What do you think?
Rate this book
Halewijn
Fasna, 1107. In de bossen rond het dorp verdwijnen jonge vrouwen. Iedereen weet dat je daar ’s nachts niet moet komen. Wat heeft hen naar het duister gelokt?
Elena, de bastaarddochter van kasteelheer Henric van de Cannenburgh, leidt een teruggetrokken leven. Door haar spraakgebrek heeft ze moeite aansluiting te vinden. Alleen wanneer ze zingt, vloeien haar woorden vrij. Maar haar wereld wankelt wanneer haar vader hertrouwt met vrouwe Marzoeta, een vrouw uit het bedrijvige Zutphen die niets moet hebben van het trage kasteelleven en al helemaal niet van Henrics bastaarden. Terwijl de dreiging in het bos groeit, komen Elena en Marzoeta steeds meer alleen te staan. Als ze willen overleven, zullen ze elkaar – en de waarheid – onder ogen moeten komen.
Halewijn is een moderne hervertelling van het middeleeuwse lied van de heer Halewijn. Het is een zinderend verhaal over hoe schijn bedriegt, over macht en misleiding, en twee vrouwen die hun eigen verhaal moeten vormen.
Elena, de bastaarddochter van kasteelheer Henric van de Cannenburgh, leidt een teruggetrokken leven. Door haar spraakgebrek heeft ze moeite aansluiting te vinden. Alleen wanneer ze zingt, vloeien haar woorden vrij. Maar haar wereld wankelt wanneer haar vader hertrouwt met vrouwe Marzoeta, een vrouw uit het bedrijvige Zutphen die niets moet hebben van het trage kasteelleven en al helemaal niet van Henrics bastaarden. Terwijl de dreiging in het bos groeit, komen Elena en Marzoeta steeds meer alleen te staan. Als ze willen overleven, zullen ze elkaar – en de waarheid – onder ogen moeten komen.
Halewijn is een moderne hervertelling van het middeleeuwse lied van de heer Halewijn. Het is een zinderend verhaal over hoe schijn bedriegt, over macht en misleiding, en twee vrouwen die hun eigen verhaal moeten vormen.
320 pages, Paperback
Published January 1, 2026
About the author
Else Boer
6 books14 followersElse Boer (1991) werkt als docent Nederlands en schrijft in de tussenuren (en daarbuiten). Haar debuutroman Ik wacht hier verscheen in januari 2021 bij Uitgeverij Prometheus. Haar tweede boek, De huurster en het poppenhuis, verscheen in april 2023. In januari 2026 verscheen haar historische roman Halewijn.
Ook schrijft Else essays en verhalen. Ze schreef regelmatig essays voor De Standaard. Korte verhalen verschenen in De Revisor en De Optimist en ze stond in de finale van schrijfwedstrijd Write Now!. Een verhaal van haar verscheen in 2019 in de verhalenbundel Rebel, rebel bij Uitgeverij Prometheus. Ze was lid van de redactie van Hard//hoofd.
Ook schrijft Else essays en verhalen. Ze schreef regelmatig essays voor De Standaard. Korte verhalen verschenen in De Revisor en De Optimist en ze stond in de finale van schrijfwedstrijd Write Now!. Een verhaal van haar verscheen in 2019 in de verhalenbundel Rebel, rebel bij Uitgeverij Prometheus. Ze was lid van de redactie van Hard//hoofd.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
February 15, 2026
Else Boer, de nieuwste Nederlandse koningin der Historische Romans en Hervertellingen!
February 1, 2026
Ik ben al fan van de mythologische hervertellingen van onder andere Madeline Miller vandaar dat ik erg blij ben dat dit genre nu ook op Nederlandse bodem verschijnt.
Wat mij betreft de ideale manier op een laagdrempelige wijze kennis te maken met middeleeuwse of soms nog veel oudere verhalen die in hun originele vorm niet lekker leesbaar zijn maar wel zeer de moeite waard.
Deze roman lijkt mij ook onmisbaar op de leeslijst en ik hoop dat Else Boer meer gaat doen in de genre, dank je wel ik heb genoten.
Wat mij betreft de ideale manier op een laagdrempelige wijze kennis te maken met middeleeuwse of soms nog veel oudere verhalen die in hun originele vorm niet lekker leesbaar zijn maar wel zeer de moeite waard.
Deze roman lijkt mij ook onmisbaar op de leeslijst en ik hoop dat Else Boer meer gaat doen in de genre, dank je wel ik heb genoten.
March 6, 2026
Heel leuke historische roman met twee interessante vrouwen in de hoofdrol
April 20, 2026
Heerlijk boek! Mooie bewerking van het verhaal van Heer Halewijn. Fijn om even in het middeleeuwse bos rond de dwalen.
April 30, 2026
De eerste historische roman die ik las en nu wil ik méér. De vroege middeleeuwen, die voor mij altijd abstract waren, zijn door Halewijn tot leven gekomen. De setting is simpel en overzichtelijk: een kasteel en de omliggende natuur. Het leven van ‘gewone’ mensen wordt beschreven, maar ook het leven van de adel. Bepaalde dingen heb ik ooit geleerd bij geschiedenis en nu kwamen die voor het eerst allemaal bij elkaar, als ingrediënten in een goeie soep.
De twee hoofdpersonages zijn Elena, de bastaarddochter van heer Henric van wie het kasteel is. En vrouwe Marzoeta, de nieuwe echtgenote van heer Henric. In eerste instantie leven de vrouwen langs elkaar heen.
Ik heb me geërgerd aan Marzoeta’s broer Adalwin. Zo’n kwal die we allemaal kennen uit het echte leven. Een klassieke mansplainer, die beter dan Marzoeta schijnt te weten wat goed voor haar is. Halewijn is in wel meer opzichten een tijdloos verhaal.
Een ander interessant thema is moederschap en hoe dat een vrouw verandert. Ik vond de ontwikkeling die Marzoeta doormaakt heel mooi en diepmenselijk.
Het is een duister verhaal. Een continue, onheilspellende aanwezigheid is het bos: een personage op zich. Op een dag wordt er een vermiste jonge vrouw dood aangetroffen. Daarna raakt er af en toe weer een vermist. Mensen worden bang voor het bos. Ik zou het boek geen pageturner noemen, want de spanning is niet zozeer meeslepend: hij broeit, hangt in de lucht. Je wilt natuurlijk wel graag weten wat er gebeurd is. Maar de schrijfstijl nodigt je juist uit om rustig de tijd te nemen om de sfeer te proeven.
Ik liep echt door het kasteel. Ik rook de bomen. Ik voelde het weefgetouw tussen mijn vingers. De zinnen vloeien organisch als beekjes, als muziek. Die muzikaliteit past helemaal bij het plot, dat gebaseerd is op het middeleeuwse Lied van de heer Halewijn.
Vakmanschap van Else Boer!
De twee hoofdpersonages zijn Elena, de bastaarddochter van heer Henric van wie het kasteel is. En vrouwe Marzoeta, de nieuwe echtgenote van heer Henric. In eerste instantie leven de vrouwen langs elkaar heen.
Ik heb me geërgerd aan Marzoeta’s broer Adalwin. Zo’n kwal die we allemaal kennen uit het echte leven. Een klassieke mansplainer, die beter dan Marzoeta schijnt te weten wat goed voor haar is. Halewijn is in wel meer opzichten een tijdloos verhaal.
Een ander interessant thema is moederschap en hoe dat een vrouw verandert. Ik vond de ontwikkeling die Marzoeta doormaakt heel mooi en diepmenselijk.
Het is een duister verhaal. Een continue, onheilspellende aanwezigheid is het bos: een personage op zich. Op een dag wordt er een vermiste jonge vrouw dood aangetroffen. Daarna raakt er af en toe weer een vermist. Mensen worden bang voor het bos. Ik zou het boek geen pageturner noemen, want de spanning is niet zozeer meeslepend: hij broeit, hangt in de lucht. Je wilt natuurlijk wel graag weten wat er gebeurd is. Maar de schrijfstijl nodigt je juist uit om rustig de tijd te nemen om de sfeer te proeven.
Ik liep echt door het kasteel. Ik rook de bomen. Ik voelde het weefgetouw tussen mijn vingers. De zinnen vloeien organisch als beekjes, als muziek. Die muzikaliteit past helemaal bij het plot, dat gebaseerd is op het middeleeuwse Lied van de heer Halewijn.
Vakmanschap van Else Boer!
January 28, 2026
Mijn eerste kennismaking met een historische roman en het smaakt naar meer. De verhaallijn maakt me meteen nieuwsgierig naar de geschiedenis van de regio.
Het verhaal speelt zich af rond 1100 in het huidige Vaassen op kasteel Cannenburgh. Door de manier van schrijven zie ik meteen voor me waar en hoe het zich afspeelt. Hierbij helpt het dat ik de omgeving goed ken. Het geeft een mooie inkijk in de manier van leven in deze tijd.
Door de inleiding van het boek heb je als lezer direct een vermoeden hoe het verhaal eindigt. De dreiging die dit meebrengt, voel je door het hele boek heen. Dit zorgt voor een zekere spanning.
Het boek is prettig te lezen en er is veel zorg besteed aan uitdieping van de hoofdpersonen zonder dat het langdradig voelt of je verveelt.
Als het plot zich ontvouwt, voelt dit wat vluchtig. De afronding naar het einde van het verhaal maakt dit weer goed.
Al met al een aanrader om te lezen ook als je niet uit de regio komt.
Het verhaal speelt zich af rond 1100 in het huidige Vaassen op kasteel Cannenburgh. Door de manier van schrijven zie ik meteen voor me waar en hoe het zich afspeelt. Hierbij helpt het dat ik de omgeving goed ken. Het geeft een mooie inkijk in de manier van leven in deze tijd.
Door de inleiding van het boek heb je als lezer direct een vermoeden hoe het verhaal eindigt. De dreiging die dit meebrengt, voel je door het hele boek heen. Dit zorgt voor een zekere spanning.
Het boek is prettig te lezen en er is veel zorg besteed aan uitdieping van de hoofdpersonen zonder dat het langdradig voelt of je verveelt.
Als het plot zich ontvouwt, voelt dit wat vluchtig. De afronding naar het einde van het verhaal maakt dit weer goed.
Al met al een aanrader om te lezen ook als je niet uit de regio komt.
April 14, 2026
forever fan van dit soort hervertellingen van oude verhalen
February 20, 2026
Mooie hervertelling van een luguber lied
March 10, 2026
In een ademstoot uitgelezen. Else weet spanning op te bouwen, de karakters zo goed op te ontwikkelen- vooral de vrouwelijke hoofdpersonages krijgen zo veel kleur.
Genoten!
Genoten!
February 26, 2026
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Het middeleeuwse lied van de Heer Halewijn is een van de meest lugubere en fascinerende stukken uit onze literatuurgeschiedenis. In haar roman ‘Halewijn’ neemt Else Boer dit klassieke thema en weeft er een gelaagd, historisch verhaal omheen dat zich afspeelt in het drassige, bosrijke Fasna (het huidige Vaassen) aan het begin van de 12e eeuw.
De kracht van dit boek ligt in de dualiteit tussen de twee hoofdpersonages: Elena en Marzoeta. Elena en Marzoeta zijn geen passieve slachtoffers; ze vormen hun eigen verhaal.
Elena is de bastaarddochter van de kasteelheer, een jonge vrouw die letterlijk haar stem moet vinden. Ze kampt met een spraakgebrek en is alleen vrij wanneer ze zingt.
Marzoeta is de nieuwe kasteelvrouwe, een stadse vrouw uit Zutphen die zich opgesloten voelt in de verstikkende bossen en de koude muren van de Cannenburgh.
Wat begint als een vijandige relatie tussen de "legitieme" vrouw en het "onwettige" kind, groeit uit tot een noodzakelijk verbond. Terwijl de jonge vrouwen in de omgeving een voor een verdwijnen, ontdekken zij dat de grootste dreiging soms niet van buitenaf komt, maar van binnen de kasteelmuren.
“Met moeite steeg ik van de muilezel af. Het zand rondom de boom was mul, en eenmaal bij de wortels aangekomen was ik buiten adem. Ik wist niet goed waarom ik was afgestegen – ik zag niets, geen teken van leven, alleen de takken die zich grillig en dreigend afstaken tegen de vuurrode lucht.
‘De zon gaat bijna onder, ‘zei Adalwin. ‘Dit is geen plek voor een zwangere vrouw.’
Hij had gelijk, en toch draaide ik me niet direct om. Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat er hier iets was, iets wat zich misschien net buiten mijn zicht bevond. Het deed me denken aan een verhaal dat ik ooit van een minstreel in Zutphen had gehoord, over een boom die met zijn wortels tot aan de onderwereld kwam en met zijn takken tot in de hemel reikte.”
De introductie van Adalwin, de charmante maar manipulatieve broer van Marzoeta, brengt de spanning naar een kookpunt. Hij belichaamt de klassieke 'Halewijn': een man die betovert met zang en woorden, maar wiens karakter zo zwart is als de nacht waarin de vrouwen verdwijnen.
Else Boer slaagt erin om de 12e eeuw tastbaar te maken. De hiërarchie aan het hof, de geur van wol en verf, en de beklemmende aanwezigheid van het dichte woud vormen een sfeervol decor. De setting in Fasna (1107-1109) voelt authentiek en goed onderzocht aan. Het boek balanceert knap op de grens tussen een historische roman en een psychologische thriller.
Het boek is meer dan een hervertelling; het is een eerbetoon aan de veerkracht van vrouwen in een tijd waarin hun waarde vaak enkel werd gemeten in erfgenamen en gehoorzaamheid. Het mysterie van de verdwenen vrouwen houdt de vaart erin.
‘Halewijn’ is een zinderende hervertelling die de stoffige bladzijden van de geschiedenisboeken doet opstuiven. Else Boer geeft een stem aan degenen die in de oorspronkelijke ballade vaak slechts figuranten waren. Voor liefhebbers van historische fictie met een scherp, duister randje is dit boek een absolute aanrader. Ik heb er werkelijk van genoten.
Het middeleeuwse lied van de Heer Halewijn is een van de meest lugubere en fascinerende stukken uit onze literatuurgeschiedenis. In haar roman ‘Halewijn’ neemt Else Boer dit klassieke thema en weeft er een gelaagd, historisch verhaal omheen dat zich afspeelt in het drassige, bosrijke Fasna (het huidige Vaassen) aan het begin van de 12e eeuw.
De kracht van dit boek ligt in de dualiteit tussen de twee hoofdpersonages: Elena en Marzoeta. Elena en Marzoeta zijn geen passieve slachtoffers; ze vormen hun eigen verhaal.
Elena is de bastaarddochter van de kasteelheer, een jonge vrouw die letterlijk haar stem moet vinden. Ze kampt met een spraakgebrek en is alleen vrij wanneer ze zingt.
Marzoeta is de nieuwe kasteelvrouwe, een stadse vrouw uit Zutphen die zich opgesloten voelt in de verstikkende bossen en de koude muren van de Cannenburgh.
Wat begint als een vijandige relatie tussen de "legitieme" vrouw en het "onwettige" kind, groeit uit tot een noodzakelijk verbond. Terwijl de jonge vrouwen in de omgeving een voor een verdwijnen, ontdekken zij dat de grootste dreiging soms niet van buitenaf komt, maar van binnen de kasteelmuren.
“Met moeite steeg ik van de muilezel af. Het zand rondom de boom was mul, en eenmaal bij de wortels aangekomen was ik buiten adem. Ik wist niet goed waarom ik was afgestegen – ik zag niets, geen teken van leven, alleen de takken die zich grillig en dreigend afstaken tegen de vuurrode lucht.
‘De zon gaat bijna onder, ‘zei Adalwin. ‘Dit is geen plek voor een zwangere vrouw.’
Hij had gelijk, en toch draaide ik me niet direct om. Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat er hier iets was, iets wat zich misschien net buiten mijn zicht bevond. Het deed me denken aan een verhaal dat ik ooit van een minstreel in Zutphen had gehoord, over een boom die met zijn wortels tot aan de onderwereld kwam en met zijn takken tot in de hemel reikte.”
De introductie van Adalwin, de charmante maar manipulatieve broer van Marzoeta, brengt de spanning naar een kookpunt. Hij belichaamt de klassieke 'Halewijn': een man die betovert met zang en woorden, maar wiens karakter zo zwart is als de nacht waarin de vrouwen verdwijnen.
Else Boer slaagt erin om de 12e eeuw tastbaar te maken. De hiërarchie aan het hof, de geur van wol en verf, en de beklemmende aanwezigheid van het dichte woud vormen een sfeervol decor. De setting in Fasna (1107-1109) voelt authentiek en goed onderzocht aan. Het boek balanceert knap op de grens tussen een historische roman en een psychologische thriller.
Het boek is meer dan een hervertelling; het is een eerbetoon aan de veerkracht van vrouwen in een tijd waarin hun waarde vaak enkel werd gemeten in erfgenamen en gehoorzaamheid. Het mysterie van de verdwenen vrouwen houdt de vaart erin.
‘Halewijn’ is een zinderende hervertelling die de stoffige bladzijden van de geschiedenisboeken doet opstuiven. Else Boer geeft een stem aan degenen die in de oorspronkelijke ballade vaak slechts figuranten waren. Voor liefhebbers van historische fictie met een scherp, duister randje is dit boek een absolute aanrader. Ik heb er werkelijk van genoten.
May 13, 2026
Eigenlijk kan je na een paar hoofdstukken net zo goed stoppen met lezen want je weet dan toch al wie de moordenaar is.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews