Dina, Dina

by Agata Romaniuk

Dina, Dina to subtelna i poruszająca, rozpisana na wiele tonów historia, rozpięta między Italią, Warszawą, Bagramem i Charkowem, między latami osiemdziesiątymi a współczesnością. To opowieść o rodzinnych tajemnicach i splątanych losach, a także o dojrzewaniu do bycia kobietą i odkrywaniu siebie na nowo.

Dwudziestoletnia Dina studiuje malarstwo w Bolonii i pracuje jako ilustratorka książek dla dzieci. Kiedy w Ukrainie wybucha wojna, postanawia wrócić do rodzinnego Charkowa, by zająć się schorowaną babcią, która ją wychowała. Dina próbuje różnych wersji siebie, chce się umościć się w swoim ciele i znaleźć własny głos. Zrozumieć, kim jest, kim chce być i gdzie właściwie przynależy. O tych zmaganiach, ale także o różnych rodzajach miłości, jest ta książka.

Genres: Audiobook

340 pages, Hardcover

First published March 25, 2026

About the author

Socjolożka z doktoratem z Polskiej Akademii Nauk. Absolwentka Polskiej Szkoły Reportażu i założycielka Grupy Reporterskiej Głośniej. W 2017 zainicjowała projekt badawczo-reporterski Światła Małego Miasta, który opisywał życie Polaków w najmniejszych miasteczkach. Publikuje teksty w Dużym Formacie, Przekroju, Piśmie i magazynie Non/Fiction. W maju 2019 ukazała się jej książka reporterska „Z miłości? To współczuję. Opowieści z Omanu”. Jest autorką dwujęzycznej książki dla dzieci pt. „Bal u lamorożca. Polsko-ukraińskie bajki o przyjaźni” wydanej przez Zygzaki.

Reviews

[Monika Długa · Rating 4 out of 5]

Wełniane rękawice, zapach ciała starszej kobiety, metalowy koszyczek do herbaty, faktura papieru. Szczególarska, wręcz szczególikowa jest „Dina, Dina” Agaty Romaniuk. Autorka znakomicie gra na poziomie języka wszystkimi zmysłami, wykorzystując właśnie takie zwyklaczki, narzędzia codzienności. Bo to właśnie te przedmioty, spotkania, barwy osadzają nas w miejscu, gdy na „zewnątrz” dzieje się wszystko, czyli wojna.

Najnowsza powieść autorki „Proste równoległe” jest opowieścią o utracie i powrotach, o bohaterach, którzy są asymetryczni, niedoskonali, funkcjonujący na granicach geograficznych i mentalnych. I wojna w Ukrainie, która nagle czyni z ich życia stopklatkę i staje się przyczynkiem do biograficznego rachunku sumienia.

Jeszcze jedna rzecz jest warta odnotowania – autorka dobrze łapie nastroje europejskie związane z trwaniem wojny. Od międzynarodowego wsparcia do międzynarodowej obojętności.

[lilmlonia · Rating 4 out of 5]

Nie do końca zrozumiałam zamysł improwizowanych momentów ale książka ogółem mi sje podobała. Zaangażowała mnie, podobał mi się sposób opowiedzenia historii i audiobook czytany przez samą autorkę. Nie było dla mnie efektu wow i nie poczułam jakichś mocno głębokich emocji ale utrzymała moje zaangażowanie do końca co oceniam na plus.

[Julia Łaskawiec · Rating 4 out of 5]

książka dla mnie wyjątkowo przeładowana personalnymi wątkami (serio, bez przesady, bolonia, medycyna, ukraina???), uwielbiam pióro Romaniuk, jest to przyjemna, człowiecza, sympatyczna literatura

niestety jak wszystkie jej książki, które czytałam, za szybka, a w tym wypadku czuje się to wyjątkowo mocno przez mnogość wydarzeń, postaci, miejsc i ich elementów
mam nadzieję w przyszłości na więcej spokoju, który pozwoli na dokładniejszą eksplorację wątków i pozwoli czytelnikowi zostać na chwilę z myślami zamiast ciągle serwować nowe

[zabieganaczytaniem · Rating 5 out of 5]

4,5

Wow

Literatura wojenna kojarzy nam się z XX wiekiem i czym co było kiedyś, daleko i z czymś, co nas nie dotyczy. Ta książka uzmysławia, że wojna jest obok nas i nie jest ani lepsza ani gorsza od tych, które znamy z historii.

Cieszę się, że „Dina, dina” powstała

[ejdri · Rating 4 out of 5]

Triggerująca, uderzająca w te najgorsze emocje, które towarzyszyły nam przy wybuchu wojny za wschodnią granicą. 4/5 ✨

[Katarzyna · Rating 5 out of 5]

Agata Romaniuk przedstawia historię młodej kobiety, studentki malarstwa, która porzuca swoje dotychczasowe życie w Bolonii i wraca do rodzinnego Charkowa, by zaopiekować się schorowaną babcią. Powieść rozwija się w retrospekcjach, meandruje między przeszłością i teraźniejszością, zwykłą codziennością i wojennym dramatem, zagłębia w to, co intymne, piękne, bolesne i niewygodne – w zawiłości uczuć, skrywane latami sekrety, słodko-gorzkie wspomnienia. Postać Diny jest mocno zakorzeniona w rodzinnej historii, we włosko-ukraińskiej tożsamości. Agata Romaniuk wspaniale oddała ciężar jej zmagań – nieustanne poczucie bycia pomiędzy, wewnętrzne rozdarcie, skomplikowane relacje z matką i ojcem, próbę zrozumienia kim naprawdę jest i kim pragnie być. Poznajemy Dinę, małą dziewczynkę uwikłaną w konflikty rodziców, oraz Dinę, młodą kobietę, która szuka własnej drogi w niełatwych okolicznościach. Książkę wyróżnia realizm i autentyzm – ogromnie doceniam za wnikliwy research, wątki dotyczące malarstwa i medycyny, włoską i ukraińską scenerię oraz przejmujące opisy ogarniętego wojną Charkowa. Niezmiennie zachwyca proza Agaty Romaniuk, jej literacka świadomość, wrażliwość na detale, niuanse ludzkich losów i przeżyć.

Pięknie napisana, poruszająca i skłaniająca do refleksji książka. Opowieść o miłości, wojnie, stracie i przebaczeniu. O dorastaniu, przynależności, szukaniu własnej drogi i odkrywaniu siebie na nowo. O sile rodzinnych więzi i kruchości ludzkiego życia oraz o tym, że "niszczo ne wiczne (nic nie jest na zawsze)". "Dina, Dina" ma w sobie wiele smutku splecionego z tęsknotą, melancholią, czułością i nadzieją – przypomina wielobarwną mozaikę.

Subtelna, boleśnie aktualna i ważna powieść. I jedna z moich ulubionych polskich autorek. Polecam!

[Marzena · Rating 3 out of 5]

"Kto tu jest, kurde, synem kogo" miałam ochotę zacytować mniej więcej w połowie książki, bo jak to nagle zmienia się narrator? Nawet jeśli od tego momentu zdecydowanie lepiej się czytało, co to za zabieg?

Ładne to było, chociaż trochę też niesmaczne.
Podziwiam wykonaną pracę, aby oddać ukraińską rzeczywistość, po prawdzie fantastycznie się to czyta. Można uznać, że skoro tak, to ewidentnie wystarczy mieć research i talent słowa, żeby pisać o czymkolwiek. I tu wkraczam ja, z przytroczoną szabelką opinią i mówię: może i można, ale nie zawsze się powinno. Wolę historię z pierwszej ręki, niż najlepiej poprowadzoną fabułę na tle prawdziwej (i trwającej!) tragedii. Ta druga, moim zdaniem ofc, ma posmak kolejnego tytułu spod znaku "Żona XY z Auschwitz" z odwróconą tyłem kobietą na okładce. Z umiejętnościami autorki na tej półce po prostu nie warto stawać.

[Weronika Zych · Rating 3 out of 5]

3,5/5 ⭐️
Chyba będzie to moja najmniej lubiana książka autorki, zdecydowanie celniej trafiły we mnie reportaże. Lubie sposób, w jaki Agata Romaniuk przygląda się ludziom, ich cieniom, ich moralnej konstrukcji. To na duży plus. Podoba mi się w tej książce także sposób wiązania ze sobą ludzi z odrębnych światów. Prosto, nienachalnie, z czułością.
Nie kupiłam jednak sposobu narracji, zmian w tejże, wszystkowiedzący narrator zbyt często wpychał się w słowa, które raczej nie mogły się zadziać (moment przyjazdu Diny do mieszkania babci i narracji z perspektywy przyjaciółki jej matki). Miałam trochę też poczucie jakiegoś niedosytu w końcówce książki, jakby była ona niedokończona, czegoś mi tam zabrakło, stąd taka, a nie inna ocena.

[Karolina W. · Rating 5 out of 5]

Agata Romaniuk to jedna z moich ulubionych pisarek. Napisałabym, że to powód dzięki któremu nie jestem obiektywna, ale nie. Ona naprawdę pięknie pisze. Z lekkością, czułością, pasją. Nie ma tutaj przesady, wielkich słów, złożonych zdań, ale z niezwykłą precyzją dotyka tych najczulszych punktów. Niby prosto a jednak tak pięknie i dobitnie.

Czy chciałabym żeby Dina, Dina była dłuższa? Zdecydowanie. Czy mi czegoś brakowało (poza większą ilością stron)? Niczego. Czy warto sięgnąć po tę książkę? Oczywiście. Szkoda, że autorka nie wydaje książek tak często jak pewien poczytny polski pisarz. Czytałabym wszystko jak leci:)

[Zuzia · Rating 5 out of 5]

To nie jest prawdziwa historia, a jednak jakby jest. Gratulacje dla Agaty Romaniuk za ujęcie tak ciężkiego, przytłaczającego tematu w sposób lekki, dzięki czemu czytało się to szybko jak każdą jej książkę. Myślę, że podręcznikowo ukazała nie-naszą wojnę, o której wielu już zapomniało, a reszta woli nie myśleć.
ніщо не вічне - nic nie jest na zawsze

[Edyta Korach · Rating 4 out of 5]

Bardzo dobra, bardzo trudna i bardzo szybka do czytania. Wywołuje emocje na granicy płaczu i nienawiść do agresorów, mimo braku wstrząsających scen. Trochę za dużo traumatycznych historii jak na jednego człowieka.

[Kamila · Rating 3 out of 5]

Nie siadła mi :( Przeszkadza mi ckliwość narracji (córka zwracająca się do ojca). Nie jestem też fanką opowieści o trudnych rodzicach i dzielnych dzieciach.

No jakoś zabrzmiało mi to fałszywie mimo riserczu autorki i niewątpliwie dobrych intencji- nie dać zapomnieć o wciąż trwającej wojnie.

[maja · Rating 4 out of 5]

4.3

[an.ja13 · Rating 4 out of 5]

4.5(?)

[Barbara Krajewska · Rating 5 out of 5]

Czy polscy twórcy mają prawo pisać o nie swojej wojnie? Muszą, bo my musimy o niej czytać. Żeby nam nie spowszedniała. Żebyśmy nie przeszli do porządku dziennego nad tym, że jest.

[Iza Gejgal · Rating 5 out of 5]

Wspaniała, pięknie napisana i wzruszająca. Bez zaskoczenia, Pani Agata Romaniuk to klasa sama w sobie.

[Anna Dąbrowska · Rating 3 out of 5]

Uwielbiam pióro autorki, czytałam tę książkę jak poezję ale kompletnie nie zaangażowała mnie fabuła.