Για δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια, η Σοφία ζει μακριά από τη γενέτειρά της. Μια συγκυρία της ζωής θα τη φέρει και πάλι πίσω στον τόπο της. Στο πατρικό της σπίτι δεν μένει πια κανείς. Εκεί, η ίδια θα έρθει αντιμέτωπη με το παρελθόν της, με ένα επώδυνο γεγονός που μοιάζει να την έχει ταράξει συθέμελα.
Σύντομα, θα γνωρίσει τυχαία τον Θέμη, ο οποίος θα τη βοηθήσει να δει τα περασμένα από άλλη σκοπιά. Στην προσπάθειά της να γεφυρώσει το παλιό με το καινούριο, η Σοφία θα αναγκαστεί να διαχειριστεί κομμάτια του εαυτού της και μπερδεμένα συναισθήματα. Το ταξίδι αυτό, γεμάτο αγωνία, φόβο, μα και αγάπη, θα την κάνει να δει τα χρόνια που έφυγαν με άλλα μάτια, ανακαλύπτοντας παράλληλα την τωρινή εκδοχή της.
Στο Αύριο είναι χθες, η Κατερίνα Γαλιάτσου προσφέρει στον αναγνώστη μια ηρωίδα που, περνώντας από τις συμπληγάδες της καθημερινότητας, αγκαλιάζει το τραύμα της, βρίσκει την ισορροπία μέσα της, απελευθερώνεται. Αυτό δεν επιζητούμε όλοι;
Η Κατερίνα Γαλιάτσου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, έχοντας καταγωγή από την Κρήτη. Σπούδασε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών της Σχολής Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Warwick στην Αγγλία, όπου ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στην Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού. Από το 2004 έζησε και εργάστηκε στην Αθήνα, στον τομέα της διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού. Παρακολούθησε εργαστήρια δημιουργικής γραφής με τη Χριστίνα Οικονομίδου, η οποία συνέβαλε ουσιαστικά στην ολοκλήρωση των έργων της. Το 2018 επέστρεψε στη γενέτειρά της, παραμένοντας στον ίδιο κλάδο και εξακολουθώντας να παρακολουθεί μαθήματα δημιουργικής γραφής. Παράλληλα, ολοκλήρωσε τετραετείς σπουδές στο Κέντρο Ψυχοθεραπείας και Εκπαίδευσης Gestalt Foundation. Το πρώτο της μυθιστόρημα Αληθινοί άνθρωποι εκδόθηκε το 2017 από τις εκδόσεις Ιωλκός. Το αύριο είναι χθες είναι το δεύτερο μυθιστόρημά της.
Το αύριο είναι χθες είναι ένα βιβλίο που σε κερδίζει σιγά σιγά, χωρίς έντονη πλοκή, ανατροπές και "φασαρία". Η γραφή του είναι ήρεμη, με σκέψεις που κυλάνε φυσικά και σε βάζουν σε μια διάθεση πιο εσωτερική, σε μια διάθεση ενδοσκόπησης. Καθώς το διάβαζα, είχα συχνά την αίσθηση ότι γυρνάω σε πράγματα γνώριμα: αναμνήσεις, συναισθήματα, μικρές στιγμές που τότε δεν τους δίνεις σημασία, αλλά αργότερα καταλαβαίνεις πόσο σε έχουν διαμορφώσει. Το παρελθόν και το παρόν μπλέκονται σε μία ήσυχη κουβέντα με τον εαυτό σου. Από αυτές τις κουβέντες που λόγω των έντονων ρυθμών ζωής δύσκολα βρίσκουμε πια τον χρόνο να κάνουμε. Διαβάζεται αβίαστα και, ακόμα και αν η ζωή σου δεν ταυτίζεται με τη ζωή της ηρωίδας, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα βρεις μέσα του σκέψεις και θέματα που ακουμπούν και τα δικά σου βιώματα - πράγματα που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο μας αφορούν όλους. Δεν είναι βιβλίο για γρήγορη κατανάλωση. Είναι βιβλίο που θέλει χρόνο και διάθεση, και αν του τα δώσεις, σου αφήνει μια γλυκιά μελαγχολία και μια σκέψη που μένει μαζί σου και μετά το τέλος.