What do you think?
Rate this book
Vaders
Het vaderschap heeft zich de afgelopen decennia razendsnel vaders die zelf opgevoed zijn door een man die zich na een lange dag werken verstopte achter de krant, voelen de behoefte zich te verdiepen in het welzijn van hun kinderen en reflecteren op hun eigen rol. Ze durven fouten toe te geven, emoties te tonen en sorry te zeggen. Dat klinkt normaal, maar de focus is radicaal verschoven. In plaats van dat het om hen zelf gaat, is het geluk van de kinderen het uitgangspunt. In Vaders gaat Esther Goedegebuure in gesprek met talloze bekende vaders en deskundigen over vaderschap.
Lodewijk (Esthers partner) - Kluun - Bart Chabot - Özcan Akyol - Lykele Muus - Thomas Rosenboom - Sander Schimmelpenninck - Boris van der Ham - Robert Vuijsje - Eric Corton - Michiel Vos - Edson da Graça - A.F.Th. van der Heijden - Ronald Giphart - Nathan Vos - Rick Paul van Mullingen - Tim Overdiek - Hans Dagelet
Lodewijk (Esthers partner) - Kluun - Bart Chabot - Özcan Akyol - Lykele Muus - Thomas Rosenboom - Sander Schimmelpenninck - Boris van der Ham - Robert Vuijsje - Eric Corton - Michiel Vos - Edson da Graça - A.F.Th. van der Heijden - Ronald Giphart - Nathan Vos - Rick Paul van Mullingen - Tim Overdiek - Hans Dagelet
287 pages, Kindle Edition
Published May 19, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
June 22, 2026
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Een inspirerende verkenning van de evolutie van het vaderschap
Het vaderschap heeft de afgelopen decennia een radicale transformatie ondergaan. Waar de vaderfiguur voorheen vaak nog een enigszins afstandelijke rol speelde, verscholen achter een krant, is de moderne vader tegenwoordig meer dan ooit betrokken bij het welzijn en de emotionele ontwikkeling van zijn kinderen. In haar boek Vaders onderzoekt Esther Goedegebuure deze verschuiving door middel van een reeks indringende gesprekken met een keur aan bekende vaders en deskundigen.
Goedegebuure brengt een indrukwekkende lijst aan namen samen – van schrijvers als Kluun, Bart Chabot en A.F.Th. van der Heijden tot mediapersoonlijkheden als Özcan Akyol en Edson da Graça. Het boek is opgezet als een reeks monologen, waarbij Goedegebuure de geïnterviewden de ruimte geeft hun eigen verhaal te vertellen zonder de onderbrekingen die we vaak in scherpe media-interviews zien. Dit zorgt voor een prettig en rustig leestempo, waarin de persoonlijke verhalen helder tot hun recht komen.
De vaders zijn zorgvuldig gekozen op basis van hun specifieke 'vaderthema'. Hoewel dit als nadeel kan hebben dat de lezer al een bepaald beeld heeft van deze bekende persoonlijkheden, bewijst het boek dat hun verhalen juist door hun oprechtheid weten te boeien. Of het nu gaat om het verlies van een kind, zoals bij A.F.Th. van der Heijden – wiens relaas over de blijvende aanwezigheid van zijn zoon Tonio diep ontroert – of de dagelijkse worsteling met luisteren, zoals bij Edson da Graça; het zijn de menselijke, pretentieloze inzichten die de kracht van dit boek vormen.
“Veel mannen van mijn generatie zijn opgegroeid met een vader die zich na een lange dag werken op de bank verstopte achter een krant. Of die na het eten in zijn studeerkamer ging ‘werken’, al dan niet met een fles whisky bij de hand. Die als het meezat een goedkeurende hand op de schouder legde na een gewonnen voetbalwedstrijd. Of een pluim in de vorm van een knikje uitdeelde voor een uitstekend rapport. Die overtuigd was dat het pedagogisch onverantwoord was om complimenteus te zijn, dat zou alleen maar luie zelfgenoegzame papkinderen kweken. Het waren geen vaders die gewend waren om zich van hun gevoelige kant te laten zien.”
Een interessant aspect is de rol van de 'deskundigen' die Goedegebuure naast de bekende vaders aan het woord laat. Het boek begint bij haar eigen partner, Lodewijk, wat een persoonlijke en toegankelijke toon zet. Hoewel het boek geen stem geeft aan de 'anonieme' vader, fungeert de bundel voor iedere lezer als een spiegel. Juist voor vaders die hun gevoelens niet altijd onder woorden kunnen brengen, biedt Vaders een waardevol inzicht in hoe anderen omgaan met de kwetsbaarheid en de verantwoordelijkheid van het vaderschap.
Vaders is een eerlijk en actueel tijdsbeeld. Het schetst treffend hoe de focus is verschoven van prestaties naar het geluk van het kind, en hoe emoties, fouten toegeven en oprecht 'sorry' zeggen, inmiddels gelukkig als de norm worden beschouwd. Het boek is niet alleen een boeiende verzameling portretten van bekende Nederlanders, maar vooral een inspirerende verkenning van de evolutie van het vaderschap.
Voor iedereen die zich bezighoudt met opvoeding, reflectie en de moderne man, is dit boek een verrijkende leeservaring.
Een inspirerende verkenning van de evolutie van het vaderschap
Het vaderschap heeft de afgelopen decennia een radicale transformatie ondergaan. Waar de vaderfiguur voorheen vaak nog een enigszins afstandelijke rol speelde, verscholen achter een krant, is de moderne vader tegenwoordig meer dan ooit betrokken bij het welzijn en de emotionele ontwikkeling van zijn kinderen. In haar boek Vaders onderzoekt Esther Goedegebuure deze verschuiving door middel van een reeks indringende gesprekken met een keur aan bekende vaders en deskundigen.
Goedegebuure brengt een indrukwekkende lijst aan namen samen – van schrijvers als Kluun, Bart Chabot en A.F.Th. van der Heijden tot mediapersoonlijkheden als Özcan Akyol en Edson da Graça. Het boek is opgezet als een reeks monologen, waarbij Goedegebuure de geïnterviewden de ruimte geeft hun eigen verhaal te vertellen zonder de onderbrekingen die we vaak in scherpe media-interviews zien. Dit zorgt voor een prettig en rustig leestempo, waarin de persoonlijke verhalen helder tot hun recht komen.
De vaders zijn zorgvuldig gekozen op basis van hun specifieke 'vaderthema'. Hoewel dit als nadeel kan hebben dat de lezer al een bepaald beeld heeft van deze bekende persoonlijkheden, bewijst het boek dat hun verhalen juist door hun oprechtheid weten te boeien. Of het nu gaat om het verlies van een kind, zoals bij A.F.Th. van der Heijden – wiens relaas over de blijvende aanwezigheid van zijn zoon Tonio diep ontroert – of de dagelijkse worsteling met luisteren, zoals bij Edson da Graça; het zijn de menselijke, pretentieloze inzichten die de kracht van dit boek vormen.
“Veel mannen van mijn generatie zijn opgegroeid met een vader die zich na een lange dag werken op de bank verstopte achter een krant. Of die na het eten in zijn studeerkamer ging ‘werken’, al dan niet met een fles whisky bij de hand. Die als het meezat een goedkeurende hand op de schouder legde na een gewonnen voetbalwedstrijd. Of een pluim in de vorm van een knikje uitdeelde voor een uitstekend rapport. Die overtuigd was dat het pedagogisch onverantwoord was om complimenteus te zijn, dat zou alleen maar luie zelfgenoegzame papkinderen kweken. Het waren geen vaders die gewend waren om zich van hun gevoelige kant te laten zien.”
Een interessant aspect is de rol van de 'deskundigen' die Goedegebuure naast de bekende vaders aan het woord laat. Het boek begint bij haar eigen partner, Lodewijk, wat een persoonlijke en toegankelijke toon zet. Hoewel het boek geen stem geeft aan de 'anonieme' vader, fungeert de bundel voor iedere lezer als een spiegel. Juist voor vaders die hun gevoelens niet altijd onder woorden kunnen brengen, biedt Vaders een waardevol inzicht in hoe anderen omgaan met de kwetsbaarheid en de verantwoordelijkheid van het vaderschap.
Vaders is een eerlijk en actueel tijdsbeeld. Het schetst treffend hoe de focus is verschoven van prestaties naar het geluk van het kind, en hoe emoties, fouten toegeven en oprecht 'sorry' zeggen, inmiddels gelukkig als de norm worden beschouwd. Het boek is niet alleen een boeiende verzameling portretten van bekende Nederlanders, maar vooral een inspirerende verkenning van de evolutie van het vaderschap.
Voor iedereen die zich bezighoudt met opvoeding, reflectie en de moderne man, is dit boek een verrijkende leeservaring.
Displaying 1 of 1 review