What do you think?
Rate this book
Klara Klinger #2
Reguły zdrady
Katastrofa, która wstrząsnęła Polską, była dopiero początkiem.
Archiwalne nagranie ujawnia twarz zaginionego oficera Ludowego Wojska Polskiego i uruchamia operację, która może odsłonić jedną z najbardziej niebezpiecznych gier wywiadowczych ostatnich dekad.
Kapitan Klinger, oficer polskiego wywiadu wojskowego, trafia w sam środek śledztwa dotyczącego tajemniczej sieci agentów, fałszywych tożsamości i operacji prowadzonych na styku Rosji, Zachodu i Bliskiego Wschodu. Trop prowadzi przez Moskwę, Kijów i Warszawę, a każdy krok odkrywa kolejne warstwy dezinformacji, politycznych intryg i osobistych dramatów.
W świecie, w którym technologia stała się bronią, Klinger musi zaufać temu, czego nie da się zhakować – instynktowi i lojalności.
Reguły zdrady to intensywny thriller polityczno-szpiegowski, w którym fikcja niebezpiecznie zbliża się do najnowszej historii, a granice między bohaterami a zdrajcami nieustannie się zacierają.
Archiwalne nagranie ujawnia twarz zaginionego oficera Ludowego Wojska Polskiego i uruchamia operację, która może odsłonić jedną z najbardziej niebezpiecznych gier wywiadowczych ostatnich dekad.
Kapitan Klinger, oficer polskiego wywiadu wojskowego, trafia w sam środek śledztwa dotyczącego tajemniczej sieci agentów, fałszywych tożsamości i operacji prowadzonych na styku Rosji, Zachodu i Bliskiego Wschodu. Trop prowadzi przez Moskwę, Kijów i Warszawę, a każdy krok odkrywa kolejne warstwy dezinformacji, politycznych intryg i osobistych dramatów.
W świecie, w którym technologia stała się bronią, Klinger musi zaufać temu, czego nie da się zhakować – instynktowi i lojalności.
Reguły zdrady to intensywny thriller polityczno-szpiegowski, w którym fikcja niebezpiecznie zbliża się do najnowszej historii, a granice między bohaterami a zdrajcami nieustannie się zacierają.
496 pages, Paperback
First published February 25, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
March 23, 2026
10 kwietnia 2010 roku w kręconym przez tvp na smoleńskim lotnisku materiale pojawia się człowiek, w którym żyjący jeszcze wówczas generał Stanisław Klinger rozpoznaje zbiegłego przed osiemnastu laty, prawdopodobnie do Rosji, pułkownika LWP Tadeusza Hupałę.
Zdrajca, który po przejściu na szpiegowską emeryturę zamierza zdradzić ponownie? Co chce zaoferować Polakom i na jakich warunkach? Czy polskiej stronie uda się zwycięsko wyjść z rozgrywki zaproponowanej przez Hupałę?
Kto zna pierwszy tom szpiegowskiej serii Jakuba Rittera i Piotra Sieńki wie, że śledząc ich gęstą prozę, w której niemal każdy rozdział to nowa odsłona gry wywiadów i łatwo się w niej pogubić, dlatego nie można przeoczyć żadnego szczegółu. Jeśli na przykład decydujemy się - jak ja to zrobiłam - na wersję audio, w znakomitym wykonaniu Mariusza Bonaszewskiego, warto jednak mieć na podorędziu dostęp także do tekstu. Choćby ze względu na otwierający książkę rozdział pt. Akta osobowe.
Po polskiej stronie większość postaci, na czele z kapitan Klarą Klinger i jej bezpośrednim szefem pułkownikiem Robertem Duszyńskim, występowała już w poprzednim tomie pt. „Wariant zerowy”. Jednak wraz z nastaniem nowego rządu cała ich grupa musiała opuścić SWW i wylądowała w tzw. P-2 Sztabu generalnego. Na szczęście ich stosunki z nowym szefem wywiadu wojskowego, pułkownikiem Janem Moske, układają się całkiem dobrze, co nb. owocuje dla Klary niesamowitym rodzinnym odkryciem. Autorzy nie odpuszczają sobie jeszcze jednego wtrętu w polskie polityczne realia, związanego z wyborem nowego prezydenta, czyli przeniesienie pułkownika Moske do BBN. Ale nie ma tego złego, co by … co wiąże się z decyzją, która musi zostać podjęta podczas wizyty świty prezydenta w waszyngtońskim DIA.
Oczywiście w okresie 2010-2015 polscy szpiedzy bynajmniej nie próżnują, ale ciężar rozgrywanej akcji przypada na lata 2015-2016. W zasadzie dwa pierwsze rozdziały powieści pokazują zaangażowania wszystkich istotnych aktorów wywiadowczych rozgrywek. Szczególnie łakomym kąskiem na celowniku polskich służb jest zastępca ds. operacyjnych szefa GRU, generał Igor Steczkin. Stąd ważną rolę odgrywa umocowany w jego otoczeniu polski kret, Piotr Steczkowski. Czy Hupała, z którym regularny kontakt, poprzez wizyty w Baku, utrzymuje polska agentka z Danii, Ida Larsen, będzie stanowił dodatkowy atut w tej operacji? A może podejrzliwy wobec Steczkowskiego śledczy FSB Gleb Pożarski obróci wniwecz zamysły Polaków? Nie można też przeoczyć pojawienia się pułkownika Farzana Hoseiniego z irańskiego Departamentu 900, choć jego powiązanie z rozgrywką polsko-rosyjską wydaje się początkowo raczej nieistotne. Itd, itp.
Od słuchania audiobooka trudno mi było się oderwać. Co nie znaczy, że wszystkie wydarzenia budziły we mnie jednakowe zainteresowanie. Przekraczanie przez Steczkowskiego rosyjsko-estońskiej granicy dłużyło się niemiłosiernie, a skutek uboczny całej operacji …kto czytał, zrozumie dojmujące odczucie żalu. W ogóle śmiercią agentów, po różnych stronach wywiadowczych rozgrywek, operują autorzy dość swobodnie. W powieściach szpiegowskich wolę bardziej zniuansowane techniki eliminowania wroga, na przykład poprzez przewerbowanie. Finalna rozrywka na polskim wybrzeżu jest niewątpliwie efektowana, ale prawdopodobieństwo jej kolejnych etapów wydaje mi się trudne do zweryfikowania. A jestem zwolenniczką tezy, źe fikcja literacka w tego typu powieściach powinna nosić znamiona wydarzeń, które teoretycznie m o g ł y zaistnieć. Za to w sferze czysto przygodowej sporo emocji budzi prywatna zemsta Hafsy, byłej czeczeńskiej snajperki specnazu, łącznie z dorwaniem przez nią polskiego specjalisty o ksywie Troll. Mam nadzieję, źe oboje odegrają istotną rolę w kolejnych tomach serii.
Zdrajca, który po przejściu na szpiegowską emeryturę zamierza zdradzić ponownie? Co chce zaoferować Polakom i na jakich warunkach? Czy polskiej stronie uda się zwycięsko wyjść z rozgrywki zaproponowanej przez Hupałę?
Kto zna pierwszy tom szpiegowskiej serii Jakuba Rittera i Piotra Sieńki wie, że śledząc ich gęstą prozę, w której niemal każdy rozdział to nowa odsłona gry wywiadów i łatwo się w niej pogubić, dlatego nie można przeoczyć żadnego szczegółu. Jeśli na przykład decydujemy się - jak ja to zrobiłam - na wersję audio, w znakomitym wykonaniu Mariusza Bonaszewskiego, warto jednak mieć na podorędziu dostęp także do tekstu. Choćby ze względu na otwierający książkę rozdział pt. Akta osobowe.
Po polskiej stronie większość postaci, na czele z kapitan Klarą Klinger i jej bezpośrednim szefem pułkownikiem Robertem Duszyńskim, występowała już w poprzednim tomie pt. „Wariant zerowy”. Jednak wraz z nastaniem nowego rządu cała ich grupa musiała opuścić SWW i wylądowała w tzw. P-2 Sztabu generalnego. Na szczęście ich stosunki z nowym szefem wywiadu wojskowego, pułkownikiem Janem Moske, układają się całkiem dobrze, co nb. owocuje dla Klary niesamowitym rodzinnym odkryciem. Autorzy nie odpuszczają sobie jeszcze jednego wtrętu w polskie polityczne realia, związanego z wyborem nowego prezydenta, czyli przeniesienie pułkownika Moske do BBN. Ale nie ma tego złego, co by … co wiąże się z decyzją, która musi zostać podjęta podczas wizyty świty prezydenta w waszyngtońskim DIA.
Oczywiście w okresie 2010-2015 polscy szpiedzy bynajmniej nie próżnują, ale ciężar rozgrywanej akcji przypada na lata 2015-2016. W zasadzie dwa pierwsze rozdziały powieści pokazują zaangażowania wszystkich istotnych aktorów wywiadowczych rozgrywek. Szczególnie łakomym kąskiem na celowniku polskich służb jest zastępca ds. operacyjnych szefa GRU, generał Igor Steczkin. Stąd ważną rolę odgrywa umocowany w jego otoczeniu polski kret, Piotr Steczkowski. Czy Hupała, z którym regularny kontakt, poprzez wizyty w Baku, utrzymuje polska agentka z Danii, Ida Larsen, będzie stanowił dodatkowy atut w tej operacji? A może podejrzliwy wobec Steczkowskiego śledczy FSB Gleb Pożarski obróci wniwecz zamysły Polaków? Nie można też przeoczyć pojawienia się pułkownika Farzana Hoseiniego z irańskiego Departamentu 900, choć jego powiązanie z rozgrywką polsko-rosyjską wydaje się początkowo raczej nieistotne. Itd, itp.
Od słuchania audiobooka trudno mi było się oderwać. Co nie znaczy, że wszystkie wydarzenia budziły we mnie jednakowe zainteresowanie. Przekraczanie przez Steczkowskiego rosyjsko-estońskiej granicy dłużyło się niemiłosiernie, a skutek uboczny całej operacji …kto czytał, zrozumie dojmujące odczucie żalu. W ogóle śmiercią agentów, po różnych stronach wywiadowczych rozgrywek, operują autorzy dość swobodnie. W powieściach szpiegowskich wolę bardziej zniuansowane techniki eliminowania wroga, na przykład poprzez przewerbowanie. Finalna rozrywka na polskim wybrzeżu jest niewątpliwie efektowana, ale prawdopodobieństwo jej kolejnych etapów wydaje mi się trudne do zweryfikowania. A jestem zwolenniczką tezy, źe fikcja literacka w tego typu powieściach powinna nosić znamiona wydarzeń, które teoretycznie m o g ł y zaistnieć. Za to w sferze czysto przygodowej sporo emocji budzi prywatna zemsta Hafsy, byłej czeczeńskiej snajperki specnazu, łącznie z dorwaniem przez nią polskiego specjalisty o ksywie Troll. Mam nadzieję, źe oboje odegrają istotną rolę w kolejnych tomach serii.
March 6, 2026
Czy lojalność wobec kraju jest ważniejsza niż życie jednego człowieka? A może są sytuacje, w których każda decyzja będzie zdradą… tylko kogoś innego?
Sięgając po „Reguły zdrady” wiedziałam, że wchodzę w świat wywiadu, politycznych zależności i gry prowadzonej kilka ruchów naprzód. Jednak nie spodziewałem się, że ta historia aż tak mocno wciągnie mnie w moralne szarości, gdzie nie ma prostych odpowiedzi.
Kapitan Klinger znany z pierwszego tomu serii wraca i od pierwszych stron tempo historii jest bezlitosne. Od Smoleńska po Głębię Bornholmską, od Warszawy przez Moskwę, Baku, Teheran, Wilno aż po Narwę. Lokalizacje zmieniają się dynamicznie, a ja miałam momentami wrażenie, że siedzę w centrum dowodzenia i próbuję nadążyć za wszystkimi ruchami na mapie. To nie jest spokojna opowieść do przeczytania przy kubku ciepłej herbaty. To wyścig z czasem, w którym stawką jest bezpieczeństwo całej Europy.
Bardzo mocno wybrzmiewa tutaj dylemat: ocalić najważniejsze źródło NATO czy zapobiec scenariuszowi, który może wywrócić porządek geopolityczny? Autorzy pokazują realia hybrydowej wojny XXI wieku bez upiększeń. Hakowanie aut, bomby logiczne, spyware, floty cieni. Uświadamiają nam jak pozywanym narzędziem jest technologia, ale paradoksalnie to nie ona gra tu pierwsze skrzypce. Najważniejsi są ludzie. Ich decyzje, słabości, ambicje i lojalność.
I właśnie ten ludzki wymiar najmocniej mnie poruszył. Pod warstwą sensacji, polityki i wojskowych operacji kryje się opowieść o zaufaniu i zdradzie. O przyjaźni wystawionej na próbę. O tym, że w świecie służb nawet zdrajca nie może czuć się bezpieczny. Każdy ma coś do stracenia. Każdy coś ukrywa.
To nie jest książka „na odmóżdżenie”. Wątków jest dużo, nazwisk sporo, zależności polityczne bywają złożone, więc całość trzeba czytać uważnie. Zatrzymać się czasem, przemyśleć. Bywały momenty, że nie mogłam się skupić na lekturze i odrazu czułam, że tracę szczegóły, które później okazują się kluczowe. Jednak kiedy skupiłam się na niej w 100% odwdzięczyła mi się napięciem i satysfakcją.
Doceniam też, że „Reguły zdrady” nie traktują czytelnika protekcjonalnie. To thriller, który zakłada inteligencję odbiorcy. Nie wszystko jest podane wprost. Nie każda motywacja wyłożona jak na tacy i bardzo mi się to podoba.
Czy polecam? Tak! To świat wywiadu wojskowego i historie niepokojąco bliskie rzeczywistości. Jeśli szukasz lekkiej, kojącej lektury - to nie ten adres. Jeśli jednak masz ochotę wejść w świat, w którym jedna decyzja może zmienić losy państw - „Reguły zdrady” zdecydowanie są warte Twojej uwagi.
Ocena: 8/10
Sięgając po „Reguły zdrady” wiedziałam, że wchodzę w świat wywiadu, politycznych zależności i gry prowadzonej kilka ruchów naprzód. Jednak nie spodziewałem się, że ta historia aż tak mocno wciągnie mnie w moralne szarości, gdzie nie ma prostych odpowiedzi.
Kapitan Klinger znany z pierwszego tomu serii wraca i od pierwszych stron tempo historii jest bezlitosne. Od Smoleńska po Głębię Bornholmską, od Warszawy przez Moskwę, Baku, Teheran, Wilno aż po Narwę. Lokalizacje zmieniają się dynamicznie, a ja miałam momentami wrażenie, że siedzę w centrum dowodzenia i próbuję nadążyć za wszystkimi ruchami na mapie. To nie jest spokojna opowieść do przeczytania przy kubku ciepłej herbaty. To wyścig z czasem, w którym stawką jest bezpieczeństwo całej Europy.
Bardzo mocno wybrzmiewa tutaj dylemat: ocalić najważniejsze źródło NATO czy zapobiec scenariuszowi, który może wywrócić porządek geopolityczny? Autorzy pokazują realia hybrydowej wojny XXI wieku bez upiększeń. Hakowanie aut, bomby logiczne, spyware, floty cieni. Uświadamiają nam jak pozywanym narzędziem jest technologia, ale paradoksalnie to nie ona gra tu pierwsze skrzypce. Najważniejsi są ludzie. Ich decyzje, słabości, ambicje i lojalność.
I właśnie ten ludzki wymiar najmocniej mnie poruszył. Pod warstwą sensacji, polityki i wojskowych operacji kryje się opowieść o zaufaniu i zdradzie. O przyjaźni wystawionej na próbę. O tym, że w świecie służb nawet zdrajca nie może czuć się bezpieczny. Każdy ma coś do stracenia. Każdy coś ukrywa.
To nie jest książka „na odmóżdżenie”. Wątków jest dużo, nazwisk sporo, zależności polityczne bywają złożone, więc całość trzeba czytać uważnie. Zatrzymać się czasem, przemyśleć. Bywały momenty, że nie mogłam się skupić na lekturze i odrazu czułam, że tracę szczegóły, które później okazują się kluczowe. Jednak kiedy skupiłam się na niej w 100% odwdzięczyła mi się napięciem i satysfakcją.
Doceniam też, że „Reguły zdrady” nie traktują czytelnika protekcjonalnie. To thriller, który zakłada inteligencję odbiorcy. Nie wszystko jest podane wprost. Nie każda motywacja wyłożona jak na tacy i bardzo mi się to podoba.
Czy polecam? Tak! To świat wywiadu wojskowego i historie niepokojąco bliskie rzeczywistości. Jeśli szukasz lekkiej, kojącej lektury - to nie ten adres. Jeśli jednak masz ochotę wejść w świat, w którym jedna decyzja może zmienić losy państw - „Reguły zdrady” zdecydowanie są warte Twojej uwagi.
Ocena: 8/10
March 16, 2026
Choć na wstępie autorzy wspominają, że wszelkie podobieństwo do zdarzeń i osób przedstawionych jest przypadkowe, to nie mogę nie wspomnieć o pierwszych 4 stronach książki. Bo wyobraźcie sobie pana na stacji benzynowej. W Smoleńsku. Dnia 10 kwietnia 2010. Który był świadkiem katastrofy samolotu TU-154.
I choć sama fabuła poszła zupełnie w inną stronę niż na początku, to muszę docenić za pomysł na ten wstęp. Dawno pierwsze strony książki mnie tak nie zainteresowały. Ale pododbno nieważne jak się zaczyna tylko jak kończy - tu jest jeszcze lepiej, bo jak już akcja się zacznie to nie zwalnia do ostatniej strony.
Iście Bondowski klimat i ciągle rosnące napięcie sprawia, że nie chce się tej książki odkładać. Ale to dopiero od około 100 strony, natomiast wcześniej (co rozumiem) autorzy przygotowywali grunt pod akcję. I to nie jest thriller łatwy i przyjemny - są tu niuanse szpiegowskie, polityczne i dużo nazwisk, więc skupienie przy lekturze jest wskazane. Ale jeśli tylko damy się wciągnąć, to już ciężko się uwolnić od książki, póki nie pozna się zakończenia.
Świetna książka, choć nie powiem - trochę przerażająca, ponieważ jest tu tyle inspiracji do tego co aktualnie się dzieje na świecie (Rosja, Iran, USA), iż myślę, że można szukać autorów na listach Wróżbitów Polskich (o ile tacy istnieją). Na szczęście to inspiracje, chociaż realia też nie napawają optymizmem. Niemniej, rozrywka na najwyższym poziomie, polecam!
We współpracy z Wydawnictwem
I choć sama fabuła poszła zupełnie w inną stronę niż na początku, to muszę docenić za pomysł na ten wstęp. Dawno pierwsze strony książki mnie tak nie zainteresowały. Ale pododbno nieważne jak się zaczyna tylko jak kończy - tu jest jeszcze lepiej, bo jak już akcja się zacznie to nie zwalnia do ostatniej strony.
Iście Bondowski klimat i ciągle rosnące napięcie sprawia, że nie chce się tej książki odkładać. Ale to dopiero od około 100 strony, natomiast wcześniej (co rozumiem) autorzy przygotowywali grunt pod akcję. I to nie jest thriller łatwy i przyjemny - są tu niuanse szpiegowskie, polityczne i dużo nazwisk, więc skupienie przy lekturze jest wskazane. Ale jeśli tylko damy się wciągnąć, to już ciężko się uwolnić od książki, póki nie pozna się zakończenia.
Świetna książka, choć nie powiem - trochę przerażająca, ponieważ jest tu tyle inspiracji do tego co aktualnie się dzieje na świecie (Rosja, Iran, USA), iż myślę, że można szukać autorów na listach Wróżbitów Polskich (o ile tacy istnieją). Na szczęście to inspiracje, chociaż realia też nie napawają optymizmem. Niemniej, rozrywka na najwyższym poziomie, polecam!
We współpracy z Wydawnictwem
March 17, 2026
Lubiecie thrillery szpiegowskie, których fabuła niebezpiecznie przypomina otaczającą nas rzeczywistość geopolityczną? Jeśli tak ja ja, jesteście fanami takiej literatury, to mam dla Was super polecajkę - najnowszą powieść Jakuba Rittera i Piotra Sieńki "Reguły zdrady" od wydawnictwa Czarna Owca. Akcja rozgrywa się m.in. w Warszawie, Moskwie i na Bliskim Wschodzie, a tłem są nowoczesne narzędzia wojny hybrydowej, dezinformacja i polityczne intrygi. Do tego mamy świetnie nakreslonych bohaterów, gdzie pierwsze skrzypce grają kapitan Klara Klinger, jej siostra Lura, czy tajemicza Hafsa (chociaż tego wątku nie do końca rozumiem).
To powieść inspirowana rzeczywistością, nie brakuje tu aktualnych napięć międzynarodowych i technologicznych aspektów wywiadu, co nadaje historii wiarygodności i dynamiki. Fabuła opiera się na szybkim tempie, licznych zwrotach akcji i moralnych dylematach, które są fundamentem dobrego thrillera polityczno- szpiegowskiego. Świat przedstawiony jest brutalny i niejednoznaczny, a granica między sprzymierzeńcem a wrogiem stale się zaciera. Ogromnym plusem jest dbałość o szczegóły operacyjne i realia pracy służb. Ta książka jest wymagajaca od pierwszych stron, nagromadzenie bohaterów i wątków sprawiają, że trzeba się skupić na lekturze, a jednocześnie nic nie jest też podane na tacy - szare komórki intensywnie pracują.
"Reguły zdrady" to solidna, angażująca pozycja dla fanów sensacji politycznej. To książka, która stawia na tempo, aktualność i atmosferę zagrożenia, oferując rozrywkę bliską kinowym produkcjom o globalnych spiskach.
Czytajcie!
To powieść inspirowana rzeczywistością, nie brakuje tu aktualnych napięć międzynarodowych i technologicznych aspektów wywiadu, co nadaje historii wiarygodności i dynamiki. Fabuła opiera się na szybkim tempie, licznych zwrotach akcji i moralnych dylematach, które są fundamentem dobrego thrillera polityczno- szpiegowskiego. Świat przedstawiony jest brutalny i niejednoznaczny, a granica między sprzymierzeńcem a wrogiem stale się zaciera. Ogromnym plusem jest dbałość o szczegóły operacyjne i realia pracy służb. Ta książka jest wymagajaca od pierwszych stron, nagromadzenie bohaterów i wątków sprawiają, że trzeba się skupić na lekturze, a jednocześnie nic nie jest też podane na tacy - szare komórki intensywnie pracują.
"Reguły zdrady" to solidna, angażująca pozycja dla fanów sensacji politycznej. To książka, która stawia na tempo, aktualność i atmosferę zagrożenia, oferując rozrywkę bliską kinowym produkcjom o globalnych spiskach.
Czytajcie!
March 22, 2026
„Reguły zdrady” to książka, która zdecydowanie potrafi wciągnąć, choć nie obyło się bez małych trudności 😅
Fabuła skupia się na świecie pełnym intryg, tajemnic i politycznych powiązań, gdzie nic nie jest oczywiste, a zaufanie to towar deficytowy. Bohaterowie poruszają się w sieci układów i sekretów, a każda decyzja może mieć poważne konsekwencje - prywatne, jak i globalne.
Muszę przyznać, że momentami gubiłam się w natłoku nazwisk… Było ich naprawdę sporo i nie wszystkie dało się łatwo zapamiętać. Ale mimo tego historia broni się świetnie! Akcja jest dynamiczna, powiązania między postaciami robią wrażenie, a napięcie utrzymuje się praktycznie do samego końca.
Podsumowując - klimat, fabuła i zwroty akcji naprawdę na topie!
Fabuła skupia się na świecie pełnym intryg, tajemnic i politycznych powiązań, gdzie nic nie jest oczywiste, a zaufanie to towar deficytowy. Bohaterowie poruszają się w sieci układów i sekretów, a każda decyzja może mieć poważne konsekwencje - prywatne, jak i globalne.
Muszę przyznać, że momentami gubiłam się w natłoku nazwisk… Było ich naprawdę sporo i nie wszystkie dało się łatwo zapamiętać. Ale mimo tego historia broni się świetnie! Akcja jest dynamiczna, powiązania między postaciami robią wrażenie, a napięcie utrzymuje się praktycznie do samego końca.
Podsumowując - klimat, fabuła i zwroty akcji naprawdę na topie!
June 25, 2026
Rewelacja, po takie książki chce się sięgać. Powiedziałabym, lepsza niż tom I. Trochę znajomych, lecz w zmienionym nieco entourage'u, sporo nowych postaci. I znowu Warszawa, Moskwa, Baku, Teheran, Dania, Smoleńsk, Głębia Borholmska, Wilno ( do wyboru do koloru). Akcja za akcją, wszystko w zasadzie ma "ręce i nogi" i ciąg logiczno skutkowy. Ale też trzeba być skupionym , b o każdy szczegół może mieć znaczenie. Jak i pierwsza część nieodkładalne. Mam nadzieję że ciąg dalszy nastąpi wkrótce.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews