Goed boek, had me zeker goed vast omdat het gewoon heftig is wat deze meiden is overkomen. Ik hoop dat dit de ogen openen voor meiden die op hetzelfde pad neigen te komen of al zijn beland.
Veronique las 'Lichaam te huur' geschreven door Emily Blind & Manisa Fenenga.
Haar mening lees je hieronder. ⬇️
In huize Koukleum worden vaker waargebeurde verhalen gelezen, zeker als ze een rauw randje hebben. Aangezien we op vakantie waren en daarbij besloten om echt even een weekje voor ons zelf te lezen, kon ik wat boeken van mijn wil ik lezen lijst lezen. Dit boek stond op dit lijstje, dus dit was een ideaal moment.
Emily en Manisa nemen je echt aan de hand en vertellen je hoe ze in de prostitutie terecht komen en hoe ze, ondanks alles vriendinnen blijven. Het is een heftig verhaal waarbij Emily en Manisa de details niet schuwen. Dit is duidelijk een verhaal met een rauw randje. De manier waarop beide meisjes in de prostitutie terecht komen, maar de vriendschap zo hecht is dat de een zich zelfs voor de ander wil opofferen. Dit zorgt er ook voor dat het verhaal niet uitzichtloos is, maar er steeds een klein beetje hoop is dat ze uit de wereld van de prostitutie kunnen komen.
Wat ik wel heftig vond is dat ze, nadat ze eruit gekomen waren, er weer vrijwillig in terug gingen omdat ze hoge kosten hadden die ze anders niet wisten te betalen.
Wel denk ik, net als Emily en Manisa, dat er geen enkele vrouw echt honderd procent vrijwillig in de prostitutie werkt. Er zal altijd een reden zijn en dit zal niet zijn omdat ze het werk zo leuk vinden.
Het is een heftig verhaal en ik vind het erg moedig dat beide vrouwen open over hun verleden zijn en ik denk dat ze ook trots mogen zijn op de manier dat ze de dingen aan gepakt hebben. Een verhaal wat je bij de strot grijpt en pas los laat als je de vonnissen leest van Ryan, op het moment dat hij veroordeelt wordt voor het geen hij o.a. Emily en Manisa aangedaan heeft.
Dit is geen “fijn” boek, maar dat is ook precies het punt. Het vertelt een persoonlijk en heftig verhaal over uitbuiting, en dat komt hard binnen. Ik vind het vooral knap dat de auteurs dit verhaal delen, dat alleen al maakt het waardevol.
Wat het boek sterk maakt, is de directheid. Het laat zien dat de wereld achter de ramen niet altijd het gereguleerde en vrijwillige beeld is dat soms wordt geschetst. Tegelijk pretendeert het boek nergens dat dit hét algemene beeld is.
Mijn reactie tijdens het lezen was vooral verbazing en afkeer dat dit soort dingen gebeuren blijft bizar om te beseffen. Tegelijk is het goed om te beseffen dat dit geen uitzondering op wereldschaal is, maar ook zeker niet iets wat daardoor “normaal” wordt.
Uiteindelijk is dit vooral een krachtig persoonlijk verhaal. Geen analyse, geen compleet beeld van de sector, maar een indringende inkijk die blijft hangen en je dwingt om na te denken.
Ik vind het altijd erg goed dat deze boeken worden geschreven om jonge mensen te waarschuwen voor gevaren, en ook om te laten weten dat dit echt iedereen kan overkomen Deze meiden winden er geen doekjes overheen en vertellen precies hoe het is om jaren misbruikt en mishandeld te worden
Luisterboek waar ik geïntrigeerd naar luisterde. Niet voor te stellen dat dit gebeurt met jonge vrouwen en ‘mooi’ om te horen hoe dit zich in jaren opbouwt. Sterk hoe ze zich een weg uit het leven hebben weten te vechten.