Ik heb even getwijfeld of ik wat zou schrijven over dit boek. 'Het ongemak van een lichaam' is een soort van correspondentie tussen twee jonge schrijvers, Corinne Heyrman en Jante Wortel, die het, allebei, in hun debuutromans, hadden over eetstoornissen, anorexia meer bepaald. Ik hou ervan om een geheugensteuntje te schrijven over de boeken die ik lees en deze, tot meerdere glorie van mezelf en anderen, op sociale media te gooien. Maar hoe kan ik non-fiction beoordelen over een onderwerp waar ik erg weinig over weet, die vooral geschreven lijkt voor professionals uit de zorg, waar ik ook al niks van weet? Dit boek is niks voor mij, dacht ik, toen ik naar de boekvoorstelling ging (want Corinne is een nicht van mijn man en haar debuut 'Het begin en zijn oneindigheid' is uitstekend, en op de koop stootte ik vandaag in de Kringwinkel op 'Weerlicht' van Jante Wortel). Toch raakte ik geboeid tijdens de voorstelling, en de lectuur. Anorexia is een raar beestje. Niet enkel willen personen die eraan lijden aanvankelijk niks weten van behandeling en is er zelfs een soort van competitie gaande, online en in behandelcentra, omtrent wie de meest ziekelijke vorm van de kwaal te pakken heeft. Dat maakt beter worden behoorlijk moeilijk, in een omgeving waarin jonge vrouwen weinig macht hebben over hun leven, op hun slokdarm na. En wat is beter? Genees je eigenlijk ooit echt van een geestelijke aandoening of verschuilt die zich in de bouwstenen van je lichaam? Leer je ermee omgaan? Wat is de grondslag van een eetstoornis? Onze omgang met voedsel? Schoonheidsidealen? De onzekerheden van de puberteit? Het gemak waarmee we mekaar beoordelen? De dagelijkse competitie?
Een boek vanuit een breed en verdiepend perspectief geschreven. Openhartig en oprecht gevat in mooie metaforen en hoofdstukken van twee verschillende schrijvers die elkaar perfect aanvullen (soms wel enige herhaling). Interessant en inzichtelijk om te lezen
Het merendeel van de bronnen die geraadpleegd zijn, kende ik al, dus ik heb weinig nieuwe kennis opgedaan. Prima te lezen en te volgen overigens, dus daar heb ik niks over te zeggen!