Mama strijkt niet. Ze vloekt, eet meer koeken dan ze haar kinderen toestaat en heeft een bloedhekel aan oudercomités. Ze ruimt de tafel af met één armzwaai, knuffelt met deeg aan haar vingers en leert haar kinderen schilderen met hun verdriet.
Elke Lenders is contentstrateeg, fotografe, storyteller en moeder van twee kinderen. In dit boek kijken we mee over de schouder van een jong meisje – misschien wel gebaseerd op haar eigen dochter – en ontdekken we een warme, rommelige, rebelse vrouw die weigert zich te schikken naar het ideaalplaatje van het moederschap. Met humor, melancholie en kinderlijke logica schrijft ze een stille ode aan moeders die niet perfect zijn, maar wél onverge
Wat een heerlijke moederfiguur in dit boek! Ik heb verschillende keren luidop moeten lachen omdat de taferelen die Elke uiteenzet zo ontzettend herkenbaar zijn (hoewel ik hoop dat mijn kinderen mijn speciale schuif nooit ontdekken 😅). Dit verhaal is een aanrader voor elke moeder die zichzelf en haar manier van opvoeden graag met het nodige korreltje zout neemt maar wel een hart vol warmte en goud bezit voor haar kinderen.
3.5*. Leest zeer snel: op een ochtend uitgelezen, aangezien het maar 130 pagina's telt en opgedeeld is in fijne korte verhaaltjes. Op zich leuk en ook herkenbaar voor mensen zonder kinderen. Enige wat ik wat gek vond is dat het ook gezien kan worden als een lofzang van de auteur aan zichzelf door de ogen van haar kind, al beweert het dankwoord van niet 😉.