"Nog even en ze gaan de rivier op. Kees is wel eens met zijn vader tot hier gevaren. Dan legden ze aan, kochten een ijsje bij de molen en gingen in het gras bij hun bootje zitten. Terwijl ze hun ijsje aten, keken ze naar de grote en kleine boten die over de rivier voeren. Sommigen hadden lawaaierige motoren en veroorzaakten grote golven. En dat lijkt Kees nu zo stoer, dat ze ook gaan varen op de brede rivier tussen alle boten door, over de grote golven."
Kees heeft voor zijn zwemdiploma een bootje gekregen, met een elektrisch motortje eraan. Op een mooie dag stapt hij met Bas - de hond van de buurvrouw - en zijn cavia Hector het bootje in om een tochtje te maken. Liefhebbers zullen de drie vrienden herkennen uit Liever een hond.
Het gaat zo lekker dat Kees besluit om de grote rivier over te steken en een kijkje te nemen aan de andere kant. Daar raakt hij niet alleen betoverd door het meisje met de mooiste haren van de wereld, hij ontmoet er ook mevrouw Kooistra, een oude dame die een beetje in de war, is maar best een ijsje lust. Dus laadt Kees ook haar in de boot. Wat hij niet weet, is dat inmiddels iedereen op zoek is, naar hem én naar mevrouw Kooistra.
Kees met Hector en Bas in een boot. Onderweg ontmoet hij een boze boer, een oudere verdwaalde vrouw die alleen maar 'ja' zegt en vliegt de politie boven zijn hoofd en vaart er ook politie achter hem aan.
Kees en Hector beleven voldoende in één dag om een boek te vullen. Ze zijn nog steeds leuk. Meer is niet nodig om een goed verhaal te hebben.
Wat een grappig boek. Kees heeft een bootje gekregen voor zijn zwemdiploma en op een dag neemt hij gewoon zijn cavia en de hond van de buurvrouw mee om een stukje te gaan varen. Dat tochtje duurt wat langer, dan de bedoeling was. Hij komt een mooi meisje tegen en geeft zijn cavia aan haar. Daar krijgt hij alleen al snel spijt van.
Op een gegeven moment ziet hij een oude dame lopen op sloffen. Ze is een beetje in de war. Ze mag ook mee in de boot. Tussen de teksten staan, staan er prachtige platen van Annemarie van Haeringen in het boek. Op een gegeven moment weet Kees niet, dat iedereen al aan het zoeken is naar hem en mevrouw Kooistra. Gelukkig loopt het goed af.
Een grappig boek over een boottochtje dat een beetje uit de hand loopt. Kees is een ondernemend jongetje dat er absoluut geen kwaad in ziet om met een veel te klein bootje een drukke rivier op te gaan. Hij neemt ook nog een grote hond (bas) en een cavia (Hector) mee en dat levert natuurlijk problemen en avonturen op. Wanneer ze ook nog mevrouw Kooistra tegenkomen en meenemen in de boot, wordt het helemaal een chaos. Gelukkig loopt het hele avontuur goed af. Met mooie tekeningen van Annemarie van Haeringen.
Eine Bootsfahrt die ist lustig, eine Bootsfahrt die ist schön…
Zum Inhalt (Booklet): Kalle hat ein eigenes Boot bekommen! Das muss er sofort ausprobieren, zusammen mit Max, dem Hund der Nachbarin, und seinem Meerschweinchen Hektor. Aber so einfach ist das gar nicht. Doch schließlich fahren alle drei auf den Fluss hinaus zu den großen Schiffen. Das ist toll, aber fast ein bisschen zu spannend. Wie gut, dass Kalle unterwegs noch Septima trifft. Er schenkt ihr Hektor, weil sie kein eigenes Haustier hat. Aber dann muss er weiter, noch mehr Abenteuer erleben, ehe er die beiden schließlich zum Eisessen wiedertrifft.
Cover: Das Cover ist einfach, aber niedlich gemacht. Im comicartigen Stil sehen wir hier die Darstellung eines Meeres oder zumindest einer Wasseroberfläche auf der der kleine Kalle mit seinem Boot und seinem Hund Max dahinschippert. Das passt gut zum Inhalt der Geschichte und macht neugierig auf mehr.
Eigener Eindruck: Kalle ist ein kleiner Junge, der gern Abenteuer erlebt und gern schon größer und selbstständiger wäre, als er eigentlich ist. Als er wieder einmal zu laut ist und seine Mutter deswegen schimpft, weil das kleine Geschwisterchen nicht schlafen kann, bricht Kalle kurzerhand mit seinem Meerschwein Hektor und dem Nachbarshund Max zu einem nicht ganz ungefährlichen Abenteuer auf. Denn von seinem Vater hat der kleine Junge ein Boot bekommen und er ist schließlich schon einmal damit gefahren, so schwer kann das doch also nicht sein. Und so bricht Kalle auf dem Wasser auf und hat sich seine ganz eigenen Ziele gesetzt. Dabei begegnet er einem Mädchen, einem unfreundlichen Bauern und einer aus dem Pflegeheim entlaufenen alten Dame…
Die Geschichte von Kalle liest sich zu Beginn recht angenehm, wird dann aber irgendwie immer absurder und schlussendlich sitzt du als Mutter da, kannst nu noch mit dem Kopfschütteln und willst am liebsten die Hände über dem Kopf zusammen schlagen, denn das Abenteuer von Kalle geht zwar gut aus, aber dass eben alles so kommt, wie es kommt… reines Versagen der Eltern auf ganzer Linie würde ich sagen. Betrachtest du die Geschichte als Erwachsener siehst du vor allem eins: Kleinkind ohne Orientierung, Kleinkind könnte ertrinken, Tiere sind auch in Gefahr, verrückte alte Dame könnte auch gefährlich werden oder zumindest selbst in Gefahr sein. Und mitten drin Kalle, der sich ja voll im Recht fühlt und immer die große Klappe hat – seinen Eltern eggenüber, den Tieren gegenüber und schlussendlich auch der Polizei beziehungsweise den Pflegern. Kann ich das Buch gutheißen? Nein. Würde ich es empfehlen? Nein. Es ist einfach eine abstruse Geschichte, welche sich von Anfang an einfach eigenartig anfühlt.
In het boek Kapitein Kees introduceert Anke Kranendonk ons aan Kees. Kees heeft pas zijn zwemdiploma gehaald en heeft als cadeau een boot gekregen. Een echte boot, compleet met motor.
Kees is al vaker met zijn vader op stap geweest en besluit op een mooie dag zelf te gaan varen. Want het lijkt hem zo mooi om de grote rivier over te steken. Maar dat doet hij natuurlijk niet alleen. Bas mag mee, de hond van de buurvrouw, die alles eet. En ook Hector, de cavia. En misschien is er ook nog wel een plekje voor het mooiste meisje ooit. En tja, die hele oude mevrouw die ze door het bos zien lopen en overal “Ja” op antwoordt en anders om haar moeder roept, daar is ook nog wel een plekje voor. Want Kees wil een ijsje en dat wil deze mevrouw ook wel.
Kees begrijpt alleen niet zo goed waarom een helikopter boven zijn bootje cirkelt. En waarom de politie opeens zo dicht in de buurt komt.
Soms is er geen behoefte aan sprookjes in verre landen en grote avonturen, nee soms is een jongen met een bootje al avontuur genoeg. Lees mijn volledige recensie nu op Books & Macchiatos!
Wat een ontroerend en grappig boek, over Kees die lekker op avontuur gaat met zijn bootje, de hond van de buurvrouw en zijn cavia. De belevingswereld en de onschuld van een kind komt hier goed in naar voren.
Sisu: Kalle sai endale oma isikliku paadi. Tal oli plaan naabrinaise koera Maxi ja merisea Hectoriga sellega proovisõidule minna. Nii lihtne, kui ta alguses mõltes, see aga polnud. Kuid lõpuks said nad kolmekesi paadis jõe peal suurte laevadega koos sõitma hakata. See oli väga vahva, kuid samas kohati ka liiga põnev. Õnneks kohtas ta oma seiklusretkel Septimat, tüdrukut, kellel ei olnud ühtegi lemmiklooma. Kalle kinkis oma Hektori Sepimale. Seejärel pidi Kalle oma seiklusega jätkama. Kõigi üllatuseks kohtusid nad lõpuks aga jäätisekohvikus.
Mõtted: Üks hiiglama vahva lasteraamat, mida ka mu poeg oma suvisel reisil nautis. Julge poisi hulljulged otsused ja hästi suur süda. Nii mõnedki muigama panevad seigad, kuid samas ka poisi vastutustundlikku poolt näitavad tegevused, mil ta näiteks hooldekodust jalutama läinud dementse vanadaami enda hoole alla võttis ja ei jätnud teda metsateele üksinda uitama. Ja selles raamatus on veel nii vahvad illustratsioonid 😉 Soovitan soojalt.
Het mooiste gedeelte van het boek is de ontmoeting met de lieve, oude, zingende, op haar sloffen rondwandelende mevrouw Kooistra. Kees vindt haar wel grappig maar ze is ook een beetje in de war, merkt hij. Kees is ook een beetje bezorgd om haar. Ze geeft nergens antwoord op en ze zegt steeds hetzelfde maar als Kees ijs zegt, roept mevrouw Kooistra ook heel blij 'ijs!'
Naast het erg leuke, lieve verhaal, dat in duidelijke, grote letters is afgedrukt, maken de vele gekleurde afbeeldingen die doorheen het boek staan dit leesfeest compleet. Deze afbeeldingen zijn eenvoudig maar dat maakt ze juist extra krachtig. Die Bas stoer, met wapperende oren op de voorplecht is al heerlijk om te zien, maar ook o.a. het broze vrouwtje dat parmantig in de boot zit of de rondrennende koeien zijn fantastisch weergegeven. Ik heb genoten, het is een kinderboek zoals een kinderboek moet zijn.
Kees heeft een boot en hij gaat varen. En hij neemt Hector de cavia en Bas de buurhond mee. Maar niet alles gaat goed. Bas de hond springt uit de boot en gaat achter de schapen aan en onderweg vindt Kees een oude, warrige vrouw op pantoffels. Kees neemt haar ook maar mee. Het verhaal is wat traag, ook al is het mooi geschreven. Ik ben bijna geneigd te zeggen, een ouderwets avontuur waar niet zoveel kinderen zich in zullen herkennen. De tekeningen van Annemarie van Haeringen zijn geweldig! Vol humor en vooral heel treffend en nauwgezet het verhaal volgend. Voor goede lezers vanaf eind groep 4 en voor groep 5.
Kees heeft een bootje en gaat een eindje varen met Bas, de hond van de buren en zijn cavia Hector. Hector moet namelijk gewassen worden. Maar voordat en nadat dit gebeurd is, gebeuren er allerlei gekke dingen. Bas gaat achter de koeien aan, Kees ontmoet een meisje dat graag een cavia zou willen hebben en hij komt een oude mevrouw tegen die graag een ijsje wil eten. Leuk verhaal, heel beschrijvend geschreven waardoor jonge kinderen de reis goed kunnen volgen. Zelf houd ik daar niet zo van. Mooie tekeningen ook van Annemarie van Haeringen. (49e boek voor de boekenbingo)
Wat een avontuur beleeft de kleine Kees in dit boek. Samen met Bas, de hond, en Hector, de cavia, gaat hij op reis met zijn boot. Ze maken van alles mee onderweg en komen allerlei mensen tegen waaronder een boze boer en een mooi meisje. Door dit boek weet ik nu ook wat een landvast is. Ook juffen blijven leren
Gewoon met je cavia en de hond van de buurvrouw in je bootje stappen en het avontuur aangaan. De bijzondere ontmoetingen maken het verhaal af. Lekker lezen, vooral door de grote letters, voor kinderen in de onderbouw.