Hedwig leidt een wat teruggetrokken bestaan in het noorden van het land, tussen veenmeren en rietlanden. Ze verdient haar inkomen met het redigeren van manuscripten en heeft een halfslachtige relatie met een schapenhouder. Als ze zich op een dag afvraagt hoe het komt dat ze het liefst zou verdwijnen, zou willen opgaan in het landschap, dringt tot haar door dat een gebeurtenis die ze al vijftien jaar probeert te vergeten haar leven nog altijd bepaalt. Het besef wakkert een krachtige woede aan, een woede die elk moment tot uitbarsting kan komen.
Lidewey van Noord (1985) studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam. In 2016 verscheen haar debuut Pellegrina, dat ze maakte met grafisch ontwerper Robert Jan van Noort. Het stond op de shortlist voor de Nico Scheepmaker Beker, de vakprijs voor het Sportboek van het Jaar, won de Zinnen Roës Award en werd vertaald naar het Duits. In 2024 verscheen haar memoir Vluchtheuvel.
Van Noord debuteerde als fictieschrijver met De Spaanse renner (2022). De novelle leverde haar opnieuw een nominatie op voor de Nico Scheepmaker Beker. In januari 2026 verschijnt haar debuutroman De as komt eerst.
Twee uur in een rumoerige wachtzaal moeten wachten terwijl je een jaar geleden al een afspraak hebt gemaakt is kut. Maar het geeft je wel de tijd om De as komt eerst in één ruk uit te lezen.
Wat een weelde eigenlijk: je zo kunnen onderdompelen en laten meevoeren. Van Noord heeft me betoverd. Wat een debuut.
Ik moet er raar hebben uitgezien. Met afwisselend een glimlach op mijn lippen, een boos gezicht, frustratie, weer een glimlach en maar onderlijnen en aantekeningen maken. 167 Pagina’s lang raakt Lidewey je hoofd, hart, onderbuik én ziel.
Da natuur is prachtig, Hedwig is boeiend, Markus is toch wel sexy, de schapen zijn lief en de groene pen is leuk. De woede van Hedwig is (jammer genoeg) herkenbaar maar geeft ook moed en werkt empowered. Van Noord geeft je een beetje Where the crawdads sing-vibes. Ook een prachtig boek, in een soortgelijke omgeving. De film is trouwens ook een aanrader. Maar in De as komt eerst heb ik meer onderlijnd.
Van Noord heeft een prachtige pen, is een wijs mens. “Levensangst en levenslust kunnen kennelijk moeiteloos dezelfde gedaante aannemen.”
Aangrijpend rauw verhaal over invloed van trauma, onmacht, onbegrip, en hoe we in relaties gevangen kunnen blijven in patronen. Werd meegezogen door zowel het verhaal als de vorm; weinig opsmuk, treffend, mooie rake passages. Verrassend eind! Het had iets gekunstelds en ongeloofwaardigs en toch ook weer niet.
Subtiel en fijnzinnig geschreven. Het verhaal leest heerlijk en de personages zijn spannend in hun ontwikkeling. Van Noord belicht scherpe inzichten over diep gewortelde trauma's heel secuur en met liefde. Een goed boek om te lezen.
Vond het erg cliche en vrij simplistisch. Weinig diepgang in de karakters. Het einde vond ik uit het niets komen en ik mistte de verbinding met de rest van het verhaal. Leest wel lekker weg.