What do you think?
Rate this book
Τα Χρονικά της Οργής βιβλίο Ι Ύβρις
Ένας Βασιλιάς που επωμίζεται τις αμαρτίες των προγόνων του, χωρίς να φταίει. Μια Βασίλισσα που θα τον ακολουθήσει μέχρι το τέλος του κόσμου. Ένας ανταγωνιστής, που ούτε ο θάνατος δεν μπορεί να τον σταματήσει, ώσπου να πετύχει τον σκοπό του. «Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα» — ή μήπως, τελικά, τα τέκνα θα καταφέρουν να σπάσουν αυτόν τον φαύλο κύκλο τραύματος, μίσους και αίματος;
308 pages, Paperback
Published January 1, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
February 3, 2026
Πιο κοντά στα 3,5 αστέρια. Αλλά ας εξηγήσω γιατί...
Το βιβλίο, μου το πρότειναν τουλάχιστον 3 άτομα από τη στιγμή που βγήκε. Και μιλάμε για άτομα που εμπιστεύομαι με κλειστά τα μάτια. Οπότε ο πήχης είχε ανέβει πολύ.
Το πρώτο μισό του βιβλίου είναι στην ουσία μια εισαγωγή στην κοσμοπλασία του συγγραφέα. Γενικά, προτιμώ αυτή να φαίνεται μέσα από την ιστορία και όχι να γίνεται τόσο show, αλλά σε βάζει κατευθείαν στον κόσμο, αυτό είναι σίγουρο.
Αρκετά χαοτική γραφή (και το εννοώ. ΧΑΟΣ, όχι αστεία), δε βασίζεται τόσο στους χαρακτήρες, αλλά στην πλοκή και στην ιστορία. Σχεδόν όλο το πρώτο μέρος είναι μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ μάχη. Δεν προλαβαίνεις να δεθείς με κανέναν, αλλά παίρνεις συνέχεια πληροφορίες που θα σου χρειαστούν αργότερα. Οκ, κάποιοι είναι οι "καλοί" και κάποιοι οι "κακοί", αλλά προσωπικά δεν με ένοιαξε και πολύ.
Και πάμε στο δεύτερο μέρος. Εδώ τα πράγματα γίνονται λιγότερο χαοτικά, αρχίζουμε να δενόμαστε με τους χαρακτήρες, να γελάμε μαζί τους και να νοιαζόμαστε γι' αυτούς. Εδώ, σαφώς και είναι το καλό μέρος για εμένα και ελπίζω έτσι να συνεχίσει και στο επόμενο.
Η μονομαχία του Σαμάνου με την Κατάρα στο δεύτερο μέρος του βιβλίου είναι πάρα πολύ δυνατή. Και πάλι γίνεται χαοτική, αλλά -ίσως γιατί εδώ κατανοώ τη ρουνική μαγεία- είναι αρκετά καλύτερα τα πράγματα.
Σίγουρα θα διαβάσω και τη συνέχεια της ιστορίας, μιας και αφήνει (προφανώς, είναι μόνο το πρώτο βιβλίο) αρκετά ερωτήματα το τέλος.
ΥΓ ίσως αν δεν μου το είχαν hypeαρει τόσο πολύ, να μου άρεσε περισσότερο (ανώμαλος, τι περιμένεις;)
ΥΓ2 το διάβασα και σε μια σχετικά δύσκολη περίοδο, οπότε ίσως το αδικώ λίγο.
ΥΓ3 Δε θα σχολιάσω το ότι στην κοσμοπλασία χρησιμοποιούνται Βίκινγκς, Βαράγγοι, ακόμη και Θεοί όπως Θωρ, Όντιν κτλ. Όλα αυτά χρησιμοποιούνται ελεύθερα και σε χαλαρή σχέση με τον δικό μας κόσμο. Αλλιώς, θα ήμουν πολύ αυστηρότερος.
Το βιβλίο, μου το πρότειναν τουλάχιστον 3 άτομα από τη στιγμή που βγήκε. Και μιλάμε για άτομα που εμπιστεύομαι με κλειστά τα μάτια. Οπότε ο πήχης είχε ανέβει πολύ.
Το πρώτο μισό του βιβλίου είναι στην ουσία μια εισαγωγή στην κοσμοπλασία του συγγραφέα. Γενικά, προτιμώ αυτή να φαίνεται μέσα από την ιστορία και όχι να γίνεται τόσο show, αλλά σε βάζει κατευθείαν στον κόσμο, αυτό είναι σίγουρο.
Αρκετά χαοτική γραφή (και το εννοώ. ΧΑΟΣ, όχι αστεία), δε βασίζεται τόσο στους χαρακτήρες, αλλά στην πλοκή και στην ιστορία. Σχεδόν όλο το πρώτο μέρος είναι μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ μάχη. Δεν προλαβαίνεις να δεθείς με κανέναν, αλλά παίρνεις συνέχεια πληροφορίες που θα σου χρειαστούν αργότερα. Οκ, κάποιοι είναι οι "καλοί" και κάποιοι οι "κακοί", αλλά προσωπικά δεν με ένοιαξε και πολύ.
Και πάμε στο δεύτερο μέρος. Εδώ τα πράγματα γίνονται λιγότερο χαοτικά, αρχίζουμε να δενόμαστε με τους χαρακτήρες, να γελάμε μαζί τους και να νοιαζόμαστε γι' αυτούς. Εδώ, σαφώς και είναι το καλό μέρος για εμένα και ελπίζω έτσι να συνεχίσει και στο επόμενο.
Η μονομαχία του Σαμάνου με την Κατάρα στο δεύτερο μέρος του βιβλίου είναι πάρα πολύ δυνατή. Και πάλι γίνεται χαοτική, αλλά -ίσως γιατί εδώ κατανοώ τη ρουνική μαγεία- είναι αρκετά καλύτερα τα πράγματα.
Σίγουρα θα διαβάσω και τη συνέχεια της ιστορίας, μιας και αφήνει (προφανώς, είναι μόνο το πρώτο βιβλίο) αρκετά ερωτήματα το τέλος.
ΥΓ ίσως αν δεν μου το είχαν hypeαρει τόσο πολύ, να μου άρεσε περισσότερο (ανώμαλος, τι περιμένεις;)
ΥΓ2 το διάβασα και σε μια σχετικά δύσκολη περίοδο, οπότε ίσως το αδικώ λίγο.
ΥΓ3 Δε θα σχολιάσω το ότι στην κοσμοπλασία χρησιμοποιούνται Βίκινγκς, Βαράγγοι, ακόμη και Θεοί όπως Θωρ, Όντιν κτλ. Όλα αυτά χρησιμοποιούνται ελεύθερα και σε χαλαρή σχέση με τον δικό μας κόσμο. Αλλιώς, θα ήμουν πολύ αυστηρότερος.
July 7, 2026
Ενώ οι χαρακτήρες μού θύμιζαν αρχέτυπα ηρώων και κακών, που από την αποστασιοποιημένη αφήγηση γίνονται και λίγο μονοδιάστατοι, οι καταστάσεις που βρίσκονται έχουν πολύ ενδιαφέρον.
Είναι έντονο το επικό στοιχείο και γίνεται αισθητός ο κίνδυνος του κόσμου. Μπλέκονται κοσμικά στοιχεία, δαίμονες και αέναες νοητικές διαστάσεις, που προσδίδουν στην τεράστια έκταση των γεγονότων.
Η αρχή του δεύτερου μέρους, αν και μου άρεσε, νιώθω ότι υστερούσε συγκριτικά με όλο το πρώτο μέρος της επικής μάχης και της ματαιότητας. Ωστόσο, έχτισε ωραία θεμέλια για τα τελευταία κεφάλαια, στα οποία επιστρέφει η ανώτερη φύση της μαγείας, της κατάρας και της κατωτερότητας των ανθρώπων μπροστά σε αυτά τα γιγάντια έργα.
Είναι έντονο το επικό στοιχείο και γίνεται αισθητός ο κίνδυνος του κόσμου. Μπλέκονται κοσμικά στοιχεία, δαίμονες και αέναες νοητικές διαστάσεις, που προσδίδουν στην τεράστια έκταση των γεγονότων.
Η αρχή του δεύτερου μέρους, αν και μου άρεσε, νιώθω ότι υστερούσε συγκριτικά με όλο το πρώτο μέρος της επικής μάχης και της ματαιότητας. Ωστόσο, έχτισε ωραία θεμέλια για τα τελευταία κεφάλαια, στα οποία επιστρέφει η ανώτερη φύση της μαγείας, της κατάρας και της κατωτερότητας των ανθρώπων μπροστά σε αυτά τα γιγάντια έργα.
February 26, 2026
Η ανάγνωση του βιβλίου υπήρξε μια ευχάριστη εμπειρία. Ο συγγραφέας διαθέτει πλούσιες ιδέες και εμφανή αγάπη για τον κόσμο που δημιουργεί. Πρόκειται για ένα έργο με δυναμική γραφή και έντονη φαντασία, το οποίο διαβάζεται εύκολα και με αβίαστο ρυθμό (ολοκλήρωσα το δεύτερο μέρος μέσα σε λίγες μόλις ώρες από τη στιγμή που το ξεκίνησα).
Θετικά:
Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα του βιβλίου είναι η αναγνωστική του ροή. Τα μικρά κεφάλαια και η συνεχής εξέλιξη της πλοκής δημιουργούν έναν γρήγορο ρυθμό που διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον, χωρίς περιττές καθυστερήσεις. Παράλληλα, ο πλούτος των ιδεών και η προσπάθεια σύνθεσης ενός ευρύτερου μυθοπλαστικού κόσμου αποτελούν ιδιαίτερα αξιόλογα στοιχεία. Ο συγγραφέας δείχνει να έχει επεξεργαστεί σε βάθος το σύμπαν του (ιδιαίτερα ενδιαφέρον έχει το πάντρεμα στοιχείων της δικής του μυθοπλασίας με μυθοπλαστικές παραδόσεις του δικού μας κόσμου) κάτι που γίνεται εμφανές και μέσα από τα σύντομα κείμενα που προηγούνται ορισμένων κεφαλαίων, τα οποία και λάτρεψα.
Η γραφή, ως σύνολο, χαρακτηρίζεται από εκφραστικότητα και ένταση. Επιπλέον, η επιλογή να αποφεύγονται εκτενείς επεξηγήσεις κοσμογονίας και να προχωρά η αφήγηση άμεσα λειτουργεί θετικά, ενισχύοντας τη συνολική αναγνωστική εμπειρία.
Αρνητικά:
Η βασική μου επιφύλαξη αφορά την αφηγηματική οπτική. Η έντονη παρουσία ενός παντογνώστη αφηγητή, ο οποίος περιγράφει όχι μόνο τα γεγονότα αλλά και τα συναισθήματα των χαρακτήρων, δημιουργεί συχνά μια αίσθηση απόστασης. Ορθώνεται έτσι ένας αόρατος τοίχος ανάμεσα στον αναγνώστη και το κείμενο, περιορίζοντας τη δυνατότητα ουσιαστικής σύνδεσης με τους χαρακτήρες -τουλάχιστον αυτή ήταν η προσωπική μου εμπειρία.
Επιπλέον, στο δεύτερο μέρος παρατηρούνται ζητήματα ρυθμού και ανάπτυξης, καθώς ορισμένες σκηνές παρουσιάζονται συνοπτικά και θα ωφελούνταν κατά τη γνώμη μου από μεγαλύτερη έκταση και εμβάθυνση.
Συνολικά, πρόκειται για ένα έργο με ισχυρές ιδέες και εμφανή δημιουργική δυναμική, το οποίο, παρά τις επιμέρους αδυναμίες του, προσφέρει μια ευχάριστη αναγνωστική εμπειρία. Αναμένω με ενδιαφέρον το επόμενο βιβλίο της σειράς, πιστεύοντας ότι θα εξελίξει ακόμη περισσότερο τις ήδη σημαντικές δυνατότητες του συγγραφέα.
Θετικά:
Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα του βιβλίου είναι η αναγνωστική του ροή. Τα μικρά κεφάλαια και η συνεχής εξέλιξη της πλοκής δημιουργούν έναν γρήγορο ρυθμό που διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον, χωρίς περιττές καθυστερήσεις. Παράλληλα, ο πλούτος των ιδεών και η προσπάθεια σύνθεσης ενός ευρύτερου μυθοπλαστικού κόσμου αποτελούν ιδιαίτερα αξιόλογα στοιχεία. Ο συγγραφέας δείχνει να έχει επεξεργαστεί σε βάθος το σύμπαν του (ιδιαίτερα ενδιαφέρον έχει το πάντρεμα στοιχείων της δικής του μυθοπλασίας με μυθοπλαστικές παραδόσεις του δικού μας κόσμου) κάτι που γίνεται εμφανές και μέσα από τα σύντομα κείμενα που προηγούνται ορισμένων κεφαλαίων, τα οποία και λάτρεψα.
Η γραφή, ως σύνολο, χαρακτηρίζεται από εκφραστικότητα και ένταση. Επιπλέον, η επιλογή να αποφεύγονται εκτενείς επεξηγήσεις κοσμογονίας και να προχωρά η αφήγηση άμεσα λειτουργεί θετικά, ενισχύοντας τη συνολική αναγνωστική εμπειρία.
Αρνητικά:
Η βασική μου επιφύλαξη αφορά την αφηγηματική οπτική. Η έντονη παρουσία ενός παντογνώστη αφηγητή, ο οποίος περιγράφει όχι μόνο τα γεγονότα αλλά και τα συναισθήματα των χαρακτήρων, δημιουργεί συχνά μια αίσθηση απόστασης. Ορθώνεται έτσι ένας αόρατος τοίχος ανάμεσα στον αναγνώστη και το κείμενο, περιορίζοντας τη δυνατότητα ουσιαστικής σύνδεσης με τους χαρακτήρες -τουλάχιστον αυτή ήταν η προσωπική μου εμπειρία.
Επιπλέον, στο δεύτερο μέρος παρατηρούνται ζητήματα ρυθμού και ανάπτυξης, καθώς ορισμένες σκηνές παρουσιάζονται συνοπτικά και θα ωφελούνταν κατά τη γνώμη μου από μεγαλύτερη έκταση και εμβάθυνση.
Συνολικά, πρόκειται για ένα έργο με ισχυρές ιδέες και εμφανή δημιουργική δυναμική, το οποίο, παρά τις επιμέρους αδυναμίες του, προσφέρει μια ευχάριστη αναγνωστική εμπειρία. Αναμένω με ενδιαφέρον το επόμενο βιβλίο της σειράς, πιστεύοντας ότι θα εξελίξει ακόμη περισσότερο τις ήδη σημαντικές δυνατότητες του συγγραφέα.
February 12, 2026
Όσοι αγαπάτε ιστορίες όπως Έλρικ του Μελνιμπονέ· ιστορίες που εξερευνούν ψυχικά τραύματα και ουλές του παρελθόντος· ιστορίες με γκρίζους χαρακτήρες που είναι έτοιμοι να δώσουν τα πάντα για να πετύχουν τους σκοπούς τους ή να προστατέψουν τους αγαπημένους τους, τότε προτείνω να δώσετε μια ευκαιρία στο έργο που με τόσο μεράκι, αγάπη και κόπο έφερε ο Πέτρος στη ζωή.
Είχα τη χαρά και την τιμή να συνεργαστώ με τον συγγραφέα για τη δημιουργία των χαρτών του κόσμου όπως επίσης και για το εξώφυλλο - το οποίο ειλικρινά ελπίζω να αρέσει στον κόσμο και να χαίρονται που θα στολίζει τη βιβλιοθήκη τους. Μέσα από τη συνεργασία μας κατάλαβα, πόσο μεράκι, αγάπη και κόπο έχει βάλει ο δημιουργός στο έργο του - κάτι που φαίνεται και μέσα στις ίδιες τις σελίδες.
Το πρώτο και το δεύτερο μέρος του βιβλίου διαφέρουν αρκετά.
Το πρώτο μέρος του βιβλίου βγάζει μια βιβλικότητα. Είναι το παρελθόν, που μας χρειάζεται για να επενδύσουμε ακόμα περισσότερο στο μέλλον της ιστορίας. Μια επική μάχη σκοταδιού και φωτός που γεννά ακόμα περισσότερο σκοτάδι, αλλά και φως με το τέλος της. Μια μάχη που θέτει τα θεμέλια για τον κόσμο και τους χαρακτήρες που ακολουθούν. Στο δεύτερο μέρος είναι αυτό που θα αποκαλούσα εγώ ως ταξίδι. Η περιπέτεια. Οι χαρακτήρες με τους οποίους θα δεθούμε και θα ψάξουμε μέσω αυτών πλέον, τη λύτρωση για όσα και όσους χάθηκαν.
Το μόνο αρνητικό που μπορεί να τσιμπήσει σε κάποιους πιστεύω είναι το είδος του παντογνώστη αφηγητή - ο οποίος μοιάζει κυριολεκτικά να σε παίρνει από το χέρι και να σε βουτάει στον κόσμο για να σου εξηγήσει και να σου εξιστορήσει τα γεγονότα, κάτι που μερικές φορές (αλλά μόνο στο 1ο μέρος του βιβλίου) μοιάζει με info dump. Σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι αρκετό για να αφήσει πικρή γεύση στο στόμα με το τέλος της ανάγνωσης.
Είχα τη χαρά και την τιμή να συνεργαστώ με τον συγγραφέα για τη δημιουργία των χαρτών του κόσμου όπως επίσης και για το εξώφυλλο - το οποίο ειλικρινά ελπίζω να αρέσει στον κόσμο και να χαίρονται που θα στολίζει τη βιβλιοθήκη τους. Μέσα από τη συνεργασία μας κατάλαβα, πόσο μεράκι, αγάπη και κόπο έχει βάλει ο δημιουργός στο έργο του - κάτι που φαίνεται και μέσα στις ίδιες τις σελίδες.
Το πρώτο και το δεύτερο μέρος του βιβλίου διαφέρουν αρκετά.
Το πρώτο μέρος του βιβλίου βγάζει μια βιβλικότητα. Είναι το παρελθόν, που μας χρειάζεται για να επενδύσουμε ακόμα περισσότερο στο μέλλον της ιστορίας. Μια επική μάχη σκοταδιού και φωτός που γεννά ακόμα περισσότερο σκοτάδι, αλλά και φως με το τέλος της. Μια μάχη που θέτει τα θεμέλια για τον κόσμο και τους χαρακτήρες που ακολουθούν. Στο δεύτερο μέρος είναι αυτό που θα αποκαλούσα εγώ ως ταξίδι. Η περιπέτεια. Οι χαρακτήρες με τους οποίους θα δεθούμε και θα ψάξουμε μέσω αυτών πλέον, τη λύτρωση για όσα και όσους χάθηκαν.
Το μόνο αρνητικό που μπορεί να τσιμπήσει σε κάποιους πιστεύω είναι το είδος του παντογνώστη αφηγητή - ο οποίος μοιάζει κυριολεκτικά να σε παίρνει από το χέρι και να σε βουτάει στον κόσμο για να σου εξηγήσει και να σου εξιστορήσει τα γεγονότα, κάτι που μερικές φορές (αλλά μόνο στο 1ο μέρος του βιβλίου) μοιάζει με info dump. Σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι αρκετό για να αφήσει πικρή γεύση στο στόμα με το τέλος της ανάγνωσης.
February 17, 2026
3.5/5
Ξεκινώντας την ανάγνωση ειχα την αίσθηση οτι διαβάζω ενα παραμύθι. Και βέβαια ήταν, όμως πολύ πιο σκοτεινό απο οτι νόμιζα. Ακολουθούμε έναν αφηγητή που επεμβαίνει όπου χρειάζεται για να δώσει τις απαραίτητες πληροφορίες.
Η αφήγηση σε έναν τέτοιο είδους βιβλιο θεωρώ πως ταίριαζε απόλυτα. Η γραφή σε παρασέρνει και ειναι ανάλογη με το ύφος του κειμένου. Σε ταξιδεύει σε αυτόν τον κόσμο και βιώνεις όσα ζούνε. Η επιλογή των λέξεων, των ονομάτων, των χαρακτήρων αλλά και των περιοχών, ολα παραπέμπουν στη θέση που εχει κάθε τι μέσα στην ιστορία. Το μόνο που με προβλημάτισε λίγο ειναι η θρησκευτική ιδεολογία του κάθε λαού.
Παρόλο ομως που ένιωσα οτι χρειάζεται ο αφηγητής, οι εναλλαγές ανάμεσα σε αυτόν και τη βασική ιστορία δεν ήταν τόσο ξεκάθαρες. Με μπέρδεψε λιγο η δόμηση των κεφαλαίων με αποτέλεσμα να μην αντιληφθώ εξ αρχής που ξεκινάει η ιστορία. Έχοντας αυτή την αίσθηση του παραμυθιού σε συνδυασμό με τον αφηγητή καθυστέρησα να ενταχθώ στη πλοκή.
Και καθώς μιλάμε για μια σκοτεινή ιστορία προφανώς δεν λείπουν οι έντονες και αποτρόπαιες σκηνές. Μερικές ίσως και λίγο τραβηγμένες θα έλεγα. Προσωπικά σε ενα σημείο μόνο βρήκα τον εαυτό μου να τον ενοχλεί. Οπότε καλό είναι να είστε προετοιμασμενοι πριν το πιάσετε.
Τελειώνοντας το αντιλήφθηκα πως αποτελεί μια εισαγωγή για μια μεγαλύτερη ιστορία, σε έναν κόσμο πέρα απο τον δικο μας έχοντας ομως οικεία σε εμάς στοιχεία. Θα χαρω να συνεχίσω και να δω που θα καταλήξει αυτό το μεγάλο ταξίδι που μόλις ξεκίνησε.
Ξεκινώντας την ανάγνωση ειχα την αίσθηση οτι διαβάζω ενα παραμύθι. Και βέβαια ήταν, όμως πολύ πιο σκοτεινό απο οτι νόμιζα. Ακολουθούμε έναν αφηγητή που επεμβαίνει όπου χρειάζεται για να δώσει τις απαραίτητες πληροφορίες.
Η αφήγηση σε έναν τέτοιο είδους βιβλιο θεωρώ πως ταίριαζε απόλυτα. Η γραφή σε παρασέρνει και ειναι ανάλογη με το ύφος του κειμένου. Σε ταξιδεύει σε αυτόν τον κόσμο και βιώνεις όσα ζούνε. Η επιλογή των λέξεων, των ονομάτων, των χαρακτήρων αλλά και των περιοχών, ολα παραπέμπουν στη θέση που εχει κάθε τι μέσα στην ιστορία. Το μόνο που με προβλημάτισε λίγο ειναι η θρησκευτική ιδεολογία του κάθε λαού.
Παρόλο ομως που ένιωσα οτι χρειάζεται ο αφηγητής, οι εναλλαγές ανάμεσα σε αυτόν και τη βασική ιστορία δεν ήταν τόσο ξεκάθαρες. Με μπέρδεψε λιγο η δόμηση των κεφαλαίων με αποτέλεσμα να μην αντιληφθώ εξ αρχής που ξεκινάει η ιστορία. Έχοντας αυτή την αίσθηση του παραμυθιού σε συνδυασμό με τον αφηγητή καθυστέρησα να ενταχθώ στη πλοκή.
Και καθώς μιλάμε για μια σκοτεινή ιστορία προφανώς δεν λείπουν οι έντονες και αποτρόπαιες σκηνές. Μερικές ίσως και λίγο τραβηγμένες θα έλεγα. Προσωπικά σε ενα σημείο μόνο βρήκα τον εαυτό μου να τον ενοχλεί. Οπότε καλό είναι να είστε προετοιμασμενοι πριν το πιάσετε.
Τελειώνοντας το αντιλήφθηκα πως αποτελεί μια εισαγωγή για μια μεγαλύτερη ιστορία, σε έναν κόσμο πέρα απο τον δικο μας έχοντας ομως οικεία σε εμάς στοιχεία. Θα χαρω να συνεχίσω και να δω που θα καταλήξει αυτό το μεγάλο ταξίδι που μόλις ξεκίνησε.
March 6, 2026
🗡Το βιβλίο αυτό ανήκει στην σκοτεινή φαντασία και περιστρέφεται γύρω απο την οργή, την εκδίκηση και τις συνέπειες των πράξεων των προηγούμενων γενεών! Που λέτε έχουμε τον βασιλιά μας 👑.. ο οποίος είναι ανήσυχος που κουβαλάει στις πλάτες του τις αμαρτίες των προγόνων του..έχουμε την βασίλισσα που στέκεται στο πλευρό του και φυσικά έναν αντίπαλο (γιατί χωρίς αντίπάλο τι νόημα τι θα είχαν όλα αυτά;) που θέλει να φτάσει μέχρι τέλους.
🗡Τα κεφάλαια είναι μικρά, υπάρχει ένταση, δυναμισμός, η κοσμοπλασία πολύ ωραία και όλα γίνονται πάρα πολύ γρήγορα..⚔️
Σου δημιουργεί αγωνία για το τι συμβαίνει,τι θα γίνει και πως θα εξελιχθεί όλο αυτό!
Η γραφή είναι αρκετα πυκνή και απαιτητική κάτι που μπορώ να πω πως με δυσκόλεψε αρκετα!
🗡Προσωπικά δεν ένιωσα να συνδέομαι με τους ήρωες γιατί δεν πρόλαβα..Στην ουσία το πρώτο μέρος είναι μια τεράστια μάχη! Στο δεύτερο μέρος είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα ,έχεις τον χρόνο να δεθείς με τους χαρακτήρες και να νοιαστείς γι'αυτούς!
Σίγουρα το τέλος αφήνει ερωτηματικά και θα περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει στη συνέχεια!
🗡Τα κεφάλαια είναι μικρά, υπάρχει ένταση, δυναμισμός, η κοσμοπλασία πολύ ωραία και όλα γίνονται πάρα πολύ γρήγορα..⚔️
Σου δημιουργεί αγωνία για το τι συμβαίνει,τι θα γίνει και πως θα εξελιχθεί όλο αυτό!
Η γραφή είναι αρκετα πυκνή και απαιτητική κάτι που μπορώ να πω πως με δυσκόλεψε αρκετα!
🗡Προσωπικά δεν ένιωσα να συνδέομαι με τους ήρωες γιατί δεν πρόλαβα..Στην ουσία το πρώτο μέρος είναι μια τεράστια μάχη! Στο δεύτερο μέρος είναι κάπως καλύτερα τα πράγματα ,έχεις τον χρόνο να δεθείς με τους χαρακτήρες και να νοιαστείς γι'αυτούς!
Σίγουρα το τέλος αφήνει ερωτηματικά και θα περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει στη συνέχεια!
March 25, 2026
Το διάβασα ως Beta reader και η αναγνωστική μου εμπειρία ίσως απέχει λίγο από το τελικό αποτέλεσμα, αλλά θεωρώ πως οι αλλαγές που θα έγιναν, θα το πήγαν προς το καλύτερο.
Λαμβάνω υπόψιν μου ότι είναι το 1ο βιβλίο του συγγραφέα και στο κομμάτι της βαθμολογίας κρίνω ανάλογα.
Σίγουρα η αρχή και κάποια κομμάτια είναι δύσκολα στην αφομοίωση από τον αναγνώστη, όμως αυτό κάνει την ανάγνωση να θέλει λίγο περισσότερη προσοχή.
Η ιστορία σε τεχνικό επίπεδο είχε να φέρει σε πέρας αρκετές προκλήσεις (πολλά POVs, αλλαγή σε τρόπο αφήγησης άλλοτε πρωτοπρόσωπη, άλλοτε τριτοπρόσωπη, δεν υπάρχει ένας κεντρικός ήρωας από την αρχή μέχρι το τέλος της ιστορίας κ.λπ.) και για 1ο βιβλίο συγγραφέα, νομίζω τα κατάφερε πολύ καλά.
Βρήκα πολύ όμορφη αλλά και πετυχημένη τη σύνθεση στοιχείων από διαφορετικές μυθολογίες, κάνοντας με να το κατατάσσω και ως mythpunk (κάπως ίσως αυθαίρετα και υποκειμενικά).
Οι όποιες τεχνικές αδυναμίες μπορεί να υπάρχουν, δεν είναι αρκετές για να μειώσουν το πόσο απόλαυσα την ιστορία.
Για αυτό του βάζω 5*
Λαμβάνω υπόψιν μου ότι είναι το 1ο βιβλίο του συγγραφέα και στο κομμάτι της βαθμολογίας κρίνω ανάλογα.
Σίγουρα η αρχή και κάποια κομμάτια είναι δύσκολα στην αφομοίωση από τον αναγνώστη, όμως αυτό κάνει την ανάγνωση να θέλει λίγο περισσότερη προσοχή.
Η ιστορία σε τεχνικό επίπεδο είχε να φέρει σε πέρας αρκετές προκλήσεις (πολλά POVs, αλλαγή σε τρόπο αφήγησης άλλοτε πρωτοπρόσωπη, άλλοτε τριτοπρόσωπη, δεν υπάρχει ένας κεντρικός ήρωας από την αρχή μέχρι το τέλος της ιστορίας κ.λπ.) και για 1ο βιβλίο συγγραφέα, νομίζω τα κατάφερε πολύ καλά.
Βρήκα πολύ όμορφη αλλά και πετυχημένη τη σύνθεση στοιχείων από διαφορετικές μυθολογίες, κάνοντας με να το κατατάσσω και ως mythpunk (κάπως ίσως αυθαίρετα και υποκειμενικά).
Οι όποιες τεχνικές αδυναμίες μπορεί να υπάρχουν, δεν είναι αρκετές για να μειώσουν το πόσο απόλαυσα την ιστορία.
Για αυτό του βάζω 5*
April 12, 2026
Η ιστορία δημιουργούσε μια πολύ ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που σε ρουφούσε κυριολεκτικά μέσα της. Σίγουρα δεν περίμενα το πού θα οδηγηθούν οι ήρωες μας, ενώ μου δημιουργήθηκαν και πολλά ερωτήματα για το πώς θα συνεχιστεί το ταξίδι τους.
Πολύ ωραία πρόζα επίσης και πολύ δυνατές περιγραφές χαρακτήρων!
Πολύ ωραία πρόζα επίσης και πολύ δυνατές περιγραφές χαρακτήρων!
June 28, 2026
Διάβασε το πλήρες review εδώ: https://greekfantasyatlas.gr/book_rev...
Ορισμένα βιβλία προσπαθούν να σε πείσουν για το μέγεθος του κόσμου τους. Άλλα σε πετούν κατευθείαν μέσα του και σε αναγκάζουν να κολυμπήσεις. Η Ύβρις, το πρώτο βιβλίο από Τα Χρονικά της Οργής, ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
πό τις πρώτες κιόλας σελίδες βρέθηκα μπροστά σε έναν κόσμο που δεν κάνει καμία προσπάθεια να γίνει εύκολος ή φιλικός προς τον αναγνώστη. Αντί να ξεκινήσει με σταδιακές επεξηγήσεις και ασφαλή σημεία αναφοράς, ο συγγραφέας επιλέγει να μας ρίξει κατευθείαν στην καρδιά των γεγονότων. Ομολογώ πως αυτό με δυσκόλεψε στην αρχή. Δεν ήμουν πάντα βέβαιος για το πού ακριβώς βρισκόμουν, όχι απαραίτητα γεωγραφικά, αλλά ως προς τις φυλές, τις δυνάμεις και τις ισορροπίες του κόσμου. Θα ήθελα ένα μικρότερο σκαλοπάτι εισόδου, ένα σημείο από το οποίο να μπορώ να πιαστώ πριν βυθιστώ στα βαθιά νερά της αφήγησης.
Παρόλα αυτά, όσο προχωρούσε η ανάγνωση, άρχισα να αντιλαμβάνομαι πως αυτή η επιλογή δεν ήταν αποτέλεσμα αδυναμίας, αλλά συνειδητή αφηγηματική απόφαση. Η Ύβρις διαθέτει μια σχεδόν βιβλική χροιά στα πρώτα της κεφάλαια. Ο τρόπος αφήγησης, το ύφος και η παρουσία ενός παντογνώστη αφηγητή δημιουργούν την αίσθηση ότι ακούς κάποιον να σου εξιστορεί γεγονότα που έχουν ήδη περάσει στη σφαίρα του θρύλου. Σε ορισμένες στιγμές αυτό δημιουργεί μια μικρή απόσταση από τους χαρακτήρες και κάνει κάποιους διαλόγους να μοιάζουν ελαφρώς βιαστικοί, όμως ταυτόχρονα προσδίδει στο έργο μια ιδιαίτερη ταυτότητα που δύσκολα συναντά κανείς στο σύγχρονο fantasy.
Εκεί που το βιβλίο με κέρδισε πραγματικά ήταν στον κόσμο του. Πολύ γρήγορα γίνεται φανερό ότι πίσω από τις σελίδες υπάρχει σοβαρή δουλειά, σκέψη και σχεδιασμός. Μου άρεσε ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο κόσμος δείχνει βαθύς και μελετημένος χωρίς να καταφεύγει σε ατελείωτες εγκυκλοπαιδικές αναλύσεις. Υπάρχει ιστορία, μυθολογία, θρησκεία, πολιτισμός και παρελθόν, όμως σπάνια αισθάνθηκα ότι το βιβλίο με σταματά για να μου τα εξηγήσει όλα. Αντίθετα, προτιμά να τα αφήνει να αναδύονται οργανικά μέσα από τα γεγονότα.
Το ίδιο ισχύει και για την πλοκή. Δεν εντόπισα αφηγηματικές τρύπες ή εύκολες λύσεις. Αντιθέτως, είχα συνεχώς την αίσθηση ότι κάθε γεγονός εξυπηρετεί έναν μεγαλύτερο σχεδιασμό. Το πρώτο μέρος λειτουργεί περισσότερο ως θεμελίωση του κόσμου και των συγκρούσεων, ενώ το δεύτερο αρχίζει να μεταφέρει το βάρος στους χαρακτήρες και στις προσωπικές τους διαδρομές. Εκεί είναι που η ιστορία αποκτά μεγαλύτερη συναισθηματική δύναμη και με έκανε να επενδύσω περισσότερο στους ανθρώπους που την κατοικούν.
Από όλους τους χαρακτήρες, περισσότερο ταυτίστηκα με τον Ουλφ. Ο ισχυρός ηθικός του κώδικας, η επίγνωση των απωλειών που κουβαλά και η επιμονή του να συνεχίζει παρά το βάρος που φέρει στους ώμους του τον καθιστούν έναν ήρωα με τον οποίο μπορούσα να συνδεθώ ουσιαστικά. Παράλληλα, η Τάρια υπήρξε για μένα μία από τις πιο ενδιαφέρουσες παρουσίες του βιβλίου. Πιστή, ουσιαστική και με συναισθηματικό βάθος που συχνά μοιάζει μεγαλύτερο από αυτό που αποκαλύπτεται άμεσα στις σελίδες.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί η εναλλαγή στον τρόπο αφήγησης, μια επιλογή που αρχικά μου φάνηκε ασυνήθιστη. Παρόλα αυτά, όχι μόνο δεν με απομάκρυνε από το κείμενο, αλλά θεωρώ ότι τελικά συνέβαλε στη διατήρηση της έντασης και της ροής, προσφέροντας διαφορετικές οπτικές σε έναν κόσμο που διαρκώς διευρύνεται.
Κλείνοντας το βιβλίο, συνειδητοποίησα ότι η τελική μου εντύπωση ήταν θετικότερη από αυτή που είχα στα πρώτα κεφάλαια. Μάλιστα, η παρακολούθηση της παρουσίασης του βιβλίου και η γνωριμία με τον ίδιο τον συγγραφέα με βοήθησαν να κατανοήσω βαθύτερα τι προσπαθεί να πετύχει μέσα από το έργο του. Πίσω από τις μάχες, τις κατάρες, τη μαγεία και τις συγκρούσεις, διέκρινα μια ιστορία που μιλά για τραύματα που κληροδοτούνται από γενιά σε γενιά, για ενοχές που δεν ανήκουν πάντα σε αυτούς που τις κουβαλούν και για ανθρώπους που παλεύουν να σπάσουν κύκλους αίματος, μίσους και απώλειας.
Και ίσως εκεί βρίσκεται η ουσία της Ύβρεως. Το fantasy δεν είναι ο προορισμός. Είναι το όχημα. Κάτω από τα τέρατα, τις προφητείες και τους θρύλους κρύβεται μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία. Μια ιστορία για το βάρος του παρελθόντος και για την προσπάθεια να βρεθεί λύτρωση μέσα σε έναν κόσμο που μοιάζει αποφασισμένος να την αρνηθεί.
Ορισμένα βιβλία προσπαθούν να σε πείσουν για το μέγεθος του κόσμου τους. Άλλα σε πετούν κατευθείαν μέσα του και σε αναγκάζουν να κολυμπήσεις. Η Ύβρις, το πρώτο βιβλίο από Τα Χρονικά της Οργής, ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
πό τις πρώτες κιόλας σελίδες βρέθηκα μπροστά σε έναν κόσμο που δεν κάνει καμία προσπάθεια να γίνει εύκολος ή φιλικός προς τον αναγνώστη. Αντί να ξεκινήσει με σταδιακές επεξηγήσεις και ασφαλή σημεία αναφοράς, ο συγγραφέας επιλέγει να μας ρίξει κατευθείαν στην καρδιά των γεγονότων. Ομολογώ πως αυτό με δυσκόλεψε στην αρχή. Δεν ήμουν πάντα βέβαιος για το πού ακριβώς βρισκόμουν, όχι απαραίτητα γεωγραφικά, αλλά ως προς τις φυλές, τις δυνάμεις και τις ισορροπίες του κόσμου. Θα ήθελα ένα μικρότερο σκαλοπάτι εισόδου, ένα σημείο από το οποίο να μπορώ να πιαστώ πριν βυθιστώ στα βαθιά νερά της αφήγησης.
Παρόλα αυτά, όσο προχωρούσε η ανάγνωση, άρχισα να αντιλαμβάνομαι πως αυτή η επιλογή δεν ήταν αποτέλεσμα αδυναμίας, αλλά συνειδητή αφηγηματική απόφαση. Η Ύβρις διαθέτει μια σχεδόν βιβλική χροιά στα πρώτα της κεφάλαια. Ο τρόπος αφήγησης, το ύφος και η παρουσία ενός παντογνώστη αφηγητή δημιουργούν την αίσθηση ότι ακούς κάποιον να σου εξιστορεί γεγονότα που έχουν ήδη περάσει στη σφαίρα του θρύλου. Σε ορισμένες στιγμές αυτό δημιουργεί μια μικρή απόσταση από τους χαρακτήρες και κάνει κάποιους διαλόγους να μοιάζουν ελαφρώς βιαστικοί, όμως ταυτόχρονα προσδίδει στο έργο μια ιδιαίτερη ταυτότητα που δύσκολα συναντά κανείς στο σύγχρονο fantasy.
Εκεί που το βιβλίο με κέρδισε πραγματικά ήταν στον κόσμο του. Πολύ γρήγορα γίνεται φανερό ότι πίσω από τις σελίδες υπάρχει σοβαρή δουλειά, σκέψη και σχεδιασμός. Μου άρεσε ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο κόσμος δείχνει βαθύς και μελετημένος χωρίς να καταφεύγει σε ατελείωτες εγκυκλοπαιδικές αναλύσεις. Υπάρχει ιστορία, μυθολογία, θρησκεία, πολιτισμός και παρελθόν, όμως σπάνια αισθάνθηκα ότι το βιβλίο με σταματά για να μου τα εξηγήσει όλα. Αντίθετα, προτιμά να τα αφήνει να αναδύονται οργανικά μέσα από τα γεγονότα.
Το ίδιο ισχύει και για την πλοκή. Δεν εντόπισα αφηγηματικές τρύπες ή εύκολες λύσεις. Αντιθέτως, είχα συνεχώς την αίσθηση ότι κάθε γεγονός εξυπηρετεί έναν μεγαλύτερο σχεδιασμό. Το πρώτο μέρος λειτουργεί περισσότερο ως θεμελίωση του κόσμου και των συγκρούσεων, ενώ το δεύτερο αρχίζει να μεταφέρει το βάρος στους χαρακτήρες και στις προσωπικές τους διαδρομές. Εκεί είναι που η ιστορία αποκτά μεγαλύτερη συναισθηματική δύναμη και με έκανε να επενδύσω περισσότερο στους ανθρώπους που την κατοικούν.
Από όλους τους χαρακτήρες, περισσότερο ταυτίστηκα με τον Ουλφ. Ο ισχυρός ηθικός του κώδικας, η επίγνωση των απωλειών που κουβαλά και η επιμονή του να συνεχίζει παρά το βάρος που φέρει στους ώμους του τον καθιστούν έναν ήρωα με τον οποίο μπορούσα να συνδεθώ ουσιαστικά. Παράλληλα, η Τάρια υπήρξε για μένα μία από τις πιο ενδιαφέρουσες παρουσίες του βιβλίου. Πιστή, ουσιαστική και με συναισθηματικό βάθος που συχνά μοιάζει μεγαλύτερο από αυτό που αποκαλύπτεται άμεσα στις σελίδες.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί η εναλλαγή στον τρόπο αφήγησης, μια επιλογή που αρχικά μου φάνηκε ασυνήθιστη. Παρόλα αυτά, όχι μόνο δεν με απομάκρυνε από το κείμενο, αλλά θεωρώ ότι τελικά συνέβαλε στη διατήρηση της έντασης και της ροής, προσφέροντας διαφορετικές οπτικές σε έναν κόσμο που διαρκώς διευρύνεται.
Κλείνοντας το βιβλίο, συνειδητοποίησα ότι η τελική μου εντύπωση ήταν θετικότερη από αυτή που είχα στα πρώτα κεφάλαια. Μάλιστα, η παρακολούθηση της παρουσίασης του βιβλίου και η γνωριμία με τον ίδιο τον συγγραφέα με βοήθησαν να κατανοήσω βαθύτερα τι προσπαθεί να πετύχει μέσα από το έργο του. Πίσω από τις μάχες, τις κατάρες, τη μαγεία και τις συγκρούσεις, διέκρινα μια ιστορία που μιλά για τραύματα που κληροδοτούνται από γενιά σε γενιά, για ενοχές που δεν ανήκουν πάντα σε αυτούς που τις κουβαλούν και για ανθρώπους που παλεύουν να σπάσουν κύκλους αίματος, μίσους και απώλειας.
Και ίσως εκεί βρίσκεται η ουσία της Ύβρεως. Το fantasy δεν είναι ο προορισμός. Είναι το όχημα. Κάτω από τα τέρατα, τις προφητείες και τους θρύλους κρύβεται μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία. Μια ιστορία για το βάρος του παρελθόντος και για την προσπάθεια να βρεθεί λύτρωση μέσα σε έναν κόσμο που μοιάζει αποφασισμένος να την αρνηθεί.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews