Cato creëert haar eigen wereld, vol fantasie en stille gedachten. Met grote mensen praat ze niet. Wel met haar papa en mama, maar alleen als ze daar zin in heeft. En met Liesje, haar pop. De zorg voor haar broertje vraagt veel aandacht binnen het gezin. Cato probeert ruimte te vinden om niet te verdwijnen in het gedoe in huis.
Cato is een bundel over kinderlijke verwondering, verbeelding en verdriet. In heldere, precieze taal laat het zien hoe een kind troost vindt in wat nog wél mooi is.
Een uniek en ontroerend portret van een meisje dat probeert heel te blijven in een wereld die langzaam uit elkaar dreigt te vallen.
Cato praat niet met volwassenen anders dan haar eigen ouders. Niet omdat ze niet wilt, maar omdat ze het gevoel heeft dat ze door de zorg van haar broertje verdwijnt en de stilte moet opzoeken.
Er worden in dit boekje verschillende onderwerpen op een kinderlijke manier besproken. Vol emoties en bewondering voor de wereld. Het zijn korte verhaaltjes wat dus ervoor zorgt dat het makkelijk weg te lezen is voor jong en oud.
Ik denk persoonlijk ook echt dat we heel veel kunnen leren van hoe kindjes naar de wereld kijken. We mogen allemaal wel wat meer gaan spelen en bewonderen, en ons minder zorgen maken om de kleinste dingen 🩷.
Uitgeverij Palmslag dankjewel voor dit recensie exemplaar ✨.
‘Cato’ is een korte roman die opvalt door zijn compacte vorm en verstilde sfeer.
Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Cato: een eigenzinnige kleuter met een rijke binnenwereld. Volwassenen laat ze liever links liggen; volgens haar hebben zij te weinig ruimte in hun hoofd. Alleen met haar ouders praat ze soms, wanneer zij daar zelf voor kiest. En met Liesje, haar pop, die een belangrijke rol speelt in haar belevingswereld. Ondertussen worstelt ze met de dynamiek thuis, waar haar broertje veel aandacht vraagt.
In deze roman staan verbeelding en stille gedachten centraal. Op grondige wijze wordt zichtbaar hoe een kind probeert grip te krijgen op een wereld die niet altijd te begrijpen is. Het levert een ontroerend portret op van een meisje dat houvast zoekt in haar eigen, zorgvuldig opgebouwde binnenwereld.
De uitgave met paperback bestaat uit 75 korte prozastukjes van ongeveer een pagina, elk voorzien van een eigen titel. Ze zijn geschreven in korte zinnen en in de tegenwoordige tijd, wat het geheel direct en helder maakt. De fragmenten beginnen licht, maar worden richting het einde zwaarder en indringender.
De tekst is gedrukt in een klassiek lettertype met schreef. Een inhoudsopgave of dankwoord ontbreekt, wat bijdraagt aan het sobere en ingetogen karakter van de uitgave.
Tak publiceerde eerder twee dichtbundels, een prentenboek en werken over de achtergronden en betekenis van de christelijke jaarfeesten.