Γιατί δεν έχω σαν το δικό σου, μαμά;

by Άννα Κουρουπού

Δεν θέλω να αρέσω. Θέλω να λέω την αλήθεια μου.
Η ζωή μου δεν ήταν ποτέ επίπεδη – ευτυχώς. Κι αυτό το βιβλίο είναι ακριβώς αυτό: η ζωή μου όπως τη θυμάται το σώμα μου, η καρδιά μου, η διαδρομή μου, η ύπαρξη μου.
Από τον καθρέφτη του δωματίου μέχρι τον καθρέφτη του κόσμου, μια διαδρομή που ποτέ δεν ζήτησε έγκριση – μόνο χώρο. Και τον κέρδισα. Το τετράγωνο που μετέτρεψα σε κύκλο. Οι έρωτες που με σήκωσαν και με τσάκισαν, οι φιλίες που στάθηκαν, οι φίλες που «έφυγαν», οι μέρες που βρήκα ανάσα, οι νύχτες που έμαθα να περνώ από φωτιές αδιαφορώντας αν θα καώ.
Μεγάλωσα ως τρανς γυναίκα σ’ έναν κόσμο που είχε πάντα άποψη για μένα – κι εγώ έμαθα να υπάρχω χωρίς να ζητάω την έγκρισή του.
Δεν ωραιοποιώ, δεν κρύβω, δεν ντύνομαι για να μην τρομάξει κανείς.
Αν κάτι έχω να προσφέρω, είναι η αλήθεια μου. Και τη δίνω όπως είναι: κοφτερή, τρυφερή, αστεία, σκοτεινή, άγρια, ανθρώπινη.
Η ζωή μου.
Αυτή είμαι.
Με την απόφαση να μη σιωπήσω ποτέ ξανά.
Κι όποιος θέλει, ακολουθεί.

208 pages, Paperback

First published January 1, 2011

About the author

Ιδρυτικό μέλος του Red Umbrella Athens (Θετική Φωνή).
Πρώην γ.γ. και μέλος του ΣΥΔ
Συγγραφέας "Γιατι,δεν εχω σαν το δικό σου μαμά;"
Αρθρογράφος

- Director of Red Umbrella Athens
-Art Dutch pour technigue , resin art and more
- Freelance writer
- Activist for Trans rights

Reviews

[Alex B. · Rating 5 out of 5]

Διαβάζοντας το βιβλίο της Άννας, πέρασα βιωματικά μέσα απο την ολική γκάμα των συναισθημάτων.
Θλίψη μπροστά σε όλες τις αγάπες που καταδικαστηκαν σε μια μόνιμη παύση. Θυμός μπροστά σε όλα τα ανθρωποειδή που τόλμησαν να νομίσουν ότι έχουν δικαιώματα πάνω στην αξιοπρέπεια και την αυτονομία των άλλων.
Αηδία μπροστά στην γνωστή υποκρισία της κοινωνίας που αποπέμπει δημόσια την ηδονή που αναζητάει στα κρυφά. Έκπληξη απέναντι στις τόσες προδοσίες από άτομα που "καταλαβαίνουν", οι οποίες φαντάζομαι πως πονάνε διπλά.
Φόβος μπροστά στην τόση βία— εξωτερική και εσωτερική.
Χαρά μπροστά στην συνειδητοποίηση πως ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να είχε χαθεί μέσα σε τόσες εμπειρίες ειναι ακομα μαζι μας και μας εμπνέει• και στην συνειδητοποίηση πως υπάρχουν γονείς-βράχοι που δεν χρειάζονται εντατικά μαθήματα για να αγαπήσουν τα παιδιά τους.

Το βιβλίο, λοιπόν, θα το περιέγραφα ως μια ολοκληρωμένη εμπειρία. Χρειαζόμαστε πιο πολλές Άννες σε αυτόν τον κόσμο.