Jump to ratings and reviews
Rate this book
Rate this book
Czasem największe potwory nie mieszkają w opowieściach. One są obok nas.

Na wschodzie pamięć nie umiera. Leży w ziemi, wchodzi pod skórę, oddycha mgłą znad narwiańskich bagien.

W 1931 roku, w zapomnianej wsi na skraju lasu giną kobiety oskarżone o czary. Ich śmierć nie kończy historii – staje się jej początkiem. A ta ziemia pozwala zapomnieć.

Współcześnie Matylda wyjeżdża na Podlasie, uciekając od przemocowego partnera. W niewielkiej miejscowości las pachnie obietnicą ciszy, przytulny dom daje złudzenie schronienia, a mieszkańcy zdają się skrywać więcej, niż pokazują.

Dwie historie zaczyna łączyć coraz więcej, a dawna krzywda upomina się o głos. Bo mrok nie znika – przechodzi z pokolenia na pokolenie, zmienia twarz, ale zawsze wraca.

Córki moru to thriller z duszą – historia o sile kobiet, dziedziczonym strachu i prawdzie. Czy da się wyrwać z miejsca, które już cię wybrało? I co się stanie, gdy w końcu odważysz się spojrzeć za siebie?

400 pages, Paperback

First published February 11, 2026

Loading...
Loading...

About the author

Agata Sosnowska

3 books4 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
11 (10%)
4 stars
39 (35%)
3 stars
41 (37%)
2 stars
15 (13%)
1 star
3 (2%)
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
Profile Image for Annika.
393 reviews1 follower
February 25, 2026
Ta książka w ogóle nie jest tym, czym się reklamuje, że jest. To totalny chaos. O tytułowym morze jest chyba z 10 zdań, które NIC nie wnoszą do fabuły. Ot taka makabryczna ciekawostka. Potem książka zamienia się w opowieść o przemocowym związku. Później mamy odrobinę historii wojennej, która także NIC nie wnosi do fabuły i jest opisana bardzo pobieżnie. Następnie są elementy paranormalnego horroru (!?), a na końcu trochę słabego thrillera, z zakończeniem z odwłoka. WTF? Serio! Straszny zawód.
A jeden z bohaterów to w końcu jak ma na imię? Lucjan, czy Ludwik? Zdecydujcie się! Redakcja where???
Also, z Podlasia to tam jest tylko kawałek lasu (a właściwie to jedna polana) i stara chata, która by mogła być starą chatą stojącą gdziekolwiek. "Trochę" mało.
Profile Image for Martiparty.
50 reviews
March 11, 2026
4.5 ⭐️

Ta książka była czymś kompletnie innym niż się spodziewałam i czuję się pozytywnie zaskoczona. Czytałam komentarze dotyczące tego, że tytułowy "Mór" nie jest głównym wątkiem książki i to prawda. To jest książka o "Córkach Moru" i dziedziczonej traumie, czyli długoterminowych skutkach zarazy. Od niego wszystko się zaczęło. Ta historia pokazuje w jaki sposób wydarzenia sprzed lat mogą wpłynąć na teraźniejsze funkcjonowanie całej społeczności, a przy tym dostajemy ciekawą historię z odrobiną mroku, historii i ważnego wątku, jakim jest przemoc domowa. Mi osobiście bardzo podoba się to, że książka łączy w sobie wiele wątków. Przeczytałam już sporo książek i prostolinijne historie są dla mnie już po prostu nudne, a tutaj czułam się faktycznie zaciekawiona. Uważam, że książka pisana jest w bardzo przyjemny sposób, czułam że przez nią płynę i nawet nie zauważyłam kiedy ją skończyłam
Profile Image for Mori G..
3 reviews
March 23, 2026
Jeden wielki zawód.

Opis z tyłu okładki bardzo zachęcający, obiecujący super historię. Zostało mi jakieś 150 stron (?) i zrobiłam DNF, bo już za dużo mnie irytowało.

Były momenty, które mi się podobały i trzymały w napięciu, budowały fajny klimat i tajemnicę, ale jednak... Nie. Imo nie warto.

Z plusów:
- autorka ma dość lekkie pióro, szybko się czyta (choć nie do końca rozumiem maniery urywania zdań w momentach, kiedy to całkowicie niczemu nie służy).
- przyjemnie opisuje klimat miejsca i fajnie, że wybrała na akcję książki małą wieś z tajemnicą, bo to zawsze plusuje, jeśli chodzi o atmosferę.

I w sumie to tyle.

Z rzeczy, które mi się nie podobały (UWAGA - SPOILERY!):


Nie wspomnę już o błędach gramatycznych, które się wkradają. Redakcjo i korekto, śpicie? Pobudka!

Żałuję, że nie zrobiłam DNF wcześniej, tylko łudziłam się, że jednak będzie fajnie...
Profile Image for Wystukanerecenzje.
536 reviews7 followers
February 23, 2026
Częściej czytacie twórczość polskich czy zagranicznych pisarzy? Dla mnie kiedyś literatura zagraniczna była tą ciekawszą, po którą sięgałam zdecydowanie z większym entuzjazmem, ale później odkryłam nasze rodzime kryminały, thrillery i przepadłam. Obecnie na liście mam wiele nazwisk, które są dla mnie must read, ale wciąż dochodzą nowe i z przyjemnością daję szansę nowym.

"Córki moru" to dla mnie pierwsza książka autorki, choć sprawdziłam i wiem, że napisała i wydała też inną, ale to jednak Mroki Podlasia przyciągnęły mnie w pierwszej kolejności. Czy było warto?

Matylda, główna bohaterka, ucieka od partnera, który się nad nią znęca. Zakończyła związek i jej celem jest Podlasie. Wynajmuje domek, w którym ma nadzieję na odzyskanie spokoju i przemyślenie swojego życia. Co dalej? Bo po takim związku trzeba zacząć się zastanawiać jak to życie ma dalej wyglądać. Jej rozważania i odpoczynek przerywają dziejące się dziwne rzeczy.

Ale nie tylko teraźniejszość w tej książce jest istotna, bo także przeszłość. Czasy, gdy wojna, wiedźmy, strach były na porządku dziennym. Te dwie linie czasowe przeplatają się, a momentami można odnieść wrażenie, że wręcz bez siebie nie istnieją i ciężko odróżnić moment, w którym się przenikają.

Założyłam, że będzie to opowieść nie tylko o kobiecie maltretowanej przez męża, ale także z tłem historycznym. Zdziwiło mnie jednak brnięcie w stronę... horroru? Chyba tak można powiedzieć. Zaczęło dziać się zbyt dużo i to historia Matyldy, która miała być tutaj najważniejsza (z początku tak właśnie może się czytelnikowi wydawać), zeszła na dalszy plan. I ostatecznie efekt, jaki widzimy, to jak by za dużo pomysłów na raz miała w głowie autorka i nie do końca wiedziała jak je połączyć.

Ostatecznie mam wrażenie, że lepiej by było, gdyby powstały z tego chaosu minimum dwie różne powieści. Tutaj dzieje się zbyt wiele, można się pogubić, a przy tym gubimy gdzieś po drodze sens i ważne elementy fabuły, które miały zapaść w pamięć.

Niemniej, pomysł był świetny. Trzeba też oddać to, że autorka świetnie kreuje postaci i Matylda wręcz sprawia wrażenie bliskiej znajomej, jak by gdzieś się ją już spotkało i warto jej kibicować. Tylko naprawdę, to mógł być przyjemny thriller noir, a Podlasie zupełnie w inną stronę, być może nawet jako literatura grozy.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem SQN.
Profile Image for Karolina Emilia.
76 reviews44 followers
June 5, 2026
Sięgnęłam po „Córki Moru” w ramach kwietniowego wyzwania mojego klubu książki, spodziewając się klimatycznego kryminału osadzonego w realiach Podlasia. Niestety, lektura okazała się zupełnie innym doświadczeniem – i to niekoniecznie takim, które można zaliczyć do udanych.

Powieść jest skonstruowana w sposób niezwykle chaotyczny. Akcja toczy się w różnych planach czasowych, jednak zamiast płynnie się przeplatać, poszczególne osie zostały „pocięte nożem”. Brak w tym finezji;

Pierwsza część książki (pomijając wstęp o morze) zapowiadała się całkiem obiecująco. To wciągający opis kobiety tkwiącej w przemocowym związku. Choć nie jest to tematyka, po którą zwykle sięgam, autorka pisała o tym na tyle sugestywnie, że miałam ochotę poznać dalsze losy bohaterki – ten fragment miał realny potencjał na solidną powieść psychologiczną.

Niestety, autorka postanowiła nie poprzestawać na kameralnej historii. W dalszej części „Córki Moru” zamieniają się w przeładowany miszmasz. Sili się na powieść historyczną z elementami thrillera, dorzucając przy tym wątki wojenne i brutalne tematy tabu. Odniosłam wrażenie, że autorka za wszelką cenę chciała, aby jej debiut był „ważny” i poruszający, przez co opowieść stała się ciężkostrawna. Przytłaczający był również sposób prowadzenia narracji, w której autorka wylewa mnóstwo gorzkich żali na mężczyzn – do tego stopnia, że momentami trudno było skupić się na fabule, zastanawiając się jedynie, co stoi za tak silną potrzebą.

Największym zawodem okazał się jednak sam klimat. Obiecane Podlasie praktycznie nie istnieje – opisów regionu jest jak na lekarstwo, a folkloru nie uświadczymy tu niemal wcale. Podsumowując, to książka, która chce być wszystkim naraz, a w efekcie końcowym jest po prostu fatalna. Po kolejne tytuły autorki raczej nie sięgnę.
527 reviews7 followers
March 22, 2026
Czy zdarza się Wam czasem sięgnąć po książkę wyłącznie pod wpływem jej opisu? Tak, że nie interesuje Was ani nazwisko autora, ani wydawnictwo - wystarczy sama zapowiedź historii? Ja właśnie tak miałem w tym przypadku. Rzadko podejmuję decyzję o lekturze w ten sposób, ale od czasu do czasu daję się skusić. Czy było warto?

Powieść otwiera się mocnymi, poruszającymi scenami. Poznajemy historię młodej kobiety i jej cierpienia zadawanego przez partnera. Jeśli widzieliście film „Dom dobry”, bez trudu odnajdziecie tu podobny klimat i emocjonalny ciężar. W przeciwieństwie do filmu, w książce wątek ten stanowi jednak jedynie - choć wciąż bardzo istotne - tło dla dalszych wydarzeń.

Druga część opowieści przenosi nas w przeszłość. W moim odczuciu jest ona wyraźnie słabsza od współczesnej linii fabularnej. Z czasem oba wątki zaczynają się przenikać i zazębiać, prowadząc czytelnika do finału. Niestety książka jest dość nierówna, niektóre fragmenty pochłania się z zapartym tchem, inne dłużą się i tracą dynamikę. Mimo tych wahań całość ostatecznie wypada całkiem zgrabnie.

To nie jest zła książka, ale trudno też nazwać ją wybitną. Nie do końca potrafię określić, do jakiej grupy odbiorców została skierowana. Mamy tu trochę sensacji, trochę thrillera, trochę powieści obyczajowej z retrospekcjami - momentami ten gatunkowy miks wydaje się zbyt rozbudowany. Mimo wszystko chętnie sięgnę po kolejną książkę autorki, jeśli taka się ukaże. Potencjał zdecydowanie jest, pozostaje mieć nadzieję, że następnym razem zostanie w pełni wykorzystany.

#475#15#2026
340 reviews1 follower
Review of advance copy
February 8, 2026
Czy przeszłość może być zapomniana?

W tej historii przeszłość nie śpi. Czeka. Cierpliwa i bezwzględna, powraca tam, gdzie miała zostać zapomniana. Od pierwszych stron czuć, że pod powierzchnią codzienności pulsuje coś zgniłego. Pamięć o krzywdach, których nikt nie rozliczył. Krajobraz nie daje ukojenia, lasy nie chronią, a cisza nie uspokaja. Jest jak oskarżenie, które narasta z każdą kolejną stroną.

Opowieść rozwija się na dwóch planach czasowych. Rok 1931 przynosi obrazy polowania na kobiety — naznaczone strachem, przesądem i zbiorową potrzebą znalezienia winnych. Współczesność należy do Matyldy, próbującej odbudować siebie po przemocy i uciec od życia, które ją zniszczyło. Szybko jednak okazuje się, że miejsce, które miało być początkiem, jest jedynie kolejnym kręgiem tej samej historii. Tu nic nie zostało naprawdę zapomniane. Jedynie przemilczane.

Mrok w tej powieści nie jest ozdobnikiem. Jest dziedziczony, przekazywany z pokolenia na pokolenie jak choroba. Strach, wstyd i poczucie winy tworzą gęstą sieć, z której nie sposób się wyrwać. Każda próba ucieczki prowadzi w to samo miejsce, bo prawda — nawet wyparta — nigdy nie znika. Ona tylko zmienia formę i czeka na moment, by znów przemówić.

Córki moru to opowieść o traumie, która nie zna granic czasu. O krzywdach, które nie zostały nazwane i o głosach, które zbyt długo milczały. To mroczny thriller, ale przede wszystkim historia o konsekwencjach zbiorowego okrucieństwa i o tym, że żadna ziemia nie jest w stanie na zawsze ukryć pogrzebanej prawdy. Bo przeszłość zawsze wraca — nie po zemstę, lecz po sprawiedliwość.
Profile Image for Nika_blue.
159 reviews
April 5, 2026
Książka ma pewnego rodzaju potencjał. Łatwo polubić było bohaterki i bohaterów, ten specyficzny "girl power", klimat, no i samo Podlasie. Końcówka książki mnie zawiodła. Motywacja "złola" mnie nie przekonała - raczej taka wydumana. Poza tym mam wrażenie, że Autorka za dużo chciała - gdy z taką uwagą starasz się stworzyć klimat jak że S. Kinga, wpleść magiczną atmosferę Podlasia, jednocześnie zależy Ci na fabułę kryminalnej i dodatkowo na psychologicznej narracji o wspierających się kobietach, które sporo złego doświadczyły od mężczyzn... to z tak uszytej kreacji wychodzą nitki i rozchodzą się szwy. Przy trzecim tomie powinno być lepiej. Póki co 3.5
Profile Image for P.  Ninja.
250 reviews
April 28, 2026
Tytuł i opis są bardzo mylące i kompletnie nie oddają historii córek moru. Całość sprawia wrażenie chaosu, jakby autorka chciała wrzucić zbyt wiele wątków naraz: najpierw mamy wątek wojenny, potem czasy współczesne i toksyczny, przemocowy związek, następnie elementy thrillera, później znowu powrót do wojny, aby znów przejść do tajemnicy morderstwa. Uważam, że ocena 3 na 5 jest uczciwa, ponieważ widać duży potencjał, ale książka zdecydowanie potrzebuje uporządkowania.
Dodatkowo pojawiają się kompletnie niepasujące wstawki z angielskich piosenek, na przykład teksty Metalliki w kontekście wojennym, co pasuje tu jak kwiatek do kożucha.
Profile Image for Ruda  Czyta .
13 reviews29 followers
Review of advance copy received from Publisher
January 20, 2026
Na okładce książki znajdziecie moją polecajkę 👇
Witajcie na Podlasiu. Ale niech nie zmylą Was kolorowe okiennice. W podlaskich lasach kryją się demony, a zło nie umiera wraz z oprawcą.
W tej historii - o kobietach silnych i walecznych, ale też tych absolutnie bezbronnych - przeszłość miesza się z teraźniejszością, ale zło nigdy nie daje o sobie zapomnieć.
Profile Image for MilaMlecz.
50 reviews
February 25, 2026
Obecnie najlepsza książka jaką przeczytałam w tym roku. Wciągnęłam się na maksa, ponieważ książka zawiera dużo elementów, które sobie cenię (nawiązanie do historii, ciekawy setting i folklor, małe miasteczko i mieszkańcy z mrocznymi sekretami, nawiązania do popkuktury, elementy nadnaturalne, przezwyciężanie traumy, silne kobiety). Nie mogę się doczekać kolejnej części ;)
Displaying 1 - 20 of 20 reviews