What do you think?
Rate this book
Japońska sztuka stoicyzmu
Stoicyzm na czasy sztucznej inteligencji.
• Neurobiologia spotyka Marka Aureliusza
• Jak zachować spokój w świecie, który nie przestaje krzyczeć?
• Filozofia odporności, sztuka równowagi
• Odwieczna mądrość ponad algorytmy
Oto książka na nasze czasy – pełne chaosu, przebodźcowania i nieustannego szumu informacyjnego. Ken Mogi, japoński neurobiolog i autor międzynarodowych bestsellerów Ikigai i Nagomi, proponuje świeże, wielokulturowe spojrzenie na stoicyzm jako filozofię odporności emocjonalnej w świecie kontrolowanym przez media społecznościowe i sztuczną inteligencję.
Łącząc klasyków – Sokratesa, Epikteta i Marka Aureliusza – z odkryciami neuronauki, psychologii i współczesnej kultury, od Taylor Swift po algorytmy mediów społecznościowych, Mogi pokazuje, że stoicyzm nie jest zimnym odrzuceniem emocji, lecz umiejętnością ich reinterpretacji i świadomego wyboru reakcji. To filozofia, która nie daje gotowych odpowiedzi, ale uczy, jak zadawać właściwe pytania i jak znaleźć własne ikigai – powód do życia – w świecie pełnym niepewności.
To nie poradnik krok po kroku, ale inspirująca refleksja dla wszystkich, którzy chcą odnaleźć równowagę, spokój i poczucie sensu w XXI wieku.
• Neurobiologia spotyka Marka Aureliusza
• Jak zachować spokój w świecie, który nie przestaje krzyczeć?
• Filozofia odporności, sztuka równowagi
• Odwieczna mądrość ponad algorytmy
Oto książka na nasze czasy – pełne chaosu, przebodźcowania i nieustannego szumu informacyjnego. Ken Mogi, japoński neurobiolog i autor międzynarodowych bestsellerów Ikigai i Nagomi, proponuje świeże, wielokulturowe spojrzenie na stoicyzm jako filozofię odporności emocjonalnej w świecie kontrolowanym przez media społecznościowe i sztuczną inteligencję.
Łącząc klasyków – Sokratesa, Epikteta i Marka Aureliusza – z odkryciami neuronauki, psychologii i współczesnej kultury, od Taylor Swift po algorytmy mediów społecznościowych, Mogi pokazuje, że stoicyzm nie jest zimnym odrzuceniem emocji, lecz umiejętnością ich reinterpretacji i świadomego wyboru reakcji. To filozofia, która nie daje gotowych odpowiedzi, ale uczy, jak zadawać właściwe pytania i jak znaleźć własne ikigai – powód do życia – w świecie pełnym niepewności.
To nie poradnik krok po kroku, ale inspirująca refleksja dla wszystkich, którzy chcą odnaleźć równowagę, spokój i poczucie sensu w XXI wieku.
288 pages, Paperback
First published September 11, 2025
About the author
Ken Mogi
73 books155 followersAssociated Names:
* 茂木 健一郎 (Japanese)
* Ken Mogi (English)
* โมงิ เคนอิจิโร่ (Thai)
Kenichirō "Ken" Mogi (茂木 健一郎 Mogi Kenichirō) is a Japanese scientist. He is a senior researcher at Sony Computer Science Laboratories and a visiting professor at the Tokyo Institute of Technology. According to the profile posted at his personal blog, his mission is "to solve the so-called mind-brain problem."
After graduating from the University of Tokyo in 1985 with a degree in science and in 1987 with a degree in law, Mogi received in 1992 a Ph.D. with the thesis "Mathematical Model of Muscle Contraction".
Ken Mogi was Japan's first TED speaker. He presented in 2012 March.
Mogi has published over 50 books, most of which are written in Japanese. They cover not only brain science but also includes, but not limited to, philosophy, history, art, education, and linguistics. His books have been frequently used as a source of university entrance examinations. His book "Nō to Kasō" (脳と仮想, "Brain and Imagination") has received 2005 Hideo Kobayashi award, and another book "Ima Koko kara Subete no Basho e" (今ここからすべての場所へ, "From Here, to Everywhere") has received 2008 Takeo Kuwabara academic award.
* 茂木 健一郎 (Japanese)
* Ken Mogi (English)
* โมงิ เคนอิจิโร่ (Thai)
Kenichirō "Ken" Mogi (茂木 健一郎 Mogi Kenichirō) is a Japanese scientist. He is a senior researcher at Sony Computer Science Laboratories and a visiting professor at the Tokyo Institute of Technology. According to the profile posted at his personal blog, his mission is "to solve the so-called mind-brain problem."
After graduating from the University of Tokyo in 1985 with a degree in science and in 1987 with a degree in law, Mogi received in 1992 a Ph.D. with the thesis "Mathematical Model of Muscle Contraction".
Ken Mogi was Japan's first TED speaker. He presented in 2012 March.
Mogi has published over 50 books, most of which are written in Japanese. They cover not only brain science but also includes, but not limited to, philosophy, history, art, education, and linguistics. His books have been frequently used as a source of university entrance examinations. His book "Nō to Kasō" (脳と仮想, "Brain and Imagination") has received 2005 Hideo Kobayashi award, and another book "Ima Koko kara Subete no Basho e" (今ここからすべての場所へ, "From Here, to Everywhere") has received 2008 Takeo Kuwabara academic award.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
January 19, 2026
3.75/5 ⭐
Important and interesting to book to read if you're someone that practices stoicism but also an important read for those that are new to stoicism.
Important and interesting to book to read if you're someone that practices stoicism but also an important read for those that are new to stoicism.
May 6, 2026
I feel more stoic
June 17, 2026
To be honest, I’m new to Stoicism. For someone as FOMO-prone as me, it honestly feels almost impossible to practice. Every day, I consume so much information that I end up overwhelmed, confused about what to do first and what to do next. Sometimes it creates a loop where I avoid everything altogether, and that eventually turns into what I call anxiety.
The first thing I learned from this book is the idea of controlling what we can control. It means that my response to something should depend on how much control I actually have over it. If I don’t have any control, I need to let it go. If I do, then I need to ask myself: What should I do? Does this really affect me? Is it important to me? How can I shape my mindset in a way that doesn’t burden me? It’s like looking at a problem through a glass box from the outside rather than being trapped inside it.
The second lesson is about liberating the mind. As someone who is easily influenced by what other people think, this one hit me hard. What do you mean I don’t need to spend weeks thinking about someone’s accusations or negative comments about me? The Stoics encourage us to ask simple questions: Is this a fact or just an assumption? Do I agree with it or not? While it’s much harder to apply than it sounds, it’s an important practice. We can’t keep living a life where other people’s opinions have so much power over us. This is actually something I’ve started implementing whenever I find myself spiraling: Is it a fact, or is it just an assumption?
The third lesson is clarity, and I think it connects closely with my "fact or assumption" mindset. The book shares the story of a fox who spots a cluster of grapes hanging from a vine and desperately tries to reach them. When he fails, he walks away muttering that the grapes were probably sour anyway.
The fox’s mistake isn’t that he wanted the grapes. Wanting something isn’t wrong. What stood out to me is how quickly he changed the story after he couldn’t get what he wanted. Instead of admitting he was disappointed, he convinced himself that the grapes weren’t worth having anyway.
Honestly, I think a lot of us do this. I know I do. Sometimes it’s easier to tell myself that I never really wanted something than to admit that I tried and failed, or that I wanted it more than I’d like to admit.
What the Stoics seem to be saying is that we should be honest with ourselves, even when the truth is uncomfortable. Maybe we wanted something and didn’t get it. Maybe we weren’t ready for it yet. Maybe it was simply out of reach. Whatever the case, pretending otherwise doesn’t help. Being honest about what we want, what we feel, and what we can actually do gives us a clearer understanding of ourselves. And I think that kind of self-awareness is what they mean when they talk about truly knowing yourself.
Reading this part felt a little too personal. I realized I’ve probably done this more times than I’d like to admit. Rather than simply acknowledging disappointment, I often reassure myself with stories that make failure hurt less. Sometimes, without realizing it, I lie to myself just to protect my ego.
The last lesson I took from this book is the importance of being present. Seneca lists many ways we waste our most precious resource: accumulation, ambition, arguments, and endless distractions. But his greatest emphasis is on anxiety. Nothing causes us to suffer more than obsessing over the past and worrying about the future. We regret what was or wasn’t, and we fear what might be. Yet the past is fixed, and the future doesn’t even exist yet. We can’t control either of them, which brings us back to one of the core Stoic principles: focus on what depends on you.
Overall, this book is light, approachable, and surprisingly fun to read. I did find the constant quotes a little annoying at times, though I can’t deny that many of them were meaningful and thought-provoking. Despite its simplicity, I found a lot of value in its pages.
I think this is a great book for anyone who is just starting to learn how to prioritize themselves, manage their thoughts, and focus on what truly matters. It’s short, concise, and easy to digest, but sometimes the simplest lessons are the ones we need to hear the most.
The first thing I learned from this book is the idea of controlling what we can control. It means that my response to something should depend on how much control I actually have over it. If I don’t have any control, I need to let it go. If I do, then I need to ask myself: What should I do? Does this really affect me? Is it important to me? How can I shape my mindset in a way that doesn’t burden me? It’s like looking at a problem through a glass box from the outside rather than being trapped inside it.
The second lesson is about liberating the mind. As someone who is easily influenced by what other people think, this one hit me hard. What do you mean I don’t need to spend weeks thinking about someone’s accusations or negative comments about me? The Stoics encourage us to ask simple questions: Is this a fact or just an assumption? Do I agree with it or not? While it’s much harder to apply than it sounds, it’s an important practice. We can’t keep living a life where other people’s opinions have so much power over us. This is actually something I’ve started implementing whenever I find myself spiraling: Is it a fact, or is it just an assumption?
The third lesson is clarity, and I think it connects closely with my "fact or assumption" mindset. The book shares the story of a fox who spots a cluster of grapes hanging from a vine and desperately tries to reach them. When he fails, he walks away muttering that the grapes were probably sour anyway.
The fox’s mistake isn’t that he wanted the grapes. Wanting something isn’t wrong. What stood out to me is how quickly he changed the story after he couldn’t get what he wanted. Instead of admitting he was disappointed, he convinced himself that the grapes weren’t worth having anyway.
Honestly, I think a lot of us do this. I know I do. Sometimes it’s easier to tell myself that I never really wanted something than to admit that I tried and failed, or that I wanted it more than I’d like to admit.
What the Stoics seem to be saying is that we should be honest with ourselves, even when the truth is uncomfortable. Maybe we wanted something and didn’t get it. Maybe we weren’t ready for it yet. Maybe it was simply out of reach. Whatever the case, pretending otherwise doesn’t help. Being honest about what we want, what we feel, and what we can actually do gives us a clearer understanding of ourselves. And I think that kind of self-awareness is what they mean when they talk about truly knowing yourself.
Reading this part felt a little too personal. I realized I’ve probably done this more times than I’d like to admit. Rather than simply acknowledging disappointment, I often reassure myself with stories that make failure hurt less. Sometimes, without realizing it, I lie to myself just to protect my ego.
The last lesson I took from this book is the importance of being present. Seneca lists many ways we waste our most precious resource: accumulation, ambition, arguments, and endless distractions. But his greatest emphasis is on anxiety. Nothing causes us to suffer more than obsessing over the past and worrying about the future. We regret what was or wasn’t, and we fear what might be. Yet the past is fixed, and the future doesn’t even exist yet. We can’t control either of them, which brings us back to one of the core Stoic principles: focus on what depends on you.
Overall, this book is light, approachable, and surprisingly fun to read. I did find the constant quotes a little annoying at times, though I can’t deny that many of them were meaningful and thought-provoking. Despite its simplicity, I found a lot of value in its pages.
I think this is a great book for anyone who is just starting to learn how to prioritize themselves, manage their thoughts, and focus on what truly matters. It’s short, concise, and easy to digest, but sometimes the simplest lessons are the ones we need to hear the most.
February 28, 2026
„Japońska sztuka stoicyzmu” – Ken Mogi (Wydawnictwo MUZA)
Książka otrzymana w ramach współpracy barterowej.
Książka pokazuje, jak wykorzystać stoicyzm jako narzędzie odporności psychicznej w świecie sztucznej inteligencji, mediów społecznościowych i nadmiaru bodźców. Ken Mogi łączy myśl Marek Aureliusz, Epiktet i Sokrates z neuronauką i psychologią, pokazując, że kluczem do spokoju nie jest tłumienie emocji, lecz świadome kierowanie własnymi reakcjami. To refleksyjna propozycja dla osób poszukujących równowagi i sensu w chaotycznym XXI wieku.
To niesamowite, że nurt filozofii stoickiej przetrwał od IV wieku p.n.e. aż do dziś. Już w czasach szkolnych szczególnie interesowała mnie ta szkoła filozoficzna - coś mnie w niej przyciągało. Później na wiele lat przestałem o niej myśleć, choć gdzieś w głębi nadal określałem się mianem stoika ze względu na swój spokój i cierpliwość. Teraz wiem, że stoicyzm to coś znacznie więcej niż tylko opanowanie.
W tym kontekście niezwykle inspirujące okazuje się japońskie podejście do życia. Od lat zgłębiam buddyjsko-shintōistyczną perspektywę obecną w kulturze Japonii, a japoński zen wyraźnie różni się od tradycji tybetańskiej czy chińskiej. To kulturowe tło nadaje książce dodatkową głębię.
Ken Mogi sprostał moim oczekiwaniom. Lekturę pochłania się z zaciekawieniem i czytelniczym komfortem. Mimo że autor porusza trudne zagadnienia filozoficzne - dotyczące świadomości, społeczeństwa, wszechświata czy sensu życia - książkę można określić jako lekką w odbiorze. To inteligentne i intrygujące rozważania otwartego umysłu, który zrobił na mnie duże wrażenie. Myślę, że szczególne podejście do akceptacji rzeczywistości taką jaka jest zostanie ze mną na dłużej przez kolejne lata podczas mierzenia się z problemami codzienności.
Momentami miałem jednak poczucie, że autor zatacza koło w swoich przemyśleniach. Niektóre wątki powracają w zmienionej formie, co może sprawiać wrażenie krążenia wokół tych samych idei. Nie jest to jednak poważny zarzut - książka nie jest obszerna, choć miejscami mogłaby być nieco bardziej skondensowana bez utraty głównego przesłania.
„Japońska sztuka stoicyzmu” mnie zainspirowała i uporządkowała pewne myśli. Czuję, że jej przesłanie zostanie ze mną na dłużej, ponieważ dotyka kwestii dla mnie istotnych i bardzo osobistych. Polecam ją szczególnie osobom lubiącym zadawać otwarte pytania i rozkładać idee na czynniki pierwsze. To niekoniecznie poradnik dla każdego, ale dla mnie okazał się wartościową lekturą.
Ode mnie solidne 7/10.
Książka otrzymana w ramach współpracy barterowej.
Książka pokazuje, jak wykorzystać stoicyzm jako narzędzie odporności psychicznej w świecie sztucznej inteligencji, mediów społecznościowych i nadmiaru bodźców. Ken Mogi łączy myśl Marek Aureliusz, Epiktet i Sokrates z neuronauką i psychologią, pokazując, że kluczem do spokoju nie jest tłumienie emocji, lecz świadome kierowanie własnymi reakcjami. To refleksyjna propozycja dla osób poszukujących równowagi i sensu w chaotycznym XXI wieku.
To niesamowite, że nurt filozofii stoickiej przetrwał od IV wieku p.n.e. aż do dziś. Już w czasach szkolnych szczególnie interesowała mnie ta szkoła filozoficzna - coś mnie w niej przyciągało. Później na wiele lat przestałem o niej myśleć, choć gdzieś w głębi nadal określałem się mianem stoika ze względu na swój spokój i cierpliwość. Teraz wiem, że stoicyzm to coś znacznie więcej niż tylko opanowanie.
W tym kontekście niezwykle inspirujące okazuje się japońskie podejście do życia. Od lat zgłębiam buddyjsko-shintōistyczną perspektywę obecną w kulturze Japonii, a japoński zen wyraźnie różni się od tradycji tybetańskiej czy chińskiej. To kulturowe tło nadaje książce dodatkową głębię.
Ken Mogi sprostał moim oczekiwaniom. Lekturę pochłania się z zaciekawieniem i czytelniczym komfortem. Mimo że autor porusza trudne zagadnienia filozoficzne - dotyczące świadomości, społeczeństwa, wszechświata czy sensu życia - książkę można określić jako lekką w odbiorze. To inteligentne i intrygujące rozważania otwartego umysłu, który zrobił na mnie duże wrażenie. Myślę, że szczególne podejście do akceptacji rzeczywistości taką jaka jest zostanie ze mną na dłużej przez kolejne lata podczas mierzenia się z problemami codzienności.
Momentami miałem jednak poczucie, że autor zatacza koło w swoich przemyśleniach. Niektóre wątki powracają w zmienionej formie, co może sprawiać wrażenie krążenia wokół tych samych idei. Nie jest to jednak poważny zarzut - książka nie jest obszerna, choć miejscami mogłaby być nieco bardziej skondensowana bez utraty głównego przesłania.
„Japońska sztuka stoicyzmu” mnie zainspirowała i uporządkowała pewne myśli. Czuję, że jej przesłanie zostanie ze mną na dłużej, ponieważ dotyka kwestii dla mnie istotnych i bardzo osobistych. Polecam ją szczególnie osobom lubiącym zadawać otwarte pytania i rozkładać idee na czynniki pierwsze. To niekoniecznie poradnik dla każdego, ale dla mnie okazał się wartościową lekturą.
Ode mnie solidne 7/10.
June 15, 2026
nothing burger
June 29, 2026
Not my cup of tea. Some good perspectives but I caught myself skimming through chapters.
July 6, 2026
Very enlightening.
September 28, 2025
Ketiaka informasi melimpah, sehingga seolah seseorang terus dibombardir oleh tekanan—baik dari media, perubahan sosial, hingga krisis global seperti perubahan iklim dan kecerdasan buatan—karya ini menyajikan filosofi Stoik yang dirangkum secara segar dan relevan. Ken Mogi mengajak pembaca menyusuri akar klasik filsafat Yunani, namun tidak berhenti di situ: ia memadukannya dengan perspektif Jepang dan riset neurologis untuk menunjukkan bagaimana kebiasaan pikir Stoik dapat memperkuat ketahanan mental. Konsep-konsep seperti menerima apa yang tidak dapat dikendalikan, menjaga keseimbangan antara disiplin dan kenikmatan hidup, serta membangun optimisme yang realistis dibedah dengan gaya yang bersahabat namun tidak meremehkan kompleksitas manusia. Pendekatannya bersifat global dan kontemporer: pengaruh lintas budaya terlihat jelas, dan aplikasi dalam menghadapi isu-isu besar masa kini tak luput diuraikan — misalnya bagaimana Stoik bisa membantu merespons tantangan masa depan. Buku ini cocok dibaca oleh mereka yang tertarik pada filsafat praktis, pengembangan diri, psikologi, bahkan bagi pembaca umum yang mencari ketenangan dan kejelasan dalam hidup yang penuh ketidakpastian. Selain itu, buku ini sangat direkomendasikan untuk mahasiswa filsafat, profesional yang menghadapi tekanan tinggi, hingga aktivis sosial yang memerlukan landasan mental kuat dalam menghadapi perubahan. https://blog.periplus.com/2025/09/15/...
March 19, 2026
Once you’ve read Marcus Aurelius, Epictetus, and something like this Think Like A Stoic, you’ve essentially encountered the main pillars: Control what you can, accept what you can’t, focus on your own judgement and actions. External things (wealth, status, even health) are not true goods. Virtue is the only real measure of a good life - so yada yada yada, all much of a muchness. Nice topic, one I like to apply, and well presented here. I suppose that in philosophy once you've grasped the framework most literature on the topic is largely variation, illustration, or application.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews