Marjoleine de Vos (1957) is redacteur kunst bij NRC Handelsblad. Ze schrijft over kunst, literatuur en koken, en heeft een tweewekelijkse column op de opiniepagina. Een selectie uit deze columns werd gebundeld in Nu en altijd: bespiegelingen (2000). In 2000 verscheen haar eerste poëziebundel Zeehond graag, in 2003 gevolgd door Kat van sneeuw. Beide bundels werden zeer goed ontvangen;Zeehond graag werd genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2002. In 2008 verscheen de eveneens goed besproken bundel Het Waait. In januari 2013 is haar recentste bundel Uitzicht genoeg verschenen.
Bedankt @uitgeverijvanoorschot voor dit recensie-exemplaar!
Twee mensen konden niet meer verschillen dan Marjoleine en haar broer. Maar als hij terminaal ziek wordt voelt ze een nabijheid die ze lang niet heeft ervaren. Wat weet je van je eigen gevoelens als die verbonden zijn met iemand die je zo slecht kende?
Het boek bestaat uit voornamelijk indirecte taal. Daarvoor was me niet altijd duidelijk wat het boek me precies wilde vertellen. Daarentegen waren de woorden zelf wel heel mooi.
Er werd te veel andere dingen gesproken dan alleen de ziekte, om heel extreem diep in te gaan op het ziektebed. En het is ook maar een boek van minder dan 100 blz.
Een prima tussendoortje. De emotie die ik voor de tijd had verwacht, wist me helaas niet te vinden.
Poëtische rouwverwerking. Hoe te schrijven over het verlies van een broer van wie je niet ondubbelzinnig kunt zeggen dat je van hem hield? Daar gaat dit boekje over, naar mijn idee.
Ik aarzelde tussen drie en vier sterren. Toch maar vier. Om het vermogen van Marjoleine de Vos om woorden te vinden getob. Er is zoveel herkenbaar getob, over hoe je geleefd hebt, over schuld, over verlangen. En het lukt haar - aan de hand van haar eigen gedachten en ervaringen, maar ook aan de hand van poëzie en literatuur - om daar herkenbaar over te schrijven. Daar zou ik wel iets van mee willen hebben, van dat vermogen om woorden te vinden. Ik aarzel tussen drie en vier omdat ik de rode draad tussen de essays, de relatie met haar broer, aan de dunne kant vind.