What do you think?
Madame Roland Memorias Privadas
Manon Roland fue guillotinada en París el 10 de noviembre de 1793, en pleno periodo del Terror, a los 39 años. Mujer autodidacta, inteligente y muy culta, de profundas convicciones republicanas, participó activamente en la Revolución francesa. Estaba casada con Jean-Marie Roland, diputado de la Convención y ministro del Interior, y se ocupó personalmente redactar buena parte de sus escritos y discursos políticos. Su casa se convirtió en el centro neurálgico de la facción de los girondinos, arrasada por Robespierre y los suyos en 1793. Madame Roland fue una de las víctimas de esa feroz lucha por el poder.
Durante los cinco meses que permaneció encerrada en diversas prisiones, escribió sus Memorias, que la guillotina no le permitió concluir. Éste es el documento excepcional de un ser que sabe que va a ser ejecutado sin remedio. Un apasionado repaso de su existencia marcado por reflexiones políticas, intelectuales y morales en las que se entremezclan la descripción de sus juegos, sus estudios, sus amistades, las relaciones con su madre y su padre o la compleja elección de un marido nos permiten observar de cerca la vida de una mujer del siglo XVIII.
Durante los cinco meses que permaneció encerrada en diversas prisiones, escribió sus Memorias, que la guillotina no le permitió concluir. Éste es el documento excepcional de un ser que sabe que va a ser ejecutado sin remedio. Un apasionado repaso de su existencia marcado por reflexiones políticas, intelectuales y morales en las que se entremezclan la descripción de sus juegos, sus estudios, sus amistades, las relaciones con su madre y su padre o la compleja elección de un marido nos permiten observar de cerca la vida de una mujer del siglo XVIII.
228 pages, Hardcover
First published January 1, 1793
About the author
Marie-Jeanne Roland de la Platière
204 books10 followersMarie-Jeanne 'Manon' Roland de la Platière, born Marie-Jeanne Phlipon, and best known under the name Madame Roland, was a French revolutionary, salonnière and writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
July 25, 2011
Cet ouvrage contient la collation de plusieurs mémoires rédigés par Madame Roland, une parisienne de la fin du XVIIIè siècle, mariée un ministre de l'intérieur lors de la fin de la royauté, et personnage actif de la Révolution Française. La plupart ont été écrit alors que le pays est en guerre tant à l'extérieur qu'à l'intérieur, et que les factions politiques républicaines se déchirent. Madame Roland fut en effet emprisonnée et finalement exécutée sous la Terreur.
Les sujets abordés sont très variés: il y a de la pure autobiographie pendant laquelle elle raconte sa jeunesse, ses études, ses rapports avec ses parents, ses premières aventures avec le sexe fort. On trouve également des portraits des personnages politiques importants de l'époque qu'elle a fréquenté, des allusions à l'enchainement des évènements suivant son propre point de vue. Il y a enfin la description soigneuse de ses lectures, de sa bibliothèque, de l'effet qu'elles eurent sur ses opinions et ses convictions. C'est l'une des parties qui m'a le plus intéressé, d'autant que nous avons beaucoup de lectures et de goûts en commun.
C'est une lecture à la fois passionnantes et poignantes compte tenu des circonstances pendant lesquelles elles ont été écrites. L'ouvrage est accompagné d'un important appareil critique qui permet de faire la part des choses dans les allégations de Mme Roland, laquelle les présente sous un jour favorable pour elle et son mari, et très défavorables pour leurs adversaires politiques, sans donner forcément tous les éléments.
Les sujets abordés sont très variés: il y a de la pure autobiographie pendant laquelle elle raconte sa jeunesse, ses études, ses rapports avec ses parents, ses premières aventures avec le sexe fort. On trouve également des portraits des personnages politiques importants de l'époque qu'elle a fréquenté, des allusions à l'enchainement des évènements suivant son propre point de vue. Il y a enfin la description soigneuse de ses lectures, de sa bibliothèque, de l'effet qu'elles eurent sur ses opinions et ses convictions. C'est l'une des parties qui m'a le plus intéressé, d'autant que nous avons beaucoup de lectures et de goûts en commun.
C'est une lecture à la fois passionnantes et poignantes compte tenu des circonstances pendant lesquelles elles ont été écrites. L'ouvrage est accompagné d'un important appareil critique qui permet de faire la part des choses dans les allégations de Mme Roland, laquelle les présente sous un jour favorable pour elle et son mari, et très défavorables pour leurs adversaires politiques, sans donner forcément tous les éléments.
March 6, 2017
"La libertad... ¡No está hecha para esta nación corrompida que tan sólo ha abandonado el lecho del desenfreno o el fango de la miseria para embrutecerse en el vicio y rugir mientras se revuelca en la sangre que mana de los patíbulos!"
Por pura coincidencia leí este libro al azar que justamente descubro luego de haber leído "María Antonieta". Por lo tanto ambos me han ilustrado más sobre la revolución francesa, pero mientras el primero es una biografía de la reina que cayó en desgracia durante la revolución la segunda nos cuenta pues los pensamientos autobiográficos de Madame Roland, nombre de pila; Jeanne Marie Phlipon, una burguesa del partido Girondino, osea que se encontraba en el otro lado digamos de la historia.
Madame Roland cuenta sobre todo sus años infantiles y juveniles pasados al lado de su familia y con diferentes personajes que la ayudaron en su educación. Me gustó mucho el tema de la lectura y los hábitos culturales que ella cultivó desde muy pequeña, realmente era una mujer muy diferente al resto en su época. Leyó una cantidad impresionante de obras clásicas y ella menciona a autores tan diversos como San Agustín, Plutarco, Rousseau, Corneille, Racine, Boyer, Raynal, Metastasio, Calignac y un largo etcétera que jamás acabaría de mencionarlo. A ella le gustaba dice atesorar conocimientos para ampliar su bagaje, sobre eso dice ella misma: "Cuando yo sea madre utilizaré todo lo aprendido; entonces ya no podré estudiar".
Estamos entonces ante una mujer de su tiempo, atada por las convenciones sociales que la obligaban casi a casarse muy joven y seguir una vida como la de las mujeres de la época, pero aún así existe en ella una rebeldía y un conocimiento de que estaba hecha para mayores retos, y en eso empatizé bastante, uno nunca sabe así como en la vida cuándo llegarán las oportunidades pero mejor es estar siempre listo para lo que pueda venir. A pesar de esa carga enorme de la sociedad europea del siglo XVIII ella en su niñez y adolescencia, en su cuarto, en las diversas bibliotecas que visitaba como un segundo hogar, en la biblioteca de un sacerdote conocido, siempre encontraba un placer para la lectura que la hacía tener cada vez más ideas.
Eso me parece admirable y le ayudó al destino que tuvo aunque estas memorias no nos cuentan mucho sobre esta época digamos pública de Madame Roland porque ya no le permitió su destino continuar escribiendo estas memorias, que dicho sea de paso obviamente cargan los errores naturales de ser escritas en prisión y bajo una carga de ansiedad importante. Por ello puede adolecer de falta de estructura, orden y frases del todo bien construidas. Otro punto negativo también fue por supuesto un aire de superioridad y un poco de vanidad al relatar sus episodios amorosos o la fascinación que ejercía sobre las demás personas.
Es un testimonio invalorable de una persona pública, mujer de pueblo pero burguesa que estuvo al lado de la Revolución Francesa y nos permite conocer cómo vivían las mujeres en su tiempo.
Por pura coincidencia leí este libro al azar que justamente descubro luego de haber leído "María Antonieta". Por lo tanto ambos me han ilustrado más sobre la revolución francesa, pero mientras el primero es una biografía de la reina que cayó en desgracia durante la revolución la segunda nos cuenta pues los pensamientos autobiográficos de Madame Roland, nombre de pila; Jeanne Marie Phlipon, una burguesa del partido Girondino, osea que se encontraba en el otro lado digamos de la historia.
Madame Roland cuenta sobre todo sus años infantiles y juveniles pasados al lado de su familia y con diferentes personajes que la ayudaron en su educación. Me gustó mucho el tema de la lectura y los hábitos culturales que ella cultivó desde muy pequeña, realmente era una mujer muy diferente al resto en su época. Leyó una cantidad impresionante de obras clásicas y ella menciona a autores tan diversos como San Agustín, Plutarco, Rousseau, Corneille, Racine, Boyer, Raynal, Metastasio, Calignac y un largo etcétera que jamás acabaría de mencionarlo. A ella le gustaba dice atesorar conocimientos para ampliar su bagaje, sobre eso dice ella misma: "Cuando yo sea madre utilizaré todo lo aprendido; entonces ya no podré estudiar".
Estamos entonces ante una mujer de su tiempo, atada por las convenciones sociales que la obligaban casi a casarse muy joven y seguir una vida como la de las mujeres de la época, pero aún así existe en ella una rebeldía y un conocimiento de que estaba hecha para mayores retos, y en eso empatizé bastante, uno nunca sabe así como en la vida cuándo llegarán las oportunidades pero mejor es estar siempre listo para lo que pueda venir. A pesar de esa carga enorme de la sociedad europea del siglo XVIII ella en su niñez y adolescencia, en su cuarto, en las diversas bibliotecas que visitaba como un segundo hogar, en la biblioteca de un sacerdote conocido, siempre encontraba un placer para la lectura que la hacía tener cada vez más ideas.
Eso me parece admirable y le ayudó al destino que tuvo aunque estas memorias no nos cuentan mucho sobre esta época digamos pública de Madame Roland porque ya no le permitió su destino continuar escribiendo estas memorias, que dicho sea de paso obviamente cargan los errores naturales de ser escritas en prisión y bajo una carga de ansiedad importante. Por ello puede adolecer de falta de estructura, orden y frases del todo bien construidas. Otro punto negativo también fue por supuesto un aire de superioridad y un poco de vanidad al relatar sus episodios amorosos o la fascinación que ejercía sobre las demás personas.
Es un testimonio invalorable de una persona pública, mujer de pueblo pero burguesa que estuvo al lado de la Revolución Francesa y nos permite conocer cómo vivían las mujeres en su tiempo.
Read
May 5, 2009This is a very hard book to read, when one is aware at all times that it was written by a living, breathing woman who knew she was going to be guillotined . . . and for what? For proving that a woman was as competent at the governmental level as a man. She and Olympe de Gouges terrified the revolutionaries, which in turn helped bring on Napoleon. I always cry when I get to the part where she addresses her little daughter.
While it doesn't have the intellectual rigor of Boethius (who also wrote from prison while awaiting execution) it is a riveting look at rapidly and violently changing times as people tried, for all kinds of reasons, to summarily reinvent a culture.
While it doesn't have the intellectual rigor of Boethius (who also wrote from prison while awaiting execution) it is a riveting look at rapidly and violently changing times as people tried, for all kinds of reasons, to summarily reinvent a culture.
March 18, 2013
Kitabın ingilizcesi çok zorladı bu sebeple yarım bırakmak zorunda kaldım yoksa 1 ayda zor
bitireceğim ve o kadar sabırlı bir insan değilim ne yazık ki.
Okuduğum kısma kadar olan bölümü yorumlarsam, Madame Roland, Fransız Devrimi esnasında kurulan Jironden adlı bir grubun gizli başkanıdır. Cumhuriyetçi ve demoktarik devrimciler
fakat dış ülkelere karşı vatansever bir politikayı savunuyorlar. Krala kendi üyelerinden
oluşan bir bakanlar kurulu kurdurtmayı bile başarıyorlar. Devrimden sonra Cumhuriyet
kurulduğunda bu rejimi korumaya ve sürdürmeye uğraşıyorlar. Bu sebeple kargaşayı sürdür-
mek isteyen halk tarafından onaylanmamaya başlanıyorlar. Çünkü halka göre daha eğitimli
bir grup. Bu sebeple yeni kurulan düzende birden bire muhafazakarlıkla suçlanıyorlar.
Devrimin canlı tutulmasını isteyen grup tarafından halk düşmanı ilan ediliyorlar. Kralın
kurduğu bakanlar kurulunda Madame Roland'ın kocası da yer alıyor ve bu ilandan sonra
ülkeden kaçmak durumunda kalıyor. Kocası kaçınca Madame Roland tutuklanıyor.
Bu kitap hapishanedeyken kendi elleriyle yazdığı anılardan oluşuyor. Taa küçüklüğünden
başlayıp yaşadıklarını ve hayatına giren insanları bir bir anlatıyor.
Çocukluğunda o kadar inatçı bir kızmış ki, annesi tavırlarının durulması için doktorun
tavsiye ettiği bir ilacı içmesini isteyince içmemek için inat ediyor. Bunu gören babası
ceza için onu kırbaçlıyor. İlacı içmek yerine 3 defa kırbaçlanmaya razı oluyor. Daha
sonra çektiği acı yüzünden değil de annesi ağladığı için içmeyi kabul ediyor.
Özel öğretmenler tarafından eğitiliyor ve 11 yaşında manastıra gitmeye karar veriyor.
Her küçük çocuğun o yaşlarda din tarafından nasıl büyülendiğini ve korkutulduğunu anla-
tıyor. Dua okunurken İncil'ini değil de romantik kitabını götürdüğü bölümde çok güldüm.
Charlotte Corday ile tanışması manastırdan ayrıldıktan sonra gerçekleşiyor. Jironden
grubunun toplantılarını Madame Roland'ın evinde gerçekleştiriyorlar. İlk başlarda
pek konuşkan bir kadın olmasa da daha sonraları erkeklerle girdiği büyük tartışmalarla
isminden söz ettirmeye başlıyor.
Maalesef ki, Madame Roland idam ediliyor. Giyotin ile son veriyorlar yaşamına. Keşke
Türkçe'si olsaydı da tamamen okuyabilseydim ama yok maalesef. Kimse de çevirmez
herhalde. Tarihten önemli bir kişiliği tanımış oldum yine de. Tamamını okuyamadığım için
4 yıldız veriyorum.
bitireceğim ve o kadar sabırlı bir insan değilim ne yazık ki.
Okuduğum kısma kadar olan bölümü yorumlarsam, Madame Roland, Fransız Devrimi esnasında kurulan Jironden adlı bir grubun gizli başkanıdır. Cumhuriyetçi ve demoktarik devrimciler
fakat dış ülkelere karşı vatansever bir politikayı savunuyorlar. Krala kendi üyelerinden
oluşan bir bakanlar kurulu kurdurtmayı bile başarıyorlar. Devrimden sonra Cumhuriyet
kurulduğunda bu rejimi korumaya ve sürdürmeye uğraşıyorlar. Bu sebeple kargaşayı sürdür-
mek isteyen halk tarafından onaylanmamaya başlanıyorlar. Çünkü halka göre daha eğitimli
bir grup. Bu sebeple yeni kurulan düzende birden bire muhafazakarlıkla suçlanıyorlar.
Devrimin canlı tutulmasını isteyen grup tarafından halk düşmanı ilan ediliyorlar. Kralın
kurduğu bakanlar kurulunda Madame Roland'ın kocası da yer alıyor ve bu ilandan sonra
ülkeden kaçmak durumunda kalıyor. Kocası kaçınca Madame Roland tutuklanıyor.
Bu kitap hapishanedeyken kendi elleriyle yazdığı anılardan oluşuyor. Taa küçüklüğünden
başlayıp yaşadıklarını ve hayatına giren insanları bir bir anlatıyor.
Çocukluğunda o kadar inatçı bir kızmış ki, annesi tavırlarının durulması için doktorun
tavsiye ettiği bir ilacı içmesini isteyince içmemek için inat ediyor. Bunu gören babası
ceza için onu kırbaçlıyor. İlacı içmek yerine 3 defa kırbaçlanmaya razı oluyor. Daha
sonra çektiği acı yüzünden değil de annesi ağladığı için içmeyi kabul ediyor.
Özel öğretmenler tarafından eğitiliyor ve 11 yaşında manastıra gitmeye karar veriyor.
Her küçük çocuğun o yaşlarda din tarafından nasıl büyülendiğini ve korkutulduğunu anla-
tıyor. Dua okunurken İncil'ini değil de romantik kitabını götürdüğü bölümde çok güldüm.
Charlotte Corday ile tanışması manastırdan ayrıldıktan sonra gerçekleşiyor. Jironden
grubunun toplantılarını Madame Roland'ın evinde gerçekleştiriyorlar. İlk başlarda
pek konuşkan bir kadın olmasa da daha sonraları erkeklerle girdiği büyük tartışmalarla
isminden söz ettirmeye başlıyor.
Maalesef ki, Madame Roland idam ediliyor. Giyotin ile son veriyorlar yaşamına. Keşke
Türkçe'si olsaydı da tamamen okuyabilseydim ama yok maalesef. Kimse de çevirmez
herhalde. Tarihten önemli bir kişiliği tanımış oldum yine de. Tamamını okuyamadığım için
4 yıldız veriyorum.
December 27, 2016
Roland paints herself as an exemplary human being who, along with her husband, fell prey to the horrible Jacobins. Whether or not this is true (and the introduction does not question her virtue or her moral strength in anyway), her conviction in being in the right, her fortitude in the face of insult and her courage against the strength of her foes makes for remarkable reading and well-warrants for her the epithet "heroine of the Revolution". As an aside, while she makes a point of painting Danton and Robespierre in a horrible light, she nevertheless acknowledges their talents and, in the case of Robespierre, his conviction. She does, however, have a great deal of respect for Mirabeau and always mentions him in the most adoring way.
January 30, 2022
I read this as part of my MA History course for one of my assignements and I'm so glad I did. This is such a candid memoir of Mme Roland's life which oozes with detail. Its amazing to see the leading figures of the French Revolution spoken about in such casual ways which brings us even closer to these people. It is particularly interesting for looking at 18th century gender. This is also a very tragic memoir as it was written in the months before her execution and you can feel the dread from the very pages.
December 8, 2024
Heart of a Lioness
We meet Madame Roland in this book. An educated, confident, and headstrong woman who is guillotine in the revolution. She writes this memoir in her cell. She brags a bit as she tells her story. Interesting to readers of history.
We meet Madame Roland in this book. An educated, confident, and headstrong woman who is guillotine in the revolution. She writes this memoir in her cell. She brags a bit as she tells her story. Interesting to readers of history.
September 1, 2026
I have a LOT to say about this book.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews