie ono? to dobrze, ze wszyscy uciekli od tej wariatki, happy end. No ale nie wiem jak mogłabym zasnąć, gdybym nie dodała, ze jest pięknie wydana, ta okładka jest najzwyklejsza w świecie, a mimo wzzystko nadzwyczajnie mi sie podoba
March 6, 2026
2,75/5 chyba nie tego oczekiwałam po książce. Liczyłam na strach, ból itp a tak naprawdę jedyne co wzbudziło we mnie emocje to przemyślenia na temat dorośnięcia i opuszczenia domu. Idealnym stwierdzeniem będzie powiedzenie, że ta książka to dla mnie niezła sinusoida bo wacham się między 2 a 3 / 5. Chyba poprostu pozycja nie dla mnie. Dodatkowo te mega długie rozdziały... sprawiały, że książka bardzo się dłużyła. Myślę natomiast, że dla niektórych może stać się ona bezpieczną przystanią 🫶🏼
March 20, 2026
liczyłam na książkę poziomem dorównującą powieściom Marty Bijan - w końcu napisała na niej polecajkę. niestety, zawiodłam się. zapowiadał się świetny horror z doskonałym klimatem, jednak to wszystko poszło w bardziej obyczajowo-thrillerową stronę i zmarnowało swój potencjał. nie była to jakaś zła pozycja, ale miałam o wiele wyższe oczekiwania.
March 23, 2026
Naprawdę dobra młodzieżówka! Świetny klimat, dobrze poprowadzona fabuła i ciekawi, niejednoznaczni moralnie bohaterowie
Moim zdaniem można ją interpretować zarówno bardzo dosłownie, jak i potraktować jako swego rodzaju parabolę o wchodzeniu w dorosłość i odnajdywaniu się w nieznanej rzeczywistości (lub nie)
Moim zdaniem można ją interpretować zarówno bardzo dosłownie, jak i potraktować jako swego rodzaju parabolę o wchodzeniu w dorosłość i odnajdywaniu się w nieznanej rzeczywistości (lub nie)
March 13, 2026
2.5 trochę nie wiem co o tym myśleć. pierwsza część książki była zdecydowanie lepsza niż druga. uwielbiam Vibe na początku, a później robi się... dziwnie. Plus za pomysł ale jakoś to chyba nie dla mnie
February 28, 2026
Bardzo słaba historia, a szkoda bo bardzo chciałam ją przeczytać 😬😬😬
March 1, 2026
2,75⭐️😵💫
March 6, 2026
- mamo możemy mieć The Promised Neverland?
- mamy The Promised Neverland w domu
The Promised Neverland w domu:
a tak serio było bardzo fajne.
- mamy The Promised Neverland w domu
The Promised Neverland w domu:
a tak serio było bardzo fajne.
March 14, 2026
Uwielbiam tą książkę, z początku ciężko było mi się wkręcić, ale jak się udało to przepadłam
March 5, 2026
UPDATE!!
książka wprowadziła mnie w zastój czytelniczy, nie pozdrawiam
książka wprowadziła mnie w zastój czytelniczy, nie pozdrawiam
Displaying 1 - 26 of 26 reviews