Twee dode vrouwen – een weduwe en haar dienstbode – op een keukenvloer. Een met zorg en ogenschijnlijke voorkennis uitgezochte buit. Geen braaksporen. Nederland huivert na een gruweldaad in de donkerste dagen van december 1872. De daders zijn ontkomen. Het volk begint te morren. Ondertussen klinkt de roep om herinvoering van de kort daarvoor afgeschafte doodstraf. Goedvolk en de kop van Jut reconstrueert het moordonderzoek, de ophef, het proces en de lange nasleep van de misdaad. Het voert de lezer over vier continenten en langs jarenlang in het duister tastende politieagenten, spiritisten, kermisattracties, een wezendorp en prominente negentiende-eeuwers als Aletta Jacobs en Multatuli. Historische true crime van eigen bodem, omdat een waargebeurd verhaal soms elke fictie overtreft.
Een heerlijke true crime van Neerlandsche bodem. De schrijver bleef precies bij elk onderwerp lang genoeg hangen om het interessant te houden. Weg leggen was daarom moeilijk!
Ik weet niet goed wat dit boek is: een feitelijke verslaglegging van een strafzaak of een poging het verhaal te vertellen van twee mensen die strafrechtelijk werden vervolgd? Het kon mijn aandacht niet voldoende vasthouden. Ik denk dat het boek ook de helft korter had kunnen zijn en dat het dan meer tot de verbeelding had gesproken.
Dit boek is veel meer dan true crime uit grootmoeders tijd. Paul van der Steen biedt een interessante kijk op Nederland en de Nederlanders eind 19e eeuw. De maatschappij van die tijd voelt daardoor heel dichtbij.
Had leuk kunnen zijn maar behandeld veel te veel irrelevante onderwerpen zoals de staat van de dagbladen. Had het 100 paginas ingekort, dan bleef het boeiend. Nu halverwege weggelegd.