What do you think?
Rate this book
Il Nome della Rosa #2
El nombre de la rosa (la novela gráfica) 2
LA ESPERADA CONTINUACIÓN DE EL NOMBRE DE LA ROSA, DE ECO Y MANARA
DOS GENIOS UNIDOS EN «UNA OBRA CUMBRE DE LA NARRATIVA GRÁFICA [...], LLAMADA A CONVERTIRSE EN UN CLÁSICO DEL NOVENO ARTE». ( Corriere di Bologna )
«Un trabajo bello, sabio y sugerente. [...] Manara ilumina la novela de Umberto Eco con su dibujo [que] permite mostrar zonas que antes permanecían a oscuras».
Jordi Canyissà, La Vanguardia
Mientras la abadía se sume en la confusión y el miedo crece entre sus muros, el fraile Guillermo de Baskerville aviva su enconada búsqueda de la verdad. Cada nuevo indicio lo acerca al corazón del misterio y a una laberíntica biblioteca que atesora un conocimiento tan rico como peligroso. En el centro de la intriga, el novicio Adso de Melk tendrá que hacer frente a la duda, el deseo y la violencia en un viaje iniciático que marcará su destino para siempre.
Con su trazo inconfundible, Milo Manara culmina esta deslumbrante adaptación de la obra maestra de Umberto un thriller sobre el poder, la herejía y el amor por los libros que ha fascinado a millones de lectores en todo el mundo.
La crítica ha
«Cuando un maestro del dibujo se encuentra con un maestro de la palabra solo hay un resultado sublime».
Luca Valtorta, Robinson (La Repubblica)
«Todo su indiscutible talento está al servicio de reflejar el agreste paisaje montañoso, las muchas dependencias de la abadía y los caracteres físicos y psicológicos de los cultos, convulsos, lujuriosos, criminales y según, o todo a la vez enfrentados monjes. [...] Es leída con fruición».
Manuel Hidalgo, El Cultural
«Un trabajo bello, sabio y sugerente. [...] Manara ilumina la novela de Umberto Eco con su dibujo [que] permite mostrar zonas que antes permanecían a oscuras».
Jordi Canyissà, La Vanguardia
«Si algo ha hecho este historietista italiano [...] es crear belleza. [...] Manara demuestra con sus viñetas que había luz en el oscuro ambiente de esa abadía».
Pilar Martín, EFE
«El gran Manara adapta [...] el complejo y fascinante argumento de su compatriota, que encuentra la calidad que se merece en sus viñetas, capaces de plasmar la grandeza tenebrosa de la abadía medieval».
Yexus, El Diario Montañés
«Una leyenda viva del cómic».
Justo Barranco, La Vanguardia
«Una extraordinaria y fastuosa adaptación gráfica de la famosa novela. Como la de Eco, la Edad Media de Manara no es el reino de las tinieblas, sino una época por descubrir, dotada de una asombrosa y visionaria imaginación en la que el lector puede felizmente perderse».
Alberto Ballerino, Il Piccolo
«Una obra cumbre de la narrativa grá un trabajo de estilo y estilística meticuloso, esmerado y amoroso [...], llamado a convertirse en un clásico del Noveno Arte».
Francesco Verni, Corriere di Bologna
Sobre El nombre de la rosa :
«El thriller hist&oacut
DOS GENIOS UNIDOS EN «UNA OBRA CUMBRE DE LA NARRATIVA GRÁFICA [...], LLAMADA A CONVERTIRSE EN UN CLÁSICO DEL NOVENO ARTE». ( Corriere di Bologna )
«Un trabajo bello, sabio y sugerente. [...] Manara ilumina la novela de Umberto Eco con su dibujo [que] permite mostrar zonas que antes permanecían a oscuras».
Jordi Canyissà, La Vanguardia
Mientras la abadía se sume en la confusión y el miedo crece entre sus muros, el fraile Guillermo de Baskerville aviva su enconada búsqueda de la verdad. Cada nuevo indicio lo acerca al corazón del misterio y a una laberíntica biblioteca que atesora un conocimiento tan rico como peligroso. En el centro de la intriga, el novicio Adso de Melk tendrá que hacer frente a la duda, el deseo y la violencia en un viaje iniciático que marcará su destino para siempre.
Con su trazo inconfundible, Milo Manara culmina esta deslumbrante adaptación de la obra maestra de Umberto un thriller sobre el poder, la herejía y el amor por los libros que ha fascinado a millones de lectores en todo el mundo.
La crítica ha
«Cuando un maestro del dibujo se encuentra con un maestro de la palabra solo hay un resultado sublime».
Luca Valtorta, Robinson (La Repubblica)
«Todo su indiscutible talento está al servicio de reflejar el agreste paisaje montañoso, las muchas dependencias de la abadía y los caracteres físicos y psicológicos de los cultos, convulsos, lujuriosos, criminales y según, o todo a la vez enfrentados monjes. [...] Es leída con fruición».
Manuel Hidalgo, El Cultural
«Un trabajo bello, sabio y sugerente. [...] Manara ilumina la novela de Umberto Eco con su dibujo [que] permite mostrar zonas que antes permanecían a oscuras».
Jordi Canyissà, La Vanguardia
«Si algo ha hecho este historietista italiano [...] es crear belleza. [...] Manara demuestra con sus viñetas que había luz en el oscuro ambiente de esa abadía».
Pilar Martín, EFE
«El gran Manara adapta [...] el complejo y fascinante argumento de su compatriota, que encuentra la calidad que se merece en sus viñetas, capaces de plasmar la grandeza tenebrosa de la abadía medieval».
Yexus, El Diario Montañés
«Una leyenda viva del cómic».
Justo Barranco, La Vanguardia
«Una extraordinaria y fastuosa adaptación gráfica de la famosa novela. Como la de Eco, la Edad Media de Manara no es el reino de las tinieblas, sino una época por descubrir, dotada de una asombrosa y visionaria imaginación en la que el lector puede felizmente perderse».
Alberto Ballerino, Il Piccolo
«Una obra cumbre de la narrativa grá un trabajo de estilo y estilística meticuloso, esmerado y amoroso [...], llamado a convertirse en un clásico del Noveno Arte».
Francesco Verni, Corriere di Bologna
Sobre El nombre de la rosa :
«El thriller hist&oacut
75 pages, Kindle Edition
First published November 27, 2025
About the author
Milo Manara
627 books364 followersMaurilio Manara – known professionally as Milo Manara – is an Italian comic book writer and artist, best known for his erotic approach to the medium.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
March 12, 2026
PT Milo Manara traz-nos a segunda parte e conclusão desta fantástica obra clássica.
A qualidade artística de Manara é lendária e está aqui presente em todo o seu esplendor, revelando-nos os impressionantes cenários onde esta história se desenrola e todos os seus mistérios.
Gostei bastante mais deste segundo volume, talvez porque começamos logo num ponto alto da narrativa e avançamos rapidamente para a sua conclusão, onde todos os mistérios por detrás das mortes neste local sagrado acabam finalmente por ser revelados.
A leitura não será para todos. O texto procura imitar um estilo mais medieval, com um ritmo mais lento, frases longas e descritivas e algumas digressões teológicas, bem como a inclusão ocasional de expressões que parecem ser italiano ou latim. Ainda assim, mesmo para mim — que normalmente me sinto um pouco incomodado com este tipo de abordagem — acabou por não ser tão problemático. Apenas exige algum ajuste ao contexto da obra.
No geral, considero que esta é uma adaptação sólida de uma obra clássica e uma boa forma de a conhecer através de um enquadramento visual.
--
EN Milo Manara brings us the second part and conclusion of this fantastic classic work.
Manara’s artistic quality is legendary and it is present here in all its glory, showing us the stunning settings where this story unfolds and all of their mysteries.
I enjoyed this second volume much more, perhaps because we begin right at a high point of the story and move steadily toward its conclusion, where all the mysteries behind the deaths in this sacred place are finally revealed.
This reading will not be for everyone. The text tries to imitate a more medieval style, with a slower rhythm, long descriptive sentences, and some theological digressions, as well as the occasional inclusion of expressions that seem to be Italian or Latin. Even so, for someone like me—who is usually somewhat bothered by this approach—it ended up not being that problematic. It simply requires some adjustment to the context of the work.
Overall, I think this is a solid adaptation of a classic work and a good way to experience it through a visual medium.
A qualidade artística de Manara é lendária e está aqui presente em todo o seu esplendor, revelando-nos os impressionantes cenários onde esta história se desenrola e todos os seus mistérios.
Gostei bastante mais deste segundo volume, talvez porque começamos logo num ponto alto da narrativa e avançamos rapidamente para a sua conclusão, onde todos os mistérios por detrás das mortes neste local sagrado acabam finalmente por ser revelados.
A leitura não será para todos. O texto procura imitar um estilo mais medieval, com um ritmo mais lento, frases longas e descritivas e algumas digressões teológicas, bem como a inclusão ocasional de expressões que parecem ser italiano ou latim. Ainda assim, mesmo para mim — que normalmente me sinto um pouco incomodado com este tipo de abordagem — acabou por não ser tão problemático. Apenas exige algum ajuste ao contexto da obra.
No geral, considero que esta é uma adaptação sólida de uma obra clássica e uma boa forma de a conhecer através de um enquadramento visual.
--
EN Milo Manara brings us the second part and conclusion of this fantastic classic work.
Manara’s artistic quality is legendary and it is present here in all its glory, showing us the stunning settings where this story unfolds and all of their mysteries.
I enjoyed this second volume much more, perhaps because we begin right at a high point of the story and move steadily toward its conclusion, where all the mysteries behind the deaths in this sacred place are finally revealed.
This reading will not be for everyone. The text tries to imitate a more medieval style, with a slower rhythm, long descriptive sentences, and some theological digressions, as well as the occasional inclusion of expressions that seem to be Italian or Latin. Even so, for someone like me—who is usually somewhat bothered by this approach—it ended up not being that problematic. It simply requires some adjustment to the context of the work.
Overall, I think this is a solid adaptation of a classic work and a good way to experience it through a visual medium.
March 21, 2026
http://looneybooks79.blog/2026/03/21/...
Drie jaar nadat het eerste deel verscheen in de vertaling is nu ook het tweede en laatste deel van deze graphic novel, gebaseerd op het boek 'De Naam van de Roos' van Umberto Eco, vertaald en verschenen. En het verhaal gaat verder waar het vorige stopte... namelijk bij de novice, en metgezel van William van Baskerville, die zijn eerste en laatste aardse ervaring met een vrouw zal beleven.
William en Adson zijn nog steeds op zoek naar een moordenaar in een verafgelegen abdij ergens in Noord-Italië, tijdens een rumoerige periode in de religieuze Middeleeuwen, aan het begin van de veertiende eeuw. Ketters en vrouwen die van hekserij, en dus heulen met de duivel, beschuldigd worden belanden op de brandstapel of in de diepste kerkers. Na zijn ervaring met de vrouw wordt Adson wakker gemaakt door zijn meester en mentor, William. Samen ontdekken ze een zoveelste lijk in de abdij. Heel wat van de bewoners staan onder verdenking. Net op dat moment komt een pauselijke delegatie met twee inquisiteurs aan, die op niks anders uit zijn dan verraders onder de bewoners van de abdij te kunnen aanduiden. Het duurt ook niet lang eer enkele monniken worden vastgezet in een kerker, de vrouw die Adson kent van de nacht ervoor ook ontdekt wordt én aanhangers van een ketterse groep beschuldigd worden van ongoddelijke daden.
William van Baskerville tracht wel de gemoederen te bedaren maar stoot tegen een onverzettelijke inquisiteur die ook denkt de zaak rond de moorden te hebben opgelost. Maar Adson en William voelen aan dat hun taak daar nog niet helemaal voorbij is en proberen de raadsels die hun plagen sinds hun komst alsnog op te lossen! Maar dat kan enkel maar heel desastrueze gevolgen hebben.
Het meesterwerk van wijlen Umberto Eco is op deze manier opnieuw in beeld gebracht, letterlijk zelfs, voor nieuwe generaties die het boek zelf nog niet kenden of niet lazen. Mij deed het enkel terug zin krijgen om ook het boek, dat me in mijn jonge jaren danig heeft geplaagd eer ik het uit kon lezen, terug ter hand te nemen en opnieuw te lezen. En deze keer, met ouder worden, heb ik er meer vertrouwen in dat ik er sneller doorheen zal walsen.
Het verhaal rond, dat zowel een mysterie, een thrillerverhaal als een portret van de Middeleeuwen en de strijd van de kerk tegen ketters of wat deze als ketters beschouwden. (Het is ook de periode waarin er twee pausen waren: eentje in Rome en eentje in het Franse Avignon).
Dit gecombineerd met de geweldige mooie en kleurrijke tekeningen van Milo Manara zorgt ervoor dat dit een geweldig tweeluik is dat bij iedereen op de kast zou moeten terechtkomen, naast het boek van Eco natuurlijk.
Zoals ik in de review van deel ook schreef werd het boek intussen ook al twee keer verfilmd. De versie uit de jaren tachtig met Sean Connery en Christian Slater is een must-see, maar misschien intussen voor vele mensen al wat verouderd. Voor die mensen heb ik ook nog een tv-serie uit 2019 in de aanbieding met John Turturro als William van Baskerville en Damien Hardung als Adso van Melk. Zeker allebei eens opzoeken en bekijken!
Drie jaar nadat het eerste deel verscheen in de vertaling is nu ook het tweede en laatste deel van deze graphic novel, gebaseerd op het boek 'De Naam van de Roos' van Umberto Eco, vertaald en verschenen. En het verhaal gaat verder waar het vorige stopte... namelijk bij de novice, en metgezel van William van Baskerville, die zijn eerste en laatste aardse ervaring met een vrouw zal beleven.
William en Adson zijn nog steeds op zoek naar een moordenaar in een verafgelegen abdij ergens in Noord-Italië, tijdens een rumoerige periode in de religieuze Middeleeuwen, aan het begin van de veertiende eeuw. Ketters en vrouwen die van hekserij, en dus heulen met de duivel, beschuldigd worden belanden op de brandstapel of in de diepste kerkers. Na zijn ervaring met de vrouw wordt Adson wakker gemaakt door zijn meester en mentor, William. Samen ontdekken ze een zoveelste lijk in de abdij. Heel wat van de bewoners staan onder verdenking. Net op dat moment komt een pauselijke delegatie met twee inquisiteurs aan, die op niks anders uit zijn dan verraders onder de bewoners van de abdij te kunnen aanduiden. Het duurt ook niet lang eer enkele monniken worden vastgezet in een kerker, de vrouw die Adson kent van de nacht ervoor ook ontdekt wordt én aanhangers van een ketterse groep beschuldigd worden van ongoddelijke daden.
William van Baskerville tracht wel de gemoederen te bedaren maar stoot tegen een onverzettelijke inquisiteur die ook denkt de zaak rond de moorden te hebben opgelost. Maar Adson en William voelen aan dat hun taak daar nog niet helemaal voorbij is en proberen de raadsels die hun plagen sinds hun komst alsnog op te lossen! Maar dat kan enkel maar heel desastrueze gevolgen hebben.
Het meesterwerk van wijlen Umberto Eco is op deze manier opnieuw in beeld gebracht, letterlijk zelfs, voor nieuwe generaties die het boek zelf nog niet kenden of niet lazen. Mij deed het enkel terug zin krijgen om ook het boek, dat me in mijn jonge jaren danig heeft geplaagd eer ik het uit kon lezen, terug ter hand te nemen en opnieuw te lezen. En deze keer, met ouder worden, heb ik er meer vertrouwen in dat ik er sneller doorheen zal walsen.
Het verhaal rond, dat zowel een mysterie, een thrillerverhaal als een portret van de Middeleeuwen en de strijd van de kerk tegen ketters of wat deze als ketters beschouwden. (Het is ook de periode waarin er twee pausen waren: eentje in Rome en eentje in het Franse Avignon).
Dit gecombineerd met de geweldige mooie en kleurrijke tekeningen van Milo Manara zorgt ervoor dat dit een geweldig tweeluik is dat bij iedereen op de kast zou moeten terechtkomen, naast het boek van Eco natuurlijk.
Zoals ik in de review van deel ook schreef werd het boek intussen ook al twee keer verfilmd. De versie uit de jaren tachtig met Sean Connery en Christian Slater is een must-see, maar misschien intussen voor vele mensen al wat verouderd. Voor die mensen heb ik ook nog een tv-serie uit 2019 in de aanbieding met John Turturro als William van Baskerville en Damien Hardung als Adso van Melk. Zeker allebei eens opzoeken en bekijken!
March 10, 2026
Milo Manara ha saputo trasformare il già bellissimo
Il nome della rosa
di Umberto Eco in una spettacolare percezione visiva, intrecciando Storia reale con la formazione umana, religiosa e sessuale del giovane novizio Adso. Immagini spettacolari che si aggiungono ad una meticolosità per i dettagli. E molto belli ed interessanti anche gli schizzi e gli studi sui disegni dei vari personaggi.
[https://lastanzadiantonio.blogspot.co...]
[https://lastanzadiantonio.blogspot.co...]
April 19, 2026
Again: understood very little of the actual written text, but it's a beautiful work of art.
May 17, 2026
Segunda parte de esta gran historia. La reunión del clero es la parte más histórica de la trama pero también la más tediosa. Por otro lado, se resuelve el misterio de los crímenes: las ilustraciones aclaran mejor el laberinto de la biblioteca pero recuerdo la escena mucho más emocionante en el texto original de Umberto Eco. Globalmente: una adaptación muy acertada, y las ilustraciones de Milo Manara congenian de maravilla con la ambientación medieval.
April 11, 2026
Maravillosa historia, maravillosas las ilustraciones de Manara, es una pena que lo hayan hecho en dos tomos porque lo ideal era uno solo. 5 estrellas.
April 18, 2026
Segundo volumen tan bueno como el primero. Sigue sumergiéndote en esta gran historia con una gran ilustración.
January 13, 2026
Con questo secondo volume, Milo Manara porta a compimento un’impresa davvero straordinaria: adattare integralmente Il Nome della Rosa di Umberto Eco senza tradirne lo spirito, accompagnando il lettore fino alla doppia conclusione, degna e drammatica, che chi conosce il romanzo sa essere uno dei suoi vertici narrativi e simbolici.
Qui la tensione cresce e si stratifica: il mistero dell’abbazia giunge alla sua rivelazione, mentre le grandi questioni teologiche, politiche e filosofiche esplodono in tutta la loro forza. Manara riesce a rendere visivamente il conflitto tra fede, potere e sapere con una potenza rara, dando forma grafica a concetti complessi senza mai appesantire la narrazione. È probabilmente uno dei momenti più alti della sua carriera: un Manara grandioso, maturo, pienamente padrone del mezzo.
Particolarmente riuscita l’idea di affidare i volti di alcuni personaggi a figure celebri: Guglielmo da Baskerville con le fattezze di Marlon Brando, l’abate che richiama Geoffrey Rush, un francescano con il volto di Gigi Proietti e un Bernardo Gui che sembra modellato su Alessandro Sallusti. Un gioco di rimandi affascinante, che aggiunge un ulteriore livello di lettura senza mai distrarre dal racconto, e che rende i personaggi ancora più memorabili.
Questo secondo volume non solo completa degnamente il lavoro iniziato nel primo, ma lo esalta e lo chiude con coerenza e forza emotiva. Un adattamento che non è una semplice trasposizione, ma una vera opera d’autore: fedele a Eco e, allo stesso tempo, profondamente manariana. Consigliatissimo, sia a chi ama il romanzo originale sia a chi vuole riscoprirlo attraverso il linguaggio del fumetto.
Qui la tensione cresce e si stratifica: il mistero dell’abbazia giunge alla sua rivelazione, mentre le grandi questioni teologiche, politiche e filosofiche esplodono in tutta la loro forza. Manara riesce a rendere visivamente il conflitto tra fede, potere e sapere con una potenza rara, dando forma grafica a concetti complessi senza mai appesantire la narrazione. È probabilmente uno dei momenti più alti della sua carriera: un Manara grandioso, maturo, pienamente padrone del mezzo.
Particolarmente riuscita l’idea di affidare i volti di alcuni personaggi a figure celebri: Guglielmo da Baskerville con le fattezze di Marlon Brando, l’abate che richiama Geoffrey Rush, un francescano con il volto di Gigi Proietti e un Bernardo Gui che sembra modellato su Alessandro Sallusti. Un gioco di rimandi affascinante, che aggiunge un ulteriore livello di lettura senza mai distrarre dal racconto, e che rende i personaggi ancora più memorabili.
Questo secondo volume non solo completa degnamente il lavoro iniziato nel primo, ma lo esalta e lo chiude con coerenza e forza emotiva. Un adattamento che non è una semplice trasposizione, ma una vera opera d’autore: fedele a Eco e, allo stesso tempo, profondamente manariana. Consigliatissimo, sia a chi ama il romanzo originale sia a chi vuole riscoprirlo attraverso il linguaggio del fumetto.
May 4, 2026
O NOME DA ROSA PELA MÃO DE OUTRO GÉNIO - VOL II
Genial, como a obra que reproduz e homenageia, e com o mesmo ambiente de ameaça, suspeita e peso de uma época onde a morte e a tortura eram moeda corrente, e onde duas facções de prelados discutem a verdadeira natureza da fé, despida ou aceitante de vil metal terreno.
Manara é o virtuoso habitual, e há uma prancha especialmente inspirada quando Adso vê a sua amada nos ramos de uma árvore despida pelo Inverno ou nos recortes do cenário montanhoso e agreste.
Para quem leu a obra, é uma excelente forma de a reviver, e para quem a não leu, ou hesita perante a mesma, esta é uma excelente forma de tomar conhecimento e experienciar algo do clássico de Umberto Eco.
Virtuoso.
Sem falhas, para mim.
--
THE NAME OF THE ROSE BY ANOTHER GENIUS - VOL II
Brilliant, like the work it reproduces and honors, and with the same atmosphere of threat, suspicion, and weight of an era where death and torture were commonplace, and where two factions of prelates debate the true nature of faith, whether devoid of or accepting of vile earthly metal.
Manara is the virtuoso he always is, and there is a particularly inspired scene when Adso sees his beloved in the branches of a tree bare in winter or in the outlines of the wild, mountainous landscape.
For those who have read the work, it's an excellent way to relive it, and for those who haven't read it, or hesitate before it, this is an excellent way to learn about and experience something of Umberto Eco's classic.
Virtuoso.
Flawless, in my opinion.
Genial, como a obra que reproduz e homenageia, e com o mesmo ambiente de ameaça, suspeita e peso de uma época onde a morte e a tortura eram moeda corrente, e onde duas facções de prelados discutem a verdadeira natureza da fé, despida ou aceitante de vil metal terreno.
Manara é o virtuoso habitual, e há uma prancha especialmente inspirada quando Adso vê a sua amada nos ramos de uma árvore despida pelo Inverno ou nos recortes do cenário montanhoso e agreste.
Para quem leu a obra, é uma excelente forma de a reviver, e para quem a não leu, ou hesita perante a mesma, esta é uma excelente forma de tomar conhecimento e experienciar algo do clássico de Umberto Eco.
Virtuoso.
Sem falhas, para mim.
--
THE NAME OF THE ROSE BY ANOTHER GENIUS - VOL II
Brilliant, like the work it reproduces and honors, and with the same atmosphere of threat, suspicion, and weight of an era where death and torture were commonplace, and where two factions of prelates debate the true nature of faith, whether devoid of or accepting of vile earthly metal.
Manara is the virtuoso he always is, and there is a particularly inspired scene when Adso sees his beloved in the branches of a tree bare in winter or in the outlines of the wild, mountainous landscape.
For those who have read the work, it's an excellent way to relive it, and for those who haven't read it, or hesitate before it, this is an excellent way to learn about and experience something of Umberto Eco's classic.
Virtuoso.
Flawless, in my opinion.
June 22, 2026
De naam van de roos is een mijlpaal in mijn leeservaring. Een van de eerste grootse romans die ik las als jonge gast op mijn kamertje zonder verwarming in de winterperiode. Heerlijk. Ik zocht elk woord op, deed wat onderzoek in geschiedenisboeken etc allemaal voor het internet tijdperk en ook voordat het boek verfilmd was.
Van de verfilming met Connery en Slater was ik heel aangenaam verrast, recentelijk nog de tv serie kon mij niet echt bekoren.
Nu is het slotdeel van de verstripping of graphic novel een feit.
Milo Manara is geweldig in zijn opzet geslaagd. Heel getrouw aan boek en verfilming ervan. Veel tekst zodat ook inhoudelijk de waarden uit het boek overeind blijven.
De stroevere taal die wordt gehanteerd sluit nauw aan bij het hypocriete kloosterleven ten tijde van de inquisitie.
5 sterren. Umberto Eco zou als liefhebber trots geweest zijn op deze uitgave.
? Zelf stel ik me de vraag of de brandstapels voor Salvatore en Remigio en voor het meisje op het einde in de film en die ontbreken in deze strip ook in het boek aan bod komen of niet?
AI vertelt me dat de scene in de film hiervan het boek verschillend is en de strip getrouwer is. Zo zie je maar hoe herinneringen doorheen te tijd worden ingekleurd.
Alleszins blij opnieuw kennis gemaakt te hebben met het iconische figuur Salvatore, ook in deze strip. Penitenziagite.
Top.
Van de verfilming met Connery en Slater was ik heel aangenaam verrast, recentelijk nog de tv serie kon mij niet echt bekoren.
Nu is het slotdeel van de verstripping of graphic novel een feit.
Milo Manara is geweldig in zijn opzet geslaagd. Heel getrouw aan boek en verfilming ervan. Veel tekst zodat ook inhoudelijk de waarden uit het boek overeind blijven.
De stroevere taal die wordt gehanteerd sluit nauw aan bij het hypocriete kloosterleven ten tijde van de inquisitie.
5 sterren. Umberto Eco zou als liefhebber trots geweest zijn op deze uitgave.
? Zelf stel ik me de vraag of de brandstapels voor Salvatore en Remigio en voor het meisje op het einde in de film en die ontbreken in deze strip ook in het boek aan bod komen of niet?
AI vertelt me dat de scene in de film hiervan het boek verschillend is en de strip getrouwer is. Zo zie je maar hoe herinneringen doorheen te tijd worden ingekleurd.
Alleszins blij opnieuw kennis gemaakt te hebben met het iconische figuur Salvatore, ook in deze strip. Penitenziagite.
Top.
April 26, 2026
.. c'è sempre differenza tra libro e sua riduzione disegnata .. 2 volumi di Manara sono ,per me , troppo poco per riprodurre l'intierezza dei temi del libro "il nome della rosa " di Umberto Eco .. forse il libro era troppo cerebrale per le fantasie di un artista del fumetto .. A me piace molto come disegna Manara, ma trovo che, in questo volume , i tanti dialoghi riprodotti , abbiano limitato la sua bravura .. Per i miei gusti , c'è mancanza di varietà , un che di monotonia in molte vignette .. e atmosfere cupe .. Avrei desiderato toni più chiari , sensazioni di movimento .. slanci di libertà ..
December 10, 2025
Il tratto esemplare di Milo Manara è sempre riconoscibile, anche quando non si tratta di mettere su carta avventure osée. Il medioevo di Manara è vivido, freddo, crudo al punto giusto e riesce a tradurre in immagini il capolavoro di Eco discostandosi sia dal libro, sia dal film di Annaud. Un'opera di riprendere a più riprese, per goderne appieno a livello visivo.
February 5, 2026
Strepitoso! Milo Manara rende il romanzo di Eco vivo, meglio di qualsiasi sceneggiato. Immagini che rendono i personaggi e i luoghi tangibili. Tanto mi era piaciuto il romanzo di Eco e tanto mi piace ora la sua trasposizione in grafic novel. Davvero ineguagliabile!
May 25, 2026
Come il primo volume, questo fumetto mi ha colpito per i vari stili di disegno che vengono utilizzati.
Anche i dialoghi fanno capire come si viveva durante un Medioevo diviso tra Chiesa e mondo carnale.
Anche i dialoghi fanno capire come si viveva durante un Medioevo diviso tra Chiesa e mondo carnale.
March 2, 2026
In één ruk. Deze zomer staat het origineel, de roman, op het programma, want dit verhaal is zo mysterieus dat het uitnodigt uit om verder te willen lezen.
June 14, 2026
Pero qué manera de presagiar el final con la ilustración de la portada
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 24, 2026
Las ilustraciones son una auténtica maravilla, pero igual que me gustó el primer volumen, este segundo me ha dejado un poco neutra.
Quizás el problema haya sido ver la película primero.
En el primer volumen se incluía parte de historia que no se plasma en la película, pero este segundo omite muchas escenas y el final se ve precipitado.
Quizás el problema haya sido ver la película primero.
En el primer volumen se incluía parte de historia que no se plasma en la película, pero este segundo omite muchas escenas y el final se ve precipitado.
May 19, 2026
Segunda parte del cómic El nombre de la rosa, de Umberto Eco y Milo Manara al lápiz.
Esta parte me ha gustado menos, quizá es que han pasado 6 meses desde que leí la primera parte y se me han olvidado algunas historias o es que se ha acelerado el ritmo, la cuestión es que a pesar, de que ya había leído el libro hace mil años y visto la película (hace otros mil) me ha faltado algo, la letra pequeña con las explicaciones, la lógica con la que Guillermo de Baskerville resuelve los casos poco a poco y sobre todo contexto. Va todo tan rápido y hay tantos frailes, curas, inquisidores que ya no sabes quién es amigo, quién enemigo y quién era cada uno. Si al menos hubiera habido como en la primera parte los rostros dibujados al final...
En fin, que igual es mejor leerlos seguidos, o sobre todo, leerse el libro de Umberto Eco, no estaría mal una relectura.
Para los que no leyeron la reseña al primer cómic decir que en su día se nombró a Marlon Brando como posible candidato para interpretar a Guillermo de Baskerville y el dibujante lo ha querido poner aquí de protagonista. A mí se me hace difícil separar su nombre de Sean Connery que estuvo magistral.
Esta parte me ha gustado menos, quizá es que han pasado 6 meses desde que leí la primera parte y se me han olvidado algunas historias o es que se ha acelerado el ritmo, la cuestión es que a pesar, de que ya había leído el libro hace mil años y visto la película (hace otros mil) me ha faltado algo, la letra pequeña con las explicaciones, la lógica con la que Guillermo de Baskerville resuelve los casos poco a poco y sobre todo contexto. Va todo tan rápido y hay tantos frailes, curas, inquisidores que ya no sabes quién es amigo, quién enemigo y quién era cada uno. Si al menos hubiera habido como en la primera parte los rostros dibujados al final...
En fin, que igual es mejor leerlos seguidos, o sobre todo, leerse el libro de Umberto Eco, no estaría mal una relectura.
Para los que no leyeron la reseña al primer cómic decir que en su día se nombró a Marlon Brando como posible candidato para interpretar a Guillermo de Baskerville y el dibujante lo ha querido poner aquí de protagonista. A mí se me hace difícil separar su nombre de Sean Connery que estuvo magistral.
February 27, 2026
Magnífica adaptación del clásico libro de Eco por parte de su ya octogenario compatriota, Milo Manara. Parece mentira que un señor de ochenta años continúe dominando el medio de una manera tan abrumadora. Evidentemente, no es el Manara de Verano indio o de Hombre de papel (toda su purria erótica me parece despreciable, argumentalmente hablando), pero lo que ha perdido en frescura y talento en bruto lo ha ganado en sabiduría compositiva y narrativa. Me queda la duda de por qué, en lugar de los familiares rasgos de Sean Connery como fray Guillermo de Baskerville, ha preferido plasmar al famosísimo y ficticio monje con el rostro de Marlon Brando. En fin, supongo que cuestión de gustos.
Review of advance copy
Ídem de la primera parte: https://www.goodreads.com/review/show...
Displaying 1 - 20 of 20 reviews